test szóstoklasisty - moja porażka

[sarna61]

mója córka wczoraj pisała test szostoklasisty i niestety nie poszedł
rewelacyjnie mimo,że był łatwy,popełniła kilka błędów przy najprostszych
zadaniach, przeraziłam się,bo nie wiem czy jest niedouczona,czy to stres,czy
pośpiech.Wczoraj byłam na nią bardzo zła /dzisiaj już mi trochę przeszło/
nakrzyczałam na nią za to,że narobiła takich głupich błędów /problemy z
czytaniem alfabetu na grzbietach encyklopedii i problemy z kalendarzem/.
Do tej pory traktowałam ten test jako coś przez co trzeba przejść nie
analizując tego dokładnie, a od wczoraj zmieniłam zdanie i czuję ,że poniosłam
klęskę.

[marzeka1]

Dlaczego klęskę? Bo córce gorzej poszło? To dla niej przecież pierwszy taki egzamin, nie wie jeszcze, jak reaguje na stresową sytuację.Mój syn też wczoraj pisał ten egzamin, wiem, że popełnił kila błędów, ale nie robię już z tego powodu problemów, a wiesz, dlaczego? Bo moją głupotą było, że kiedyś w złości, gdy miał poćwiczyć testy, a tego nie zrobił, powiedziałam mu, że zabiorę mu kompa, gdy dostanie mniej niż 30 pkt. I to była MOJA głupota, bo syn tak stresował się egzaminem, że nie mógł spać, a ja po prostu kiedyś w złości rzuciłam te słowa, nie biorąc ich na serio, a on tak bardzo się tym przejął. Dopiero kilka dni przed egzaminem, gdy szulakiśmy z mężem przyczyn jego problemów ze snem, to wyszło. Było mi zwyczajnie wstyd, bo to TYLKO EGZAMIN i -mimo że będę w gimnazjum- zachęcać syna do pracy i dobrych wyników już więcej nie zrobię tego w taki sposób. Dziecko ma prawo do pomyłek, a my mamy być dla niego wsparciem, teraz to wiem, bo sama źle postąpiłam.

Niekoniecznie twoja

[oliwija]

twoja porażka to tylko to że na dziecko nakrzyczałaś! test był łatwy to fakt.
ale powiem ci coś jako nauczyciel , który w pocie czoła przygotowywał dzieci to
tego testu. przerobiłam z moimi dziećmi chyba z 10 testów, uczulałam je na
wszystko co mi przyszło do głowy nawet polski z nimi robiłąm mimo ze uczę
matematyki. i złapałam się za głowę jak zobaczyłam jakie głupoty niektórzy
wypisują!!! i to ci dobtry uczniowie mający średnią 5 i wyżej.... na pewno to
stres i na pewno fakt ze rodzice za dużo od dzieci wymagają. czy to takie
waznae czy dzieko ma 40 czy mniej punktów. może tak jesli chce sie aby choziło
do renomowanego gimnazjum, wierzcie mi renomowane gimnazja bywaj a tylko z
nazwy. dla mnie to jedna wielka pomyłka ministrstwa. szkoda 3 lat na powtórkę
podstawówki, szkoda dzieci i ludzi którzy z nimi pracują.

[sylwia06_73]

moj syn tez pisal ten egzamin wczoraj i popelnil bląd w tym miejscu z
encyklopedia.Nie zamierzam mu robic wyrzutow.Najwyzej pojdzie do rejonowego
gimnazjum a nie tam gdzie zamierzalam go poslac.Bylo by szkoda gdyby go nie
przyjeto ale nie bede plakac z tego powodu.

[mysz56]

ty poniosłaś klęskę?-czy przypadkiem nie przerzucasz na syna własnych
niezaspokojonych ambicji ?zastanów się

[dyzaut]

Mój syn też zrobił pomyłkę w tym miejscu. Trudno.

[verdana]

Rzeczywiscie poniosłaś klęskę oceniając dziecko przez pryzmat wyników testu, a
nie wiedzy. Czyli liczy się się dla ciebie pestiż, ilość punktow, a nie dziecko
i jego wysiłek.
Twoim zadaniem było go wczoraj pocieszyć, nie dołować.
Do następnego egzaminu będzie przystepował ze świadomoscią "Dla mamy jestem
tyle wart, ile mój wynik" - i dopiero moze mieć kłopoty.
Przepoś dziecko, powiedz, ze sie głupio zdenerwowałaś, że nie miałaś racji,
zapros na lody - jesli nie, to możesz naprawdę orzec, ze poniosłaś porażke,
ktora może odić sie na dlaszym życiu dziecka.

[sarna61]

ja nie nakrzyczałam za to,że dostanie mało punktów, ale za to jakie błędy
popełniła. Umiejętność szukania w encyklopedii w wieku 13lat nie jest chyba
niczym niezwykłym,chociaż w dobie komputerów zanikającym i nie widzę nic
karygodnego w wymaganiu tej umiejętności tak samo zresztą jak umiejętne
korzystanie z kalendarza. To właśnie brak podstawowej wiedzy i wykorzystania jej
w praktyce mnie zaskoczył i przeraził.

[jola_ep]

> ja nie nakrzyczałam za to,że dostanie mało punktów, ale za to jakie błędy
> popełniła.

A co to zmienia?
Moja córa jest na razie w piątej klasie, ale bardzo typowe dla niej są głupie
błędy. Niektóre wyjątkowo bezmyślne. Sama jest czasem zdołowana tym, że np.
zabrakło jej punktu do lepszej oceny z powodu jakiejś drobnostki. Ja ją zawsze
wspieram, może dlatego, że widzę, jak dla niej było to ważne. Może dlatego, że
ja zawsze uczyłam się bardzo dobrze i nie oceniam dziecka pod kątem jego ocen.
Raczej wiedzy, włożonej pracy, zaangażowania. Albo dlatego, że mój mąż "jechał"
na trójkach, ale jest facetem inteligentnym, bardzo dobrze radził sobie na
studiach, a w pracy jeszcze lepiej

Po egzaminie to już tylko wspierać i pocieszać I w żadnym razie nie traktuj
ocen dziecka ambicjonalnie. To Twoja porażka? Ani ona Twoja, ani porażka.

Pozdrawiam
Jola

[el_la]

Dla mnie porażką jest sam ten test. Jest taki w gruncie rzeczy głupi, że mądre
dzieci piszą go nieraz słabo, a słabe - dobrze. W szkole moich dzieci, w
zeszłym roku najwybitniejszy szkolny matematyk dostał 35 punktów a największy
klasowy leser, mający problemy ze zdawaniem z klasy do klasy - 33. Dzieci uczą
się "pod testy" przykład - mój syn, ostatecznie niezły historyk - dopiero w
domu, sprawdzając wyniki, zorientował się, że w tekście historycznym jest błąd
(ten o sejmie czteroletnim). Ponieważ informacja ta nie miała związku z
zadanymi w teście pytaniami, wcześniej zupełnie nie zwrócił na nią uwagi.

[marina2]

Ty poniosłaś klęskę?
A co będzie jak na Harvard się nie dostanie.Kobieto.Przecież de facto ten test
to dopiero rozgrzewka i w dodatku ocenia bardziej nauczycieli uczących w danej
szkole.W klasie córki najgenialniejsze dotad dziecko dostało 34 i było
przedostatnie w klasie.Ostatni był największy leniuszek i miał 33.

[alina66]

klęska????
robisz krzywdę córce.
Ma prawo do błędów, tak jak i Ty masz.
Też uważam, że powinnaś przeprosić córkę i wytłumaczyć się, chociaż słowa już
padły i mleko się wylało.
Dzieci nie są po to, aby realizowały nasze ambicje. Dzieci dostajemy na chwilę,
po to, żeby je kochać i wspierać.
NAjprawdopodobniej córka myśli teraz tylko o tym, że Cię zawiodła, facit - że
jest do niczego.
Na pewno tego nie chcesz, pomijając fakt,że jej to na pewno nie pomoże.

[sceptyczna1]

Nie mogę pojąć tej nagonki na autorkę wątku i tego braku zrozumienia dla jej
obaw i niepokoju o przyszłość córki. Oczywiście zgadzam się z tym co
napisałyście o wsparciu, o docenieniu wysiłku wkładanego w naukę, ale....to
tylko jedna strona medalu. Podejrzewam, że autorka wątku doskonale zdaje sobie
sprawę z sytuacji na rynku pracy w naszym kraju i wybiegając myślami w
przyszłość widzi swoje dziecko dobrze wykształcone, a tym samym z większymi
szansami na znalezienie pracy. Bo wykształcenie się liczy, a tym samym na
poszczególnych etapach liczą się i punkty z testów. To jak wiedza rzeczywista
ma się do punktów wyjdzie w praniu. Anonimowy egzaminator sprawdzający testy
czy przepytujący ucznia nie zastanawia się jak dziecko pracowało przez kilka
lat tylko ocenia to co widzi i słyszy. Przykro mi, ale że wsparcia rodziców nie
da się zapłacić rachunków, wyżywić się itp. Takie jest życie, niestety.
Dlatego, mimo, że to dopiero szósta klasa rozumiem emocje jakie targają autorką
wątku. Owszem, może swoje strachy powinna zatrzymać dla siebie, a nie przelewać
je w formie pretensji na dziecko, ale... matka też człowiek, nieprawdaż?

[verdana]

I uwazasz, ze najlepiej zrobi, zwiekzy szanse dziecka dolujac je przy pierwszym
nieudanym egzaminie? Że dziecko przy pierwszej porażce spotykajace się nie ze
wspólczuciem i zrozumieniem, ale z wymowkami lepiej poradzi sobie na rynku
pracy niż dzieci wierzace w swoje umiejetnosci i wsparcie najblizszych?
Zaręczam Ci, ze nie. dzieci nawet mniej umiejace, po gorszych szkolach, ale
pewne siebie, pewne wsparcia zajma posady tym, ktorzy będą przed każdym waznym
egzaminem drżeli ze strachu i bali sie, ze nie spłnia oczekiwań mamusi.
Zresztą moje dzieci, po bardzo marnych szkołach dostaly się bez żadnego wysiłku
na pretizowe uczelnie. Poziom gimnazjum ma zerowe przełożenie na przyszła
karierę szkolną.
Nikt sie nie dziwi, ze matki się przejmują - mojemu synowi tez nieszczególnie
poszedł test. Tylko postrzeganie wyników dziecka jako własnego zwycięstwa czy
porazki to nieporozumienie. Nie mowiąc już o tym, ze krzyczenie na dziecko po
egzaminie (szczególnie, że sama autorka ni jest przekonana czy przyczyna
niepowodzenia nie był stres) to prawie pewność, ze nastepny egzamin - z powodu
zdenerwowania tez pójdzie marnie. Czyli wydatne zmniejszanie szans dziecka na
przyszłość.
A w ogole są w życiu o wiele wazniejsze rzeczy, niż kariera zawodowa, ktora
dziecko rozpocznie prawdopodobnie nie wczesniej niż za 10 lat!

[sceptyczna1]

Nie znam Cię verdano, nic o Tobie nie wiem, ale z doświadczenia wiem, że życie
jest brutalne, a to, że Twoje dzieci miały w życiu szczęście nie jest społeczną
normą. Mam nadzieję, że myślenie sarny nie boli i przemyśli całą sytuację,
porozmawia z córkę wyrozumiała i wspierająca. Nie miałam żadnego wsparcia ze
strony swoich rodziców, a skończyłam studia zdając "po drodze" wszystkie
egzaminy, więc nie spieszyłabym sę tak bardzo z przekreślaniem szans córki
sarny na dobrze zdany kolejny egzamin. Verdano zasadniczo się z Tobą zgadzam,
ale to o czym piszesz jest tylko jedną stroną medalu. Wg. mnie cała sztuka
polega na umiejętnym wypośrodkowaniu obu. Pozdrawiam.

[sceptyczna1]

Mam nadzieję, że myślenie sarny nie boli i przemyśli całą sytuację,
> porozmawia z córkę wyrozumiała i wspierająca.

ma być
Mam nadzieję, że myślenie sarny nie boli i przemyśli całą sytuację,
porozmawia z córką na temat swojego zachowania, przeprosi, a przy okazji
następnego egzaminu będzie wyrozumiała i wspierająca.

[verdana]

Moje dzieci nie miały szczęścia w życiu, tylko wyniki z podstawówki nie
przekladaja się na karierę zawodową! Jest wiele osob marnych w podstawówce i
odbierajacych Nobla i wiele podstawówkowych prymusek, ktore konczą edukacje na
maturze - w najlepszym razie.
Wobec tego,że znam sporo dorosłych juz dzieci znajomych, widzę, jak to czy było
się dobrym w pierwszych klasach nie ma znaczenia. A patrzac na swoich znajomych
powiem nawet więcej - w ogóle wyniki w szkole (stopnie, bo o stopniach tu
mowię, nie o wiedzy czy miśleniu, inteligencji) ma zerowe znaczenie.
Przyklad - mój ojciec, prorektor sporej uczelni. Matura oblana z dwóch
przedmiotów.

Kompleks podstawówkowej prymuski

[sir.vimes]

potrafi zatruć życie na długie lata. Znam takie dziewczę, co po pierwszej
poprawce na studiach obróciło się pupa do uczelni i już tam nie wróciło. Bo
trudno jest zrozumieć , że trója też ocena po latach pytań "a czemuż ta piątka
ma minus??"

[kkokos]

zapomnasz verdano, że to były inne czasy - stopnie z matury miały mniejsze
znaczenie, bo potem i tak zdawało się egzamin na studia. teraz stopnie na
koniec każdego etapu edukacji są jak wyrok - juz się nie poprawisz na kolejnym
egzaminie, bo go nie ma...

[verdana]

Jak to nie ma? Przez pięć lat wolno poprawiać maturę!

[sir.vimes]

O!!!

Nie wiedziałam o tym.

A OT - Verdano, czy wiesz coś o tej szkole - WWSH ? Pociąga mnie jeden kierunek,
ale nie wiem o niej nic. Tak mi przyszło do głowy, że może poradzisz, czy to
szkoła dla starej baby )) ?

[verdana]

Hm.., a może bys tak rozwinęła skrót? Ale chyba nic nie wiem.

[sir.vimes]

Wyższa Warszawska Szkoła Humanistyczna im. Prusa, powiązana z PAN.

[verdana]

W zyciu nie slyszalam..

[sir.vimes]

No, to wiele wyjaśnia. Niemal nikt nie słyszał. Czyli nie warto wyrzucać grosiwa.

[verdana]

Chyba nie. A jaki to kierunek, może jest na jakiejś lepszej uczelni?

To się zmieni

[sir.vimes]

Uczelnie BARDZO tracą na przyjmowaniu ludzi bez wstępnych. Wiadomo - matura jest
teraz dużo łatwiejsza...

Więc tym bym się najmniej przejmowała - gdybym miała dziecko w wieku gimnazjalnym.

Test do gimnazjum ani do liceum

[sir.vimes]

NIE BĘDZIE mieć najmniejszego wpływu na przyszłą pracę ani na wybór studiów.

Bez paniki.

Na najlepszych wydziałach UW jest pełno ludzi, którzy maksymalnie leserowali
przez całe liceum, gimnazjum. Wyniki i renoma szkoły niewiele w życiu pomogą -
ważne jest właśnie wsparcie rodziców (nie tylko przed testem, egzaminem,
maturą...) i możliwość rozwoju.

[jagawi]

> mója córka wczoraj pisała test szostoklasisty i niestety nie poszedł
> rewelacyjnie mimo,że był łatwy,popełniła kilka błędów przy najprostszych
> zadaniach,

a właściwie skąd wiesz o tych błędach?
Mój syn pisał test w zeszłym roku, na pytanie "Jak poszło?" usłyszałam "Chyba
nieźle" i już. Po dłuższym czasie okazało się, że rzeczywiście nieźle i tyle -
do tej pory nie wiem co było na teście . Za to świadectwo miał dosyć marne, co
nie przeszkodziło mu zdać śpiewająco do 2 gimnazjów, w tym jednego bardzo
obleganego.
Verdana ma całkowitą rację - nie dołuj dzieciaka, pierwsze koty za płoty, a przy
egzaminach nic tak nie przeszkadza jak brak wiary w siebie.