Godzina "W"

[zielu52]

czekali na nią z utęsknieniem
jakby panienką piękną była
w bramach, piwnicach wciąż w ukryciu
- wracaj syneczku będę tęskniła!

- Mamuś kochana nie bój nic
nie roń już łez, powstrzymaj szloch
nie będzie więcej już żaden fryc;
mówił nam raus i hande hoch

już jest wybiła: godzina W!
pięć lat bez mała wyczekiwana,
dwadzieścia masz lat, cóż to jest?
nie myślisz o śmierci, ani o ranach

ruszyli w bój nierówny i krwawy
i nikt nie myślał, że niepotrzebny
dawali życie dla swej Warszawy,
a niósł ich flagi łopot zwiewny

dziś tę historię czcijmy z godnością
oddajmy Cześć, bo się należy
Armii Krajowej, mieszkańcom Stolicy
Chwała dla cywili jak i dla żołnierzy

Cześć i Chwała Bohaterom!

[ej.r]

Chwała Bohaterom tym wojskowym, jak i tym cywilnym. I nie nam ich oceniać i sądzić. Nie żyliśmy w tamtych okrutnych czasach i nikt z nas nie wie jak byśmy się zachowali. Dlaczego tak łatwo przychodzi nam ocenianie innych? Dlaczego naprawy świata nie zaczniemy od siebie? Bo to trudniejsze niż ocenianie? Tak trudniejsze, ale nikt nie obiecywał, że będzie łatwo żyć.