Cudowni rodzice

[incel-core]

Ktoś takich miał?
Według mnie nie ma cudownych rodziców.
Rodzicom się wydaje że są cudowni.

[buka-123]

Nie miałam ale wydaje mi się, że takimi jesteśmy 😉

[geoardzica_z_mlodymi]

Takoż;😉
A serio to jak ktoś mówi o cudownych rodzicach, to albo idealizuje (co mu to daje🤔), albo tło było nieciekawe.
Normalni, fajni, ułomni - większość takich jest i to są wystarczająco dobrzy rodzice.

[incel-core]

buka-123 napisała:
> Nie miałam ale wydaje mi się, że takimi jesteśmy 😉

Wydaje ci się.
Moi rodzice byli toksyczni a wydawało im się że są cudowni.

[geoardzica_z_mlodymi]

O, matulu, bez dystansu do siebie ciężko Ci chyba przetrwać.

[buka-123]

Ale moje dziecko też tak twierdzi....

[milva24]

Pytanie w jakim wieku dziecko. Bo moje też tak twierdzą ale wiem, że im się odmieni.

[incel-core]

milva24 napisała:
> Pytanie w jakim wieku dziecko.


Mogą być w w wieku 24 lat.

[geoardzica_z_mlodymi]

Moi twierdzą, ze spoko jesteśmy - 19,17 i 13. Tzn., najmłodszy zarzuca mi za małe usportowienie i brak doktoratu. Znaczy trochę wybrakowana jednak jestem.

[kk345]

>najmłodszy zarzuca mi za małe usportowienie i brak doktoratu
Spokojnie mu odpowiadaj, ze zadne z Twoich dzieci nie ma doktoratu, więc Ty też nie musisz

[geoardzica_z_mlodymi]

Ok Może mi wybacza jak sami już zdobędą

[lily_evans011]

[iwles]

Oczywiście, że byli cudowny, w znaczeniu tworzenia cudowny, czego przykładem jestem ja 😆

[iwles]

tworzenia cudów*

[incel-core]

iwles napisała: >
> Oczywiście, że byli cudowny, w znaczeniu tworzenia cudowny, czego przykładem je
> stem ja 😆
>

Ty to jesteś cudowna w każdym sensie.
No to ci dedykuję piosknę.

• Urszula Sipińska - Cudownych rodziców mam (Występ TV)

[milva24]

Nie ma cudownych rodziców, sama też nie jestem cudownym rodzicem.

[lily_evans011]

Moja koleżanka miała cudowną matkę, która w odpowiednich dozach wymagała od niej samodzielności, odpowiedzialności, a jednocześnie obdarzała ją ogromnym zaufaniem i była bardzo serdeczna, bardzo otwarta, także dla różnych psiapsiółek A. Bardzo ją lubiłam. A koleżanka sama mówiła, że z matką ma dobre relacje. A matce łatwo nie było, koleżanka chora genetycznie, zorganizowanie jej właściwej diety za komuny graniczyło z cudem, perspektywą było zniszczenie narządów i śmierć, tak jak było ze starszym braciszkiem (zmarł mając pół roku, niezdiagnozowany). No i to też było fajne, że z jednej strony nauczyła córkę pilnowania własnej diety już od maluchaz z drugiej nigdy nie traktowała jej jak chorej.
Z perspektywy, myślę, że miała w sobie morze zdrowego rozsądku i cierpliwości.

[incel-core]

lily_evans011 napisała:
> Z perspektywy, myślę, że miała w sobie morze zdrowego rozsądku i cierpliwości.

Raczej nie miała zdrowego rozsądku i cierpliwości.

[milva24]

Ale rodzic wcale nie musi być cudowny, żeby dzieci miały z nim dobry kontakt. Wystarczy, że jest szczery, autentyczny, potrafi dostrzec swoje błędy lub choćby uznać, że jakieś zachowanie, które według niego było słuszne mogło ranić lub sprawiać przykrość dziecku. No i uznać w końcu odrębność tego człowieka i jego prawo do własnych wyborów nawet jeśli rodzicowi się one nie podobają.

[lily_evans011]

Dla mnie to cudowny rodzic, nie miałam takiego .

[milva24]

Moja matka dopiero na starość dojrzała do pewnych rzeczy. Do tego stopnia, że zagorzała katoliczka w milczeniu (ale takim prawdziwym a nie pełnym potępienia) przyjmuje to, że jej córka jest agnostyczką a wnuki nie były u komunii. Sama mówi, że nie da się za dziecko przeżyć życia. I teraz mam z nią lepszy kontakt niż w młodości, kiedy próbowała mną sterować.

[asfiksja]

Rodzice, z którymi dorosłe dziecko ma serdeczną, ale niezależną relację byli wystarczająco cudowni. To się da ocenić tylko ex post, moim zdaniem.