Strach przed korzystaniem z nocnika

[gruba_dynia]

Moja córeczka (2,5 roku) ciągle jeszcze sika w pampersy. Jest bardzo
żywym dzieckiem i w momencie kiedy rodzice uczą dzieci korzystania z
nocnika nie było szans żeby choc przez chwilkę posiedziała na nim.
Teraz jest nadal ruchliwa ale mądrzejsza i bardzo ładnie mówi wiec
komunikacja z nią jest łatwa. Dobrze wie że trzeba siusiac na
nocnik, dobrze wie kiedy jej się chce siku, ale wtedy przychodzi i
mówi "mamo nałóż mi pampersa bo ja chce siku". Potrafi długo
wytrzymac bez sikania, kiedy chodzi bez pieluchy to nie zdarzają się
prawie wcale niekontrolowane wpadki. Problem polega na tym że za nic
nie chce zrobic siku do nocnika. Tupie, płacze, krzyczy ze ją boli,
że nie da rady, ale czeka na pampersa. Po nałożeniu robi siku
momentalnie. Na nocnik nie. Jestem coraz bardziej zaniepokojna tym
faktem. Bo z jednej strony widzę, że potrafi juz kontrolowac swoje
potrzeby fizjologiczne ale ma coraz wiekszy strach przed sikaniem do
nocika, o sedesie juz nawet nie wspomnę. Nie wiem dlaczego. Boi się
sikac w próżnię? Nie działa nagradzanie (woli zrezygnować z
ulubionych rzeczy niz zrobic siku do nocika). Przyznaję, żę nie
umiem wziąć jej na przetrzymanie. Nie mogę znieść płaczącego z bólu
dziecka.
W momencie kiedy nie chce sie jej siku bez problemu siada na nocnik.
Próbowałam polozyc pieluszkę na nocniku, zeby siedziała na nocniku i
jednocześnie czuła coś pod pupą niestety nie chce wtedy usiąść na
nocnik.
Podsumowując - w sytuacji kiedy czuje ze chce sie jej siku nie chce
usiąś na nocnik.
Dziewczyny, poratujcie jakimś skutecznym sposobem.

[koza_w_rajtuzach]

Moją córkę też długo nie potrafiłam nauczyć korzystania z nocnika. Problem był
podobnego typu jak u Ciebie. Nie pomagały nagrody ani jakiekolwiek inne
stosowane przeze mnie metody.
Pewnego dnia gdy widziałam, że chce siku przyniosłam nocnik i powiedziałam, żeby
się załatwiła. Oczywiście był krzyk "nieee!". No i wtedy zupełnie nie namyślając
się zrobiłam coś co o dziwo zadziałało! Na nocniku była taka naklejka z
kaczuszką. Pokazując na nią palcem przemówiłam do córki w ten sposób "cześć,
jestem kaczuszką". Mała uśmiechnęła się i odpowiedziała "cześć kaczuszko".
Kontynuowałam więc dalej z entuzjazmem w głosie "codziennie się na ciebie patrzę
i widzę, że jesteś fajną dziewczynką. Czekam aż w końcu będziesz chciała zrobić
na mnie siku". Wtedy córka ucieszyła się, odpowiedziała coś w stylu "no jasne",
usiadła na nocnik, załatwiła się, po czym spojrzała na kaczuszkę i powiedziała
"zobacz ile zrobiłam dla ciebie siku" . W ten dzień ostatecznie pożegnałyśmy
pieluchy .

[gruba_dynia]

Dzięki, spróbuje zatem wcielić się w misia puchatka

[jagabaga92]

"mówiaca" kaczuszka nocnikowa czyni cuda - u nas też swego czasu to podziałało

:(

[gruba_dynia]

Próbowaam wczoraj tej metody, nie zadziałało.
W końcu stwierdziłam, że w takim razie to ja zrobię siku do
nocniczka żeby puchatek był zadowolony. Więc córka stwierdziła ze
ona zrobi i nic. Siedziała, płakała, aż zanosiła się od płaczu, nie
zrobiła siku. Po nałozeniu pampersa - momentalnie

[koza_w_rajtuzach]

Trudna sprawa... Może daj jej jeszcze trochę czasu.. Sama byłam załamana, bo
bardzo długi czas zmagałam się z córką i nie wierzyłam, że przed trzecimi
urodzinami uda mi się ją nakłonić na nocnik, ale udało się .
Może zmiana nocnika coś pomoże? Jak myślisz?

[walentyna]

Ja z moim synem tez miałam pod górke i do nocnika nigdy go nie
zdołałam przekonac. Ale kupiłam nakładke na sedes i siemudało. Nie
za pierwszym razem - co kilka tygodni próbowałam małego zachęcic do
sikania na nocnik lub na sedes i po prostu za któryms razem
zechciał.
Polecam też ksiażeczke "Kamyczek na nocniczku" - nam pomogła.

[mika_p]

Odpuść jej na kilka dni, kup najtansze pieluchy i zakładaj zawsze, jak poprosi.
Nie ma co się stresować, przecież kontroluje i nie siusia, gdzie popadnie, tylko
sygnalizuje jak na dziewczę w jej wieku przystało.
Co za różnica, tak naprawdę?

Jak odpuścisz i odczuje, że nie ma przymusu siusiania do nocnika, to może się
przełamie.

[marlenka_p]

Ośmielę się podpiąć pod Twój wątek, ponieważ mamy bardzo podobną sytuację, a nie
chciałabym zaśmiecać forum kolejnym wątkiem o nocnikowaniu.
U nas sytuacja jest bardzo podobna. Mała ma 2,5 roku i też boi się zrobić siusiu
zarówno do nocnika jak do sedesu. Mamy kilka nocników, 2 rodzaje nakładek.
Rozmawia z wszystkimi zwierzątkami z nalepek, proponuje jej przeróżne nagrody,
ale to nic nie daje. Pierwsze próby rozpoczęłyśmy przed drugimi urodzinami,
wtedy nawet nie chciała usiąść na nocnik. Przez ponad pół roku zrobiła taki
postęp, że sama usiądzie na nocniku, ale może siedzieć nawet 4 godz., a siusiu
nie zrobi. Tak samo jak u Ciebie: krzyczy, płacze, wije się z bólu, zdarzało jej
się nawet kilka razy zasnąć na nocniku z wyczerpania. Jest między naszymi
córkami jedna różnica, moja sika gdzie popadnie: na dywany, podłogi, kanapy,
fotele, a jak chce zrobić kupkę, to chowa się po kątach, żebym nie zauważyła.
Przeważnie po kilku dniach (góra dwa tyg.) poddaję się i robimy przerwę. Po
jakimś miesiącu próbujemy znowu.
Zaczęłam się zastanawiać, czy może nie wybrać się z nią do psychologa, ale chcę
jeszcze poczekać chociaż do trzecich urodzin.
Gdybyście znały ajkiś sposób, byłabym bardzo wdzięczna.

[hanalui]

marlenka_p napisała:
> zdarzało je
> j
> się nawet kilka razy zasnąć na nocniku z wyczerpania.

Boze..toz to tortury prawie stosujesz

[lechasia]

Witam,
proponuję, abyś rozłożyła w nocniczku pampersa, dzieci bardzo często boją się o
to co się dzieje z ich siuśkami. Powiedz małej, że siusiu nadal będzie w
pampersie, żeby się nie denerwowała. Spróbuj tej metody - może u Ciebie zadziała.

Jedno jest pewne...

[walentyna]

Znacie dorosłą zdrową osobę, która sikałaby w pieluchy? Ja nie i ta
świadomość pocieszała mnie trochę, kiedy mój synek bojkotował
kolejne próby edukacji nocnikowej.

W tej, jak i w wielu innych kwestiach wciąż się przekonuję, że
zdecydowanie za mało ufamy naszym dzieciakom. Najlepsze efekty
wychowawcze obserwowałam wtedy, kiedy "odpuszczałam" małemu i
pozwalałam mu podejmować wyzwania kiedy sam zdecydował, źe jest
gotowy.

[emilly4]

O wlasnie! I ja tak zrobilam
Moja corka rowniez ma 2,5 roku,jest strasznie wygadana, potrafi nasladowac
wszystko-taniec, mimike, zapamietuje piosenki po angielsku, ale NIE UMIE zrobic
siusiu na nocniku, po calej nocy nie oddawania moczu, wypiciu kubka wody i
siedzeniu przez 1,5h na nocniku, rozmawiania, ze Mikolaj widzi, ze prezent, ze
byle co..nic, sucho, sadzanie jej w lazience przed kapiela, przy otwartej
wodzie(kiedy ja juz nie moge wytrzymac), nic sucho, pokazywanie jej jak
zalatwiaja sie dorosli..nic, a sprobujcie ja posadzic na sedes, gwarantowane
szramy na rekach po wbitych paznokciach! Woli nie jesc slodyczy przez kilka dni!
Po zdjeciu jej pieluchy na tydzien, mocz oddawany byl na dywan, na tate nie
wspomne o kupce...corka nie czuje, ze cos jej leci, wogole jej to nie
przeszkadza! Zapytana o to jak robi siku w pieluche, mowi ze nie wie.
Stwierdzilam, ze nie bede stresowac ani jej ani siebie, bo zadnej to na dobre
nie wyjdzie, poczekam, a moze kiedys sie zdziwie..mam nadzieje, ze da rade do
ukonczenia 3 lat...
A i z pewnoscia sprobuje kupic jej ta ksiazke o Kamyczku, ona uwilbia czytac i
tak wlasnie myslalam, czy nie ma takiej o siusianiu.

p.s
Dobrze wiedziec, ze nie jestesmy same z tym problemem

[hanalui]

emilly4 napisała:
> Zapytana o to jak robi siku w pieluche, mowi ze nie wie.

I serio nie przyszlo ci do glowy ze faktycznie nie wie? ?

[daluma]

Moja córka też nie chciała się długo rozstać z pieluchą. Tak jak u
Was, bystra, gada jak stara, a do nocnika nie będzie się załatwiać,
bo jak mówiła "to jest problem". Zdjęłam pieluchę, to jak się
zesikała to aż się popłakała, że ma dziurę w rajtuzkach. Namawiałam,
przekonywałam (ale nic na siłę), nic to nie dało. Aż w końcu w wieku
2 lata i 10 m-cy pewnego pięknego dnia mała wstała i powiedziała, że
nie chce już pieluchy i mam założyć jej majtki

[gruba_dynia]

Moja mała tez z tych wygadanych i śpiewających. Moze coś w tym jest
że jak dziecko tak intensywnie rozwija sie w jednym kiedunku to
kuleją inne sprawy? Ja tymczasem odpuszczam. Metody z gadającym
nocnikiem i wszystko co przychodzi mi do głowy nie działa. Moja mała
chętnie chodzi bez pampersa. Przewaznie jak zrobi już do niego siku
to go zdejmuje i wyrzuca do kosza. Ewidentnie jej przeszkadza.
Zakupiłam Kamyczka na nocniku i wrócimy do tematu po nowym roku.
Ale pocieszające jest to że inne dzieci tez ta mają

[kasia.s3]

Moja córka ma skończone 27 miesięcy (od dzisiaj ) Od dwóch tygodni dopiero załatwia się na nocnik, ale za to sama się rozbiera przed siedzeniem, a później "pomaga" mi umieścić zawartość nocnika w wc, ma przy tym mega radochę .
Zmierzam do tego, że polubiła się z nocnikiem, kiedy ja zupełnie odpuściłam temat. Czasem mimochodem bąknęłam, że jeśli uda jej się zrobić na nocnik, to na pewno w szafce znajdzie się jakaś nagroda (mam zapas łakoci). W moim przypadku zadziałała metoda, że nic na siłę.
Oczywiście temat nagród sam zniknął, ale jak córcia się
załatwi na nocnik (nieraz nawet nie wiem, kiedy), to krzyczy: brawo, brawo!!
Tylko cierpliwości trzeba.
Pozdrawiam serdecznie

[astra27]

Moja córcia w wieku 17,5 miesiąca robiła na nocnik, zapytana czy
chce siusiu mowila albo nie albo siusiu i robiła, sama oczywiście
nie pamiętała ale pytalismy jej w miarę czesto i robila. Jak miała
biegunke to sama wołała na nocnik. Przyplątała jej się niestety
gorączka i chcielismy złapać probke moczu i wstawilismy do nocnika
pojemniczek jałowy i widocznie ją ukuło czy coś. Po ponad miesiącu
robienia prawie 99% do nocnika nie chce na niego usiąść. Jak się jej
zapytamy gdzie się robi siusiu to mówi do nocniczka a jak się spytam
a gdzie Zuzia zrobiła to mówi na podłoge ucieka i się śmieje. Teraz
pewnie jakiś czas nie bedzie chciała zrobić siusiu na nocnik.
Kupilismy jej nowy zupełnie inny takiego misia i raz zrobiła na
niego bo powiedzialam że miś płacze że nie chce zrobić siusiu i to
był koniec.