Autyzm od kolyski

[izah3]

Chcialabym poznać mamy, które mają dzieci autystyczne. Słyszalam, że autyzm
zaczyna się już w wieku niemowlęcym, że są wtedy pierwsze sygnały. Czy z
waszymi dziećmi było tak samo? Czy wasze dzieci były w niemowlęctwie spokojne
czy wręcz przeciwnie -agresywne?

[joanna9920]

autyzm nie zaczyna się od kołyski

[magdalenkaaa78]

Autyzm zaczyna się od kołyski...

[magdalenkaaa78]

Wielu specjalistów uważa, że nawet jeśli pełne objawy wystapiły nie pzred 12 a
po 12 miesiacem życia, to na podstawie wywiadu z rodzicami można wyodrębnić
takie zachowania, ktore na autyzm wskazywały w zasadzie od momentu noworodka.
Nie ma jednoznacznych dowodów na to, skad bierze się autyzm. Jesli prawdą jest,
że jego przyczyną są zmiany w mózgu, jesli np. może być wynikiem
niedotlenienia, to znaczy,że mamy z nim do czynienia od samego początku.
Proponuję poczyać "Małe dziecko z autyzmem" Pisuli.
Magda - mama Kuby. Kuba ma autyzm.

[joanna9920]

chodziło mi o jednoznaczne objawy po których należy się niepokoić.dzieci moga
zachowywać sie tak samo,jedne mają autyzm a drugie nie

[magdalenkaaa78]

Jasne...gdyby dało się tuż po porodzie powiedzieć: u tego maluszka to autyzm to
rehabilitacja, makymalnie skuteczna, mogłaby zacząć się praktycznie od razu...

[joanna9920]

widzisz,nie jestem niedouczona ale u mojego dziecka nie było widać,że coś jest
nie tak i nie było jakiegos przełomu a jest z pogranicza autyzmu.nie chce
straszyć młodych matek,bo rzadko są jednoznaczne objawy

[magdalenkaaa78]

Ja też jestem niedouczona. Też tego nie widzialam. Ale wiem, z opowieści innych
mam, że np. w Krasnalu terapeutki są w stanie wychwycić takie symptomy. Być
moze dlatego, że są na nie ukierunkowane.

[joanna9920]

no spróbuję powiedzieć co mnie niepokoiło.patrząc synowi w oczy czułam,że jest
inny,był niedotleniony i miał obrzęk mózgu,ale rozwijał sie bardzo dobrze i
według lekarzy trudny poród nie pozostawił śladu.kontrole neurologiczne
zakończyliśmy jak miał2,5 roku ,bo był zdrowy.wiedziałam,że moze być jakiś ślad
po porodzie ale nie był jakos nadpobudliwy,nie był tez za bardzo
spokojny,porównując do innych dzieci nie miałam do czego się przyczepic.tylko
nie interesował się dziećmi,jak jakiś maluch zabrał zabawkę to odwracał się i
bral drugą.teraz wiem,że to może być jeden z objawów ale nie musi.coś co może
byc objawem moze równie dobrze być cechą charakteru,dlatego nie ma co straszyć.z
resztą u każdego dziecka przebiega inaczej.niektóre dzieci rozwijają się
prawidłowo do dwóch lub trzech lat,a potem się cofają.autyzmu nie da sie tak
łatwo zdefiniować.

[magdalenkaaa78]

Mnie niepokoil tylko brak rozwoju mowy. Wszędzie piszą, że następuje regers - u
nas nie nastapil, bo Kuba nigdy nie zaczał mowić. Dziś jestem mądrzejsza o
diagnozę i wiele ksiazek i wiem, że są cechy, ktore bagatelizowalam ( teraz
bardzo możlwie,ze przeceniam ) a ktore pod hasło "autyzm" można spokojnie
podciągnąć. Moj syn zawsze byl takim grzecznym chlopczykiem o anielskiej
twarzy

[joanna9920]

mój mówił i mówi.wszelkie niepokoje kierowałam do neurologa i nic.wiesz co mówią
na matki,które doszukuja sie u dzieci wydziwianych chorób.młody skończył 11 lat
i dopiero teraz diagnozuje go w prywatnym ośrodku,psychiatrzy tez sie nie
dopatrzyli,psycholodzy też.moj ojciec dziwnie na mnie patrzy,bo ma takie pojecie
o autyzmie jak większość ludzi nie dotkniętych problemem.mogę sie założyć,że jak
trafi sie któreś inne dziecko to będzie o tym wiedziec nawet jeśli nie bedzie
umiała tego nazwać.stawiam na intuicję,każda matka powinna znac swoje dziecko
najlepiej i na pewno zauważy czy coś jest nie tak

[izah3]

dzięki za odzew, podjełam ten temat nie z przypadku, otóż niepokoi mnie czasami
zachowanie mego synka.Jak był mały to nie lubiał się tulić,nie gaworzyl,był
smutny i cichy. Teraz się zmienił jest wesoły, zaczepny, przebojowy.Zaczął
sylabizować ma-ma ta-ta.Czasami jednak niepokoi mnie jego spokój,w nowych
sytuacjach jest cichy -musi się do nich przyzwyczaić.Jest bardzo wrażliwy na
dotyk. Neurologicznie jest wszystko w porządku. Może to taki charakter,co o tym
myślicie drogie mamy?Psycholog stwierdził, że nie mam się czym przejmować, bo
synek jest bardzo kontaktowy. Tylko czasem te zachowania mnie nie pokoją. Może
jestem przewrażliwiona.....

[magdalenkaaa78]

Moj synek też jest nizwykle kontaktowy. Byly u nas panie, ktore zajmują się
zawodowo rehabilitacją dzieci z autyzmem i powiedzaly, ze nie sądziły, że to o
niego chodzi. W ogole jest bradzo "spoleczny" Bawi się "chodzi ran nieborak"
każe robić sobie i wymiennie robi komuś, bawi się w baran baran tryk.
Po "chińsku" mowi bardzo dużo. Lubi ludzi, wita sie z nimi, jak jest w nowym
miejscu, gdzie są dzieci ( o ile nie jest to cala groamda ) to zaczepia
dzieci , patrzy w oczy ( ale dość szybko ucieka wzrokiem ) gada do nich. w
ogóle ma dużo cech, ktore zawsze wydawaly mi się zaprzeczać autyzmowi. Ale ma
diagnozę : Autyzm U mnie neurolog do samego konca twierdzial, że Kubuś
autyzmu nie ma. W CZD został zdiagnozowany jako zdrowy. Jednakk bylam uparta i
brnęłam dalej i doczekalam się diagnozy, jakiej się spodziewalam. Kuba za
miesiąc bedzie miał 3 lata.

[izah3]

To co takiego cię niepokoiło, że brnełaś dalej szukać diagnozy. Skoro maly jak
piszesz jest kontaktowy, uśmiechnięty, bawi się w różne zabawy. Co ci się nie
podobało w jego zachowaniu?I od kiedy?

[magdalenkaaa78]

Kuba nie mowił, wydawał się "głuchy" można było do niego gadać a on nic ale np
blyskawicznie reagował na dzwonek u drzwi. Poza tym nie reagował na polecanie
typu : pokaż światełko. Nie pokazuje palcem ( uczy się ) tylko całą dłonią.
Miał etam ( niedawno, i już pzrestaje ) ukladania samochodów i klocków ( tylko
tych ) w rzędy. Sprawdzalam wszystko, co się dalo, więc autyzm , siłą pędu też

[gemmavera]

Jak już dziewczyny pisały, nie ma jednoznacznego wzorca zachowań niemowląt, u
ktorych rozwija się autyzm.
Moja córka jako niemowlę była dość płaczliwa, miała kolki, lubiła usypiać na
rękach, źle spała nocami... Najlepiej uspokajała się huśtana w foteliku
(zreszta miłość do huśtawek została jej do dziś ). Najpierw myslałam, ze to
kolki, potem że to zęby - a potem brakło mi już pomysłów.
Około pierwszych urodzin, kiedy córka nauczyla się siadać (bardzo późno siadała
- miała ponad 11 miesięcy) przyszła zmiana: zaczęła się bawić sama i nie
wymagała zbyt wiele naszego zainteresowania. Miałam tzw. złote dziecko - cisza,
spokój, wystarczyło jej dać klocki, książeczki, starą klawiaturę czy po prostu
pudełko z drobiazgami. Nawet pamiętam, jak pisałam post na starym eDziecku
pytając, kto jeszcze ma spokojne dziecię... I wtedy wszyscy mi pisali, że mam
super i powinnam się cieszyć, że mam taki luz. ) No to się cieszyłam...
Jednocześnie jednak noce ciągle były fatalne - kilka pobudek to była norma.

Było jeszcze kilka symptomów, które teraz wydają mi się oczywiste - wtedy nie
przywiązywałam do nich wagi - ale nie chcę się tu rozpisywać.

Ale nie jest powiedziane, że jeśli dziecko jest spokojne i nie lubi sie
przytulać, to coś musi być nie tak. Dziecko autystyczne w niemowlęctwie może
być bardzo spokojne lub przeciwnie, bardzo płaczliwe i nerwowe - albo
zachowywać się jak najzwyklejsze niemowlę pod słońcem. Nie ma reguły, dlatego
proponuję nie martwić się na zapas - tym bardziej, że z tego, co czytam,
jesteście pod opieką psychologa.
POzdrawiam
gemma

[joanna9920]

twojemu dziecku może nic nie być ale dobrze,że wiesz czego ewentualnie możesz
się spodziewać

[niebieskadziewczyna]

Corka mojej znajomej (z ktora spedzam duzo czasu, ze wzgledu na podobny wiek
naszych pociech) ma autyzm. Dowiedzieli sie okolo jej drugich urodzin. Ale
podejrzewalysmy (ja i jej mama) wczesniej. Kasia byla cichutka i bardzo
niesmiala. Nigdy nie patrzyla w oczy. POtrafila siedziec z jedna grajaca
zabawka przed 2-3 godziny i przyciskac jeden guzik. Miala obsesje na punkcie
takiej jednej zabawki grajacej, bala jej sie, ale nie chciala spuscic z oka.
Potrafila przez 3 godziny chodzic wokol tej zabawki, ale gdy tylko chcialas jej
podac do rak ta zabawke to uciekala z placzem. Nie mowila ani slowa do dwoch
lat. Gdy tylko zmoczyla rekaw trzeba bylo ja przebrac bo plakala histerycznie.
W ogole nie zwracala uwagi na inne dzieci lub doroslych, gdy ktos probowal sie
z nia bawic, odchodzila lub plakala. Lubila byc sama. Gdy podano jej w talrzyku
platki cheerios wymieszne z paluszkami i rodzynkammi, sortowala wszystko na
trzy kupki. Tak samo z klockami, zawsze ukladala klocki w rzedy kolorami. W
wieku 2 i pol roku znala wszytskie litery i cyfry, potrafila wlaczyc sobie
ulubione bajki na dvd i ulubione plyty na cd. Gdy tylko ja zdiagnozowano,
zaczeto terapie, co dzien po dwie godziny. Dzis Kasia ma 4 lata i nie ktorzy
jej znajmoi nie wiedza ze ma autyzm. Papla bez przerwy, Smieje sie, uwielbia
bawic sie z ludzmi.
Jest troche wolniejsza od innych dzieci, ale mysle, ze wszystko jest na
najlepszej drodze.

[magdab311]

Trochę czytałam ostatnio o autyzmie i tam pisało ze jest to choroba
nieuleczalna. Ale coraz częściej wczytam właśnie na różnych forach o mamach,
które wyprowadziły z tego swoje dzieci. Czy da się, co niektóre dzieci wyleczyć
z autyzmu? Przynajmniej na tyle żeby chodziły do normalnej szkoły, kiedyś
podjęły normalną prace i były zupełnie samodzielne? I mam jeszcze jeno pytanie.
Mój 20 miesięczny synek jest bardzo nieśmiały w stosunku do obcych. Jak ktoś
obcy do niego zagaduje opuszcza głowę i udaje ze go nie widzi i nie słyszy,
później jak się z ta osobą oswoi jest wszystko dobrze? Czy to może być jakiś
niepokojący sygnał czy to po prostu nieśmiałość?

[gemmavera]

Magda, bardzo wiele zależy od stopnia zaburzeń i tego, jak dziecko zareaguje na
ewentualną dietę, terapię itd. Z tego, co czytałam, wiele dzieci zaburzonych w
głębokim stopniu udaje się wyprowadzić do stopnia lekkiego - mówią, chodzą do
szkoły, mają kolegów itd. A z takim autyzmem wysokofunkcjonującym można żyć
prawie zwyczajnie. Mówi się, że Einstein miał własnie taką lżejszą formę
autyzmu - zespół Aspergera. A wiadomo, że żył normalnie, miał rodzinę, a do
tego teraz zna go cały świat.

Mozliwe, że osoba "wyprowadzona" z autyzmu nigdy nie będzie brylować na
salonach i będzie uchodzić za nieco dziwaczną - ale w końcu kto powiedział, że
wszyscy muszą być przebojowi i wygadani? )

[gemmavera]

A co do 20miesięcznego nieśmiałego dziecka, to nie martw się - w tym wieku to
zupełnie normalne.

[izah3]

Słyszałam, że dzieci autystyczne mają nieprawidłowy zapis w pracy mozgu,
tomografia komputerowa jest nieprawidlowa.Czy to prawda?

[gemmavera]

izah3 napisała:

> Słyszałam, że dzieci autystyczne mają nieprawidłowy zapis w pracy mozgu,
> tomografia komputerowa jest nieprawidlowa.Czy to prawda?

U części dzieci można wykryć jakieś mikrouszkodzenia mózgu - z reguły dotyczy
to dzieci z niedotlenieniem okołoporodowym, wcześniaków (oczywiście nie
wszystkich) itd. Niektóre mają też nieprawidłowy zapis eeg. Ale nie jest to
żadną regułą. Moja córka miała i rezonans, i EEG - obydwa badania wyszły w
normie.

[sewerynki]

Jedną z najtrudniejszych spraw we wszystkich podejrzeniach co do mojego syna
była reakcja otoczenia. Jestem matką która czuła że jest cos nie tak, ze jest
inny - zbyt inny. Naturalną potrzebą wtedy jest rozmawianie o tym, dzielenie
się, nazywanie uczuć, szukanie pomocy i diagnozy. I wtedy zaczyna się bariera
wszsytkich na około którzy uspokajają, bo ktoś zaczął mówić jak miał 3 lata itd
itp. bo on patrzy w oczy albo z drugiej strony - karcący wzrok innych matek
kiedy mój syn dostawał swojego szału na placu zabaw itp - jak sobie dziecko
wychowałaś, to twoja wina, każde zachowanie złe dziecka jest winą rodziców, ich
brakiem konsekwencji itp itd.

U mnie syn ma 3,2. Mamy od września terapię która przynosi efekty, na papierku
wpisano stan zagrożenia autyzmem, daj Boze i o to się modlę żeby to wszystko
było przeszłością i mój syn był zdrowy i wyszedł z tego. Nawet jeśli jego
problemy nie będą autyzmem - to terapia którą ma nic mu nie zaszkodzi - a tylko
pomoże. Diagnoza więc nie do konca jest potrzebna - bo nie wiele zmienia - i
tak trzeba z dzieckiem dużo pracowac.

[galela]

Z autyzmem jest tak, że dziecko może mieć objawy od urodzenia a może być
wszystko w porządku do 3 urodzin. Generalnie jest tak że im póxniej się pojawi
tym lepsze są rokowania.

[izah3]

A czy są jakieś cechy fizyczne <chodzi mi o wygląd>, które mogłyby wskazywać,że
dziecko może mieć autyzm?Proszę o odpowiedz drogie mamy. Słyszałam coś o
paluszkach, o stopach.Czy to prawda?

[magdalenkaaa78]

Czysto teoretycznie - tak, są takie cechy. Dzieci z autyzmem ( mocno
nasilonym ) mają większe głowy niż inne dzieci i uszy osadzone trochę wyzej,
uszy są duże i raczej okrągłe.
Często dzieci chodzą na palcach - związane jest to z nadwrażliwością dotykową
Często też przyjmują nietypowe pozy.

[lollypop]

Autystyczne dziecko ktore ja znam zdradzalo pewne cechy wskazujace na autyzm
juz od kolyski - np. nigdy nie wyciagal raczek do mamy, byl obojetny na
pieszczoty. Usmiechal sie zawsze ale to jest taki usmiech jakby do siebie,
taki przylepiony, nie kontaktowy. Mowic zaczal w wieku trzech lat, wczesniej
nie mowil nic. Mowi gramatycznie ponad wiek ale czasami niezrozumiale. Obsesje
przechodzi rozne, w wieku dwoch lat na spacerze jego rodzice musieli przystawac
przy kazdym zaparkowanym zamochodzie, on pokazywal na niego (nie pamietam czy
raczka czy palcem ale chyba palcem) i trzeba mu bylo powiedziec marke, jak sie
rodzic pomylil to zaczynal krzyczec. Ustawial zabawki rzedem, nie pozwalal
innemu dziecku dotknac swoich zabawek, do dzis (5 lat)jedyne zabawy z innymi
dziecmi jakie uznaje to gonitwa albo popychanie sie wzajemnie na hustawkach.
Ruchy ma czesto bardzo chaotyczne, nie chodzi tylko biega i jakos tak skacze w
bok jak pajaczek. Jest bardzo inteligenty ale tak jakos konstrukcyjnie, tam
gdzie nie trzeba wyobrazni. Czyta, liczy do tysiaca, dodaje i odejmuje, buduje
jakies niesamowite konstrukcje z klockow, uklada puzzle na 100 kawalkow. Za to
biorac zabawke typu ludzik, batman, bob budowniczy czy inne takie z ktorymi moj
syn uklada cale scenariusze, rzuca nia tylko o sciane piszczac albo smiejac
sie. W piaskownicy czy budujac nie uznaje prob dolaczenia sie do zabawy przez
inne dzieci, reaguje agresja. Agresja reaguje tez na zle zaprezentowany
posilek, jak szynka na kanapce krzywo lezy to bije mame po glowie. Spal zawsze
zle, jak obudzi sie w nocy to potrafii nie zasnac przez nastepne dwie, trzy
godziny. Do niedawna nie pozwalal obciac wlosow, do dzis placze przy myciu
glowy i obcinaniu paznokci.

No wlasnie, i jak tu prawidlowo odczytac takie znaki, z ktorych widzimy czasami
tylko kilka? Ja znajac te wszystkie manifestacje autyzmu od znajomej
zastanawiam sie czasami czy nie powinnam sie martwic ze moj 20-sto miesieczny
synek tez nie znosi obcinania i mycia wlosow, dotykania go przez lekarke. Ale
paznokcie juz opanowalismy, tez kiedys krzyczal a teraz juz nie. Zaglada
wszystkim w twarze, jest bardzo kontaktowy, zaczyna normalnie mowic, lubi sie
przytulac i szybko reaguje na polecenia. Czasami chyba te nasze ludziki maja po
prostu rozne dziwne upodobania, ale szkoda ze nie ma jednoznacznego testu ktory
pomoglby nam mamom w jak najwczesniejszej diagnozie i interwencji.

[maw51]

coś takiego znalazłam:

Kryteria diagnostyczne autyzmu w kolejnych wersjach
www.dzieci.bci.pl/strony/autyzm/dsm.html
i jeszcze to
www.dzieci.org.pl/cgi/forum/ikonboard.cgi?s=8eb6a92238b0a07b71846e452911c1d1;act=ST;f=12;t=575

[magdalenkaaa78]

Pod większość tych kryteriów mój syn nie podpada. A ma zdiagnozowany autyzm.
Nawiasem mówiąc, źle się stało wg mnie, że nie diagnozuje się już na "cechy
autyzmu" a tylko na autyzm, bez rozgraniczenia, jak bardzo "zaawansowany" jest
autyzm

[gemmavera]

magdalenkaaa78 napisała:

> Nawiasem mówiąc, źle się stało wg mnie, że nie diagnozuje się już na "cechy
> autyzmu" a tylko na autyzm, bez rozgraniczenia, jak bardzo "zaawansowany"
jest
> autyzm

Autyzm to choroba - a więc albo się ją ma, albo nie. Jedni mając grypę leżą
plackiem z czterdziestostopniową gorączką, bólem gardła i katarem - gigantem, a
inni mają ledwie stan podgorączkowy i lekki katarek - co nie oznacza, że ci
drudzy mają "cechy grypy". )

> Pod większość tych kryteriów mój syn nie podpada. A ma zdiagnozowany autyzm.

Magda, wydaje mi się, że Twój syn musi podpadać pod podane kryteria DSM, skoro
zdiagnozowano u niego autyzm... Może po prostu jego zachowania nie są dla
Ciebie tak oczywiste. Dlatego własnie nie rodzice, a fachowcy powinni
diagnozować autyzm - bo tylko oni potrafią odpowiednio zinterpretować
zachowania dziecka i wrazie czego "podpiąć" je pod odpowiednie kryteria
diagnostyczne. Nikt przeciez nie diagnozuje autyzmu jedynie 'na oko'.

[magdalenkaaa78]

I masz rcję i nie masz. Syn był diagnozowany przez dwa dni. Jedengo był w
dobrym nastroju i zachowywał się, powiedzmy, naturalnie. Następnego był
ewidentnie w złym nastroju i nie miał ochoty wspólpracować, nie wykonywał
czynności, ktore normalnie wykonuje. Podczas wydawania diagnozy dowiedzialam
się, że pierwszego dnia były pewne że nie ma ( ona, czyli osoby badajace ), a
drugiego sądziły, że ma.
Syn był też diagozowany na odziale Psychiatrii w CZD , autyzmu nie stwierdzono.

Autyzm to cały zespół cech w różnym nasileniu, wg mnie ważne jest, aby
kalsyfikować i dzielić bo nie wsztstkie dzieci rehabilituje się tak samo,
wszystko zależy od tego, jakie dziecko ma deficyty.