Vidi bodajże III

[daria13]

Założyłam nowy wątek filmowy, bo pomyślałam, że część nowych członków naszej
Trupy nie miała jeszcze okazji wypowiedzieć się na temat swoich fascynacji
filmowych (oprócz Diffie, który najbardziej ceni, jak rozumiem, Casablankę;).
Przy okazji chciałam prosić o radę; z racji rzadkich wypraw do kina staram
się dokonywać ostrej selekcji filmów. Z tego powodu raczej nieczęsto chodzę
na filmy błahe i rozrywkowe, a na taki film mam właśnie wielką ochotę. Chodzi
mi o Nocznyj dozor, czyli po naszemu Straż Nocną, najnowsze fantasy made in
Russia. Widziałam zajawki i strasznie mnie one nakręciły. Czasami mam wielkie
ciągoty w kierunku tego typu kina, pod warunkiem, że jest to dzieło naprawdę
dobre w swoim gatunku, a tutaj dochodzi jeszcze egzotyka rosyjska. Recenzje
są różne, ale mnie mocno ciągnie. Z drugiej strony w przyszłym tygodniu
będzie premiera Dziecka, filmu belgijsko-francuskiego, zdobywcy ostatniej
Złotej Palmy, o którym Pietrasik w ostatiej Polityce napisał:"Chwalić można
naprawdę wszystko: dialogi, zdjęcia, montaż, dźwięk (...) historia
opowiedziana jest za pomocą obrazu klarownie i czysto, bez jednej fałszywej
nuty". No i dał sześć punktów, czego jeszcze nigdy wcześniej nie zrobił.
Sama więc teraz nie wiem co wybrać, a wybrać muszę; i to korci i to kusi.
Doradźcie, zwłaszcza Ci, którzy może mieli okazję te filmy wcześniej widzieć.
I krótkie pytanko do Braineatera: widziałeś Pająka Cronenberga, bo jest do
kupienia z jakąś gazetą i nie wiem czy warto.
Pozdrawiam i jeszcze raz zachęcam nowych do podzielenia się fascynacjami
filmowymi:)

[kawa_malinowa]

Fascynacja niepowtarzalna zdaje się, bo nie wiem, czy film ten można będzie
gdziekolwiek zobaczyć.
Zajęcia w środę były baaardzo nudne, wykłady koszmarne, więc poszłam na
Festiwal Filmów Optymistycznych. Dzień pierwszy. Film także pierwszy.
ZAPACH Grzegorza Korczaka - czysta metafizyka. Jedynie kilka minut, żadne słowo
nie zostaje wypowiedziane z ekranu. Jedynie ujęcia prezentujące jakąś postać i
wyświetlające się napisy: dla mnie Wrocław pachnie.... .
To było tak niezwykłe doznanie- trzeba obejrzeć, bo opowiedzieć się nie da. I
inaczej się z kina wychodziło, inaczej patrzyło na miasto...

[blind_librarian]

Nocna Straż - powieść Łukanijenki mnie sie podobała, filmu nie widziałem, bo
przy całej miłości do SF w papierzakach, jakos średnio asymiluję 99% kina SF:)
Pająk - koniecznie, tyle, że postaw sobie pytanie czy lubisz Cronnenbergowy
spsosób na kino, utopiony w depresji i szaleństwie, robiony oszczędnymi a
drastycznymi srodkami? Bo jesli tak, to masz z głowy cały wieczór poswięcony
ogląniu Pająka, oraz pare kolejnych na wygrzebywanie się z poważnego doła po
tym filmie. Polecam równiez powieść i to najlepiej przed filmem, bo potem ma
sie popsuta niespodziankę, a cała konstrukcja ksiązki akurat w tym wypadku jest
oparta o jeden chwyt, którego w film ie nie było mozliwości zastosować - jesli
ochota, mogę Ci ją wpakowac na skrzynkę.
Pozdrowienia:)

[mamarcela]

a czy ja mogłabym również poprosić? film nabyłam - z zamiarem obejrzenia
kiedyś, a o książeczkę (sic) uprzejmie sie podlizuję.
mamarcela pozdrawiająca

[daria13]

Dzięki za info i za ofertę, ale nie czytuję w sieci, bo bardzo męcżą mi się
oczy ostatnio, a i czasu nie staje. Mam już taką kolejkę książek do
przeczytania, że nie dam rady, a na film, po Twojej rekomendacji mam tak wielką
ochotę, bo takie właśnie klimaty bardzo lubię, że raczej nie dam rady czakać aż
przeczytam, sorry.
Chyba jednak do kina wybiorę się na Straż nocną, bo to film zdecydowanie
efekciarski i przez to do oglądania na dużym ekranie; Dziecko jako bardziej
kameralne obejrzę najwyżej przy okazji w domu, tylko troche przyjdzie poczekać
niestety.
Pozdrawiam wieczornie:)

[kwiecienka1]

:-)
nie wiem czy to już fascynacja, ale właśnie po raz któryśtam oglądam "Warszawę"
(na TVPolonia)
pozdrawiam
Kwiecienka z Zieloną Herbatką & w Dobrym Nastroju

[aaneta]

Ojej, a mnie "Warszawa" kompletnie nie podeszła, jakaś taka bez sensu. Chociaż
Agnieszkę Grochowską też bardzo lubię, i młody Garlicki też niczego sobie.
A u mnie właśnie leci "The Wall" (na Ale kino), tyle że w sąsiednim pokoju, więc
tylko słyszę, nie widzę, ale dzięki temu mogę posiedzieć spokojnie przy kompie :)

[kwiecienka1]

w "Warszawie" najbardziej podobają mi się:
* zima
* żyrafa
* fotoplastykon
* piosenka na końcu filmu (ta o niebieskich różach M. Fogga)
Kwiecienka
(chce do Warszawy)

[aaneta]

A to w takim razie wpisujemy fotoplastykon do programu wycieczki. Mam nadzieję,
że jeszcze działa, wybieram się do niego, odkąd jestem w Warszawie i wybrać nie
mogę.

[kwiecienka1]

a ja już byłam!!!!!!!!
więc mogę Cię zaprowadzić :-)))
polecam wszystkim
Kwiecienka - Wielka Warszawy Fanka

[noida]

Hm, jedyne, co Ci mogę poradzić jako zapalony kinomaniak- idź na oba...

[daria13]

Pająk obejrzany,spodobany i kompletnie niezrozumiany. Atmosfera i kreacja
aktorska na najwyższym poziomie. Jeszcze chyba nigdy Fines nie podobał mi się
tak bardzo, nawet w Angielskim pacjencie, a właściwie zwłaszcza w Angielskim
pacjencie:)Ale za cholerę nie rozumiem przyczyn, dla których ten mały zadziałał
tak jak zadziałał. Czy on dżast chory był, czy ja nie podłapałam momentu
traumy, która go takim zrobiła? Czy książka to wyjaśnia? Jeśli tak, to proszę o
informację, jeśli nie, to proszę o wskazówkę.
Pozdrawiam:)

Broken Flowers,

[nienietoperz]

widziane wczoraj, wymagajace wciaz przemyslenia i przerozmawiania. Na razie
jestem w stanie niewatpliwie zarekomendowac (jako nieuleczalny wielbiciel JJ
moglem to zreszta zrobic w ciemno), refleksje bogatsze za dni pare.
Czy ktos z Was mial juz przyjemnosc moze?

[aaneta]

A i owszem, i jest o czym pogadać, ale właśnie wybieram się na "Dziecko" braci
Dardenne, więc napiszę po powrocie. :)

[aaneta]

Obiecałam, więc słowa dotrzymuję, ale że ciut późno się zrobiło, a jutro trzeba
do roboty wcześnie wstać :( pozwolę sobie wykorzystać to, co kiedyś już
napisałam na temat "Broken Flowers" w pewnej prywatnej korespondencji (z
nadzieją, że pierwotna adresatka nie będzie mi miała tego za złe, choć właściwie
- dlaczego miałaby mieć?).

Prawdę mówiąc, nie jestem pewna, czy mi się ten film podobał. Bo jest dziwny:
niby nie porusza, bo jest taki trochę jakby beznamiętny, ale właśnie dlatego
daje do myślenia. A najważniejsze jest w nim to, czego w nim nie ma. Właściwie
to chyba jest film dla facetów, chociaż... nie do końca, bo bardzo ważny jest w
nim każdy szczegół i wiele w nim jest "pod spodem" akcji i "między słowami".
Trochę mi to przypomina styl mojego ukochanego Rohmera, chociaż oczywiście w
amerykańskiej wersji, tyle że Rohmer jest optymistyczny, bo choć każdy jego film
kończy się znakiem zapytania o ciąg dalszy, sugeruje, że tak naprawdę to jest
dopiero początek historii, o tyle tutaj wydaje się, że to już definitywny
koniec, co było, minęło, odkręcić się nie da, i raczej nie ma szans, żeby zacząć
od nowa. Tak więc jest to film o tym, czego się nie zrobiło, czyli o pustce,
braku, ukrytymi pod złudnym wrażeniem, że ma się wszystko. Albo ma się ochotę na
wszystko i nie wie się o tym, że trzeba wybierać, tzn. ponosić ryzyko i brać na
siebie odpowiedzialność. Ogólnie: film - przestroga. Kolejny smutny film o
nie-miłości. To znaczy mnie osobiście on specjalnie nie smuci, ale znam parę
takich osób, jak te, o których opowiada Jarmusch...

[nienietoperz]

Dzieki za trafne uwagi. Jarmuscha podziwiam 'od zawsze' za umiejetnosc
pokazywania zwyklych ludzi w zwyklych chwilach w sposob bardzo cieply i
prawdziwy. Tu - troche niespodzianka, to znaczy z jednej strony nadal sympatia i
zrozumienie, z drugiej strony smutek i zal, o ktorym pisalas - nienietoperzowa
uwaza, ze BF sa filmem przeszywajaco depresyjnym, i im wiecej o tym mysle, tym
bardziej sie z tym zgadzam. Czy jest to film o nie-milosci? Przewrotnie chyba
jest to film o milosci i zwiazkach, w ktorych nie ma miejsca/potrzeby na
zrozumienie, nie ma konkretnego czlowieka, jest tylko idea osoby, z ktora sie
jest. Don kochal(?) Kobiete, byl (tu troche puszczam wodze imaginacji) dla
Kobiety czuly, inteligentny, atrakcyjny; nie rozumial i nie chcial rozumiec
dobrze konkretnych osob, ktore w danym momencie byly Kobieta. Zreszta jest to
zdecydowanie historia pokazana z pozycji meskiej - kluczowe bylo przeciez
poszukiwanie syna, istnienie corek dawnych kochanek jest zbywane latwo jako
nieistotne.



I jeszcze pytanie (poniekad spoiler, takze nieogladaczom sugeruje ominiecie)
- czy myslisz, ze Don wierzy w swoje koncowe zdanie: 'The past is gone. The
future is not here yet. The only thing we have is what there is now - the present.'?
Mozna o nim myslec przynajmniej na dwa sposoby - doslownie, the past is gone,
nie ma sensu do niej wracac, wszystko stracone... (to zona:-), albo jako probe
przekonania sie, ze tak jest, kiedy tak naprawde przeszlosc jest z nami w kazdej
chwili, z jej dotkliwymi straconymi szansami, rozpacza i tesknota, nie sposob
jej uniknac (to ja:-)

Pozdrowienia,
nntpz

[staua]

Chce isc dzisiaj - jest w naszym kinie campusowym. Jesli sie dostane (nie mam abonamentu p planuje
kupic bilet tuz przed seansem) to jutro napisze. Wasze wrazenia bardzo mocno mnie poruszyly.

[aaneta]

Mówiąc o nie-miłości, miałam na myśli zjawisko polegające na tym, że osoby
pozostające w związku nie kochają się naprawdę, choć są przekonane, że to
właśnie miłość. W rzeczywistości może to być w najlepszym wypadku
zakochanie/zauroczenie/fascynacja/pożądanie, jeśli nie gra, w której obydwie
strony mogą uczestniczyć z bardzo różnych względów i dla bardzo różnych
korzyści. Takie historie ostatnio coraz częściej trafiają się w kinie, że
wspomnę "Closer" czy "Zakochanego bez pamięci".

Nie zauważyłam, żeby w "Broken Flowers" była mowa o idei Kobiety, w ogóle
niewiele wiadomo o tym, jaki Don jest dla kobiet. Wiadomo tylko, że miał ich
wiele i chyba z żadną nie był zbyt długo. Niby normalka, ale jak wobec tego
mówić o miłości czy idei. Don po prostu egoistycznie zaspokaja własne potrzeby,
kompletnie nie licząc się z potrzebami swoich kobiet - patrz odejście Julie Delpy.

Nie zgadzam się też, że "istnienie corek dawnych kochanek jest zbywane latwo
jako nieistotne". Pewnie, że nieistotne, bo nie są to JEGO córki. A syna szuka,
bo dowiedział się, że ma syna, dokładnie tak samo szukałby córki.

Co do zdania o przeszłości, która przeminęła, przyszłości, która jeszcze nie
nadeszła i teraźniejszości, to nie bardzo jest tu co interpretować, to jest po
prostu najprawdziwsza prawda i banał ;) A tak na poważnie: właściwie nie ma
sprzeczności pomiędzy interpretacją Twoją i Twojej szanownej małżonki. Nie da
się odkręcić tego, co zrobiliśmy - bądź czego nie zrobiliśmy - w przeszłości,
ale ma to wpływ na nasze obecne życie, od tego zależy, czy odczuwamy satysfakcję
z naszego życia, czy nie. Właściwie to też banał. A najbardziej banalne jest to,
że nie możemy własnego życia przeżyć od nowa i jeśli coś skopaliśmy czy
przeoczyliśmy, to już tak zostanie. Chociaż taki Don akurat jeszcze ma szansę,
choćby z tego względu, że jeszcze nie jest taki stary ;) Tylko że chyba tego nie
wie...

[nienietoperz]

A juz myslalem, ze sie nam AAneto poglady filmowe zbiegna - to by bylo
zaskoczenie :-))

Mowy o idei Kobiety nie ma w sensie bezposrednim (to znaczy nie ma glosu z tylu
ekranu wyjasniajacego, o co chodzi),ale juz np. sceny marzen sennych wyraznie
sugeruja, ze Don mniej lub bardziej swiadomie nie odroznia kolejnych kochanek,
Julie czy dziewczyny sprzedajacej kwiaty; wszystkie odbiera podobnie, jako
obiekty zakochania/zauroczenia/fascynacji/pożądania (ktore skadinad stanowia
przynajmniej istotna czesc relacji damsko-meskich, czyz nie?)
Nadal sadze tez, ze opozycja syn/corka mogla byc dla naszego bohatera
istotna, choc w praktyce jest dosc przypadkowa - pamietasz film rysunkowy, ktory
D. oglada?

> Co do zdania o przeszłości, która przeminęła, przyszłości, która jeszcze nie
> nadeszła i teraźniejszości, to nie bardzo jest tu co interpretować, to jest po
> prostu najprawdziwsza prawda i banał ;)

Z jednej strony oczywiscie, ze to najprawdziwsza prawda i banał, z drugiej
niemniej kompletnie w to nie wierze :-))
Pozdrowienia,
nntpz

[aaneta]

Chyba się powinnam obrazić ;) Za ten głos z tyłu ekranu, oczywiście.
No, dobra, wybaczam, ale żeby mnie to było po raz przedostatni! ;)

Nie pamiętam, jaki film rysunkowy Don ogląda. Czy potwierdza on Twój pogląd na
temat istotnego znaczenia faktu, że Don dowiaduje się o synu, nie o córce?

Zakochanie/zauroczenie/fascynacja/pożądanie to istotnie istotna część relacji
damsko-męskich, a przynajmniej najbardziej przyjemna. Od tego każda miłosna
historia się zaczyna, ale jeśli na tym się kończy, to może się okazać, że to
trochę za mało, żeby osiągnąć zadowolenie i satysfakcję z życia, nie tylko
miłosnego.

Jeśli "idea Kobiety" oznacza, że wszystkie kobiety są dla Dona jedną kobietą, to
w dalszym ciągu się nie zgadzam. Przepraszam za nieeleganckie wyrażenie, ale
jest to po prostu klasyczny babiarz, który żadnej nie przepuści. Jest to objaw
kompletnej niedojrzałości i żadna filozofia tu nie pomoże.

A w co kompletnie nie wierzysz, bo kompletnie nie rozumiem? W to, że przeszłość
była, przyszłość będzie, a teraźniejszość jest?
:)

[nienietoperz]

Nie obrazaj sie :-)
> Chyba się powinnam obrazić ;) Za ten głos z tyłu ekranu, oczywiście.
> No, dobra, wybaczam, ale żeby mnie to było po raz przedostatni! ;)


> Nie pamiętam, jaki film rysunkowy Don ogląda. Czy potwierdza on Twój pogląd na
> temat istotnego znaczenia faktu, że Don dowiaduje się o synu, nie o córce?

D. po powrocie do domu wlacza TV, akurat leci kreskowka, bocian dostaje paczke,
uruchamia ruletke/kolo fortuny, wypada 'BOY!', bocian wpisuje 'boy', D.
zniechecony wylacza telewizor. To podkresla przypadkowosc, ale absolutnie nie
nieistotnosc. Ciagle mysle, ze ma to dla niego znaczenie - przeciez jego
kontakty z kobietami sa zupelnie inne niz z facetami.

> Jeśli "idea Kobiety" oznacza, że wszystkie kobiety są dla Dona jedną kobietą, to
> w dalszym ciągu się nie zgadzam. Przepraszam za nieeleganckie wyrażenie, ale
> jest to po prostu klasyczny babiarz, który żadnej nie przepuści. Jest to objaw
> kompletnej niedojrzałości i żadna filozofia tu nie pomoże.

Hii, chyba wkraczamy w sfere 'gender studies'. Z mojego punktu widzenia nie
chodzi o 'nieprzepuszczanie'; chodzi raczej o podejscie - ' kobieta odeszla,
kobieta wroci' - chocby byl to juz inny kobiety egzemplarz.


> A w co kompletnie nie wierzysz, bo kompletnie nie rozumiem? W to, że przeszłość
> była, przyszłość będzie, a teraźniejszość jest?
> :)

Stosunkowo najmniej w to, ze przeszlosc byla :-). A dokladniej w to, ze odeszla.

[aaneta]

Z tą kreskówką to mam kompletną lukę w pamięci, zresztą w którejś recenzji było
napisane, że Don ogląda "Casanovę", i tego też za żadne skarby nie pamiętam,
niedobrze ze mną. Tym bardziej potrzebuję Twojego wytłumaczenia, jakie znaczenie
ma dla Dona fakt, że w tym kole fortuny wygrał syna, bo w dalszym ciągu tego nie
widzę. Twierdzisz, że ma to znaczenie, ale jakie? Co wynika z tego, że jego
relacje z kobietami są inne niż z mężczyznami w kontekście płci posiadanego
przez niego, ale nieznanego dziecka?

Genders studies to dziedzina socjologii, a tu chodzi o psychologię :) W
szczególności o to, że Don zupełnie nie zna, a w każdym razie nie liczy się z
potrzebami kobiet. Jego podejście "jeśli nie ta, to inna" przynosi mu wiele
doraźnych korzyści, niestety, punkt widzenia kobiet jest odmienny. A Don jest
klasycznym kobieciarzem, ogląda się za każdą atrakcyjną kobietą, która znajdzie
się w zasięgu jego wzroku - widać to bardzo wyraźnie w różnych sytuacjach w
trakcie jego podróży. Tacy mężczyźni łatwo uwodzą kobiety, ale też i szybko je
tracą, muszą więc uwodzić od nowa. Koło się zamyka.

A o tym, że przeszłość nie do końca odchodzi, chociaż przemija, już pisałam,
więc tu akurat się zgadzamy :)

"Closer"

[atramentowa_ja]

moją olbrzymią fascynacją jest "Closer" Film zupełnie teatralny, opary na
wybitnej grze czwórki aktorów. O czym opowiada?O samotności w wielkim mieście, o
dzisiejszym zagubieniu się ludzi, o braku przystosowania do życia w związkach.
Gdy go oglądałam czułam fizyczny ból, ból empatii, ból zrozumienia, bo obraz
ten mówi o uczuciach w sposób niezwykle rzeczywisty, ale poetycki. Dodatkowym
atutem jest niekonwencjonalna kamera, ciekawy montaż i niehollwoodzkość...
Szczególnie wybija się świetna rola Jude Law i Natalie Portman. Widać ich
emocjonalne poświęcenie i walkę, widać że potrafią sprostać coraz trudniejszym
wyzwaniom i nie spoczywają na laurach. polecam i czekam na opinie. pozdrawiam

[braineater]

No peanik na cześć 'Closera' jak najbardziej słuszny, tyle, że ja na piedestale
stawiam jednak Owena, który ukradł ten film całej reszcie, i ze wszystkich
postaci miał chyba najzdrowsze podejście do całej tej, cokolwiek skomplikowanej
sytuacji. Scena ostatniego dialogu z Robertsową, kiedy pokazuje jej wszystkie
mechanizmy gry, jest po prostu cudowna.
P:)

[atramentowa_ja]

hmmm ja co do niego jeszcze się trochę waham...Ten dialog był rzeczywiście
świetny, wbiło mnie w fotel:)) żałuję, że został wprowadzony do filmu troszkę
później niż wszyscy i nie mógł do końca rozwinąć skrzydeł...Za to w Sin City
pokazał co potrafi

[griszah]

Obejrzałem w piątek "Eda Wooda" z niejakim zaciekawieniem życiem reżysera,
który nakręcił "Plan 9 z kosmosu", "Noc upiorów", "Narzeczoną potwora" -
filmów, które oglądam zawsze kwicząc ze śmiechu i z opadniętą koparą, że można
było taki kicz stworzyć. A potem jednym ciągiem wyczaiłem na "alekino" "Glen i
Glenda" tegoż reżysera i muszę stwierdzić, że tamte filmy to, w porównaniu
z "Glenem..", popis mistrzowskiej reżyserii, scenariusza. W skrócie "Glen.." to
perypetie faceta ze skłonnością do transwestytyzmu wahającego się czy zdradzić
swe skłonności narzeczonej a także przy okazji wykład czymże owa skłonność jest
a czym nie jest - a wszystko w tonacji jak najbardziej poważnej co stwarza
niezamierzony przez reżysera efekt komedii. Dla mnie 5 gwiazdek (z przymrużonym
okiem).
Pozdrawiam.

[daria13]

Droga Aneto, czy doczekamy się jakiegoś komentarza na temat Dziecka, bo jak do
tej pory chyba tylko Ty miałaś okację obejrzeć ten film?
Pozdrawiam serdecznie:)

Dziecko

[aaneta]

Okazję to pewnie nie tylko ja miałam, ale tylko ja się przyznałam ;)
W każdym razie rzeczywiście obejrzałam, tylko że najpierw pomyślałam, że muszę
przetrawić, a potem zapomniałam.
Problem w tym, że to kolejny film, w związku z którym znowu mam ambiwalentne
odczucia. Nie wiem, może ja już za stara jestem na takie filmy. Bo "Dziecko"
jest niezłe, tyle że nie ma w nim nic nowego. Ja to wszystko już wiem, mam dawno
przemyślane, a nawet przeżyte, na pytania, które tam się pojawiają, ja już dawno
sobie odpowiedziałam, i to zarówno te dotyczące działań bohaterów, jak i pewnych
zjawisk, jak również ich przyczyn. W związku z tym wiele tematów już mnie po
prostu nie rusza, nad czym ubolewam. Chociaż przecież nie tak dawno na WFF
obejrzałam parę bardzo dobrych i bardzo poruszających filmów, więc może nie jest
ze mną aż tak źle, tylko po prostu niektórzy twórcy są wychwalani bardziej niż
na to zasługują?