Putin, czyli nikt...

bazyliszek_i_jego_pies Prezydent rewanżu narodowego 29.05.05, 01:30

Wdowa po Andreju Sacharowie, Elena Bonner i byli dysydenci postrzegają dojście
Putina do władzy jako "nowy etap wprowadzania zmodernizowanego stalinizmu".
Proces powrotu do władzy KGB rozpoczął się stopniowo za Jelcyna by teraz
rozwinąć się w pełni. Jakżeż znajomo brzmiały przechwałki Putina wygłaszane w
okresie kampanii prezydenckiej, kiedy nasz bohater chełpił się, że "nigdy nie
przeczytał żadnej książki dysydenckiej", ponieważ nie mógł powstrzymać się od
myśli, że napisali je ludzie, którzy "zdradzili" ojczyznę.

Aleksei Simonow, przewodniczący Funduszu "Głasnosti", uważa, że "obecna
sytuacja każe raczej myśleć o roku 1953, kiedy po śmierci Stalina, Beria
próbował przejąć władzę: był on wielkim człowiekiem tajnych służb i też chciał
zmodernizować kraj".

Najczęściej jednak Putin określany jest i nie bez racji, jako "prezydent
rewanżu narodowego". W programie z 26 lutego 2000 roku Putin zapowiedział
prowadzenie "polityki ekspansji zewnętrzenj w sensie pozytywnym tego terminu".
A konkretnie?

W listopadzie 1999 roku stwierdził, że "interesy strategiczne Rosji obejmują
region na Południe od niej i Bałtyk".

Jak możemy przeczytać w "Corriere della Sera", doradcy do spraw polityki
zagranicznej Busha, Putin wyznał, że jest anty-Gorbaczowem, tzn.
pragnie "zachować za wszelką cenę jedność terytorialną Rosji", a nawet gotów
jest sprowadzić byłych członków Układu Warszawskiego "do sfery wpływów
moskiewskich".

Również w listopadzie ubiegłego roku Putin zwrócił się do Clintona: "Macie
Amerykę Północną i Południową, Afrykę i Azję, czemu nie moglibyście zostawić
nam przynajmniej Europy"?

Prezydent Rosji jest więc "szczery i otwarty", jak mówi Madleine Albright i nie
ukrywa, iż ma trzy cele strategiczne: opanowanie WNP, podporządkowanie Europy
Ârodkowej i oderwanie od USA Europy Zachodniej.

1 grudnia 1999 roku, a więc za premierostwa Putina, Duma przyjęła ustawę
umożliwiającą ponowny podział terytorialny republik federacyjnych oraz
przyjęcie do Federacji Rosyjskiej nowych państw lub ich części. Legislacyjna
droga do restauracji Związku Sowieckiego została więc otwarta tylko na razie
chętnych brak.

Spróbójmy prześledzić pod wpływem jakich doświadczeń kształtowały się charakter
i poglądy Putina.

bazyliszek_i_jego_pies Proste życie człowieka sowieckiego 29.05.05, 01:31

Putin tak podsumował swoją karierę w wywiadzie dla "Kommersanta":

"Moje życie jest proste jak linia papilarna: po szkole wstąpiłem na
uniwersytet, stamtąd poszedłem do KGB, z KGB na ratusz Petersburga, stamtąd do
administracji prezydenta; następnie FSB, później zostałem premierem, następnie
pełniącym obowiązki prezydenta". Czy rzeczywiście wszystko układało się tak
prosto?

Władimir Putin urodził się 7 października 1952 roku w Leningradzie. Był
trzecim, bardzo późnym dzieckiem, gdyż matka miała wówczas już 41 lat. Jego
dwaj młodsi bracia zmarli; jeden niedługo po urodzeniu, drugi na dyfteryt w
czasie wojny. Młody Władimir wychowywał się więc jako jedynak, oczko w głowie
rodziny.

Jego ojciec był weteranem wojny, brygadzistą i sekretarzem komórki partyjnej w
fabryce taboru kolejowego. Mieszkali biednie, w mieszkaniu komunalnym bez
ciepłej wody, ze wspólną toaletą i kuchnią, po której czasami hasały szczury.
Rodzina Putina nie należała więc do uprzywilejowanych, ale raczej do
przeciętnych ludzi sowieckich. Tym większa musiała być chęć wybicia się młodego
Władimira. Tym bardziej, że niski wzrost pchał go do szukania jakiejś formy
kompensacji.

Religijna matka podobno ochrzciła w tajemnicy Władimira, ale w domu na pewno
panowały prawidłowe, sowieckie poglądy na świat. Putin jako uczeń wybijał się
znajomością politgramoty, historii sowieckiej i języka niemieckiego. Tam gdzie
potrzebna była wiedza konkretna, np. z chemii, był słaby.

Dziadek Władimira był kucharzem w siedzibie Lenina, a później Stalina. Putin od
dziecięcych lat musiał więc słuchać opowiadań o przywódcach sowieckiego
państwa. Był prawdopodobnie zafascynowany władzą, siłą i chęcią górowania nad
innymi, a niepozorna budowa tylko wzmagała tą żądzę.

Putin zaczął więc trenować wschodnie sztuki walki, najpierw, sambo, potem judo,
w którym doszedł do czarnego pasa. Z całej filozofii judo zapamiętał tylko
jedną maksymę, którą później często powtarzał i stosował w życiu: "musisz
uderzyć pierwszy i to tak silnie by twój przeciwnik już nie stanął na nogi".

Nic też dziwnego, że wybrał karierę tam gdzie mógł ową regułę stosować bez
ograniczeń. Gdy skończył 15 (inne źródła podają 17 lat) postanowił zostać
agentem KGB i udał się w tym celu do leningradzkiej siedziby bezpieki. Tam
wyjaśniono mu jednak, że KGB samo rekrutuje swych pracowników i poradzono
wybrać studia prawnicze.

Tak też uczynił i w 1970 roku został przyjęty na Wydział Prawa Uniwersytetu
Leningradzkiego.

KGB zwerbowało go jeszcze przed ukończeniem studiów w 1975 roku. Władimir Putin
zdążył jeszcze podonosić na swoich kolegów i wykładowców, m.in. na Aleksandra
Sobczaka, który miał w przyszłości odegrać decydującą rolę w jego życiu. Po
ukończeniu studiów został już oficjalnie skierowany do pracy w KGB.

bazyliszek_i_jego_pies "Szantaż, wódka, groźba zabójstwa" 29.05.05, 01:31

Praca w bezpiece ostatecznie ukształtowała charakter oraz poglądy na świat
Putina i zdecydowała o jego całym przyszłym życiu, czemu sam daje wyraz co roku
składając kwiaty na grobie Andropowa.

Pierwsze 8 lat pracy w I Zarządzie KGB (wywiad) upłynęło jednak na spełnianiu
rutynowych, drugorzędnych zadań. Putin szpiegował obcokrajowców w Leningradzie
i kontaktujących się z nimi Rosjan. Zajęcie to nie rokowało żadnych widoków na
przyszłość i Putin skarżył się do przyjaciela z lat studenckich, Połochowa, że
jego kariera stanęła w miejscu.

I wtedy ktoś dostrzegł Putina. W 1984 roku wysłano go do Szkoły Czerwonego
Sztandaru i Wywiadu Zagranicznego KGB nr 101. Jej ukończenie dawało mu
możliwość pracy na Zachodzie i poznanie innego świata i zakosztowanie
prawdziwego życia.

W 1984 roku Putin przybył do Drezna jako major KGB na Angelikastrasse 4. Po
drugiej stronie ulicy znajdowała się kwatera Stasi, z którą Rosjanie ściśle
współpracowali.

W tym też czasie ożenił się z germanistką Ludmiłą, która urodziła mu dwie
córki; w 1986 i 1987 roku. Dziś córki Putina uczą się w niemieckiej szkole w
Moskwie.

Specjalnością majora Putina była kradzież technologii. W Dreznie kirują
jednostą infiltrującą środowiska naukowców by uniemożliwić im ucieczkę na
Zachód, szpieguje Siemensa i IBM. W tym celu rekrutuje szpiegów wysyłanych do
RFN jako naukowców i dziennikrzy. Sam podróżuje często pod fałszywym nazwiskiem
po Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Z tego okresu istnieje zdjęcie Putina
czekającego pod jednym z supermarketów w Berlinie Zachodnim na tajny kontakt.
Większość czasu major spędzał jednak analizując dane w biurze w Dreźnie lub
Lipsku, gdzie oficjalnie był szefem Towarzystwa Przyjaźni Niemiecko-Sowieckiej.
Werbował też agentów ćwiczonych w "łączności bezprzewodowej", gdyż
prawdopodobnie był łącznikiem z centrum podsłuchów Stasi.

29 marca 1989 gen. Horst Böhm, szef Stasi w okręgu Drezna, napisał do gen
Władimira Szirokowa, zwierzchnika Putina, skarżąc się, że KGB rekrutuje
rezerwistów armii wschodnioniemieckiej odchodzących do cywila, wcześniej już
zwerbowanych przez Stasi. Powodem listu była właśnie działalność majora Putina.
Na ogół współpraca musiała układać się dobrze, skoro w listopadzie 1987 Putin
otrzymał złoty medal Stasi.

Pracując w wywiadzie przemysłowym major Putin zrozumiał, jak sam później
wspominał, że systemu nie da się zmodernizować i uratować, ponieważ przepaść
jest tak wielka, że transfer technologii jest niemożliwy bez jego zmiany. Nawet
w biurach KGB wolano pracować na zachodnich komputerach Commodore niż na
enerdowskich Robotronach.

W okresie "pieriestrojki" Putin był prawdopodobnie łącznikiem między KGB i
szefem SED w okręgu Drezna przewidywanym przez Moskwę na następcę Honneckera.
To działając na arenie niemieckiej w RFN, potem podczas rewolucji w NRD wyrobił
sobie zdanie o możliwości i łatwości manipulowania opinią publiczną, którą
można dowolnie sterować w zależności od zastosowanych środków. Pogarda dla
człowieka, przekonanie o absolutnej sile manipulacji już nigdy nie opuściły
Putina. Sam często powtarza, iż "istnieją trzy sposoby oddziaływania na
człowieka: szantaż, wódka i grożba zabójstwa". Słowo służy jedynie manipulacji
i nie wyraża myśli, dlatego Putin może mówić dowolne rzeczy. Jak uczono w KGB,
należy mówić to co rozmówca chce usłyszeć. Putin woli raczej słuchać niż mówić,
nie wyciąga pospiesznych wniosków lecz umie kalkulować i decydować.

Zdaniem Leonida Keselmana, petersburskiego socjologa, Putin "wierzy, że ludzie
są masą, którą można ugniatać i formować zgodnie z ich najlepszymi interesami".

W końcowej fazie służby w NRD Putin pytał wielokrotnie Moskwę o instrukcje, ale
centrum milczało. Wtedy zrozumiał, jak później napisze, że "kraj już nie
istnieje".

To w czasie służby w KGB Putin przekonał się do skuteczności zachodnich
mechanizmów, ale pod warunkiem że będą ściśle nadzorowane zgodnie z wschodnią,
sowiecką tradycją.

Putin był agentem średniego szczebla i doszedł do stopnia podpułkownika.

bazyliszek_i_jego_pies Wierny Rusłan 29.05.05, 01:32

Putin wezwany do kraju w 1990 roku dostał stanowisko niskiej rangi. Oficjalnie
był pomocnikiem prorektora Uniwersytetu Leningradzkiego ds kontaktów
zagranicznych, pracując jednocześnie na etacie niejawnym KGB. Jego główne
zadanie polegało na szpiegowaniu studentów i rektor podobno o tym wiedział.
Było to stanowisko zastrzeżone dla emerytów KGB. Później tłumaczył, że nie
zrobią kariery, gdyż nie pojechał do Moskwy, ponieważ nie chciał zostawić w
Leningradzie chorego i starego ojca, ale prawda jest raczej bardziej
prozaiczna - w Moskwie nikt Putina nie znał i nie potrzebował - przynajmiej na
razie.

Nic więc dziwnego, że Putin czuł się urażony i skarżył się, iż państwo go już
nie potrzebuje i że został "zwolniony bez emerytury". Do swojego przyjaciela
Połochowa powiedział wówczas: "Póżniej im pokażę kim jest Putin".

Był to jedyny moment, gdy Putin, który całą swą karierę budował na
demonstrowaniu braku ambicji i absolutnej wierności każdorazowemu szefowi,
zdradził jak wielkie ambicje zrzerają jego duszę.

Gdy Sobczak spotkał przypadkowo Putina i spytał: "Co robisz?" - Nic -
odpowiedział były uczeń.

"Przyłącz się do mnie" - zaproponował Sobczak i tak Putin został demokratą.
Oczywiście najpierw zapytał o pozwolenie KGB, ale odpowiedź była pozytywna.
Putin o wszystkim co początkowo robił przy Sobczaku informował swoich dawnych
szefów z KGB.

W 1990 roku Putin został doradcą Sobczaka, wówczas przwodniczącego rady
miejskiej, do spraw łączności z zagranicą. W praktyce zajmował się gromadzeniem
materiałów kompromitujących wrogów swego byłego profesora oraz rozkradaniem
surowców z państwowych magazynów.

W połowie 1990 roku grupa radnych pod kierownictwem Mariny Saljo i Jurija
Gładkowa przeprowadziła śledztwo w sprawie nadużyń Putina. Putin zaproponował
by za wydawanie licencji na wywóz zagranicę surowców i metali kolorowych z
państwowych magazynów sprowadzić żywność do głodującego miasta. Metale
sprzedano a żywność nigdy nie nadeszła. O milionowe nadużycia oskarżono Putina,
ale komisja bezskutecznie domagała się od Sobczaka jego zdymisjonowania.

Wprost przeciwnie, gdy Sobczak został wybrany merem Petersburga, awansował
Putina, mianując go w sierpniu 1991 roku przewodniczącym komitetu łączności z
zagranicą, a w marcu 1994 roku również swoim pierwszym zastępcą. Putin
przebywał zawsze w cieniu Sobczaka ale bez niego nie podejmowano żadnej
decyzji. Joint ventures, licencje eksportowe, prywatyzacje, nic nie działo się
bez Putina. Według NTV uruchomił znajomości niemieckie by ściągnąć inwestorów i
sprowadził do Petersburga Dresdner Bank. Putin prywatyzował też hotele. To
wówczas otrzymał przezwisko "szarego kardynała" i "wiernego Rusłana", gdyż
działał w myśl kgbowskiej zasady: lepiej być straconym za wierność niż
nagrodzonym za zdradę. Sobczak mawiał, że "z Putinem można iść na zwiady" i
miał do niego całkowite zaufanie. Kiedy wyjeżdżał zagranicę, co było jego
ulubionym zajęciem, Sobczak zawsze zostawia Putina w Petersburgu by pilnował
jego stanowiska i poczynania wrogów.

Putin często musiał naprawiać stosunki Sobczaka z Dumą Petersburga, gdyż krewki
mer bez przerwy popadał w konflikty z radnymi.

W dniu puczu Janajewa Putin pojawił się na lotnisku z uzbrojoną gwardią by
zapewnić bezpieczeństwo Sobczakowi wracającemu z Moskwy.

bazyliszek_i_jego_pies Inkwizytor 29.05.05, 01:32

W czercu 1996 roku Sobczak przegrał wybory i uciekł do Paryża, by uniknąć
odpowiedzialności za ogromne malwersacje i niespotykane nawet w Rosji afery
korupcyjne. Putin znów został sam, ale nie na długo.

Anatolij Czubais, pochodzący też z Petersburga kierownik administracji
prezydenckiej został właśnie szefem kampanii wyborczej Jelcyna i autorem
programu prywatyzacji. Czubais nie znał Putina, ale szukał sprawnego
organizatora i wówczas ludzie Sobczaka zwrócili jego uwagę na Putina, który w
Petersburgu zasłynął ze skuteczności podejmowanych działań. Czubais zaprosił
więc Putina do Moskwy.Później, mając na myśli Putina, Czubais żartował,
iż "sprywatyzował byłego agenta KGB".

Od sierpnia 1996 roku Czubais zrobił Putina zastępcą Kierownika Administracji
Prezydenta FR, Pawła Borodina, który potrzebował zdolnego prawnika do
manipulowania przepisami i pomocy w korumpowaniu członków Dumy. Instytucja
kierowana przez Borodina była bowiem głównym ośrodkiem nie tylko
przywłaszczania pieniędzy na potrzeby rodziny prezydenta Jelcyna, ale również
jako jedyna mogła poza wszelką kontrolą wydawać ogromne sumy na przekupstwo
polityczne. W ten sposób Putin wszedł do "Rodziny" i oddał jej wiele cennych
usług.

W nagrodę za lojalność i w uznaniu skuteczności 25 marca 1997 Putin został
mianowany naczelnikiem Głównego Zarządu Kontrolnego Prezydenta FR. Tu znów mógł
rozwinąć swe zdolności w myśl zasady: "Szantaż, wódka, groźba zabójstwa".

Oficjalnie Putin miał zajmować się zwalczaniem korupcji na wyższych szczeblach
władzy. W praktyce stworzył mini KGB, które kompletowało dossier wrogów
politycznych Jelcyna i szantażem wymuszało posłuch posłów i gubernatorów.

Jednocześnie nasz bohater nie zaniedbywał wykształcenia. W czerwcu 1997 roku
Putin został "kandydatem nauk" w Instytucie Górnictwa Petersburgu po obronieniu
pracy pt.:"Planowanie strategiczne odnowy bazy surowcowej regionu w warunkach
tworzenia gospodarki rynkowej". Niestety, dostęp do dysertacji jest zakazy i w
bibliotece można zapoznać się tylko z jej streszczeniem. Wynika z niego, że
praca dotyczy kosztów budowy portu i dróg w Petersburgu. Trudno na tej
podstawie wyrobić sobie pogląd w sprawie wolnorynkowych przekonań obecnego
prezydenta Rosji.

25 maja 1998 roku Putin został pierwszym zastępcą Kierownika Administracji
Prezydenta tj. Pawła Borodina i szefem departamentu nadzorującego wprowadzanie
w życie dekretów prezydenta. Putin powrócił więc do Borodina ale na wyższe
stanowisko. W praktyce nadzorował administrację regionów i znów zbierał
kompromitujące materiały przeciwko gubernatorom i regionalnym politykom,
wymuszając szantażem ich posłuszeństwo. To wtedy zasłużył sobie na
określenie "błyskotliwego użytkownika kompromatów".

24 lipca 1998 roku Jelcyn mianował Putina dyrektor Federalnej Służby
Bezpieczeństwa. To wówczas wchodząc do budynku KGB Putin powiedział: "nareszcie
w domu". Teraz mógł pokazać jak na prawdę może być użyteczny. Zainicjował
kontrolę FSB nad internetem i rozpoczął prześladowania i podsłuchiwanie
ekologów oraz działaczy ruchu obrony praw człowieka. Utworzył Departament
Bezpieczeństwa Konstytucji, którego głównym zadaniem jest szpiegowanie partii
politycznych, związkowców i polityków krytykujących Jelcyna.

Putin wyróżnił się atakami, które miały usprawiedliwić aresztowanie
petersburskiego ekologo, Aleksandra Nikitina. W wywiadzie z lipca 1999 roku
tłumaczył, że organizacje ochrony środowiska służą jako legenda dla
zagranicznych służb wywiadowczych i dlatego należy je nadzorować. Według
Walerija Borszczewa z Grupy Helsinki, Putin prowadził stałą wojnę z
organizacjami obrony praw człowieka jak za czasów sowieckich.

Tygodnik francuski "L'Express" sugeruje, że Putin staą za zabójstwem Galiny
Starowojtowej, dokonanym w momencie gdy wiozła z sobą 300 tys. dolarów. W
każdym razie sprawców nigdy nie wykryto, a pieniędzy nie odnaleziono.

Prawdziwymi wrogami Putina nie byli jednak ekolodzy, gdyż nie mogli oni
zagrozić władzy Jelcyna.

W marcu 1999 roku były premier Jewgenij Primakow, związany teraz z merem Moskwy
Jurijem ¸użkowem, rusza kampanię afer Kremlowskich, chcąc zostać prezydentem.
Już w lutym wybuchła afera Mabetexu i korupcji w rodzinie Jelcyna. Âledztwo
prowadzi prokurator Jurij Skuratow, człowiek Łużkowa i Primakowa.

Putin otrzymuje wówczas zadanie zneutralizowania Skuratowa, a jednocześnie
otrzymuje dodatkowe stanowisko sekretarza Rady Bezpieczeństwa (29.03.1999).

2 kwietnia 1999 na rozkaz Putina FSB zaraz po północy wyciągnęła z łóżka
zastępcę prokuratora Moskwy Wiaczesława Rosinskiego, na Kremlu pokazano mu
niewyraźne video i kilka niepodpisanych zeznań prostytutek oskarżających
prokuratora generalnego Rosji, Jurija Skuratowa o opłacanie ich usług z kasy
państwowej. Rosinski musiał podpisać rozkaz otwarcia śledztwa, dzięki czemu
prezydent Jelcyn mógł wydać następnego dnia ukaz zawieszający Skuratowa. W ten
sposób Putin uratował Jelcyna zagrożonego aferą Mabetexu.

Tylko jeden raz Putin okazał się nieskuteczny, kiedy w połowie lipca 1999 roku
rozpoczął śledztwo przeciwko spółkom żony ¸użkowa, Eleny Baturiny. Prokurator
par interrim, Jurij Czaika zamknął śledztwo za co został zwolniony na
wcześniejszą emeryturę 9 sierpnia 1999 roku.

bazyliszek_i_jego_pies Premier 29.05.05, 01:33

5 sierpnia 1999 roku zapadła decyzja o pozbyciu się premiera Stiepaszyna. Borys
Bieriezowski zaproponował na to stanowisko Nikołaja Aksenenko, wicepremiera, a
Czubais postawił kandydaturę Putina. Według innych źródeł Putina "odkryli":
Bieriezowski, Wołoszyn i Jumaszew. Jakby nie było, w tym momencie Putin
przeszedł z klanu Czubaisa do klanu Bieriezowskiego, skłóconych od 1997 roku.
Jak mówił do Sorosa ten największy z oligarchów i skarbnik
Jelcyna: "postawienie na Putina to była inwestycja. Rosyjscy ludzie interesu
nie mogą sobie pozwolić na luksus powierzenia innym zarządzania państwem. Putin
nie jest idealny, brakuje mu wizji strategicznej, ale czy widzi pan lepszego
kandydata?"

W grudniu 1999 roku Bieriezowski przyznał: "Prawie każda polityka ma swoją
cenę, prawie wszystkich kupiłem skorumpowałem", wszystkich z wyjątkiem Putina i
zaraz dodaje: "Putin mówi o pozbyciu się oligarchów, ponieważ to właśnie trzeba
powiedzieć wyborcom ... ale to jest niemożliwe".

9 sierpnia 1999 roku Putin został mianowany trzecim pierwszym wicepremierem, a
następnie p.o. premiera. W tym czasie umarł mu ojciec. Putin poleciał na
pogrzeb, a dwa dni później rozpoczął pełnienie obowiązków w Moskwie bez słowa o
żałobie. 16 sierpnia Duma zatwierdziła go na stanowisku premiera.

Mianowanie na następcę Jelcyna było jedynie wynikiem roli jaką Putin odegrał na
stanowisku premiera. Jak zdobył to stanowisko nadal pozostaje tajemnicą.
Wiadomo jedynie, że plany Kremla uległy gwałtownej zmianie. Gdy na początku
sierpnia 1999 roku Basajew najechał Dagestan, wojska rosyjskie go przepuściły.
Mała wojenka rozgrywana na pokaz w Dagestanie miała początkwo mieć charakter
ograniczony i umożliwić przekazanie władzy prezydenckiej Aleksandrowi
¸ebiediowi, przygotowywanemu do tej roli przez Bieriezowskiego. Tymczasem 13
września zaczynają wybuchać domy w kilku miastach Rosji, a wszystkie poszlaki
wskazują, że bomby podkłada FSB. Putin oskarża natomiast o zamachy Czeczeńców i
przekształca wojenne widowisko w Dagestanie w prawdziwą wojnę. Jego popularność
rośnie, wariant Lebied ostatecznie upada. Droga do prezydentury staje otworem.

Putinowi nie można odmówić swoistego poczucia humoru. 18 grudnia 1999 roku na
zebraniu oficerów bezpieki żartował: "grupie oficerów FSB powierzono tajne
zadanie spenetrowania organizacji przestępczej i jej pierwsza misja właśnie
zakończyła się powodzeniem". Nic więc dziwnego, że Putin przez wielu traktowany
jest jako agent tajnych służb, którego prawdziwym zadaniem realizowanym od
wielu lat było przeniknięcie do najwyższych władz i opanowanie ich przez KGB.

Nawet jeśli Putin dostał się do władzy w rezultacie gry interesów, które go
przerastają, nie wypuścił już szansy. Przyszłość pokaże, czy zadowoli się rolą
wykonawcy woli klanów i kompleksu wojskowego czy po umocnieniu się zechce
wreszcie odgrywać samodzielną rolę.

Putin zbudował swoją karierę na braku cech indywidualnych, na demonstrowaniu
całkowitej przeciętności, dzięki czemu nikt nie sądził, że może mu on zagrozić.
Jak pisze "Time" jest to mały człowieczek o przebijającym spojrzeniu,
powściągliwy, mało komunikatywny, ma w sobie coś mechanicznego. Odpowiednie
rzeczy mówi właściwym ludziom, ceni skuteczność, dyscyplinę, porządek, ma
żelazną wolę i determinację. Swoje decyzje realizuje bez względu na
okoliczności. Bardziej cynicznym niż Putin już być nie można. "Time" nie dodaj
jednak, że taka osobowość wynika z wieloletniego treningu w KGB.

i-love-2-bike Re: Putin, czyli nikt... 29.05.05, 01:35

bazyliszek_i_jego_pies napisał:

> tekst sprzed paru lat. ale warto się zapoznać z pewnymi danymi z życiorysu
> Wiwki.
>
> Nowy Piotr Wielki czy Ławrentij Beria?
>
> Kim jest naprawdę nowy prezydent Rosji Władimir Putin? Dziennikarze zachodni
> nazywają go "czarną skrzynką", człowiekiem "tajemniczym i okrutnym", jak
> chce "Financial Times" lub "dyskretnym o temperamęcie mordercy", jak woli "Le
> Monde", czy może "zdolnym do wszystkiego", jak sugeruje "L'Express"? A może
> Putin po prostu nie ma żadnych cech charakterystycznych, jest całkowicie
> przeciętnym, bladym wykonawcą rozkazów i dlatego może przybierać dowolną pozę
> wypracowaną przez specjalistów od propagandy?
>
> republika.pl/darski1/rosja/putin.htm

czytalam kiedys ksiazke o nim napisana chyba przez jakiegos anglika (ale moge
sie mylic) to bylo nieslychane mydlo. ten jego zyciorys to jak ze
skryptu,oczywiscie on tam jest bohaterem we wszystkich postaciach od szkoly do
urzedu. cos wstretnego.

kim_il Re: Putin, czyli nikt... 29.05.05, 01:36

Dla mnie Putin zawsze będzie starym KGB-owcem.

naf-naf Re: Putin, czyli nikt... 29.05.05, 10:16

Jelcyn smakowal bardziej? A teraz jedzcie, co daja.Bo moze byc tylko gorzej!

manny_ramirez Re: Putin, czyli nikt... 30.05.05, 06:32

bardzo dobre i niezwykle trafne, dzieki

Najnowsze z forum Świat

Zaloguj się