Elegia Isabel Coixet

[itek1]

Widzieliscie moze juz ten film. Jak sie on ma w stosunku do pierwowzoru
Philipa Rotha. Warto pojsc do kina, bo dawno w kinie nie bylem, a w tym
przypadku mam wyjatkowa ochote. a) Rotha b.lubie, b) Penelope robi na mnie
duze wrazenie :)c) Zycie ukryte w slowach, a wlasciwie te historie milosna w
nim opowiedziana pamietam i sobie cenie d) zbyt duzo erotyki dziala na mnie
usypajaco.

[staua]

Tez mam ochote - lubie filmy Coixet, lubie Rotha (z malymi
wyjatkami), lubie glowna pare aktorow.
Niestety, akurat "Konajacego..." nie czytalam. A film juz w kinach
jest - prosze wiec rowniez o jakies sugestie (czekam na DVD, ktory
pewnie ukaze sie b. szybko - nie chodze do kina od roku)

[daria13]

W Polityce jest dość nieprzychylna recenzja, podkreślająca rozbieżności między
oryginałem a ekranizacją i brak iskrzenia między głównymi bohaterami. Sama
jestem ciekawa, ale raczej poczekam na komentarze oglądaczy, na których opinii
mogę polegac.

P:)

[broch]

Rotha nie lubie bo sie powtarza, w tej sytuacji jesli sa rozbierznosci z
oryginalem to moze dobrze. Pewnie pojde zobaczyc bo kino europejskie lubie
(mniej monotonne niz amerykanskie).
Penelope tez lubie wiec extra plus dla filmu.
sex w filmie mi nie przeszkadza tzn jak reszta filmu dobry/zly w kazdym razie
rozbieranki nie maja wplywu na pojscie do kina

jesli idzie o Isabel Coixet, to mieszane uczucia (tez sie i innych powtarza)

[staua]

Wyciagam watek, chociaz nie widzialam "Elegii", ale jestem w trakcie
ogladania "The Secret Life of Words" (obejrzalam ok. godziny, dzis
skoncze) i jestem pod wrazeniem. Najpierw mialam skojarzenie
z "Przelamujac Fale" bo platforma wiertnicza i dziwna kobieta, ale
teraz mysle, ze to zupelnie inna historia, rownie dobra.
Na pewno wszyscy widzieliscie to juz dawno, ale wychylam sie, bo
moze ktos nadal to pamieta, i pamieta swoje odczucia po obejrzeniu?

[noida]

Mnie się ten film bardzo, ale to bardzo podobał. Miał jakiś taki niezwykły,
ciepły i cichy klimat. Oglądałam go chyba ze 2 czy 3 razy. Myślałam sobie, że to
taki film o ludziach, którzy nigdzie nie pasują. Jak już obejrzysz, to chętnie z
tobą pogadam więcej :)
Bardzo mi się też podobało "Moje życie beze mnie" tej samej reżyserki i z tą
samą aktorką w roli głównej, ale ten film był znacznie smutniejszy i chyba drugi
raz nie będę go oglądać.

[mamarcela]

Moje zycie beze mnie jest dramatycznie smutne. Ono jest smutne z założenia, bo
jest o smutnych sprawach, ale w praktyce jest jeszcze smutniejsze. Natomiast
życie ukryte w słowach jest, dla mnie przynajmniej, bardzo optymistyczne. Bo
pokazuje takie piękno życia po życiu; że może nam się zdarzyć coś strasznego, a
potem coś najpiękniejszego i to wtedy, gdy wydaje się nam, że już nic nas nie
czeka. Zdaje się, że pisze straszliwie niegramatycznie, ale katar uniemożliwia
mi całkowicie myślenie.

[staua]

Mam na liscie w wypozyczalni, pewnie niedlugo zobacze.

[staua]

Obejrzalam "Zycie slow" do konca i juz wiem, ze bedzie to jeden z
moich ulubionych filmow. Zapamietam go na dlugo i pewnie jeszcze
obejrze. Bardzo sie ucieszylam z zakonczenia.

[daria13]

Obejrzałam wreszcie Elegię i muszę powiedzieć, że chyba było warto. W bardzo
refleksyjny nastrój mnie ten film wprowadził. Było tam wiele całkiem mądrych
przemyśleń i sentencji głównego bohatera; ujęły mnie zwłaszcza te dotyczące
starości, naprawdę celne. To taki film o miłości z pozoru niemożliwej, ale ja
cały czas miałam wrażenie, że doskonale rozumiem parę głównych bohaterów i
dopingowałam im. Problem wcale nie wydał mi się wydumany, choć nie był typowy,
no może trochę.
Aktorstwo: Ben Kingsley jak zwykle nadzwyczajny, taki prawdziwy, przekonujący,
natomiast Penelopka zagrała wyłącznie swoją urodą (co było bardzo istotne); dla
mnie ona jest aktorsko nudna jak flaki z olejem, ale to na szczęście nie zepsuło
filmu, dało się ją strawić.
Nie wiem dlaczego Itek obawiał się nadmiaru erotyki. Było jej niewiele,
dokładnie tyle, ile było potrzeba, a wręcz bez niej film byłby niepełny, nie
byłby tym, czym miał być.
Generalnie polecam, zachęcam i pozdrawiam:)