Policjant, przyjaciel zatrzymanego:)

[lotak]

Co Wy na to?

serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34180,3070679.html

Od siebie dodam, że policję iracką szkolą w krajach osiennych specjaliści z
Niemiec...
Niedawno minister spraw wewnętrznych Iraku uskarżał się, że jest rozczarowany
pracą niemieckich specjalistów... "To są kpiny, a nie szkolenie" – miał
podobno powiedzieć.
Wiadomość tą tylko RAZ podało rano Deutschland Radio. Potem, prawdopodobnie z
głębokiego oburzenia niewdzięcznością Irakijczyków, media w Niemczech
"znamiennie" milczały...

Hmmm...,

Mnie się wydaje, że niemieccy spece od policji nauczyli już swoich irackich
uczniów, iż w momencie zatrzymania podejrzanego, należy go przede wszystkim
zapytać, czy zgadza się na aresztowanie:)

Potem przeczytać mu litanię jego niezbywalnych praw obywatelskich, następnie
sprawdzić tożsamość i zapytać go grzecznie, czy jest tym, za kogo się go
uważa. No i jeśli zatrzymany zaprzeczy, należy go przeprosić i NIEZWŁOCZNIE
wypuścić na wolność:)))

Ech, szkoda słów!

lotak

Chyba kiedyś tak samo wypuszczono Karadzicia...

[stephen_s]

... tak przynajmniej pamiętam? Gdzieś na terenie b. Jugosławii (czy Serbii)
żołnierze z misji ONZ (czy amerykańscy? grrrrr, ta pamięć...) wpadli kiedyś na
Karadzicia, ale wypuścili go, bo nie wiedzieli, kto zacz...

[lotak]

stephen_s napisał:

> ... tak przynajmniej pamiętam? Gdzieś na terenie b. Jugosławii (czy Serbii)
> żołnierze z misji ONZ (czy amerykańscy? grrrrr, ta pamięć...) wpadli kiedyś
na
> Karadzicia, ale wypuścili go, bo nie wiedzieli, kto zacz...
>


Ja sobie oczywiście trochę kpię z tych niemieckich instruktorów, ale ludzie
ścigający różnch Karaciców i Zarkawich trochę uważniejsi powinni jednak być:)

Po kilku takich pomyłkach i kilku brawurowych ucieczkach z obławy, bandyta
staje się potem "nieuchwytnym" bohaterem...

A ta w ogóle fajnie, że się odezwałeś:)))

Pozdrowienia

lotak

[gumpel]

stephen_s napisał:
> ... tak przynajmniej pamiętam? Gdzieś na terenie b. Jugosławii (czy Serbii)
> żołnierze z misji ONZ (czy amerykańscy? grrrrr, ta pamięć...) wpadli kiedyś
> na Karadzicia, ale wypuścili go, bo nie wiedzieli, kto zacz...

Co do Karadzicia to nie wiem, ale swego czasu czytałem, jak to namiestnik
chorągwi pancernej Xięcia Pana Jaremy Wiśniowieckiego pułkownik Jan Skrzetuski
nie tylko nie rozpoznał, ale wręcz dopomógł w ucieczce na Sicz niejakiemu
Bohdanowi Zenobiemu Chmielnickiemu. A zrobił to mimo listów hetmańskich
rozesłanych za tym ostatnim ! Jak widać, historia lubi się powtarzać ...

"Jam jest Bohdan Zenobi Chmielnicki!!!"

[stephen_s]

Po tych słowach uderza grom! TA-DAM!!!

Początek "Ogniem i mieczem" w adaptacji Hoffmana absolutnie mnie rozwala swoim
patosem :))))))))

[a000000]

A oto początek w oryginale, czyż nie cudne? Szarańcza, zaćmienie, kometa, krzyż
ognisty na niebie .... groza narasta:

Rok 1647 był to dziwny rok, w którym rozmaite znaki na niebie i ziemi
zwiastowały jakoweś klęski i nadzwyczajne zdarzenia.
Współcześni kronikarze wspominają, iż z wiosny szarańcza w niesłychanej
ilości wyroiła się z Dzikich Pól i zniszczyła zasiewy i trawy, co było
przepowiednią napadów tatarskich. Latem zdarzyło się wielkie zaćmienie słońca, a
wkrótce potem kometa pojawiła się na niebie. W Warszawie widywano też nad
miastem mogiłę i krzyż ognisty w obłokach; odprawiano więc posty i dawano
jałmużny, gdyż niektórzy twierdzili, że zaraza spadnie na kraj i wygubi rodzaj
ludzki. Nareszcie zima nastała tak lekka, że najstarsi ludzie nie pamiętali
podobnej. W południowych województwach lody nie popętały wcale wód, które
podsycane topniejącym każdego ranka śniegiem wystąpiły z łożysk i pozalewały
brzegi. Padały częste deszcze. Step rozmókł i zmienił się w wielką kałużę,
słońce zaś w południe dogrzewało tak mocno, że - dziw nad dziwy! - w
województwie bracławskim i na Dzikich Polach zielona ruń okryła stepy i rozłogi
już w połowie grudnia. Roje po pasiekach poczęły się burzyć i huczeć, bydło
ryczało po zagrodach. Gdy więc tak porządek przyrodzenia zdawał się być wcale
odwróconym, wszyscy na Rusi oczekując niezwykłych zdarzeń zwracali niespokojny
umysł i oczy szczególniej ku Dzikim Polom, od których łatwiej niźli skądinąd
mogło się ukazać niebezpieczeństwo.