"Who is afraid of a big bad wolf?"

[mamarcela]

czyli czy i czego lubimy się bać?
w sensie artystycznym rzecz jasna
bo chyba lubimy
przynajmniej niektórzy z nas

mamarcela natchniona tym, że w koncu po latach obejrzy jeden ze swoich
ulubionych horrorów
a poza tym kulturalno-oświatowa jak zwykle:)

[braineater]

Strach to raczej nie, ale obrzydzenie do wszelakiego robactwa - muchów,
motylów, dżdżowniców i reszty tałatajstwa. Zupełnie zresztą irracjonalny i
niczym w naszym klimacie nieuzasadniony, bo insekty mamy takie towarzyskie
bardziej, niż mordercze. Kiedyś nawet wysnułem teoryję wielka i jak zawsze
niepodważalną, że spowodowane jest to sowiecką indoktrynacją dobranockową,
bowiem w czasie kiedy byłem wiernym widzem wieczorynek, w poniedziałki, dość
często leciała obrzydliwa kreskówka o dzecięciu w moim typie, co raczej
gardziło jedzeniem, jeśli nie było to coś słodkiego, i do tego dziecięcia, na
wezwanie bodaj matki-psychopatki, co wieczór przylatywała mega-mucha,
(normalnie, wielkości domku całego była) i straszyła biedne dziecię, że je
pożre, jeśli ten nie raczy zjeść obiadku. Noż, jasna cholera - i ja miałem po
tym mieć normalny stosunek do owadztwa?!
A tak filmowo i książkowo wytrzymuję wszelakie dawki obrzydliwstwa, bez
wiekszych wzruszeń i bać mnie się raczej nie zdaża. I zawsze ze zdziwieniem w
sumie reaguje na ludzi, którzy piszą, że coś ich w książce wystraszyło, albo
zbrzydziło.

Pozdrowienia:)

[mamarcela]

Rozczarowałeś mnie, kolego B., i to bardzo. Ja tu sobie wymarzyłam dyskusję o
horrorach i thrillerach wszelakich książkowo-filmowych od powiedzmy Murnau'a i
Stokera (albo i nawet Mary Shelley) do powiedzmy juz nie wiem kogo, a Ty mi
wyjeżdżasz, że muchów nie lubisz. Wstyd. Na kogo, jak na kogo, ale na Ciebie
liczyłam jak na Zawiszę. A tu masz - dżdżownic nie lubi... Siurpryza, drogi B.,
i to z tych nieprzyjemnych. :)Normalny suspens.
mamarcela zbulwersowana z płytą "Army of me - various artists", która jej sie
coraz bardziej podoba

[braineater]

Miało byc, 'czego się boimy' to napisałem:)
A o horrorach mogę długo i kwieciście, tyle, że się ich po prostu nie boję, bo
jakos tak wyszło, że fikcja mi niestraszna.
P:)

[mamarcela]

To ja bardzo poproszę to długo i kwieciście. :)
Bo ja, proszę szanownego pana, uwielbiam się bać. Przepadam za mrocznymi
klimatami, dreszczykiem emocji, a nawet całkiem dużym dreszczem.
Tylko, że 90% współczesnych produkcji "w tym temacie" mnie nie straszy tylko
śmieszy. Niestety. I chciałabym się dowiedzieć, czy to jest spowodowane znakiem
czasu (bo to takie horrory z MTV), czy moją demencją. W związku z tym
większości nie oglądam i może mi jakieś arcydzieła umykają?
Pozdrawiam.
mamarcela, którą rozbawiają do łez zmutowane pszczoły, klątwy kaset video i
faceci z hakami
i z okrzykiem na uściech "ach, gdzie jest niegdysiejszy Hitchcock"

[braineater]

Gdzie niegdysiejsze hiczkoki?
A chociażby we Włoszech, gdzie w mrocznych zakamarkach pałęta sie pan Dario
Argento, od czasu do czasu robiąc jakies filmy, w tym, jeden z
najgenialniejszych jak dla mnie horrorów wszechwag, czyli Suspirię. Bardzo
klasyczna opowiastka na starym schemacie nawiedzonego domu i tajemnych sekt,
ale za to opowiedziana z takim klimatem, że mniej więcej w połowie filmu kończą
mi sie paznokcie do obgryzania.
A z książkowych niezmiennie od lat polecam 'Dom na granicy swiatów' Williama
Hope Hodghsona, przedziwna historię o chatce pomiędzy rzecywistościami, przez
którą rózne złe na świat wypełza. Fajna, histeryczna, mocno modernistyczna.
Natomiast z tymi współczesnymi horroropisarzami to tak srednio, bo w sumie mało
fajnych rzeczy oprócz Straczyńskiego sie ukazuje.

P:)

Brain! Ja też!

[noida]

Pamiętam tą koszmarną dobranockę o musze (leciała conajmniej kilka razy) i nią
sobie tłumaczę moją żywiołową niechęć do zostawiania czegokolwiek na talerzu!
To była traumatyczna dobranocka!
Powinniśmy dostać odszkodowanie!

[brunosch]

Nie lubię filmowych horrorów, rzeczywistość mi wystarcza :)
a jeśli już, to większe wrażenie zrobi na mnie coś niedopowiedzianego,
tajemniczego a jednocześnie znanego na codzień, niż wampir z wadliwym zgryzem.
Czyli bardziej "Mgła" niż "Noc żywych trupów"

rebruno

[jottka]

patrz słynna wypowiedź spielberga - 'najbardziej żałuję, że pokazałem rekina':)

a co będą wyświetlać?

[brunosch]

czyżby jakis stary, dobry horrorek?
Gdzie, kiedy i o której?

Bruno z niechęcią do świata rzeczywistego.

[mamarcela]

Rozumiem, że to do mnie pytanie. Nie będą wyświetlać tylko jest w końcu w
walizce, ale to szczegół. Film zresztą był wielokrotnie w TV, ale mój stosunek
do filmów w telewizorni jest znany.
Dziełko to stare jak świat, angielsko-włoskie, w reżyserii Nicolasa Roega, z
Julie Christie i Donaldem Sutherlandem. Aha, jeszcze według opowiadania pewnej
Daphne, co to ją chyba wszyscy znają. Klimaty weneckie, właściwie brak krwawych
scen, porządny suspens na zakończenie i dreszczyk jak cholera. Nazywa
się "Don't look now". Oglądałam go niegdyś ze trzy razy w Iluzjonie (filmoteki
polskiej, bo tak to się nazywało).
Bo ja jak myślę o horrorach to właśnie o czymś takim, chociaż teraz hororem się
nazywa żywe trupy w każdej szafie. Fuj.
No dobrze, nie lubię hororów, uwielbiam klasyczne opowieści gotyckie i ich
współczesne odpowiedniki, o ile takie istnieją.
Zresztą Brain - dziecię MTV w końcu - też poleca jakieś prehistoryczne dzieła.
Pozdrawiam i polecam
mamarcela w nastroju podobnym do brunowego, ale za to z herbatą arbuzową

[braineater]

Sutherlanda to polecam w klasycznej 'Invasion of the body snatchers' - zresztą
w ciemno polecić moge wszystkie 3 wersje tego filmu - z 56' z mocnym przekazem
MacCarthowskim, z lat 80 (to ta z Sutherlandem) z odchyłem ekologicznym i z lat
90' mojego ulubionego Abla Ferrary, z totalnym odjazdem antyHiv - zresztą
zobaczcie po prostu jak mozna ekranizowac klasyka, i jakie cuda z tego
wychodzą, po prostu (powieść Inwazja porywaczy ciał, autor Finney, wydana po
polsku raz, w latch 90, a napisana w latach 50')
A z innych filmów Roega, nawet lepszych niz Don't Look, to koniecznie 'In the
company of Wolves' - ekranizacja Angeli Carter, oparta na jej własnym
scenariuszu, czyli Czerwony Kapturek czytany jako opowieść o pedofilii i
dominacji - przecudny wizualnie (jak większośc Roegów) i bardzo, ale to bardzo
sugestywny w klimacie.

A From Hell Mamarcela zna (po polskiemu chyba poetycko polecieli na 'Z piekła
rodem'). Z Johnym Deepem ekranizacja opowieści o Kubie Rozpruwaczu, wedle
genialnego 1000 stronicowego komiksu Alana Moore? Bo jak nie, to koniecznie:)
P:)

[mamarcela]

Pożeracze owszem, ale bez zachwytu.
From hell - jasne - klimaty jak najbardziej mamarcelowe.
Towarzystwo wilków - to jest właśnie to dżast -, ale to chyba nie Roeg, ale
Neil Jordan ten od Wywiadu z wampirem.
pozdrawiam i prosze o jeszcze
mamarcela z harym angelem w rączkach

[braineater]

Poleciałem - fakt Jordan, nie Roeg:)
Tak jeszcze myslę - bo jak gotyk, i dziwności, to może Mamarcela sięgnie
po 'Dom z Obserwatorium'? Tu recenzyjka niezobowiązująca:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=26149909&a=26149909
a może odjazd zupełny, czyli seria o Anicie Blake, pogromczyni wampirów?
Głupawa, splaterowa, dośc miałka, ale sprawiająca mnóstwo radochy czytelniczej.
Albo G.Martin i jego dziwna powieśc o nowoorleańskich wampirach 'Ostatni Rejs
Fevre Dream'? Bardzo Harry Angelowski w mrocznościach, ale duzo, duzo lepiej
napisany niz powieściowy aniołek, ktory jest koszmarnym gniotem:)
Tegoż samego 'Piaseczników' legendarnych chyba rekomendowac nie musze?

P:)

mamarcela i "Angel's heart"

[mamarcela]

Dzięki, Brain.

mamarcela nie wie, czy książkowy Harry Angel jest koszmarnym gniotem, ponieważ
mamarcela się owego Harry'ego (nie Pottera) boi jak niczego na świecie. Stoi
sobie ta książczyna niegruba już z osiem lat na półce i straszy mamarcelę.
Chociaż nabyta została drogą kupna, coby mamarcelę odstraszyć właśnie. Podobnie
zresztą film Parkera na podstawie tejże książczyny już od dłuższego czasu
zalega w mamarcelinej srebrnej walizeczce i ciągle sobie mamarcela obiecuje, że
pewnego poranka (słonecznego!) film ten obejrzy i w końcu przestanie się go
bać. Ale jak na razie to tylko sobie obiecuje!
Z tym filmem łączy się bowiem pewna hoistoria, która niezbyt dobrze świadczy o
mamarcelinej intelkigencji, ale co tam, jak ekshibicjonizm to ekshibicjonizm.
Otóż późną jesienią 1988 roku mamarcela była w zaawansowanej ciąży. Ciążą ta
zresztą zaawansowana była jedynie teoretycznie, bo praktycznie niemal niczym
się nie objawiała, co zresztą nieszczególnie się mamarceli podobało, bo nikt
jakoś tej ciąży nie zauważał i nie przepuszczał, nie ustępował i generalnie nie
traktował mamarceli z należnym kobiecie w stanie błogosławionym szacunkiem. Na
domiar najgorszego nie miewała żadnych zachciewajek, kaprysów, czy wręćz
apetytów na śledzia z miodem. Miewała tylko głupie pomysły, jak zwykle zresztą.
Jednym z najgłupszych było obejrzenie owego "Harry'ego Angela".
Zbrodnia owa na mamarcelinym (podwójnym wówczas) jestestwie miała miejsce w
historycznym kinie Moskwa na placu Unii Lubelskiej. Ci, co to kino pamiętają,
westchną teraz wraz ze mną.
W kinie nie było dużo luda i można było sobie wybierać miejsca. Toteż ciężarna
w końcu mamarcela usiadła w raz z OSD (ojcem swojego dziecka) w ostatnim
rzędzie parteru niedaleko wentylatora. Byli jedynymi osobami siedzącymi w tym
rzędzie. Wszyscy, którzy widzieli ten film wiedzą, że niebagatelną rolę w
straszeniu widzów odgrywają tam właśnie wentylatory. No i wtedy mamarcela
(która tak w ogóle na życie to niemal niczego się nie boi) zaczęła się bać.
Bała się tak koszmarnie, że było jej zimno ze strachu i od tego piekielnego
wentylatora tuż obok niej. Ale ponieważ była i jest głupia to zamiast uciec z
kina siedziała jak przymurowana i bała się coraz bardziej. W powrotnej drodze
trzymała się kurczowo OSD za rękę, ale bała sie przyznać, że trzęsie się ze
strachu. Był wczesny zimowy wieczór, a na mamarcelę z każdej bramy na ulicy
Puławskiej czyhało jakieś niewiadomo co. Po powrocie trzeba było wyjść z piesem
i mamarcela absolutnie odmówiła zostania sama w domu. W parku zresztą też się
bała chociaż była dopiero 17.
I tak boi sie do tej pory i mimo wielu podejść nie odważyła się z tym swoim
strachem skonfrontować. Czy był on rzeczywisty, czy wynikał tylko ze
szczególnych okoliczności.
Nigdy już potem się żadnego dzieła nie bała nawet w 1% tak mocno.
A dziecko do tej pory wypomina: "Nic dziwnego, że dostałam laskę, skoro kiedyś
mamusi się chciało na horory chadzać."
I to by było na tyle o Harrym i jego sercu.

mamarcela znowu długo i nudno, ale w końcu ktoś tu musi przynudzać

--

"szczęśliwe i radosne chwile z motylem"

[braineater]

he - dobrze, że Ci fobia do jajek przy tym filmie nie wyskoczyła, bo dla mnie
to jest najlepsza scena, gdy Mr Louis C. obiera jajeczko gwarząc z Harrym.
Masterpis i tyle. A co do książki, to jest to jeden z nielicznych wyjątków,
gdzie film jest po tysiackroć lepszy. Książka jest fatalnie napisana, jeszcze
gorzej przetłumaczona, beznadziejnie skonstruowana i ogólnie przoebłędnie nudna
i bez jakiegokolwiek klimatu. Można raz machnąć a potem spokojnie oddać
komukolwiek i nawet przez chwilę człowiek za nią nie zatęskni.
Back to topik - polecanek znaczy ciag dalszy, żebyś nie szczezła z nudow po raz
kolejny Ringu oglądając. Więc może spróbuj gotyk po japońsku - Dark Water, tego
samego rezysera, co Ringu. Co śmieszniejsze, to gotyk na blokowisku, straszący
w sumie tylko wodą, ale robiący to nader pięknie i wyraziście - Maryś jak
zwykle przy tych okazjach schowała, się na pół filmu za moimi barczystymi
plecoma i musiałem jej robić za narrację z offu:) Inna polecanka, mniej
gotycka, strasznie zjechana przez krytyków i oglądaczy, a przy tym film, który
niesmowicie wciąga - oczywiście The Village. Ja nie rozumiem, jak można się
tego filmu czepiać, skoro mało co ostatnimi czasy było tak miło fabularnie
zakręcone. Albo już zupełnie nie gotyk, a jeden z filmów, które mnie w tym roku
bardzo ucieszyły, również japoński Suicide Club - z genialną sceną otwarcia,
gdzie grupa plus minus 50 japońskich licelistek, śpiewając wesołą piosneczkę i
trzymając się za rączki, robi jednoczesny wskok pod rozpędzony pociąg metra.
Cudo, po prostu (potem trochę się sypie, ale i tak do końca jest nieźle[w
pewnym momencie zmienia się w musicall po prostu:)])
Z rzeczy mniej ciekawych, bo sztampowych, ale potrafiących czasami tym
schematem i sztampą poważnie przeorać - Oszukać Przeznaczenie 1 & 2. Z
założenia typowe nastolatkowe gore, stargetowane na kina z popcornem, ale
warto, choćby dla wymyślności motywów służących do eliminowania poszczególnych
bohaterów. Parę razy naprawdę dałem się zaskoczyć.
A książkowo, to może Mamarcela sięgnęłaby po made in polandy jakieś? Po Domofon
na przykład i Grzedowicza Księgę Demonow Jesiennych, ostro onegdaj lansowane
również przeze mnie na FK? Obie rzeczy niezłe, bez rewelacji ale w swoim typie
mocno wciągające i dobrze w sumie napisane. A jak Mamarcela buszuje po
antykwariatach, to się Mamarcela rozejrzy okiem czujnem za pismem niestety
ś.p 'Fenix' i za śmieszne pieniądze w te pędy nabędzie numery, w których są
opowiadania Jerzego Nowosada - niestety to jedyna droga by je poznać, bo pan
zmarł nie wydawszy nigdy żadnej książki, a żona nie zgadza się na publikacje w
jednym tomie wszystkich tekstów. A pan Nowosad pisał jak mało kto, doskonałe
opowieści grozy, lokowane we współczesnej Polsce, straszące bardzo dyskretnie,
ale bardzo dobrze. W tych samych Feniksach - najlepiej tych z poczatku lat 90 -
tak gdzieś do 95 roku, Mamarcela może także poszukać nigdzie indziej nie
wydanych opowiadań Romualda Pawlaka, który teraz poszedł w jakies badziewne
fantasy i dośc fajne histroie alternatywne, ale zaczynał od doskonałych
horrorków dziejących sie na Śląsku i w sosnowcu, bardzo mrocznych, dość
splatterowych i generalnie bardzo fajnych.
Jak mi się jescze co przypomni to napisam:)

P:)

może to i nie horror,

[brunosch]

ale polecam "Karę mniejszą" Huberatha. Bo dziwne i zaskakujące.

[nienietoperz]

Wtracajac sie:
do Village'a mozna sie czepiac jak najbardziej. Akurat mam tu odwrotnie od
braineatra, bo kiedy po obejrzeniu Wiochy powtorzylem sobie historie w glowie,
to wyszlo mi, ze pomysl byl calkiem, calkiem. Ale co z tego, kiedy realizacja
tegoz nie wciagnela mnie w zadnym stopniu (warunki mialem pierwszorzedne,
samotnie w kinie, ani odwaznego kolegi, zeby sie za nim chowac, ani plochej
niewiasty, zeby w role odwaznego kolegi wchodzic). Zero przestrachu, zero
zainteresowania, przyzwoita rola Adriena Brody beznamietnie zauwazona, i ... tyle.
Ogolnie horrorystycznie nic nie przebije juz chyba u mnie widoku rowerku
jezdzacego po pewnym zagubionym w osniezonych gorach hotelu...
A a la japonszczyzna strzalka do wlasnego postu z czasow przedMamarcelich:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=22694490&a=28118515
Wasz
nienietoperz

[braineater]

a bo to chyba jest tak ze Wiocha nie ma straszyć, albo przynajmniej ma robic to
bez odwoływania się do klasycznego repertuaru chwytów. Bo też, z czym się pewno
zgodzisz, drogi Toperzu, Wiocha to przede wszystkim film o prawie do
odmienności, o prawie do wyboru własnych dróg i problemach związanych z
nonkonformizmem. a przy tym pokazuje, że bez zastosowania wobec samych siebie
mechanizmów represji, nie da sie utrzymac wymarzonego stylu zycia.
No i Wiocha zdecydowanie była odrodzeniem rezysera, po potwornie debilnych
Znakach:)
A w ogóle to jeszce polecam Panic Room, czyli Azyl, bo zapomniałem:P

P:)

[nienietoperz]

Alez tak, tyle, ze to wszystko przemowiloby do mnie rownie celnie (a raczej
celniej), gdybys usiadl i opowiedzial mi: wiesz, jest taka spolecznosc, i w
niej... Gdybys mi opowiedzial, ze po pustym hotelu jedzie sobie chlopczyk na
rowerku, to usnalbym przed koncem zdania. Wiem, wiem - zarzut, ze nie potrzeba
medium A, zeby osiagnac efekt B, jest zarzutem tylko i wylacznie akademickim. W
koncu to moj zawod :-)

'Znakow' nie widzialem, ale juz na przyklad Szosty zmysl byl od Village'a duzo
lepszy.

[mamarcela]

Oderwałam się na chwilę od Czasu surferów - ciekawe, czy ktoś widział, i
spieszę odpowiedzieć.
Wiocha i tak, i nie ,a juz na pewno bez dreszczyku.
Panic room i owszem.
Japońskie horrory są dla mnie straszne o tyle, o ile niemal wszystkie filmy
japońskie są dla mnie przerażające. Na czele z japońskimi kreskówkami. Niektóre
sa przerażające in plus jak np. Spirited away i Hauru, ale niestety większość
in minus.
Natomiast seria Final destination - niestety zdecydowanie uwielbiana w serii
filmów najgorszych (najGOREszych) obok wszystkich krzyków i piątków. Chociaż
faktycznie niektóre pomysły na uśmiercanie zaskakujące. No, ale ja wolę rekiny
bez rekinów.
Czy widział ktoś Stir of echoes i Talking to heaven?
pozdrawiam
mamarcela po obiedzie

[schabomil]

> No i Wiocha zdecydowanie była odrodzeniem rezysera, po potwornie debilnych
> Znakach:)

Pastisze ze swej natury są debile (bo co za odkrycie że coś jest śmieszne/ da
się wyśmiać ?), tyle że "znaki"- moim zdaniem- są debilne w sposób całkiem
ciekawy- bo poza wsadzeniem typowych hollywoodyzmów, umieszczono również kilka
nietypowych- jak np. obsada głównej roli (+ ekspresja aktora), dzięki której
film bywa zwany "Patriotą w Kosmosie" (i tworzy trylogię wraz z "Patriotą
secesyjnym" i "Patriotą w Wietnamie").
Również na pochwałę zasługują przebijające się momentami gorzko- cyniczne
obserwacje (Ufok zdemaskowany poprzez TV, bejzbol- rekwizyt do etnicznych
rozrywek Amerykanów, też oznaka bezfinezyjnej brutalności- jako niezawodny
sposób rozwiązywania problemów z odmienną cywilizacją).

No i tyle.
Schabomił

[ben-oni]

Nie lubimy się bać, oj nie lubimy!
Przedwczoraj jakaś baba wjechała Omegą w przystanek tramwajowy z którego do
szkoły dojeżdża moja córka. Na całe szczęście córka chora (paranoja!
szczęście!) siedzi w domu.
Po co mi inne emocje?
Poza tym nie pojmuję jak można się bać tekstu pisanego? Co ma mnie
przestraszyć? Nagłe: "nagle zza krzaka wyskoczył przerazający Ogr?". Wybacz,
ale to wcale nie jest nagłe! Pismo z natury rzeczy nie jest nagłe.
Filmy? Raczej nie oglądam horrorów bo wolę się bawić niż się bać.
Tricki typu: mało światła, kot spadający z szafy, gramofony same się
uruchamiające... Sorry, ale to tandetne sposobiki za 15 dolców od scenki.

No chyba, że mówimy o von Trierze lub Lynchu, ale tu lubię klimat a
nie "STRASZENIE".

[itek1]

Moge podpisac sie pod tym co napisales do ustepu o von Trierze czy Lynchu, bo
mnie kopenhaski szpital zamiast straszyc jedynie smieszy, a klimat to tam tandetny:)

[staua]

Bardzo, bardzo boje sie horrorow. Tak bardzo, ze nie powinnam ich ogladac, ale nie potrafie sie
zdyscyplinowac. Po odpowiednio strasznym horrorze nie moge spac przez wiele nocy, budze sie
krzyczac, moj maz doklada do tego straszac mnie- teraz mniej, bo widzi, ze to powazna sprawa,
zwlaszcza po tym, jak ostatnio nastraszyl mnie po Ringu 2. Tam jest scena, jak jelenie otaczaja
samochod, ktorym jedzie Naomi Watts z synkiem i niszcza go, a jej sytenk krzyczy "Don't stop, don't
stop". Otoz jechalam po tym filmie z mezem ciemna, opuszczona droga, w nocy, w lesie i on zaczal tak
samo krzyczec, co mnie tak przestraszylo, ze puscilam kierownice i skulilam sie zaslanialac twarz. Na
szczescie na drodze bylismy sami... Ale to go chyba przekonalo, ze nie powinien tak zartowac.
To chyba jakas patologia, co?

[monikate]

O, ja bardzo, bardzo lubię się bać... ale gdzie te niegdzisiejsze horrory,
gdzie... Najlepiej się wybałam na omawianym przez mamamarcelę "Nie oglądaj się
teraz" Nicolasa Roega.
I przy lekturze powieści "Smętarz dla zwierzaków" Stephena Kinga. Mróz strachu
mi ścinał krew w żyłach.
A teraz? Mam jak braineater: boję się robactwa.

[stella25b]

Nie, zdecydowanie nie lubie horrorow. Nie moge pozniej zapanowac nad moja
fantazja. Ale Mamarcela pytala czy ktos ogladal Talking to heaven.? To ja
odpowiem, ze widzialam. I jest to jedyny rodzaj horroru, na ktory jeszcze mozna
mnie namowic. Media i spotkania z duchami toleruje.

[stella25b]

Przypomnial mi sie The Others z Nicole Kidmann, film ktory zaskoczyl mnie jako
widza. Inaczej sobie te historie wyobrazalam.

[braineater]

o
Inni jeden z lepszych filmów ostatnimi czasy - Otwórz Oczy tego samego pana
również zresztą (ale już to samo jako Vanilia Sky, to padaka)

P:)

[stella25b]

Qurcze, ja za kazdym razem musze niestety leciec do googla i sprawdzac tytul,
jesli jest po polsku, bo tak to filmu nie kojarze:(

Vanilia Sky, rzeczywiscie cienki. Jednak manipulacja marzen jako temat
interesujacy.

[nienietoperz]

Grrr, znow przyjdzie mi wyrazic niepokornosc wobec Ojca.

'The Others' - rewelacyjne, swietny scenariusz, konsekwentnie budowana
atmosfera, klasyczne chwyty sprawiajace te sama przyjemnosc jak wtedy, kiedy
widzialo sie je po raz pierwszy.

Potem oczekiwanie na okazje zobaczenia w kinach 'Abre los ojos'. I...
oprocz pierwszych paru scen klapa totalna, historia lalusia bedacego
mieczakowatym lalusiem tak konsekwentnie, ze az bola uszy, lapki i skrzydelka,
zupelny brak szansy na identyfikacje z rzeczonego lalusia problemami, mydlana
opera uwznioslona achronologia, zagadka pociagnieta ni to w strone paktu
demonicznego (vide 'Adwokat diabla') ni to w strone realistycznej technologii
przyszlosci (vide 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind').
Pozostala na pocieszenie swiadomosc, ze Vanilla Sky musi byc jeszcze bardziej
padaczne, potwierdzone przy uzyciu obejrzanych kiedys w TV dziesieciominutowego
fragmentu.

Moze to efekt urodzenia sie i zycia w stanie bycia nieprzystojnym i kompletnego
braku zrozumienia dla problemu przystojnosci utraty.

[mamarcela]

Ja mam podobnie jak toperz, chociaż nie tak bardzo tzn. Others rewelacja -
specjalnie nie wspominałam wcześniej, żeby nie "zawyżać poziomu". A Oczy leko
pół średnie.
a Szósty zmysł, proszę twarzystwa?

[nienietoperz]

Zmysl szosty, jak pisano nienietoperza lapa wczesniej, zupelnie w porzadku.
Nie w klasie 'Innych', ale nieporownywalnie wyzej niz 'Oczy' i znacznie wyzej
niz TheVillage.

[staua]

"Szosty zmysl" byl chyba pierwszy z serii tych filmow z zaskakujacym zakonczeniem... ale "Inni" sa
lepsi.
"The Village" zdecydowanie najgorszy, choc ma swoj klimat, ale latwo domyslic sie, co sie kryje za
potworami.
"Oczu" nie znam.

[marquis]

Obrzydzeniem napawają mnie wszelkie żywe stworzenia z wyjątkiem ssaków. W
szzególności strasznie boję się ćmów: jak juz taka franca wpadnie mi do pokoju w
letni wieczór wybiegam z krzykiem i łomotem serca i czekam, aż ucieknie sama.
Straszne!
Co do horrorów, to gdzieś w drugiej połowie szkoły podstawowej zostałem przez
starszą i w świecie obytą kuzynkę wprowadzony w świat Mastertonów itp. (już nie
pamiętam innych autorów). Czytałem te koszmarne książczydła z zapartym tchem,
spać w nocy nie mogłem, bo mi się te wszystkie upiory, manitou, plazmy i inne
wytwory wciąż śniły :( Ale mimo to nadal czytałem z wrodzonym sobie masochizmem.
Potem zacząłem również przygodę z horrorami filmowymi. Przez parę lat nie
przepuściłem żadnej okazji w TV czy wypożyczalni kaset: rżnąłem wszystko, od
nocy żywych trupów, masakr piłą motorową, przez wampiry, wilkołaki, demony, aż
po dzieła z górnej półki jak Dziecko Rosemary (do dziś uważam, że to jeden z
najlepszych horrorów). W ostatnich latach najbardziej mnie przestraszyły "Co
kryje prawda" (Harrison Ford i Michelle Pfeifer)i Ring (japoński). Ogólnie
biorąc horrory lubię, niemniej mam wrażenie, że produkcje są coraz bardziej
kiepskie, często mnie nużą zamiast straszyć a przede wszystkim są pozbawione
tego, co w horrorach cenię najwyżej: MROCZNEGO KLIMATU. Bo nie wystarczy noc,
burza z piorunami i wyskakujące znienacka potwory, by stworzyc klimat. U
Polańskiego w ogóle nie widać tego dziecka, a jednak jest to jeden z
najstraszniejszych filmów grozy.

[staua]

Tez kocham "Dziecko Rosemary", takze jako ksiazke. A mam znajomego, ktory (jak se.la.vie prawie)
powiedzial o nim: przewidywalny, nudny filmik, w ktorym nic sie nie dzieje. Tez tego nie rozumiem.

[monikate]

Tak, "Dziecko Rosemary" jak najbardziej. A co powiecie na "Lokatora" tegoż
Polańskiego? Dawno oglądałam, ale jakież tam panowało napięcie! I żadnych tam
duchów, zwidów i sugestii diabłów; cały strach siedział w psychice i z psychiki
wypełzał na wszystko i wszystkich...

[mamarcela]

Rosemary baby to w ogóle rulez. Muzyka wymiata.
I jeszcze obok Lokatora Wstręt z Deneuve.
A jak to jest z nazewnictwem, bo włsśnie przed chwilą się dowiedziałam, że Inni
to nie horror, a Piła tak. Oldskulowo to horror = nadprzyrodzone, thriller =
napięcie + strach przed złymi ludźmi, a teraz horror = sikająca krew, thriller
= napięcie + duchy, zjawy, ludzie, cokolwiek, ale bez latających członków. Czy
to już taka nowa terminologia, czy po prostu niektórym się tak wydaje.
:)

Nazewnictwo

[nienietoperz]

Na pozegnanie w dniu dzisiejszym wspomnienie dotyczace nazewnictwa uzywanego, z
blizej nieznanych przyczyn, w czasach studenckich.
Po jakiejs imprezie(?), wyjezdzie(?), lekturze(?), nienietoperze ustalily
podzial wszystkich filmow na
a) komedie romantyczne
b) filmy katastroficzne
c) filmy katastrofalne
Jaka przyjemnosc przydzielanie kategorii wtedy potrafilo sprawic...

Tak powazniej, to dla mnie Rosamaria to ani horror, ani thriller. Po prostu
swietny film aklasyfikowalny.

Nienietoperz z goscmi w drodze

[daria13]

Horrory to moja specjalność, bo ja mam chyba coś z dziecka i uwielbiam
kontrolowany strach:) Książkowe, jeśli dobre czytam z zaintersowaniem, ale
nigdy z lękiem, nie pamiętam już kto tu pisał o opóźnionym lęku podczas
czytania o czymś, co nastąpiło nagle, ale chyba właśnie o to chodzi;).
Najbardziej lubię horrory atmosferyczne, czyli operujące nastrojem grozy i
właśnie te niepokazujące sedna. Do najlepszych tego rodzaju horrorów zaliczam
Blair Witch Project, przez nikogo jeszcze nie wymieniony, przez wielu w ogóle
odrzucony, a przeze mnie wielbiony. Bałam się podczas oglądania i po seansie
jeszcze długo bardzo. To w moim odczuciu naprawdę straszący film.
Zauważyłam, że często na odbiór horroru ma wpływ mój nastrój. I z braku tego
nastroju w ogóle nie przestraszyli mnie Inni, może dlatego że widziałam ich
wkrótce po obejrzeniu Szóstego zmysłu i domyślałam się od początku zakończenia.
W moim rankingu wspólczesnych przestraszaczy obok Blair prym wiedzie Ring i
Dark Water (ten drugi widziany tylko w wersji oryginalnej). Aha, jestem mile
zaskoczona, że kogoś wystraszył film Co kryje prawda, bo recenzje miał bardzo
słabe, a mnie wystraszył do tego stopnia, że odmówiłam wywieszenia prania w
kotłowni, która łączy się u mnie z piwnicą (wiem, że to skąplikowane). Byłam
niemal sparaliżowana ze strachu. I mój mąż też się bał.
Mogłabym tak jeszcze długo, ale są przecież jakieś ograniczenia. Zresztą
gadaliśmy już o tym w pierwszym wątku Vidi, więc tam odsyłam zainteresowanych.
Mam jeszcze pytanie do starszych członków: kto z Was pamięta angielską serię
godzinnych thrilerów nadawanych w sobotnie noce, a rozpoczynające się zawsze
czołówką z fragmentem wykrzywionego w soczewce krajobrazu, bądz budnynku.
Krótkie acz przerazające filmiki, niepowiązane ze sobą. Najlepiej pamiętam
jeden o psychopacie grasującym w wielkim biurowcu, w którym utkwiła samotna
kobitka i musiała przed nim uciekać. Dla przybliżenia powiem, że psychol biegał
w białych trampeczkach. Jak nazywała się ta seria i dlaczego do cholery
telewizja jej nie powtarza, ja to tak lubiłam.
Na koniec powiem tylko o starszych, klasycznych filmach, które mnie najbardziej
wystraszyły. Egzorcystę oglądałam u kogoś późnym wieczorem i miałam jeszcze
przed sobą samotny powrót do domu. Pierwszy raz w życiu w połowie filmu
zdezerterowałam i uciekłam. W domu byłam sama i bałam się tak bardzo, że
zadzwoniłam po koleżankę, która zgodziła się do mnie przyjechać i przenocować.
Nigdy już potem tak się nie bałam, a film obejrzany ponownie w całości już tak
bardzo mnie nie przestraszył.
Bardzo straszny w moim odczuciu był też stary, oryginalny, klasyczny film Noc
żywych trupów George'a Romero. Czarno-biały, kalustrofobiczny, ssssstraszy i
żle się kończący. Wszystkie późniejsze dokrętki i przeróbki to g oczywiście,
ale ten film to dla mnie mistrzostwo świata w straszeniu.
Pozdrawiam z mocnym postanowieniem szybkiego obejrzenia Ringu 2.

[staua]

Jak dawno byly te godzinne horrory? Moze to Twilight zone? Pamietam motyw z wiezowcem... ale nie
dam glowy, ze to o to chodzi.

[daria13]

Zapomniałam dodać w poście, że nie chodzi o Twilight zone, bo to były bardziej
filmiki o sprawach dotyczących duchów, nadprzyrodzonych zjawisk itp, a filny o
których myślę były klasycznymi thrilerami, czyli bardziej o psychopatach i
seryjnych mordercach, ale z mocnym dreszczem. Ponadto były znacznie wcześniej
niż Twilight zone. Obawiam się, że mogłaś być za mała i miałaś rozsądnych
rodziców, którzy nie pozwoliliby Ci oglądać takich filmów.
Pozdrawiam:)

[noida]

Ja tam horrorów nie oglądam, bo potem mam tak jak Staua- nie mogę spać itp.
Najstraszniejszym filmem, jaki widziałam był dla mnie "Blade 2" (a może "Blade
3"? w każdym razie wampiry były zmutowane). Poszłam na to z własnej i
nieprzymuszonej woli (bo myślałam, że się ubawię jak na "Władcach ognia") i że
nie wyszłam po pierwszych 20 minutach, do dziś żałuję. Żeby była jakaś skala
porównawcza powiem, że bałam się nawet po "Piratach z Karaibów". No- porażka
totalna.
Jedynym typem "horroru" jaki toleruję jest X-Files.
Po wszystkich innych ciężko choruję.
W związku z tym mam małe wymagania i żeby czuć lęk i napięcie wystarczy mi
lepszy thriller.
A z książek wystarczająco straszny wydawał mi się "Jonathan Strange & Mr.
Norrel" :-)

[staua]

Jonatnana S. kupilam i do tej pory czeka na polce...moze lepiej nie przeczytam...
W zasadzie udaje mi sie unikac horrorow, tylko te najlepsze ogladam (peer pressure).
Z dziecinstwa pamietam okropny horror o GILALI - potworze zywiacym sie energia z drutow wysokiego
napiecia. Tego, o czym pisze Daria, nie pamietam w takim razie. Pewnie rzeczywiscie bylam za mala...
bo Twilight Zone to jedyne, co mi sie kojarzy.
X-files tez boje sie smiertelnie. Najgorszy byl odcinek o chowie wsobnym, jacys bracia trzymali kaleka
matke w skrytce pod podloga, probujac splodzic z nia zywego potomka dla utrzymania linii.

[daria13]

Tak, dla mnie ten odcinek Achiwum też był zdecydowanie najstraszniejszy,
brrr.Oglądałam go dwa razy i za każdym razem przerażał mnie okropnie, choć
generalnie do X-files miałam raczej stosunek bardziej ciekawski, niż straszący.
Ja z dzieciństwa pamiętam za to ekranizację Poe'go o Ligei, to dopiero był
horror. Jeśli chodzi o przedwczesne pozwalanie na oglądaie strasznych filmów
dzieciom, to jestem bardzo konserwatywna, bo miałam traumę we własnym
dziciństwie, kiedy mama nieopatrznie pozwoliła mi obejrzeć Ptaki Hitchocka.
Długo miałam potem lęki i na całe życie nauczkę, że do pewnych filmów trzeba
dorosnąć, toteż Julce, mimo że często opowiadałam, pozwoliłam obejrzeć Obcego
dopiero jak skończyła 14 lat. Dzieci uwielbiają się bać, ale my dorośli musimy
wiedzieć kiedy - co, bo bardzo ciężko się żyje z pewnymi lękami wyniesionymi z
dzieciństwa. Musimy być mądrzejsi.
Życzę wszystkim dobrej,spokojnej nocy:)

Jonathan S. + Mr Norrell

[nienietoperz]

'Jonathan S. + Mr Norrell' towarzyszyli mi na poczatku listopada. Dlugo z
mieszanymi uczuciami - bez leku co prawda (uklony w strone Noidy, musze
przyznac, ze panowie S i N moga byc ciut straszniejsi niz Piraci z Karaibow :-),
za to z nieodpartym wrazeniem, ze gdyby nie sympatia do opisywanych okolic i
specyficzna quaintness (swoistosc?lokalnosc?) opisow, pani Clarke znudzilaby
mnie bardzo szybko. Sprawa wyraznie poprawila sie ku koncowi, sam final byl juz
w pelni satysfakcjonujacy - moze dlatego, ze srodek nie wzbudzil zbyt
rozbuchanych oczekiwan.

Podsumowujac - Stauie jako osobie z brytyjska plama na zyciorysie polecam
przeczytanie, ciekaw jestem bardzo opinii niesplamionej zdaje sie Noidy.

Pozdrowienia,
Nienietoperz

[staua]

Teraz czytam (uzaleznilam sie) kryminaly Marthy Grimes (z Richardem Jury),
wszystkie BARDZO brytyjskie, akcja obecnego toczy sie w Devonie/Kornwalii.
Polecam na dlugie wieczory.

[noida]

Niestety, ja jestem "nieczysta" czyli mam wielki sentyment do WB poparty
wyprawami tamże, nie tylko wyobrażeniami.
Nie mogę się więc wypowiadać o Johnathanie i Norrelu jako niezależny ekspert :-(

[marquis]

Blair Witch jak najbardziej, szczególnie, że tam pojawiło się coś, co uwielbiam:
studium grupy w sytuacji "skrajnej".

"Co kryje prawda" wystraszyło mnie tak bardzo, że TRZY razy wydarłem sie w kinie
(co nigdy mi się wcześniej nie zdarzało). Zresztą, nie tylko ja tak reagowałem.
Najbardziej podobało mi się tam to, że te straszne momenty pojawiały się w
zupełnie niespodziewanie, nawet dla takiego wyjadaza horrorów jak ja. Otóż
klasycznie jest tak, że mamy narastające napięcie, potem chwilka (dosłownie
rozprężenia) i BUCH! A tutaj było tak: narastające napięcie, rozprężenie,
opadające napięcie, pełen luz i nagle BUCH!!! Dlatego się darłem ;)

[stella25b]

Egzorcysta toz to prawdziwa klasyka. Straaaaszny naprawde straszny-
przynajmniej dla mnie.

[marquis]

Ja dokonuje podziału oldskulowo :)

[noida]

A ja miałam nawet zajęcia z koncepcji fantastyki (pojmowanej szeroko, nie tylko
fantasy) i mogę wam powiedzieć, że jest dużo różnych podziałów ;-)
Chociaż zasadniczo chodziło o literaturę, nie filmy.

a ktoś widział

[braineater]

film cokolwiek zjechany przez Khytykóf, a w rzeczy samej bardzo dobry w temacie
straszenie bardzo nagłymi zwrotami akcji, czyli 'W paszczy szaleństwa'? Bo dla
mnie to tez jeden z evergreenów horrorowych, choć swoje lata ma - gdzies tak
chyba z poczatku lat 90' ale moge się mylić. Cudnie poprowadzona opowieśc o
zaginionym pisarzu, troche przypominająca Krainę chichów (nobel dla Kozakowej
za tytuł swoją drogą:), pełna naprawde mocnych scen, w tym rewelacyjne
wykorzystanie motywu 'świra z siekierą'

P:)

[daria13]

> film cokolwiek zjechany przez Khytykóf, a w rzeczy samej bardzo dobry w
temacie
>
> straszenie bardzo nagłymi zwrotami akcji, czyli 'W paszczy szaleństwa'?
Więcej szczegółów proszę, krótkie streszczenie na przykład, bo ja oglądam dużo
horrorów, nawet tych zjechanych, więc może dane mi było, ale nie pomnę.
Btw. w ostaniej Pani domu bodajże są dwie kolejne (mam nadzieję) części Klątwy
Ju-on. Swoją drogą to bardzo zabawne, że w takiej gazetce pojawiają się takie
filmy. Czy ktoś widział klasyczną panią domu, która lubi klasyczne japońskie
horrory, hi, hi:)))
Pozdr.

[mamarcela]

Czy chodzi o film Johna Carpentera z Neilem? Pamiętam. Chociaż tego reżysera
wolę wspominana juz Mgłę i Coś.
A Carrie Briana de Palmy z moją ukochaną Sissy Spacek pamięta ktoś? Dla mnie to
do dziś pełny hardkor.
pozdrawiam porannie
mamarcela z kawą czekoladowo-pomarańczową, taki wypas a co!

[braineater]

no nie
tym razem ja sie szyderczo rozrechotam :))))
Jak mozna Carrie? Jak mozna de Palmę w ogóle (poza oczyma węża i
niedotykalskimi?)
Carrie jest po prostu straszna w swojej płytkości i koszmarnych błędach, przy
czem zawira w sobie jedną z najpiękniej skopanych scen w dziejach kina (z tych,
które widziałem), czyli fascynujacą scenę sexu oralnego, w trakcie której
dziewcze zajęte panem, wygłasza pieciominutowy monolog... zdolna bestia
niesłychanie:)
Carrie i generalnie ekranizacjom Kingowym, z koszmarnym Chłopcem na rowerze na
czele, zdecydowane nie.
A w paszczy szaleństwa, to dokładnie to i jest właśnie 3 z wielkiej
Carpenterowej trójki - numer 4 to Oni Żyją:)

Pozdrowienia:)

[mamarcela]

Zanim się ustosunkuję do zarzutów Twych - szybkie pytanie - kim jest koszmarny
chłopiec na rowerze, bo Toperz o jakimś chłopcu na rowerze pisał, ale to daję
głowę nie ten sam?
mimo wszystko pozdrawiam
mamarcela, której kot rozłożył sie na stole i strąca klawiaturę

[braineater]

dokładnie ten sam Chłopiec na rowerze, co u Toperza. Tyle, że jesli mogę
wnioskowac na podstawie paru zdań Toperzowi on się podoba, a ja mam go z jedną
z najbardziej nieudolnych horrorowych realizacji. Na trzeźwo odbieram go tak,
jak inkognito.blue, odbierała Omena po zastosowaniu substancji zakazanych
prawnie, a jesli oglądam go na nietrzeźwo, to góruje dla mnie nad Monty
Pythonem:)
Jedyne, co w tym filmie dobre, to mordka Nicholsona i fakt, że nie trwa 5
godzin, jak np Miasteczko Salem.

P:)

[nienietoperz]

Chlopiec ze Lsnienia jak najbardziej.
Zafascynowaly mnie w tym filmie wszystkie sceny opierajace sie na powtarzajacych
sie wzorach geometrycznych, porazajacej symetrii i wiazacym sie z nia
rozedrganym oczekiwaniu 'na siekiere'. Kiedy juz sie siekiera pojawia, sporo
tajemnicy znika, chociaz oczywiscie mordka Nicholsonowa jest w stanie wiele
zrekompensowac.
Uklony,
nntpz

Chłopiec na rowerze

[brunosch]

to sądzę że z Lśnienia, wg Kinga.
To jest bardzo długa, wielominutowa scena - chłopiec na dziecięcym rowerku
jedzie labiryntem korytarzy wjeżdżając raz na dywany, raz na gołą podłogę. W tej
scenie ważny jest dżwięk: turkot - szelest - turkot.

A co do Archiwum X, to moim zdaniem - zdecydowanie najpaskudniejszy był odcinek
o stworze atakującym przez kratki wentylacyjne, bo miał umiejętność rozciągania
się i zwężania tak, by móc przeciskąć się przez każdą szparę. Odcinek kończył
się obrazkiem, jak strażnik w więzieniu nie zasunął klapki w drzwiach celi... :)

[mamarcela]

Domyslałam się, ale miałam wątpliwości, bo jest jeszcze ekranizacja It tegoż
Kinga, w której to chłopiec na rowerze też odgrywa niebagatelną rolę.
P:)
mamarcela z klawiaturą na kolanach, bo kot na biurku się rozpycha

[mamarcela]

To sobie rechocz, na zdrowie. A czy ja napisałam, że lubię de Palmę? (jednym z
najkoszmarniejszych wspomnień filmowych jest Świadek mimo woli i troglodyta z
wiertarką) Napisałam, że lubię Spacek i pod tym sie podpisuję wszystkimi
czterema rękami. Poza tym napisałam, że Carrie wzbudziła we mnie emocję zwaną
strachem. A wzbudziła i nadal wzbudza. Weż pod uwagę, że ja nie oglądałam tego
filmu po raz pierwszy jako ekranizacji Kinga, ale jako straszny film o swoich
rówiesnicach, które, mimo otoczki jakoś tam nadprzyrodzonej (choć nie do końca)
przeżywaja podobne emocje, jak wówczas ja. Do tego stopnia ten film mnie
wciągnął, że zupełnie nie pamiętałam tej sceny z seksem oralnym. Bo różnica w
odbiorze Carrie wynika chyba przede wszystkim z różnicy płci. Masz rację jest
to pewnie kiepski film, bo Palma bywa do bólu obciachowy, ale Carrie dla mnie
osobiście była pierwszym zetknięciem z czymś, co ja nazwałabym swoistym
fenomenem Kinga (czego zresztą nie ma w większości jego ekranizacji, niestety).
Zresztą moja nastoletnia córka, która na większości współczesnych tzw. horrorów
chichoce jak inkognito na Omenie (na Omenie nie chichotała) Carrie odebrała
podobnie, jak kiedyś ja, bo to jest film o dziewczyńskich strachach, ot co, a
nie chłopięcych.
A poza wszystkim ja się Carrie boję, bo mam w najbliższej rodzinie osobę, która
też tak zgina i przesuwa. :)
mamarcela nieskładnie pisząca, bo właśnie do klatki, gdzie mieszka słynna
parapeciara weszło trzech czarnych policjantów

zagryzam palce z napięcia

[brunosch]

> mamarcela nieskładnie pisząca, bo właśnie do klatki, gdzie mieszka słynna
> parapeciara weszło trzech czarnych policjantów

O, ło matko! I co dalej?
Krzyki? Szamotanina?
I to właśnie jest porządny suspens.
PS a Carrie też lubię - za ostatnią scenę :D

[mamarcela]

meldunek agentki specjalnej mamarceli:
- krzyków i szamotaniny nie stwierdzono, albowiem pomiędzy punktem
obserwacyjnym a obserwowanym lokalem znajduje się
a. okno plastikowe podobno wielce szczelne i w warunkach zimowych zamknięte
b. kawałek podwórka z drzewem bliżej niezidentyfikowanym, krzakiem bzu oraz
trzepakiem
c. okno parapeciary - zdecydowanie mniej ekskluzywne niz moje, ale zawsze okno
- objęcie posterunku alternatywnego na balkonie nie wchodziło w rachubę z
powodu panującej nam miłościwie pory roku oraz temperatury niesprzyjającej
kwiatków podlewaniu
- spędziłam na obserwacji rzeczonego lokalu ze trzy kwadrance cierpiąc okrutnie
z powodu pewnej potrzeby, która zwykle następuję po wypiciu kawy (oraz piwa)
- cierpienia te rekompensowała mi myśl, że kto jak kto, ale Bruno z całą
pewnością pała żądzą wiedzy
- po w/w czasie z obserwowanej klatki (schodowej) wyszli w/w policjanci w
towarzystwie dwóch sąsiadów w/w parapeciary
- nie zaobserwowano żadnych przejawów zniewolenia w/w sąsiadów
- w/w sąsiedzi w/w parapeciary wedlug mojej wiedzy nie posiadają żadnych
związków ze światem przestępczym, natomiast w przeszłości byli mocno
skonfliktowani z towarzyszem życia w/w parapeciary, który to znany jest pod
pseudonimem - tu szyfrem, żeby się nie narażać - imię jego Jan-Paweł, ale po
francusku i nie jest to towarzysz życia żadnej Simone, ale taki, co żył z
wykrzywiania i tak dość krzywej, chociaz podobno przystojnej, twarzyczki.
Bardzo proszę o odpowiedzi
- konflikty owe były błahe, ale rzeczony przestępca używał broni
- w/w sąsiedzi w/w parapeciary, skonfliktowani w przeszłości z w/w przestępcą
do tej pory nie powrócili

agent specjalnej troski mamarcela z davidem byrne

[crazy.berserker]

marquis napisał:

> Blair Witch jak najbardziej

O, super że ktos ten film wspomniał - w kategorii straszących jest jednym z
najlepszych - bo zbudowany na prostej zasadzie - grunt to nie pokazać zbyt
dużo - niech sobie widz sam dopowiada, niech wyobraźnia trochę popracuje - a
jak wiadomo wyobrażnia straszliwe twory potrafi czasami do życia powołać.

Blair witch zrobił na mnie takie wrażenie, że bałam się (w 10 osobowej grupie!)
wieczorem przez las do domu wracać - a ponieważ i tak w końcu lasem wracaliśmy
to o mało zawału z 10 razy nie dostałam kiedy przypadkowo pod nogami jakaś
gałązka trzasnęła, albo ktoś się głośniej odezwał.

Jesli chodzi o ksiązki wzbudzające dreszczyk grozy to niestety jest ich chyba
niewiele - jako wielbicielka historii o duchach, upiorach i wampirach,
posiadajaca w kolekcji domowej kupę ksiązek grozy od klasyków typu Stoker - na
Stefciu Kingu skończywszy, to z czystym sumieniem (jako lekturę która czytana
wieczorem faktycznie wywołuje odczucia niepokoju) - mogę polecic krótki zbiorek
opowiadań Montague Rhodes Jamesa - Opowieści starego antykwariusza (No i moze
ewentualnie Lovecrafta - jakikolwiek z jego cykli o Chtulu)
Przyjemnie czyta się tez naszego Polskiego Poe - Stefana Grabińskiego, czy
Shirley Jackson - szczególnie opowiadanie "Loteria" - choć myślę, że ci akurat
autorzy ustępują znacznie wczesniej wymienionym pod względem umiejętności
straszenia czytelnika

[mamarcela]

Witaj Crazy, to my mamy w domu te same stare horrory. ja odziedziczyłam je po
tatusiu. A miałas w ręku dwutomowe wydanie Opowieści z dreszczykiem? Cudo.
Pozdrawiam

[crazy.berserker]

> A miałas w ręku dwutomowe wydanie Opowieści z dreszczykiem? Cudo.

Udało mi się przeczytać oba tomy, choć dumną posiadaczką nie jestem. Za to
namietnie kolekcjonuję wydawnictwa typu Niesamowite opowiesci w prozie:
rosyjskiej, niemieckiej, niderlandzkiej, japonskiej. dawnymi czasy wydawane
były również ksiązeczki w serii "z wampirem" - głównie pisarze niemieccy: np.
Karl Hans Strobl - "Kościana ręka", ale pojawiały się też Egzorcysta Blattyego
czy wspomniane wyżej "Dziecko Rosemary"

Cthulhu Zew.

[noida]

Właśnie w to będziemy grać w sobotę.
Co ja się namęczyłam, żeby wymyślić przygodę, w której nie ma żadnych ludzi ze
skrzelami, wielkich ślimaków i krwiożerczych grzybów...
Oczywiście, jak czytałam te opowiadania to się bałam, ale ich głupota i tak
mnie porażała.
Wielkim Przedwiecznym mówię zdecydowane NIE!
Noida Mistrz Gry :-)

[staua]

O rany, Loovecraft... to jest NAPRAWDE straszne! (kupilam kiedys w Londynie
trzy tomy dziel i przeczytalam jednym tchem, nie spiac w nocy ze strachu i
ekscytacji czytaniem)

Odstaję

[griszah]

Będę chyba tu odstawał (w towarzystwie Ben-oniego i Stelli) ale nie lubię się
bać w kinie ani przed telewizorem. A już najbardziej nie lubię filmów o
psychopatach atakujących Bogu ducha winnych ludzi – od razu wyobrażam sobie, że
to mogłoby spotkać kogoś z mojej rodziny – zwłaszcza jeśli film jest zrobiony
bardzo sugestywnie. Właściwie duchy (Szósty zmysł), wampiry, zjawiska
nadprzyrodzone to jeszcze jestem w stanie tolerować, bo rozum mi wciąż
podpowiada, że to bujda na resorach.
A propos już zupełnych dewiacji filmowych to podobno są filmy rejestrujące
rzeczywiste morderstwa, tortury (to się nawet jakoś nazywa ale nie chce mi się
szukać). O tym był kiedyś film „ 8 mm” z Nikolasem Cagem w roli głównej.
Wybrałem się na to w ramach rendez vouse z jedną panną, która sobie zażyczyła
obejrzeć ze względu na zamiłowanie do Cage’a. Sam z siebie nigdy bym się na to
nie wybrał.
Lubię horrory z przymrużeniem oka – „Nieustraszeni łowcy wampirów”
Polańskiego, „Plan 9 z kosmosu” Wooda.
Teraz sobie przypomniałem, że kiedyś oglądałem horror o samochodzie
wampirze „Wampir z Feratu” – też pewnie teraz by mi się podobał :).

www.kns.us.edu.pl/slawia/filmy/wampirzferatu.htmlPozdrawiam.

Link

[griszah]

www.kns.us.edu.pl/slawia/filmy/wampirzferatu.html

[ben-oni]

To, że nie lubię się bać nie znaczy, ze nie oglądam horrorów. Z tym, ze oglądam
te zupełnie nie straszne.
N.p.:
"Nosferatu wampir" Herzoga - piękne światło
"Frankenstein" z p.H B-Carter (śliczna jak zwykle), De Niro i Branaghem (chyba)
"Wstręt" i "Lokator" - pełna schizo
"Blue velvet" - ciarki po plecorach

Ale czy to są horrory?

[kwiecienka1]

dla tych, którzy lubią się bać:
* "Dziecko Rosemary" dziś o 23:50 na Polsacie
* " Ring" - wersja amerykańska jutro o 21:40 na TVNie

Kwiecienka dodaje:
strach w sensie artystycznym:
nic, niestety, w tv/kinie nie może mnie przestraszyć, chyba jestem zbyt
hmmmm... racjonalnie myśląca (?) oglądając tak zwany horror potrafię się nawet
skupiać na błędach czy wpadkach filmowców... żaden ze mnie widz do horrorów...
przyznam, że kilka filmów (i odcinków "Z archiwum X") zrobiło na mnie wrażenie,
ale przestraszyło mnie :-)

idąc dalej:
dzielna baba jestem, nie boję się niczego co mogę zadeptać (insekty,
dżdżownice, pająki itp.), nie boję się węży (od dziecięctwa nawet mnie do nich
ciągnie), no może nie chciałabym spotkać na swej drodze niedźwiedzia czy
krokodyla, ale raczej mi to nie grozi...

w życiu to najbardziej bałam się dwa razy, obydwa razy w bardzo realnych, ale
na szczęście krótkotrwałych sytuacjach:
* kilka lat temu rodzice, siostra & ja jechaliśmy do babci na święta i
wpadliśmy w poślizg (melduję, że wszyscy żyją)
* ostatniego lata w Dalmacji, pewnej wrześniowej nocy nadeszło średnie
trzęsiątko ziemi o skali 5,2, które to wybiło mi wszystkie szkło będące
chwilowo luzem i nieźle przeraziło...
od tego czasu 1. nie lubię jeździć zimą 2. boję się jak się trzęsie
a w Katowicach tzręsie często, niestety, tak więc nie potrzebuję horrorów żeby
się bać - wystarczy mi tąpniecie czy jakiś mały wybuch w kopalni poniżej...

pozdrawiam
Wasza Dzielna Kwiecienka
ps "Dziecko..." obejrzę dziś obowiązkowo :-)

Fallen

[mamarcela]

Otóż ogłaszam, że Brain może sobie rechotać, ale dla wszystkich, którzy lubią
się bać polecanka obowiążkowa film "Fallen" czyli w Sieci zła z Denzelem W. -
dla mnie dygot. Ma etykietkę thriller, ale jaki to thriller skoro w roli złego
sam Azazel.
pozdrawiam sobotnio
mamarcela trochę zmarznięta po spacerze

[ash3]

Nie, nie lubię się bać. Po obejrzeniu (dłuugi czas po tym, jak obejrzeli go już
wszyscy) "Milczenia owiec", najgorsze było to, że w kółko "odtwarzałam" w głowie
te same sceny przemocy (m.in. w studni). Nie wiem, co ludzie widza w tym
filmie... Podobnie było już z Greenawayem, na ktorego dawalam się wyciagnać do
kina... No, ja sie nie nadaję.
Pamiętam, jak kolezanka stwierdziła, że to "świetny film" i jakos uśpiła moją
czujność - obejrzałam w tv "Seven" i... nie żałuje, ale to zły film, z tym całym
pseudoprzesłaniem. Ale uważam, że warto odkryć zły film (pewne zło ukryte
zręcznie w filmie), ktory innym wydaje się jakos wstrzasający.

Wczoraj zaczął się w tv "Krąg" i po kilku minutach wyłączyłam. A potem trafiłam
na dobry film-niespodzianke na Alekino: "Nowojorskie opowieści". To własnie
kino, jakie lubie:-) Polecam, gdyby ktoś miał chęć obejrzec kawałek
bezpretensjonalnego, kolorowego, wciągającego kina (to takie trzy nowelki).

[staua]

Seven- balam sie strasznie, nigdy nie obejrzalam tego drugi raz.
Generalnie chyba bede cwiczyc silna wole i nie ogladac horrorow.
Nowojorskie opowiesci... wydaje mi sie, ze to widzialam, ale pewnie sie myle - to nie jest "13
conversations about one thing", prawda? Powiedz, o czym to jest? (teraz mnie to meczy)

Nowojorskie opowiesci

[ash3]

Podaje link do opisu filmu (-ów) - opis, jak to opis, trochę spłaszczajacy.
Film gorąco polecam!
www.alekino.pl/cgi-bin/alekino/film/000003&nowojorskie%20opowie%B6ci
A tego tytułu, o który pytasz, w ogóle nie kojarzę, szkoda...

[griszah]

Widziałem tylko trzecią część (Woody'ego Allena) - pychota :).
Pozdrawiam.