Obiad dla każdego

[mkaroli]

Czy WDPD gotuje osobno dla osób, które czegoś nie lubią czy stara się gotować obiad, który lubią wszyscy? Moje pytanie jest związane z odmową zjedzenia zapiekanki przez 9 latka i po negocjacjach dostał frytki. Na co dzień staram się gotować to co lubią wszyscy ale mam dość tych samych potraw. Moi chłopcy mają bardzo zawężony repertuar obiadów, i opory psychiczne (wiem że to moja wina) przed poszerzeniem go.

[gazetowy.mail]

To postaraj się rozszerzac im ten repertuar. Na frytkach daleko nie zajadą.
Negocjacje to chyba nie były. Zamiast zapiekanki chciał frytki i dostał. I pewnie wie że wzamian za wszystko czego ie chce frytki dla świętego spokoju mama da.
Trzeba było negocjować, że za miast zapiekanki moga byc ziemniaki, kasza, ryż.

[anetapzn]

mkaroli napisała:

> Czy WDPD gotuje osobno dla osób, które czegoś nie lubią czy stara się gotować o
> biad, który lubią wszyscy?
Szczerze- oszalałabym, jakbym miała gotowac dla każdego co lubi....staram sie wybrac średnią, chociaż są pojedyńcze potrawy, które tylko ja z mężem jadamy (np. flaki), wtedy wiem, ze dzieci nie tkną i gotuję im co innego, ale to sporadyczne przypadki.

[kasiak37]

u mnie obiad jest dla wszystkich a nie dla kazdego z osobna.Jedza wszyscy bo sa nauczeni jesc wszystko co ugotuje.

[przeciwcialo]

U mnie też. Nie wyobrażam sobie gotowania kilku pozycji.

[nadia_m]

u mnie rodzina to ja i maz. Obiady sa oddzielne, bo On jak to typowy Wloch na obiad je makaron, ja nie, bo dla mnie to za duzo, pasta na obiad i goraca kolacja.

[misself]

nadia_m napisała:

> u mnie rodzina to ja i maz. Obiady sa oddzielne, bo On jak to typowy Wloch na o
> biad je makaron, ja nie, bo dla mnie to za duzo, pasta na obiad i goraca kolacj
> a.

Ale rozumiem, że mąż sam sobie gotuje?

[marzeka1]

Do głowy nie przyszłoby mi coś takiego, gotuję raz, dla wszystkich, z reguły to, co wiem, że zjedzą. Nie chce zjeść, to ma problem, kanapka do samodzielnego zrobienia czeka.Dawno temu syn próbował wymuszać, że on tego nie zje i tyle, no to nie, miał wyjście: zje to, co jest albo będzie głodny, albo zje chleb z serem.

[green_shamrock]

mój M je wszystko co mu dam ,moja 9-latka też, wszytskie kasze i warzywa ,jakleci ,
są 2 rzeczy których nie jada , a które my bardzo lubimy , szpinak i wątróbka , jak my jemy spagetti ze szpinakiem i krewetkami to ona je z samymi krewetkami , jak my jemy ziemniaki wątróbką , to ona je z jajkiem sadzonym ,albo jakimś kotletem i wszyscy hapi są

[mkaroli]

To nie tak, że chciał frytki i je dostał. on dostał je bo wychodził na całe popołudnie a musiał coś zjeść. rozszerzanie asortymentu u 14 i 9 latka z odruchami wymiotnymi naprawdę nie jest najprostsze. staram się im przemycać w lubianych przez nich daniach pełnię wartości odżywczych. Moje pytanie było czy gotujecie to samo a jak ktoś nie lubi to chodzi glodny czy gotujecie dwa obiady. Ja czasmi gotuję więcej tego co chopaki i Babcia jedzą, a następnego dnia gotuję sobie i mężowi.

[b-b1]

Rozumiem Cię bardzo dobrze. Tez mam wąski asortyment obiadowy i przeraża mnie, że zamiast się poszerzać -robi sie coraz mniejszy...bo ileż w końcu można jeśc to samo-przestaje im smakować.
Staram sie kombinować-ale zawsze ktoś je to-czego nie lub....Czasami jest tak,że mam dwa obiady że mąż je co innego- dzieci również(on mięsny, one słodkie).
Dziś tak mam-on risotto-dzieci ryż z gruszkami

[misself]

mkaroli napisała:
> on dostał je bo wychodził na całe po
> południe a musiał coś zjeść.

Musiał? Z głodu przez jedno popołudnie się nie da umrzeć, na kanapce własnoręcznie zrobionej też można przeżyć te parę godzin. Frytki są nawet mniej pełnowartościowym posiłkiem niż kanapka, chyba że robiłaś sama z ziemniaków, a nie z mrożonki
Nie masz czasem syndromu "matki karmiącej"?
Toż to są duże dzieciaki

> Moje pytanie było czy gotujec
> ie to samo a jak ktoś nie lubi to chodzi glodny czy gotujecie dwa obiady.

U mnie w domu (rodzice i troje dzieci) nigdy nie było osobnych obiadów.
Jak ktoś czegoś nie lubił - a z Siostrą byłyśmy strasznymi niejadkami, najmłodszy Braciszek mniej kłopotliwy pod tym względem - to po prostu nie jadł i musiał się zadowolić tym, co sam sobie zrobił. Od 5 roku życia wszyscy troje umieliśmy sobie zrobić kanapki, jajecznicę czy wziąć choćby serek z lodówki.

[truscaveczka]

W naszym domu jada się obecnie:
1. Kartoflankę z grzankami
2. Pomidorową
3. Spaghetti
4. Klopsy
5. Gulasz
6. Naleśniki
7. Rybę z warzywami
8. Jabłka w cieście
9. Kopytka z sosem grzybowym
10. Pierogi od babci.
11. Warzywa gotowane z bułeczką i sadzonymi.
To potrawy, które smakują wszystkim.
Córka nie lubi ryżu, więc risotto z ryby jemy my, a jej robię parówki albo jabłka w cieście.
Mąż nie lubi szpinaku, dlatego my z córką jemy makaron ze szpinakiem, a on coś, co zostało z poprzedniego dnia.
Generalnie sporadycznie gotuję kilka obiadów, ale 95% posiłków jest skomponowanych tak, żeby wszystkim smakowały.
Z doświadczeń mojej przyjaciółki wiem, ze ruszenie do przodu z takimi ancymonami wymaga nieziemskiej cierpliwości. Ale jestem pewna, że się da Frytki można zrobić z warzyw...
A co lubią tak konkretnie?

[annakate]

moja koleżanka kiedys doprowadzona do rozpaczy przez potomka, który wyrażał chęc jedzenia najchętniej rosołu i kotletów mielonych, inne rzeczy powodowały niekończące się jęki w desperacji wymyśliła sposób, który okazał się skuteczny - gotowała raz na 3 dni gar rosołu i kilka porcji kotletów mielonych. Dla rodziny pozostałej były inne rzeczy, a Adrian dostawał rosół i mielonego. tydzień byl zachwycony, w drugim tygodniu łamał się i próbowal się łasić (mogę spróbować?), ale dla większego efektu rodzice byli niewzruszeni (masz swój obiad, jedz, nic innego nie dostaniesz, przeciez nic innego nie lubisz). w trzecim tygodniu z płaczem prosił o cos innego. może to i drastyczna metoda, ale zadziałało.
nie oznacza to oczywiście, że je wszystko ale repertuar rozszerzył sie na tyle, że w domu znormalniało, i na wyjazdach w razie braku rosołu znika widmo głodowej śmierci. Delikwent miał wtedy chyba około 5 lat, jak pamiętam.

[truscaveczka]

Sśśśśśliczna historia

[my_valenciana]

Szczerze powiedziawszy gotuję to co sama lubię - mąż je wszystko oprócz brukselki i cukinii, więc nie ma z nim problemu. Dziecko narazie też je te rzeczy, które ja lubię - a innych nie robię poprostu. Próbowałam dziecku gotować cudeńka, ale wiele razy dania londowały w koszu, więc się rozleniwiłam.

[allija]

Z dziećmi często tak jest, że mogą jeść na okrągło kilka potraw i innych absolutnie nie. Moi synowie jako małe dzieci jadali w zasadzie wszystko a teraz nie, nie chcą.
Oczywiscie, mogłabym się nie przejmować ich fochami i gotować to co wydaje mi się słuszne dla wszystkich na zasadzie "nie chcą to niech nie jedzą". Ale doświadczenie pokazuje, że i tak nie zjedzą, nawet po miesiącu takiej tresury, najwyżej nawpychają się właśnie frytek, chipsów, ciastek czy czegokolwiek żeby głód zaspokoić i w końcu takie postępowanie i tak odbije mi się czkawką bo to ja będę z nimi latać po lekarzach i martwić się jakby co.
Dlatego ja gotuję pod kątem domowników, może nie całkiem osobno ale np. mężowi ziemniaki bo ryżu nie znosi ale dzieciom ryż, który mogą jeść na okrągło. My jemy rybę ale syn który ryb nie tknie dostaje zamiast niej kurczka, którego z kolei może jeść codziennie itd. Tak więc nie cały obiad ale jego część często przystosowuję do indywidualnych upodobań.
Czasami robię obiad pod kątem tylko jednego domownika, głównie męża np. czasem zrobię mu żurek, którego nikt w domu nie lubi, wtedy my zupy nie jemy lub kończymy wczorajszą.
Obiadu, który lubią wszyscy u mnie w domu ugotować się nie da, nie ma takiego obiadu.
Ale tu z kolei nie dziwię się bo ja i mąż lubimy całkowicie odmienną kuchnię, inną wynieśliśmy ze swoich domów a smaki dzieci są tego mieszniną.

[b-b1]

> Obiadu, który lubią wszyscy u mnie w domu ugotować się nie da, nie ma takiego o
> biadu.

U mnie jeden jest!!
Kluchy i modra kapusta i pieczeń z sosem
To lubią wszyscy bez wyjątku.

[misself]

allija napisała:
> Oczywiscie, mogłabym się nie przejmować ich fochami i gotować to co wydaje mi s
> ię słuszne dla wszystkich na zasadzie "nie chcą to niech nie jedzą". Ale doświa
> dczenie pokazuje, że i tak nie zjedzą, nawet po miesiącu takiej tresury, najwyż
> ej nawpychają się właśnie frytek, chipsów, ciastek czy czegokolwiek żeby głód z
> aspokoić i w końcu takie postępowanie i tak odbije mi się czkawką bo to ja będę
> z nimi latać po lekarzach i martwić się jakby co.

Słuszne podejście
Ale przecież monodieta (dziecko jedzące na zmianę frytki i kurczaka) też wcale nie jest zdrowa, i też może się skończyć awitaminozą, anemią, albo i czymś gorszym.

[mkaroli]

wspólnie lubią:
frytki
kotlecik (z drobiu i ze świnki)
kotlecik mielony (jeden gotowany, drugi smażony więc dwa obiady)
udka duszone
zapiekankę ziemniaczaną
naleśniki z nutellą
makaron, ryż, ziemniaki (oczywiście w białej wersji) jadają obaj.
Główny problem mam z młodszym synem, który ma refluks i ciągle mam wrażenie, że nie je bo mu szkodzi. a Starszy z synów ma psychozy jedzeniowe i nie jada żadnych warzyw. lawiruję pomiędzy tym co lubią wspólnie, zawsze staram się mieć w lodówce to co każdy z nich lubi. Zastanawiałam się tylko czy tylko ja mam tak czy może inni też.

[misself]

mkaroli napisała:

> Czy WDPD gotuje osobno dla osób, które czegoś nie lubią czy stara się gotować o
> biad, który lubią wszyscy?

Gotuję dla dwóch osób - i nie chce mi się robić dwóch osobnych obiadów, więc pewnie i przy dzieciach nie będzie mi się chciało robić trzech czy pięciu

Mężczyzna poza złotą dziesiątką alergii ma jeszcze trochę wstrętów jedzeniowych, to chyba jak każdy.

Rzeczy, na które on ma uczulenie, robię tylko dla siebie (np. marchewka z groszkiem, ale jako składnik całego obiadu - resztę jemy tak samo), rzeczy, których on nie znosi, jem na indywidualne śniadania i kolacje (sery pleśniowe, nabiał ogólnie).

[clakier]

jedynie jak w gościnie mam czasem alergików bezmlecznych - wtedy dla nich szykuję coś oddzielnego - bo my rodzinnie produktów mlecznych używamy
co do codzienności to gotuje najczęściej to co sama lubię
w większości wypadków wszyscy jedzą bez marudzenia a jak nie maja ochoty to mogą sobie kanapkę zrobić