Silna osobowość?

[butch_cassidy]

Typ pierwszy:
Lubi dominować i być och i ach, tyle że życie poskąpiło atutów.
W młodości średnio piękna kreuje się na gwiazdę, wchodzi w konflikt z naprawdę piękną dziewczyną z najbliższego otoczenia.
Na starość kreuje się na matronę, choć nie ma dzieci, ale stara się poszukiwać osób na tyle uległych i gotowych się podporządkować, że z nich tworzy swoje otoczenie, jednocześnie odrzucając inne osoby.
W perspektywie lat wychodzi na to, że całkowicie ukształtowała życie swego męża (z dalszej rodziny!) oraz siostry. Imho nie było to dla nich budujące - to też ciekawe, może jednak było? Jak byście to widziały?
Jednocześnie konsekwentnie wchodzi w konflikty z kolejnymi osobami, które nie są gotowe na podporządkowanie się jej.
Wydaje się, że woli być dużą rybką w małym stawie

Silna osobowość?

Od razu zdradzę, że dla mnie niekoniecznie.

Typ drugi:
Osoba, która wiele osiąga, nawet wbrew przeciwnościom, i dzięki temu inne osoby w jej otoczeniu też nabierają jakby poweru, zyskują różne możliwości. Taki przykład też mam w otoczeniu. Właściwie nawet więcej niż jeden.

Czyli jedna tłamsi osoby z nią związane, druga wręcz przeciwnie, wspiera, aby osiągały maksimum swych możliwości.

Który typ uważacie za silny? Czy pierwszy byłby dla Was irytujący? A drugi?
Z którym byście chciały przystawać? I czy w ogóle z którymś?

Osobiście dodam, że zadziwia mnie ludzka gotowość do podporządkowywania się. Skąd to się bierze?
Tak, Marceli szpak dziwi się światu

[miss_fahrenheit]

butch_cassidy napisała:

> Który typ uważacie za silny?

Oba. Każdy w inny sposób i każdy mający inne źródło siły.

> Czy pierwszy byłby dla Was irytujący? A drugi?

Pierwszy - tak, drugi - nie.

> Z którym byście chciały przystawać? I czy w ogóle z którymś?

Trudno odpowiedzieć. W teorii - z drugim. W praktyce - silna osobowość drugiego człowieka nie jest dla mnie priorytetem w znajomości/przyjaźni.

[butch_cassidy]

miss_fahrenheit napisała:


>
> Oba. Każdy w inny sposób i każdy mający inne źródło siły.
>

Mogłabyś rozwinąć?
Bo mnie to mocno zafrapowało.

[miss_fahrenheit]

Napisałaś niżej, że osoba o silnej osobowości kojarzy ci się z wyrazistą postacią, "osiągającą w życiu więcej niż przeciętna osoba z jej otoczenia - w różnych sferach". Czy Osoba-nr-1 nie spełnia tego warunku? Zgodnie z twoim opisem, ta osoba lubi dominować i jej się to udaje, osiąga tym swoje cele. Ewentualny brak atutów nie spędza jej snu z powiek, potrafi świetnie funkcjonować w swoim otoczeniu. Owszem, wybieranie sobie osób słabszych i bardziej uległych jest kontrowersyjne moralnie, ale każdy przecież ma własne preferencje co do znajomych. Udręką może być głownie dla osób, które nie wybrały sobie jej towarzystwa z własnej woli, a są na nie skazane (np. dzieci). Pozostałym najwyraźniej taki sposób bycia nie przeszkadza wystarczająco, aby zaprotestować, albo zrezygnować z towarzystwa. Osoba-nr-1 potrafi postawić na swoim. Mając minimum do zaprezentowania, osiąga maksimum tego, czego chce. Jest w tym najwyraźniej skuteczna i przekonująca. To wszystko składa się na "silną osobowość". Co, oczywiście, nie oznacza, że jest to osoba dobra. Jestem zdania, że z silną osobowością jest podobnie, jak z inteligencją - tych cech nie posiadają wyłącznie osoby, które można byłoby ocenić jako dobre. Dlatego drugą osobę oceniłabym pozytywnie, a pierwszą - nie, ale cechę "silna osobowość" posiadają, moim zdaniem, obie. U pierwszej silna osobowość wyraża się negatywnie - apodyktycznością i kreowaniem się na kogoś innego, niż jest; u drugiej - pewnością siebie, stabilnością emocjonalną i wewnętrzną siłą, która udziela się innym.

[butch_cassidy]

Pewnie tak to właśnie jest.

[nangaparbat3]

Tłamszenie innych jest dla mnie oznaką słabości, wyłącznie. Kreowanie się na kogokolwiek takoż.

[pieskuba]

Ja jestem słaba. Nie zdołałabym nikogo stłamsić, możesz mi wierzyć.

[milamala]

1. Po pierwsze nie rozumie o co chodzi z tym konfliktem z na prawde piekna dziewczyna?
O co poszlo? Poklocila sie z nia "ktora ladniejsza"?
Po drugie, osobowosc dominujaca to nie jest osobowosc silna, to po prostu osobowosc dominujaca, zazwyczaj mocno irytujaca. Czlowiek silny potrafi budowac relacje z ludzmi, chocby po to aby osiagac swoje cele zyciow co jest dla mniej wyznacznikiem silnej osobowosci.
2. jak najbardziej typ silny porzadany typ
3. skad sie bierze gotowosc do podporzadkowania: ano z wychowania. Nie dostalismy szansy aby wyssac z mlekiem matki przekonanie, ze podporzadkowywanie jest zle, wrecz przeciwnie, szczegolnie dla kobiety jest istotne zeby byla ulegla, bo silnej nikt nie zechce.

[butch_cassidy]

milamala napisała:


> O co poszlo? Poklocila sie z nia "ktora ladniejsza"?
Raczej dawała to odczuć z tego co wiem, ale zdjęcia są bezwzględne

[milamala]

butch_cassidy napisała:

"> Raczej dawała to odczuć z tego co wiem, ale zdjęcia są bezwzględne "

To co ta ladniejsza sie w ogole przejmowala jak ladniejsza? Ja dawno temu w okolicach nastoletnich mialam kolezanke, ktorej nagle a niespodziewanie odbilo, zaczela mocno dawac do zrozumienia jaka jest ladna (ladniejsza), jak to faceci na nia leca i nieustannie podrywaja. Zadna z nas pieknoscia nigdy nie byla, kolezanka dodatkowo charaktrologicznie taka mimoza-lelija, stad jak sadze czerpala swoje przekonanie, bo dziewica/mimoza/lelija to przeciez wycznacznik piekna absolutnego.
Tak czy owak chyba sie wowczas tym nieco przejelam i po pewnym czasie cierpliwego i w milczeniu znoszenia, powiedzialam jej jak ja widze te sprawe, co zreszta wywolalo obraze do konca zycia.
Mysle, ze gdybym byla od niej o niebo ladniejsza to bym sie tylko z tego smiala. Gdyby ona byla odemnie rzeczywiscie ladniejsza, to przyjelabym to obojetnie jako prawde oczywista. A tak mnie w koncu wk...ila, bo sie z nia nie dalo gadac.

[butch_cassidy]

Chyba się bardziej przejmowała tym, że jest w pewnym sensie źle traktowana przez swoją urodę, niż ją kwestionowała.

[milamala]

A z kim wole przystawac, no oczywiscie z typem nr 2. Typow nr 1 unikam jak ognia, jak sie nie da to staram sie zyc w zgodzie z zaznaczeniem wlasnej granicy, jak sie i tego nie da to, no coz wojna.

[butch_cassidy]

milamala napisała:

> 3. skad sie bierze gotowosc do podporzadkowania: ano z wychowania. Nie dostalis
> my szansy aby wyssac z mlekiem matki przekonanie, ze podporzadkowywanie jest zl
> e, wrecz przeciwnie, szczegolnie dla kobiety jest istotne zeby byla ulegla, bo
> silnej nikt nie zechce.

Ale to chyba się zmienia?

Czy może to jest tak jak u zwierzaków, że niektórzy są "alfa" i pomysł podporządkowania budzi awersję, a inni "omega" i cieszą się, że ktoś wiele załatwia za nich? Możliwe?

[princesswhitewolf]

Co rozumiesz przez "silna osobowosc"?

Pierwsza osoba to ma problemy socjalne i zaburzenia osobowosci co nie zmienia faktu ze moze byc silna osobowoscia w sensie ASERTYWNOSCI.

O drugiej za malo wiemy aby cokolwiek powiedziec.

[butch_cassidy]

princesswhitewolf napisała:

> Co rozumiesz przez "silna osobowosc"?
>
Wydaje mi się, że to opisałam w poście startowym, może za mało dokładnie...Taką wyrazistą postać, osiągającą w życiu więcej niż przeciętna osoba z jej otoczenia - w różnych sferach.

[frey.a86]

Im dłużej żyję na świecie, tym bardziej skłaniam się ku temu, że tzw. "silna osobowość" to najczęściej synonim poważnych zaburzeń, silnego egocentryzmu, ciągłego przekonania o własnej racji i braku empatii. Unikam takich osób i dobrze na tym wychodzę.

[aqua48]

Pracowałam kiedyś z osobą o osobowości i zachowaniach jak w nr 1. Na dłuższą metę - nie do wytrzymania. Zachowania psychotyczne, niszczące, dołujące. Typ drugi też znam z autopsji - "lokomotywa", albo "mróweczka" - na dłuższą metę też bardzo męczący, bo przy niej nie odpoczniesz, nie poleniuchujesz bez poczucia winy, nie zrobisz czegoś po swojemu w innym tempie, czy w ogóle inaczej.

[butch_cassidy]

E... czy ja wiem? Z moimi "typami 2" to da się i leniuchować, i konie kraść Jest czas na pracę (też ponad siły, co mnie czasem martwi, ale zastopować taką "lokomotywę" to ciężko...), ale jest też na relaks i zabawę - na całe szczęście.

Nie ukrywam, że to "typ 1" skłonił mnie do założenia wątku. Chodzi o osobę z mojego otoczenia, z którą jednak nie daję rady, mimo wielu prób. Rozważam zerwanie kontaktów, bo wymiękam...

[sick_individual]

Nie wiem, mnie się silna osobowość kojarzy raczej z wyrazistością niż z agresywnie pozytywną samooceną, obwieszczaną wszem i wobec przy każdej okazji, czy z potencjałem do wywierania wpływu na innych. Nie każdy ma takie priorytety i kłopocze się innymi ludźmi - czy to znaczy, że nie może mieć silnej osobowości?

I z niezależnością mi się jeszcze kojarzy. Czyli silną osobowość ma ten, kto ją zachowuje i nie tłamsi w celu dostosowania jej do potrzeb otoczenia. I raczej nie potrzebuje do szczęścia aprobaty tegoż otoczenia. Czyli jak naturalnie nie ma skłonności do szczerzenia się jak głupi do sera i do small talku, to nie będzie się w tym kierunku wysilać tylko dlatego, że taki mamy obecnie klimat społeczny, że ludzie muszą być szczęśliwi, a ludzie szczęśliwi koniecznie muszą być otwarci i uśmiechnięci jak sprzedawcy makdonalda, i to na prochach. Itd.

Takie zachowania jak z przykładu nr jeden to bardziej w stronę zaburzeń - jakiś narcyzm czy coś.

[butch_cassidy]

sick_individual napisała:


> I z niezależnością mi się jeszcze kojarzy. Czyli silną osobowość ma ten, kto ją
> zachowuje i nie tłamsi w celu dostosowania jej do potrzeb otoczenia. I raczej
> nie potrzebuje do szczęścia aprobaty tegoż otoczenia.

Tak, nie sposób się z tym nie zgodzić.

A czy narcystyczny osobnik, albo idźmy dalej - psychopatyczny, nie może mieć silnej osobowości?
Wychodziłoby na to, że jednak może, skoro z badań wynika, że wiele stanowisk wyższego szczebla jest obsadzona właśnie przez ludzi z rysem psychopatycznym. Tu już trochę odchodzę od postu startowego, jednak wydaje mi się, że np. o takich szefach nie można powiedzieć, że są słabi, choć można powiedzieć wiele innych rzeczy.

[sick_individual]

Nie wiem, zależy, czy mowa o integralności osobowości, czy o zdolności do osiągania celów i wpływania na innych. To mogą być różne sprawy. Poza tym w hierarchiach, czyli tam, gdzie jeden decyduje o awansie drugiego, zdolność autopromocji, charyzma, umiejętność kłamania, kluczenia i unikania odpowiedzialności, to bardzo ważne umiejętności. Podobnie ważne jest skuteczne osiąganie celów. Ani jednego, ani drugiego nie można odmówić wysoko funkcjonującym psychopatom. Ale to nie znaczy, że to cechy konstytutywne czy choćby niezbędne silnej osobowości. Wydaje mi się, że jakiś poziom dojrzałość jest potrzebny do tego, żeby osobowość była silna, i wgląd w siebie. Psychopaci pod tym względem wypadają raczej blado, choć trzeba wziąć poprawkę na to, że więcej wiadomo o tych nisko funkcjonujących.

Ale tak ogólnie to właściwie nie wiem, co to znaczy. Uświadomiłam to sobie dopiero, jak zobaczyłam ten wątek.

[mozambique]

cos mi sie wydaje ze tobei wydaje sie ze jestes tą drugą

[butch_cassidy]

Bynajmniej