Sposób na dobrą opiekunkę

[Gość: Beata32]

Dziewczyny,Mam problem (ale to nic dziwnego na tym forum ) zdecydowałam się poszukać opiekunki do pomocy przy moim rocznym synku. Na co przede wszystkim powinnam zwrócić uwagę:- czy lepiej znaleźć osobę młodszą czy starszą - która swoje dzieci już wychowała, - czy ważne i na ile jest doświadczenie- jak się zorientować, czy ma dobre podejście do dziecka- o co się pytać- .... co jeszczeDziś po próbnej wizycie jednej z potencjalnych opiekunek miałam wrażenie, że nikt nie jest w stanie się dobrze zaopiekować moim synkiem - czy to znaczy że nie była to odpowiednia osoba, czy ja nie pozwoliłam jej się wykazać??? Proszę poradźcie muszę się dość szybko zdecydować!!! Beata i Maciuś

[Gość: goga]

Potrzebujes na ile godzin ? Zawsze zostaw sobie furtke , ze moze sie zdarzyc , ze dluzej bedziesz zw pracy !Zorintu sie , cz ma jakies inne zobowiazania ( dodatkowa praca wieczorami , dzieci , wnuki itp)Jak ze zdrowiem ,zeby potem , nie bylo co chwile chorobowego!Podejsci do dzieci ... to jest problem . Powinna miec jakies doswiadczenia , ale starsza osoba , moze nie dac rady kondycyjnie.Mysle , ze jak przyjmiesz kilka kandydatek , to uda Ci sie trafic na te wlasciwa .Pytaj o jej stosunek np. do bezstresowego wychowanie itp.To znaczy pytania niejednoznaczne.jak zapytasz wprost o bicie , to oczywiscie powie , ze nie!Mysle , ze wszystko jes trudno opsac, a sama wyczujesz. Dobrze , zeby w czasie tych rozmow dziecko bylo z Wami!PS. Mailas chyba Mame do pomocy ?Pozdrowienia dla Maciusia !

[Gość: Beata32]

Mamę (a właściwie teściową) cały czas mam, ale potrzebuję kogoś do pomocy, bo jak sama napisałaś kobieta w pewnym wieku może trochę nie dawać sobie rady - jednak 10 godzin z dość ruchliwym dzieckiem to tak naprawdę ciężka praca.PozdrawiamBeata

[Gość: kot]

Wlasnie czytalam niedawno artykul na ten tematOto pytania jakie powinno sie zadac kandydatce na nianie-jakie ma pani doswiadczenie w opiece nad dziecmi-dlaczego chce pani sie podjac tego zajecia-czy ma pani jakiej zobowiazania ktore moglyby kolidowac z praca-jak dlugo chcialaby pani u nas pracowac-czy ma pani problemy zdrowotne-jak wyobraza sobie pani dzien z dzieckiem-w co bedzie pani bawila sie z moim dzieckiem (jakie zna pani bajki, piosenki,wierszyki)-ile czasu powinien trwac wedlug pani spacer -jak pani zareaguje jak maluch bedzie niegrzeczny ( mozesz podac konkretny przyklad)-co pani zrobi jak dziecku cos sie stanieMoze odpowiedzi na te pytania ulatwia ci sprawe Zycze dobrego wyboru Monika

[Gość: Aldonia]

A ja myślę, że jak kobiecie zależy na pracy, to na każde pytanie odpowie zadowalająco. Myślę, że przede wszystkim, to dziecko powinno ją zaakceptować. Wiem, że z tym może być kłopot, ale zdarza się przecież, tak jak w moim przypadku, że dziecko ma w rodzinie jakąś ciotkę z którą często się widuje, a wybitnie jej nie akceptuje, za to pcha się na kolana do całkowicie obcej osoby, którą widuje raz na pół roku i wpatruje się w oczy. Ale jak trafić na taką, co to od razu rozkocha w sobie dziecko?

[Gość: Beata32]

Jak do tej pory obejrzeliśmy (razem z synkiem) 4 potencjalne opiekunki - do każdej się uśmiechał - wogole to uznał chyba za jakąś świetną zabawę fakt, że ktoś do niego przychodzi i chce od razu zdobyć jego względy. Ale jakoś generalnie mój syn jak zauważyłam tak ma, że uśmiecha się raczej do dziewczyn niż do trochę starszych pań - czy w związku z tym powinnam szukać raczej młodszej?Beata

[Gość: AniaSK]

Beatko, tak naprawdę musisz sprecyzować swoje konkretne oczekiwania wobec opiekunki. Jeśli masz ochotę to poszukaj w wyszukiwarce mojego testu 20 pytań, który zadawałam każdej kandydatce - i zanotowywałam odpowiedź. Po prostu sprecyzowałm konkretnie, czego oczekuję (choć przez niektóre "forowiczki" zostałam zbluzgana za takie wymagania). Co zaś do dziecka: w moim przypadku było tak, że mały nie płakał i był bardzo zdziwiony przy kobiecie, którą nazwałabym "torpeda" (hałas, wrzask, ciągłe gadanie, zamieszanie, zaglądanie we wszystkie kąty) i nigdy bym jej nie zatrudniła do opieki!!! Natomiast mam opiekunkę, której mały nie widział przy pierwszym spotkaniu a potem dość długo się do niej przyzwyczajał (generalnie płakał, gdy wychodziłam), ale jestem bardzo, bardzo zadowolona.AniaPSMnie ujęła opiekunka tym, że po rozmowie z nią czułam się, jakbym rozmawiała z własną mamą.

[Gość: wiesia]

Aniu, ja z ciekawości wrzuciłam do wyszukiwarki "20 pytań", potem "test 20" i NIC. Czy mogłabyś dać bardziej konkretny namiar na ten test?

[Gość: AniaSK]

Do Wiesi: kurcze, też nie mogę znaleźć w żaden sposób, jeśli chcesz ten teścik to napisz na priva, jutro prześlę, bo mam w domuDo Agaty: non coments, nie lubię zabawy w łapanie za słówka, tu nie miesce na to, pozdrawiam

[Gość: wiesia]

Znalazłam w międzyczasie, tyle ,że to jest 25 pytań (dlatego wyszukiwarka nic nie dawała na 20 pytań") ,a nie 20 i można złapać na hasło" opiekunk"

[Gość: Agata]

O, i tak właśnie powstaje plotka. Pamiętam Twój test dla opiekunek i byłam jedną z osób, której nie podobały się niektóre pytania (mogły, czyż nie?). Ale jakoś sobie nie mogę przypomnieć, aby ktokolwiek Cię "zbluzgał", jak to ładnie nazwałaś.

[Gość: Eki]

O Aniu - chciałabym Ci podziękowac za "opublikowany swój test" , który wykorzystałam tydzień temu. Przy pierwszej lawinie telefonów zadawałam Twoje podpowiedziane i zapamiętane najbardziej przeze mnie pytanie -A gdzie chciałaby pani opiekować się dzieckiem, u siebie ?Ścisnęło mnie za serce gdy usłyszałam - myslę ze dla dobra dziecka powinnam opiekowac się u Pani, no chyba gdyby pani chciała u mnie.. Umówiłam się na spotkanie z tą panią . Aniu dziękuję że zechciałaś się podzielić swoim doświadczeniem . Eki

[Gość: AniaSK]

Jezu, ale mi głupio, tak mnie wychwalasz! Cieszę się jednak, że w jakikolwiek sposób Ci pomogłam, gdyż uważam, że trzeba zrobić wszystko, żeby dziecku zapewnić jak najlepszą opiekę i ja nie miałam żadnych oporów, żeby zadać opiekunce takie a nie inne pytania (nawet jeśli się to komuś nie podoba). Moja opiekunka tez ujęła mnie niektórymi odpowiedziami, jak Ciebie. Jest już u nas od prawie pół roku i bardzo sobie ją chwalę, mały też. Jest nieziemsko cierpliwa. Pozdrawiam. Ania

[Gość: Elik]

Nie dawałam ogłoszenia , pytałam znajomych i przygotowałam listę pytań do opiekunek, korzystając z doświadczeń dziewczyn z forum głównie Ani, dzięki. Chociaż u mnie pytania odegrały rolę pomocniczą i większości nawet nie zadałam. Zgdzam się z opinią, że odpowiedzi też można się wyuczyć. Najważniejsz jest reakcja dziecka i nasza co tu dużo gadać także intuicja. Ja do końca nie byłam pewna i zamęczałam męża pytaniami. Potem okres próbny, najważniejszy. Trochę z tatusiem (3 dni) trochę z mamusią (8 dni). Jest wtedy czas na obserwację i rozmowy.Nasz Pani Maria ma córkę alergiczkę, ja też. Preferuje produkty naturalne ja też. Upiecze domowe ciasteczka, ugotuje kluseczki czy zupkę. Po miesiącu już jej praktycznie nie muszę mówić rano co do jedzenia, bo albo znajdzie w lodówce, albo ugotuje sama.Ostatnio zrobiła Oleńce sweterek na drutach. Na dzień dzisiejszy bardzo się cieszę, że nasza porzednia niania zrezygnowała. Pani Maria ma lepszą pamięć, ograniczenia dietetyczne czy różnorodność leków homeopatycznych zapamiętuje bez problemu , jest starsza od poprzedniej niani o kilka lat. Nie stoi przy drzwiach ubrana jak przychodzę z pracy tylko chwilkę chodziaż ze mną pogada, w przeciwieństwie do poprzedniej niani. Każde dziecko jest inne i każda z nas jest inna. Nasz dobry kontakt z opiekunką też jest ważny, bo pani która opiekuje się naszym dzieckiem też musi się u nas dobrze czuć. Ja okropnie się stresowałam i miałam więcej wątpliwości niż mój mąż. Pani Maria jak się później okazało też nie spała po nocach. Widać jesteśmy podobne.U nas były w sumie trzy panie i z trzema rozmawiałam przez telefon. Wybraliśmy Panią Marię, pomimo, że nie opiekowała się dziećmi za pieniążki i w życiu nie zmieniła pampersa, ale to akurat nie jest specjalnie trudne.Co nas ujęło, sama do końca nie wiem. Wydawała się szczera i bezpośrednia, lubiąca dzieci. Mam w domu alergika a jej córka też jest alergikiem. Pewności nabrałam dopiero jak pobyłyśmy ze sobą 1,5 tygodnia i porozmawiłysmy o wszystkim i o niczym. Trochę ten list chaotyczny, ale wydaje mi się że powinnaś zadać sobie pytanie co jest dla ciebie najważniejsze, co bardzo ważne a co najmniej. Dla mnie na przykład dyspozycyjność niani nie jest najważniejsza bo mam babcie. Odpukuję w niemalowane, ale jesteśmy naprawdę bardzo zadowoleni. Ps. zbluzgać to jednak niezbyt ładne słowo przyznasz Aniu, ale każdemusię może przytrafić.Życzę jak najlepszych nianiek. Ja odetchnęłam z ulgą, mam nadzieję.

[Gość: jstaniszewska]

Cześć, ja wróciłam do pracy, gdy mój syn miał 6 miesięcy. Ryczałam, jak bóbr, bo to moje pierwsze dziecko, a on poszedł do 19 letniej wtedy sąsiadki, matki rocznej dziewczyki. Pod względem higieny dziewczyna dbała o niego średnio (np. paliła przy nim, aż wstyd się przyznać!), ale bawiła się chyba dosyć fajnie, bo gdy on mógł już okazać swoje uczucia, okazało się, że bardzo się cieszył, gdy tam szedł. Potem się przeprowadziliśmy i trafił też do sąsiadki, kobiety w moim wieku, matki 3 dzieci, w tym syna w wieku mojego. Ona była koszmarna. Też paliła, dawała mu jeść kiedy chciała, przeklinała ("Dałaś mu obiad", odp.: "K..., nie chciało mi się gotować"). Więc jak urodziłam coreczkę, to mimo, że ta przeklinająca, mająca tę trojkę dzieci, nie pracująca wręcz się napraszała o tę opiekę, to moją Adę oddałam do kobiety ok 53 lat, matki 5 dzieci i babci dwóch wnuczek. Kobieta jest ciepła i przeurocza. Moja Ada mówi mi, że w domu jej się nudzi i ona chce do "Pananeczki", czyli do pani Janeczki.Znalezienie opiekunki jest problemem: mloda ma więcej siły, starsza ma doświadczenie, ale już może nie ma cierpliwości. Ja bym jednak sugerowała starszą panią. I wyrażnie okaż swoje wymagania! Zazwyczaj niańki dopiero gdy zostaną same okazują swoją osobowość i trudno nam je w ten sposób poznać. Reakcja dziecka Ci podpowie, czy chce zostać z nianią, czy się np. jej boi.Powodzenia!

[Gość: Beata32]

Bardzo dziękuję Wam za odpowiedzi ... zwłaszcza AniSK za listę. Rzeczywiście bardzo pomocna rzecz. Wcześniej przyszło mi do głowy zapytać zaledwie o kilka rzeczy z tej listy, a dzięki Tobie sprecyzowałam o wiele więcej interesujących mnie pytań, które mam nadzieję pomogły mi dokonać słusznego wyboru.Tak więc od wczoraj mam opiekunkę, której na razie na ręce przygląda się moja mama ... po pierwszym dniu wrażenia OK ... mam nadzieję że się udało znależć właściwą osobę ... chociaż ciągle się boję.Jeszcze raz wszystkim dziękuję.Beata m. Maciusia.

[Gość: nastka2001]

No właśnie to jest mój duży problem. Od wczoraj przychodzi do mnie ciocia (siostra mojej mamy), z którą jednak nigdy nie utrzymywałam bliższych kontaktów - po prostu się nie składało. Ufam jej całkowicie- to naprawdę dobra i pracowita osoba. Jednak mam parę ale i nie bardzo wiem jak sobie z tym poradzić:1. Po pierwsze zatrudniam i płacę siostrze mojej mamy co jest dla mnie bardzo krępujące.2. Wogóle nie bardzo potrafię się zachować w tej sytuacji nie wiem na co zwrócić cioci uwagę - przedstawiłam jej jak wygląda dzień dziecka, co jada, w jakich godzinach na spacer, ale obawiam się , że to za mało ja opiekując się córeczką często improwizuję, zdaję się na intuicję, wymyslam zabawy. Przecież nie zapytam się cioci jak się będzie z dzieckiem bawić.3. Strasznie się boję tej całej opieki, popłakuję sobie od niedzieli, od piatku na stałe do pracy, jak ja poznam, że moje dziecko jest szczęśliwe???????? Może powinnam zatrudnić zupełnie obcą osobę? Co jest ważniejsze zaufanie czy to że jakaś młoda osoba wpływałaby może bardziej stymulująco na małą?Pozdrawiam Nastka2001

[Gość: ljaworo]

Cześć Nastka,rozumiem Twoje rozterki, sama przez to przeszłam. Ja miałam dylemat opiekunka czy moja mama (nigdy nie byłam z nią w najlepszych stosunkach). Długo się zastanawiałam. Przeprowadziłam z nią rozmowę. Powiedziałam czego oczekuję, jakie są moje zasady i chcę, aby ich przestrzegała. Jeśli się z nimi nie zgadza i nie zamierza ich przestrzegać, to niestety będę musiała poszukać kogoś innego. Babcia zajmuje się już Dianą ponad 4 miesiące i jak na razie wszystko jest OK. Jak wszędzie zdarzają się jakieś konflikty, ale staramy się je rozwiązywać. Czasami słyszę jak mówi do Myszora ja to bym Ci dała czekoladkę, ale mama nie pozwala. Szlag mnie wtedy trafia, ale wolę, żeby tak powiedziała niż ma jej faktycznie dać. Poza tym wiem, że ona ją kocha i krzywdy jej nie zrobi. Tak naprawdę nigdy nie mamy gwarancji co robi opiekunka, jak nas nie ma, nieważne czy obca czy spokrewniona. Ja analizując wszystkie za i przeciw zdecydowałam się jednak na moją mamę. Myślę, że dobrze zrobiłam. Diana jest pogodnym dzieckiem, nie sprawia wrażenia, żeby działa jej się jakaś krzywda. Chętnie bawi się z babcią i np. szybciej zasypia przy babci niż przy mnie. Do tego babcia uczy ją wielu rzeczy.Co do płacenia. Ja również płacę swojej mamie i nie uważam, że jest w tym coś złego. Wręcz przeciwnie, nie mam poczucia, że ją wykorzystuję. Jest to przecież pełnoetatowa praca (9 godz.). Dlaczego płacić mamy tylko osobie obcej, czy nasi krewni są w gorsi. Przecież wykonują taką samą pracę, a do tego mam nadzieję, że z dużo większym zaangażowaniem. Do tego są bardziej dyspozycyjni. Mam gwarancję, że moja mama nie zadzwoni pewnego dnia i nie powie mi, że od jutra nie przychodzi, bo znalazła sobie inną pracę.To co napisałam powyżej to jest oczywiście wyłącznie moje zdanie i nie musisz się z nim zgadzać. Mam jednak nadzieję, że chociaż trochę Ci pomogłam rozwiać Twoje wątpliwości.Pozdrawiam,Ludek

[Gość: AniaSK]

Nastko, pewno na te pytania musisz sobie odpowiedzieć sama. Przyznam, że układ jest dość trudny, ale... ja też miałam początkowo obiekcje, żeby opiekunce (obcej) zwrócić uwagę. Pomyślałam jednak tak: to moje dziecko, nie mam nikogo ważniejszego! I... przeszłam nad tym do porządku dziennego, wypisałam Pani na kartceczce co kiedy ma robić, czego nie wolno, o co proszę itp. Oczywiście grzecznie . Myślę też, że spokojnie możesz zapytać w co się z dzieckiem bawi. Ja zostawiłam na górze książkę "Zabawy z maluchami" i poprosiłam Panią, żeby zerkała sobie w nią, jeśli traci inwencję. Poza tym przygotowywałam dużo zabaw (np. gotową ciastolinę, butelki PET+makaron do wrzucania (ćwiczenia zręczności) i objaśniałam Pani w co jak się bawić. Myślę, że poznasz, czy dziecko jest szczęśliwe , zobaczyz jak będzie reagowało na wejście opiekunki, na rozstanie z nią, obserwuj.Trzymam kciuki, Ania