Wyznaję!

[j_karolak]

Choć zawsze wśród znajomych "robiłem" za Warszawiaka od urodzenia,
moi rodzice przyjechali ze wsi. W garniturze niby wyglądam nieźle,
ale wiem, że dopiero za dwa pokolenia, garnitur i krawat będzie
noszony z prawdziwą elegancją.
Chciałem przeprosić wszystkich dalszych i bliższych znajomych za to
kłamstwo. Tak naprawdę nie jestem prawdziwym Warszawiakiem, a na
Polonię chodziłem tylko w celu uwiarygodnienia mojego kłamstwa. Tak
naprawdę zawsze wolałem kolor zielony. Kolor poplonu.

Jeszcze raz przepraszam.

[Gość: Zyzio]

Nie masz za co przepraszać drogi Karolaku (no może za pisanie nazw mieszkańców
miast z dużej litery), garnitur od wieków był ubraniem chłopskim. Tak więc nic
dziwnego, że się w nim dobrze czujesz.
Najważniejsze, że nabierasz pewności siebie, przyznając się do korzeni i
potrafiąc robić z tego atut.

Trzymam za Ciebie kciuki i przytaczam tekst, który pewnie z zainteresowaniem
przeczytasz:

"Pierwsze marynarki pojawiły się około 1850 roku. Noszono je ze spodniami
prążkowanymi lub w kratkę, traktując ten strój jako ubranie domowe lub
„niedbałe”. Garnitur, czyli połączenie marynarki, spodni i kamizelki, uszytych z
tego samego materiału, rozpowszechnił się po 1870 r., lecz aż do końca stulecia
nie był uważany za strój wizytowy. Noszono go tylko w godzinach rannych,
szczególnie na wsi lub w podróży. Wraz z upływem czasu i postępującą
demokratyzacją życia stawał się coraz bardziej popularny."

Za "Na co dzień i od święta", JOANNA ZAŁĘSKA

--
Mów mi Zyzio, mala

o, kurczę

[Gość: kuna]

Wychodzi na to, że wówczas garnitur to był trochę taki dzisiejszy WACIAK lub
DRES. No i jak się poczują teraz gajerki, kupujące wdzianka u Pierdzącego
Kardena... ;-)

[tylko.tu]

ciekawe jak ma czuje sie np. krolowa angielska wiedzac, ze pochodzi od malpy
podobnej do tej, od ktorej pochodzisz ty, biorac pod uwage teorie ewolucji
czlowieka, analogicznie do problemu garnituru-waciaka ? ;)

[le.chujarek]

> ciekawe jak ma czuje sie np. krolowa angielska wiedzac, ze
> pochodzi od malpy podobnej do tej, od ktorej pochodzisz ty,

protestuję! królowa angielska z pewnością pochodzi od jakiejś innej,
lepszej małpy niż ogół śmiertelników!

[tylko.tu]

ta.. od krolowej malp ;)

[warzaw_bike_killerz]

Krolowa angielska pochodzi bezposrednio w linii od potomkow Adama i Ewy.

W takim razie musi byc ... zydowka?

[jan-w]

Adam i Ewa byli żydami?

[warzaw_bike_killerz]

Jak wiadomo, Adam i Ewa mieli trzech synow. Kaina, Abla i Seta. Kain rozmawial z
Jahwe. Jezys Chrystus wywodzi sie w prostej linii od Seta. Abel wiadomo jak
skonczyl. Kain mial syna Henocha.
Dedukuje:
Jesli rod Dawidowy byl na 100% Zydami, po Henochu bylo tyle rodow zydowskich,
Adam i Ewa nie mogli byc Slowianami.

sprostowanie

[Gość: kuna]

Wg Biblii to wszyscy pochodzimy od Adama i Ewy, tak? Czyli generalnie wszyscy
jesteśmy Żydami, tak? Skąd w nas ten antysemityzm w takim razie? Sądzę, że to
genetycznie zakodowany element autodestrukcji, mający na celu wyodrębnienie
jednostek wyalienowanych społecznie z własnych wartości
kulturowo-genetyczno-genealogicznych, w celu przefiltrowania populacji dla
wypoziomowania autoakceptacji społecznej.

[warzaw_bike_killerz]

No tutaj nalezy sie zastanowic nie tylko nad psychologicznym aspektem
spoleczenstwa. Mysle, ze rozwijajac kierunek filozoficzny moglibysmy zajsc w
ciekawsze miejscie. Niemniej najpierw nalezy ustalic:
kreacjonizm (wtedy wybieramy bardziej realne wersje w celu poznania swojej
tozsamosci, zdecydowanie inne dla antysemitow niz tradycja chrzescijanska
ugruntowana korzeniami zydowskimi) lub ewolucjonizm. Jesli ewolucjonizm, to
mozna byloby sie pobawic tezami reinkarnacji, niemniej w naukowym podejsciu do
naszej egzystencji nalezaloby odrzucic wszelkie nadprzyrodzone zjawiska i wtedy
byc moze zblizylibysmy sie do hedonistycznego podejscia do zycia, bo przyszlosc
posmiertna nie powinna nas interesowac.

[Gość: kuna]

Zabawa tezami reinkarnacji, zmierzająca do zaprzeczenia istnieniu
odrodzenia po śmierci, może jednakowoż doprowadzić do twierdzenia,
że życie po śmierci oraz życie w ogóle pozbawione jest sensu samo w
sobie. Wszak wraz z ewolucją kosmosu (czyt. wszechświata) ma miejsce
postępująca degradacja jego części składowych, co z kolei prowadzi
do dysfunkcji układów planetarnych i w następstwie do śmierci
galaktyk. Społeczne przyjęcie hedonizmu mogłoby niektóre jednostki
chwilowo uchronić od wszechpanującej tendencji do autodestrukcji, co
jednak nie wyłączy ich spod oddziaływania praw natury i nie
spowoduje powstania odrębnej grupy populacji zdolnej do
przekształcenia cech fizycznych w psychiczne do tego stopnia, by
wraz z ostateczną zagładą zachować jaźń pozwalającą na
funkcjonowanie pozaprzestrzenne. Wszelkie organizmy żywe prędzej czy
później ulegną destabilizacji, destrukcji, autodestrukcji, a
ostatecznie zagładzie z przyczyn niezależnych od uwarunkowań czy to
zewnętrznych, czy też wewnętrznych (genetycznych, psychicznych).
Pozostaje pytanie, jaką formą psychofizyczną będziemy dysponować
przed ostatecznym rozpadem i czy nasza świadomość pozwoli na
zaakceptowanie stanu rzeczy. Choć oczywiście w tej sytuacji nie
będzie to miało żadnego znaczenia...

[warzaw_bike_killerz]

Bardzo mi sie podoba to co zostalo napisane. Przyznam sie, ze juz wczoraj to
przeczytalem i musialem sie mocno zastanowic nad odpowiedzia, gdyz w szybkiej
odpowiedzi moglbym przesunac wage sensu zycia na niekoniecznie odpowiednia szale.
Zakladasz, ze istnieje zycie po smierci, pomimo szerokiej wiedzy o
autodestrukcji naszego systemu planetarnego, wiec miedzy innymi wszystkich
naszych porozrzucanych atomow po autodestrukcji naszej fizycznej formy. Mozemy
zalozyc, ze swiadomosc jest czyms niepoznanym i byc moze w zderzaczu hadronow
odkryja cos co moze miec dla niej znaczenie. Oczywiscie wowczas pozostanie nadal
pytanie, czy swiadomosc sama w sobie ma zdolnosc do ewolucji i czy nie ulega
destrukcji.
Ale gdyby wziac ujac to w sensie biologicznym - jemy aby napedzic generator
energi, ktory tworzy elektrycznosc, dzieki ktorej ukladaja nam sie na stale
polaczenia synaptyczne i tylko pamiec zapisana w tych synapsach powoduje nasza
swiadomosc? Wtedy nie ma zadnych szans. Po smierci nie ma nic, a nasz mozg
wykonuje jedynie wyuczone, zdobyte, odtworzone, uklady oparte na mechanizmie psa
Pawlowa.
Gdy nauczymy dziecko jezyka polskiego, wstawiajac go do przedszkola z dziecmi
komunikujacymi sie po wietnamsku, pozbawiamy go jakiegokolwiek wykorzystania
swojej swiadomosci. Tzn on dla siebie ma swoja swiadomosc, aczkolwiek dla hordy
wietnamskich dzieci jest niekomunikatywnym warzywna nowalijka, ktorej trzeba
wytworzyc kompletnie inne polaczenia synaptyczne, ktore umozliwia dalszy rozwoj
jego swiadomosci i generowanie wspolnej swiadomosci. Czy swiadomosc ujeta na
poziomie irracjonalnego bytu posmiertnego ma zdolnosc komunikowania sie z inna
swiadomoscia, jesli bedzie pozbawiona mozliwosci tworzenia nowych ukladow materii?
Moze swiadomosc jest tworem biologii i bez napedu elektrycznego nie jest w
stanie trwac dalej?
Nie lubie tez wyrazu wszechswiat. On gdzies musi sie konczyc, a za nim musi byc
cos dalej. Inaczej jestesmy przypadkowym tworem w nicosci zawieszonej w nicosci
i racjonalne jest dazenie do autodestrukcji.

[Gość: kuna]

„Gdy nauczymy dziecko języka polskiego (…) Tzn. on dla siebie ma swoja
świadomość (…)” – to absolutnie jednostronne spojrzenie na psychikę, nigdy się z
tym nie zgodzę, gdyż język jako sposób werbalizowania swoich wrażeń i pragnień
nie może być wyznacznikiem wykorzystania świadomości. To tylko sposób, jeden z
wielu. To świadomość kieruje językiem i komunikacją, nie odwrotnie.
Polskojęzyczne dziecko w wietnamskim przedszkolu w ciągu jednego dnia znajdzie
sto innych sposobów na komunikowanie się z rówieśnikami - w dziecięcym umyśle
nie istnieją bariery, które u dorosłego, znającego w stopniu dobrym język
wietnamski, powodowałyby blokadę i niechęć do komunikacji. Dziecko porozumie się
gestami, rysunkami, mimiką i mową ciała i z naturalną łatwością „osłucha” się z
językiem, nie przejmując się brakiem znajomości gramatyki i kaleczeniem słów.
Na Twoje pytania „Czy świadomość ujęta na poziomie irracjonalnego bytu
pośmiertnego ma zdolność komunikowania się z inną świadomością, jeśli będzie
pozbawiona możliwości tworzenia nowych układów materii? Może świadomość jest
tworem biologii i bez napędu elektrycznego nie jest w stanie trwać dalej?” mogę
powiedzieć: nie wiemy. Natomiast natychmiast dodaję: być może dowiemy się dzięki
trwającej ewolucji, bądź dzięki nieznanym do tej pory metodom poznania. Może się
wtedy okazać, iż zagłada całości istnienia nie obejmie jaźni jako bytu
niematerialnego. Może się też okazać, że jednak obejmie. Biorąc pod uwagę
wyjątkowo krótkie panowanie człowieka myślącego, a co za tym idzie stosunkowo
niewielki udział ewolucji w istnieniu naszego gatunku, warto się zastanowić co
jest wiedzą i poznaniem, a co nie może nim być i dlaczego. Nasza wiedza, dajmy
na to o jaźni, bycie, fizjologii, fizyce itp., jest niczym innym jak
przetwarzaniem zarejestrowanych przez zmysły informacji. Wynika z tego jedno: to
czego umysł nie jest w stanie zarejestrować, nie zostanie przez niego
„obrobione”, przetworzone, wykorzystane. Ale: nie oznacza to, że tego „czegoś”
nie ma. Zanim staniemy się tworem prawie idealnym, zmierzającym do życia w jaźni
na wpół z biologiczną egzystencją lub bez niej, musimy zdać sobie sprawę z
własnej ułomności postrzegania i analizowania danych. Przykładem ograniczeń
jakie nakłada na człowieka jego mózg jest banalny żart ciągnący się od
dziesięcioleci: „czy jesteśmy tutaj sami?” Jedni twierdzą, że życie na Ziemi
jest fenomenem i odmawiają racji istnienia innym bytom, inni – przeciwnie,
odmalowują widma kosmitów i udowodniają, że życie w innych układach jest
możliwe. I znów: nie wiemy. Ale dlaczego? Czy z powodu ograniczeń
technologicznej natury, czy może jednak przyczyną jest niedoskonałość naszych
zmysłów? Jestem za tym drugim wariantem z prostego powodu: niekoniecznie nie
istnieje to, czego dostrzec nie potrafimy bądź nie możemy ze względów
fizjologicznych. Dlaczego kosmita ma ręce/czułki/oko czy jakiekolwiek inne
części ciała? Dlaczego ma ciało? Umysł nie jest w stanie stworzyć „bytu od
podstaw”, więc posiłkuje się rzeczami znanymi, komponując obraz jak z puzzli. I
tu znów Cię cytuję, gdyż jedno z drugim jest bardzo powiązane: „Nie lubię też
wyrazu wszechświat. On gdzieś musi się kończyć, a za nim musi być coś dalej.
Inaczej jesteśmy przypadkowym tworem w nicości zawieszonej w nicości i
racjonalne jest dążenie do autodestrukcji.” To drugi „żart” idący za
człowiekiem, lecz znacznie dłużej niż pytanie o życie pozaziemskie. Dylematy
związane z wielkością kosmosu i jego „końcem” towarzyszą nam odkąd odkryliśmy,
że to-to nad głową nie jest namalowanym przez Boga obrazkiem, a przestrzenią
posiadającą wymiar i czas. A odkąd zastanawiamy się nad czterema i więcej
wymiarami, w których istniejemy, kosmos zdaje się powiększać. I znów nasze
umysły płatają figla: zawsze i wszędzie, wszystko co poznaliśmy miało początek i
koniec: kij, pokój, długopis, życie biologiczne, zaorane pole czy kontynent.
Koniec jest i jest początek, niczego bez początku i końca w naszej przestrzeni
nie poznaliśmy. Możliwe, że dzięki temu nie dopadło nas szaleństwo
„niezmierzonej czasoprzestrzeni” i autodestrukcja rozwija się powoli wraz z
postępem ewolucji.

[warzaw_bike_killerz]

Jesli zycie (jazni) w formie nieznanej w przestrzeni nieznanej ma przyniesc
przelom w percepcji i analityce, to nasza zdolnosc adaptacji zezwoli na miekkie
przejscie ku innej formie bytu. Zakladajac probe akceptacji pojecia
nieskonczonosc i wielowymiarowosc, bez nadawania jazni jakiejkolwiek formy
zlozonej z "puzzle" nie ma sensu sie nad tym zastanawiac i w zasadzie nalezy
hedonistycznie dozyc ku samozagladzie naszych biologicznych bytow, gdyz nadal
mamy miekka poduszke nowych okolicznosci posmiertnych.

Wyobrazmy sobie milosnika majsterklepke, ktory musi przejsc na inny poziom bytow
i sklada sie tylko z jazni. Nawet gdy sie dowie, co jest na koncu wszechswiata,
bedzie mial problem, gdy okaze sie, ze nie moze zlozyc swojej ulubionej
szafeczki, przybic sobie niechcacy gwozdziem w palec i wiercic sasiadowi dziure
w scianie, gdyz pozostanie mu jedynie jazn. Nudne byloby zycie "ducha".

Z drugiej strony, te wszystkie ufoludki, ba.. nawet istnienie Boga, to kolejny
wymysl naszych synaps i calego biologicznego ukladu generujacego prad, by
odrzucic samotnosc - jakze dotkliwej dla naszej stadnej biologii zycia i stresu,
ze jego cale zycie (ukladanie puzzle) moze nie miec sensu. A moze wlasnie nie ma
miec sensu. Czy jazn racjonalisty jest smutniejsza od jazni metafizyka?

Jestesmy sami we wszechswiecie - zle. Sa ufoludki - zle. Cala nasza egzystencja
polega na ewolucji odruchow psa Pawlowa - zle. Egzystencja polega na "palcu
Bozym" - tez zle. W zasadzie, to jestesmy w trakcie wojny fizyki z biologia.
Chemia dziala na oba fronty, a wszystkie inne typu socjologia, psychologia,
religia, etyka, moralnosc sa jedynie pieszczeniem odruchow bezwarunkowym oraz
kodowaniem ukladu naszych synaps. Zwierzat stadnych bojacych sie samotnosci i
tego, ze nie zauwazyli, iz jedynym ich celem jest powielanie swoich genow.
(swoja droga samotnosc wykluczylaby ich jedyny cel!)

[Gość: kuna]

Dlatego też należy dziękować naturze za wspaniały wynalazek, jakim
jest nasz mózg, pełniący swoje funkcje w sposób daleki od
doskonałości, a przy tym wyposażony w liczne bezpieczniki,
oddalające nas od ostatecznej samozagłady w wyniku uzmysłowienia
sobie skończoności życia i zapadnięcia świadomości w nicość.
Wystarczy nagła świadomość jednej jednostki, by pociągnąć za sobą
inne, tworząc sekty a kolejno społeczne ruchy, by doprowadzić do
czynów przypisywanych lemingom: masowych samobójstw. Tyle że
spowodowanych dostrzeżeniem bezsensu istnienia. Co do hedonizmu, to
jest on środkiem połowicznie zaradczym na dylematy egzystencjalne,
gdyż każdy normalnie rozwinięty osobnik, jak bardzo zanurzony w
hedonizmie by nie był, przynajmniej raz w życiu zastanowi się "a co
po śmierci". To że NIC, nie przechodzi większości przez gardło, a
nawet przez myśl. Bronimy się wszelkimi sposobami przed straszliwą
rzeczywistością - człowiek to przecież tylko zwierzę mające koniec i
początek, zarówno ciała, jak i umysłu, a więc śmiertelny
ostatecznie. Można gdybać i rozpatrywać różne wariacje na temat
egzystencjalizmu, hedonizmu, masochizmu i wszelkich -izmów w
dowolnej ilości, co nie zmieni faktu, że jeśli ludzkość przetrwa do
najbliższego kosmicznego kataklizmu (może dziś, może za milion lat)
to wszystkie -izmy będą zrównane do najważniejszego celu
zdegenerowanych ciał i przeewoluowanych jaźni: do przetrwania wbrew
prawdzie, że nie przetrwa nic. Bo człowiek, to takie zwierzę, które
ma się ponad prawa natury i zawsze będzie się czepiał nadziei, że
ostateczność go nie dotyczy.

[warzaw_bike_killerz]

Gość portalu: kuna napisał(a):

> Wystarczy nagła świadomość jednej jednostki, by pociągnąć za sobą
> inne, tworząc sekty a kolejno społeczne ruchy,

To pierwotny instynkt stadny. Nasladownictwo jest kolejnym elementem
dysfunkcjonalnym mozgu - samodzielnie nie bylby w stanie dzialac alternatywnie.

> Co do hedonizmu, to jest on środkiem połowicznie zaradczym na
> dylematy egzystencjalne, gdyż każdy normalnie rozwinięty osobnik,
> jak bardzo zanurzony w hedonizmie by nie był, przynajmniej raz w
> życiu zastanowi się "a co po śmierci".

Jak to co? Dalej pelna piersia korzystac z egzystencji w innej formie! Tu nie ma
sie nad czym zastanawiac. Krotka adaptacja do nowych warunkow i dalej jazda!

[Gość: licho]

> > Wystarczy nagła świadomość jednej jednostki, by pociągnąć za
sobą
> > inne, tworząc sekty a kolejno społeczne ruchy,
>
> To pierwotny instynkt stadny. Nasladownictwo jest kolejnym
elementem
> dysfunkcjonalnym mozgu - samodzielnie nie bylby w stanie dzialac
alternatywnie.

Ktoś inny to nazwał ucieczką od wolności.

[Gość: kuna]

To prawda. Wolność to największe zagrożenie dla jednostki, z lęku przed nią
zbijamy się w stada. Jak to mówią: w kupie cieplej ;-)

[Gość: Zyzio]

WBK, ewidentny okcydentalista jest głuchy i ślepy na przekazy wskazujące, że
jaźń nie jest przypisana do ciała. Samo zapoznanie się naukami Buddy, podstawami
medytacji i kilkutygodniowych praktyk w aśramie pozwala nam doświadczyć
przestrzeni nie ograniczonej do ciała. To samo znali Indianie, potrafiąc nawet
wchodzić w świadomość zwierząt, by zrobić sobie wycieczkę po dżungli nie
oddalając się od ogniska (źródło: Wojciech Cejrowski, Rio Anaconda, 2006).

Z małego Wojtusia, niewiele zostaje gdy Wojciech jest już seniorem rodu.
Kilkakrotnie zmienione WSZYSTKIE komórki w ciele (co 7 lat) dają już za życia
kilka wcieleń. Jedynie co trzyma te wszystkie ciała w jednej formie (tożsamości)
to geny i właśnie jaźń Wojciecha, czyli suma doświadczeń, która czyni Wojciecha
kimś wyjątkowym.

WBK z uporem maniaka, wskazuje, że jesteśmy niczym więcej niż zestawem reakcji
psa Pawłowa i jako tacy nie wygrywamy z przeznaczeniem.
No też nie do końca. Pamiętajmy, że człowiek od zwierząt różni się WOLNĄ WOLĄ.
My możemy zostać w płonącym lesie, jeżeli zechcemy, zwierzę nie! Instynkt
przetrwania podejmie decyzję za nie.

--
Mów mi Zyzio, mala

[Gość: kuna]

"My możemy zostać w płonącym lesie, jeżeli zechcemy, zwierzę nie! Instynkt
przetrwania podejmie decyzję za nie." To niezły przykład na to, jak w drodze
naszej krótkiej ewolucji usilnie dążymy do samozagłady odbierając sobie
najważniejszy czynnik decydujący o przetrwaniu: instynkt samozachowawczy. Nasza
wolna wola działa na naszą niekorzyść jako gatunku, a im bardziej zagłębimy się
w dążenia do przejścia z fizyczności w sferę jaźni, tym większe ryzyko
samounicestwienia. Chyba że osiągniemy zdolność łączenia i mnożenia jaźni, czyli
rozmnażania w sferze duchowej. Ale też nie ma pewności, czy byt duchowy nie może
ulec całkowitej autodestrukcji lub unicestwieniu przez jakiś czynnik zewnętrzny,
którego np. nie jesteśmy jeszcze w stania rozpoznać.

[Gość: Zyzio]

>Nasza wolna wola działa na naszą niekorzyść jako gatunku (...)

I tu się właśnie nie zgodzę. Nasz wybór przeważnie służy gatunkowi.
Pamiętam historię opowiedzianą mi na Krymie przez matrosa. Opowiadał o
ćwiczeniach floty czarnomorskiej i pożarze powstałym przy pełnym zanurzeniu.
Mechanik, którego odcięto w śluzie pełnej ognia miał wybór, który mu
przedstawiono przez interkom: rozwalić zabezpieczenia i pogrążyć łódź podwodną z
załogą lub spłonąć ratując życie innych.
W tym przypadku bohaterska decyzja zadziałała w interesie załogi-> gatunku.

To samo dotyczy samobójców. Jako jednostki nieprzydatne społecznie poddają się
samounicestwieniu.

W ten sposób umiejętność przezwyciężenia instynktu samozachowawczego służy ogółowi.

--
Mów mi Zyzio, mala

[Gość: kuna]

Muszę to przemyśleć, nie twierdzę, że jestem przypięta do swojego zdania
łańcuchem ;-), więc przetrawię sprawę raz jeszcze. Choć wydaje mi się, że przez
pryzmat zdarzenia grupy ludzi nie można oceniać wpływu wolnej woli na populację.
Można natomiast potraktować sprawę jako wyjątek potwierdzający regułę.

[warzaw_bike_killerz]

Niekoniecznie. Oczywiscie jak kazdy z gatunku Homo Sapiens jestem egocentryczny,
cyniczny i oportunistyczny i moge przyjac nawet za pewnik, ze jazn jest bytem
odrebnym od komorkowej postaci mojej powloki. Tylko dla tych plytkich celow
jakim byloby zycie wieczne z 40 dziewicami. Przeciez nie po to wspialem sie w
ewolucji tak wysoko, tak potrafie manipulowac wszystkimi biologicznymi
stworzeniami i nawet radze sobie z silami natury, zebym nie przeskoczyl tej
malej bariery jakim jest powloka cielesna.
Moje neurony stworzyly uklad w ktorym mam zakodowane, iz jestem ponadczasowy i
wszechmocny.

Pies tez ma wolna wole. Moze uciec i nie wrocic do wlasciciela. To, czy my
zdajemy sobie sprawe czy zrobil to ze swiadomych pobudek, czy tez przypadkowo
pogonil za "potrzeba prokreacji" jest tutaj nieistotne, bo gdybysmy odkryli
niechcacy, ze on uciekl od swej karmiacej reki uzywajac wolnej woli, byloby dla
naszego ego ponizajace. Ssak, ktorym potrafimy sterowac, kazac mu robic siady i
szukac narkotykow, odwazyl sie miec wlasna wole! Taka jak my!

A co steruje nasza wolna wola, ktora przedkladasz jako wyroznik od zwierzecia?
Wybor kochanki? W ktorym momencie? Przed zauwazeniem w niej godnego replikatora
naszych genow, czy po? Nie uwazam, ze wolna wola jest czyms kompletnie odrebnym
od cech wyuczonych. Po prostu masz zero jedynkowy wybor pomiedzy korzystnym lub
niekorzystnym rozwojem sytuacji przewidujac (z poznanych modeli) ich konsekwencje.
Wyjdziesz z pozaru (dla uproszczenia 0) wrocisz do stada, bedziesz bezpieczny,
przetrwasz. Nie wyjdziesz (wybor 1-ki) mozesz walczyc z pozarem (znowu wyuczony
model) lub zginac (zdajesz sobie sprawe z dzialania na podstawie poznanych
modeli). Z uwagi na stadne zycie, poznanych modeli maz tak duzo, ze tylko wydaje
Ci sie, ze masz wolna wole. Nie masz jej - odtwarzasz w calym ciagu rozne modele
poprzez szybka adaptacje do nowych warunkow (niestety zawsze znanych z modeli).
Podaj mi przyklad jakiegokolwiek dzialania z wolnej woli, co byloby nie oprate
na znanym Ci istniejacym modelu. Nie ma takiego dzialania. Wolna wola jest
pozorem, kierujesz sie tylko i wylacznie instynktami, ktore kompletnie nie
wyrozniaja nas od zwierzat.

[Gość: Zyzio]

>A co steruje nasza wolna wola, ktora przedkladasz jako wyroznik od zwierzecia?

Opowiedziałem wyżej, jako przykład, przypadek matrosa.


>Wolna wola jest pozorem, kierujesz sie tylko i wylacznie instynktami, ktore
kompletnie nie wyrozniaja nas od zwierzat.

Jak wyżej. Pamiętaj, że my mamy możliwość 0-1, zwierzęta nie!

[warzaw_bike_killerz]

Zwierzeta stadne poswiecaja jednostki! To jest instynkt. Wolna wola jest
pozorem. Pozorna byla takze w przypadku tego mechanika - mial wybor nie 0-1
tylko 0-0 albo umrze, albo umrze. Nie mial zadnego wyboru. Nie mogl zrobic
zadnej projekcji odtworzeniowej, w ktorej moglby przetrwac. Heroizmem byloby
poswiecenie sie stada aby nie umieral sam. W przypadku stada nie zadzialala
wolna wola tylko klasyczne instynktowne poswiecenie jednostki. Jak w stadzie
antylop, ktore porzucaja zrebaki, by samemu szybciej uciec od drapieznika. To
dramat, ale czy antylopa, ktorej dziecko rozszarpal lew, nie przezywa dramatu?
Tego nie wiem, bo nasz egocentryzm nie rozczula sie nad zwierzetami, ktore nie
maja wolnej woli. Frajerskie antylopy nie potrafia stadnie atakowac lwow. Nie
maja tyle silnej woli, ktora wydaje nam sie, ze mamy. Nasze usprawieldliwienie
ataku na lwy usprawiedliwiamy pozorna wolna wola, bo jestemy butni.
Poswiecanie jednostki jest instynktowne dla stada (nie jednostki)- niezalezne od
woli. Presja stada wymaga poswiecen. Czyli odtowrzeniowo osobnik idacy ku
zagladzie jest pompowany obrazem herosa. Samobojca terrorysta, nie robi tego z
wolnej woli. On ma zakodowany obraz 40 dziewic i skutecznego poswiecenia sie dla
stada. Cale stado przygotowuje go do roli pierwszego na linii poswiecenia.
Uklada mu polaczenia miedzy neuronami tak, aby nie korzystal z wolnej woli, ale
z perspektywy samych korzysci jego poswiecenia. Podobnie z tym marynarzem, czy
kapitanem na statku. Kapitan schodzi ostatni. I to nie wynika z jego heroizmu
czy wolnej woli. To wynika z zakodowania w nim takiego zachowania, aby
instynktownie dzialal w innym obszarze. Gdyby nie zakodowano mu i nie dzialal
najpierw w obszarze chronienia stada, bylby skazany na ostracyzm a nawet
odosobnienie, a jego instynkt nie moze pozwolic na osamotnienie, bo jest
stworzeniem stadnym. Dlaczego wiezienie (w szczegolnosci karcer) jest tak
powazna kara? Bo dziala na instynkt i hamuje inne instynkty, nie wolna wole.

[Gość: Zyzio]

> Zwierzeta stadne poswiecaja jednostki! To jest instynkt.

Zgadzam się, ja natomiast mówiłem o jednostce, która nie poświęciła stada,
pomimo, że instynkt samozachowawczy podpowiadał jej uciekać od liżących plecy
płomieni.

> Nie mogl zrobic zadnej projekcji odtworzeniowej, w ktorej moglby przetrwac.

Tego nie wiemy, on też nie wiedział. Mógł kalkulować: dla jednego marynarza nie
przerwą ćwiczeń, dla całej załogi - kto wie?
Mógł zaryzykować, nie zrobił tego. To jest heroizm, wolna wola.


>Samobojca terrorysta, nie robi tego z wolnej woli. On ma zakodowany obraz 40
dziewic i skutecznego poswiecenia sie dla stada.

Najpierw WBK mówisz o instynkcie, teraz o wyborze i mówisz, że to nie wola.
Pokrętne. (Tak na marginesie, słyszałeś kiedyś, aby Muzułmanka poszła do raju?
Nie słyszałeś, bo raj jest przeznaczony tylko dla mężczyzn. Stąd te legendy
powielane przez ludzi Zachodu, którzy Koranu na oczy nie wiedzieli).

Następnie poruszasz okres socjalizacji, nauki i indoktrynacji - tu się z Tobą
zgodzę, te czynniki mają ogromny wpływ na wybór zachowania jednostki. O ile na
końcu tej ścieżki jednostka ma już bardzo ograniczony wybór, to dalej ją ma!
(Wiesz dlaczego nie odstępują od zamachu? Bo wolą by rodzina dostała za niego
kasę, niż została wymordowana razem z dezerterem). Natomiast, na początku ma
wolną wolę. Dlaczego nie zostałeś złodziejem, pomimo, że w okresie dzieciństwa,
czy dojrzewania miałeś sposobność (ja miałem)? Bo wybrałeś!

Wiem, drogi WBK, co starasz się nam przekazać. Starą Pascalowską prawdą, że
jesteśmy "najsłabszą w przyrodzie trzciną, ale myślącą", a "wielkość człowieka
jest wielka w tym, że zna on swoją nędzę".

Tylko pamiętaj, że ten poczciwy jansenista nigdy nie spotkał się z naukami
Wschodu, czy z praktykami syberyjskiego szamanizmu. Postrzegał kondycję
człowieka przez pryzmat schorowanego swego ciała i brudnej, lepkiej
rzeczywistości Paryża niczym z kart książki Patricka Süskinda, Pachnidło.

--
Mów mi Zyzio, mala

[warzaw_bike_killerz]

Gość portalu: Zyzio napisał(a):
> Najpierw WBK mówisz o instynkcie, teraz o wyborze i mówisz, że to nie wola.
> Pokrętne.


Alez skadze. Zakladam, ze wszystkie wybory dokonywane sa instynktownie. Nie na
bazie woli. Zlodziej staje sie instynktownie zlodziejem. Chocby ukladal misterny
plan przez 4 lata w celu wywiezienia zlota z Fortu Knox, to jego dzialanie nie
jest oparte na woli, a na instynkcie. Instynkcie przetrwania (byc moze), ktoremu
daje przewaga pozycji w stadzie (jedne stworzenia stadne maja poroze, inne
mercedesy) Instynktow mamy mnostwo, sa one zlozone lub kierunkowe.
Matka moze miec wolna wole porzucic swoje dziecko wg Ciebie. Sa matki, ktore tak
robia i nie ulegaja powszechnemu instynktowi macierzynskiemu. Maja wartosc
"ponad" instynktowna czyli wolna wole. Nic bardziej mylnego - emiprycznie matki
zwierzece porzucaja swoje dzieci. Dlaczego to robia? Przeciez nie z powodu
wolnej woli, ktora niby ma posiadac tylko czlowiek, ktora to odroznia go od
zwierzecia. Zbyt duzo filozofii i psychologii ponad zwykle bilogiczno-chemiczne
reakcje. To, ze matka porzuci dziecko, lub nie ma mleka by je wykarmic, nie
wynika z wolnej woli, wynika ze zwiazkow chemicznych majacych wplyw na organizm
biologiczny, ktory to nastepnie sam decyduje o uczuciach! Porzucenie dziecka to
wybor powmiedzy instynktami (ktore nawet moga byc mylnie postrzegane):
instynktem maciezynski, a instynktem przetrwania.

[Gość: Zyzio]

A więc mamy tutaj zwolennika "teorii popędu" poczciwego doktora Sigmunta! Tylko
nijak mi się to nie układa w całość teorii o człowieku, w odniesieniu do
poprzednich wypowiedzi.

Koncepcja instynktu erosa i thanatosa skupia się na indywidualnych potrzebach
jednostki. Ustaliśmy poprzednio, że człowiek jest zwierzęciem stadnym (Platon),
zatem ślepe zaspakajanie swoich potrzeb doprowadziłoby do anarchii w stadzie.
W odróżnieniu od zwierząt, w społeczeństwach cywilizowanych powstrzymujemy i
stymulujemy swoje popędy, tak by nie krzywdzić innych (humanitaryzm). Zatracamy
tą umiejętność w małych społecznościach, gdzie silniejszy narzuca rację
(piramida dziobania), np. w więzieniach - tam wyraźnie widać, jakie ludzie mieli
wartości 5 tys. lat temu - aż do tak prymitywnych instynktów jest tam
zredukowana WOLA człowieka.

Skoro, drogi WBK, wychodzisz na ulicę i nie gwałcisz, albo ktoś inny Ciebie nie
gwałci, to znaczy, że teoria popędów - nie... nie powiem, że nie występuje ;) -
została przekształcona w wyższą formę gry społecznej. Ty wyjeżdżasz dużym
samochodem, twój sąsiad wyjeżdża jeszcze większym. Tylko, że w tym momencie
uprawiamy gry towarzyskie, które nie są nam wdrukowane z chwilą urodzin, tylko
sukcesywnie się ich uczymy. Gry te gramy na wielu płaszczyznach, wobec różnych
przeciwników i sytuacji życiowych (polecam książkę Erica Berne'a, W co grają
ludzie).

Gier społecznych nie da się już wyjaśnić teorią instynktów, ponieważ instynkt z
definicji jest czymś NIEWYUCZONYM, SCHEMATYCZNYM, STEREOTYPOWYM służącym do
PRZETRWANIA GATUNKU.
Drogi WBK, cały wywód o WYUCZENIU terrorysty, matrosa, kapitana statku przeczy
twojej freudowskiej teorii popędów.

--
Mów mi Zyzio, mala

-

[warzaw_bike_killerz]

Nie nie nie nie nie. Freuda w to nie mieszajmy. Znowu zbyt duzo psychologii niz
biologii.
Zwierzeta stadne. Wezmy sobie przyklad ze stada psow. Albo owiec. Kazde z tych
zwierzat nie ma wolnej woli. Kieruje sie instynktami. A jednak slepe
zaspokajanie wlasnych potrzeb nie prowadzi do anarchii!
Jest to mozliwe bez wolnej woli? Jest!
Instynkty znosza sie wzajmenie. Instynkt przetrwania czy instynkt macierzynski?
Podalem wczesniej piekny przyklad. To ktory instynkt jest wazniejszy i ktoremu
impulsowi sie ulega zalezy od miliona okolicznosci, ktorych projekcje (czyli
zakodowany obraz kolejnosci zdarzen) posiadamy juz w swoim mozgu
zaarchiwizowana! Archiwum obrazow (calego ciagu zdarzen, a byc moze zapamietane
pol ksiazki - wzorzec) moze miec wplyw na wielkosc impulsu, ktoremu poddamy
instynkt.

Twoj wzorzec zakodowany w polaczeniach miedzy neuronami wyraznie jest
nacechowany bogatym zasobem filozofii i psychologii. Przeksztalcasz moje
calkowicie "filozofujace" zalozenia tejze dyskusji na swoj wzorzec i starasz sie
to wpasowac w znane Ci ramki. Jestem za to wdzieczny, bo siegne po wiecej
ksiazek, wychodzacych ponad psychologie tlumu w supermarkecie - calosc oparta na
impulsywnym zachowaniu instynktow.

[Gość: Zyzio]

Biologia dotyczy przede wszystkim zwierząt. Na wszystkie pytania związane z ich
zachowaniami odpowie Ci spółka (a w zasadzie mistrz i uczeń) Konrad Lorenz i
Eibl-Eibesfeldt.
Ten ostatni napisał książkę "Miłość i nienawiść". Myślę, że w niej odkryjesz
odpowiedzi na zadawane w dyskusji pytania. Poniżej spis:
1. Bestia humana - nowoczesny, zniekształcony obraz człowieka
2. Zaprogramowania w zachowaniu się zwierząt i ludzi
3. Rozwój rodowy a tworzenie rytów
4. Zalety stowarzyszania się
5. Agresja z punktu widzenia nauki o zachowaniu się
6. Biologiczne tworzenie norm etycznych
7. Antagoniści agresji
8. Więzy między ludźmi
9. Jeszcze o rytach wiążących
10. Rozwój więzi osobistej i poufności
11. Od więzi zindywidualizowanej do wspólnoty anonimowej

--
Mów mi Zyzio, mala

[Gość: kuna]

Dopóki nie wespniemy się wyżej w sposobach porozumiewania ze zwierzętami nie
traktujmy ich braku wolnej woli (jeśli takowa istniej) jako pewnika. Jest
możliwe, że to tylko nasze pobożne życzenie i wcale nie jako jedyni jesteśmy
inteligentni, wyposażeni w jaźń, percepcję czy wolną wolę. Z drugiej strony
argument o braku wolnej woli jako takiej jest wart przemyślenia, choćby w
kontekście tego, co pisałam wcześniej o ograniczeniach poznania i postrzegania.
Umysł przetwarza podane informacje, nie działamy na podstawie wyjętych z próżni
obrazów, ale funkcjonujemy na bazie tego, czego się umysł "nauczył" od początku
funkcjonowania. Wystarczy przyjrzeć się snom: potrafią one tworzyć tak niezwykle
mozaiki z zapamiętanych obrazów, że np. śni ci się człowiek, którego widziałeś w
tłumie 10 lat temu przez sekundę i nawet nie dostrzegłeś tego, że twój umysł go
zarejestrował. Jego twarz może pojawiać się w snach w różnych sytuacjach, a
sytuacje te także są kompilacją doświadczeń i obrazów "mimowolnie" zakodowanych
w umyśle. Tobie wydaje się, że we śnie tworzysz nowe obrazy, a to jednak
nieprawda. Zagadki umysłu są ciekawym tematem, a zachowanie, które bierzesz za
akt wolnej woli może być po prostu innym wariantem (0-1) instynktu.

[Gość: Zyzio]

>Dopóki nie wespniemy się wyżej w sposobach porozumiewania ze zwierzętami nie
traktujmy ich braku wolnej woli (jeśli takowa istniej) jako pewnika.

Ano właśnie. Słyszałem, że w fermach gęsi tuczone na wątróbki popełniają
samobójstwo przez walenie głową o ścianę.
Nie wiem, na ile jest to świadome zachowanie, na ile reakcja na cierpienie.
Trzeba by było to sprawdzić/potwierdzić. Gdyby to jednak okazało się prawdą, to
mielibyśmy nową dziedzinę w etologii - zachowania pozainstynktowne.

> Z drugiej strony argument o braku wolnej woli jako takiej jest wart
przemyślenia, choćby w kontekście tego, co pisałam wcześniej o ograniczeniach
poznania i postrzegania.

I tu jest właśnie sedno. Najpierw w pogoni za cywilizacją sami ograniczyliśmy
swoje zmysły, a szczególnie zmysły nadprzyrodzone (Cejrowski zajmując się tym
zagadnieniem ujął, że to są zmysły przyrodzone, których nie rozwijamy i ulegają
gwałtownemu stępieniu), do tego stopnia, że nie potrafimy normalnie funkcjonować
w przyrodzie, czytać jej znaków, czerpać z jej mądrości.

Pod koniec ubiegłego wieku James Lovelock wysunął Hipotezę Gai. Przedstawił
naukowo to, co wie każda szeptucha, średnio rozgarnięty Indianin, czy Ewenk z
Syberii.

Nie możemy siebie postrzegać jako byt niezależny, możemy swoją wartość upatrywać
tylko w kontekście sytuacji, w której żyjemy (teoria głośno lansowana przez
WBK). Tylko, aby tą sytuację i siebie zrozumieć musimy otworzyć wszystkie
zmysły, kanały, meridany, odczucia - zanurzyć się w tych wrażeniach i dopiero po
takiej kąpieli jesteśmy w stanie troszeczkę przybliżyć się do prawdy.

--
Mów mi Zyzio, mala

[Gość: kuna]

Przybliżyć się do prawdy, powiadasz... powiedz jednak, o którą prawdę chodzi:
moją, twoją, WBK, prawdę jehowych, buddystów czy może muzułmanów? Masz na myśli
prawdę indywidualnej jaźni, czy prawdę wykształconą przez religie, pokolenia,
genetykę populacji? Co to jest ta PRAWDA? Bez określenia, choćby w przybliżeniu,
możemy nie dostrzec jej w tym pędzie cywilizacyjnym i zrobić to co zwykle: minąć
się z nią.

[Gość: Zyzio]

Ano właśnie, dla każdego PRAWDA jest czymś innym. Dla jednych objawieniem się
jako prorok, dla innych osiągnięciem stanu oświecenia, dla jeszcze innych
występowaniem z TV z różowym jednorożcem, lub spędzeniem życia za murami klasztoru.
Ten kto doświadczył prawdy pytań nie zadaje. On realizuje się w prawdzie.
Pytania mają, tacy jak my - wątpiący, nie zrealizowani (nie mówię, że
nieszczęśliwi - mówię, że poszukujący).
Tak więc PRAWDA to raczej doświadczenie realizacji jednostki niźli suma nauk
mas, dla mas.

--
Mów mi Zyzio, mala

[warzaw_bike_killerz]

A ja nawet nie wiem czy chcialbym szukac prawdy. Oczywiscie chcialbym szalenie
poznac tych, co znalezli prawde i sie w niej realizuja. Nie z tego powodu, ze
byliby wyznacznikiem jakiegos elementu do ukladanki, a raczej jako casus osoby
przegranej, ktora uwierzyla w swoja prawde, bo nie miala cierpliwosci pojmowac
lub poznawac dalej. Oczywiscie wiem, ze dla takiej osoby bylbym kompletnym
balwanem nie doceniajacym Prawdziwej Wiedzy i pomniejszalbym jej Prawdziwe
Doznania.
Poznanie prawdy (czy mam wole, czy jest jazn) sobie zostawiam pozostawiam na ten
moment, kiedy juz nie bede mial wyjscia i bede musial przeewaluowac swoje
wartosci i zaadoptowac do nowych warunkow, o ile takie cudowne zdarzenie sie
zrealizuje. Tu jest dzis i teraz i bardzo przyjemnie jest podyskutowac o
niemierzalnych, nienamacalnych elementach pozanaukowych, niemniej wole poddawac
sie instynktom (racjonalnie wykorzystujac zakodowane obrazy ich efektow przy
zero jedynkowym wyborze uruchamiania impulsow) anizeli wierzyc w oswiecenie
poprzez kierowanie wolna wola.

Spojrzmy racjonalnie na forme duchowa jazni. Nie wiem, czy chcialbym, aby
ktokolwiek w swojej formie bezcielesnej mogl ze mna egzystowac w tym samym
wymiarze swiata - duch podpatrujacy jak wycieram tylek. Wstydzilbym sie
wszystkich swoich zwierzecych odruchow (i nie wierze, ze sa tacy, co ich nie
maja), ktore ta niematerialna forma moglaby zauwazyc!! Nie wiem, czy swiadomosc
pozacielesna ma wstyd. Wiem, ze wolalbym nie tlumaczyc sie z niektorych rzeczy.

[Gość: Zyzio]

Drogi WBK, jeżeli mogę Cię pocieszyć, to pomyśl sobie, że całkiem prawdopodobne,
że z całą naszą planetą Ziemią, całym kosmosem jesteśmy li tylko kawałkiem brudu
pod paznokciem jakiegoś olbrzyma.

Co do przenikania się wymiarów to nie bądź taki pewien, że nie jesteś
podpatrywany. Więcej mamy dowodów, na istnienie innych wymiarów, niż ich brak.
Już wyprzedzam twoje pytanie i odpowiadam... podstawowym dowodem jest rodząca
się czujność, bojaźń i strach w określonych sytuacjach. Uważam to za instynkt
pierwotny, a więc taki, z którym się nie dyskutuje.
Reszta przykładów to umiejętność percepcji i wiedzy, aby dostrzec to czego szukamy.

--
Mów mi Zyzio, mala

[Gość: kuna]

Droga do prawdy nie jest równoznaczna z pojęciem prawdy.
W żaden sposób prorok nie będzie prawdą, może być co najwyżej jej źródłem, a
jaka jest prawda z tego źródła? Cóż, prorok też człowiek...a jego wyznawca tym
bardziej.
Osiągnięcie stanu oświecenia może zbliżyć do poznania prawdy, ale człowiek
naprawdę oświecony nie będzie mógł poprzestać na jednej prawdzie - jego
dociekliwy umysł natychmiast zwątpi i nie spocznie szukając dalej.
Spędzenie życia za murami klasztoru dalekie jest od dostępu do prawdy - to tylko
droga do niej, która w momencie oświecenia może nigdy się nie skończyć, j.w.
Jedynie występowanie w TV z różowym jednorożcem może być uznane za formę PRAWDY
samej w sobie, zważywszy na iloraz inteligencji występującej osoby, a więc na
jej niewielkie potrzeby intelektualne.

[jan-w]

Zdaniem Księgi Rodzaju, żydzi to potomkowie patriarchy Jakuba.
W jego czasach było już znacznie więcej ludzi.

[warzaw_bike_killerz]

Ojcem wszystkich ludow semickich byl Sem. Kto byl ojcem ludow slowianskich?
Brakuje! Brakuje! Brakuje!
Chodzi o tradycje plemienna - od dolu do gory, czy od gory do dolu? Kananejczyk
jest Zydem czy nie?

No dobrze. Nie ma miejsca na Slowian, robimy rewolte - ja jestem od Jafeta,
niewarszawiacy oczywiscie od Chama, a zydzi od Sema. Chcesz zmienic nasza
tradycje? Tu nie ma miejsca na... Germanow! No i oczywiscie TYLKO Noe z rodzina
uratowal sie z potopu!

[jan-w]

Tradycyjnie - wiadomo.
Szlachta od Jafeta, chłopi od Chama. Stąd ich pogardliwe określenie.
Myślisz że bycie Warszawiakiem to współczesna forma szlachectwa? ;-)

[Gość: Zyzio]

> Ojcem wszystkich ludow semickich byl Sem.

Błąd poznawczy. Oparcie tezy na jednym źródle prowadzi właśnie do takich
sofistycznych dysput.

Drogi WBK, jak poczytasz mitologię Eskimosów, czy Indian, Hindusów zobaczysz, że
źródeł powstania ludzkości jest więcej. Oczywiście nie musisz im wierzyć, ale
skoro uwierzyłeś Biblii, to nie zatrzymuj się na pierwszej książce, którą Ci
wręczono.

--
Mów mi Zyzio, mala

[jan-w]

W zasadzie masz rację, ale nie zauważyłem w mitologii eskimosów ani hindusów wzmianek o pochodzeniu ludów semickich ;-)
Dla zainteresowanych innymi książkami tego typu niż tylko biblia: www.sacred-texts.com/index.htm

[warzaw_bike_killerz]

O wlasnie! Najgorsze w tym wszystkim jest to, ze mitologie Eskimosow nie
uwzgledniaja przewodniczacej roli narodu wybranego.

Wracajac do slusznej sofistycznie uporszczonej wersji wiary (w tym przypadku
umysl nie jest w stanie pojac absolutu!), nie zauwazylem biblijnych wzmianek o
Chinczykach. Czy nie wydaje wam sie, ze ich skosne oczy moga tlumaczyc, ze sa
potomkami rozbitego statku kosmicznego?

[Gość: Zyzio]

A pamiętasz przypowieść o Gigantach zesłanych na Ziemię i potomstwu spłodzonym z
ziemskimi kobietami. Co się stało z owymi mocarzami?

Ks.Rodz.6,1-4

--
Mów mi Zyzio, mala

[warzaw_bike_killerz]

Utopili sie. 6.7

[Gość: Zyzio]

A Chińczycy się nie utopili?

--
Mów mi Zyzio, mala

[warzaw_bike_killerz]

Musza byc spoza naszego wymiaru poznawczego. Pewnikiem pojawili sie po potopie.
Przemyceni na ziemie, gdy juz bylo duzo potomkow Sema, Chama i Jafeta. Indian
tez nam dorzucili dopiero 600 lat temu.

[Gość: Zyzio]

Hmm... coś rzeczywiście w tej nauce szwankuje, bo komuniści pojawili się na
przełomie XIX/XX w. Czyli według dogmatu też nie należą do rodzaju ludzkiego. Ha!

--
Mów mi Zyzio, mala

[Gość: kuna]

Powiem więcej - będąc bytem zawieszonym w kosmosie wszyscy jesteśmy kosmitami
;-) czy tego chcemy, czy nie. Hura.

[Gość: kuna]

Ot, poczuł się wielbiciel eksponowania obcego nazwiska na własnej d... poza tym
- co ma piernik do wiatraka, jeśli chodzi o małpy i garnitury? Wszak na nasz
rodowód nie mamy wpływu, a na modę - jak najbardziej. Uściślając, bo widać nie
jesteś na bieżąco z nauką, pochodzimy od WSPÓLNEGO PRZODKA, a nie od małpy. Poza
tym królowa ma błękitną krew więc pochodzi od błękitka, albo od smurfów, nie
wiedziałeś?

?????

[Gość: zbv]

warsiawiak, nie warsiawiak, ale nienormalny ty jestes ;)

Historia o szydle i o worku

[ritzy]

"Tak naprawdę nie jestem prawdziwym Warszawiakiem, a na
Polonię chodziłem tylko w celu uwiarygodnienia mojego kłamstwa."

To by potwierdzalo moje spostrzeżenia. Kibice Polonii to farbowane
lisy i przyjezdni koniunkturaliści. Teraz, jak Polonia zostala
zlikwidowana i zastapiona przez Dyskopolo i mimo tego pałęta się w
strefie spadkowej, jej rzekomo najwierniejsi kibice rejteruja,
wymyślając najróżniejsze powody. Nie do konca zreszta
przekonywujące. Jakby to porzadny włościanin nie mogl być kibicem
tego zespolu...

Gdyby d.Polonia była choc szosta w tabeli, wowczas te wszystkie
kurki na kosciele konwiktorskim w mocno przybrudzonych koszulach
obnosily by się po miescie - wspolnie z aparatczykami z SLD - ze
swym kibicostwem, kablując tradycyjnie do policji na legionistow. Bo
to jest faktycznie jedyna rzecz, jaka lubia i umieja robic.

ritzy,

[le.chujarek]

nie masz czasem wrażenia że strasznie łatwo dajesz się podpuścić?

dawno

[nasza_maggie]

nie było tak
inteligienckiego
wątku na forumie:)))

[jan-w]

Kiedy czytam te popisy, to podejrzewam że niektórzy nie tylko WSP w Płocku, ale
nawet ATK kończyli ;-)

[ritzy]

A co Ty... To Karolak dal ciala, dokonujac coming-outa. Pomyslal, ze
potraktujemy jego szczere wyznanie jako zart, a on oczysci sobie
sumienie. Nie udalo sie, kurde.

A ponadto, kazda okazja jest dobra by tym nienawistnikom z Dyskopolo
przylozyc!