nie ma szkoły bez Boga

[syriana]

czyli reportaż z Dużego Formatu
www.gazetawyborcza.pl/1,76842,3979000.html

i pytanie do matek bezreligijnych - czy rzeczywiście jest tak źle ?
czy nieposyłanie dziecka w państwowym przedszkolu i podstawówce na religię, to
pasmo tłumaczenia się, walczenia o swoje, podpadania dyrekcji i bycia wrzodem
odznaczającym się swoją innością tak że widać z daleka?

czy może w imię świętego spokoju wybieracie "kolaborację" - chrzcicie i
posyłacie dziecko na religię, mając nadzieję, że niewiele mu tam do głowy
wbiją, pochodzi do czasu komunii, a potem się zobaczy?

nie mam dzieci, więc nie wiem jak to jest
ale aż mi się nie chce wierzyć że tak źle jak w tekście opisano

[mathiola]

Nie chce mi się czytać tekstu, bo zaraz M jak Miłość , ale pamiętam z czasów
swojej młodości jednego chłopaka z naszej klasy który nie chodził na religię bo
mama wstąpiła do świadków Jehowy. Nie był wyrzutkiem, traktowaliśmy go prawie
normalnie (prawie, bo jednak ten dreszczyk emocji, że on inny niż my to był,
chyba tak musi być wśród dzieci że inność zaciekawia i emocjonuje). Jego mama
nie musiała się tłumaczyć i podpadać dyrekcji. No, ale to było przed erą LPR-
u ) Jak jest teraz to nie wiem

[mbwj88]

czy może w imię świętego spokoju wybieracie "kolaborację" - chrzcicie i
> posyłacie dziecko na religię, mając nadzieję, że niewiele mu tam do głowy
> wbiją, pochodzi do czasu komunii, a potem się zobaczy?
>
coś w tym jest
moje 18 letnie dziecko zwiewa z religii i jeszcze mu zwolnienia piszemy ale
trafił się jej ksiądz z tzw poglądami
podobno pól klasy zwiewa

[dagmama]

Nie ochrzciłam dziecka, sama jestem nieochrzczona.
Nie zamierzam posłać na religię. Jeśli jednak będzie chciało, nie będę
zabraniać.
Moi rodzice tez mi nie zabronili. Poszłam dwa razy z koleżankami, ale nudno
bylo

[mbwj88]

w pewnym sensie jesteś wolna i ci zazdroszczę
na moje zachowanie ma wpływ pewnie wychowanie, rodzina
ślub ma byc kościelny jak dziecko to kiedy chrzciny a potem kiedy komunia i tak
to leci a do koscólka to tak bardzo od okazji

[dagmama]

mbwj88 napisała:

> w pewnym sensie jesteś wolna i ci zazdroszczę
> na moje zachowanie ma wpływ pewnie wychowanie, rodzina
> ślub ma byc kościelny jak dziecko to kiedy chrzciny a potem kiedy komunia i
tak
> to leci a do koscólka to tak bardzo od okazji


Właśnie, to jest trochę smutne, bo nie ma w tym głębszej wiary, tylko tradycja,
przyzwyczajenie, ale z drugiej strony przecież liczy się dla Ciebie zdanie
rodziny. Myślę, ze te rytuały - ślub koscielny, chrzciny, komunia -zbliżają
ludzi, pokolenia.
Moi teściowie, wierzący, dostali od razu sygnał, że ślubu kościelnego nie
będzie, chrzcin nie będzie i pewnie bylo im żal, ale znieśli to super

[syriana]

mbwj88 podepnę się pod Twój przykład, ale pytam ogólnie więc nie traktuj tego
jako atak:

jak to jest z pomysłem na wychowanie dziecka,
generalnie - ze stworzeniem własnej od podstaw rodziny, z przekazaniem pewnej
ideologii

jak napisałam - dziecka u mnie niet, męża na horyzoncie takoż

ale (może się mylę i bardzo mam wyidealizowaną wizję szczęścia rodzinnego), że
człowiek gotowy na własną rodzinę, musi mieć jakiś system poglądów, którego
religia albo ateizm, jest częścią

i chyba tak samo jak wierzącym powinno zależeć na świadomym i mądrym wychowaniu
dziecka w wierze, tak ateiści powinni mieć na tyle silny kręgosłup, żeby nie
pozwalać innym (czyt. zwykle dziadkom i pociotkom) decydowania o udzieleniu
katolickiego na przykład sakramentu jakim jest chrzest

szczerze uważam śluby kościelne i chrzty dla papierka za tchórzostwo zwykłe i
lenistwo intelektualne - łatwiej wziąć niż tłumaczyć tradycyjnemu środowisku
swój wybór

oczywiście wiem, że życie nie jest czarno-białe i pewnie w niejednym przypadku
kwestia ślubu w kościele czy chrztu była powodem trzęsienia ziemi w rodzinie,
zagrożonej wręcz rozłamem z tego powodu i w imię wyższych celów idzie się na
kompromis... ale...

czy wiara w Boga nie jest tak poważną sprawą, że na kompromisy w jej kwestii nie
powinno być miejsca?

ja, w kwestii mojego niechodzenia do kościoła, musiałam całkiem ostry i
nieprzyjemny spór z moimi rodzicami stoczyć, nie pogodzili się z tym do dziś,
ale wiem, że dzięki mojemu uporowi wtedy, nikt mi już nie będzie mógł wcisnąć
nic w tym temacie

mam swoje zdanie i już

[syriana]

to czemu piszecie zwolnienia, zamiast zadeklarować na początku roku, że w ogóle
nie będzie chodzić?

moi nie chcieli mi napisać i też zwiewałam

[mbwj88]

wiesz w 3 klasie liceum nawet nikt nie myśli o zmianie a poza tym chyba nie ma
innej obcji bo teoretycznie wszyscy wybrali religię

[tigra8]

Nie przeczytałam całego artykułu, ale dla mnie początek to już horror. Nie wiem
co się dzieje na tym świecie ale u nas religia zarówno w przedszkolu, jak i w
szkole jest dobrowolna. Gdybym się jednak dowiedziała, że którekolwiek z moich
dzieci jest zastraszane lub dyskryminowane zrobiłabym taką awanturę, że taka
siostra nie miałaby co robic w naszej miejscowości.
Ja też miałam koleżankę z "świadków", ale była bardzo lubiana przez całą klasę,
do dziś dnia jest moją przyjaciółką. Szkoda nam jej tylko było, kiedy nie mogła
uczestniczyc w zabawach choinkowych.

[marzeka1]

Dla mnie ten tekst jest tendencyjny, bo to, co jest wyjątkiem czyni uogólniającą normą,moje dzieci też miały religię i w przedszkolu, teraz chodzą w szkole. U synów w klasie nie wszyscy chodzą, są dzieci z rodzin niewierzących, jest świadek Jehowy, jest baptysta, i nigdy nikt nie robił z tego powodu problemu.Nikt tym dzieciom nie dokucza (specjalnie pytałam o to swoje dzieci!). Ten tekst brzmi dla mnie tak, jakby w dyskusji o świadomym macierzyństwie i aborcji główną bohaterką uczynić ciemną, zahukaną babinę z 8 dzieci i mężem pijakiem.Nie lubię czytać artykułów z gotową tezą.

[syriana]

też wydał mi się mocno przesadzony i nie wierzę, że w wielkiej Warszawie jest
taki problem ze znalezieniem szkoły z religią na początku albo końcu lekcji (jak
to opisano w tekście)

ale wiem, że problem istnieje
nie podoba mi się religia w szkołach, w przedszkolach tym większą mnie zgrozą napawa

[marzeka1]

A ja tę przedszkolną bardzo miło wspominam, syn miał świetną, młodą katechetkę,uczyła dzieci piosenek,wierszyków, robili fajne prace plastyczne, czekał na te zajęcia.To tyle jeśli chodzi o te straszne przedszkola i potworną indoktrynację- piszę o swoim osobistym doświadczeniu.

[symplegada]

Szanuję tradycję, nie chcę mieć nic wspólnego z kościołem katolickim, nie mam ślubu kościelnego, nie ochrzciłam dzieci.
Mam szczęscie: mieszkam w stolicy Czerwonego Zagłębia i w przedszkolu (oraz zerówce) mojej córki nie ma w ogóle religii (państwowe przedszkole) - nie wiem, jak jest w innych. Uczyłam przez rok w szkole w Katowicach, katechetów było jak mrówków, rekolekcje obowiązkowe, ale dzieci niechodzące na religie nie były w żaden sposób odrzucane przez rówieśników.
Chciałabym nauczyć moich dzieci tolerancji wobec innych: wierzących, niewierzących, zdrowych, niepełnosprawnych, czarnych i czerwonych.
Nie cierpię hipokryzji, powierzchownej "wiary", która nie przeszkadza pić, bić, kraść i zabijać.
Uszanuję wybór dorosłego (umownie rzecz biorąc) dziecka, takze w kwestii religii.
Howgh.

[triss_merigold6]

Jeszcze nie wiem czy jest aż tak źle ale przypuszczam, że owszem. Syn na razie
chodzi do prywatnego żłobkoprzedszkola i żadnej katechezy tam nie ma. Do
posyłania na religię tylko po to żeby dziecko nie różniło się od kolegów mam
stosunek "po moim trupie". Jesli w przyszlości syn zetknie się z tego typu
nietolerancyjną, przaśną głupotą to będę robić dym za każdym razem, nie ma
przebacz.
Sama w jednej z podstawówek (w czasach kiedy jeszcze religia była w kościele)
miałam nieprzyjemności z racji bycia niewierzącą. Zawdzięczam to bezdennie
durnej siostrze katechetce, która dziesięciolatkom mówiła, że mają w klasie
antychrysta i że pójdę do piekła. Na piekło lałam, bo nie wierzyłam w takie coś
ale teksty "nie mogę z tobą siedzieć, bo jesteś antychrystem" były b. przykre.

[tititu]

Artykul mnie porazil. Jestem wierzaca ale wlasnie z racji slabej kontroli nad
katechetami nie poslalabym malego (3-4 lata) dziecka na religie. Starsze juz
moze tak, bo byloby w stanie uprzejmie mi doniesc, co katechetka/ta ich uczy.
na szczescie w naszym przedszkolu (prywatne) wcale nie ma religii. Nie wiem czy
bedzie u 6-cio latkow, jesli tak to wysle dziecko "na probe".
Zamierzam (i tak robie) sama "uswiadamiac" dziecko.

[maurra]

oczywiście, że jest źle

krzyże w każdej klasie, w sekretariatach
jasełka i wigilie klasowe w godzinach lekcji - obecność obowiązkowa
msza przed rozpoczęciem roku szkolnego
proboszcz przemawiający na zakończeniu roku szkolnego
zawieszanie lekcji na czas rekolekcji
brak lekcji w dniu pogrzebu papieża
religia w środku planu zajęć i snujące się po korytarzach dzieciaki bez opieki
kretyński wymóg pisania karteluszków przez tych, którzy chodzić na religię NIE
zamierzają -jak świat światem deklaracje uczestnictwa w dobrowolnych zajęciach
składali Ci, którzy CHCIELI w nich uczestniczyć a nie odwrotnie!
wychowawcy klas angażowani i ciągani do kościoła z klasą na różne próby
przedkomunijne

to tylko kilka obrazków z dwóch szkół w moim mieście

[agnieszkas72]

W zeszłym roku mój syn był dzieckiem komunijnym.Wszystkie próby odbyły się po
południu w kościele.
Teraz dzieci są w szkole prywatnej-nie wyznaniowej.Religia jest na początku
lekcji,dzieci nie uczęszczające na nią są w tym czasie w swietlicy.Nikt nie jest
prześladowany-to zupełna bzdura,dla dzieci ta kwestia w ogóle nie
istnieje.Zajęcia z religii prowadzone rewelacyjnie przez zakonnicę
dominikankę.Musieliśmy podpisać deklarację,ze chcemy posyłać dziecko.Kiedyś
uważałam,że religia powinna zostać w kosciołach-teraz religia w ramach zajęć
szkolnych wydaje mi się najlepszym rozwiązaniem.W innym przypadku nie dalibyśmy
rady organizacyjnie.

[miranda3]

Niestety moge sie podpisac pod postem maurry tylko, ze u nas dzieciaki nie snuja
sie po korytarzu tylko sa na zajeciach a pani katechetka z uporem maniaka pyta
je jak wszystkie dzieci czy byly w niedziele na mszy, 3/4 pierwszej wywiadowki
to spotkanie z katechetka, rozmowa o komunii itp. na szczescie po interwencji
rodzicow tego zaprzestano.

Z przyjemnoscia chodze na spotkania przedkomunijne do kosciola, ksieza prowadza
je w sposob mniej nawiedzony niz katechetka w szkole i marze, zeby cala nauka
religii sie tam przeniosla.

[oszszin]

nie wiem jak jest naprawdę

ale jestem za tym, żeby religii nie uczono w szkole, tylko przy kościele

Niech chodzą na religię ci co naprawdę chcą, a nie ci co uważają, że tak
wypada. Chodzi mi o rodziców i dzieci, nastolatek powinien zdecydować o tym
wspólnie z rodzicami.
Żeby lekcji nie marnować potem na głupie pytania prowokatorów i dyskusje o
prezerwatywach.

[renia1807]

W szkole do której chodzi mój syn ( szkoła średnia), nie ma przymusu chodzić na
religię. Ci rodzice którzy chcą aby ich dziecko uczeszczało na lekcje religii
na początku pierwszej klasy deklarują pisemną zgodę a ci co nie chca
( bezwyznaniowi lub np. świadkowie Jehowy) nic nie piszą i nikt nikogo nie
zmusza.

[moofka]

> Żeby lekcji nie marnować potem na głupie pytania prowokatorów i dyskusje o
> prezerwatywach.
>

mlodziez w ramach lekcji religii nie ma prawa rozwiewac watpliwosci?
nie bardzo rozumiem

[tititu]

Chyba nie o to chodzilo: z tego co pamietam na lekcjach religii, na ktore
chodzilam nie bylo szans na "rozwiewanie watpliwosci". Wiadomo bylo, co masz
myslec i deklarowac w tej kwestii: ksieza i zakonnice byly niewzruszone.
Podobnie miala sie rzecz z pytaniami o uczestnictwo we mszy sw. rodzicow, krzyz
w domu, pismo sw. Wszystko to slyszalam i nie rozumialam nawet jako dziecko po
co zakonnica mnie o to pyta: niech zapyta rodzicow!!!!
Najbardziej jednak bawi mnie do dzisiaj, ze o metodach naturalnych kontroli
urodzen (czy jak im tam) dokladnie poinformowano mnie dopiero na naukach
przedslubnych (nie jestem wyjatkiem kilka moich kolezanek potwierdzilo, ze tez
tak sie stalo w ich przypadku).
Za to nie omieszkano puscic nam w 14, 15 i 16 roku zycia po kilka filmikow
nt. "jak wyglada aborcja/zabieg".
Logiki w tym nie widze.

[karanissa]

Synek ma 3,5 roku, my jestesmy niewierzacy, nie chrzcilismy go. Jestem
optymistka, ze nie moze byc AZ TAK ZLE, jak w ww. reportazu. Ani w latach
dzieciecych (moich, oczywiscie), ani pozniej nie spotkalam sie z dyskryminacja
osob niewierzacych, nieochrzczonych, niechodzacych na religie.

Na razie w przedszkolu (warszawskim, panstwowym) religii nie ma, bedzie dopiero
w grupie sredniakow. Mam zamiar nie posylac, no chyba, ze synek bedzie bardzo
chcial chodzic z innymi dziecmi. Musze sie tylko zorientowac, czy katechetka
przedszkolna jest z tych "nawiedzonych", czy raczej obiektywnych, bo jesli
prezentuje postawe nr 1 to na pewno nie bede posylac. Sa przeciez katechezy,
gdzie dzieciaki spiewaja piosenki, koloruja obrazki i ucza sie co jest dobre, a
co jest zle. Tylko musze synkowi wyraznie powiedziec, jak to jest z ta wiara.

Na razie mielismy jedna powazna rozmowe pt. "Co to jest kosciol i dlaczego
niektorzy ludzie tam chodza". Ale ile z tego zrozumial - nie wiadomo.

Poki co jestem optymistka. Moze w duzych miastach nie ma az takiego nacisku i
podzialu na "katolikow" i "antychrystow"? Czas pokaze.

[babsee]

Ja mialam szczęscie.Zawsze trafialam na super katechetki,siostry a w
podstawowce mialam naprawde extra księdza.Jeszcze po zakonczeniu SP
spotykalismy sie z nim calą klasa. Malo bylo religgi jako takiej,duzo nauki o
etyce, o tradycji, o wyborach.Naprawde mądre lekcje.
W Liceum sie zbuntowalam-nie chodzilam na religie tylko na etyke.
A nauki przedmalżeńskie mielismy indywidualne-jezdzilismy 60 kkm od mojego
miats-bo tam mieszkal super ksiądz.Zrobilismy w ten sposob bo moj mąz nia
bardzo wierzacy.I stwierdzilam ze tradycyjne nauki go tylko zniechęca.A tak?
cala droge powtrotna mialiemsy dyskusje na temat Boga i wiary.
Ja uwazam ze jest cala masa dobrze nauczających.Jesli sie na nich trafi-naucza
b.duzo.A jesli nie-nie chodzic.Po co zrazac dziecko?
A oportunistyczna nigdy nie bylam i nie bede.

[hexella]

U nas jest tak, że ja niewierząca, a mąż owszem.
Synów ochrzciliśmy, chłopu zależało, więc się zgodziłam.
Nie wiem co z nauką religii, bo mnie się nie podoba, że ktoś go będzie uczył,
że jest jeden bóg...
Od początku było wiadomo, że każde z nas, przekaże dzieciom swój światopogląd.
Nauczymy dzieciaki, że są różne religie, że tata wierzy w Boga, ale mama ma na
ten temat inne zdanie, a oni muszą ukształtować swoje. Nie chcemy im niczego
narzucać. Jak to wyjdzie w praniu, zobaczymy.
Symboli religijnych w naszym domu niet, więc reakcja mojego syna na krzyż w
przedszkolu była taka -"mamusiu, czemu na ścianie wisi samolot...?"

[mynia0]

to ja tak od strony formalnej:

przymusu chodzenia na religię nie ma. każdy rodzic musi wyrazić zgodę na
uczęszczanie na religię. powinna być ona umieszczona w planie godzin na
początkualbo na końcu, wtedy dziecko przychodzi do szkoły później albo wychodzi
wcześniej. ale zwykle,ze wzgledów organizacyjnych jest to niemożliwe. w takim
wypadku szkoła ma obowiązek zapewnić dziecku opiekę - np. zajęcia w świetlicy.

w szkole, w której pracuję jest całkiem sporo osób, które z różnych powodów na
religię nie chodzą. i to, czy ktoś je szykanuje czy nie, nie zalezy od tego,
czy jest religia w szkole, ale od CZŁOWIEKA! jak ktoś ma siano w głowie, to
zawsze sobie znajdzie powód do czepiania się.

mam też w klasie 2 dzieci - świadków Jehowy. oni mają pewne obostrzenia, jak
chodzi o symbole narodowe, czy używanie imienia Jezus. więc na apelach, jak
jest grany hymn narodowy, nie wstają, tylko siedzą. kolęd nie śpiewają, na
wigilie szkolne nie chodza, na jasełka też nie. i nikt się temu nie dziwi -
jest, jak jest i tyle. to zalezy od człowieka.

generalnie, jako katoliczka - wolałabym religię w kościele. uważam, że ta w
szkole jest prowadzona z reguły nie tak jak trzeba i godzin jest za dużo.

Hexella, a co do jednego Boga - no cóż, większośc religii tego świata jest
monoteistyczna ja wierzę w Boga Jahwe, ktoś w Allaha, a ktoś inny w Manitou.
ale to wciaż jeden Bóg - jakby Go nie nazwać pozdrawiam.

[hexella]

mynia0 napisała:


> Hexella, a co do jednego Boga - no cóż, większośc religii tego świata jest
> monoteistyczna ja wierzę w Boga Jahwe, ktoś w Allaha, a ktoś inny w
Manitou.
>
> ale to wciaż jeden Bóg - jakby Go nie nazwać pozdrawiam.
>

Pisząc o jednym Bogu miałam na myśli wyznawaną przez mojego męża religię
katolicką, co nie zmienia faktu, że mam świadomość, że w wielu religiach
występuje jeden Bóg.
Chodzi mi o to, że jakkolwiek on by się nie nazywał, moje dziecko będzie
wiedziało, że to tylko jedna z wielu obcji, że jest wiele religii, ale są też
ludzie niereligijni, nie wierzący, wątpiący, a każdy z nich ma swoje miejsce na
ziemi.
Może nie wyraziłam się jasno...

[syriana]

> Hexella, a co do jednego Boga - no cóż, większośc religii tego świata jest
> monoteistyczna

uuu.. nie
monoteistycznych jest tylko 5?, 6?
reszta to różne wydania politeizmu, a jest ich baaardzo dużo

[mynia0]

ale procent wyznawców religii monoteistycznych jest znacznie większy od tych
politeistycznych - o to mi chodziło. czyli upraszczając - większość ludzi
wierzących wierzy w jednego Boga - wszystko jedno, jakiego - ale jednego.

[kicia031]

Wybieram kolaboracje.
Szkoda mi kruszyc kopie.

[triss_merigold6]

Tchórzostwo.

[asia_mama_alusia]

a ja nie rozumiem ludzi niewierzących, dlaczego tak bardzo zależy im na nie
chrzczeniu, nie posyłaniu do komunii swoich dzieci, skoro sakramenty katolickie
są im obojętne i nic dla nich nie znaczą - a tu taka presja na uświadamianie
wierzących...
myślę, że dziecku, które świadomie (jako dorosły) wybrałoby katolicyzm lub inne
chrześcijańskie wyznanie, bedąc wychowanym przez ateistów, to większym było by
dla niego problemem, że nie ma chrztu, niż ten, kto wyrósłby na ateistę, wszak
dla niego sakramenty nie mają znaczenia...
i gdzie tu logika..?

[karanissa]

a ja nie rozumiem ludzi niewierzących, dlaczego tak bardzo zależy im na nie
> chrzczeniu, nie posyłaniu do komunii swoich dzieci, skoro sakramenty
katolickie
> są im obojętne i nic dla nich nie znaczą - a tu taka presja na uświadamianie
> wierzących...

No wlasnie dlatego, ze NIE WIERZA. Przeciez dla katolikow to bardzo wazny
sakrament, obietnica, ze beda swoje dzieci wychowywac wedlug regul katolickich.
Jak niewierzacy moze cos takiego obiecac? Poniewaz nie wierze w Boga, nie moge
ochrzcic synka i w jego imieniu uczestniczyc w uroczystosci, ktora dla mnie nie
ma znaczenia.

Kiedy w koncu odejdziemy od zwyczaju "chrzczenia na wszelki wypadek", "przeciez
na pewno mu nie zaszkodzi" itd.

Porażające

[triss_merigold6]

Prezentujesz typową porażający wprost brak wiedzy. Pocieszę Cię - nie Ty jedna.
Ateizm jest światopoglądem. Zgodnie z owym światopoglądem nie uczestniczę w
praktykach religijnych i nie wpajam ich dziecku.
Jesli dziecko zechce sobie wybrać wyznanie (w co bardzo wątpię) to zrobi to w
przyszłości i samodzielnie podejmie decyzję o chrzcie.
Uświadamianie wierzących mam w dupie. Jest mi równo obojętne czy ktoś wierzy w
żywego Elvisa, zbliżający się Armageddon, Jahwe, Buddę czy życie na Marsie.
Jest mi to obojętne dopóki nie dotyka mnie osobiście tzn. dopóki nie jestem
nakłaniana by wierzyć w to samo.

Daję słowo, że jeśli ktoś tylko krzywo spojrzy na moje dziecko z powodu
niechodzenia na religię to będę robić zadymę. Taką na full, z mediami,
nagłaśnianiem sprawy przez organizacje pozarządowe, pismami gdzie się da, itd.

[dagmama]

Tak, porażające.
Ale wielu ludzi tak uważa.
Przez pierwszy rok życia dziecka ciągle słyszałam: Ochrzcij, co ci szkodzi.
SZKODZI.

[triss_merigold6]

Ja tego nie słyszałam jak syn juz się urodził. Rodzina męża coś fukała jak
jeszcze była w ciąży ale zostali w krótkich żołnierskich słowach ustawieni do
pionu.
Zresztą mam taki wyraz twarzy, że otoczenie rozumie bezcelowość takich
nagabywań.

[patka1024]

Jest jeszcze coś takiego jak szacunek dla innych i siebie.

1. Przez szacunek dla innych nie chcę deprecjonować ich obrzędów i robić szopki.
2. Przez szacunek dla siebie nie chcę kłamać powtarzając wyznania wiary i tym
podobne.

[syriana]

ale czemu ma służyć przyjmowanie sakramentów przez ateistów?
czy nie jest to świętokradztwo w takim stricte katolickim rozumieniu?

gdybym teraz np, poszła sobie do kościoła i przyjęła komunię, ot tak (ostatnia
spowiedź i komunia u mnie to jakieś 10 lat temu miały miejsce)
to też dla Ciebie było by niewielkim problemem?

walczę z takimi poglądami jak Twoje
tak chrzest nie zmienia stanu skupienia dziecka, nie sprawi, że nagle zacznie
chorować

ale ja mam swoje przekonania, do których sama kiedyś dojrzałam, dorosłam i sobie
ułożyłam i nie chce robić czegoś, co zupełnie nie ma dla mnie żadnej wartości

[triss_merigold6]

Ja mam swoje zasady, swoj światopogląd i nie życzę sobie indoktrynacji w
publicznych placówkach oświatowych.

[fergie1975]

brak chrztu to żaden problem.
Natomiast bycie ochrzczonym to juz jest problem.

[blanez16]

A ja sobie żyłam dotychczas w słodkim mniemaniu, że religia jest dopiero w
szkole.... I doznałam szoku po tym artykule. Uświadomiłam sobie, że stanę przed
tym problem za rok, a nie za parę lat. Będę w takim razie szukac przedszkola
bez religii w ogóle.... co za kraj...

[hexella]

blanez16 napisała:

> A ja sobie żyłam dotychczas w słodkim mniemaniu, że religia jest dopiero w
> szkole.... I doznałam szoku po tym artykule. Uświadomiłam sobie, że stanę
przed
>
> tym problem za rok, a nie za parę lat. Będę w takim razie szukac przedszkola
> bez religii w ogóle.... co za kraj...

To stracisz pewnie sporo czasu zanim znajdziesz, o ile to się wogóle stanie
W takim na przykład moim mieście (przeszło 100.000 ludzi)nie ma takich
przedszkoli- mam na myśli przedszkola publiczne.
Oczywiście możesz nie zgodzić się na uczestnictwo dziecka na lekcji religii,
ale nie wykluczone, że będziesz jedyna, w przedszkolu mojego syna tylko on nie
uczestniczy w tych naukach. Z tym, że mi nie przeszkadza, że odstajemy od ogółu.

[blanez16]

Mnie też nie przeszkadza odstawanie od ogółu. Całe życie odstawałam. Ale
dziecku w wieku szkolnym możesz próbowac to wytłumaczyc, a trzylatkowi co
powiesz - Boga nie ma kochanie?

[triss_merigold6]

Dokładnie tak.

[hexella]

Nauka religii w przedszkolu rozpoczyna się w grupach 5latków, a z takim
dzieckiem możesz już pogadać o wszystkim.
Kiedy mój syn miał 3 lata nie interesował się zupełnie tym tematem i żył w
przeświadczeniu, że budynek kościoła to zamek
Pytania o boga zaczęły się, kiedy w czasie świąt słuchał kolęd, potem doszła
twórczość Arki Noego. Kiedy pytał mnie kim jest bóg, tłumaczyłam mu, że to ktoś
w kogo wierzy wielu ludzi, ale ja nie.
Dzieciom zrozumienie tych tematów przychodzi bardzo naturalnie, to tylko nam
dorosłym się zdaje, że to dla nich zbyt trudne

[kalendarzowa_wiosna]

o przepraszam! koleżanka dowiedziała się, że jej 3-latek(!) uczęszcza na
religię po jego przerażającym wrzasku w środku nocy.
Okazało sie, że pani katechetka w przedszkolu bardzo obrazowo przedstawiła
dzieciom drogę krzyżową, łącznie z przybijaniem Chrystusa do krzyża. Nie
wierzę, że jest dziecko, które to naturalnie przyjmie.

[mynia_pynia]

Bo zawsze jest tak, że najgłośniej krzyczą ludzie, którzy nie mają nic do
powiedzenia.


Jestem ochrzczona, byłam zmuszana do chodzenia do kościoła, co niedziele.
Obecnie nie chodzę w ogóle.
Z religi mnie ksiądz wywalił w 7 klasie, więc miałam spokój przez 2 lata
podstawówki - uczyłam się w tym czasie na korytarzu na fizykę.
W szkole średniej mieliśmy super księdza, gadaliśmy z nim o wszystkim, więc od
czasu do czasu się pojawiałam.

Nie interesuje mnie czy ktoś chodzi do kościoła czy nie, czy ktoś jest
wierzący, czy nie.

Jak dla mnie to ten artykuł miał wzbudzić owacje na stojąco, jakie te panie są
dzielne, że wybrały tak ciężką drogę człowieka niewierzącego ... oj, oj ...
Biedne, jak im ciężko.

[najada]

Wiesz co - dość biedne czasem są takie mamy, powiedziałabym. Nie rozumiesz ich,
bo pewnie nie miałas sytuacji, że dziecko, które teoretycznie nie powinno
chodzić na religię (zerówkowicz, który zaniósł odpowiednią karteczkę) niby
przypadkiem w co drugich zajęciach z księdzem uczestniczy (bo pani zapomina go
zabrać do biblioteki, w której siedzi sam - a raz zapomniała odwrotnie, czyli
po religii nikt go na obiad szkolny nie zawołał). W rezultacie dziecko mi się
usiłuje "modlić" przed snem, bo w szkole kazali (choć nie wie, co to znaczy),
popłakuje czasem, że do piekła rodzice pójdą, bo do kościoła co niedziela nie
chodzą. A w przyszłym tygodniu muszę brać 3 dni urlopu, bo rekolekcje będą -
szkoła nie zapewnia opieki dla niewierzących, "bo wszyscy przecież pójdą do
kościoła" (rozbrajające słowa wychowawczyni).
Dodam, że to największa szkoła w dzielnicy (warszawska), nasza rejonowa - w
innych publicznych jest tak samo, z tego co wiem.
Co robić? Ano ciężko czasem, i nie ma się z czego nabijać - muszę odkręcać to,
co biednemu dziecku nakładą do łepetyny i znosić to wszystko.
Łatwo Ci, Triss pisać, że zrobiłabyś raban - to znaczy, co konkretnie? Zażądasz
lekcji etyki dla 1. ucznia w klasie?

[triss_merigold6]

Zastanawiałam się co bym zrobiła.
- otwarte poruszenie tej kwestii na zebraniu rodziców
- interwencje u wychowawcy klasy - do oporu
- pisemne zgłaszanie problemu do dyrekcji
- skargi do kuratorium
- osobista rozmowa z katechetką - w krótkich żołnierskich słowach na temat
wciskania dzieciom głupot
- skargi do kurii - nie działa ale przynajmniej trochę irytuje
- media - napuściłabym na szkołę dowolne media, po to żeby nagłaśniać problem
dyskryminacji
- interwencje w organizacjach pozarządowych tych od praw czlowieka
- skarga do Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu

Tak jest: oczekuję lekcji etyki nawet dla jednego ucznia. Mam w dupie to czy
szkole się opłaca czy nie, niech zatrudni nauczyciela na 1/10 etatu. Ale przede
wszystkim poszczułabym mediami, konkretnie za każdy przejaw szykanowania, po
nazwiskach.
Mam no limits i mogę się bawić w publiczne sparringi.

[agnieszkas72]

Twój mały jeszcze długo szkoły oglądać nie będzie,a ty już taką zła energię
produkujesz snując wizje prześladowania małego ateisty DD.Nie lepiej odkładać
pieniążki na szkołę prywatną? Może da się znaleźć taką,która katechetów za próg
nie wpuszcza?

[triss_merigold6]

Moje dziecko na razie chodzi do prywatnego przedszkola. Katechezy tam nie ma.
Prywatna szkoła kosztowałaby znacznie więcej, zresztą nie uważam publicznej
oświaty za całkiem beznadziejną.
Zła energia? To pewna determinacja w celu wyegzekwowania praw, które w teorii
posiadam.
Jako mała ateistka spotkałam się m.in. na koloniach z propozycjami nauczenia
paciorka, z setkami pytan od dorosłych i rówiesników dlaczego nie wierzę i z
powtarzanym prze dziesięciolatki za bezdennie głupią siostrą katechetką
tekstami o tym, że jestem antychrystem. BTW było to w czasach kiedy religia
była przy kościele ale chodziły całe klasy.

[agnieszkas72]

Mam dzieci w wieku wczesnoszkolnym(1 i 3 klasa).Istnienie Boga jest dla nich
oczywiste.Ale problem religii wyznawanej czy nie wyznawanej przez kolegów,uwierz
mi, kompletnie dla nich nie istnieje.Jestem katoliczką,ale jedynym
dzieckiem,które każę moim omijać z daleka będzie to,które np złośliwie dokucza
słabszym,nie dziecko niewierzące.Być może prześladowania,z którymi spotkałaś się
w szkole nie miały wcale podłoża religijnego.Dorastałam na osiedlu,na którym
były bloki milicyjne.Pamiętam rezerwę wobec dzieci,których rodzice byli związani
z panującym wtedy systemem.Może oprócz braku religii wyróżniało cię jeszcze coś
innego,co drażniło środowisko?Jeśli twój syn będzie otwartym na
innych,pogodnym,życzliwym dzieckiem,nikt nie będzie go dręczył.A jeszcze
jedno,religii w szkołach nie uczą wyłącznie durne cyborgi zagrzewające do
krucjaty przeciw ateistom.To już trzecia szkoła moich dzieci i jeszcze takiej
osoby nie spotkałam.

[triss_merigold6]

Uparcie starasz mi się cos wmówić.
Na koloniach ja i siostra byłysmy jedynymi dziewczynkami, które nie klękały do
wieczornego pacierza. Kolonie wojskowe. "Dobre" wychowawczynie proponowały mi
nauczenie się modlitw.
W tej szkole byłam nowa, padło pytanie od jakiejś dziewczynki gdzie chodzę na
religię, odpowiedź i dalsze pytania. Powtórzyły katechetce i relacjonowały jej
zdanie.
Nie obwiniam tu dzieci tylko dorosłych.
W kolejnej szkole, po przeprowadzce, sytuacja była inna, bo w klasie było
kilkoro dzieci z rodzin wojskowych, niewierzących i niechodzących na religię i
juz się nie wyróżniałam.
Z pytaniami dlaczego w ogóle i jak obchodzę święta spotykam się niekiedy do
dziś - ze strony dorosłych.

Co do katechetów: pytałam wczoraj znajomych rówiesników, którzy w liceum
zetknęli się z religią w szkole (po wprowadzeniu) - wrażenia kosmiczne,
katechetki infantylne i ograniczone, nie potrafiące dyskutować z młodzieżą.

Tampony

[sir.vimes]

Ja pamiętam jedna ciężką wariatkę z mojej podstawówki, która przemycała
maksymalnie rydzykowskie poglądy ale długo nas nie "pouczyła". O dyskusjach nie
było mowy. Za to sporo o piekle i ladacznicach. Po próbie przekonania dziewcząt
z 5 klasy, że używanie tamponów jest łamaniem 6 przykazania i niewiarygodnym
zepsuciem - z hukiem wyleciała. Na kopach po prostu. Nawet zeszytów z pracą
domową nie zdążyła nam oddać. No, ale i rodzice byli normalni i dyrekcja)
Później już takich zabawnych katechez nie miałam więc przestałam chodzić

Z lat wcześniejszych (religia przy kościele chyba jeszcze) pamiętam księdza ,
który na ocenę kazał pięknie namalować cmentarz na 1 listopada - dostałam tylko
4 , bo narysowałam własny grób. Ksiądz był przemiły - uczył nas perspektywy,
doboru kolorów (i które kolory jakie maja znaczenie w jakiej religii). Właściwie
prowadził plastykę z elementami religioznawstwa. Takiej katechezy życzę każdemu
dziecku - ateistom tez by nie zaszkodziło nauczyć się dobrze szkicować dłoń))

> Co do katechetów: pytałam wczoraj znajomych rówiesników, którzy w liceum
> zetknęli się z religią w szkole (po wprowadzeniu) - wrażenia kosmiczne,
> katechetki infantylne i ograniczone, nie potrafiące dyskutować z młodzieżą.

Rock

[triss_merigold6]

Znajomy niemal płakał ze śmiechu jak ksiądz tłumaczył 16-latkom, że rock jest
muzyką szatana a za deprawację odpowiedzalny jest przemysł motoryzacyjny (bo
młodzież ma samochody, jeździ nimi w ustronne miejsca i uprawia seks).
U przyjaciółki w klasie katechtka puszczała "Niemy krzyk" a potem lamentowała,
że młodzież taka bezbożna i wychodzi z klasy.
W moim liceum był przez chwilę ksiądz wyzywający uczniów od komuchów - wyleciał
w try miga po interwencji uczniów i rodziców u dyrekcji. Ale to był rok 1993 i
dyrekcja się nie bała.

[sir.vimes]

To prawda - wtedy się nie bali.
Wtedy puszczanie "Niemego Krzyku" dzieciom bulwersowało - teraz traktuję sie
toto jak prawdę objawioną.

Ale chodzenie na religię dawało mi sporo radości - i zostały całkiem niezłe
anegdoty. Nie wiem czy mam prawo pozbawiać córkę takiego ubawu.

Poza tym - czasem religia może być czymś w rodzaju "ulepszonej" godziny
wychowawczej. Jeżeli trafi się na odpowiednią osobę - moja znajoma miała taką
katechetką, z która na religii rozmawiało się o wszystkim. Poza tym kobita
zainteresowała się szczególnie jednym chłopcem - i miała czuja , bo okazał się
ofiarą przemocy alkoholowo-domowej , dopiero tej kobiecie się zwierzył. Z tego
co wiem, to o różańcach, modlitwach za wiele nie wspominała - tak sobie gadali o
życiu, o tym, jak być dobrym. Znajoma wspomina ja jak przyjaciółkę. Ale czy to
jeszcze można nazwać religią? Chyba nie.

[melmire]

Triss, przygotuj sie tez na to, ze etyke bedzie wykladac np. mlodzieniec po
KUL-u, ktory bedzie staral sie dociec w co uczniowe wierza, bo przeciez MUSZA w
cos wierzyc, i ze bedzie rzucal tekstami "Hitler dobrze zrobil ze
homoseksualistow w obozach pozamykal". Nie zartuje.
Na szczescie na debila trafilam pod kiniec liceum, kiedy umialam juz walczyc o
swoje, i wywalczylam niechodzenie ani na religie, ani na etyke. Co nie znaczy
rzecz jasna ze dyrekcja mi uwierzyl

[triss_merigold6]

Ja w ogóle nie chodziłam ani na religię ani na etykę chociaż w moim liceum
była. Na ostatniej lekcji i nieobowiązkowa więc mam - podobnie jak 3/4 klasy -
krechę na świadectwie.
Jestem b. długo spokojna dopóki coś nie zaczyna dotyczyć mnie osobiście, wtedy
mogę do oporu robić dym i mam zero zahamowań.

[melmire]

I bardzo dobrze, jak bedziesz gryzc, to gryz i za mnie, za wszystkie godziny
przesiedziane na podlodze na korytarzu!

[kalendarzowa_wiosna]

> Jak dla mnie to ten artykuł miał wzbudzić owacje na stojąco, jakie te panie
są
> dzielne, że wybrały tak ciężką drogę człowieka niewierzącego ... oj, oj ...
> Biedne, jak im ciężko.

Myniu-Pyniu, ja zupełnie inaczej odebrałam ten artykuł. Dla mnie to pokaz jak
nietolerancyjne jest katolickie społeczeństwo dla ludzi o innym światopoglądzie.
Obecna sytuacja jest chora, religia powinna być przy kościele a nie w szkole.
Konstytucja deklaruje nam wolność wyznaniową, tymczasem te wszystkie "kościelne
działania" powodują, że część "nie katolicka" wręcz jest dyskryminowana.
Piszę to jako katoliczka... jeszcze.

[mam_to_w_nosie]

Polskie społeczeństwo (nie tylko katolickie) jest nietolerancyjne, ale moim
zdaniem cały artykuł jest mocno przerysowany, pokazuje przypadki skrajne. Jakoś
nie przypominam sobie, żeby był problem z kolegami niechodzącymi na religię,
a religii w szkole doświadczyłam przez większą część swojej edukacji. Problem
istnieje i gdyby moje dziecko (potencjalne ) opowiadało takie historie jak te
przedstawione w artykule, to właśnie jako osoba wierząca (katoliczka) robiłabym
dym. Religii w przedszkolu jestem w ogóle przeciwna i jak bedę mieć dzieci to
poszukam przedszkola bez religii. W szkole poślę, ale w ogóle uważam, że religii
w placówkach edukacyjnych być NIE powinno.

[gabi683]

No tak dla mnie osobiscie jest to przesadzone,religja w przedszkolu-głupota
straszna.I uwazam ze gdyby koscioł nie wtracała sie w sparawy polityczne ludzie
mieli by wiekszy szacunek .Ale co nie które czuby niszcza to co zbudwał Ja
PawelII i niwecza jego ciezka prace i poswiecenie .

Szkoła publiczna

[agnieszkas72]

to moim zdaniem nieporozumienie,chociażby dlatego,że nie ma szans na osiągnięcie
kompromisu w takich kwestiach i jest całkowicie zależna od opcji
politycznej,która w danym momencie znajdzie się przy władzy. .Póki jednak taki
chory system istnieje,nie powinno być w nim miejsca ani na religię ani na bajki
gejowskie.

[triss_merigold6]

Mogłoby być religioznawstwo. Jako normalna nauka o wielu religiach bez
podawania prawd objawionych. Ale prowadzone tylko przez osoby świeckie,
nauczycieli z przygotwaniem pedagogicznym a nie osoby z upoważnienia kurii.

[malila]

Ja też uważam, że lekcji religii nie powinno być w szkole. Jednak artykuł budzi
moje spore wątpliwości. A to z tego powodu, że wymnieniona jest tam szkoła w
Mysiadle. W Mysiadle jest jedna szkoła - chodzą do niej moi synowie. U
starszego syna w klasie na religię nie chodzi połowa klasy. Ta połowa przebywa
wtedy w świetlicy pod opieką nauczyciela. Do pierwszej komunii nie podchodziły
dwie albo trzy osoby. U młodszego syna w klasie na religię nie chodzą ze dwie
osoby. Sprowadzenie reedukacji do niemal kary za niechodzenie na religię jest
ze strony autora artykułu dużym nadużyciem. Jeśli pani od reedukacji jest
akurat wolna, a dziecko ma zalecone zajęcia z reedukacji, to nieskorzystanie z
możliwości przeprowadzenia tych zajęć byłoby głupotą.

[alfama_1]

Myślę, że będę miała problem z religią dziecka. Mocno dyskutuję z poglądami
Kościoła ale jestem wierząca i wiara jest dla mnie ważna. Blisko mi do lewicy
katolickiej, a takiego katechetę chyba niełatwo spotkać. Prawdopodobnie dzieci
pójdą jednak na religię. Jeśli trafi się prowadzący oszołom, będę
interweniować. No i lekcje katechezy będę z dziećmi omawiać. Taki mam ambitny
plan ale czas pokaże

[renia1807]

Ja jestem katoliczką, mam ślub kościelny, dzieci ochrzczone, syn był do
komunii i bierzmowania , ale nie podoba mi się to, ze nauka religii jest
prowadzona w szkołach.
Szkoła ma być miejscem neutralnym wyznaniowo i religii powinno uczyć się przy
kościele tak jak to kiedyś bywało bynajmniej za moich czasów.

[mamooschka]

Artykuł przeczytałam, postów nie, więc nie wiem o czym dziewczyny pisały. Moje
dziecko chodzi na religię od zerówki. Najczęściej mówi że jest nudno, chociaż w
zerówce był właśnie ksiądz z gitarą, itp. Teraz jest katechetka, mam wrażenie że
z tych "nawiedzonych". Córa Będzie chodzić na religię do komunii, żeby jej
dzieci palcami nie wytykały że nie jest "przyjęta"; potem sama zdecyduje.
Obłudne to, pewnie, ale nasz kler w dużej mierze też taki jest.
Nie wiem jak jest w naszej szkole z dziećmi które nie uczęszczają na lekcje
religii, nie spotkałam takich na razie. Ale jeśli Giertych nadal będzie na
stołku to pewnie będą pod ścianą stały albo na grochu klęczały za karę.

[syriana]

> Córa Będzie chodzić na religię do komunii, żeby jej
> dzieci palcami nie wytykały że nie jest "przyjęta"; potem sama zdecyduje.

takim zachowaniem utwierdzasz ten obłudny stan rzeczy, wiesz?
nie czujesz się jako matka na siłach, żeby wytłumaczyć swojej Córce, że nie
wszyscy są katolikami?

to się nigdy nie zmieni, jeśli rodzice będą myśleć w ten sposób

zresztą, to myślenie jest duużo przesadzone i więcej w nim obaw i wydmuchanych
lęków samych rodziców, niż rzeczywiście wytykania przez dzieci

[mynia0]

aaaaaa, i jeszcze jedno chciałam dodać.


bardzo szanuję ludzi, którzy szanują moje katolickie sakramenty i z moich
katolickich sakramentów nie robią szopki. najważniejsze jest to, żeby żyć w
zgodzie z własnymi poglądami - wszystko jedno , jakimi. dlatego chrzczeniu
dzieci na wszelki wypadek, albo dla babci, zeby zawału nie dostała - mówię -
nie.

[syriana]

zgadzam się, Mynia

naprawdę mam duży szacunek dla katolików prawdziwych
żyjących na codzień w zgodzie z zasadami kościoła, nawet mimo, być może,
wewnętrznej na nie niezgody czy ich niezrozumienia - tak jak w przypadku
antykoncepcji

śmieję się z tzw. wierzących, ale niepraktykujących, albo praktykujących tylko
ślub, chrzest i komunię dziecka - to dla mnie dulszczyzna i zwyczajne
tchórzostwo przed (zwykle) stanięciem twarzą w twarz z rodziną i lokalnym
środowiskiem

[mamooschka]

syriana napisała:


>
> śmieję się z tzw. wierzących, ale niepraktykujących, albo praktykujących tylko
> ślub, chrzest i komunię dziecka - to dla mnie dulszczyzna i zwyczajne
> tchórzostwo przed (zwykle) stanięciem twarzą w twarz z rodziną i lokalnym
> środowiskiem
>

[mamooschka]

mamooschka napisała:

> syriana napisała:
>
>
> >
> > śmieję się z tzw. wierzących, ale niepraktykujących, albo praktykujących
> tylko
> > ślub, chrzest i komunię dziecka - to dla mnie dulszczyzna i zwyczajne
> > tchórzostwo przed (zwykle) stanięciem twarzą w twarz z rodziną i lokalnym
> > środowiskiem
> >
Oczywiście za szybko wysłałam
Syriana - masz rację. W tym wypadku jestem potwornie zakłamana i obłudna,
działam na pokaz. Z pełną tego świadomością. I tyle.