Cwane dzieci.

[kropkacom]

Charakter? Czy wychowanie? Nie ukrywam, jak widzę takiego małego delikwenta wpychającego się w kolejkę to wyobraźnia podpowiada, że jakiś dorosły go nakierował

[hugo43]

o nie,to jest gdzies w genach.ja stoje grzecznie w kolejce do kasy,a moj trzylatek zgrabnie wszystkich omija,mowi dzien dobi pani,moja bulecka.i kladzie bule na ladzie.i na nic moje nawolywania,placi te 40gr i czeka az ja zaplace za reszte zakupow.tylko ja nie wiem po kim on to ma?maz jest bardzo zaradny zyciowo-biznesowo,ale bez kolejki sie nigdzie nie pcha

[marychna31]

> o nie,to jest gdzies w genach.ja stoje grzecznie w kolejce do kasy,a moj trzyla
> tek zgrabnie wszystkich omija,mowi dzien dobi pani,moja bulecka.i kladzie bule
> na ladzie.i na nic moje nawolywania,placi te 40gr i czeka az ja zaplace za resz
> te zakupow
No błagam- jakie nawoływania? Zaraz jak tylko widzisz co się święci idziesz po trzylatka, bierzesz go za rączkę i upominasz, tłumacząc dlaczego tak nie wolno. Jak się sytuacja powtarza ty powtarzasz swoje zachowanie a kiedy nie pomaga - karzesz. I już po cwaniactwie "z genów".
Inaczej UCZYSZ go, ze tak powinien robić.

[gazeta_mi_placi]

Nie zauważyłam wpychających się ludzi (także dzieci) przed kimś w kolejkę.
No dobra, dwa razy, za każdym razem był to ktoś z miejscowej elity spod znaku fioletowy nos

[alfa36]

Śmiem twierdzić, że to charakter, aczkolwiek im więcej widzę cwanych dzieci tym więcej zastanawiam się, czy mam rację.

[mama2345]

a co oznacza cwane dziecko? - Czy takie, które walczy o swoje, bo wie, ze zazwyczaj dorośli patrzący z góry go nie zauważą?

[kropkacom]

No jak jest "swoje" to czemu nie zawalczyć? Gorzej jak się pcha nie do "swojego".

[karra-mia]

wychowanie i charkater w jednym. I przede wszystkim przyzwalający na to dorośli, którzy kwitują to uśmiechem najpierw "bo to takie urocze".

[andaba]

Mnie też zastanawia skąd to sie bierze - i tu nawet nie chodzi o jawne wpychanie się w kolejkę, bo to jeszcze jest do przeżycia i do opanowania, w końcu można zaoponować, ale mam w otoczeniu takie dzieciaki - które potrafią podpuścić inne do robienia czegoś złego, albo umiejetnie zwalić winę na kogo innego, w oczy sie wypierać czegoś, co zrobiył na pewno - powoduje to we mnie bezsilną złość. Moje dzieci nie są jakieś ofiary losu, ale do takiego cwaniactwa im daleko, jak coś zmajstrują i zostają przyłapane to przepraszają, a nie zwiewają - nawet im to by do głowy nie przyszło.

[lejdi111]

nie wiem co lepsze traktowanie dziecka z "przymrużeniem oka" czy wbijanie zasad do bólu. Ja z racji tego iż sama byłam dzieckiem non stop kierowanym przez rodzica zrób to, powiedź to, tego nie wolno, tego nie można, to nie ładne itd itd postanowiłam dziecku dać więcej luzu i samowolki jeśli chodzi o zachowanie. Natomiast sąsiadka wychowuje dziecko na takich zasadach jak mnie rodzice. No i zauważyłam, że moje dziecko jest o 100 razy cwańsze od tamtego. I nie zrozumcie mnie źle on też ma zasady. Wie co może i czego nie ale nie jest pod stałą moją kontrolą i nie często mu podpowiadam co ma robić. Po za tym pewność siebie od niego bije.

[bei]

Dzieci już same z siebie są niecierpliwe, nie chcą zycia przestac w kolejkach. Dopiero dorosli uczą je zyc wolniej, więc tego wolniejszego zycia uczą się tez wolniej.
Szybsze są tam, gdzie jest to wygodniejsze.

Dzieci andabowe-jak moje

[marta_mamamaciunia]

Jak dla mnie to w genach większość cech musi być zapisana, mojemu starszemu staram się przekazać miłość do życia, optymizm, radość z "chmurki i słoneczka" itepe a ten delikwent urodzonym pesymistą i ponurakiem jest.