Jak wychować dziecko w weekend

[ala.23]

polityka.onet.pl/artykul.asp?DB=162&ITEM=1149129&MP=8

[ala.23]

Czy tak jest i czy tak być musi jak napisali autorzy artykułu.

[odalie]

"Obawiałem się tego..." powiedział, hmm, no powiedział ktoś z _Alicjiw Krainie
Czarów_...

Obawiałam się takich treści, patrząc na okładkę pisma - och, jaka niedobra
biznesswoman, jak ona może tak od niechcenia trzymać dziecko...

No to napiszę, co mi się nie podoba w tym tekście.

> Alina Rumowska [...] radziłabym czytać, czytać, czytać.

To ja już nie wie, czy autor artykułu uważa, że ta położna mówi dobrze, czy źle?

> Tomasz Szlendak przyjrzał się grupie zamożnych i wykształconych rodziców,
którzy nie dopuszczali myśli o przyszłej degradacji społecznej swoich pociech.

Mój Boższzzz, a co to by byli za rodzice, jeśli by mieli planowo zakładać, że
ich dzieci będą stać społecznie niżej od nich!!! Szczęka mi z lekka spadła. Czy
to naprawdę tak niecacy, że się chce promować potomstwo? zapewnić mu
przynajmniej taki standard, jakim się samemu dysponuje?

> W wieku 4 lat ich dzieci otrzymują pierwszy komputer, w weekendy regularnie
wychodzą do teatrów i do galerii. Także na zajęcia sportowe.

Ooooo, tragedia, tragedia... Do teatru chodzą, straszne. Co do komputera -
takie, panie, czasy. Moja teściowa nie potrafi obsłużyć Worda, a moje dziecko -
owszem, i nie tylko to. Po prostu dzieci wzrastają otoczone elektroniką, to
jest częścią ich rzeczywistości. Czy to takie okropne i straszliwe?

> Macierzyństwo jest wielką życiową rolą, która dostarcza gigantycznej
> satysfakcji, ale z pewnością nie jest pasmem przyjemności.

Ojojoj, wiem, że tym razem ja przesadzam, ale czy nie mamy do czynienia z
moim "ulubionym" zjawiskiem, czyli Ludzmi-Którzy-Wiedzą-Lepiej-Co-Jest-Dla-Nas-
Dobre?

Sorriii, ale czemu życie nie ma być pasmem przyjemności? Bywa trudno, wrednie,
źle, ale w życiu chyba (no, nie wiem?) chodzi o to, aby czuć się ze sobą i
innymi dobrze i czerpać tyle przyjemności, ile się tylko da. Rozumiem tezę o
udawaniu, na siłę. Mimo wszystko, cywilizacja pozwala, abyśmy nie zmieniały
swojego życia tylko dlatego, że mamy dzieci. Możemy je skorygować, możemy
zrobić sobie urlop od zabiegania na jakiś czas, ale nie musimy zmieniać. I ja
uważam, że to zjawisko pozytywne.

> Więc psychoterapeuci podkreślają: nie ma recepty, nie ma macierzyńskiej
instrukcji odpowiedniej dla każdego. Dziecko to nie algorytm.

No i właśnie. Z tym akurat się zgadzam

[wieczna-gosia]

> > Tomasz Szlendak przyjrzał się grupie zamożnych i wykształconych rodziców,
> którzy nie dopuszczali myśli o przyszłej degradacji społecznej swoich pociech

odalie- dla mnie miedzy "zakladac" a "niedopuszczac do mysli" jest duuuuza
przepasc znaczeniowa. Sama sie powiem z takim niedopuszczaniem zmagam- ja corka
jedynaczka zamoznych i wyksztalconych rodzicow. Poza tym pojecie degradacja
spoleczna jest szalenie szerokim pojeciem. Moze oznaczac ze rodzic nie
dopuszcza do mysli ze dziecko bedzie spalo w kartonie albo ze bedzie muzykiem
hip hopowym- ci w koncu duuuza kase tluka- bo ma byc lekarzem.

Czy to takie okropne i straszliwe

Chyba chodzilo o zagospodarowywanie 100% czasu swoim dzieciom. a nie o teatr
czy komputer.

Generalnie sie z toba zgadzam, ale musze powiedziec ze mnie generalnie artykuly
w tym tonie nie przygnebiaja )
Uwazam ze zawieraja w sobie pewne prawdy ktorych swiadomosc pomaga czlowiekowi
podejmowac swadome decyzje. A jakie wnioski wyciagamy z takich artykulow wynika
w duzej mierze z tego jak my sie z naszym zyciem czujemy.

JKlasycznym przykladem jest burza jaka wybucha zawsze po artykulach Milskiej o
tym ze wazne jest siedzenie z dzieckiem w domu. Jak czlowiek generalnie ma
lekkiego kaca to odbiera to jako atak. Jak kaca z tego powodu nie ma to po
polaczeniu z kolejna prawda ze "szczeliwa matka to szczesliwe dziecko"
oraz "liczy sie jakosc czasu a nie ilosc" wychodzi mu zgrabny i milo
funkcjonujacy koktailik. Jest w tym praca i dziecko i wszystko i jakos sie
kreci. A przeciez te artykuly pisze kobieta matka czworki dzieci pracujaca
niewatpliwie ) Wiec w zasadzie to ja po przeczytaniu takiego artykulu
powinnam wpasc w kompleks. A po spotkaniu z pewna Idealna Matka Idealnego
Dziecka (pracujaca niewatpliwie) to juz w glowe powinnam sobie strzelac )

Ale jestem hedonistka czego wszystkim w piatek 13 zycze i obiecuje sie
klocic )

[osica]

Dla mnie ten artukuł miał wydźwięk tylko i wyłącznie negatywny - zniechęcał do
zakładania rodziny & poświęcania się dla dzieci. Jakoś popsuł mi się nastój po
przeczytaniu tego....

[mama_wiktora]

A ja nie mialam negatywnych odczuc. Dla mnie ten raport rzeczywiscie
odzwierciedla w duzej mierze nasza rzeczywistosc.

Kobiety poszukuja uniwersalnych i dokladnych podrecznikow i instrukcji do
dziecka, a to nie jest mozliwe, wiele z nas zatracilo instynkt, albo zagluszyl
go strach przed niesprawdzeniem sie w roli matki, brak nam oparcia ze strony
naszych matek i calej tej babskiej ogromnej rodziny, bo rodzin
wielopokoleniowych juz nie ma, wiedza babek sie zdewaluowala, a zewszad mamy
natlok roznych, czesto sprzecznych ze soba informacji o tym jak wlasciwe
macierzynstwo wygladac powinno.

A ze kazda matka chce byc najlepsza matka dla swoich dzieci, to i gubi sie w
tym troszke. To tylko raport, nie zauwazylam tam jakis szczegolnie drazniacych
mnie opinii. Moim zdaniem, jest moze nieco skrotowy, nie zaglebia sie
wystarczajaco w temat, ktory prosty nie jest, i pewnie tomy mozna o tym napisac.

Pozdrawiam
Gosia

[mumin_ek]

Witajcie,

Zdaje sie, ze to artykul z mojej 'ulubionej' serii

Zgadzam sie z Odalie, ze nie ma algorytmu na wychowanie dziecka.

Nie zgadzam sie, ze bez wsparcie mam, babek, cioc, tesciowych i kuzynek nie
wychowa sie spokojnie i bez stresu dziecka. Bzdurki. Mnie rady oswieconych babc
denerwowaly. Zreszta one same potrzebowaly instruktazu. Poradzilismy sobie ku
zaskoczeniu rodzin obu we trojke (my+Muminek). Rodzina przezyla szok, ale dumni
tez byli, choc na pewno rozgoryczeni zdziebko, ze dobrych rad udzielac nie
mogli.

Podobalo mi, ze uslyszalam od poloznej po porodzie, ze jestem bardzo dzielna
(nie placilismy jej i na pewno sobie poradze i zebym pamietala, ze predzej
lekarz czy polozna zrobi krzywde noworodkowi niz jego wlasni rodzice.
Uprzedzila o mozliwosci baby blues. Rewelacyjna kobieta.

No i moj 'ukochany' watek - pracaa vs dziecko, wlasne przyjemnosci vs dziecko.
Ja wrocilam do prracy i jest dobrze. Muminek jest zadowolony i szczesliwy, ja
mam dla niego naprawde duzo czasu, dzieki temu, ze prracuje moj maz tez. Maly
uwaza za naturalne, ze ma oboje rodzicow, a nie tylko mame i tate pozna noca.
Pewnie, ze nie uwazam, ze jakosciowa godzina dziennie z dzieckiem wystarczy, bo
nie wystarczy. Wiem, ze bedac w domu mialam dla niego mniej czasu. Nie ma
jedynych slusznych wyborow i tyle.

A co do wlasnego egoizmu. Hmm, swiadomie zdecydowalam sie na dziecko, wiec mam
obowiazek je wychowac najlepiej jak potrafie. Taki okres w zyciu, taka moja
decyzja, egoistyczna, bo to przeciez JA chcialam miec dziecko, Muminek sie na
swiat nie prosil, wiec obowiazuje mnie pewna konsekwencja.

Pozdrawiam,
Kasia

[1asia]

Dla mnie w tym artykule chodzi o mode jaka zapanowala jesli chodzi o wychowanie
dzieci.Rodzice faktycznie zaopatruja sie w multum roznych podrecznikow i
probuja znalezc zloty srodek na wychowanie dziecka doskonalego.Swoje pociechy
posylaja na tysiace dodatkowych zajec, chodza z nimi co tydzien do teatru i
galeri tylko po to zeby dziecko bylo najlepsze.A przeciez tak nie moze
byc.Nalezy rozwijac zainteresowania dzieci a nie calego swiata.
Jezeli chodzi o dawne czasy kiedy kobieta w ciazy dostawala wsparcie od innych
czlonkin swojej urodziny, to wydaje mi sie , ze to bylo dobre.Bo przeciez
kobiety caly czas obcowaly z ciaza i na biezaco byly w tych sprawach.A teraz ,
gdy kobieta urodzi to naturalnie odchodzi od tego tematu.Przestaje sie tym
interesowac i dlatego jej porady udzielane komus innemu, kilka lat pozniej sa
juz przestarzale np moj lekarz zalecil mi, abym nie chodzila duzo jesli nie
chce za szybko urodzic.A bacia mojego mezczyzny powiedziala mi dzisiaj zebym
chodzila jak najwiecej bo to pomoze mi przy porodzie.Niezly kontrast.Ale gdyby
tylko jego babcia byla z nami wiedzialaby o mojej faktycznej sytuacji i wtedy
(jestem tego pewna) udzielilaby mi innej rady.Ale dlatego ze wiezy rodzinne
slabna, nie przebywamy tak duzo ze soba to automatycznie nie wiemy wszystkiego
o sobie i rady innych sa po prostu nie na miejscu i nie trtafione.A przedtem
jakos wszyscy zyli razem.I grupy kobiece tez inaczej funkcjonowaly.
Dla mnie jedno jest pewne:moge czytac duzo ksiazek, moge sluchac porad innych,
ale to co z tym zrobie jest tylko i wylacznie moja sprawa.Bo tak naprawde tylko
ja i moj mezczyzna znamy siebie i nasza sytuacje.
Pozdrowionka
Asia

[aluc]

no cóż, dla mnie ten artykuł był dość nieskładną gonitwą myśli na parę luźno
związanych z sobą tematów, aczkolwiek pewne myśli były cenne - ta o braku
algorytmu, ta o założeniach rodzicielskich... spodziewałam się prawdę mówiąc
czegoś bardziej spójnego

na marginesie - mówiąc o środowisku rodziny wielopokoleniowej autorzy nie mieli
raczej na myśli pokolenia naszych matek i teściowych, bo one właśnie
najczęściej na własnym organizmie przećwiczyły wychowanie w rodzinie nuklearnej
i same o wielopokoleniowej nie mają zbyt wielkiego pojęcia

idealna powiadasz gosiu? w łeb strzelić? chyba ja ))

[wieczna-gosia]

> na marginesie - mówiąc o środowisku rodziny wielopokoleniowej autorzy nie
mieli
>
> raczej na myśli pokolenia naszych matek i teściowych, bo one właśnie
> najczęściej na własnym organizmie przećwiczyły wychowanie w rodzinie
nuklearnej

Tez tak sadze.
A od strony mojego meza sa takie rodziny wielopokoleniowe. tesciowa ma 4
rodzenstwa, niestety nie ma przedwojennej kamiennycy w ktorej mieszkali ale
wszyscy mieszkaja blisko siebie widuja sie bez powodow i generalnie zauwazylam
ze przy taaaaakiej sumie doswiadczen nie ma gadania "masz za malo pokarmu a ona
jest za lekko ubrana" bo kazda z tych kobiet ( a jest ich na swietach lekko z
12) ma inne doswiadczenia. Za to kazda ma inny patent na kolke i to jest
swietne. tesc tez ma czworo rodzenstwa Wszyscy we Wroclawiu w jednym domu.
Uwielbuiam- swietnie imprezy zawsze trzy alternatywne obiady i jest komu dzieci
zostawic ))
Moja mama ma doswiadczenia jednostkowe (dlugi i ciezki porod, brak pokarmu
itd.) wiec sila rzeczy jej rady mnie nei ruszaly. A po co zakladamy watki 100
sposobow na kolke albo mam syna niejadka? Wlasnie z braku tych 12 bab w
rodzinie co jedna masowala brzuszek, druga nie pila mleka trzecia pila piwo a
czwartej dzieci kolek nie mialy.

> idealna powiadasz gosiu? w łeb strzelić? chyba ja ))
no a kto ) przeciez nie ja )

[malwina18]

A ja myślę że ten artukuł ma niewiele wspólnego z prawdą, tak jak wiele
artykułów. Jestem taką "okropną matką business woman" (bo muszę zarabiać na
życie, iż na mam nadzieję jeszcze następne dzieci) i jak wiele moich koleżanek
w tej sytuacji jakoś ciągnę i nie widuję dzieci tylko w weekend (najwyżej śpię
4 godź. na dobę), jesteśmy "zwyczajnymi" matkami i najbardziej doskwiera po
prostu zmęczenie i trochę wyrzuty sumienia i smutek,że tak mało mamy czasu dla
rodziny. Ale tak pewnie musi być, nie zawsze można to zmienić (bywa coś takiego
jak np. "specyfika zawodu")nie można z dziś na jutro zmienić zawodu na taki,
który akceptuje 1/2 etaty albo 8 godzin a potem " na pewno wychodzę do domu".

[odalie]

Faktycznie, trochę się zagalopowałam. Chodziło mi generalnie o takie
bardzo "zrównujące" podejście, wyrażone w artykule - tak naprawdę trudno,
według mnie, dociec, kto posyła dziecko do teatru, bo jest snobem, a kto
dlatego, że całą duszą kocha teatr. Owszem, zgadzam się, że negatywnym
zjawiskiem jest scedowanie całego wychowania na przedszkole, potem szkołę,
kursy, wszystkie zorganizowane zajęcia lekcyjne i pozalekcyjne, na zasadzie -
nie będziemy sami się martwić, nie będziemy budować więzi z dzieckiem,
komunikacja nam siada, ale po cóż się troskać, skoro dziecko chodzi do
najlepszej szkoły i ma n do kwadratru korepetycji. Faktycznie, najważniejsze są
wartości, do których dojdzie się w rodzinie, od podstaw, samemu wspólnie z
rodzicami.

Co do standardu i te de... Ależ ja pamiętam to, pamiętam! Chodziłam do
podstawówki, w której było sporo marynarskich dzieci. Było to we wczesnych
latach '80, kto pamięta, skojarzy, jaki był wówczas status "marynarzowych" i co
za tym idzie, "marynarzówien". Wybaczcie mi obecne żony marynarzy - ale w
tamtych czasach wielu (oczywiście nie wszystkim! na pewno nie wszystkim) osobom
związanym z morzem, a co za tym idzie Baltoną i dewizami, uderzała sodowizna do
głowy, i tego się nie dało zauważyć, nawet jak się miało 7-9 lat ("Ależ
kochanie, mówiłam ci żebyś nie pożyczała lalki Barbie innym dzieciom!").

Miałam koleżanki zajadające się białym krojonym chlebkiem tostowym z Nutellą (z
Pewexu), które uczęszczały na co się tylko dało - rytmika, balet, angielski...
Jakoś efektów tej edukacji już pod koniec szkoły podstawowej nie było widać -
bo to było na siłę, wbrew samym dzieciom, tak dla picu i pucu.

Z drugiej strony, oj ja nie wiem, czy sama nie pozapisuję młodej na wszystko,
co się da - a choćby dlatego, że wtedy będzie na zorganizowanych zajęciach, a
my sobie popracujemy - zaś nie wyobrażam sobie wypuszczania na podwórko dziecka
w wieku, w jakim nasi rodzice swobodnie nas puszczali luzem - w tych tzw.
dzisiejszych czasach, w wielkim mieście, nie na zamkniętym osiedlu. Z całą
pewnością wiek, w którym dziecko może samodzielnie biegać sobie po ulicy
znacznie się podniósł. Jak pomyślę, że mnie 4-letnią rodzice wysyłali kilka
przecznic dalej do warzywniaka... brrr...

No nie. Z tym zapisywaniem żartuję.

[izams]

Witam -
dziewczyny - chciałabym zwrócic waszą uwage , że mimo wszystko ten artukył
dotyczy dośc wąskiej grupy społecznej - dośc zamożnej i raczej z
większych/dużych miast
po prostu trzeba mieć trochę kasy , aby to wszystko kupowac i na te zajecia
zapisywać
a z tego co widze/słyszę to w większosci rodzin naszego kraju bieda aż
piszczy...
ale bardzo lubie przemyslenia ; wieczna gosi i odali- zawsze wnoszą cos nowego..
poz, Iza
p.s. dla mnie ten artykuł pokazuje jak duza jest siła reklamy na produkty
konsumpcyjne - nie tylko sensu stricto ale i takiej z amerykańskich filmów i
ksiązek z happy end -