Jak zacząć?

[mycha10]

Doradzcie mi proszę od czego zacząć naukę angielskiego. Mam bardzo długą
przerwe w nauce i chyba nic nie pamiętam. Nie wiem czy lepiej zapisać się na
kurs do jakiejś szkoły językowej czy może lepsze lekcje prywatne. A może
jakiś program na komputer? Sama nie wiem.

od razu

[tuti]

najlepiej zaczac od razu.
natychmiast.



nie najlatwiej przypdakem isc na kurs?
albo kup gazete i looknij w prywatne lekcje
byle od razu;)

Moja rada jest prosta: stworzyć sobie

[toja3003]

Moja rada jest prosta: stworzyć sobie
medialne środowisko totalnie w obcym języku (to jest możliwe w Polsce!)
- wyłącznie obcojęzyczne gazety, czasopisma,
TV, filmy, radio, internet - nic po polsku.

Kilka tysięcy słówek można naprawdę w miarę szybko się nauczyć;
owszem to nie jest kwestia dni ale i nie lat - w zależności
od wieku, zdolnosci itp. idzie o tygodnie czy miesiące.
To nie jest problem ale co z tego wynika dla praktyki?

Bardzo ostrożnie odnosiłbym się do statystycznych
oszacowań dotyczących np. 95% rozumienia tekstu.
Jest wiele dość krytycznych sytuacji, krótkich
zdan, gdzie nieznajomość pojedynczego słowa staje się
problemem i może prowadzić do nieporozumień.

Reklamy obiecujące nauczenie się języka w parę tygodni
to mit prowadzący do rozczarowań. Krótkie oszacowanie:
Dziecko uczy się języka szybko, przede wszystkim
dlatego, że godzinami i codziennie pozostaje
w tym środowisku językowym, bez żadnych zachamowań
i ma do opanowania dość prosty zasób słów
i gramatyki (np. dla kilkulatka) ale nawet wtedy,
powiedzmy od 2-go do 7-go roku życia
ma za soba, skromnie licząc kilka godzin dziennie,
ok. 10 tysięcy godzin kontaktu (nauki) z językiem
(6 lat= ok. 2000 dni).

Dorosły człowiek ma nie tylko same wady
w porównaniu z dzieckiem ale jakby nie liczyć
owej bariery kilku tysięcy godzin efektywnej
nauki nie da sie wziąść jednym skokiem.

Nie spotkałem jeszcze nikogo kto zna obcy język
bez 5000 godzin nauki (obojętnie w jakiej formie
a ta "szkolna" nie należy do najefektywniejszych).
Podkreślam, że pod pojęciem "zna" rozumiem
faktycznie "znanie" sprawdzone w praktyce
za granicą, umożliwiające normalne życie i funkcjonowanie
np. w swoim zawodzie a nie jąkanie się i kaleczenie,
choćby poświadczone najlepszymi ocenami ze szkoły.

5 tysiecy godzin to mnóstwo czasu. Pół godziny dziennie
to 10 tysięcy dni a więc gdzieś ćwierć wieku. Owszem,
godzina c o d z i e n n i e da po 10 latach
pożądany efekt ale to i tak wielki wysiłek,
jeśli mieszka się w Polsce, bo przecież są weekendy,
urlopy, choroby itp.

Tak, jeśli ktoś chce jedynie opanować fragment języka
to może to zrobić szybciej, wybierając jeden z etapów:

1. Umiejętność czytania (z tym jest najprościej, bo
można się podeprzeć słownikiem, czy elektronicznym
mazakiem-skanerem i czytać wolniej bądź szybciej.
2. Umiejętność pisania - tu jest trochę trudniej,
bo potrzeba znacznie więcej gramatyki ale
też jest słownik + czas.
3. Umiejętność mówienia - jeszcze trudniej,
odpada słownik i możliwość manipulowania
czasem ale można uzbroić się w zasób
zwrotów na róńne okazje i nimi operować
aby powiedziec co się chce, choć niekoniecznie
tak j a k się chce.
4. Bardzo często umiejetność rozumienia innych w obcym języku
okazuje się najtrudniejsza - ludzie mówią normalnie
a więc nie - wolno i dużymi, drukowanymi literami,
tylko szybko, nawet bełkotliwie, dialektem, z błędami.

Co polecam?
Po opanowaniu z grubsza punktu 1.
nie przejmować się zbytnio punktem 2. (korzystać
z oprogramownia dokonującego korekty błędów).

Przejść do punktu 3. i próbować mówić do
siebie (w myślach) w obcym języku - owszem nikt
nas tu nie skoryguje ale odkryjemy swoje luki
i przygotujemy sobie własny zasób zwrotów na różne
okazje, nawet jeśli z błędami to przynajmniej
powiemy to szybko, a jeśli nie wykonamy tych
ćwiczeń to i tak w praktyce popełnimy gorsze błędy
tyle, że o wiele mniej płynnie.

Jak opanować punkt 4.? Uważam za znakomitą
metodę oglądanie (najlepiej ulubionych)
filmów w wersji oryginalnej (DVD) ale koniecznie
z podpisami w wersji oryginalnej (np.
angielski film z angielskimi podpisami,
wtedy jest duża szansa, że są one 1:1 równe
tekstowi mówionemu); wersja oryginalna z
polskimi podpisami daje o wiele mniej
a bez podpisów uczący się języka niewiele
zrozumie...

Tyle uwag strategicznych a szczegóły
typu jak się uczyc, "same"
ci się ułoża, jeśli podejdziesz do
sprawy długofalowo i systematycznie.
Efekty osiągniesz wówczas murowane i gwarantowane
ale nie obiecuję cudów tylko "krew, pot i łzy".
Czy warto? Odpowiedź należy do Ciebie.

Mała wskazówka: badania psycho-językowe dowodzą,
że ze zrozumieniem innych mniej problemów mają osoby otwarte
na innych ludzi. Staraj się w sposób swobodny, luźny
i niezablokowany ale skoncentrowany patrzeć na twarz,
zwłaszcza usta ludzi podczas rozmowy (przez telefon nic z tego niestety).
Słuchaj swoich ulubionych piosenek nauczywszy się na pamięć
ich tekstów (znajdziesz w necie) i zaczniesz odróżniać
te wszystkie zbitki typu gonna zamiast going, albo "ja" zamiast
you i w całym zdaniu faktycznie trzeba doświadczenia
żeby wyczuć melodię języka, dostrzec minimalne przerwy
dzielące wyrazy i zobaczyć, że np.
"spynylątaj" to "its been a long time" itp. Powodzenia!