duża agresja

[annakopysc]

Mam psa (około 4 lata), który jest bardzo agresywny. Gdy go wzięłam,
początkowo mieszkal z babcią (dom z ogrodem) i drugim, b.grzecznym 13letnim
psem. Pierwszy tydzien(to bylo 2 lata temu) spokoj, potem zaczęło się takie
gryzienie, że babcia nie dawała sobie rady, opatrywanie, rozdzielanie, itd.
Jako że do ma dwa wejścia, psy przez 2 lata mieszkały w osobnych pokojach.
oddzielnie wychodziły i się mijały. Jak doszło nie daj Boże do spotkania:
zadyma. 4 latek cały czas chyba czuł tamtego, bo sikał na potęgę. Po 2 ltach,
czyli 5 miesięcy temu zabrałam go do domu (mieszkam w bloku)-jest bardzo
grzeczny dla domowników, ode mnie wręcz uzalezniony, nie sika, zaklimatyzował
się wręcz pięknie.
Tymczasem wciąż ma ochotę ZAGRYŹĆ, ZAMORDOWAĆ każdego spotykanego psa, a
nawet niektóre suki, np. sąsiada wilczycę. Nigdy nie wiadomo, kogo z mijanych
ludzi wytypuje na ofiarę i zechce rzucić się do łydki, a potrafi tak czasem.
Kryteria ma niezbadane.
Jest też bardzo głośny, drobny szelest na klatce i HAU HAU!!! Jak wchodzi
ktoś obcy to samo, a najchętniej byłoby DZIAB! ale się słucha i nie gryzie
gości, a nawet oswoi się, to można go głaskać. Dla mnie jest absolutnym
aniołem, ewidentnie mnie uwielbia.
W sumie nie przeszkadza mi ta agresja, ale może ona jest jakimś psim ADHD?
Może on powinien być jakoś wyciszony? Szkoda mi byłoby go sterylizować. Sama
nie wiem. Ale w ten sposób biega tylko na przegubowej smyczy, nie mogę go
spuścić z oka nawet na moment na spacerze.
Z wyglądu jest mutacja owczarka z jamnikim, taki niskopodłogowiec o pysku
wilka.
Czy zdarzają się psy o takim zachowaniu? Czy to jest do leczenia?

[dorota-r]

Moim zdaniem agresja wystąpiła kiedy pies zaczął walczyć o dominację. Potem
doszła do tego izolacja i "zdziczenie"-dlatego teraz tak się zachowuje. Nie
wiem co można z tym zrobić...resocjalizacja? W tym wieku to już pewnie trudne.
Słyszałam że zmniejszenie białka obniża agresję. Kastracja też mogłaby być
skuteczna. Na pewno polecam kaganiec!

[adam.pietron]

Myślę że problem leży raczej w braku socjalizacji z innymi zwierzętami (także
ludźmi ) i wynikającego z tego strachu , który budzi agresję.
Sytuacja tak naprawdę dla zoopsychologa - jeśli chcesz pod warszawskimi
numerami 841 44 40 i 841 40 22 możesz otrzymac namiary na zoopsychologa dr
Joannę Iracką i porozmawiac z nią.
Kastracja - należy się nad nią zastanowić - choć jeśli problem lezy w psychice
a na to wygląda , tylko częściowo spełni ona swoją rolę - ale od niej warto
zacząc.
Pozdrawiam

[annakopysc]

Dziękuję za radę. Też o tym myślałam, zwłaszcza, że mieszkam 3 przystanki od
Multi Wet-u. Sama jestem psychologiem, ale ludzkim niestety:)
Rozmyślałam też dużo o kastracji. Ale skoro Pan uważa, że warto się zastanowić,
to może to rzeczywiście zbyt radykalne, chociaż wszędzie na stronach obrońców
zwierząt kastracja jest wychwalana po niebiosa,

[dzungarias_paradise]

Jeśli mogę jeszcze coś dodać, to obok kastracji i wprowadzenia diety uboższej w
białko (już wymienionych) poleciłabym "odczulanie" psa. Jest to ćwiczenie
mające na celu wprowadzenie pozytywnych skojarzeń z tym, co wywołuje u psa taki
niepokój. W praktyce wygląda to tak, że gdy widzimy obiekt mogący wywołać u psa
atak, odwracamy od niego psią uwage starając się skupić ją na sobie. Najlepiej
użyć do tego smakołyków. Tak więc gdy tylko nadchodzi obcy pies, zaczynamy
zagadywać naszego spokojnym głosem, karmiąc go mięskiem/serkiem/czymś co lubi.
Najlepiej aby w pierwszych dniach stosowania tej metody unikać sytuacji, w
których krytyczna odległość (po której następuje atak) między naszym a obcym
psem zostaje przekroczona. Dystans ten będzie się z czasem zmniejszał, ale
ważne aby tego procesu nie przyspieszać. Jeśli w czasie "odczulania" zaisnieje
obawa, że dojdzie do konfronacji, lepiej przejść na drugą stronę ulicy lub
obejść drugiego psa szerokim łukiem. W końcu obcy pies/człowiek będzie się
kojarzył psu z pozytywnym bodźcem od właścicielki i on sam będzie przychodził
po nagrodę ignorując resztę świata. Osiągnięcie celu trwa różnie długo u
różnych egzemplarzy. Nie należy też oczekiwać, że nasz zwierzak kiedyś zacznie
się wręcz radosnie bawić z obcymi (choć to nie wykluczone). Jego postępy mogą
skończyć się na etapie ich spokojnego ignorowania.
No i warto pamiętać, że czasem właściciel prowokuje agresję swojego psa gdy
np.na widok nadchodzącego obcego nerwowo ściąga smycz, zanim jeszcze zwierzak
okaże chęć ataku (a generalnie zawsze najpierw następuje takie ostrzeżenie). To
może pogłębiać problem.