Dodaj do ulubionych

mój syn-moja poraka 13-latek

06.11.07, 08:50
Mam 4 dzieci, w tm 13-to letniego syna i same problemy z nim.Po
pierwsze zero chęci do nauki, było tak od zawsze, juz w zerówce
można było to zauważyć. Pierwszą klasę powtarzał,dodam ,że ma
problemy z nauką ale gdyby miał choć trochę chęci do nauki to tych
problemów nie byloby.I wierzcie mi próbowaliśmy juz na rózne
sposoby, różne motywacje aby go zachęcić do nauki.Rozmawialiśmy z
nauczycielami, psychologiem (chociaż psycholog nie wiele wnósł
nowego)Wcześniej były też inne problemy ,potrafił kraść, (jak
narazie mam nadzieję ,że to mu minęło)Z roku na rok jest coraz
gorzej, najchętnie by się cały czas bawił, oglądał telewizje, grał
na komputerze.Nauka pod żadnym względem go nie interesuje.Psycholog
powiedział ,że nie lubi się uczyć bo ma z tym problemy.Ale przeciez
nie on jeden ma problemy z nauką.Jest strasznym kombinatorem,
potrafi nie zapisywac zadań domowych lub odrabiać ich część a
póżniej ma brak zadania domowego.Nie wiem juz co mamy robić,
sprawdzamy mu codziennie zeszyty, pomagamy w lekcjach.Ponosi
konsekwencje za swoje czyny ale to niewiele wpływa na niego.Jest
strasznym klamczuchem.Najgorsze jest to że obawiam się ,że bedzie
taki sam jak ojciec-mój ex) Pod każdym względem jest podobny do
niego a zachowanie to już najbardziej.Dużo bym tu jeszcze mogła
pisać, ale pewnie nikt tego nie chciałby czytać.Wierzcie mi ,że
naprawdę nie wiem już co mam robić.Ktoś kto nie miał takich
problemów nie jest w stanie tego zrozumieć.Ostatnio nawet wychowawca
syna powiedział,że on mi wierzy we wszystko co mu powiedziałam na
temat syna (obserwował go bardziej wnikliwie ) .GADZIE JA MAM SZUKAĆ
POMOCY? Przecież jak tak dalej będzie to obawiam się ,że nie skończy
nawet gimnazjum.Na koniec dodam, że tworzymy fajną rodzinę (mam 2
męża , dobrego i uczciwego człowieka) nie ma w tej rodzinie
alkoholu, przemocy.2 starsze córki (16 i 17 również z 1 małżeństwa)
są dziećmi bezproblemowymi , dobrze się uczą , jedna nawet bardzo
dobrze .Nie wymagam od syna aby uczył się tak samo , cały czas mu to
powtarzam aby uczył się tak aby nie miał problemów.Ludzie zewnatrz
moga powiedzieć ,że żle go wychowujemy, ale to nie prawda z tym,że
on pokazuje zupełne przeciwieństwo tego co mu wpajamy.Dla mnie jest
to porażka życiowa , Już nie wiem co mam robić.Może ktoś przezył coś
podobnego , wysłucham każdej rady.Równiez do Pani psycholog zwracam
się z prośbą.
przepraszam ,że tak dużo napisałam ale nie potrafię tgo napisac w
kilku słowach.I tak jeszcze wszystkiego nie napisałam.
I tak już naprawdę na koniec, te problemy nie zaczęły się po
rozwodzie (bo mogą byc takie podejrzenia) one trwają już od momentu
pójścia syna do zerówki ( a wtedy byliśmy jeszcze małżeństwem z moim
ex).
dziękuję za uwagę na mój problem/


Obserwuj wątek
    • verdana Re: mój syn-moja poraka 13-latek 06.11.07, 10:01
      Mylisz się - dziecko, ktore ma problemy z nauką nie może sobie
      powiedzieć "będę się uczył" i przestać miec problemy. Problem
      dziecka polega m.in. na tym, że nie jest w stanie zmusić się do
      czynności, ktora i tak nie przynosi efektow. Powtarzanie pierwszej
      klasy to dowod, że kłopoty nie sa powierzchowne, syn rozwija się
      nieco wolniej niż rówiesnicy. Jest bardzo możliwe, ze jego
      rezygnacja z wszelkiego wysiłku jest związana z bezradnością - po co
      się uczyć, skoro i tak nie bedę dobry?
      Czy syn miał badany IQ?
      Kłamstwa są normalną częścia zycia źle uczacych się i
      nieakceptowanych przez to dzieci - one są nieakceptowane i w domu i
      w szkole, probuja wiec za wszelką cenę zyskać te akceptację, albo
      oddalić karę - kłamiąc.
      Sugerowalabym terapię psychologiczna - nie wszyscy psychologowie są
      dobrzy, trzeba znaleźć tego, ktory bedzie odpowiadał Wam i przede
      wszystkim synowi. Terapia zawsze obejmuje całą rodzinę, a w tym
      przypadku na pewno jest potrzebna - choćby dlatego, ze syn jest
      traktowany jak "czarna owca" z powodu podobieństwa do ex-męża - co
      na pewno mu nie pomaga.
      Ja mogę to zrozumiec, bo moj syn wiele lat nie odrabiał żadnych
      lekcji, nie zapisywał co jest zadane, nie miał zeszytów, musiałam go
      zabrać z LO. Tyle, ze teraz , po latach, znam znacznie lepiej
      przyczyny i wiem, ze nigdy wina nie jest tylko po stronie dziecka -
      co najmniej 50% winy (o ile można mowić o winie) ponosza rodzice. O
      ile nie 80%.
      • pogodynka Re: mój syn-moja poraka 13-latek 06.11.07, 13:04
        WINĄ można nazwać chyba tylko brak reakcji. nie obarczaj się więc winą, ale
        bardziej odpowiedzialnością za jego dalsze losy i DZIAŁAJ.

        no i jeśli chcesz zmienić stan istniejący - musisz zmienić na początku siebie -
        poproś kogoś życzliwego, ale bliskiego (przyjaciółke, siostre) aby spojrzał na
        twoje relacje z dziećmi z boku i powiedzial ci szczerze co o nich sądzi.
        idealnie, gdyby spojrzal na to specjalista.
        psycholog jest jak najbardziej wskazany, żeby określił czy klopoty w nauce nie
        wynikają z psychiki.
        ja również mam nastolatka w domu i ostatnio polecono mi w szkole (sprawia
        problemy) piękny program dla rodziców "mama i tata małolata" - program
        pomagajacy nam, rodzicom zmagać sie z codziennością - może jest w twoim mieście
        taki ośrodek pomocy psychologicznej (program jest darmowy dla uczestników) -
        poszukaj w internecie.

        przede wszystkim nie zalamuj rąk i wierz w to, że uda sie zmienić postępowanie
        syna. ja po kilku sesjach w ośrodku już jestem w stanie realnie wpływać na
        postepowanie syna. trzeba tylko nauczyc sie z nim porozumiewać.

        trzymam kciuki
        • verdana Re: mój syn-moja poraka 13-latek 06.11.07, 13:53
          Mnie się udało - ale nie postepowanie syna, a własne.
    • anula291 Re: mój syn-moja poraka 13-latek 06.11.07, 14:47
      Dziękuję za odpowiedzi.Zdaję sobie z tego sprawę,że wina może leżeć
      również po naszej stronie.Chętnie skorzystam z porad
      psychologicznych ale nie wiem czy w naszej mieścinie znajdę kogoś
      kto będzie z nami pracował nad tym problemem.Chodziłam jedynie do
      poradni psychologicznej ale to były jednorazowe wizyty.Czuję ,że
      sami nie poradzimy sobie z tym problemem.Czasem jestem już tak
      zrezygnowana,że wydaje mi się, że nic juz nie da sie zrobić.
      • nangaparbat3 Re: mój syn-moja poraka 13-latek 06.11.07, 20:26
        Anulo, tu nie chodzi o winę - przede wszystkim nie szukaj winnego.
        Piszesz, ze masz czworo dzieci - czy njmlodsze jest z nowego małzeństwa? Czy to
        dziecko Twego obecnego meża?
        Żebyscie nie wiem jak sie starali, takie doświadczenia - rozwod rodzicow,
        wszystko co go poprzedza, potem pojawienie sie ojczyma i wreszcie brata lub
        siostry - czy nie sądzisz, ze to moze byc za wiele dla dziecka? A kiedy zaczęło
        sie psuc miedzy Tobą a pierwszym mężem? Często dzieci źle się uczą, zeby zwrocic
        uwagę na siebie i w ten sposób pogodzic rodziców.
        Co to konkretnie znaczy, ze syn ma problemy z nauką? Co zdiagnozowal psycholog?
        Myslę też, ze niepotrzebnie porownujesz go do jego taty - tego taty w Waszej
        rodzinie juz nie ma, jak sama piszesz - skory do nauki nie był, na pewno miał
        jeszcze mnostwo innych wad - po co przyklejac synowi taka etykietke? Nic
        dobreego z tego nie wyniknie, na odwrot.
        Jeśli mogę radzic - jak najmniej gadania o szkole, zachecania do nauki - wbrew
        pozorom to działa, naprawdę.
        Ale - zainteresuj się synem jako osobą, tym co lubi, odkryj, co mu wychodzi, w
        czym jest dobry. No i oczywiscie psycholog - musi przeciez byc u Was poradnia
        psychologiczno-pedagogiczna.
        • nangaparbat3 Re: mój syn-moja poraka 13-latek 06.11.07, 21:06
          Acha, jeszcze - źle bardzo, kiedy rodzice mowią - myslą - o dziecku "moja
          porażka". Stań na głowie i znajdź coś, co Cie w Twoim synu zachwyca, co Cie w
          nim cieszy, co Ci sie w nim naprawdę podoba. I skup sie na tym przez chwile chociaż.
          I po drugie - wychowanie nie ma wiele wspolnego z wpajaniem, naprawdę.
    • anula291 Re: mój syn-moja poraka 13-latek 07.11.07, 07:32
      Jezeli chodzi o najmlodsze dziecko to jest ono z nowego
      związku.Problemy z synem zaczęły się juz od zerówki , a problemy z
      moim ex trochę póżniej(chociaż miłości w naszym związku nie było
      widać juz wcześniej)Psycholog postawil diagnozę u syna .Nie napisze
      jakie bo nie chcę głupoty palnąć, musze zajrzec do opini.Ale z
      pewnością rzutuje to na jego mozliwośc nauczania się a mianowicie z
      problemem do nauki.Dostałam kilka rad .Nie wiem czy za krotko się
      stosowaliśmy do nich , bo mialam wrażenie że nic to nie daje bo
      efektów nie było.Wizyty w takiej poradni są jednorazowe, a wydaje mi
      się .że przydałaby sie nam jakies kilkurazowe wizyty.Mieszkam w
      małym mieście i niestety nie mam możliwości do psychologów na
      dłuższą sesje.No chyba że prywatnie a nie bardzo mogę sobie na to
      pozwolić.
      Chciałam w am podziękować za każdą radę , są one dla mnie cenne i z
      pewnością wykorzystam je.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka