Nie o tę szóstkę tu chodzi...

[azile.oli]

Opiszę wam pewną sytuację, która dla mnie, zwłaszcza jako
nauczyciela jest dziwna. Otóż moja córka, gimnazjalistka z pewnego
przedmiotu miała na pólrocze 6, jako, że awansowała do drugiego
etapu konkursu przedmiotowego. Nie udało jej się zostać finalistką,
zabrakło bardzo niewiele, ale zabrakło. Pewna nauczycielka innego
przedmiotu podała uczniom oceny z tamtego przedmiotu, wpisane
ołówkiem i od razu zwróciła mojej córce uwagę, że tamta pani chyba
się pomyliła. Córka poszła to wyjaśnić, na co usłyszała, że konkurs
był w pierwszym semestrze. Młoda wyjaśniła, że w drugim semestrze
żaden inny konkurs nie był ogłoszony, natomiast przytoczyła słowa
tejże nauczycielki, która podkreślała , że wiedza mojej córki
wykracza daleko poza program gimnazjalny. Zostało ustalone, że córka
odbędzie pewną dysputę o podłożu wiedzowo - intelektualnym i na tej
podstawie zostanie podjęta decyzja o ocenie. Nauczycielka nie miała
jednak czasu (trzeba było poprawiać jedynkowiczów), więc
zaproponowała, aby młoda przygotowała i przeprowadziła
niekonwencjonalną lekcję. Niestety, nie doszło do tego, ponieważ
były zastępstwa i łączone klasy, ale nauczycielka kazała sobie
przekazać materiały (krzyżówki, quizy , ułożone przez młodą).
Stwierdziła, że jej się przydadzą, a nad oceną się zastanowi. Na
świadectwie z tego przedmiotu widnieje 5.
Córka zapowiedziała, że nie weźmie już udziału w olimpiadzie z tego
przedmiotu, bo poczuła się oszukana. Awans do każdego kolejnego
etapu jest trudny i nie ma nic pewnego. Oczywiście fascynacja tym
przedmiotem pozostanie. Jeszcze raz podkreślam - nie chodzi o ocenę,
ale o potraktowanie uczennicy przez nauczycielkę. Córka odebrała to
jak lekceważenie i ja zresztą też.

[kagrami]

Niesprawiedliwość, albo... niedopatrzenie Ja na 100% rozmawiałabym z tą
nauczycielką. Wiem, jak się czuje mój 9-latek, jak ma coś przygotowac ekstra na
lekcję (poza programem) a potem pani nie ma czasu żeby na to choćby zerknąć i
ocenić...
Jasne, że w jego przypadku nie robię afery, bo zdarzyło się to raptem 2 razy,
ale niższa ocena na świdectwie twojej córki to już poważniejsza (szczególnie dla
niej) sprawa.

Ja rozmawiałabym z nauczycielką, najpierw sama a potem z córką.

[zaciszanna]

No ale kochana co zrobisz? Ja wiem, że nie chodzi Wam z młodą o tą szóstkę,
tylko o to, że nauczycielka olała i nie dotrzymała słowa, że jej zupełnie nie
obchodzi to co czuje dziecko i ile pracy włożyło w to aby dostało to co jej
obiecano...
Przecież nie pójdziesz się kłócić prawda? Choć moim zdaniem jest o co, ale rękę
daję sobie uciąć, że od nowego roku traktowałaby Twoją córkę jak nadętą bufonkę,
która nie wiadomo co sobie wyobraża i jakie to ma wysokie mniemanie o sobie.
Chyba jedyne co pozostaje to wyciągnąć z całej sytuacji naukę - że ludzie są
różni i niestety ich postępowanie często nas boli, ale musimy z tym żyć...
Jestem z moją córką w innej choć też szkolnej sytuacji, długo by opowiadać, ale
rzeczona sytuacja nauczyła nas niestety tego samego.
Nie można nigdy do końca wierzyć nikomu - zawsze się znajdzie ktoś kto świadomie
lub nie może skrzywdzić - i choćby chciało się zawalczyć o swoje, to lepiej nie
ruszać sprawy, bo... potem może być gorzej.

[azile.oli]

Nie poszłam do tej nauczycielki, bo i po co? Ta 6 nic nam nie
dawała, tylko po prostu dziewczyna zawiodła się na kimś, komu bardzo
ufała. Ale nie pójdę babie uświadamiać, że to zaufanie zawiodła. Po
prostu olała swoją najlepsza uczennicę, więc o czym tu gadać.

[aniask_mama]

Kurcze, nic bardziej demotywującego, naprawdę...

Z postem zaciszanny w ogóle się nie zgadzam. Traktowałaby jak
nadentą bufonkę? A może osobę, która walczy o swoje i nie pozwoli
sobą pomiatać?

> Chyba jedyne co pozostaje to wyciągnąć z całej sytuacji naukę - że
ludzie są
> różni i niestety ich postępowanie często nas boli, ale musimy z
tym żyć...
Nieprawda, moim zdaniem warto powalczyć o swoje, bo wtedy ludzie Cię
szanują, a Ty zwyczajnie potrafisz się bronić, a nie kłaść uszy po
sobie. Nawet jeśli oceny się nie zmieni, to może nauczyciel
następnym razem potraktuje poważnie ucznia i swoje zobowiązanie
(przeprowadzenie lekcji).

Porozmawiałabym POWAŻNIE z nauczycielem (co najmniej) oraz poprosiła
o pisemne wytyczne co wg niego zasługuje na ocenę 6, a czego moja
córka nie spełniła.

[azile.oli]

Toteż sprawa nie zostanie tak zostawiona,za 2 miesiące kolejny rok
szkolny i kobieta usłyszy, dlaczego jej najlepsza uczennica nie
wystartuje w tej olimpiadzie. Bo została potraktowana jak maszynka
do robienia wyników, więc nauczycielka się dowie, że sa inne
koleżanki po fachu, które potrafią docenić ucznia ambitnego ,
pracowitego i zdolnego. Już sama literatura, przeczytana przez córkę
do tej olimpiady wykracza nie tylko poza program gimnazjum, ale
częściowo także liceum.

[smerfeta7]

azile.oli napisała:

> Toteż sprawa nie zostanie tak zostawiona,za 2 miesiące kolejny rok
> szkolny i kobieta usłyszy, dlaczego jej najlepsza uczennica nie
> wystartuje w tej olimpiadzie. Bo została potraktowana jak maszynka
> do robienia wyników, więc nauczycielka się dowie, że sa inne
> koleżanki po fachu, które potrafią docenić ucznia ambitnego ,
> pracowitego i zdolnego. Już sama literatura, przeczytana przez
córkę
> do tej olimpiady wykracza nie tylko poza program gimnazjum, ale
> częściowo także liceum.


I dokładnie tak samo postąpiła moja 8 letnia corka w drugiej klasie.
Przez kilka miesięcy nauczycielka robiła wszystko, aby rownać ja do
dołu. Corka się nie dala mimo wielu bolsenych odczuć, utraty
zaufania do swojej pani itd..
Później przyszły konkursy do ktorych chciała ja wystawić (Alfik i
kongur) oraz wiele innych, wiem napewno, że bez problemów by sobie z
nimi poradziła. Moja corka odmówila pani wzięcia udziału w nich nie
motywując dlaczego, a tylko stwierdziła, że nie ma ochoty robić
przyjemności swojej pani, skoro i tak wobec niej jest do niczego,
które wiele złego jej zrobiła. Poza szkoła państwowa i na konto
innej szkoły, brała udział w wielu konkursach, bo jak stwierdzila,
panie zrobiły dla mnie bardzo duzo, wspierały ją kiedy miala bardzo
zle dni, to i ja sie postaram zrobić dla nich wiele co da im radośc.
Ja sie nie wtrącalam w jej decyzje, ponieważ byly dojrzałe jak na
jej wiek, a co najwazniejsze, to były jej decyzje.
Obiecala sobie, że tak dlugo jak bedzie ja uczyć jej pani ( jeszcze
3 klasa) nie wezmie udziału w zadnym konkursie.
azile mądra decyzja, napewno nauczy ta panią wiele. Najwazniejsze
aby byla stała i nie zmienna.
Decyzja mojej corki jest stała, nawet nie powiedziala pani o swoich
osiągnieciach o co i nas prosila.
Twoja corka powinna tak samo postapic ja ta nauczycielka obiecc pani
konkurs, a potem zlekceważyć taj jak ona corkę. Mowiąc bardzo glosno
dlaczego. Córka powinna zaraz na początku roku dać pani do
zrozumienia dlaczego jej postawa wobec tego przedmiotu ( konkursów)
się zmienia i nic juz nie zmieni jej postawy, tak jak nie zmieniła
sie ocena.

[agatka_s]

smerfeta7 napisała:

>>>
> I dokładnie tak samo postąpiła moja 8 letnia corka w drugiej
klasie.
> Przez kilka miesięcy nauczycielka robiła wszystko, aby rownać ja
do
> dołu. Corka się nie dala mimo wielu bolsenych odczuć, utraty
> zaufania do swojej pani itd..
> Później przyszły konkursy do ktorych chciała ja wystawić (Alfik i
> kongur) oraz wiele innych, wiem napewno, że bez problemów by sobie
z
> nimi poradziła. Moja corka odmówila pani wzięcia udziału w nich
nie
> motywując dlaczego, a tylko stwierdziła, że nie ma ochoty robić
> przyjemności swojej pani, skoro i tak wobec niej jest do niczego,
> które wiele złego jej zrobiła. Poza szkoła państwowa i na konto
> innej szkoły, brała udział w wielu konkursach, bo jak stwierdzila,
> panie zrobiły dla mnie bardzo duzo, wspierały ją kiedy miala
bardzo
> zle dni, to i ja sie postaram zrobić dla nich wiele co da im
radośc.
> Ja sie nie wtrącalam w jej decyzje, ponieważ byly dojrzałe jak na
> jej wiek, a co najwazniejsze, to były jej decyzje.
> Obiecala sobie, że tak dlugo jak bedzie ja uczyć jej pani (
jeszcze
> 3 klasa) nie wezmie udziału w zadnym konkursie.
> azile mądra decyzja, napewno nauczy ta panią wiele. Najwazniejsze
> aby byla stała i nie zmienna.
> Decyzja mojej corki jest stała, nawet nie powiedziala pani o
swoich
> osiągnieciach o co i nas prosila.
> Twoja corka powinna tak samo postapic ja ta nauczycielka obiecc
pani
> konkurs, a potem zlekceważyć taj jak ona corkę. Mowiąc bardzo
glosno
> dlaczego. Córka powinna zaraz na początku roku dać pani do
> zrozumienia dlaczego jej postawa wobec tego przedmiotu (
konkursów)
> się zmienia i nic juz nie zmieni jej postawy, tak jak nie zmieniła
> sie ocena.


Dobrze że się nie przestała uczyć, bo w sumie na złość Pani mogła
przestać do szkoły chodzić albo spalić książki, a tak zuch
dziewczyna tylko w konkursie na złość pani nie wystartowała. ALE
SATYSFAKCJA , BRAWO!!!! Utarła Pani nosa, a pani chyba gdzieś w
kącie chlipie i nie moze dojść do siebie po takim szoku i ciosie.


Jezu czego Wy te dzieci uczycie ? Jak wychowujecie ? Przecież
różne niepowodzenia, niesprawiedliwości i nawet złośliwości to część
życia. Z takimi rzeczami też trzeba sobie dawać radę, ale nie tak
głupio.

[azile.oli]

Chodzi głównie o to, że w gimnazjum, jak wiesz, jest wiele konkursów
przedmiotowych. Do wszystkich przygotować się nie da, a można wybrać
te, których nauczyciele traktują ucznia poważnie. Co nie znaczy, że
córka przestanie poszerzać wiedzę z danego przedmiotu, poza tyum są
konkursy pozaszkolne, w których można brać udział, za które nikt nie
stawia 6, ale i nie przypisuje sobie zasług.

[zaciszanna]

Zapewne macie rację - warto walczyć o swoje, ale... Nie raz i nie dwa już
oberwałam za to, że choć delikatnie to jednak szczerze mówiłam co mi leży na
wątrobie.
Może gdybym miała silniejszy charakter to bym chciała się kłócić - a tak?
Bałabym się, że zaszkodzę dziecku...

[agatka_s]

Mam wrażenie że to całkiem typowe zjawisko.

Mój syn "wyciągał" się z 2 przedmiotów, bo taki jest zwyczaj w jego
szkole że na misiąc przed nauczyciele mówią co dziecko ma zrobić aby
osiągnąć ocenę wyższą, albo upewnić tę która jest proponowana (bo
akurat u syna tylko jedna miała być wyższa) z jednego miał napisać
prace, czyli tzw referat, a z drugiego przygotował prezentację dla
klasy-całkiem się przy tym napracował, i widziałam że mu zależało.
Niestety żadna z prac nie została przez nauczyciela "odebrana"-przy
czym z jednego przedmiotu dostał wyższą ocenę (ale tylko dlatego że
bardzo dobrze napisał ostatnią klasówke) i pani powiedziała "już nie
trzeba", a z drugiego poprostu pani całe 3 ostatnie tygodnie nie
było, i chyba poprostu zapomniała o umowie wystawiając oceny
zaocznie. Obie te prace leżą w szafce, dziewicze-choć ostatnich
kilka tygodni syn spędził nad nimi sporo czasu. Po co ?

Niestety mam wrażenie że nauczyciele umawiając się z dziećmi nie
traktują ich poważnie-to niedobrze bo dzieci traktują te umowy z
nauczycielami bardzo poważnie i dla nich to nie jest tylko
zwykłe "zapomniałam", to bardzo poważne rozczarowanie i rozżalenie i
niestety sygnał na przyszłość "po co się starać, skoro tak łatwo
mnie olać".

[azile.oli]

Wiesz, najbardziej wkurzyło mnie nawet nie to, że córka tej lekcji
nie była w stanie przeprowadzić (łączone klasy), ale to, że
nauczycielka zabrała jej materiały, które doskonale mogą jej
posłużyć do przeprowadzenia ciekawej lekcji. Tak się po prostu noie
robi. Nie poszłam tego załatwiać, bo wiem, że młoda się sama
doskonale odgryzie ( pomijając już opinie innych nauczycielek, które
zbulwersował fakt, że tej konkretnej uczennicy z tego konkretnego
przedmiotu można proponować 5).

[agatka_s]

Tzn odgryzanie, i co gorsza jeszcze wzbudzanie poczucia u córki że
została skrzywdzona, i że powinna się zemścić-to moim zdaniem też
nie dobrze.

Ja synowi powiedziałam że szkoda ze się napracował na marne, ale że
pani widocznie zapomniała i napewno nie było to intencjonalnie
(zresztą tak naprawdę myślę, tyle że nauczycielom to zapominanie o
młodocianych zdarza się zbyt łatwo-ale to już zostawiłam dla
siebie), ze czasem tak się zdarza i trzeba żyć dalej. Wolę aby
dziecko umiało takie sytuacje "brać na klatę", bez poczucia chęci
odgryzienia się i zemsty, bez poczucia że cały świat chce mu zrobić
na złość a on musi się temu światu "odgryzać" i "pokazać".

[azile.oli]

Ja u córki nie wzbudzam chęci odwetu, ja raczej muszę łagodzić te
porywy. Ona jest uparta i dość mściwa, niestety. Absolutnie nie da
sobie wmówić, że nauczycielka zapomniała. Szkoła jest mała, córka
nie jest anonimowa (najwyższa średnia w szkole) i jest jedyną
olimpijką z tego przedmiotu. Kobieta mogła zapomnieć o propozycji
prowadzenia lekcji, ale oceny z zamkniętymi oczami nie wystawiała.
Moja córka z tych, co nie dadzą sobie w kaszę dmuchać , taki
temperament. Odmówi grzecznie, ale stanowczo, a przy okazji jest w
stanie skomentować naciąganie w ciągu tygodnia oceny z 1 na 2 ,
podczas gdy delikwent nic nie robił cały rok.
Olimpiad jest dużo, a młoda wszechstronnie uzdolniona, więc
wystartuje w innej i tyle.

[agatka_s]

azile.oli napisała:

> Ja u córki nie wzbudzam chęci odwetu, ja raczej muszę łagodzić te
> porywy. Ona jest uparta i dość mściwa, niestety. Absolutnie nie da
> sobie wmówić, że nauczycielka zapomniała. Szkoła jest mała, córka
> nie jest anonimowa (najwyższa średnia w szkole) i jest jedyną
> olimpijką z tego przedmiotu. Kobieta mogła zapomnieć o propozycji
> prowadzenia lekcji, ale oceny z zamkniętymi oczami nie wystawiała.
> Moja córka z tych, co nie dadzą sobie w kaszę dmuchać , taki
> temperament. Odmówi grzecznie, ale stanowczo, a przy okazji jest w
> stanie skomentować naciąganie w ciągu tygodnia oceny z 1 na 2 ,
> podczas gdy delikwent nic nie robił cały rok.
> Olimpiad jest dużo, a młoda wszechstronnie uzdolniona, więc
> wystartuje w innej i tyle.


Ale jako osoba dorosła i jej życzliwa powinnaś jej wytłumaczyć,że:

-w olimpiadzie nie startuje dla pani, ani tym bardziej na złość pani
(trochę absurdalne mi się wydaje,że panią to dotknie, że uczennica
nie wystartuje w olimpiadzie, czy aby nie przeceniacie swojej roli w
życiu pani nauczycielki ?)
-w konkursach nie bierze się udziału po to aby dostać szóstkę (choć
to miłe, i zwykle usankcjonowane tradycją, że olimpijczyk dostaje 6)
-postawa "na złość cioci odmroże sobie uszy" jest raczej właściwa
osobnikom mało dojrzałym emocjonalnie i rzadko kiedy poza
odmrożonymi uszami, przynosi inne efekty....
-do nauki i wszelkich spraw szkolnych, a w szczególnośći OCEN należy
mieć dużo dystansu, bo to nie jest najważniejsza rzecz w życiu i
szczególnie z perspektywy iluś tam lat już przeżytych (nie wiem ile
ty, ja ponad 40 i coraz bardziej się o tej prawdzie przekonuje),
okazuje się że te oceny były kompletnie nie istotne
-no i najważniejsze złość piękności szkodzi, a ludziom pogodnym i
nie zwracajacym uwagi na drobiazgi (takie jak brak szóstki, czy ciut
złośliwa nauczycielka) żyje się poprostu fajniej.


Ja bym córkę namawiała aby w przyszłym roku startowała w tych
konkursach i tych olimpiadach które lubi, i nie traktowała swojego
udziału lub nie jako "nagrody" lub "kary" dla nauczyciela, bo to
bardzo mało dojrzałe i tak mądrej dziewczynie poprostu nie wypada
tak dziecinnie się zachowywać.

[mamusia1999]

jedna sprawa to "nie stane do olimpiady, zeby pani zrobic na
zlosc" - to jest odgryzanie sie.
a inna sprawa "zawiodlam sie na pani i nie mam ochoty na dalsza
wpsolprace" - to jest logiczna konsekwencja. nauczycielka jest
dorosla, popelnila blad (a ze ew. nieswiadomy nie odgrywa roli) i
jego konsekwencje przyjmie na klate.

[azile.oli]

Owszem, w konkursach nie startuje się dla nauczycieli, ale jeden
konkurs u lekceważącej uczennicę nauczycielki można sobie odpuścić.
Prawdę powiedziawszy, to nauczycielom zależy, aby ci najlepsi
startowali, bo sukces ucznia jest wtedy też sukcesem nauczyciela. Ja
nie przeceniam roli córki, ale wiem, jak to wygląda : nauczyciele
rywalizują o tych najlepszych między sobą, po prostu w przyszłym
roku córka skoncentruje się na konkursie z innych przedmiotów. Aby
wziąć udział w konkursie z tego określonego przedmiotu odmówiła dwóm
innym nauczycielkom. I wiem, że było im przykro oraz były
zawiedzione. Żadna się nie mściła.

[sir.vimes]

a mi się to przesadą nie wydaje

"(trochę absurdalne mi się wydaje,że panią to dotknie, że uczennica
nie wystartuje w olimpiadzie, czy aby nie przeceniacie swojej roli w
życiu pani nauczycielki ?"

Panią dotknie - i szkołę dotknie. Profity z udziału w olimpiadach maja naprawdę
nie tylko laureaci i finaliści ale też szkoła.

[azile.oli]

Otóż to właśnie. Jako nauczycielka wiem doskonale, że nauczycielom i
szkole zależy, aby startowali najlepsi. Ta konkretna nauczycielka
wierzy pewnie w moc negatywnego motywowania (jak chcesz 6, to zostań
laureatem). Rozumowanie tyleż głupie, co płytkie.

[aniask_mama]

agatka_s napisała:

> Tzn odgryzanie, i co gorsza jeszcze wzbudzanie poczucia u córki że
> została skrzywdzona, i że powinna się zemścić-to moim zdaniem też
> nie dobrze.


Dlatego ja osobiście rozmawiałabym z nauczycielką i (grzecznie)
oczekiwała wyjaśnienia... tym bardziej, że pani zabrała dziewczynie
pracę, a więc wiedziała, że dziewczyna sprawy nie olała i zrobiła
coś ponad standard.

Ja nie wzbudzam u mojego syna chęci zemsty, ale ZAWSZE go uczę, że
jeśli czegoś nie wie, nie rozumie dlaczego się tak stało - niech
idzie do nauczyciela i się zwyczajnie dowie.

[agatka_s]

aniask_mama napisała:

> agatka_s napisała:
>
> > Tzn odgryzanie, i co gorsza jeszcze wzbudzanie poczucia u córki
że
> > została skrzywdzona, i że powinna się zemścić-to moim zdaniem
też
> > nie dobrze.
>
>
> Dlatego ja osobiście rozmawiałabym z nauczycielką i (grzecznie)
> oczekiwała wyjaśnienia... tym bardziej, że pani zabrała
dziewczynie
> pracę, a więc wiedziała, że dziewczyna sprawy nie olała i zrobiła
> coś ponad standard.
>
> Ja nie wzbudzam u mojego syna chęci zemsty, ale ZAWSZE go uczę, że
> jeśli czegoś nie wie, nie rozumie dlaczego się tak stało - niech
> idzie do nauczyciela i się zwyczajnie dowie.
>

A moim zdaniem interweniowanie u nauczyciela o każdy stopień jest
bez sensu, tym bardziej jeśli chodzi o różnice między piątką a
szóstką (no bo gdyby to była rzeczywiście kwestia jedynka/dwójka to
co innego-bo wtedy to sprawa "życia i śmierci"). Ja jeszcze nigdy
nie byłam u żadnego nauczyciela w sprawie mojego syna, aż może się
wstyd przyznać ale poza wychowawcami klasy na ogólno dostępnych,
obowiązkowych zebraniach nie rozmawiałam nigdy z żadnym nauczycielem
mojego syna (teraz w gimnazjum nawet nie wiem jak wyglądają, jak się
nazywają)-nie wynika to z mojej abnegacji, tylko 100% wiary w to że
nauczyciel najlepiej wie jak ocenić moje dziecko (bo to on jest z
nim na lekcjach, nie ja !!! ja nawet nie wiem czego moje dziecko się
uczy) i moje interwencje są niepotrzebne (chyba że dziecko uważałoby
coś za niesprawiedliwe, ale póki co syn nigdy przez całe swoje 7 lat
nauki nie miał poczucia niesprawiedliwej oceny, nie wiem moze to
kwestia wychowania i nastawienia do otaczającego świata, który dla
nas jakoś zawsze jest porzyjazny i nigdy nie robi nam na złość .

Zostawiam sobie taką ewentualność (rozmowy z nauczycielem) na
naprawde jakiś "gruby" kaliber i przede wszystkim na wyraźne
życzenie albo dziecka, albo nauczyciela, ale szczerze to mam
nadzieję że aż do matury jakoś dotrwam bez konieczności
interweniowania (bardzo bym chciała !!!).

[aniask_mama]

Agata, ale to nawet o tę ocenę nie chodzi, jak o fakt, że najpierw
pani dała nadzieję dziewczynie na 6 i kazała się dodatkowo
przygotować, a potem ją zwyczajnie olała i wzięła pracę, z której
być może kiedyś skorzysta. Innymi słowy pani zdemotywowała ją
masymalnie, ja tak bym się czuła. I wcale się nie zdziwię, jeśli
dziewczyna nie zechce już startować w olimpiadzie...i nie chodzi tu
o odegranie się...

[jakw]

Imho dziewczyna powinna mieć 6 nawet bez dodatkowej roboty. Ocena
powinna być za pracę przez cały rok. Dodatkowo olanie przez panią
pracy przygotowanej przez młodą jest zwykłym chamstwem.

[martabmw]

Twoja córka ma prawo czuć się oszukana. Po pierwsze konkurs był w roku szkolnym,
nie semestrze. Po drugie, dysputa nie odbyła się z nie z braku woli córki a
przyczyn losowych, punkt na korzyść ucznia, powinien być wzięty pod uwagę.

W przyszłym roku wrozważyabym dwa rozwiązania.

1. Kiedy nauczyciel zaproponuje udział w olimpiadzie, od razu ustalić przy
świadkach zasady oceniania np. drugi etap to celujący na świadectwie, nie na
semestr.
2. Całkowity bojkot pani czyli kulturalna odmowa udziału z uzasadnieniem
dlaczego - straciłam motywację. Pani powinna się wtedy pokapować, jeżeli jest
mściwa, to może gnębić córkę.

[zaciszanna]

martabmw napisała:
> 2. Całkowity bojkot pani czyli kulturalna odmowa udziału z uzasadnieniem
> dlaczego - straciłam motywację. Pani powinna się wtedy pokapować, jeżeli jest
> mściwa, to może gnębić córkę.
>
No i właśnie mi o to chodziło - pani może się mścić...
Niby wy ją lepiej znacie, ale przecież różnie może być...
Chociaż na miejscu tej pani nie odważyłabym się - gnębić najlepszą uczennicę w
szkole która ma poparcie także innych nauczycieli (tak zrozumiałam) to musiałoby
być naprawdę głupie...

[makurokurosek]

rozumiem, zarówno twój żal jak i żal twojej córki, nie potrafię jednak zrozumieć
dlaczego zachowanie nauczycielki ma skutkować rezygnacją z konkursów. Wydaje mi
się, że startując w konkursie robimy to dla siebie, a nie dla nauczycieli.

[allija]

a ja uważam, że czasami warto porozmawiać z nauczycielem, oczywiście
nie zawsze się sprawdza ale tego nigdy wiedzieć nie będziemy bez tej
rozmowy. Kiedyś syn był w podobnej sytuacji, był przedmiot z którego
swoją wiedzą zdecydowanie przewyższał klasę, udzielał sie
pozalekcyjnie w szkole w tym temacie, nawet jako gimnazjalista
dorabiał sobie w zaprzyjaźnionej firmie tak więc jego wiedza nie
budziła także naszych wątpliwości. Kiedy okazało się, że na koniec
roku nie będzie 6 syn poczuł się bardzo skrzywdzony a mąż zdziwiony
więc udał się do nauczycielki przedmiotu. Nauczycielka okazała się
bardzo miłą osobą, stwierdziła, ze syn troche lekceważył sobie
obowiązki z tego przedmiotu, że ona zdaje sobie sprawę z jego wiedzy
i możliwości i, że i tak postwiłaby mu tę 6 ale chciała go troche
przywołać do porządku. Lekceważenie obowiązków polegało na tym, że
syn nie oddał jakiś prac bo stwierdził iż ich poziom jest poniżej
jego możliwości, obraża jego wiedzę i szkoda mu czasu na takie
głupoty. Prace ostatecznie zrobił i 6 dostał.
Tak więc nie zawsze sprawy oczywiste wydawałoby się takimi właśnie
są, my znamy tylko wersję dziecka, warto poznac te drugą.

[agatka_s]

allija napisała:

> a ja uważam, że czasami warto porozmawiać z nauczycielem,
oczywiście
> nie zawsze się sprawdza ale tego nigdy wiedzieć nie będziemy bez
tej
> rozmowy. Kiedyś syn był w podobnej sytuacji, był przedmiot z
którego
> swoją wiedzą zdecydowanie przewyższał klasę, udzielał sie
> pozalekcyjnie w szkole w tym temacie, nawet jako gimnazjalista
> dorabiał sobie w zaprzyjaźnionej firmie tak więc jego wiedza nie
> budziła także naszych wątpliwości. Kiedy okazało się, że na koniec
> roku nie będzie 6 syn poczuł się bardzo skrzywdzony a mąż
zdziwiony
> więc udał się do nauczycielki przedmiotu. Nauczycielka okazała się
> bardzo miłą osobą, stwierdziła, ze syn troche lekceważył sobie
> obowiązki z tego przedmiotu, że ona zdaje sobie sprawę z jego
wiedzy
> i możliwości i, że i tak postwiłaby mu tę 6 ale chciała go troche
> przywołać do porządku. Lekceważenie obowiązków polegało na tym, że
> syn nie oddał jakiś prac bo stwierdził iż ich poziom jest poniżej
> jego możliwości, obraża jego wiedzę i szkoda mu czasu na takie
> głupoty. Prace ostatecznie zrobił i 6 dostał.
> Tak więc nie zawsze sprawy oczywiste wydawałoby się takimi właśnie
> są, my znamy tylko wersję dziecka, warto poznac te drugą.

Ale to dziecko o tym nie wiedziało, pani mu o tym nie powiedziała,
on się nie dopytał ? Nie było samo w stanie ustalić tego z
nauczycielem, czy był "ponad to" ? Jeśli nie ustaliło samo z
nauczycielem, to niedobrze bo znaczy że nie bardzo umie załatwiać
swoich spraw, a co gorsza niewykluczone że ma roszczeniowy
stosunek "że wszystko należy się jak psu micha". A może czeka że
rodzice zainterweniują ? bo zawsze interweniują, to nie dadzą mi
zginąć i tym razem. Jeśli natomiast dziecko wiedziało jakie są
warunki, a mimo wszystko sprawę olało, tzn że na tej ocenie de facto
zależało rodzicowi , a nie dziecku i po rozmowie z nauczycielem to
rodzic zmusił dziecko do wykonania pracy. Czy taka wymuszona ocena
ma jakokolwiek wartość ? Czy rodzic czuje z niej satysfakcję ? czy
dziecko jest zadowolone że zostało zmuszone do czegoś czego nie
chciało ?


I tak źle i tak niedobrze-dlatego ja zostaje przy swoim, szkoła,
stopnie to tylko i wyłącznie sprawa mojego dziecka, i to on ma dbać
o oceny i dobre relacje z nauczycielami. Dopóki nie poprosi mnie o
interwencję nie wtrącam się, bo on sam musi walczyć o swoje sprawy i
sam musi nauczyć się że czasem się udaje zawalczyć, a czasem nie
(tak jak w życiu mamy na codzień), coś nie wychodzi bo nie dał rady
(zawalił na własne życzenie, albo miał pecha), albo bo nauczyciel
zachował się nie do końca OK (bo zapomniał o umowie, bo niestety
miał kiepski dzień itp itd). Mój syn musi poznać świat z jego
dobrymi, ale też i mniej fajnymi stronami i musi sobie z tym dawać
radę i praktycznie i emocjonalnie. Moje interwencje, moze mogłyby
zmienić piatkę na szóstkę, ale czy przyniosą coś pozytywnego dla
mojego dziecka ? Ja nie będe mogła interweniować zawsze, a magiczne
18 lat już de facto za niecałe 4 lata....

[allija]

Akurat w tym przypadku nie chodzi o szczegóły, zapomniał czy nie,
wiedział czy nie. Chodzi o to, ze dziecko, pokreślam dziecko, nie
musi wszystkiego wiedzieć od razu, ma się uczyc także, a może przede
wszystkim, ode mnie-rodzica bo taka wszak jest moja rola. Żebym
mogła nauczyć go prawidłowej intrerpretacji świata oraz właściwego
zachowania muszę mieć wgląd w sytuację więc nie uważam żeby
mieszanie się w niektóre sprawy szkolne było mieszaniem się w
czystej postaci.
W tej konkretnej sytuacji mojemu dziecku zależało na stopniu bo
przecież czuł się rozżalony ale, powtarzam, nie o tę sytuację chodzi.
Gimnazjalista uczy się życia i niekoniecznie musi uczyć się na
własnym grzbiecie, rodzic może mu pokazać że da się inaczej lub
uświadomic popełnione błędy lub że nie jest tak jak mu się wydaje
no i pewnie jest jeszcze mnóstwo sytuacji także szkolnych gdzie
rodzic może wypełnić swoją rolę. To nie znaczy że załatwiam coś za
dziecko czy ułatwiam mu szkolne życie albo biegam ze wszystkim do
nauczycieli. Ale jeśli widzę że dziecko cos gryzie ale jest zbyt
ambitne /dumne, honorowe/ żeby interweniować, a dzieci w tym wieku
na ogół takie są, to interesuje mnie dlaczego tak się dzieje. Nie
chcę żeby moje dzieci nauczyły że świat jest wyłącznie
niesprawiedliwy, zły i żeby a taką zadrą w sercu żyły. Tak więc w
szczególnych przypadkach ja z nauczycielami rozmawiam, interesuje
mnie dlaczego dziecko nagle ma kłopoty z jakiegoś przedmiotu lub cos
tam się wydarza co nie powinno, chcę znać stanowisko nauczyciela i
wtedy mogę jakieś wnioski wyciągać.
Ale już po pierwszych klasach liceum moich synów z nauczycielami nie
rozmawiałam a jedynie z synami, uważałam że są na tyle dojrzali iż
nasza wspólna rozmowa na tematy szkolne powinna wystarczać i tak to
działało. Te 4 lata w tym wieku to przepaść.
Tak więc ja w opisanym przypadku na pewno romawiałabym z
nauczycielka, prosząc o wyjaśnienie bo moze córka nie do końca
właściwie oceniła sytuację, moze nie wszystko dobrze zrozumiała a
moze to nauczycielka źle się zachowała, tego właśnie chciałabym sie
dowiedzieć.

[azile.oli]

Ja tylko dlatego nie poszłam do nauczycielki, że córka miała
podstawy, aby dostać 6, umówiła się z nauczycielką, a ta sprawę
olała. Unikam interwencji w szkole, zwłaszcza, gdy chodzi o 6. Ważne
dla mnie i dla córki było, jak pani się zachowa, gdy za dzieckiem
nie stanie rodzic. I ta nauczycielka egzaminu nie zdała po prostu.

[agatka_s]

azile.oli napisała:

> Ja tylko dlatego nie poszłam do nauczycielki, że córka miała
> podstawy, aby dostać 6, umówiła się z nauczycielką, a ta sprawę
> olała. Unikam interwencji w szkole, zwłaszcza, gdy chodzi o 6.
Ważne
> dla mnie i dla córki było, jak pani się zachowa, gdy za dzieckiem
> nie stanie rodzic. I ta nauczycielka egzaminu nie zdała po prostu.

Zgadzam się że nauczycielka zachowała się źle. Nie powinna dziecka
olać, bo moim zdaniem umowa, a szczególnie z młodymi luźmi (bo oni
ufają i pokładają wiele nadzieji w nas dorosłych) to coś bardzo
ważnego. Tylko, że córka nie jest od wymierzania sprawiedliwości i
od karania pani za jej złe zachowanie. Poza tym niepisanie tylko
z powodu aby zrobić na złość jest głupie. Rozumiem, że córka
może nie chcieć pisać bo jej pani "podpadła" i zwyczajnie nie ma
ochoty na dodatkowe kontakty-to rozumiem i pewnie bym nie miała nic
przeciwko takiej motywacji, bo to ludzkie-kiedy ktoś nas zawodzi nie
mamy ochoty na kontakty z taką osobą i np udawanie że nic się nie
stało. Ale to jest jednak inna motywacja niż chęć odegrania się,
pokazania komuś czegoś, albo zemszczenie się-tego nie pochwalam i
nie uznaje, bo to małostkowe i głupie. Gdyby mój syn chciał lub nie
chciał zrobić czegoś aby się zemscić na nauczycielu, raczeju
starałabym się go odwodzić od takiej postawy-jako nie prowadzacej do
niczego pozytywnego (już pisałam że odmra żanie uszu na złość komuś,
przynosi jedynie efekt w postaci odmrożonych uszu "złośliwca").

Natomiast mam jeszcze pewne wątpliwoścxi czy córce ta 6, należała
się tak z automatu. Rozumiem że 6 w pierwszym półroczu była za
udział w konkursie, i że potem córka nie przeszła już do finału-
czyli de facto poprostu brała udział w konkursie ale bez specjalnego
sukcesu (wierze że się przygotowywała i wierze że jej wiedza jest
duża, ale de facto może tylko poszczycić się udziałem, tak ?), czyli
nie było chyba obowiązku wystawienia 6 na koniec, prawda ? Nie znam
się na prawie, ale z tego co rozumiem to 6 są za jakieś wybitne
osiągnięcia, ale dokonane, nie za sam potencjał. Mój syn (zresztą
jak większość z klasy) brał udział w wielu konkursach bo im tak
poradzono aby spróbowali co im się spodoba, z różnym powodzeniem
(ale nigdzie nie był w finale) i niestety też nikt mu 6 nie dał z
tego tytułu (owszem ma kilka 6, ale kompletnie za co innego, nie za
konkursy). Rozumiem więc że jedynym przewinieniem nauczyciela było
niedotrzymanie umowy w sprawie poprawy z 5 na 6, i w zasadzie
odebranie dziecku szansy na taką poprawę. I to jest moim zdaniem
złe, ale sama 5 a nie 6, no nie byłabym już taka pewna czy to było
naganne (choć oczywiscie córka może w swoim przekonaniu na 6
zasługiwać, tyle że nauczyciel ma prawo jednak uważać inaczej i mimo
przekonania ucznia i rodziców ma prawo wystawić taką ocenę jaką
uważa za adekwatną).

Ja postarałabym się dziecko zmotywować pozytywnie,
nie "ustawiałabym" jej w kontrze do nauczyciela.

[azile.oli]

Wedle wszelkich przesłanek córce 6 się należało, nie tylko za ten
konkurs, ale głównie za wykraczanie wiedzą ponad ocenę 5, co
odzwierciedlało się podczas lekcji. Nie chodzi tylko o tzw
aktywność, ale po prostu bardzo szeroką wiedzę. Ale tak naprawdę, to
chodziło mi o to, że nauczycielka p[owinna powiedzieć jasno, czemu
nie daje 6, a nie bawić się w podchody. Sama ocena jest mniej ważna.
Jak już napisałam nauczyciele rywalizują o dobrych uczniów jako
uczestników konkursów, więc pani się trochę zawiedzie.
Nie namawiam córki do startowania w konkursach, nawet, gdy kierują
nią osobiste animozje. I tak nie jest w stanie przygotować się
idealnie z kilku przedmiotów, więc ten sobie odpuści. Oczywiście, że
nie bierze udziału dla 6, bo czasem wyjdzie, a czasem nie, za sam
udział nikt nie daje celujacych. Natomiast córka awansowała do II
etapu jako jedyna w szkole, z maksymalna ilością punktów, aby zostać
finalistką, zabrakło jej 2 punktów. To są rzeczy jawne dla
nauczyciela. I została oceniona jak uczeń, który wyciagał się z 4 na
5 dla ''paska''. Po prostu sa ludzie, z którymi nie warto
współpracować poza to, co konieczne. 5 moja młoda mogła mieć nie
zaglądając cały rok do podręcznika. I tu nie chodzi o zemstę na
nauczycielce, ale o pokazanie jej, że uczeń też ma p[rawo mieć swoje
zdanie także na jej temat. Oczywistym jest też fakt, że córka nie
będzie się ostentacyjnie odgrywać na nauczycielce, załatwi to
odmawiając i tyle.
Te dodatkowe prace, które miała wykonać na koniec córka nie miały
mieć charakteru poprawki z 5 na 6. Po prostu młoda chciała , aby
stosunki z tą nauczycielką nie uległy pogorszeniu, bo lubi przedmiot
i chciała dać kobiecie okazję do ''wyjścia z twarzą''. 6 jej się
należało, ale córka nie negocjuje ocen. Za to dobrze widzi, kto
potrafi docenić czyjąś wiedę i zaangażowanie, a kto równa w dół.

[joa66]

Rozumiem Wasze rozgoryczenie niesłownością nauczycielki.

Ale co do samej oceny mam wątpliwości - szóstka chyba nie nalezy
się "z urzędu" za przejście do II etapu.

Mojemu synowi tez brakowało kilku punktów do etapu III finałowego ,
może dlatego, że bazował tylko na swojej wiedzy ogólnej i nie
raczył przygotowywac się do konkursu. Na pewno wykracza wiedzą poza
program..za to należy mu się 6, ale ..trafił się brak jednej pracy
domowej i jedna zrobiona na odczepnego..stopien "uśrednił " mu się
do 5.

Jestem dumna z syna, z tego , że ma zainteresowania dla siebie nie
dla konkursu, że ma ogromną wiedzę, wiem, że jego nauczyciel go ceni
(mimo wpadek z pracami domowymi )i bardzo lubi, ale zdaję sobie
sprawę, że 6 nie należy mu się automatycznie (może tak jest w
przypadku finalistów i laureatów)

[azile.oli]

Oczywiście wcale nie uważam, że córce należało się to 6 za sam
konkurs. To nauczycielka się tym konkursem ''podpierała'', natomiast
nie brała pod uwagę ogólnej ponadprzeciętnej wiedzy z przedmiotu. Z
ocen wychodziło 5/6 (nie można mieć samych 6, bo za kartkówkę
najwyższą oceną jest 5), nie było braków pracy czy nieprzygotowań.

[tawananna]

Rozumiem córkę i żal mi jej. Sama byłam w podobnej sytuacji w liceum: udział w olimpiadzie, przejście do kolejnego etapu jako jedyna ze szkoły. Obiektywnie, jakichś świetnych wyników nie miałam, ale w moim (przeciętnym) liceum to był duży sukces, i moja wiedza wykraczała znaczie poza program nauczania. I pewnie nawet by mnie ten brak szóstki specjalnie nie przejął, gdyby nie to, że w mojej klasie wystawiono mnóstwo piątek z tego przedmiotu, w tym właśnie "wyciąganych" i poprawianych po to, żeby była ładna średnia i pasek. Miałam wtedy spory żal do nauczycielki, która nie doceniła mojej wiedzy i pracy.

Znacznie większą wartość miała piątka z innego przedmiotu - jedyna w klasie (choć tu moja wiedza poza program specjalnie nie wykraczała).

W opisanej sytuacji najgorsze jest potraktowanie przygotowanych przez corkę materiałów. Mimo to nie wybierałabym się w tej sprawie do nauczycielki.

[azile.oli]

Nie wybierałam się i nie wybieram do nauczycielki. Głównie dlatego,
że nie miałabym z nią o czym rozmawiać, bo klasę człowieka poznaje
się po tym, jak traktuje osoby od siebie zależne. Wiadomo, że ze mną
by musiała rozmawiać inaczej i tę szóstkę by postawiła (jako, że
sama jestem nauczycielką tego przedmiotu, a także nauczycielem
akademickim, pani o tym nie wie oczywiście). Ale jak już pisałam,
nie chodzi o tę szóstkę, ale o stosunek do ucznia.

[tawananna]

Całkowicie się z Tobą zgadzam. (I pewnie dzięki takiej postawie mojej i moich rodziców miałam na świadectwach kilka gorszych ocen niż mogłam mieć... ale zupełnie tego nie żałuję.)

[pam_71]

A ja zaproponuję trochę więcej dystansu do całej sytuacji Pewnie
jeszcze kilka takich problemów przed Wami ... cóż są ludzie i
taborety.
My kończący się rok szkolny syna (IIIkl SP) - jeśli chodzi o
konkursy - podsumowalismy tak : "No cóż ... poszło Ci w tym sezonie
jak Kubicy" Ale juz "grzejemy opony" na następny rok.
Powodzenia
Pam