Przeczytałam przed chwilą wątek o opijaniu przez tatusia narodzin potomka w
gronie kolegów.Dla wielu z Was argumentem przeciw temu zwyczajowi był fakt,
że skoro mama leży pokrojona po porodzie to czemu tatus miałby w tym czasie
zażywać jkichkolwiek przyjemności. Ktoś w odpowiedzi wspomniał o przysłowiowy
psie ogrodnika...Tak mi sie nasunęło, że znam sporo par w których żony
stosuja podobną taktykę; "skoro mi jest z jakiegos powodu żle to sprawię żeby
i tobie tak było żebyś przypadkiem nie miał lepiej ode mnie". Np. mam
koleżnke, która nie pracuje , zajmuje sie dzieckiem. Mąż owej dziewczyny
pracuje dość dużo ,także często w nocy, wraca wtedy nad ranem. Dziecko tych
znajomych ma przykry zwyczaj budzenia sie o 6 rano. Koleżnka wraz z dzieckiem
wstaje a ponieważ wychodzi z założenia,że "jak to? ja na nogach przy małej a
Pan Małżonek spi w najlepsze?" to zwleka z łózka męża (który wrócił np. dwie
godziny temu z roboty) żeby też już nie spał skoro ona nie może...
Ja to chyba jakaś niedzisiejsza jestem ale lubię czasam dogadzać mojemu Panu
i Władcy

Oczywiście on odwdzięcza mi sie tym samym. Nie rozumiem dlaczego
miałabym na siłę szrapac sie z nim, zabraniac czegoś, lub łaskawie zezwalać
dla jakiejs zasady?
Ale to chynba wynka z tego, że ja zwyczajnie lubię mojego męza, szanuję go i
uważam go za mądrego chłopca. Nie potrzebuję udowadniać kto tu rządzi, za
wszelką cenę stawiając na swoim. Muszę przyznać, że wręcz nie czuję szacunku
do takich zahukanych pantoflarzy i ich wszechwiedzących małżonek.
Przepraszam jeśli kogoś uraziłam.
Co myślicie na ten temat? Czy w dzisiejszych czasach kobieta aby czuć się
pełnowartościowym człowiekiem musi bez przerwy walczyć o swoją pozycję w
związku i trzymac krótko fceta aby się czsem nie rozbestwił i nie wymknął z
pod kontroli?