Gdybyśmy mieli euro...

[grzespelc]

Choć obecne kierownictwo NBP jest sceptyczne wobec euro, a poprzedni szef
zespołu, który przez dwa lata pracował nad raportem, zarzucił swoim
przełożonym ingerowanie w jego treść, pobieżna lektura pokazuje przewagę
korzyści nad zagrożeniami i kosztami. Po wprowadzeniu euro wyraźnie spadną
stopy procentowe, a tym samym koszty obsługi długu publicznego i długów, które
spłacają gospodarstwa domowe. Wzrośnie eksport, inwestycje krajowe i
inwestycje napływające z zagranicy, a w efekcie cała gospodarka. Koszty też
będą, ale mniejsze niż korzyści.

Raport jest poważną analizą naukową. Nie ma w niej miejsca na pytanie: "co by
było gdyby?". Ale publicysta pytanie to może zadać. Co by było, gdyby rządy
Marcinkiewicza i Kaczyńskiego uznały wprowadzenie euro za priorytet?
Najpóźniej w połowie roku 2006 mogliśmy wejść do "przedsionka" unii walutowej
i bez większych problemów trwać w nim dwa lata wymagane przez Unię Europejską
i Europejski Bank Centralny. Spełnialiśmy wszystkie kryteria narzucane krajom
aspirującym do euro, z wyjątkiem nadmiernego deficytu budżetowego. Ale można
było go obniżyć bez większych kosztów dla państwa i społeczeństwa. W połowie
roku 2008, a najpóźniej 1 stycznia 2009 mielibyśmy walutę europejską i
czulibyśmy się dziś znacznie bezpieczniej. Nie byłoby miliardowych strat
poniesionych przez firmy na opcjach walutowych i nieprzespanych nocy osób,
które zaciągnęły kredyty w walutach obcych. Nie byłoby codziennej huśtawki
złotego, która zniechęca inwestorów do lokowania pieniędzy w Polsce, panicznej
ucieczki z warszawskiej giełdy, drożejących paliw. Straty gospodarki
spowodowane zaniechaniem przez poprzednie rządy procesu wprowadzania euro
można szacować na setki miliardów złotych! Warto pamiętać, komu te straty
zawdzięczamy.

forum.gazeta.pl/forum/0,62489,1540823.html?f=25822
Łagodnie napisał. Teraz wychodzi debilizm Skrzypka, Kaczyńskich i im podobnych.

[a000000]

to jest tylko gdybanie.... dla przeogromnej WIĘKSZOŚCI obywateli - wejście do
strefy EURO jedynie pogorszy warunki bytowe z powodu zwyżki cen. Stąd
socjalistyczno- populistyczny rząd PiS nie odważył się na ten ruch...

A decyzję o przedsionku powinien podjąć .... jeszcze Miller...

teraz za późno na rozdzieranie szat i szukanie kozła ofiarnego.... bo kozłów ci
mamy pod dostatkiem....

Teraz trzeba zwierać szeregi i wyłazić z opresji...

Główną przyczyną obecnego kryzysu jest.... ludzka chciwość.

Każdy chciał się szybko wzbogacić.... nieważne, że nieuczciwie... zakładali się
z bankami, dmuchali różne bańki spekulacyjne... oddali się czystemu
hazardowi.... a jak to w hazardzie... grający zawsze przegrywa.
A ponieważ gospodarka to naczynia połączone - my płacimy frycowe...

Grzesiu, co zalinkowałeś?

straciłybyśmy mnóstwo pieniędzy

[kochanica-francuza]

nie wszyscy Grzesiu biorą kredyty, niektórzy mają oszczędności... dlaczego mam
się przejmować kredytobiorcami? czy oni przejmują się mną?

[grzespelc]

A ja właśnie nie mam kredytu, a oszczędności i to w euro i każdy ruch w górę
powoduje, że zarabiam (od grudnia już 30%), ale inni tracą, i to sporo. Fakt,
też uważam, że to głupota brać kredyt we frankach przy kursie 2,0, ale gdybyśmy
mieli euro zamieszanie byłoby teraz o wiele mniejsze. Mnie ten kryzys nie
dotyczy, ja na nim zyskuję, ale wielu innych ma problemy.

[grzespelc]

dla przeogromnej WIĘKSZOŚCI obywateli - wejście do
> strefy EURO jedynie pogorszy warunki bytowe z powodu zwyżki cen.

Nieprawda. Impuls inflacyjny był znikomy. Wprowadzenie euro to tylko dobry
pretekst do podwyżek, które i tak mają nastąpić.

> A decyzję o przedsionku powinien podjąć .... jeszcze Miller...

Miller? Przecież on w maju 2004 przestał być premierem. Zresztą - w pośredni
sposób ją podjął - nie negocjując żadnych wyłączeń.

> Główną przyczyną obecnego kryzysu jest.... ludzka chciwość.
>
> Każdy chciał się szybko wzbogacić.... nieważne, że nieuczciwie... zakładali się
> z bankami, dmuchali różne bańki spekulacyjne... oddali się czystemu
> hazardowi.... a jak to w hazardzie... grający zawsze przegrywa.
> A ponieważ gospodarka to naczynia połączone - my płacimy frycowe...

Ale gdybyśmy mieli euro, to frycowe byłoby mniejsze.

> Grzesiu, co zalinkowałeś?

Cały artykuł.

[a000000]

masz rację... Belka powinien podjąć decyzję....

ale w sprawie linku to w kulki ze mną lecisz... Gdzie Ty widzisz artykuł?

u mnie się otwiera okienko do pisania postów forumowych...

[grzespelc]

> ale w sprawie linku to w kulki ze mną lecisz... Gdzie Ty widzisz
artykuł?
>
> u mnie się otwiera okienko do pisania postów forumowych...


Faktycznie, przepraszam. Oto prawidłowy link:
wyborcza.pl/1,75968,6284681,Euro_korzystne__za_to_zloty_w_opalach.html

gdyby dupki p...one nie zrobiły kryzysu

[kochanica-francuza]

mam na myśli bankowców amerykańskich, to dolar stałby po 2 zł, i płaszcz
zamówiłabym za 436 zł, nie 736...

[grzespelc]

Mylisz się. Kurs 2 zł za dolara to był wynik tych samych działań, które
prowadziły do kryzysu.

[kochanica-francuza]

grzespelc napisał:

> Mylisz się. Kurs 2 zł za dolara to był wynik tych samych działań, które
> prowadziły do kryzysu.

Serio? Matka mówi, że możesz mieć rację. A liczyć umie.

Jaki zatem był najniższy pozakryzysowy kurs dolara?

[grzespelc]

A tego to nie wiem. Przy założeniu, że dolar to mniej więcej 0,90
euro plus minus 20 groszy realny kurs mieściłby się w widełkach
mniej więcej od 3,30 do powiedzmy 4,50. I chyba bardziej w dół tego
przedziału by się kierował.

[kochanica-francuza]

grzespelc napisał:

> A tego to nie wiem. Przy założeniu, że dolar to mniej więcej 0,90
> euro plus minus 20 groszy realny kurs mieściłby się w widełkach
> mniej więcej od 3,30 do powiedzmy 4,50. I chyba bardziej w dół tego
> przedziału by się kierował.

Aha. Płaszcz z wysyłką kosztował razem 218 dolców. Najgorsze jest to, że mogą go
jeszcze rąbnąć rodacy, mam na myśli pocztę polską, celowo pisaną małą literą, bo
kradnie.

Nowy podział Europy

[grzespelc]

W Europie Środkowej powstaje nowa linia podziału, która tym razem
nie ma charakteru ideologicznego, tylko gospodarczy: dzieli państwa
na te, które mają już euro i które jeszcze nie - pisze w środę "New
York Times".

fot. Gazeta Bankowa
Kiedy euro w Polsce?
ZOBACZ TAKŻE
Skrzypek: Polska nie jest gotowa do przyjęcia euro (18-02-09, 09:08)
Będzie więcej upadłości (18-02-09, 08:11)
Polska podtrzymuje wolę wejścia do strefy euro w styczniu 2012 (17-
02-09, 18:22)
Lewiatan: Potrzebny bardziej szczegółowy i rzetelny raport o euro
(17-02-09, 15:43)
Lewiatan: raport NBP nie daje odpowiedzi czy Polska ma przyjąć euro
(17-02-09, 14:23)
Euro mocno słabnie z powodu obaw o pogorszenie kryzysu w Europie (17-
02-09, 09:13)
NBP: Euro tak, ale... (16-02-09, 20:58)
NBP: w długiej perspektywie wprowadzenie euro korzystne (16-02-09,
18:23)
SERWISY
Euro w Polsce
Gospodarcze reperkusje tego nowego podziału "już są bolesne, a
potencjalnie mogą być katastrofalne" - pisze nowojorski dziennik.

"NYT" podkreśla, że tylko dwa z nowych państw członkowskich Unii
Europejskiej przyjęły unijną walutę: Słowacja i Słowenia. "Pozostałe
osiem państw rozpaczliwie potrzebuje pomocy, gdyż ich firmy i
gospodarki są miotane wahaniami i spadkami kursów własnej waluty" -
czytamy.

Cały artykuł:
gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,33181,6289836,_NYT___euro_tworzy_nowa_linie_podzialu_w_Europie_Srodkowej.html

.... to polskie produkty byłyby tera dwa razy ...

[gumpel]

droższe, mniej więcej. No i przy słabnącym w czasie kryzysu popycie wewnętrznym
zakłady by stanęły (bo polski rząd nie ma biliona dolarów by go wpompować do
gospodarki).

A tak, mamy dwa razy więcej szmalu z funduszy unijnych, które możemy wpompować
do gospodarki i tanie towary, które możemy sprzedawać bez cła w Unii (by
zrozumieć o co chodzi wystarczy porównać sobie sytuację producenta tych samych
towarów w Polsce i na Słowacji, którzy konkurują na rynku unijnym, temu drugiemu
nagle wszystko potaniało o 50 %, co ma teraz zrobić ten drugi ?)

Jak widać nie na złotówkę należy w kontekście kryzysu narzekać bo jej słabość to
akurat wielki atut. Problemem jest zadłużenie w obcych walutach zaciągnięte w
czasach prosperity. Czytaj: zła polityka mikroekonomiczna przedsiębiorstw, a nie
zła polityka makroekonomiczna państwa. Zatem, pretensje nie do Kaczorów tylko
menadżerów, którzy łatwo chcieli zarobić na operacjach finansowych nie znając
się na zasadach funkcjonowania rynku kapitałowego.

G.

[a000000]

Zatem, pretensje nie do Kaczorów tylko
> menadżerów, którzy łatwo chcieli zarobić na operacjach finansowych nie znając
> się na zasadach funkcjonowania rynku kapitałowego.



czyli przyczyną tego całego bałaganu jest niepohamowana ludzka chciwość..

Mnie się w głowie się nie mieści, aby przedsiębiorcy grali hazardowo....
normalne głupki... przecież hazard zawsze zniszczy... czy przy zielonym stoliku
czy w białych kołnierzykach...

[gumpel]

a000000 napisała:
> czyli przyczyną tego całego bałaganu jest niepohamowana ludzka chciwość..


Ja bym raczej powiedział, że to naiwność i głupota. Chciwość dla gospodarki jest
dobra: napędza koniunkturę ;-)

G.

Ja myślę, że oni się znali

[kochanica-francuza]

tylko chciwość ich zgubiła.

[gumpel]

No cóż, by ocenić trzeba by mieć dostęp do umów bankowych. Co do zasady, opcje
walutowe miały służyć jako zabezpieczenie przed ryzykiem kursowym - przypomnę,
że wartość złotówki była wysoka i stale rosła, nic zatem dziwnego, że
eksporterzy chronili zyski. Problemem był wykorzystywany instrument inwestycyjny
(opcje). Najwyraźniej decydenci podpisując umowy zapomnieli o podstawowej
zasadzie inwestowania: zysk i ryzyko są wzajemnie proporcjonalne w stosunku do
siebie ...

G.
P.S.
Najmądrzejszy moim zdaniem ze wszystkich i tak niezwykle mądrych dowcipóż
żydowskich:

Żyd A do Żyda B: Jest interes do zrobienia.
Żyd B do Żyda A: Ile można stracić ?

[diabollo]

Chociaż generalnie uważam, że dla Polski lepiej być w EURO niż nie być, szczerze
mówiąc nie rozumiem o co chodzi w tych żalach ze słabą złotówką?
Przecież to jest - jak słusznie zauważył czcigodny Gumpel - w tej chwili jedyny
atut polskiej gospodarki, czyli dewaluacja złotego, bo Polska to nie USA czy
Niemcy, aby mogła sobie pozwolić na zadłużenie się na milliardy euro "pakietów
stymalacyjnych".

No i jeszcze też mi wytłumaczcie jaki jest problem z tymi opcjami i jak można
przez nie firmie zbankrutować, nawet jeżeli była taka głupia, że w jakieś opcje
walutowe weszła?

Na przykład firma eksportująca, która zawarła opcje na 3.5 zł za 1 euro przecież
dalej dostaje te swoje 3.5zł za 1 euro, co jej przecież jeszcze pół roku temu
pasowało? Zatem pełna stabilizacja, firma może dalej działać zgodnie z planami,
etc. Gdzie tu bankructwo zaglądające w oczy?
Utrata potencjalnych, a nieoczekiwanych zysków spowodowanych spadkiem wartości
złotówki, no ale jeszcze raz: jak można z tego powodu zbankrutować?

Nie mówiąc już (co raczej jest chyba niemożliwe), że firma importująca z opcją
na 3.5zł za 1 euro, czyli kupująca euro za takie pieniądze teraz powinna skakać
pod sufit z radości.

Właśnie jak wyglądają te całe umowy bankowe na te słynne opcje?

Kłaniam się nisko.

[diabollo]

Oczywiście rozumiem, że eksporterzy, którym "siadła" sprzedaż na eksport, no i
zmniejszoną ilość euro muszą w dodatku sprzedawać po 3.5 zł, więc ten kurs nie
kompensuje im spadków zysków spowodowanych spadkiem sprzedaży, ale znowu po
pierwsze to argument za tym, aby mieć w trudnych czasach złotówkę, a po drugie
problemem jest spadek sprzedaży, a nie kurs złotego.

Kłaniam się nisko.

[grzespelc]

> Przecież to jest - jak słusznie zauważył czcigodny Gumpel - w tej chwili jedyny
> atut polskiej gospodarki, czyli dewaluacja złotego,

Eeee, tam, złoty leci w dół i eksport też.

> Właśnie jak wyglądają te całe umowy bankowe na te słynne opcje?

Podobno firma musi kupiś ileś tam euro po określonej cenie. Ale ostatnio
słyszałem o innych umowach. Polegają one na tym, że banki płacą zobowiązania za
firmę, a ona musi potem płacic tyle samo euro. W tym celu musi kupić na rynku
odpowiednią ilość waluty. No i jeżeli, tak jak teraz, kurs w ciągu 3 miesięcy
rośnie o 30%, to o tyle więcej płacą.

[gumpel]

grzespelc napisał:
> Eeee, tam, złoty leci w dół i eksport też.

No eksport leci bo konsumenci na Zachodzie mniej kupują. A "eeee, tam" jest nie
na miejscu bo jak cena złotówki spadła o połowę to nasz eksporter może za niego
zażądać dwa razy mniej euro, a i tak dostanie w złotówkach tyle samo, no nie ?
Producenci miejscowi (z eurolandu) takiego handicapu na czas kryzysu nie mają.

C o do opcji to można na nich "grać" na setki sposobów (bardziej lub mniej
ryzykownych). Klasyczne zabezpieczenie przed ryzykiem walutowym wygląda tak, że
kontrakt zawiera się w euro, i umawia się z bankiem, że jak pieniądze realnie
spłyną od klienta (np. po pół roku) to bank przeliczy nam te euro na złotówki po
cenie z dnia zawarcia umowy. Słowem: w złotówkach dostaję po pół roku tyle samo
bez względu na zmiany relacji euro - złotych. Niestety jednak, przelicznik po
którym bank przeliczy nam euro na złotówki w dniu otrzymania zapłaty można
ustalić sobie z bankiem dowolnie (czyli de facto "grać" na większe lub mniejsze
zmiany kursu).

G.

[a000000]

to chyba jakoś inaczej było...

producent kupował od banku kwotę euro po 3,50... i się umawiali, że jeśli kurs
spadnie, to bank odkupi to euro po określonym terminie po tej samej cenie....
czyli w złotówkach klient miał tyle samo....ALE!!! to kosztowało!!! bank brał
jakąś kasę za ubezpieczenie kontraktu....
Gdy wszyscy się już przyzwyczaili, że kurs cały czas maleje .... banki zrobiły
przekręt... zaoferowały te ubezpieczenia ZA DARMO, ale z opcją, że gdy kurs się
odwróci (co do czego same przekonywały, że to niemożliwe), wówczas klient odda
euro.... choćby i po 100 zł za sztukę było... niektóre banki jeszcze wprowadziły
dodatkową klauzulę ( co do której są tacy, którzy twierdzą, że nie byli jej
świadomi) - że klient odda WIĘCEJ euro niż wziął....tu już nie bardzo rozumiem,
dlaczego takie coś było oferowane - przecież to są niedozwolone praktyki braku
symetrii.... no, można to lichwą nazwać... Banki wiedziały że trend się odwróci,
bo przewidywały kryzys....
Nie wiem, jak w innych krajach, ale w Polsce tak klientów nabiły w butelkę banki
zagraniczne właśnie...
Inna sprawa, że klient, który wszedł w podobne układy to hazardzista - i
powinien być trzymany od biznesu jak najdalej...

O opcjach

[grzespelc]

Tutaj jest to dosyć dobrze wyjaśnione:

gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,33211,6306314,Opcje_walutowe__Prawda_i_falsz.html?as=1&ias=2&startsz=x
"Problem "struktur opcyjnych" wziął się stąd, że nie miały one takiej
wewnętrznej symetrii. Zapewniając sobie kurs 3,50 zł za milion euro, spółki
zobowiązywały się, że to one dostarczą bankowi euro po 3,50 zł w ilości
kilkakrotnie większej. Najczęściej była to proporcja 2:1, ale zdarzały się także
dużo większe. Dlaczego? Menedżerowie nie chcą o tym otwarcie mówić. A gdy nie
wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Za wystawienie wyższej opcji call
firmy otrzymywały wynagrodzenie lub korzystniejsze warunki (cenę wykonania)
opcji put. Ale podejmowały w ten sposób niezwykle ryzykowną grę."

Rolnicy chcą do euro

[grzespelc]

Słaby złoty bije rolników po kieszeni podwójnie. Dostają dopłaty unijne
przeliczone po kursie 3,39 zł za euro. A przez mocne euro ceny m.in. nawozów,
środków ochrony roślin szybują w górę.

wyborcza.pl/1,75248,6303252,Rolnicy__Chcemy_do_euro_nie_po_futra_dla_zon__ale.html

[grzespelc]

Dwa polityczne błędy popełnione przez rządy nowych krajów UE winne
są temu, że globalny kryzys finansowy już teraz uderzył w niektóre z
nich ze szczególną siłą - twierdzi publicysta "Financial Times"
Wolfgang Muenchau. Pierwszym błędem jest dopuszczenie, by
gospodarstwa domowe zaciągały kredyty hipoteczne w walutach obcych,
zwłaszcza we frankach. Drugim zaś traktowanie akcesji do strefy euro
jako propozycji na przyszłość - pisze Muenchau.

Zaciąganie długu we frankach pod zastaw nieruchomości określa
jako "niedorzeczne w oczywisty sposób". Jak podkreśla, oszczędności
na stopie procentowej okazały się iluzoryczne, gdy kurs franka
umocnił się w stosunku do lokalnych walut.

"Zwłoka katastrofalna w skutkach"

Drugi błąd rządów nowych krajów UE związany jest z pierwszym -
zaznacza Muenchau. Kraje te w traktacie akcesyjnym nie miały
obowiązku natychmiastowego wstąpienia do strefy euro, ale - jak
wskazuje - "miały obowiązek prowadzenia polityki gospodarczej
zgodnej z przyszłym członkostwem".

Spośród nowych krajów członkowskich do strefy euro weszły tylko
Słowenia i Słowacja. Dla innych zwłoka okazała się katastrofalna w
skutkach. "W obliczu kryzysu takiego, jak obecny żaden kraj nie chce
być małym, otwartym rynkiem na obrzeżach strefy euro z samodzielną
walutą i wysokim zadłużeniem we frankach" - napisał.

Rozwiązanie? Euro jak najszybciej

Wyjście widzi w możliwie szybkim wprowadzeniu euro. "Nie ma potrzeby
przestawiania się na euro jutro, ale potrzebna jest wiarygodna i
stanowcza strategia przyjęcia euro obejmująca datę i docelowy kurs
wymiany lokalnej waluty wsparte przekonującą polityką" - zaznacza.
Ze strony krajów strefy euro Muenchau oczekuje przemyślenia
kryterium inflacyjnego określonego w traktacie z Maastricht, które
jego zdaniem zdezaktualizowało się w związku z zagrożeniem
deflacyjnym. Oczekuje też wymogu dwuletniego powiązania kursu
lokalnej waluty z kursem euro w ramach ERM-2, co nazywa "otwartym
zaproszeniem dla spekulantów".

Za szczęście w nieszczęściu uważa Muenchau to, że sektor bankowy w
nowych krajach UE jest w rękach obcokrajowców. W przypadku np.
niewypłacalności węgierskich gospodarstw domowych pogrążone zostaną
nie Węgry, lecz Austria. Z tego powodu ryzyko dla regionu Muenchau
określa jako systemowe z możliwością negatywnych skutków dla strefy
euro, jeśli nie zostanie umiejętnie rozładowane.

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80277,6309088,_FT__o_kryzysie__Rzady_nowych_panstw_UE_popelnily.html

[diabollo]

grzespelc napisał:

> Dwa polityczne błędy popełnione przez rządy nowych krajów UE winne
> są temu, że globalny kryzys finansowy już teraz uderzył w niektóre z
> nich ze szczególną siłą - twierdzi publicysta "Financial Times"
> Wolfgang Muenchau. Pierwszym błędem jest dopuszczenie, by
> gospodarstwa domowe zaciągały kredyty hipoteczne w walutach obcych,
> zwłaszcza we frankach. Drugim zaś traktowanie akcesji do strefy euro
> jako propozycji na przyszłość - pisze Muenchau.
>
> Zaciąganie długu we frankach pod zastaw nieruchomości określa
> jako "niedorzeczne w oczywisty sposób". Jak podkreśla, oszczędności
> na stopie procentowej okazały się iluzoryczne, gdy kurs franka
> umocnił się w stosunku do lokalnych walut.

Za przeproszeniem straszne głupstwa.

Źródłami kryzysu w Polsce są po pierwsze spadek popytu na produkty wytwarzane w
Polsce, a po drugie "ucieczka" kapitału z Polski (inwestorzy w trudnych czasach
decycują wkładać swoje aktywa w mniej zyskowne, alb bardziej bezpieczne
obligacje państwowe USA czy Niemiec, których rzady akurat zaczęły wydawać
pieniądze jak pijany marynarz i potrzebują bilionów na "pakiety stymulacyjne").

Reszta, czyli franki, sranki, to skutki, a nie przyczyny.
Przy całej złożoności problemu, fakt, że Polska ma swoją walutę, która się
dewaluuje, paradoksalnie może Polsce pomóc, bo to zwiększa konkurencyjność
polskich towarów i usług, czyli kwestii najważniejszej.

Z resztą kryzys dopiero się zaczyna, a nie kończy, z analizami za i przeciw
poczekajmy do końca.
Na przykład otwartym pozostaje pytanie czy Słowacja z euro poradzi sobie lepiej
czy gorzej od np. Czech bez euro? Bo to w cale nie jest takie oczywiste, że euro
Słowacji w tych trudnych czasach wyjdzie na dobre.

Kłaniam się nisko.

PS. Żeby było jasne, czcigodny Grzespelcu, zawsze byłem wielkim entuzjastą
przystąpienia Polski do strefy euro, choć nigdy nie przypuszczałem, że możliwy
jest aż taki globalny kryzys gospodarczy.

[grzespelc]

> Za przeproszeniem straszne głupstwa.
>
> Źródłami kryzysu w Polsce są

Przecież ni episze tam, że to przyczyna kryzysu w Polsce, tylko że to przyczyna
wzmożenia jego skutków.

> Przy całej złożoności problemu, fakt, że Polska ma swoją walutę, która się
> dewaluuje, paradoksalnie może Polsce pomóc, bo to zwiększa konkurencyjność
> polskich towarów i usług, czyli kwestii najważniejszej.

Tak, ale gdybyśmy byli w wężu, to wcześniej by się nie umacniała i nie musiałaby
się odłabiać, żebyśmy byli konkurencyjni.

[diabollo]

Tutaj są jakieś argumenty za euro w ciężkich czasach, choć chodzi tu bardziej o
wizerunek kraju niż rzeczywistość, choć oczywiście wizerunek dla inwestorów
ważny jest.

Kłaniam się nisko.

************
Polska nie chce być "dzikim wschodem"
Dominika Pszczółkowska 2009-02-28, ostatnia aktualizacja 2009-02-27 23:30:10.0

Polski rząd słusznie alarmuje, że strefa euro może nas "wyrzucić za burtę". I że
realna jest groźba, iż Unia w oczach inwestorów podzieli się na strefę euro i
"dziki Wschód".

To stawka, o jaką grają rząd Polski i inne kraje regionu na niedzielnym szczycie
UE i poprzedzającym go śniadaniu środkowoeuropejskim, które organizuje premier
Donald Tusk.

Słowa Tuska o "wyrzucaniu za burtę" mogły wydać się przesadzone. W końcu Polska,
Węgry czy Łotwa są w Unii i nikt ich nie wyrzuci, nawet gdyby były w
najpoważniejszym kryzysie finansowym i gospodarczym. Unijni urzędnicy
podkreślają, jak wiele UE robi dla regionu: przyspiesza fundusze strukturalne,
co znaczy, że region może w tym roku dostać nie - jak planowano - 3, ale 7 mld
euro; z 12,5 do 25 mld euro wzrósł fundusz stabilizacji dla krajów UE poza
strefą euro; Europejski Bank Inwestycyjny oferuje regionowi pożyczki w wysokości
11 mld euro zamiast planowanych ok. 7 mld.

Wszystko to prawda. Ale prawdą jest też, że kraje strefy euro myślą przede
wszystkim, jak ratować siebie nawzajem. Wszystkich cieszą zapowiedzi Niemców, że
gotowi są pomóc członkom strefy zagrożonym bankructwem. Taka pomoc wcale nie
byłaby bezbolesna. Dany kraj zostałby zapewne zmuszony do redukcji wydatków na
cele społeczne w chwili, gdy wiele osób traci pracę i dochody. Co nie zmienia
faktu, że w oczach świata strefa euro nadal byłaby w stanie ratować sama siebie.
A Europa Środkowa? Tę zachodnioeuropejscy przywódcy chcą w razie czego ratować
ze środków Międzynarodowego Funduszu Walutowego.

Dla krajów strefy euro sięganie po pomoc MFW byłoby nie do przyjęcia. - Dla ich
przywódców równałoby się ono politycznemu samobójstwu, bo byłoby przyznaniem się
do własnej nieudolności - tłumaczył "Gazecie" wysoki rangą polityk UE.

Co innego kraje Europy Środkowej. Ów polityk tłumaczył mi wprost, że narody te
zniosły już wiele upokorzeń i twardych warunków, więc zapewne nie będą
sprzeciwiać się iw tym wypadku. Węgrzy i Łotysze już zresztą przełknęli gorzką
pigułkę.

Przeciw takiej logice muszą gorąco protestować polskie władze. Nie chcą
dopuścić, by główna granica w Europie przebiegała między państwami strefy euro i
resztą. W efekcie inwestorzy, którzy często nie przeprowadzają wnikliwych
analiz, mogliby wrzucić nas do jednego worka z Ukrainą, która dostaje pomoc MFW.
Trudno dziś o gorszą reklamę.

To właśnie chęć bycia po właściwej stronie granicy sprawiła, że polskiemu czy
węgierskiemu rządowi nagle zrobiło się wyjątkowo spieszno do strefy euro. Węgrzy
naciskają, by skrócić dwuletni okres przebywania w mechanizmie ERM II.
Jakiekolwiek majstrowanie przy warunkach członkostwa może jednak być groźne dla
wiarygodności strefy. Zapewne nie uda się więc jej członków do tego przekonać.

Europie Środkowej pozostaje zatem walczyć, by cała Unia ratowała się razem, bez
oddzielnych mechanizmów dla strefy euro, a innych dla Europy Środkowej.

Dominika Pszczółkowska

wyborcza.pl/1,75968,6329329,Polska_nie_chce_byc__dzikim_wschodem_.html

Warto przyjąć euro w kryzysie

[grzespelc]

A tu kolejne:

ft.onet.pl/102637,22506,euro_lepiej_przyjac_w_kryzysie,komentarz.html
Osłabienie złotego wobec euro jest wielce sprzyjającą okolicznością do przyjęcia
wspólnej waluty. Dlatego właśnie wskazany jest pośpiech, zamiast postawy
wyczekującej.

Więcej w supertemacie:
Kryzys w Polsce i regionie
Jeśli spojrzeć na obecne wydarzenia z odpowiednio dalekiej perspektywy, by
dojrzeć nie tylko sam kryzys gospodarczy w Europie, ale także jego bardziej
długofalowe skutki, możemy uznać osłabienie złotego za dopust Boży. Teraz
eksport jest blokowany kryzysem, ale nie będzie tak wiecznie. Dziś korporacje i
holdingi nie inwestują w krajach wschodzących tak dużo jak przed rokiem, ale
kiedy zaczną, lepiej mieć w ręku silne karty przetargowe. Słaby złoty i wysoki
kurs jego zamiany na euro mogą podziałać jak magnes.

Złoty spadł i z miejsca poprawił konkurencyjność naszego eksportu, który –
zakładając, że znajdzie sobie zbyt – może być znacznie tańszy niż dotychczas. A
cena i jakość produkcji nie zawsze idą w parze. Dzisiejszy kryzys może je jednak
połączyć (patrząc na towary z Polski oczami europejskiego konsumenta) i to na
długo, jeśli Polska przyjmie euro po odpowiednio wysokim kursie.

Najłatwiej chyba odwołać się do historii, a tej dzisiejszej najbliżej chyba do
porównania ponownego wejścia Polski do Unii Europejskiej. Kurs złotego z 2004 r.
był całkiem podobny do dzisiejszych notowań. To właśnie po części za jego sprawą
gospodarka mogła rozwijać się szybko – mieliśmy tanią siłę roboczą, ale dobrze
wykwalifikowaną i liczną (czego nie można powiedzieć o wszystkich innych nowych
członkach UE, którzy do Unii także wchodzili ze słabymi walutami nadwyrężonymi
poprzednim spowolnieniem gospodarczym)

Obecne osłabienie złotego stwarza taką samą lub podobną szansę rozwoju
gospodarki – siła robocza znów stała się tania, znów opłaca się otwierać fabryki
w Polsce. A że złoty osłabił się także wobec rubla, hrywny czy forinta (a także
łata, lita i korony estońskiej), to jeszcze lepiej. Odzyskaliśmy kosztową
konkurencyjność nie tylko wobec starych i bogatych członków UE, ale także wobec
biedniejszych państw europejskich. Nazwałbym to cudem gospodarczym (jakże
przewrotna bywa historia), gdyby nie obawa o przypisanie mi łatki zwolennika
premiera czy rządu. Tymczasem jak każdy, mam w sobie tę odrobinę patriotyzmu, by
kibicować każdemu rozwiązaniu dobremu dla Polski i jej mieszkańców.

Jasne, że nie sam kurs złotego decyduje (lub nie) o atrakcyjności polskiej
gospodarki. Cała reszta to zadanie administracji, ale niski kurs może jej trochę
robotę ułatwić.

Oczywiście szybkie przyjęcie euro, a wcześniej wstąpienie do ERM2 ma też swoje
wady. Pojawiają się obawy o utratę rezerw walutowych, które przyjdzie wydać na
obronę złotego, ale nie to jest najważniejsze, a sam argument uważam za słaby.
Po pierwsze rezerwy walutowe zgromadzono właśnie po to, by bronić wartości
złotego. Skoro zamierzamy się go pozbyć, to i rezerwy w euro nie są nam do końca
potrzebne (to tak, jakbyśmy się dziś bali, że stracimy rezerwy zgromadzone w
złotych). Po drugie po wejściu do ERM2 osłabienie złotego byłoby znacznie mniej
prawdopodobne, a przed takim scenariuszem chroniłby nas także Europejski Bank
Centralny. A umocnienie złotego nie powinno być żadnym kłopotem, ostatecznie
możliwa będzie rewaluacja złotego i obniżenie kursu wymiany.

Większy problem widzę z ewentualnym wzrostem inflacji, jeśli weszlibyśmy do euro
po zbyt wysokim kursie wymiany. Takie niebezpieczeństwo widzi też NBP i wątpliwe
byśmy weszli po kursie euro 4,7-4,8 PLN, pewniej parytet wymiany ustalony będzie
bliżej poziomu 4,0 PLN. Inflacja byłaby jednak pochodną nie tylko samego
przelicznika wymiany, ale także ponownego ożywienia gospodarczego, rosnących
pensji i dochodów. Taka cena wydaje się warta zapłacenia, choć oczywiście trzeba
mieć też na uwadze możliwość wzrostu cen dóbr importowanych (ten jest jednak już
za nami), a więc słabszym do nich dostępem. Jednak to samo zjawisko chroni też
krajowych producentów – Polska wchodząc do euro może wprowadzić
protekcjonistyczne zapory cenowe, nadal pozostając orędownikiem wolnego rynku i
swobodnego przepływu kapitału wewnątrz UE. Zbyt piękne to, żeby było możliwe.

Cenę do zapłacenia mieliby też posiadacze kredytów w walutach obcych. Często
zaciąganych w innych relacjach kursowych. Dla przykładu ktoś, kto wcześniej
zarabiał 1000 euro (w przeliczeniu ze złotych) dziś zarabia 750 euro, a rata,
jaką musi płacić pozostała na poziomie 300 euro. Przyjęcie przy wysokim kursie
oznaczałoby, że tych proporcji nie uda się szybko odwrócić, bo kurs wymiany
zostanie usztywniony na wysokim poziomie. Ale w dłuższym terminie podniesiona
konkurencyjność gospodarki oznaczać też może zwiększone możliwości wzrostu płac,
więc i tę przeszkodę uda się ominąć, choć wymaga od tej grupy społeczeństwa
niemałego poświęcenia.

Z kolei zamknięcie tematu euro teraz i powrócenie do niego za kilka lat, w
czasie względnego spokoju i gospodarczej prosperity, oznaczałoby zapewne inny
przelicznik kursowy. Z mniejszym ryzykiem inflacji, z mniejszym kosztem po
stronie spłacających długoterminowe kredyty walutowe, ale za to z utratą sporej
części konkurencyjności całej gospodarki – ponownie na korzyść Ukrainy, Węgier
czy innych państw, z którymi rywalizację o napływ nowych inwestycji
niejednokrotnie już przegrywaliśmy. Oczywiście sam kurs przeliczenia złotych na
euro nie gwarantuje, że będziemy ją zawsze wygrywać. Ale byłby przynajmniej
dodatkowym atutem.

Można też pójść o krok dalej i zastanawiać się, po co w ogóle nam euro, skoro
płynny kurs walutowy złotego tak dobrze amortyzuje nam wstrząsy w globalnej
gospodarce (bo spadek kursu złotego podnosi konkurencyjność gospodarki w czasie
kryzysu i obniża ją w czasie prosperity chroniąc ją niejako przed przegrzaniem).
Zwłaszcza, że samej strefie euro daleko do ideału, za to pełna sprzecznych
interesów niekoniecznie musi okazać się odporna na wszelkiego rodzaju kryzysy
polityczne czy gospodarcze. Ale to już dyskusja na inny temat, w dodatku mocno
spóźniona, bo decyzja została podjęta w traktacie akcesyjnym.