czy chodzicie na zakończenie roku.......

[mag-ia1]

waszych dzieci, mam na myśli te starsze dzieci IV, V, VI klasa. Nasz syn
kończy V i oświadczył,ze wolałby abyśmy nie szli, trochę przykro, szczególnie
tacie.

[ibulka]

Jedenasto, prawie dwunastoletnie dziecko, to dość duże dziecko, praktycznie
NASTOLATEK
Być może syn boi się, że zostanie wyśmiany przez kolegów/koleżanki?

W sumie Piętnastolatka z naszej rodziny przestała chodzić na rozpoczęcia i
zakończenia roku z mamą kiedy poszła do 4 klasy W 5 była już 'sama' i na
jednej, i na drugiej akademii
Pozdrawiam.

[nchyb]

byłam do 3 klasy. Rok temu (4 klasa) i teraz już nie. Po co? To nie jest
maluszek, tylko duże dziecko.
Nie widzę powodu do przykrości. To naturalna kolej rzeczy, że dziecko dorasta i
obecnośc rodziców w takim momencie nie jest dziecku potrzebna do szczęścia. Za
to możecie wykazać wiele radoścu, gdy ze szkoły powróci i świadectwem się
pochwali...
Własnie wtedy warto np. rodzinne wybrać się na lody czy coś w tym stylu by
razem uczcić koniec roku szkolnego i początek wspaniałych wakacji...

[iwonesik]

Mnie dzisiaj mój IV klasista "wyrolował". Powiedziałam w pracy, że spóźnie sie
troche , bo mam zakończenie roku szkolnego. Wyszykowałam go, kupiliśmy kwiaty,
a obok szkoły zobaczył, że kilku kolegów idzie razem i stwierdził, że mogę już
iść. He, he i na tym zakończę rozpoczęcie i zakończenie roku szkolengo razem z
synkiem.

[kkokos]

dziś po raz pierwszy nie poszłam - pójdę dopiero za dwa lata, na zakończenie
podstawówki. A synkowi dałam na wszelki wypadek kartonową teczkę, by świadectwo
nie dotarło do domu w stanie jak psu z gardła wyciągnięte ))

[verdana]

Prawdę mówiac, to się zdziwiłam - do glowy mi nie przyszlo, żeby iść z 11-
latkiem na początek czy zakończenie roku. Kwiatki też kupował sam, ja nawet nie
wiem dokładnie dla których nauczycieli.
To już nie małe dziecko, najwyższy czas na samodzielność.

[elena70]

Ja z racji zawodu nie chodzę ze swoim dzieckiem na zakończenia i rozpoczęcia
roku szkolnego. Czytając odpowiedź Verdany nasunęło mi się coś innego, czy
matka powinna mówić dziecku jakie kwiaty i dla kogo powinno kupić? Ja myślę, że
tak. Samodzielność chyba nie na tym ma polegać, że twoje dziecko kupi jedną
złamaną różę dla wychowawcy, a resztę kasy zgarnie dla siebie. To ty powinnaś
podsunąć mu myśl, że należy podziękować wszystkim nauczycielom, choćby
symobicznym kwiatkiem. Skutki tego nadmiernego puszczania dzieci w samopas
obserwuję na codzień w swojej szkole. Mam 19 latków, którzy są już tak dorośli,
że dziś nie przyszli nawet na zakończenie roku na aulę szkolną, tylko prosto do
klasy po świadectwa. Nie zostali nauczeni szacunku w domu. Takie jest moje
zdanie. Po trzech latach walki z nimi nie przychodzą już w dresach i czerwonych
koszulkach na ramiączkach, tylko ubierają się w spodnie i koszule. Strój jaki
dziecko ma na sobie w ten dzień też wiele mówi o stosunku domu z którego
dziecko pochodzi do szkoły.

[ibulka]

Masz dużo racji, popieram Cię, ale weź pod uwagę to, że być może dziecko
Verdany wie o tym, że każdemu nauczycielowi coś się należy, i nie kupi tej
złamanej róży... )

Musiałam iść dzisiaj jako 'opiekun' na zakończenie roku u Piętnastolatki - z
tego co zaobserwowałam, większość młodzieży miała śliczne bukiety itd., a
Piętnastolatka dwie skromne, ale bardzo ładne róże - dla ukochanej Polonistki i
dla przesympatycznej Wychowawczyni

[verdana]

Moje dziecko kupiło sześć róż, reszte zwróciło. Nauczycielki angielskiego nie
było, wiec jedną różę wręczyło pani od reedukacji. Moze jednak okazac sie, ze
nie tyko kradnie, ale i klamie... jak wg. niektorych wszystkie dzieci.
Nie wiem, jak Wy, ale ja nie przyjmuję założenia, że dzieci są złodziejami,
którym żadnych pieniedzy powierzyć nie mozna, bo na pewno zagarną wszystko dla
siebie. Chyba nalezy jednak tak wychowywać dziecko, by dało się mu zaufać -
przyjmowanie, że na sto procent ukradnie każda powierzoną mu rzecz, to nie jest
dobry wstep do wychowania dorosłego czowieka.
Bo ostatecznie, ktoregoś dnia te kwiaty będzie samo musiało kupić, albo
zapłacić za czesne.

[elena70]

Przepraszam,jeśli poczułaś się urażona. Ja mam takie skrzywienie zawodowe. U
mnie w szkole jest kilkunastu uczniów z kuratorem. Jeden siedzi w areszcie za
rozbój. Nie miałam tak naprawdę na myśli twojego dziecka. Przepraszam, dałam
zły przykład.

[verdana]

Uczyłysmy w tej samej szkole?
U mnie jeden (mój ulubiony uczeń) siedział za pobicie, jeden narkoman okradł
szkołę, jednego zabito w porachunkach mafii. Tylko - gdy jeden z uczniów dostał
białaczki - w życiu nie spotkałam się z takimi ofiarnymi ludźmi. Ryzykowali
maturę, stali na mrozie całe niedziele przed kościolami, zbierajac pieniądze,
przepisywali setki apeli. W "normalnej" szkole pewnie nic z tego by nie było,
bo matura ważniejsza...
Jeden z nauczycieli był gejem. Nie usłyszał złego słowa. Jedna z dziewczyn była
uposledzona. Znecały się nad nia dwie najlepsze uczennice. Chuligani pomagali..
Od tego czasu zastanawiam się, komu można ufać.

do verdany!

[elena70]

To chyba jednak nie jest ta sama szkoła . Moi uczniowie generalnie wszystko
mają w ...., ale może ekstremalna sytuacja pokazałaby ich ludzkie oblicze.
Wolałabym jednak tego nie sprawdzać.
W każdym razie torebkę zawsze trzymam pod pachą i nie odwracam się do
tablicy.... Oglądałaś "Młodych gniewnych" ? To moja szkoła...

[verdana]

Torebka obowiązkowo przy sobie.
Natomiast moi uczniowie w d... mieli tylko naukę.

[iwonesik]

A mnie Verdano przyszło do głowy iść na rozpoczęcie roku i zakończenie. teraz
wiem, że zrobił się samodzielny i może chodzić sam. Z Jego relacji
dowiedziałam się, że było kilkanaście mam więc chyba nie jestem
przewrażliwiona???

[nchyb]

> Z Jego relacji
> dowiedziałam się, że było kilkanaście mam więc chyba nie jestem
> przewrażliwiona???
Iwonesik, takie mamy trafiają się, ale rzadko ich obecność w szkole i auli jest
przedmiotem dumy swoich dzieci.
To są najczęściej te mamy, które jeszcze na studiach potrafią iść do wykładowcy
i wykłócać się o lepszą ocenę dla synka, bo on przeciez godzinami się uczył i
jak pan profesor mógł tego nie dostrzec...

[jolkax]

Uważam, że nie zawsze na zakończenie roku szkolnego obecność rodzica jest
konieczna ale .... Kiedy dziecko kończy szkołę i otrzymuje wyróżnienie a
rodzice list gratulacyjny to chyba nie jest dobrze gdy, w tak ważnej w życiu
dziecka chwili, rodzice nie znajdują dla niego godziny czasu i na takim apelu
jest ono samo. Jestem bardzo zapracowaną matką ale wiem, że są rzeczy ważne i
ważniejsze. Zakończenie roku szkolnego i powrót syna ze świadectwem to
szczególny dzień w naszym domu. Mały nie wraca wtedy do pustego mieszkania
tylko czekamy na niego co nie znaczy, że nie może wyjść z kolegami na
lody /szósta klasa/, później jednak świętujemy wspólnie np. uroczysta kolacja
drobna niespodzianka.
pozdrawiam matka absolwenta

Listy gratulacyjne dla rodziców... brrrrr...

[verdana]

Zakonczenie szkoły to co innego niż zakończenie roku.
A poza tym - mnie doprowadzaja do szału listy gratulacyjne dla rodziców.
Umniejszają zasługę dziecka - to raz (nie dlatego uczysz się, ze jesteś pilny,
ale dlatego, że cie rodzice przypilnowali). Stawiają pod pręgierzem rodziców
gorszych uczniów (gdybym go przypilnował, to tez miałby czerwony pasek). dziela
rodziców na lepszych i gorszych. Uswiadamiaja uczniom, że nauka to nie ich
sprawa , tylko rodziców.
Dostawałam takie listy w liceum i bardzo mi sie przykro zrobiło, gdy
przygnębiona mama siedzaca obok mnie spytała "Jak pani to robi, że córka sie
tak dobrze uczy?". Wyjaśniłam, że ja się w tej szkole nie uczę, tylko córka,
zielonego pojecia nie mam, dlaczego nagle zaczęła się uczyć, a tak samo
wychowywany syn nigdy czerwonego paska nie miał.
Naprawdę, ja już nie chodzę do szkoły i nie mnie nagradzać za cudzą pracę.

Mops w naturalnym środowisku

img182.imageshack.us/my.php?image=dsc06454rq.jpg

[ibulka]

Verdana ma rację!
Rodzice powinni dostawać takie listy, bo to oni w dużej mierze pomogli dziecku
osiągnąć to i to. Moim zdaniem nie powinny być to listy gratulacyjne, w których
wychwalane są metody wychowywania itd., lecz listy pochwalne - z wypisanymi
osiągnięciami dziecka itd.

Wychwalanie rodzica nic tu nie da - nad Piętnastolatką z naszej rodziny matka
stała godzinami z batem, a ona tak czy inaczej się nie uczyła. Z kolei nad
Czternastolatkiem rodzice nie stoją w ogóle, a chłopak ma najwyższą średnią w
klasie...

[kasiapfk]

HA! a u nas rodzice też dostaja, za to co zrobili dla społecznosći szkolnej, w
której życie, zgdnie ze statutem powinni się włączać.
Zaznaczam, że to szkoła społeczna, która współpracę rodzic-szkoła-dziecko
traktuje serio, a nie tylko papierkowo.
I na zakończenia roku WSZYSCY rodzice dostają zaproszenie. Nie zauważyłam żeby
szóstoklasistom to przeszkadzało. Od zawsze po szkole kręcą się rodzice, więc
dzieciaki przyzwyczajone.

A propos listów dla rodziców.

[nisar]

Dostaję takowe i bardzo mnie cieszą. Nie dlatego, żebym miała przypisywać sobie
zasługi dziecka, że sie uczyło. Niemniej uważam, że jest moją zasługą
(przynajmniej w pewnym stopniu) to, że tak wychowałam dziecko, że jest ciekawe
świata i ambitne. To ja z nią chodzę do opery, filharmonii, teatru, na wystawy.
To ja jej czytałam jak była mała i podsuwam do dziś książki czy artykuły. To ja
zdzieram gardło gadając i gadając z nią bez końca o sprawach, które ją
poruszają. To ja oglądam z nią filmy, które dla niej uważam za wartościowe, ale
zbyt trudne w odbiorze, by oglądała sama. Gram w gry, chodzę na wycieczki,
zwiedzam, zdobywam szczyty. Zbudowałam bazę. Teraz ona buduje "nadbudowę".
Niemniej za tę bazę mam prawo do listu.
Takie jest moje zdanie.

[ibulka]

Oczywiście - bez rodzica dziecko niewiele by osiągnęło, bo niby skąd
wiedziałoby jak i po co?
Nie mniej jednak ważny jest format listu. Moim zdaniem list wychwalający pod
niebo rodzica, to brednie. List, w którym są słowa uznania i pochwały
za 'budowanie bazy', to już lepiej.

W końcu prawda jest taka: rodzic pokazał, podpowiedział i wyjaśnił, pomógł i
zapoczątkował, ale bez ambitcji i ciekawości dziecka, nie osiągnołby nic!

Pozdrawiam serdecznie