Dodaj do ulubionych

Kociak i dwa 6 miesięczne szczeniaki razem?

04.05.08, 01:25
Mieliśmy pół roku temu podjętą decyzję, żeby przygarnąć kota i psa.
Ale w domu zamieszkały dwa szczeniaki husky i do tej pory mamy pełne
ręce roboty więc kociaka nie ma. Ale temat powraca, trochę sobie
poukładaliśmy obowiązki i zastanawiamy się nad wzięciem konkretnego
5tygodnowego kociaka ze schroniska. Najbardziej się boję, że spore
już psiaki nigdy nie przyzwyczają się do kota( i wzajemnie) i będą
utrudniać mu życie i stresować go a my zawsze będziemy musieli je
izolować (o ile to w ogóle jest mozliwe)
Mój poprzedni pies, owczarek kaukaski, chociaż obce koty próbował
ganiać ale na własne nigdy nawet nie mruknął i kolejne nasze
zwierzaki przyjmował z wyrozumiałościa i nawet sympatią (ale bez
zbytniej poufałości, spać razem z kotem nigdy nie chciał). Obawiam
się, że akurat husky mogą mieć większy problem z ułożeniem sobie
poprawnych stosunków z kociakiem i przede wszystkim nie chcę, żeby
nowy domownik czuł się źle z nami i w naszym domu. A jeśli weźmiemy
go z tego schroniska to przecież nieodwołalne i decyzja na zawsze.
Czy ktoś miał podobne doświadczenia i mógłby mi coś doradzić? Aha,
próby zaprzyjaźnienia ich z królikiem zakończyliśmy, żeby nie
stresować królisia bo raczej ich zainteresowanie zwierzakiembyło
nadmierne i nie rokujące, może za szybko spasowaliśmy. Żyją więc
razem i oddzielnie jednocześnie: wiedzą o sobie, wąchają się przez
szczebelki klatki i właściwie akceptują ale jak krolik na wolnosci
to one zamknięte i na odwrót.
Obserwuj wątek
    • sun_of_the_beach Re: Kociak i dwa 6 miesięczne szczeniaki razem? 04.05.08, 10:03
      Moim zdaniem przedsięwzięcie z marnymi szansami na powodzenie. Psy już podrośnięte i zżyte z sobą, rasa (!) szczególnie mało predystynowana do koegzystencji międzygatunkowej, psy są dwa, a więc to już stado i stadne instynkty łowieckie raczej wezmą gore nad "przyjaźnią". Być może są domy, gdzie coś takiego się udało, ale rachunek prawopodobieństwa wypada raczej in minus.
      • ojasia Re: Kociak i dwa 6 miesięczne szczeniaki razem? 04.05.08, 10:17
        Marnie to widzę. Królika nie zaakceptowały, widocznie wszystko mniejsze od nich
        to dla nich zwierzyna łowna. Ja mam psa mieszańca husky z owczarkiem niemieckim
        i dwa koty. Pies przybył do nas w wielu 2 lat, a koty już były. Obeszło się bez
        incydentów (pies nie wykazywał w stosunku do nich agresji a koty ustawiły sobie
        psa do tego stopnia, że zabierają jej z pyska co lepsze kąski), ale na podwórku
        mój pies poluje na wszystko: koty, wiewiórki, żaby, jaszczurki itd.
        Husky już takie są, a w stadzie, to małe szanse żeby zaakceptowały potencjalny
        obiad kręcą im się pod nosem
        • rezurekcja u nas wyszlo dobrze 04.05.08, 21:07
          kot byl malenki, kiedy do nas przyszedl, pies mial okolo roku, moze
          wiecej. Duzy mieszaniec mArki owczarek wroclawski (po przodkach
          niemiecki). Oczywiscie pierwsze kontakty z kotem pod czujna
          kontrola. Potem kot traktowal psa jako mamuske, przychodzil na
          pieszczotki, deptal psu szyje, grzal sie w jego cieple.
          Potem sie minelo troche czasu, w domu zostala tylko kocica,do
          ktorej doszedl szczeniak ("wilczur"). Milosci nie bylo, kocica psa
          nie adoptowala, ale zyli w szacunku.
          Teraz mam psa ze schroniska. Niestety jest kotozerny. Dlatego jest
          starannie izolowany od kotow i innych zwierzat jadalnych.

          Dodam, ze za czasow wilczura przywiozlam do domu krolika
          miniaturowego. To byly trudne dni, wilczur byl niezwykle ciekaw
          stworzenia, ale raczej w celach konsumpcyjnych.

          Kot ma te przewage nad krolikeim, ze moze uciec na wysokosci.
          • igge Re: u nas wyszlo dobrze 06.05.08, 00:19
            ło matko, mam tylko nadzieję, że moje psy nie są "kotożerne"
            Liczę też na swoje zdolności wychowawcze i młody jednak wiek
            psiaków, które na razie to może za trzema kotami próbowały polecieć,
            Ale z drugiej strony nie spacerują im koty nonstop przed nosem tzn
            nie miały tak znowu wiele kontaktów nawet dalekich z kotami i może
            dlatego wydaje mi się, że są jakieś szanse
            • rezurekcja Re: u nas wyszlo dobrze 06.05.08, 17:12
              igge napisała:

              > ło matko, mam tylko nadzieję, że moje psy nie są "kotożerne"

              Moj kotozerca byl kiedys psem czyims. Byc moze ten ktos go na koty
              szczul. Potem byl psem niczyim. Moze wtedy zaczal polowac na koty?
              Reszta naszych psow nie miala kontaktow z kotami, dlatego nowych
              domownikow przyjela przyjaznie.

              > nie miały tak znowu wiele kontaktów nawet dalekich z kotami i może
              > dlatego wydaje mi się, że są jakieś szanse

              Są, oczywiscie.
              • basset2 u moich teściów też:) 07.05.08, 08:48
                ze zwierzakami jest różnie... i tak u moich tesciów są dwa psy i kot
                psy:lablador 2 lata i wzięta ze schroniska 3 letnia sunia a'la jużak
                od pażdziernika ub.roku doszedł kociak zaleziony w lesie...bali sie
                ze psy nie zakceptuja kota a jednak nie było z tym żadnego problemu:)
                teraz kot bawi sie,sypia z nimi ,udepuje, ni i ...dyscyplinuje
                psy :)))
                • igge Re: u moich teściów też:) 10.05.08, 01:15
                  klamka zapadła jutro kociak będzie z nami
                  Wet namawiała na dwa (są do oddania 2 koteczki siostry) ale mój mąż
                  był nieugięty. Szkoda, byłoby im raźniej we dwie. No i bawić mogłyby
                  się ze sobą. Dziękuję za wszystkie odp
                  • rezurekcja dwa, dwa, bierzcie dwa! 10.05.08, 11:06
                    igge napisała:

                    > klamka zapadła jutro kociak będzie z nami

                    powodzenia

                    > Wet namawiała na dwa

                    dobrze mowila

                    > ale mój mąż był nieugięty.


                    ooooooooooo, szkoda.
                    Ale... nawet krowa zmienia zdanie.
                    • a.nancy Re: dwa, dwa, bierzcie dwa! 10.05.08, 13:44
                      popieram, bierzcie dwa :)
                  • marzenia11 napisz szybko jakie sa początki :) 10.05.08, 11:41
                    Ja bym wzięła dwie, bo siostry, bo razem raźniej no i szkoda tej, która zostanie biedula sama, poza tym dwa koty rozumieja sie świetnie a wcale obowiazków nie dochodzi dwa razy więcej - tyle samo tylko dwa pyski łaszą się do nóg zamiast jednego :)
                  • brzozasyberyjska Re: u moich teściów też:) 10.05.08, 14:29
                    zgadzam się z przedmówcami. bierzcie dwa. męża trzeba obłaskawić ;).
                    ja po 2,5 roku wzięłam drugą kotkę do pierwszej i było dużo strachu
                    czy sie zaakceptują, dogadają i zaprzyjaźnią. wiesz o czym mówię bo
                    przecież właśnie to przechodzicie z kociakiem do psiaków :). jest
                    bardzo duże prawdopodobieństwo, że za jakiś czas dojdziecie do
                    wniosku, że kot musi mieć kociego towarzysza, ale wtedy już będzie
                    to dużo trudniejsze w realizacji. a teraz siostrzyczki już sie
                    kochają, w dodatku będą tęsknić za sobą ;( , a poza tym w kupie dużo
                    łatwiej poradziłyby sobie z psiakami ;), byłby chociaż układ dwie na
                    dwóch ;). żeby łatwiej przekonać męża podsuń mu ten artykuł: ech nie
                    wiem czemu nie chce mi się link skopiować, na www.adopcje.org - "co
                    dwa koty to nie jeden." mnie ten artykuł przekonał a miałam brać do
                    kota psa, żeby sobie chodzić na spacery :D
                    • igge Re: u moich teściów też:) 11.05.08, 00:53
                      ja to wszystko wiem ale małż aktywnie sprząta nonstop w domu i
                      zbiera kupska z sypialni więc delikatnie mi radzi, żebym się mocniej
                      zaangażowała w rehabilitację córeczki zamiast zapraszać do domu
                      kolejnego domownika. On generalnie lubi zwierzęta ale chciałby
                      czasem mieć "zwyczajny", przeciętny dom i święty spokój a nasz dom
                      jest dosyć zwariowany. Ta druga identyczna jak nasza koteczka nie
                      znalazła jeszcze domu ale na razie przez dwa tygodnie wetka nie
                      oddałaby jej i tak bo ma problemy z jedzeniem i jest jakoś super
                      mocniej związana z matką. Szok, że one mieszkają w tej lecznicy w
                      dość małej klatce!!! Ale taka jest niestety rzeczywistość.
                      Zwierzaków pod opieką jest tam więcej a wet jest przemiła. Cóż myślę
                      intensywnie jak przekonać małża, ale on wykazuje ciut za mało
                      entuzjazmu i naszą Nalą (i zakupami dla niej). Mamy 2 tygodnie ( w
                      tym kilka dni nieobecności małża bo on ma pracę wyjazdową bardzo,
                      często go nie ma - ale tak wprowadzić bliźniaczkę bez jego zgody i
                      wiedzy wtedy kiedy go nie będzie, to chyba dość drastyczne) Dzieci i
                      ja jesteśmy zakochani w kotce od pierwszego wejrzenia. To cud nie
                      kot. Nie lubi się jeszcze przytulać chociaż nie chce być sama ale
                      mruczy jak traktor, szaleje jak torpeda po kanapach i biurkach,
                      wszystko ją interesuje, psoci, przegryza, łamie, trąca, ciągnie
                      i ... jakoś, co dziwne, nie widać po niej wielkiego stresu z powodu
                      utraty swojej pierwszej rodziny. Ja myślę, że ona miała dość tej
                      klaty. Największy problem z psami bo świnka i królik dobrze sobie z
                      nią radzą. Psiaki są aż za bardzo podekscytowane, wąchają wszystkie
                      kocie miejsca, nasze ręce, próbują chapsnąć małą w biegu a ona
                      zamiast pazurkami w pysio im pacnąć zupełnie ma w nosie śmiertelne
                      niebezpieczeństwo i woli prychać na swoją szmacianą myszkę, nie na
                      nie. U niej zero stresu z powodu szczeniaków za to my full stresu
                      ze strachu o nią. Trudno mi stosować pozytywne metody zabezpieczenia
                      kota przed psami. Nonstop je głaszczemy, nagradzamy spokój i
                      opanowanie w obecności nowego domownika. Ale też jak ją chcą ugryźć
                      to dostają po paszczy (lekko) i zostają ostro skarcone słownie.
                      Boimy się o nią, na razie jest zdecydowanie za mała, żeby się
                      obronić plus totalnie nie boi sie psów. A one za delikatne nie są.
                      Egzekwujemy obecny od zawsze zakaz włażenia na kanapy dla piesków i
                      w trzy osoby kontrolujemy sytuację gdy kocio hasa po sofach. Nie za
                      bardzo jest gdzie uciec w mieszkaniu gdyby była taka potrzeba bo one
                      wskoczą i na biurko, wszędzie. Moje psiury, szczególnie sunia,
                      bardzo lubią się przytulać i byc chwalone więc na ostry ton reaguja
                      raczej posłuszeństwem (przynajmniej na moich oczach, co zrobią gdy
                      mnie nie będzie przy kotku to nie wiem) Nie są agresywne ale
                      rzeczywiście jak tu ktoś już wspominał, robimy coś wbrew ich
                      naturze :( To banda zaciekawionych i dokazujących dzieciaków ale
                      myślę, że wcześniej gdybyśmy wprowadzili kotka byłoby jeszcze
                      gorzej, teraz psiaki są trochę wychowane, łatwiejsze do opanowania
                      choć nadal to żywioł. Na razie śpią oddzielnie, kontakty tylko pod
                      kontrolą, niemalże pełna izolacja. Liczę na to, że po kilku
                      tygodniach będzie lepiej. Tak jak małż się obawiał nonstop zajmujemy
                      się towarzystwem.
                      • igge Re:dziś kocio nonstop domaga się kolanek 11.05.08, 21:52
                        Nie chce być sama i woli kanapę od swojego pudełeczka i
                        transporterka, chociaż urządzone ma przytulne mieszkanko w łazience.
                        Biorąc kicię chciałam spełnić wielomiesięczne jeśli nie wieloletnie
                        marzenie niepełnosprawnej córeczki ale....uwielbiam tego kocia sama
                        równie mocno co dzieciaki. Od małego znosiłam do domu różne znajdy
                        ale teraz wydaje mi się, że ta koteczka jest wprost stworzona dla
                        naszej rodziny i zachowuje się tak jakby była z nami od urodzenia.
                        Myślałam, że może tak nas polubi (i my ją) najwcześniej za kilka
                        tygodni, miesięcy. Będziemy molestować małża o jej siostrę. Ale to
                        byłoby już zdecydowanie ostatnie zwierzę w domu bo zacznie w końcu
                        brakować czasu, żeby każdym się oddzielnie zająć. Psy dzisiaj
                        szalały w ogródku, my pilnowaliśmy, żeby nie
                        przeskoczyły/podkopały/wspięły się do sąsiadów a one praktycznie nie
                        zwracały uwagi na kota (naszego, bo ostro pogoniły kocura sąsiadów).
                        Czyli postęp, bo wczoraj na niczym innym oprócz kotka nie mogły sie
                        skupić. Na razie nie puszczamy luzem ich wszystkich bo chęć pogoni
                        za małą mogłaby być nie do opanowania. Zresztą mogłaby wejść pod
                        taras i tam to tylko psy potrafią się wkopać.
                        • marzenia11 Re:dziś kocio nonstop domaga się kolanek 11.05.08, 22:24
                          Fajnie. Cieszę się bardzo:)) Widać, że wszystko przebiega pomyślnie i nader szybko wbrew pozorom zwierzaki adaptuja się do nowej sytuacji. Ale ostrożności, którą macie nigdy za wiele. czekam na dalsze wiadomosci - dobrej nocy :)
                          • igge Re:szczenie koleżanki 15.05.08, 18:25
                            to nie na temat ale strasznie mnie męczy więc napiszę. Otóż byłam
                            dziś z dziećmi u dobrej swojej koleżanki, która nie dość, że wcale
                            nie powiedziała mi, że jej stary (tzn właściwie zaledwie paroletni))
                            pies zakończył żywot i mają małego ok 4miesięcznego szczeniaczka od
                            ponad tygodnia (widziałyśmy się w tym czasie co najmniej kilka razy,
                            nie licząc częstych telefonów, rozmawiałyśmy o zwierzakach,
                            przyleciała zaraz następnego dnia choć byliśmy bardzo zajęci, żeby
                            zobaczyć naszego kociaka etc) ale przede wszystkim moim zdaniem
                            traktuje swojego malucha paskudnie a będzie pewnie jeszcze gorzej,
                            lub tak samo źle przez całe życie psiaka. Koleżanka ma dom wolno
                            stojący w lesie, z dwóch stron posesji ma dwa jakby kojce, boksy ze
                            zdewastowanej siatki, nie zupełnie malutkie ale duże też nie. W
                            jednym wilkopodobny 8letni pies, w drugim ten, zobaczony dziisiaj
                            zupełnie przypadkiem, przepiękny też wyglądający jak ON, maluszek.
                            Mają budy, klepisko, dwa razy dziennie donoszone jest najtańsze z
                            supermarketowych (nie może być droższe niż 2 zł za kilogram) żarcie,
                            karma zalana jest wodą, żeby3 było więcej i psy NIGDY nie dostają
                            wody. KOleżanka podobno trzymała pieska w tajemnicy dlatego, że wie,
                            że my mamy inne metody wychowawcze, jesteśmy przeciwko przemocy etc,
                            a ona chce psa pilnującego i nie chciała, żeby mały był dotykany i
                            nie wiem co jeszcze bo przecież mogła powiedzieć, żeby go nie
                            ruszać, dzisiaj nie zbliżylismy się nawet do siatki. Piesek już po
                            tak krótkim czasie(podobno na początku był osowiały bo zabrany matce
                            i nie taki wściekły, dziś nawet ugryzł właścicielkę) zachowuje się
                            okropnie agresywnie co mnie dziwi u takiego malca. Najpierw na nasz
                            widok uciekł szybko skulony do budy, potem rzucał się naprawdę
                            groźnie, nie w zabawie, na siatkę, gryzł i szczerzył się, nonstop
                            szczekając ze złością. Oprócz tego, że jest i będzie źle karmiony,
                            nie pojony, NIGDY nikt nie będzie z nim wychodził nawet na
                            najkrótsze spacery (nikomu się nie chce, choć las dookoła i
                            koleżanka ma dwoje dużych i sprawnych dzieci, które mogłyby się tym
                            zająć). Powiedziała, że jeszcze raz wyprowadzony, mógłby się
                            przyzwyczaić, polubić i domagać się częstszych spacerów a ona nie
                            lubi wysiłku. Kupy, siki etc zostają w boksie i podobno "wklepują"
                            się, bo rzeczywiście nie było ich widać. Z rzadka mąż je sprzątnie,
                            jak mu się przypomni, na pewno nie regularnie. Psy w nocy będą
                            spuszczane na posesji, żeby broniły domu. NIGDY nikt (nawet dzieci
                            nie wykazują zainteresowania) nie podejdzie do nich, żeby je
                            pogłaskać, przytulić etc. Są minimalnie zaszczepione tylko jakieś
                            najbardziej podstawowe szczepienia zrobione w schronisku w Józefowie
                            skąd go zabrano. Na inne szczepienia na razie szkoda im kasy.
                            Zresztą koleżanka rzeczywiście na wszystkim w życiu szokująco wręcz
                            oszczędza, taki ma styl życia i wychowywania swoich dzieci, choć
                            zarabiają tak jak my, jeśli nie lepiej. Podejrzewamy, że stary
                            piesek też nie był leczony i dlatego nie żyje, szczurek też im padł
                            nie leczony chyba. Tabletki na odrobaczenie kupuja jak najrzadziej i
                            narzekają, że strasznie drogie bo pięć zł sztuka. Wet musi sam do
                            nich przyjechać bo im benzyny, czasu, kosztu biletu autobusowego
                            szkoda i jeszcze marudzą, że niezawsze przyjeżdża jak się umówi (a
                            wetka nie bierze ani grosza za dojazd, co z tego, że mieszka w
                            pobliżu) W ogóle uważam, że takim ludziom schronisko nie powinno
                            pozwalać adoptować psa. Bo nawet ośmielam się myśleć, że im taniej
                            wychodzi adoptować kolejnego niz zapłacić za ewentualne wyleczenie
                            poprzedniego jeśli już zachoruje. Uff, to tyle
                            • rezurekcja kolezance zyczymy sukcesow 15.05.08, 22:08
                              w hodowaniu kolejnego psa, ktory kiedys ciezko pogryzie ją albo jej
                              dzieci.
                              • igge Re: kolezance zyczymy sukcesow 15.05.08, 22:46
                                tylko widzisz, nie zostaną pogryzieni bo trzeba by było mieć jakiś
                                kontakt z psem, ona już chyba kolejnego psa tak traktuje, strasznie
                                szkoda mi tych zwierzaków, nigdy nie były wpuszczone do domu,
                                (zresztą nawet moje dziecko nie wpuszczane jest na pięterko domu bo
                                jeszcze oparłoby się o nową ścianę i zabrudziło farbę) żadnego
                                treningu czystości, nic, rosną właściwie półdzikie i to z
                                premedytacją w domu gdzie 3 razy w tygodniu lata się do kościoła a
                                to jakieś zaprzeczenie chrześcijaństwa, ona znowu pewnie uważa mnie
                                za wariatkę, że jeszcze nie wywaliłam swoich psów na dwór, czyszczę
                                kupska z dywanu i wanny i że im mięso u rzeźnika specjalnie kupuję.
                                Mają też kota, dłuuuuuugo miał tasiemca bo szkoda było kasy na leki.
                                Kot oczywiście też jest wywalony z domu, przychodzi czasem na
                                jedzenie (do sąsiadów też)Ehh, szkoda gadać, piesio śliczny i już na
                                starcie nie poszczęściło mu się w życiu.

                                • marzenia11 Re: kolezance zyczymy sukcesow 15.05.08, 23:12
                                  Wkurzaja mnie takie historie i tacy ludzie. Cholewka nie znam się na tym, ale może to kwalifikuje się do zgłoszenia do Towarzystwa Opieki nad zwierzętami? Mam nadzieje, że wypowiedzą się inni, bardziej doświadczeni niż ja. A może warto zadzwonić do nich (do TOZ) i zapytać czy mozna cos w takiej sytuacji zrobić.
                                  • igge Re: kolezance zyczymy sukcesow 16.05.08, 00:45
                                    tylko, że przecież pies jest kiepsko ale jednak dwa razy dziennie
                                    karmiony do syta, ma wybieg co z tego, że nie wypasiony, jakąś tam
                                    najbardziej podstawową opiekę weterynaryjną teoretycznie też, nie ma
                                    łańcucha (obroży też nie bo szkoda kasy i niepotrzebna skoro nie
                                    będzie wychodził na spacery), wygląda zdrowo i zadbanie a że szczeka
                                    wściekle to już nie jest karalne jak wychowujesz (lub nie
                                    wychowujesz) swojego psa
                                    Ja z nią rozmawiam, tłumaczę ale chyba żyjemy w dwóch różnych
                                    światach i raczej nie doniosę na nią do TOZ, chociaż z małżem
                                    uważamy, że psiak nie będzie miał wiele lepiej niż w schronisku...
                                    • sloneczko55555 Re: kolezance zyczymy sukcesow 21.05.08, 12:49
                                      Na początku czerwca odbieram suczke Husky (bedzie miała 7 tygodni) w domu mam 4
                                      letnią kotke, jak powinnam ją przygotować, niestety sposób z kocykiem psa
                                      przywieziony wcześniej do domu odpada,bo hodowla jest 300 km od zamieszkania. Co
                                      powinnam zrobić? A i jeszcze pytanie czy jeśli już doszło by do sytuacji,ze pies
                                      albo kot by się zachowywał agresywnie na początku to którego powinnam brać na
                                      ręce,bo kiedyś coś słyszałam,że wtedy trzeba któregoś zabrać
                                  • mmk9 jeżeli latem nie daje wody, 21.05.08, 14:03
                                    to szkoda słów. Pewnie raczej jesteś bezsilna, najwyzej możesz nie
                                    nazywać jej dobrą koleżanką.
                                    • mist3 Re: jeżeli latem nie daje wody, 21.05.08, 20:20
                                      A nie za młoda ta sunia Husky. 7 tygodni to trochę za mało jak na szczeniaka.
                                      • rezurekcja Re: jeżeli latem nie daje wody, 21.05.08, 22:41
                                        mist3 napisała:

                                        > A nie za młoda ta sunia Husky. 7 tygodni to trochę za mało jak na
                                        szczeniaka.

                                        Nie, teraz jest szkola, zeby szczeniaki wydawac od 7 tygodnia. Tak
                                        mowila guru dr Suminska.
                                        • igge Re: jeżeli latem nie daje wody, 21.05.08, 23:21
                                          nie wiem które brać na ręce, ja brałabym raczej kota. Szczeniaczek
                                          malutki nawet husky, myślę, że bez problemów przyzwyczai się do
                                          starszego kotka i w dodatku różnica wielkości będzie lepsza na
                                          początku na korzyść kota. Kocio zawsze przyzwyczai sie a może nawet
                                          polubi psa. Cierpliwości i z czasem wszystko się ułoży. U nas
                                          wolniutko ale lepiej. Kociak nic sobie z psów nie robi, wariuje i
                                          nawet je zaczepia. Często jest cały obśliniony. Jest dla nich
                                          superatrakcją ale już jeden z piesi potrafi nawet dłuższą chwilę
                                          spokojnie leżeć i nie biegać za kotem.

                                          Z tą wodą to ja naprawdę nie rozumiem jak nawet namoczona sucha
                                          karma może wystarczyć i pies egzystuje, nie choruje. Moje wypijają
                                          całe wiadra wody dziennie. I na spacerach wyrywają się do każdej
                                          kałuży. Masz rację koleżanka mnie totalnie zniechęciła do siebie. Ma
                                          też kota z tasiemcem i szkoda jej było od razu kupić u weta pastylki
                                          za 5 zł na odrobaczenie. O kastracji nie wspomnę nawet.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka