Nie ma to jak wzbudzać poczucie winy........

[18lipcowa]

w kobietach które z jakichś powodów chcą lub muszą pracować.

kobieta.gazeta.pl/edziecko/1,54933,2816545.html

A najbardziej podoba mi się fragment :
"Po drugie, jeśli motywem powrotu do pracy są pieniądze, bo na przykład
spłacacie kredyt, pomyślcie, jaki na te kilka miesięcy otrzymać pomoc przy
spłatach rat? Może poprosić o wsparcie rodzinę lub przyjaciół? "

Szczyt głupoty, ludzie kto to pisał?

[kawusia76]

totalna bzdura.najlepiej zamknąc kobietę w domu przy garach i pieluchach.i
fianasowo zerować na rodzinie.kto sie na to zgodzi?

[18lipcowa]

kawusia76 napisała:

> totalna bzdura.najlepiej zamknąc kobietę w domu przy garach i pieluchach.i
> fianasowo zerować na rodzinie.kto sie na to zgodzi?

Ten artykuł jest okropny, naciskający, wywołujący poczucie winy...okropny!!!!

[alistar1]

Tak, masz rację. Tekst wzięty z sufitu. Autorzy żyją pewnie w świecie "i żyli
długo i szczęśliwie", gdzie nie ma kredytów do spłacania, czynszu za
mieszkanie, a dzieci karmi się ptasim mlekiem...

[18lipcowa]

alistar1 napisała:

> Tak, masz rację. Tekst wzięty z sufitu. Autorzy żyją pewnie w świecie "i żyli
> długo i szczęśliwie", gdzie nie ma kredytów do spłacania, czynszu za
> mieszkanie, a dzieci karmi się ptasim mlekiem...


Już sobie to wyobrażam. Dzwonię do znajomych i mówię " hej, słuchajcie podsyłam
Wam moje ostatnie rachunki za gaz i prąd, za telefon podesłałam Kaziowi, ratę
za kredyt na mieszkanie Zenkowi, a Zosię w tym miesiącu poproszę o zakupy i
kupno butów i płaszcza"...haha!

Co nie zmienia fakt że ludzie żerujący na rodzinie są i będą.

[jagienkaa]

lipcowa, masz rację, tylko mi powiedz czemu Ty czytasz takie artykuły?

[18lipcowa]

jagienkaa napisała:

> lipcowa, masz rację, tylko mi powiedz czemu Ty czytasz takie artykuły?

A czemu nie? Czytam mnóstwo artykułów, więc i ten się nawinął.

[jagienkaa]

to ja sobie wolę forum humorum przeczytać jak mam czas
pozdrawiam z deszczowej wyspy

[e_r_i_n]

Ja tam lipcowej raczej nie lubie, ale sie czepiasz Jagienkaa

[18lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Ja tam lipcowej raczej nie lubie, ale sie czepiasz Jagienkaa


dziwne żebyśmy się lubiły. Nasze zasady moralne rozdzielają lata świetlne, mimo
iż zdaje się jesteśmy w jednym wieku.

[e_r_i_n]

Moich zasad moralnych nie znasz, ja Twoich tez raczej nie, wiec nie wiem, jaka
jest miedzy nimi rozbieznosc. A w to, ze jestesmy w jednym wieku tez mi trudno
uwierzyc

[18lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Moich zasad moralnych nie znasz, ja Twoich tez raczej nie, wiec nie wiem,
jaka
> jest miedzy nimi rozbieznosc. A w to, ze jestesmy w jednym wieku tez mi
trudno
> uwierzyc


Fakt nie znam Twoich zasad, ale forum troszke poczytałam. Nawet 2 lata wstecz.
To że jesteśmy w jednym wieku moze i uwierzę, bo każdy ma prawo zyć inaczej, Ty
wiedziesz życie żony i matki, ja nie - ale cięzko mi uwierzyć że 19 latka może
mieć TAKIE zainteresowania.

[e_r_i_n]

Chcialam zauwazyc, ze nie tylko zona i matka jestem. A na swoje zycie nie
narzekam, wiec spokojnie

[18lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Chcialam zauwazyc, ze nie tylko zona i matka jestem. A na swoje zycie nie
> narzekam, wiec spokojnie

Nie tylko? Cięzko zauwazyć że jesteś kimś jeszcze. Serio piszę teraz, myślałam
że to czym się tak szczycisz to własnie święty żywot statecznej matki i żony.

[e_r_i_n]

Kobieto, o czym Ty piszesz? Jestem przede wszystkim matka (jak kazda matka),
a poza tym robie pare innych rzeczy. Chociazby koncze studia. No i niczym sie
szczyce - pisze na tematu, w ktorych mam cos do powiedzenia.

[18lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> Kobieto, o czym Ty piszesz? Jestem przede wszystkim matka (jak kazda matka),
> a poza tym robie pare innych rzeczy. Chociazby koncze studia.

Jeszcze kończysz? Co tak długo? Przecież już lipiec się kończy.


No i niczym sie
> szczyce - pisze na tematu, w ktorych mam cos do powiedzenia.

[e_r_i_n]

No coz, zamiast marnowac swoj czas na studia zaoczne wzielam rok urlopu
dziekanskiego i po tym roku przerwy przeznaczonym na odhowanie dziecka wrocilam
na dzienne. Ale pociesze Cie - pozostalo mi juz tylko napisanie pracy
magisterskiej, wiec mimo, ze mam taki straszny balast w postaci dziecka i meza
zrealizowalam program piecioletnich studiów w cztery lata. Ba, nawet dwa
kierunki udalo mi sie skonczyc.

[18lipcowa]

e_r_i_n napisała:

> No coz, zamiast marnowac swoj czas na studia zaoczne wzielam rok urlopu
> dziekanskiego i po tym roku przerwy przeznaczonym na odhowanie dziecka
wrocilam
>
> na dzienne. Ale pociesze Cie - pozostalo mi juz tylko napisanie pracy
> magisterskiej, wiec mimo, ze mam taki straszny balast w postaci dziecka i
meza
> zrealizowalam program piecioletnich studiów w cztery lata. Ba, nawet dwa
> kierunki udalo mi sie skonczyc.

No jestem pod wrażeniem, naprawdę.

[e_r_i_n]

Nie musisz, naprawde. Robie to nie dla czyjegos wrazenia, tylko dla samej
siebie.

[weronikarb]

totalna głupota!!!
Nie dosyc ze matka i tak juz przezywa to ze musi isc do pracy i niestety z tego
tytulu i tak dosc bolu przezywa to jeszcze najlepiej dolowac takimi artykulami.

A to o splatach kredytow przez rodzine to mnie rozlozyla na łopatki

[18lipcowa]

weronikarb napisała:

> totalna głupota!!!
> Nie dosyc ze matka i tak juz przezywa to ze musi isc do pracy i niestety z
tego
>
> tytulu i tak dosc bolu przezywa to jeszcze najlepiej dolowac takimi
artykulami.
>
> A to o splatach kredytow przez rodzine to mnie rozlozyla na łopatki


Założę się że pisała to mamunia, co miała fasolkę i dzidzi w brzusiu, brzusia w
ciązy, potem cycusiem karmiła do 5 roku życia i płakała że dziecko chce do
przedszkola.

Mojej kuzynki dziecko chodzi do żłobka i naprawdę nie zauważyłam by działo się
z tym dzieckiem coś tragicznego. Jest zdrowie, kontaktowe, to ze był 7
miesięczym wcześniakiem juz dawno nadrobił.

[e_r_i_n]

Pisała to pani redaktor naczelnia "Dziecka", z tego co wiem.
Artykul jest 'przegiety' w jedna strone, mocno dla mnie nieobiektywny.
Inna sprawa, ze w naszym spoleczenstwie nadal wiele osob uwaza, ze matka, ktora
dba nie tylko o dziecko, ale tez i o siebie (czy kariere, czy po prostu prace,
zeby miec sie z czego utrzymac), to taka lekko wyrodna matka. A jak juz posle
dziecko do zlobka, to jest to wyrodnosc do potegi n-tej.

[kawusia76]

na szczęście pogląd społeczny na ten temat ulega chyba powoli zmianie-
przynajmniej ja tak trafiam. jak na razie 3 osoby ,,napiętnowały "mnie jako
wyrodną matkę -karierowiczkę,która nie potrafi sie poświecic dla domu i rodziny.
myślę ze jak matka jest szczęsliwa (czytaj - realizuje sie) to i dziecko będzie
szczęsliwe i w domu ciepła atmosfera.moja córką opiekuje sie w tej chwili moja
mama,ale jak od września wróci do pracy zatrudnię nianię. nie czuję sie jakos
szczególnie podła czy wyrodna)

[koala500]

No tak, ten fragment artylułu o pomocy finansowej jest super. Zaraz polece do
rodziców po pomoc-maja wszak takie wielkie emerytury. Po co im aż tyle forsy?

koala

[18lipcowa]

koala500 napisała:

> No tak, ten fragment artylułu o pomocy finansowej jest super. Zaraz polece do
> rodziców po pomoc-maja wszak takie wielkie emerytury. Po co im aż tyle forsy?

Ja sądzę że jak weźmiesz od rodziców to będzie malo, ja proponuję polatać po
znajomych, a właścwie po co latać? Wyslij im swoje rachunki, napewno sie
domyslą o co chodzi.))))))))))))))))))))

[ulkapolla]

Juz sie uodpornilam na takie teksty. Na szczescie mam ta sama opiekunke od
dwoch lat wiec moze to, ze pracuje nie odbije sie az tak bardzo na przyszlym
zyciu mojej corki.
Ciekawe co jest gorsze - sfrustrowana matka na wychowawczym, czy opiekunka i
matka w miare zadowolona z tego, ze ma rowiez wlasne zycie a nie tylko zyje
dzieckiem?

[july.29]

Ciekawe co jest gorsze - sfrustrowana matka na wychowawczym, czy opiekunka i
> matka w miare zadowolona z tego, ze ma rowiez wlasne zycie a nie tylko zyje
> dzieckiem?

tak, na wychowawczym można być tylko sfrustrowanym, innej opcji nawet nie ma co
brać pod uwagę

[kawusia76]

poczytaj formum- ile dziewczyn zamknietych w domu z dziećmi jest
zmęczonych,sfrustrowanych i generalnie niezadowolonych.moja kolezanka będąca na
wychowawczym twierdzi ze zawęza jej sie zasób słow do tych których uzywa
rozmawiając z synkiem

[july.29]

kawusia76 napisała:

> poczytaj formum- ile dziewczyn zamknietych w domu z dziećmi jest
> zmęczonych,sfrustrowanych i generalnie niezadowolonych.moja kolezanka będąca
na
>
> wychowawczym twierdzi ze zawęza jej sie zasób słow do tych których uzywa
> rozmawiając z synkiem

----
Kawusiu,
nie muszę czytać forum, żeby poznać życie Jeśli jednak mi to proponujesz,
może spójrz też na drugą stronę medalu. Widziałam też wątki osób, którym jest
smutno, że zostawiły dzieci z obcą opiekunką lub z babcią (ew. żłobek).

Jestem na drugim wychowawczym i czuję się ok. Ale Ty i tak w to nie uwierzysz,
bo ten wątek ma podnieść na duchu mamy, które wróciły do pracy.
Nie znoszę uogólnień.
Frustrację może przynieść praca, gdy musisz zostać po godzinach, a w domu
półroczne dziecko.
Szczęśliwa może być mama, która jest z dzieckiem z wyboru.

Po co dzielić mamy na dobre, które wróciły do pracy i złe (sfrustrowane), które
są w domu.
Ja akurat jestem przekonana, że robię dobrze, ale wierzę, że dla innych
najlepszą decyzją jest powrót do pracy. Przecież każda mama jest inna, po co
wrzucanie ich do jednego worka?

j.

[e_r_i_n]

Zgadzam sie z Toba, ze nie ma co generalizowac i dyskusja, ktory model jest
lepszy, to jak rozwazania o wyzszosci swiat Bozego Narodzenia nad Wielkanoca.

july.29 napisała:

> Po co dzielić mamy na dobre, które wróciły do pracy i złe (sfrustrowane),
> które są w domu.

Moim zdaniem ta dyskusja ma zapobiec dzieleniu w inny sposob: na dobre, ktore
siedza w domu i zle (wyrodne), ktore do pracy zdecydowaly sie wrocic.

july.29

[ulkapolla]

july.29 napisała:
>tak, na wychowawczym można być tylko sfrustrowanym, innej opcji nawet nie ma
>co
?brać pod uwagę

Mialam na mysli tylko i wylacznie siebie. Jestem za leniwa, zeby siedziec na
wychowawczym Wiem, ze sa kobiety, ktore sie do tego nadaja, ja nie.

[july.29]

Ulkapolla,
odpowiadałam Kawusi, a dokładnie na słowa:
"poczytaj formum- ile dziewczyn zamknietych w domu z dziećmi jest
zmęczonych,sfrustrowanych i generalnie niezadowolonych".

[ulkapolla]

o 11.18 odpowiadalas na moj post i na moje slowa

[ula_max]

Jest napisane:
"Co się stanie, jeśli to przywiązanie, to ścisłe emocjonalne przylgnięcie
zostanie nagle przerwane? Istnieje duże prawdopodobieństwo, że jeśli dziecku,
które było blisko związane z mamą, ta mama nagle zniknie z oczu na wiele godzin
dziennie, to bliskość zacznie mu się kojarzyć się z rozstaniem, bólem,
cierpieniem. Dziecko odbierze pierwszą w życiu lekcję, że przywiązywać się nie
warto." - a moze odbierze w życiu pierwszą lekcję, że bliskość nie oznacza non
stop 24 godziny patrzenia sobie w oczy i ze mama wychodzi ale ZAWSZE wraca?

Jest napisane:
"Ktoś, kto nigdy nie zaznał bliskiej i trwałej relacji z opiekunem, w
przyszłości może (choć nie musi) mieć kłopoty z wchodzeniem w bliskie, ufne i
otwarte relacje. Jeśli nie umiemy się przywiązywać, trudno będzie nam się
zdobyć na miłość, przyjaźń i oddanie. Taka jest nasza dzisiejsza wiedza na
temat prawidłowości, którymi rządzi się rozwój małego dziecka" - Przywiąznie do
kogoś to jedno, a uczucie miłości to drugie - skoro autorka nie rozróżnia tych
pojęć, to raczej niech uzupełni edukację szkolną na poziomie szkoły podstawowej.


Jest napisane:
"Wiedzy tej nie zmienia trudna sytuacja ekonomiczna młodych rodzin, okropne
zwyczaje panujące wśród pracodawców zatrudniających młode kobiety ani krótkie
urlopy macierzyńskie." - no tak znowu winna ekonomia, pracodawcy i państwo.
Ciekawa jestem w jaki sposób i przez kogo wychowywani byli życiowi
nieudacznicy, żule z pobliskiego parku, pedofile, zabójcy i inni - napewno
chodzili do żłobka! a mamusia nie miała dla nich czasu dlatego są tym kim są.

Jest napisane:
"Dawniej dzieci chowały się w dużych rodzinach, gdzie było dużo dzieci w różnym
wieku i dużo dorosłych wymieniających się opieką nad dziećmi. Matki były mniej
obciążone, a dzieci mogły przywiązywać się do kilku osób naraz. A przecież im
więcej osób do kochania, tym lepiej, prawda? - no oczywiście w żłobku jest 4
panie i 20 dzieci innych - ludzi do kochania ze hoho.

Ja się kolejny raz nieźle ubawiłam. Dlatego nie kupuję takich piśmideł. Dodam
tylko ze w sierpniowym numerze "Rodzice", który kupiłam tylko i wyłącznie ze
względu na Maję, moja teściowa wyczytała, ze badania amerykańskich naukowców
mówią jednoznacznie że rodzice nie powinni mieć wyrzutów sumienia ze pracują bo
liczy się jakość a nie ilość spędzanego z dzieckiem czasu.

No, pięknie:(. Ależ ja wredna jestem, bo...

[ania.silenter]

zostawiam moje 2 córeczki - 5-miesięczną i 1,5 roczną z opiekunką i wracam do
pracy((. A może jest ktoś chętny, kto pospłaca moje kredyty zaciągniete na
budowę domu?? Co, nikt się nie zgłasza?? To tylko kilkadziesiąt tysięcy.
Ten artykuł to totalna bzdura.
pozdrawiam

[chimba]

Totalna głupota, i jak prawie nigdy nie zgadzam się z 18lipcową, tym razem jak
najbardziej.
Moze gdyby inaczej wyglądała polityka prorodzinna w naszym kraju, ale jest jak
jest. Rozwalił mnie także tekst min., o tym, ze pracodawcy przyjmują z powrotem
do pracy - ha, ha, ha.... Ja zostałam przyjęta, ale w niepełnym wymiarze.
Oczywiście nie mozna zwolnić kobiety na macierzyńskim, ale jak wróci do pracy
to tego samego dnia może dostać wymówienie... Tak jest i znam takie przypadki i
to czeste.
Jedna wielka brednia - ten artukuł

[aleksandrynka]

Lipcowa, taka jest rzeczywistość, i choćby redakcja piała z zachwytu nad
żłobkami i nianiami nic to dla dziecka nie zmienia.

[e_r_i_n]

Nie zgadzam sie. Dla kazdego dziecka dobre moze byc cos innego.
A to juz rodzicow rola, zeby niezaleznie od ukladu (czy zlobek, czy mama przez
5 lat), dziecku było dobrze.

[july.29]

e_r_i_n napisała:

> A to juz rodzicow rola, zeby niezaleznie od ukladu (czy zlobek, czy mama
przez
> 5 lat), dziecku było dobrze.

----
Erin,
5 lat to niemożliwe - na wychowawczym można być najdłużej do ukończenia przez
dziecko 4 lat

[e_r_i_n]

Ale kto mowi tylko o wychowawczym? Sa mamy, ktore nie podejmuja pracy, bo maja
male dziecko.

[july.29]

e_r_i_n napisała:

> Ale kto mowi tylko o wychowawczym? Sa mamy, ktore nie podejmuja pracy, bo
maja
> male dziecko.

ok, rozumiem
ps. nasza córcia poszła do przedszkola w wieku 3 lat, mimo że wcześniej byłam
na wych.

[lola211]

> Erin,
> 5 lat to niemożliwe - na wychowawczym można być najdłużej do ukończenia przez
> dziecko 4 lat


Nie do konca jest to prawda.Do niedawna na podstawie zaswiadczenia lekarza
mozna było wziac urlop wychowawczy na chore dziecko (przy czym wcale nie
musiala to byc ciezka choroba czy uposledzenie)do bodajze 16 roku zycia dziecka.
Obecnie z tego co wiem przysługuje to na dzieci z orzeczeniem o
niepełnosprawnosci, wiec krag uprawnionych sie zaweził.
Ja sama korzystac z wychowawczego zaczelam, gdy moja córka miala 5 lat, wlasnie
na podstawie tych wczesniejszych przepisów.

[lola211]

Dla dziecka najkorzystniejszym rozwiazaniem jest pozostanie pod opieka
matki.Jednak model ten sprawdzi sie tylko wowczas, gdy matka moze sobie na to
pozwolic.Inaczej- wiadomo, jest zdolowana ciezka sytuacja materialna i wowczas
atmosfera w domu to nie sielanka, a nerwowka, co dziecku szkodzi, wiec mija sie
to z celem.
Artykul jest oderwany od rzeczywistosci.

[e_r_i_n]

lola211 napisała:

> Jednak model ten sprawdzi sie tylko wowczas, gdy matka moze sobie na to
> pozwolic.

Nie tylko. Jesli matka jest znudzona siedzeniem w domu (nawet majac kase),
to tez srednio korzystnie wplynie to na dziecko.

[minigosia]

A na jakich ty dwóch kierunkach studiujesz? pytam z ciekawości i z podziwu.

[e_r_i_n]

Finanse i bankowosc i gospodarka publiczna.

[lola211]

Zgadza sie, nie zdazylam dokonczyc postu i poszedł w skroconej wersji.

[mamaloli]

Jestem na wychowawczyn i rzeczywiście;
czasami jestem bardzo sfrustrowana ale
z drugiej strony cieszę się ,ze mogę uczestniczyć w
życiu mojego dziecka- pierwsze słowo, ząbek,
nauka chodzenia itp.
Moja siostra ma dwuletnią córkę , szybko wróciła do
pracy i często mi mówi , ze "zwariowałaby siedząc" w
domu ,non stop z dzieckiem.Przyznaje się też ,ze
czasami nie może wytrzymać z córką nawet dwóch dni
(w weekendy nie pracuje).I z kolei ja
nie potrafię tego pojąć_ nie może wytrzymać ze swoim dzieckiem,
tym bardziej ,że nie spedza z nim 24/h

Po raz kolejny sprawdza sie teoria, ze punkt
widzenia zależy od punktu siedzenia...

[cocollino1]

mnie zawsze troche smiesza takie okreslenia, ze jak mama w pracy to omija je
pierwszy zabek pierwszy krok itp, no jak to? to jak np. moj maz znajdzie
pierwwzego zabka to jak ja wroce z pracy to juz zabka nie bedzie?? a czy to ma
znaczenie kto pierwszy go wyczuje palcem?? u nas akurat rzeczywiscie maz
znalazl piewrszy zabek ale ja stalam obok niego akurat, wiec czy pracowalabym,
czy nie to pewnie on by go znalazl, takie gdybanie. Dla mnie wazne ze pierwszy
zabek wybil sie i rosnie, ze dziecko zaczyna chodzic. Przxeciez nie jest tak ze
wychodze rano do pracy dziecko siedzio, wracam biega, prawda????

[moofka]

artykuł jak artykuł, ameryki nie odkrył
to, ze niemowlęciu, a potem małemu dziecku najlepiej jest z kochającą mamą to
wiedzą wszyscy
wszyscy - oprócz polityków, którzy ustanowili skandalicznie krótkie urlopy
macierzyńskie, bezpłatne wychowawcze
i to, ze w naszym kraju sytuacja jest taka, ze wlasnie mlode rodziny z dziecmi
borykają sie z najwiekszymi problemami finansowymi
ten artykuł nie odebrałam jako wzbudzania poczucia winy, tylko pomoc w podjeciu
najwlasciwszej dla siebie decyzji, w tak niestety szarym krajobrazie
gospdraczym i obyczajowym
nie wyobrazam sobie zostawic 3 i pol miesiecznego dziecka na 8, 9, 10 godzin
ja nie
dlatego zrezygnowalam z pracy, kosztem jednej pensji
i uwazam ze warto bylo
dzieci szybko rosną, siedzialam w domu 15 m-cy
od roku juz pracuję
owszem cieszy mnie, ze mam niezla pensje
natomiast gadki o samorealizacji w pracy nie bardzo do mnie docierają
prace zawodowa odbieram jako rzetelne wywiazywanie sie z umowy, li i jedynie
i chociaz prac swoja lubie - nigdy nie postawilabym znaku rownosci miedzy
rodzina a praca

Moofka:)

[anulka.p]

Moofka miło Cię widzieć znowu! Gdzieś Ty się podziewała? A co do meritum, jak
zawsze muszę się z Tobą zgodzić. Jedno tylko - z artykułów tych pań
z "Dziecka" bardzo często emanuje wręcz postrzeganie świata z jednej tylko
perspektywy - dobrze zarabiąjącej pracowniczki "Agory", pewnie z akcjami na
koncie, nie martwiacej się zbytnio o przyszłośc i obracajacej się w takim, a
nie innym środowisku. Stąd pewnie biorą się takie rady jak "niech ktoś spłaci
za was ratę" i artykuly "dlaczego nie chcecie miec więcej dzieci", gdzie
przedstawia się nam rodzinkę mającej czwórkę dzieciaczków, mama nie pracuje,
tatuś ma super zawód, cudowny domek, podróże, itd.

[kawusia76]

widzisz,ja nie musiałam wracać do pracy,mogę pozwolic sobie na to zeby siedziec
w domu z dzieckiem dowolnie długo.jednak praca jest dla mnie bardzo wazna,kiedy
nie maiłam jeszcze dziecka praca była wzaniejsza niz dom.w pracy sie rozwiajam
i realizuje,ciagle sie dokształcam bo pracuję e sektorze w którym ciagle
nowelizowanym i rozwijącym sie. kocham moje dziecko,spedzam z nim kazdą wolną
chwilę ale nie chcę jej pózniej powiedziec ze poswieciłam dla niej najlepsze
lata swojego zycia.

[czajkax2]

Artykuł jest beznadziejny, pisany na inne ,niż polskie reslia. Są matki,które
musza wrócic do pracy i bardzo to przezywają. Są matki które chcą wrócic do
pracy i jest ok. Są matki,które nie odczuwają skutków cofania się w rozwoju
siedząc w domu z dzieckiem. Ale nie rozumiem jak praca może byc ważniejsza niż
dom. Dla mnie to chore podejście. To nie trzeba zakłądac rodziny,tylko życ
życiem zawodowym.

[atenka11]

Nie cofam sie w rozwoju siedzac z dzieckiem , a wrecz rozwijam tylko w innym
kierunku)
Co do kawusia76 zdecydowanie powinna pracowac, a nie rodzine zakladac, przykre.

[kawusia76]

godzę jedno z drugimbez problemui jestem szczęsliwą kobietą a nie tylko
szczęsliwą matką

[atenka11]

Ja rowniez jestem szczesliwa kobieta, nigdy nie czulam sie szczesliwsza, a
kariera rok poczeka, dzidzia na pewno nie.
W oparciu o wiedze i doswiadczenie zawodowe, uwazam ze to egoistyczne, ze majac
mozliwosc bycia z dzieckiem wybralas prace.Ale z drugiej strony, jakbys miala
wlasne frustracje zwiazane z siedzeniem w domu wyladowywac na dziecku...

[kawusia76]

wiesz,ja nie chcę aby kariera czekała kazdy ma swój model.w moim jest miejsce
na pracę i dziecko plus obecnie babcia a w przyszłosci opiekunka.i moim zdaniem
zadowolona matka to zadowolone dziecko.

Kawusia

[czajkax2]

jak napisałas ze zadowolona matka to zadowolone dziecko to nasunęło mi się
takie skojarzenie: pijana,zadowolona matka alkoholiczka. czy uwazasz ze jej
dziecko tez jest zadowolone? Tak tylko pytam,bo w sumie ja wyznawalam podobne
podejście,ze jak mama szcześliwa to i dziecku lepiej. Ale sądze,ze jednak nie
zawsze. Macierzyństwo polega na wyzbyciu się pewnego egoizmu na kozysc dziecka.
Nie mówie tu o całkowitej rezygnacji z siebie,ale jednak pewne sprawy mogą
kolidowac z interesami dziecka. No bo ja wytłumaczyc samotność i opuszczenie
dzieci rodziców karierowiczów? Przeciez skoro rodzicesa zadowoleni bo robią to
co lubią to i dziecko powinno. To nic ze wiecznie nie mają dla niego czasu,bo
przeciez i odpocząć tez im się nalezy bo 22 godzinach dziennej pracy.

[kawusia76]

no tak , ja o normalnych relacjach rodzinnych ,a Ty o patologiach.
moje dziecko nie jest ani samotne ,ani opuszczone-jest rozpieszczone do
obrzydliwości.mam czas dla mojego dziecka,daje mu z siebie ile mogę,nie czuję
sie egoistką- wiem,ze to co robię robię także po to aby zapewnic mojej córce
np.lepszy start w zyciu,fajniejsze zabawki,ładniejsze ubranka itd.

[czajkax2]

Ja wiem ze ty pisze o normalnej sytuacji. Ale czasem własnie przez takie
podejście moze zrodzic się patologia. Nie mówie ze u ciebie,ale faktem jest ze
nie zawsze mama szczęśliwa to i dziecko szczęśliwe.

[czajkax2]

Zreszta czy nasze dzieci były szczęśliwe to i tak dowiemy się za pare(naście)
lat. Wtedy nam wypomna albo i nie,to co wg nich źle zrobiliśmy.

[atenka11]

Nie zawsze chodzi o ubranka i zabawki, tylko o obecnosc atki, o to ze jest przy
dziecku. U mnie maz pracuje czasowo na dwa etaty,abym mogła byc z synkiem.

[kawusia76]

mój i bez tego pracuje na 2 plus dodatkowe dyzury

[purpurowazmija]

Czajko masz rację. Dziecku nie zawsze odpowiada "zadowolona" mama. Ja osobiście
będąc małym dzieckiem nie czułabym się szczęsliwa przy matce, dla które własne
pragnienia są na pierwszym miejscu (praca, nauka, fryzjer, solarium, wczasy,
ciuchy) i żadne zabawki, ciuchy i inne gadżety tego nie zastapią. Uważam, że
jesli matka ma możliwość to do roku powinna zajmować się nim non stop. Ale to
oczywiście moje zdanie.

[kawusia76]

mogę zrobić drobna poprawke? praca i nauka to nie są pragnienia. to inwestycja
w przyszłosc swoją i dziecka.

[purpurowazmija]

zgadza się.

[kawusia76]

przed chwilą mnie potepiłas nazywając to pragnieniami

[e_r_i_n]

purpurowazmija napisała:

> Uważam, że jesli matka ma możliwość to do roku powinna zajmować się nim non
> stop.

Z tym sie zgadzam - ja mialam to szczescie, ze bez wiekszego problemu moglam
byc z dzieckiem rok. Gdybym nie mogla, zrobilabym wszystko, zeby jednak jakos
do tego roku 'dobic'.
Jesli chodzi o ten watek - to uwazam, ze nie nalezy za wszelka cene zostawac
w domu z kilkulatkiem. Z kilkumiesieczniakiem jak najbardziej.

[e_r_i_n]

No tak - synek ma Ciebie non stop, za to taty prawie w ogole.
To ja juz wole dołozyc sie do zarabiania na dom, zeby moje dziecko pamietalo,
jak wyglada jego tata.

[purpurowazmija]

Dziecko, które jest non stop pod opieką babci. Jak myślicie, kto będzie dla
niego najważniejszy? Babcia. Nie ta która urodziła, lecz ta która wychowała
jest matką. To jest moja zasada życiowa i uprzejmię proszę o nie przekonywanie
mnie, że tak nei jest, bo i tak zdania nie zmienię.
Pozdrawiam serdecznie wszystkie mamy.

[kawusia76]

mysłe ze moja 5 miesięczna córcia jeszcze takiej świadomości nie ma

[atenka11]

Dziecka do ok. 6 miesiaca nie pamieta matki, bo jego pamiec jest zbyt malo
rozwinieta.Istnieje juz krotkotrwala, ale nie jest w stanie przywolac obrazu
osoby nieobecnej czyli matki, a co za tym idzie nie jest przywiazabne do matki.
A mimo to przy matce czuje sie najszczesliwsze, reaguje na jej obecnosc
szybszym ssaniem, szybszym biciem serce, chetniej na nia patrzy. Jak pamiec sie
rozwija i po 6 m-cu dziecko jest w stanie przywolac w pamieci obraz nieobecnej
matki, zaczyna tesknic, a co za tym idzie staje sie przywiazane. Niestety
nieumie radzic sobie z tym przykrym ucxzuciem tesknoty i probuje zapomniec
matke aby juz nie tesknic. Nie wie przeciez ze wrocisz bo nie rozumie twoich
wypowiedzi.To moze zachwiac procesz przywiazania. To tak upraszczajac w
skrocie...
A czy twoj maz tez jest lekarzem?

[e_r_i_n]

To chyba nie do mnie, hę? I do niczego nikogo nie przekonuje, natomiast
zauwazam absurd rozwiazania - maksimum matki, minimum czy wrecz zero ojca.

[anulka.p]

Kawusiu, absolutnie nie chcę Cię pouczac czy nawracać, bo wybrałaś taką drogę i
jest to Twoja sprawa, ale uderzyły mnie te słowa "nie chcę jej pózniej
powiedziec ze poswieciłam dla niej najlepsze lata swojego zycia". Jeśli za
swoje najlepsze lata uważasz lata wytężonej i absorbujacej pracy(ja się
domyślam, skoro tak szybko do niej wróciłaś) dla jakiejs firmy, to chyba coś tu
jest nie tak. Nawet jeśli to jest "dynamicznie rozwijający się sektor". To
pachnie mi jakimś korporacyjnym bełkotem i nowomową wziętą dla odmiamy z
czasopism typu "Cosmo" czy Elle".

[mamaloli]

purpurowazmija napisała:

> Dziecko, które jest non stop pod opieką babci. Jak myślicie, kto będzie dla
> niego najważniejszy? Babcia. Nie ta która urodziła, lecz ta która wychowała
> jest matką. To jest moja zasada życiowa i uprzejmię proszę o nie
przekonywanie
> mnie, że tak nei jest, bo i tak zdania nie zmienię.
> Pozdrawiam serdecznie wszystkie mamy.

I ma rację.

siostra o której wcześniej
pisałam zostawiała córkę pod opieką swojej
bratowej i mała NAPrawdę woli bratową , która jednak
poświeca jej więcej czasu.
Doszło nawet do tego, że jak były razem
z małą na szczepieniu - ta płacząc wołała bratową i tylko
u niej się uspokoiła. Od tej pory
nie chcąc siostrze robić "wstydu"
nie chodzi już z nia do lekarza.

Anulka :)

[moofka]

pozdrawiam serdecznie jak zawsze
i znów nie moge sie nie zgodzic ja z Tobą - lukrowana perspektywa "Dziecka"
i mnie przyprawia czesto o mdlosci
ale akurat ten artykul był calkiem blisko krwiobiegu - dziecko powinno byc z
matka, w polsce jest to bardzo trudne, bo to i to i to - bez owijania w bawelne
jesli nie moze - rozwiazania sa takie, a jesli moze - to jakim kosztem
porada - poproscie o pomoc rodzine - jest tak samo absurdalna, jak nasza
rzeczywistosc
i - niestety - dosc prawdziwa, bo i sytuacja czesto spotykana
znam wiele mlodych malzenstw z malymi dziecmi, ktorym rodzice pomagaja
czy to dobrze, czy zle - nie oceniam, ale tak jest

[g0sik]

Najbardziej podoba mi się fragment:

"Potraktujecie te kilka miesięcy z dzieckiem w domu jak inwestycję w jego
przyszłość. W mniejsze kłopoty wychowawcze, rzadsze wizyty u lekarzy (dzieci
rozwijające się harmonijnie rzadziej chorują) i niższe nakłady finansowe na
zabawki (dzieci zadowolone z życia rzadziej domagają się "zadośćuczynienia" w
postaci przedmiotów).

Teraz to już po ptakach ale gdybym wiedziała, że dzięki osobistej opiece nad
córcią zaoszczędzę na zabawkach to kto wie
A wogóle jako mama pracująca bardzo chętnie przejmę zobowiązania finansowe od
kogoś z rodziny...przecież to naturalne, że moja siostra chce jeździć super
wypasioną bryką i potrzebuje mebli na które przciętny Kowalski pracuje dwa lata.
Trzeba sobie pomagać...

Dobry jest też fragment mówiący o negocjacjach z szefem, argument, że dziecko
będzie pracowało na jego emeryturę jest doprawdy powalający i na pewno zrobi
wrażenie na każdym pracodawcy!

[atenka11]

Niestety wiekszosc to prawda,dziecko naprawde potrzebuje matki zwłaszcza w
pierwszym roku zycia. Skutki wczesnej separacji widoczne sa zazwuczaj w
dorosłym zyciu, w tym jak dziecko jako dorosly człowiek wchodzi w relacje z
innymi osobami. Inna sprawa, ze tekst oderwany od smutnej Polskiej
rzeczywistosci.
Ja z radoscia zawiesilam dzialalnosc zawodowa, choc pasjonuje mnie moja praca.
Ciesze sie z kazdego dnia spedzonego z synkiem, nigdy potem nie bede mu tak
potrzebna jak teraz. Dziecko uczy sie odrozniac matke od siebie, siebie od
swiata, ponaje pierwsze granice. To bardzo wazny etap w jego rozwoju. Moze
powinny to przeczytac kobiety zanim zajda w ciaze, aby mogly wszystko
zaplanowac..
A jak juz nie ma wyjscia i mama musi isc do pracy to wazne by byla szczesliwa
mama i jak najlepiej wykarzystywala czas spedzony z dzieckiem.

Ojejej.

[maxim31]

Moja matka była i jest osobą zapracowaną. Wróciła do pracy (w moim przypadku)
po macierzyńskim. I ja jakoś skutków tej decyzji nie odczuwam.

Ja chciałam być w domu i z pierwszymm dzieckiem i chce być z drugim. I to jest
tylko i wyłącznie moja decyzja. Tak jak sa kobiety wracające do pracy - ich
prawo. I zapewne - najlepszy wybór. Jeżeli czują się na siłach - to czemu nie?

Dla mnie było istotne nie tylko to, że dziecko jest ważne ale również MÓJ
komfort. Gdy siedze w domu - mam czas na wszystko co jest związane z
prowadzeniem domu. Ot, co. Moja wygoda tez miała w podjęciu tej decyzji pewien
udział. Ale ważne było rownież dla mnie to, że dzieciak chodzący do żłobka -
często może chorowac. Czego chciałam i chcę uniknąc. Dlaczego ono ma cierpiec?
Skoro stac mnie na wychowawczy? Ale - jest to moje założenie. Gdyz wcale nie
musi tak byc.

Artykuł jest tendencyjny, jednakże uważam, że człowiek w pewnym momencie
uodparnia się na tego typu teksty. Nawet go nie doczytałam - jest zbyt
nieobiektywny. Po co? Żeby wpędzic mamy w poczucie winy? Nie dac się - to moja
rada. Olac takie teksty. Niech każdy działa tak, jak uważa za stosowne. Mama
sfrustrowana to najgorsza mama.

Konkluzja - myslę, że kobieta nie powinna nic robic kosztem siebie. Jej
zadowolenie naprawde ma wpływ na dziecko. Ono to czuje, po prostu.

[bea.bea]

na dwoje babcia wrózyła.....pracowac nie pracowac

tak samo psychologowie : rózni róznie się wypowiadaja...
a ja uwazam , ze kazda mama wie najlepiej co dla jej dziecka jest najlepsze i
tego sie trzymam...

wszystkie matki kochaja swoje dzieci ...i co to ma zanaczenie czy czy 24 dodziny
na dobe , czy 16

[marcelino1]

Ja wiem, że dla mojego dziecka najlepsze byłoby gdybym została w domu. Niestety
nie mogę sobie na to pozwolić i MUSZĘ wracać do pracy chociaż tego nie chcę.
I właśnie czytając taki artykuł można się wpędzić w niezły dół. Dlatego nie
kupuję takich piśmideł i żyję w niewiedzy, że można poprosić rodzinę o
spłacanie rat kredytu. Ciekawe poza tym jaki pracodawca będzie na mnie czekał z
otwartymi ramionami po ewentualnym wychowawczym?
Trzeba było bogato wyjść za mąż i żyć jako żona swojego męża.

[atenka11]

Nie wiem czy to przytyk do mnie, ale ja pracowalam w ciazy i ciagnelam po 10
dyzurow w miesiacu, wyciagnelam podwojna srednia pensje, ktora otrzymywalam na
zwolnieniu i maciezynskim. Dzieki temu troche odlozylismy. Po za tym na umowe
zlecenie prowadzilam zajecia z mojej specjalnosci z amerykanskimi studentami
medycyny juz na wychowawczym i mielismy na zagraniczne wakacje.Zostaje wiec z
synkiem do roku w domu i nie czuje sie bynajmiej wylacznie zona mojego meza.
Ale przyznaje ci racje i rozumiem, nie kazdy ma ten komfort,ze pracodawca
poczeka.