miod pitny

[Gość: vitara]

podobno to wprost idealne trunek na Andrzejki i jesienno-zimowe popijanie
moze wiec zanim to kupie doradzi mi ktos jak to pic .Tak zwyczajnie po
nalaniu do szkla czy tez mozna to jakos urozmaicic?

[Gość: armta]

no, ja myślę, że zwyczajnie należy się.

[Gość: oou]

Polecam miody pitne z Lublina. To strona internetowa gdzie można dowiedzieć się
o miodach więcej www.apis.pl

[Gość: Dilvish]

Miodu nie pija się ze szkła, tylko z ceramicznych naczyń. W „Miodku” na Pięknej
w Warszawie zawsze podawany jest w glinianych kubeczkach. I tak „jedynak” pije
się z kieliszków, takich jak do wódki tylko ceramicznych. Jednak „jedynaka” i
tak nigdzie nie można kupić także problem z głowy. „Dwójniaki” są mocne jak
diabli i gęste jak zupa, więc także proponuje małe, płytkie naczynia. Ja
zdecydowanie preferuje „trójniaki”, z tym że tu też trzeba uważać, bo można w
tej samej cenie dostać miód o boskim, delikatnym smaku (np. Kasztelański) jak i
podejrzaną śmierdzącą ciecz. Czym więcej medalików narysowanych na etykiecie
tym będzie faktycznie lepszy. „Czwórniaki” zdecydowanie odradzam, to tak zwane
miody wytrawne, kwaśne i o słabej mocy.
I zapamiętaj że jak mawiał pan Zagłoba: „Picie na stojący i bez należytego
szacunku nie przystoi szlachcie” ;-)

[Gość: armata]

a potem, to już tylko czworaki

[Gość: BD]

Witam,

Gość portalu: Dilvish napisał(a):

> się z kieliszków, takich jak do wódki tylko ceramicznych. Jednak "jedynaka" i
> tak nigdzie nie można kupić także problem z głowy.

Hmm, coś mi tu nie pasuje na pewno "jedynak"? Jedynak to IMHO taki miód w
słoiczku. Te nazwy to proporcja miodu do wody - dwójniak to część miodu na
część wody, trójniak część miodu na dwie części wody etc. Najmocniejsze to
chyba są półtoraki, gdzie miód - woda są w proporcji 2 : 1. Można je utrafić
np. na targach pszczelarkich, w sklepach trudno, ale widziałem w W-wie w BOMI w
Kliffie.

A miody z lubelskiego APISu - nawet trójniaki - pyszne są.

pozdrawiam,

BD

[pippin]

Półtoraki się zdarzają zdecydowanie. Jedynak raczej nie.

Z trójniaków Apisu zdecydowanie lepszy był Podczaszy od Stolnika. Ten drugi mi z przeproszeniem jabolem zalatiwał, taką siarką. Apis najbardziej się chwali Bernardyńskim, ale tegom nie pił.

Natomiast z poznańskich rzeczywiście Kasztelański jest niezły, trochę takim przepalonym cukrem podchodzący. Jednak na dłuższą metę odrobinę męczy.
Tu macie te z Poznania:
www.osp.com.pl/miody-pitne_f.htm

[Gość: Niech]

Te z Poznania sa najpopularniejsze w w-skich sklepach. Ale nie sa najlepsze.
Zeby moc z czegos wybrac, trzeba pojsc do sklepu pszczelarskiego (np. przy
Waszyngtona). Tam dopiero sa cudenka - niestety nie moge sobie teraz
przypomniec nazw, ale sa takie miody o lekkim owocowym posmaku, wisnia, malina
itp. Doskonale. I sa tez niezle na prezent dla cudzoziemca miody w ladnych
podluzntych ceramicznych flaszkach. Wysylam takie do Rosji czy na Bliski
Wschod - oni o tym nawet nie slyszeli.

uwazajcie na Kurpiowski dwojniak...

[Gość: Luki]

Wlasnie. Kiedys bardzo mi smakowal. Wiec, jakies poltora roku temu, przy
okazji, znow go kupilem. Okazal sie byc strasznym swinstwem, czyms w rodzaju
zwyklego miodu zmieszanego z denaturatem, absolutnie nie do wypicia. Moze
trafilem na jakas felerna butelke, a moze sie posuli po prostu (poprzednio
pilem go ladnych pare lat wczesniej). A tych tam zlotych medalikow ma jak
psow. Aha, zdjecie butelki i opis jest na stronie www.apis.pl

A cytat z Zagloby jest sliczny!

;-) Luki

[Gość: Rodrigez]

U mnie w domu to się miody samemu robi. Bo to żadna filozofia troszkę trzeba
tylko pokombinować z ziołami. Cholernie długo się czeka by takiego spróbować. W
zależności od rodzaju to stoją od dwóch do sześciu lat zanim zaczniemy się z
nimi mierzyć. Frajda jednak pić swoje, powiedzmy osobiście wyhodowane.

[Gość: kanuk]

i oscypek z nim dooobrze idzie. powaga. jak gorgonzola z wytrawnym sherry
Amontillado. swiateczna wyzerka, a niech to :)))

[Gość: plooshack]

Gość portalu: Rodrigez napisał(a):

> U mnie w domu to się miody samemu robi. Bo to żadna filozofia troszkę trzeba
> tylko pokombinować z ziołami. Cholernie długo się czeka by takiego spróbować.
W
>
> zależności od rodzaju to stoją od dwóch do sześciu lat zanim zaczniemy się z
> nimi mierzyć. Frajda jednak pić swoje, powiedzmy osobiście wyhodowane.

nie hodowałem. NIE WYTRZYMAM TYCH GŁUPICH 2 LAT, co dopiero mówić o 6ciu!!! Nie
wytrzymałbym nawet 2 tygodni! Z trudem - może 3 dni...
Rodrygu, masz cierpliwość godną chrześcijańskich męczenników.
Wolę dwójniaki od trójniaków, i to nieprawda, że trzeba je zlizywać ze
spodeczków :)


plooshack

[Gość: Padre]

Jasne, kilka lat temu, jakies trzy, probowalem samemu zrobic miodek, ale nie
dalem,rady. Zabraklo cierpliwosci.