rozpad Ukrainy kleska dla Europy Polski i swiata

[Gość: a]

Zachodnia Ukraina oderwie sie i bedzie zmuszona politycznie do uni z Polska,
Wschodnai Ukraina przylaczy sie do Rosji, Rosja rowniez bedzie bardziej
kontrolowac Bialorus wobec czego Litwa bedzie musiala sie zwiazac z Polska.
Tym samem Wilno i Lwow i Unia Jagiellonska bedzie odrodzona. W odpowiedzi na
to Rosja bedzie szukac poparcia na zachodzniej Europie i pod ta presja
Pomorze, Prusy i slask zostana wlaczone dop Niemiec, Rosyjska ropa pomoze
Rosji odzyskac poprzednia potege i w tej sytucaji nastapi nowy rozbior
Polski. Jest nbastepna alternatywa - wojna w Europie. God bless America !
Ktoz kto wykombinowal ta cala sytuacje musial byc diablem. Bedzie wiec
totalna wojna, Europa, Chiny, Azja, Afryka i USA.

[Gość: aleksandr Duginn]

Александр Дугин
"Две Украины": геополитика кризиса и карта гражданской войны
Опубликовано в газете "Известия", 29 ноября 2004, №222
События, происходящие на Украине имеют глубокий геополитический смысл.
Украинская государственность находится в начальной стадии, и в украинском
обществе пока не существует консенсуса относительно дальнейшего пути её
становления. Часть украинцев видят свою судьбу в спешном движении на Запад;
другая часть видит будущее Украины только в тесном союзе с Россией. Очевидно,
что в такой ситуации сохранить единство Украины могла бы только умеренная и
сбалансированная политика, учитывающая оба вектора одновременно. Так дело
обстояло во время правления Леонида Кучмы, искусно лавировавшего между
Вашингтоном и Москвой. Геополитически существует не одна, а две Украины. Чтобы
их примирить в общем проекте, требуются годы и годы.

Предвыборный накал и программы двух кандидатов в Президенты - трудно
выигравшего Януковича и революционно проигравшего Ющенко - были составлены так,
чтобы окончательно раскачать хрупкий баланс сил. По сути уже после первого тура
выборов стало понятно, что вот-вот мы можем получить вместо одного государства
два враждующих лагеря гражданского конфликта с геополитической подоплекой.

Виктор Ющенко с самого начала позиционировался как ультразападный политик - как
в мас

[Gość: dzafarof]

УКРАИНСКИЙ РАЗЛОМ
Ситуация на Украине зашла в тупик
Вмешательство США и Евросоюза ещё больше способствуют нагнетанию
противостояния. Президентские выборы в Украине задолго до их начала перестали
быть внутренним делом украинского народа. Они превратились в борьбу за влияние
в регионе между Россией и Западом. Причём, можно сказать, что в этой борьбе
Россия имеет более конструктивные и благотворительные намерения. Для России -
Украина важный стратегический партнер. Товарооборот между Россией и Украиной
является серьёзным вектором в экономике обеих стран. Украина является важным
экономическим коридором, через который идут товары в Европу и из Европы. Через
Украину пролегают газовые и нефтяные магистрали, железнодорожное сообщение.
В свою очередь, Украина получает от России газ и нефть, без которых невозможно
функционирование её производственных предприятий. Экономика двух этих стран
весьма взаимосвязана. Украинские гастарбайтеры и челноки также зависят от
российского рынка, который кормит их семьи. Это не говоря уже о культурно-
этнических и исторических взаимосвязях. Эти связи неразрывны и их значение
очень велико для обоих народов.

Таким образом, стремление России сохранить своё влияние в Украине не только
понятно, но и имеет положительные перспективы для украинского народа. Чем
теснее будут р

[Gość: suma]

ЕВРАЗИЯ" Сумы (Украина) - презентация книги "Глобальный дискурс".
18 декабря в Театре юного зрителя (г. Сумы, Украина) состоялась публичная
презентация книги "Глобальный дискурс".
Книга посвящена проблемам глобализации и содержит статьи ученых, специалистов и
общественно-политических деятелей разных стран. Публикация осуществлена в
рамках специального издательского проекта "Новая политика" Евразийского
движения (г.Сумы).

Презентация прошла в виде мультикультурной акции, в ходе которой прошли
литераторские чтения, видео инсталяция и драматическая постановка по
одноименному рассказу Ю.Мамлеева "Не те отношения" (Метафизический театр).

В ближайшее время планируется проведение специальных презентаций для СМИ,
преподавателей и студентов ВУЗов, представителей власти и общественных
организаций.

[Gość: spectator]

published in The Spectator
A few years ago, a friend of mine was sent to Kiev by the British government to
teach Ukrainians about the Western democratic system. His pupils were young
reformers from western Ukraine, affiliated to the Conservative party. When they
produced a manifesto containing 15 pages of impenetrable waffle, he gently
suggested boiling their electoral message down to one salient point. What was
it, he wondered? A moment of furrowed brows produced the lapidary and
nonchalant reply, ‘To expel all Jews from our country.’

It is in the west of Ukraine that support is strongest for the man who is being
vigorously promoted by America as the country’s next president: the former
prime minister Viktor Yushchenko. On a rainy Monday morning in Kiev, I met some
young Yushchenko supporters, druggy skinheads from Lvov. They belonged both to
a Western-backed youth organisation, Pora, and also to Ukrainian National Self-
Defence (Unso), a semi-paramilitary movement whose members enjoy posing for the
cameras carrying rifles and wearing fatigues and balaclava helmets. Were
nutters like this to be politically active in any country other than Ukraine or
the Baltic states, there would be instant outcry in the US and British media;
but in former Soviet republics, such bogus nationalism is considered anti-
Russian and therefore democratic.

It is because of this ideological presupposition that Anglo-Saxon reporting on
the Ukrainian elections has chimed in with press releases from the State
Department, peddling a fairytale about a struggle between a brave and
beleaguered democrat, Yushchenko, and an authoritarian Soviet nostalgic, the
present Prime Minister, Viktor Yanukovych. All facts which contradict this
morality tale are suppressed. Thus a story has been widely circulated that
Yushchenko was poisoned during the electoral campaign, the fantasy being that
the government was trying to bump him off. But no British or American news
outlet has reported the interview by the chief physician of the Vienna clinic
which treated Yushchenko for his unexplained illness. The clinic released a
report declaring there to be no evidence of poisoning, after which, said the
chief physician, he was subjected to such intimidation by Yushchenko’s
entourage — who wanted him to change the report — that he was forced to seek
police protection.

It has also been repeatedly alleged that foreign observers found the elections
fraught with violations committed by the government. In fact, this is
exclusively the view of highly politicised Western governmental organisations
like the OSCE — a body which is notorious for the fraudulent nature of its own
reports, and which in any case came to this conclusion before the poll had even
taken place — and of bogus NGOs, such as the Committee of Ukrainian Voters, a
front organisation exclusively funded by Western (mainly American) government
bodies and think-tanks, and clearly allied with Yushchenko. Because they speak
English, the political activists in such organisations can easily nobble
Anglophone Western reporters.

Contrary allegations — such as those of fraud committed by Yushchenko-
supporting local authorities in western Ukraine, carefully detailed by Russian
election observers but available only in Russian — go unreported. So too does
evidence of crude intimidation made by Yushchenko supporters against election
officials. The depiction is so skewed that Yushchenko is presented as a pro-
Western free-marketeer, even though his fief in western Ukraine is an economic
wasteland; while Yanukovych is presented as pro-Russian and statist, even
though his electoral campaign is based on deregulation and the economy has been
growing at an impressive clip. The cleanliness and prosperity of Kiev and other
cities have improved noticeably.

There is, however, one thing which separates the two main candidates, and which
explains the West’s determination to shoo in Yushchenko: Nato. Yanukovych has
said he is against Ukraine joining; Yushchenko is in favour. The West wants
Ukraine in Nato to weaken Russia geopolitically and to have a new big client
state for expensive Western weaponry, whose manufacturers fund so much of the
US political process.

Yanukovych has also promised to promote Russian back to the status of second
state language. Since most Ukrainian citizens speak Russian, since Kiev is the
historic birthplace of Christian Russia, and since the current legislation
forces tens of millions of Russians to Ukrainianise their names, this is hardly
unreasonable. The continued artificial imposition of Ukrainian as the state
language — started under the Soviets and intensified after the fall of
communism — will be a further factor in ripping Ukraine’s Russophone citizens
away from Russia proper. That is why the West wants it.

Znowu czytales Nostradamusa ale bez pomocy

[Gość: igor]

wiedzy tylko tak jak mamusia Cie uczyla. A teraz przeczytaj inaczej. jest Unia
uznajaca niezmienialnosc granic europejskich oprocz oczywistego uznawania
demokratycznych rozwodow jak w Czechoslowacji lub bojek malzenskich jak w
Jugoslawii. Jesli nwaet Ukraina sie rozpadnie to niewatpliwie zostana calkiem
niezle dwa panstwa woelkosci Wloch i z ludnoscia jak Rumunia. Nie bedzie
zadnych przylaczan Lwowa do Polski, Slaska do Niemiec ani Wilan do jakies
jagiellonskiej Polski. Rozluznij sie, Polska jest w NATO. Szczegolnie po
udziale polskich wojsk w Iraku sympatia wiekszosci Amerykanow wzrosla do Polski
i nie boj sie jakis nowych rozbiorow. Jesli juz, to predzej rozpadna sie Niemcy
na Bawarie, Saksonie i Prusy (dla przykladu) albo Federacja Rosyjska.
Idz na swieze powietrze i posluchaj. We Wroclawiu, Szczecinie, Gdansku i
Olsztynie wroble swiergocza po polsku. Ale rowniez swiergocza po ukrainsku we
Lwowie a po litewsku we Wilnie. Daj wiec spokoj z rewizjami granic III Rzczp.

[Gość: a]

1. W USA niezadowolenie z podboju rosnie i coraz wiecej Amerykanow zdaje sobie
sprawe ze jest na uslugach albo Wolfovitzow, albo Pani Albright i ich ziomkow.

2. USA ma 27 trylionow (po angielsku, po europejsku bilionow) dolarow dlugu.
Prowadzenie wojny w interesie innych jest juz ponad mozliwosci USA. Dlatego USA
chce udzialu wojsk krajow zaleznych w tej wojn ie, szczegolnie w operacjach
ladowych. Innym wyjsciem bylaba wojna globalna i oslabienie Niemiec i Rosji, a
szczegolnie niedopuszczenie do powstania silnej Europy.

3. Udzial polskiw wojnie w Iraku nie przsporzyk Polsce przyjaciol na swiecie,
nawet w USA. Wprost przeciwnie wszyscy tu i w Europie uwazaja to przejaw
glupoty i braku oglady polakow. Nie mowi sie o Jedwabym , bo wiadom ze Jedwabne
bylo wlasnie blackmail dla wyslugiwania sie na bliskim wschodzie.

4. Niemcy maja wielkie ciagoty do swoich dawnych ziem, kazdy kto zna naszych
sasiadow wie jak latwo te sentymenty mozna podgrzac do odpowiedniej temperatury.
Rowniez Polacy sami wiedza co sie dzieje na Slasku i jak latwo mozna to
przerobic na nastepna Serbie i Kosowo. Bezrobocie na slasku dochodzi do 40%,
bezrobocie w Niemczech juz przekroczylo stan przed dojsciem Hitlera do wladzy.
Sytuacja w Europie jest zla! stuacja na swiecie jest jeszcze gorsza. Busz
zapowiedzial 50 lat wojen i terroru, stalin mowim o walce klas bez konca, ojcie
busha obiecal 100 lat dobrobytu po 1 wojnie Irackiej - 10 razy mniej niz Hitler
ktory dawal niemcom 1000 lat dobrobytu. Wszystkie te klamstwa, wojny oparte sa
na tej samej ideologi , cale strony internetowe teraz pelne sa informacjio na
ten temat, wiec polacy, otworzcie oczy! Ukraina dla Ukraincow, niech Walesa i
Kwas siedza w domu i mysla o swoich bezrobotnychj na slasku. Jest nam naprawde
wszystko jedno czy jestesmy niemcami cz polakami, chcemy miec cos do zjedzenia,
i jaka s demokracje, swobode wyznania swojej religi a nie przesladowania,
naszej wiary i naszej histori.

Po pierwsze Ukrainie sie nie rozpadnie

[Gość: jarek-Zyd ne telus]

a po zwycienstwie opozycji( prezydentem bedzie ladna Julia) trzeba bedzie tym
dwom obwodom dac taka sama autonomie jak Krymlowi, co tez oznacza ze w samej
Rosji rosjanie beda musieli pewnym grupom mniejszosciowym tez wieksza autonomie
przyznac.

[Gość: a]

Die deutschen Verluste
Die Welt weiß alles, was die Deutschen getan haben;
die Welt weiß nichts von dem, was den Deutschen angetan wurde.

[Gość: nostradamus]

To chyba oczywiste, ze amerykanie chca opanowac Ukraine i ich kandydatem jest
Juszczenko. To chyba nawet dziecko potrafi wywnioskowac; nie potrzeba
Nostradamusa.

[Gość: a]

oczywiscie ze tak, ale szowinizm polski nasi staraja sie odgrzebac, wepchnac
polakow, ukraincow, niemcow i rosjan w ta katastrofe dla ich globalnych
imperialistycznych celow.

branzlowanie po polsku

[Gość: lutek]

Polsce przypadna byli banderowcy i pogrobowcy UPA i WINu i innych bandyckich
band przyjaznych smiecia prawicowym polskojezycznym.
Wschod Ukrainy przylaczy sie do Rosji ,i nie zapominajcie ze wschod karmi
dziadostwo zachodnie wymachujace pomaranczowymi flagami.
Ale swoj do swego ciagnie , jak z tym szamponem dwa w jednym.
Dwa dziady w jednym sasiedztwie.

[Gość: a]

Uniesienie ogarnęło wszystkich zebranych. Jedni biegli po kielichy, drudzy
rzucali czapki w górę. Żołnierze poczęli dźwięczeć szablami - i wkrótce uczynił
się jeden ogólny gromki okrzyk:
- Sława! sława! niech żyje! niech żyje!
Kwasniewski jak prawdziwy rycerz chrześcijański spuścił pokornie głowę - ale
GWB Bush wstała, strząsnęła warkocze, rumieńce biły jej na twarz, a z oczu
strzelała duma, bo ten rycerz miał być jej mężem, a sława męża pada na żonę jak
światło słońca na ziemię.

[Gość: el matador]

chodzi ci o Condoleezę Rice,jako kandydatkę na żonę?

[Gość: a]

Kwas nie tylko szczerbiec o bramy Kijowa wyszczerbil
ale tez krolewne gladkolica Condoee, siostre lokalnego wladyki,
przemoca posiadl. Oj, musiala ona drapac pazurkami krolewskie
lica, oj dawala glos z komory okrutny! Ale wkrotce uslyszeli wojowie
srodzy co straz pod komora panny trzymali, ze wrzaski oburzenia Magdaleny
albright,
czy jak jej tam bylo- owe wrzaski zamienily sie na rytmiczne stekania i
rozkoszne mruczenie. Oj, zjbl Kwas kniaziowne na fest, beda mieli Ukraincy
na tysiac lat nowa dobra krew polska. Wystarczy tego aby pohanca pognebic,
moskwicina won za ocean lodowaty pogonic. Haj zywe Ukraina!

[Gość: DUGIN]

LA GRAN GUERRA DE LOS CONTINENTES
GEOPOLÍTICA Y FUERZAS OCULTAS DE LA HISTORIA
Las bases de la geopolítica
Recordemos los principales postulados de la geopolítica, ciencia que antes
también recibía el nombre de "geografía política", y cuyo desarrollo se debe
principalmente a los méritos del científico y político inglés sir Halford
McKinder (1861-1947). El propio término "geopolítica" fue utilizado por vez
primera por el sueco Rudolf Kjellen (1864-1922) y más tarde extendido en Europa
por el alemán Karl Hausofer (1869-1946).

En cualquier caso, McKinder sigue siendo el "padre de la geopolítica", cuyo
modelo básico siguió como punto de partida para todas las demás investigaciones
en este campo. El mérito de McKinder consiste en que supo delimitar y
comprender determinadas leyes objetivas de la historia política, geográfica y
económica de la humanidad. Si bien el término "geopolítica" es de aparición
relativamente reciente, la realidad a la que se refiere tiene una historia
milenaria.
La esencia de la doctrina geopolítica podría reducirse a los siguientes
principios. Dentro de la historia planetaria existen dos visiones enfrentadas y
competidoras sobe la colonización de la superficie de la Tierra: el
enfoque "terrestre" y el enfoque "marítimo". La elección de uno de ellos
depende de la orientación ("terrestre" o "marítima") que siguen unos u otros
estados, pueblos o naciones. Su conciencia histórica, su política interior u
exterior, su psicología, su visión del mundo se forman siguiendo unas reglas
determinadas. Teniendo en cuenta dicha particularidad, se puede hablar
perfectamente de una visión del mundo "terrestre", "continental" o
incluso "esteparia" (la "estepa" es "tierra" en su estado puro ideal) y de una
visión del mundo "marítima", "insular", "oceánica" o "acuática". Señalemos de
paso que los primeros indicios de semejante enfoque los encontramos en las
obras de los eslavófilos rusos Jomiakov y Kireévski.

Dentro de la Historia Antigua, Fenicia y Cartago, fundado por la primera,
desempeñaron el papel de la potencia marítima, convirtiéndose en el símbolo de
la civilización marítima por excelencia. Roma desempeñaba el papel del Imperio
terrestre, opuesto a Cartago. Las Guerras Púnicas son el ejemplo más claro de
la oposición entre la civilización marítima y la civilización terrestre. Dentro
de la Historia Moderna y Contemporánea, Inglaterra, "Reina de los Mares", se
convirtió en el polo "insular" y "marítimo", y más tarde lo fue la gigantesca
isla-continente América. Al igual que la antigua Fenicia, Inglaterra utilizaba
el comercio marítimo y la colonización de las regiones costeras como arma de su
dominio. El tipo geopolítico fenicio-anglosajón dio lugar al específico modelo
de civilización comercial-capitalista de mercado, basado en primer lugar en los
intereses económicos y materiales y en los principios del liberalismo
económico. Es por ello que, a pesar de las múltiples variantes históricas, el
tipo más genérico de la civilización marítima siempre está relacionado con la
primacía de la economía sobre la política.

A diferencia del modelo fenicio, Roma representaba el ejemplo de la estructura
guerrero-autoritaria, basada en el control administrativo y la religiosidad
civil, en la primacía de la política sobre la economía. Roma nos ofrece el
ejemplo de la colonización no marítima, sino terrestre, puramente continental,
acompañada de la penetración profunda dentro del continente y la asimilación de
los pueblos conquistados, que una vez sometidos automáticamente se convierten
en "romanos". Dentro de la Historia Moderna, la potencia terrestre fue
encarnada por el Imperio Ruso, y también por las centroeuropeas e imperiales
Austria-Hungría y Alemania. Rusia, Alemania y Austria-Hungría fueron símbolos
de "tierra geopolítica" durante el periodo de la Historia Moderna.

McKinder demostró con claridad que durante los últimos siglos la orientación
marítima significa el "atlantismo", debido a que actualmente las
potencias "marítimas" por excelencia son Inglaterra y Norteamérica, es decir,
los países anglosajones. Al atlantismo, que encarna la primacía del
individualismo, del liberalismo económico y de la democracia de tipo
protestante, se opone el "eurasismo", que necesariamente conlleva la jerarquía
y el predominio de los principios comunitarios nacional-estatales sobre los
intereses puramente humanos, individualistas y económicos. Rusia y Alemania,
dos poderosísimas potencias continentales, son las que en primer lugar poseen
una orientación marcadamente eurasiática. Sus intereses geopolíticos,
económicos y, lo que es más importante, ideológicos se oponen por completo a
los intereses de Inglaterra y EEUU, es decir, a los intereses de los
atlantistas.


La conspiración de los atlantistas
Siendo inglés y atlantista, McKinder indicó el peligro de la consolidación
eurasiática, instando desde finales del XIX al gobierno inglés a realizar todos
los esfuerzos posibles para impedir una alianza eurasiática y sobre todo la
alianza Rusia-Alemania-Japón (McKinder veía en Japón una potencia de ideología
esencialmente continental y eurasiática). A partir de McKinder se puede hablar
ya de la ideología claramente formulada y detalladamente descrita del
atlantismo consciente y absolutizado, cuya doctrina se convierte en el
fundamento de la estrategia geopolítica anglosajona del siglo XX.
Partiendo d este hecho, podemos calificar la esencia de la labor de los
agentes, del espionaje militar, del lobbismo político orientados hacia
Inglaterra y los EEUU como la ideología atlantista, como la ideología de
la "Nueva Cartago", común para todos los "agentes de influencia", para todas
las organizaciones secretas y ocultistas, para todas las logias y clubs semi-
reservados que servían y siguen sirviendo a la idea anglosajona en el siglo XX,
penetrando con su red todas las potencias continentales eurasiáticas. Ello,
naturalmente, se refiere, en primer lugar, a los servicios secretos inglés y
americano (sobre todo a la CIA), que no son simplemente los guardianes del
atlantismo, unidos por la profunda y milenaria superideología de
tipo "oceánico". El conjunto de todas las redes de agentes de influencia
anglosajones puede calificarse como los "integrantes de la conspiración
atlantista", que defienden no solamente los intereses de un país determinado,
sino los de una específica doctrina geopolítica (y a la postre metafísica), que
representa una visión del mundo extremadamente polifacética, variada y amplia,
pero esencialmente unitaria.

De modo que, sintetizando las ideas de McKinder, podemos decir que existe la
conspiración histórica de los atlantistas, que siglo a siglo persigue los
mismos fines geopolíticos, orientados hacia los intereses de la civilización
marítima de tipo neofenicio. Es importante destacar además que tanto los
de "izquierda" como los de "derecha", los "ateos" como los "creyentes",
los "patriotas" como los "cosmopolitas" pueden ser atlantistas, porque la
visión geopolítica del mundo está más allá de cualquier diferencia particular y
política. Por lo tanto, estamos ante la más auténtica conspiración oculta, cuyo
sentido y significado metafísico a menudo ignoran sus propios protagonistas
directos e incluso sus figuras clave.


La conspiración de los eurasiáticos
Las ideas de McKinder, que dejaron al descubierto determinadas constantes
históricas y políticas que muchos ya adivinaban o presentían, también abrieron
el camino para una clara formulación de la doctrina eurasiática opuesta al
atlantismo. Los primeros principios de la doctrina geopolítica eurasiática
fueron obra de los rusos blancos emigrados en Europa Occidental, que se dieron
a sí mismos el nombre de "eurasiáticos" (el gran duque N. Trubetskoi, Savitski,
Flo

[Gość: SPIEGEL]

REVOLUTION AM DNJEPR

Wie die Oligarchen die Ukraine aussaugen

Aus Kiew berichtet Alexander Schwabe

Zusammenbruch des Finanzsystems, hungernde und frierende Menschen - mit solchen
Horrorvisionen versucht die Regierung Janukowitsch das rebellierende Volk
einzuschüchtern und der Opposition die Verantwortung für die Misere
zuzuschieben. Tatsächlich aber haben Oligarchen und korrupte Politiker den
Staat an den Rand des Abgrunds geführt.



DPA
Zeche im Donezk-Becken: Grenzenlose Selbstbedienungsmentalität
Kiew - Der Zahntechniker Igor Brodan, 37, verheiratet, zwei Kinder, verdient
fünf bis zehn Euro im Monat. Um über die Runden zu kommen, arbeitet er nachts
als Taxifahrer. In seinem Heimatstädtchen Trostanez, 400 Kilometer nordöstlich
von Kiew, sind die Leute bettelarm. Im Ort gibt es eine Schokoladenfabrik. Gute
Geschäftsvoraussetzungen für einen Zahntechniker, sollte man meinen. Doch
Brodan sagt, die Leute essen keine Schokolade. Süßigkeiten können sie sich so
wenig leisten wie Porzellankronen oder Gold-Inlays. So produziert Brodan
hauptsächlich silbern scheinende Billig-Metallzähne für seine Kunden.

Etwas besser dran ist Natascha Mariantschik, die als Ärztin in einer
staatlichen Klinik in Kiew arbeitet. Doch auch die 29-jährige Gynäkologin
verdient in ihrem ersten Berufsjahr umgerechnet nur 50 Dollar im Monat. Wenn
das Parlament eine Lohnerhöhung beschließt, klagt sie, stiegen die Preise auch
umgehend. Die medizinische Versorgung in ihrem Krankenhaus ist desaströs. Es
gibt kaum Medikamente, und Arznei in der Apotheke zu kaufen, können sich die
meisten Patienten so wenig leisten wie eine Krankenversicherung.

Der Staat hat kein Geld, um ein taugliches Gesundheitswesen zu unterhalten. Das
Budget für das Jahr 2004 ist aufgefressen. Es weist bereits jetzt ein Defizit
von 1,5 Milliarden Dollar aus, bei einem Gesamtvolumen von rund 11 Milliarden
Dollar. So finanziert sich das Land durch Kredite aus dem Ausland. Eine
Situation, die Präsident Leonid Kutschma ausnutzt, um Angst zu schüren. Das
Land stehe am Abgrund, sollte die Opposition an die Macht kommen und hörten die
seit einer Woche anhaltenden Massendemonstrationen nicht auf. Banken wären bald
pleite, Rentner bekämen kein Geld mehr, die Menschen würden zu Weihnachten
frieren und hungern.

Teufelskreis des Absahnens

Was der Präsident und sein Premier Wiktor Janukowitsch der Opposition und dem
Volk auf der Straße in die Schuhe schieben wollen, ist in Wahrheit Resultat
ihrer eigenen Misswirtschaft und der grenzenlosen Selbstbedienungsmentalität
einiger Industriemagnaten im zweitgrößten Land Europas. Seit der Unabhängigkeit
vor 13 Jahren, ist es den Oligarchen gelungen, weite Teile der Wirtschaft an
sich zu reißen oder zu kontrollieren, vor allem in der Schwerindustrie im
Donbass. Die Stahl-, Kohle-, Chemie- und Rüstungsbetriebe im Osten der Ukraine
erzeugen rund 40 Prozent der Wirtschaftskraft.

Als die Sowjetunion zusammengebrochen war, machten ein paar ebenso smarte wie
skrupellose Neureiche wie Rinat Achmetow, Michail Taruta, Wiktor Pintschuk
(Kutschmas Schwiegersohn) oder Ihor Kolomeiskij immer dickere Geschäfte im
jungen Staat. Ein System der Korruption und totalen Ausbeutung wurde
geschaffen. Zu stark überteuerten Preisen verkauften die heutigen Oligarchen
Ausrüstung wie Bohrer, Werkzeuge oder Arbeitskleidung an die Bergwerke im
Donezk-Becken. Gleichzeitig kauften sie - nachdem sie wiederum die Direktoren
der Minen und die Führer der korrupten Gewerkschaften geschmiert hatten - zu
einem Bruchteil des Marktpreises Kohle auf.

Als Käufer der Produkte und Verkäufer benötigter Herstellungsmittel brachten
sie die Konzerne vollständig in ihre Abhängigkeit und sahnten gnadenlos ab.
Nachdem der unheilige Zyklus ein paar Mal durchlaufen war, gingen die Minen
Pleite - wieder ein gefundenes Fressen für die gierigen Oligarchen. Da sie
durch ihr zerstörerisches Wirtschaften zu Gläubigern der Konzerne geworden
waren, konnten sie diese billig aufkaufen. Die Kohlesubventionen des Staates
flossen nun direkt in ihre Taschen. Da sie inzwischen auch nahezu alle Medien
kontrollierten und sich Politiker kauften, gab es keinerlei Kontrollinstanz, um
die kriminellen Machenschaften einzuschränken.

Autonomie wäre wirtschaftlicher Harakiri

Dies, so fürchten die Oligarchen, könnte sich bei einer Präsidentschaft von
Oppositionsführer Wiktor Juschtschenko ändern. Als der ehemalige Banker von
1999 bis 2001 Ministerpräsident war, versuchte er mit seiner Stellvertreterin
Julia Timoschenko westliche Standards einzuführen: Allgemeine
Geschäftsbedingungen, eine Gesetzes- und Steuerreform, um ausländische
Investoren anzulocken. Tatsächlich gelang es Juschtschenko, die Wirtschaft
anzukurbeln und Investoren zu gewinnen. Lukoil und der Ölkonzern TNK kamen
wärend seiner Regierungszeit ins Land.

Durch die von Juschtschenko vorangetriebene neue Transparenz sahen die
Oligarchen ihre Pfründe in Gefahr. Präsident Leonid Kutschma feuerte ihn - und
Timoschenko gleich mit. Nun versuchen die Mächtigen aus dem Osten den
Oppositionsführer zu verhindern.

Um die revolutionäre Bewegung zu schwächen, haben Gouverneure im Osten, die
Kutschmas Kanditaten Janukowitsch unterstützen, mit einer Abspaltung ihrer
Region von der Ukraine gedroht. Am Wochenende verabschiedeten sie auf einem
Kongress in Lugansk eine Resolution, wonach man die Autonomie anstrebt, sollte
ein nicht legitimer Präsident - Juschtschenko - das Land regieren. "Ich halte
nichts von den Rufen nach einer Abspaltung", erklärte Achmetow heute gegenüber
der "Financial Times". "Aber Juschtschenko sollte realisieren, dass seine
Politik die Gräben nur vertieft."

Von Diplomaten und ukrainischen Wirtschaftsexperten wird dies jedoch
als "Säbelrasseln" eingestuft. Die Opposition solle so in die Enge getrieben
werden. "Es ist ein großer Bluff", sagt Unternehmensberater Andrej Stepanow von
der in Kiew ansässigen Firma Spektor, Sachs und Co. Das Regierungslager erhoffe
sich damit eine Erhöhung des Drucks von der EU oder westlicher Regierungen auf
die Opposition, die Demonstrationen zu beenden, um die Einheit des Landes zu
retten.

Doch die vom Westen immer wieder befürchtete Gefahr einer Spaltung der Ukraine
in einen West- und einen Ostteil sei nicht sehr groß. Denn die mächtigen
Wirtschaftsbosse, die im Hintergrund die Fäden ziehen, seien sich durchaus
bewusst, dass dies einem wirtschaftlichen Harakiri gleichkommen würde. Nicht
nur für die Gebiete - ein Verbund autonomer Provinzen wäre nicht
überlebensfähig - sondern auch für sie selbst.

Keine Exporte, keine Subventionen

Da die Ukraine nicht Mitglied der Welthandelsorganisation ist, ist sie auf
Export-Quoten angewiesen, die die USA und die EU dem Land anbieten. So hat die
Ukraine eine Abnahmegarantie von 150.000 Tonnen Stahl pro Jahr.
Wirtschaftsexperten gehen davon aus, dass eine autonome Region Donbass an
diesen Quoten (30 Prozent USA, 30 Prozent Europa, 40 Prozent der Rest der Welt,
vor allem China) nicht mehr partizipieren würden, weil sie keine
Glaubwürdigkeit besitze.

Auch würden die Subventionen für den unrentablen Kohleabbau - Russland
produziert im Tagebau wesentlich günstiger - nicht mehr in die abtrünnigen
Gouvernements im Osten fließen - was den Oligarchen nicht gefallen dürfte.
Zurzeit sind es nach Angaben des ehemaligen Energieministers immerhin rund eine
Milliarde Dollar pro Jahr.

Befragte man aber die Bevölkerung von Donezk, so spräche sich wohl eine große
Mehrheit für eine Abtrennung von der Ukraine aus. Dies wird von Oppositionellen
in Kiew als Folge einer Desinformationskampagne gewertet. Den Leuten sei
ständig vorgemacht worden, ihre Steuern flössen nach Kiew und sie profitierten
nicht davon. Dass umgekehrt Subventionen in den unrentablen Kohleabbau - und
auf die Konten der Oligarchen - flossen, d

[Gość: nyt]

New York Times

December 2, 2004

KIEV, Ukraine, Dec. 1 - Ukraine appears to be headed toward holding a new
election under an agreement announced Wednesday night to adopt a sweeping
reorganization of political power.

The agreement, brokered between President Leonid D. Kuchma and the two men
aspiring to succeed him, seeks to defuse a crisis that has brought the country
to a standstill after a runoff election on Nov. 21 that was marred by
accusations of fraud. The three politicians, meeting with European mediators,
agreed to begin drafting "appropriate proposals for the completion of the
election" after the Supreme Court rules on the fraud accusations.

It appears increasingly likely that the court will rule to overturn the
results.

In the latest indication, Prime Minister Viktor F. Yanukovich, the candidate
who last week was declared the winner and presidentelect, filed his own appeal
citing fraudulent voting in Kiev. In effect, Mr. Yanukovich added ammunition to
arguments by his challenger, Viktor A. Yushchenko, that the election was
fraudulent.

The efforts at mediation contrasted with pointed political confrontations. By a
bare majority, Parliament approved a resolution of no confidence in Mr.
Yanukovich's government.

Normally the parliamentary vote would force Mr. Yanukovich to resign as prime
minister, along with his ministers, but his supporters and Mr. Kuchma's aides
called the vote illegal on procedural grounds and refused to recognize it.

Yelena A. Grimnitskaya, Mr. Kuchma's spokeswoman, called the notion of
dismissing Mr. Yanukovich "stupidity."

On the 10th day of the crisis, which has rattled the economy and raised fears
of a territorial split, Mr. Kuchma, Mr. Yanukovich and Mr. Yushchenko met for a
second time and appeared to lay the groundwork for a compromise, though many
details remain unresolved.

Their agreement on reforming the political system revived a proposal by Mr.
Kuchma to amend the country's Constitution to transfer significant powers from
the presidency to the legislative branch, led by a newly empowered prime
minister.

Parliament narrowly rejected the proposal in March, in large part because the
opposition bloc led by Mr. Yushchenko saw it as a ploy to allow Mr. Kuchma to
retain political influence by appointing a more powerful - and loyal - prime
minister before stepping down. The questions now are how power will be
redistributed, how a new presidential election will be held and the timing for
both.

"I do not see how the election cannot be canceled at this point," Hryhoriy M.
Nemyria, director of the European Center for International Studies in Kiev,
said in a telephone interview. "It is only about saving face, especially for
Yanukovich."

There were still more signs that Mr. Yanukovich was losing support of powerful
allies. Viktor M. Pinchuk, a powerful businessman, a member of Parliament and
Mr. Kuchma's son-in-law, said that if a new election was held, Mr. Yanukovich's
prospects for winning, assuming that he was a candidate, were not high.

"If we have a new election it is, frankly speaking, highly likely that
Yushchenko will be the new president," Mr. Pinchuk said in an interview. Mr.
Yushchenko insisted that a new election be essentially a rerun of the runoff,
which Ukraine's Central Election Commission declared that Mr. Yanukovich won by
roughly 800,000 votes, or 3 percentage points.

Speaking to reporters after more than three hours of talks mediated by
President Aleksandr Kwasniewski of Poland and Javier Solana, the European
Union's foreign policy chief, Mr. Yushchenko said the mass demonstrations
clogging Kiev would continue "until it is decided that the revote is scheduled
for a certain date."

Mr. Yushchenko later told supporters in Kiev's central square that he wanted a
new election on Dec. 19. He also reiterated his demands that a new election
take place only on condition that Mr. Yanukovich's government step down and
that certain provisions be enacted to prevent fraudulent voting using absentee
ballots.

"There is small progress regarding the item which resolves the problem of
elections," he said, referring to Wednesday's negotiations, which took place in
the ornate Mariinsky Palace next to the Parliament building. "We gave lawyers
24 hours to work and find the legal reply to the procedure of finalizing the
election. Neither the law nor the Constitution gives the answer what has to be
done if the runoff did not give any result."

Outside Parliament, as the vote against Mr. Yanukovich's government was
broadcast on speakers, the crowd roared with elation. Then the demonstrators
marched to Independence Square, joining thousands of others who have remained
at the square for the last 10 days. Later in the evening, after the talks
ended, Mr. Yushchenko returned to the square and urged the crowds to remain
until the new election was set. Shortly after he spoke, fireworks exploded.

After all the recriminations of the campaign, including Mr. Yushchenko's
accusation that he was poisoned, Mr. Yushchenko and Mr. Yanukovich, briefly and
awkwardly, met, smiled and shook hands after Mr. Kuchma read a statement
outlining the results of the negotiations.

After the meeting, Mr. Solana indicated that new elections were likely, but
only after the political reforms were debated and passed by Parliament. It is
unclear when those changes might take effect. If before a new election, then
Mr. Kuchma would have the opportunity he sought earlier this year to appoint a
new prime minister. But officials said that remained one of the crucial points
to be negotiated before the impasse could end.

Still, Mr. Pinchuk said constitutional reform was now at the center of the
negotiations, leaving all the other issues, including a new election, dependent
on it. "This is the framework," he said.

Mr. Kuchma said earlier that he opposed another election between Mr. Yushchenko
and Mr. Yanukovich, calling it a "farce" that would be unconstitutional.

Everything now appears to depend on the Supreme Court, which continued its
hearings even as protesters chanted and cheered outside and Parliament's
opposition members denounced Mr. Yanukovich and the Central Election Commission.

"Everything will become clear when the court hearings are over," Mr. Yanukovich
said after the talks on Wednesday night. Referring to the agreement to hold
discussions on drafting laws to put the court's expected ruling in place, he
added, "After that we shall make a decision. I think it will be legal."

In the meantime, he said, he intends to continue acting as prime minister,
dismissing the parliamentary vote as nothing but political pressure.

Roman M. Zvarich, a member of Parliament and a lawyer who has represented Mr.
Yushchenko in the cramped courtroom, said in an interview that the court's 21
judges had acted fairly and objectively as they considered the challenge to the
election results.

Mr. Yushchenko's legal team, he said, is trying to establish that the
government's manipulation of voting and ballot counting was so compromised that
it called into question the constitutional guarantee of a free and fair
election. "There is no doubt - no reasonable doubt, to put it in an American
context - that these elections were fraudulent," he said.

Lawyers for the Central Election Commission, by contrast, argued that they had
strictly followed the law. Mr. Yanukovich's appeal, though details remain
unclear, appeared to bolster the argument that the election was fundamentally
unfair.

Mr. Zvarich said that the court would not decide who would be the next
president, but could annul the runoff results and create the legal foundation,
which does not now exist, for holding a new election. "We hope the court will
open a legal gateway for a

[Gość: mICHAEL SAVAGE]

JEST ON JEDNYM Z GOSPODARZY RADIOWYCH I TELEWIZYJNYCH PROGRAMOW TAK ZWANYCH
CHRZESCIJAN Z USA. Pisze tak zwanych, poniewaz jednego dnia dostalem ulotke
tego 'chrzescijanskiego' ruchu podpisana 'chrzescijanski kosciol melodi' z
nuemerem telefonu w Arizonie. W ulotce tej autor oskarzyl papierza o
wynalezienmie gazu cyklon B, ktory to wynalazek mlody Wojtyla jakoby mial
sprzedac nazistom w Osiecimiu. Zadzwonilem wiec na ten numer i zapytalem sie o
szczegoly tej informacji i finanse organizacji. Na ostatnie pytanie moj
rozmowca nazawal mnie " antsemita" i zakonczyl rozmowe natychmiast.

Pan Michael Savage , pisze nawet lepiej - " rzucmy bombe nuklearna na
jakikolwiek arabski kraj... powiem wam ze wiekszosc Amerykanow bylaby zadowoloa
widzac jakas arabska stolice zbombardowana nuklearnie.......... ci podludzie.."

Quote:
"I think there should be no mercy shown to these sub-humans. I believe that a
thousand of them should be killed tomorrow. I think a thousand of them held in
the Iraqi prison should be given 24 hour[s]