cholerne zdrobnienia

Mój nick jest zdrobnieniem imienia

[madziaaaa]

ale jakoś nie widzę w tym nic niestosownego. Wiele osób mówiło tak
do mnie i mówi do tej pory. I to była pierwsza myśl, jaka mi
przyszła do głowy, gdy zakładałam konto na gazecie.
Nie byłam w dzieciństwie niedopieszczona, nie jestem teraz, nie
seplenię do dzieci(to akurat mnie strasznie irytuje).
Pudło morgen, jeśli chodzi o diagnozę mojej osoby, to osoby
dopisujące się do Twego wątku się nie popisały.

[syriana]

do mnie też mówią Madzia, ale sama się tak nie przedstawiam nikomu

[malila]

syriana napisała:

> do mnie też mówią Madzia, ale sama się tak nie przedstawiam nikomu

I co z tego wynika? Że jesteś bardziej dorosła
od kogoś, kto się przedstawia zdrobnieniem? Przyjmowanie takiego
kryterium dorosłości jest mniej więcej tym samym, co ocenianie
rozumu przez pryzmat płci. Można sobie pozwolić na luksus bycia
mądrzejszym z definicji
IMO zdrobnienie typu Madzia nie jest bardziej infantylne niż
nazwanie się Gwiazdą Poranną. A na pewno nie bardziej niż uznanie,
że kupienie koszulki z Garfieldem czy inną kreską jest
wystarczającym powodem do stawiania diagnozy psychologicznej.

[morgen_stern]

> IMO zdrobnienie typu Madzia nie jest bardziej infantylne niż
> nazwanie się Gwiazdą Poranną.

Ojojoj, chcemy być złośliwe, co? ))
Już kiedyś wyjaśniałam pochodzenie mojego nika i nie ma on wiele
wspólnego z ową gwiazdą poranną, a przynajmniej nie bezpośrednio.
Poza tym w j. niem. to słowo raczej nie brzmi infantylnie, ale
dźwięcznie i mocno, chyba się zgodzisz?

[malila]

morgen_stern napisała:
> Ojojoj, chcemy być złośliwe, co? ))

Nie wiem, jak Wy. Ja nie widzę powodu, żeby odmawiać sobie odrobiny
złośliwości, jeśli ktoś się o nią wyraźnie prosi

> Już kiedyś wyjaśniałam pochodzenie mojego nika i nie ma on wiele
> wspólnego z ową gwiazdą poranną, a przynajmniej nie bezpośrednio.
> Poza tym w j. niem. to słowo raczej nie brzmi infantylnie, ale
> dźwięcznie i mocno, chyba się zgodzisz?

No i właśnie się nie zgodzę. Dla mnie gwiazda poranna brzmi tak samo
infantylnie, a od misia, pysia i baranka różni się jedynie poziomem
egzaltacji. To, że kiedyś wyjaśniałaś pochodzenie swojego nika,
niczego nie zmienia, chyba że wrzucisz to wyjaśnienie, gdzieś obok w
widocznym miejscu. Ty kiedy czytasz "niunię" też nie dopytujesz się
owej niuni, czym się kierowała nazywając się tak, a nie inaczej.

[morgen_stern]

No jeśli ty nie widzisz różnicy między niunią a morgenstern, to
chyba nie mamy o czym gadać
Usiłujesz być złośliwa na siłę, a to wtedy nie wychodzi

[malila]

morgen_stern napisała:

> No jeśli ty nie widzisz różnicy między niunią a morgenstern, to
> chyba nie mamy o czym gadać
> Usiłujesz być złośliwa na siłę, a to wtedy nie wychodzi

Dobra, dobra To, że tak napiszesz, nie sprawi, że tak będzie.
Słowo nie w każdym przypadku staje się ciałem

[mama_misi3]

Brawo malila, wreszcie ktoś coś mądrego tu napisał

[morgen_stern]

mama_misi3 napisała:

> Brawo malila, wreszcie ktoś coś mądrego tu napisał

Napisała mama misi DDDD

[madziaaaa]

morgen_stern napisała:

> > Napisała mama misi DDDD
>
ROTFL
;DDDDDDDDDD

[myelegans]

madziaaaa napisała:

> morgen_stern napisała:
>
> > > Napisała mama misi DDDD

> ROTFL
> ;DDDDDDDDDD

zasmiala sie madzia

nie moglam sie powstrzymac

[morgen_stern]

na pewno nie bardziej niż uznanie,
> że kupienie koszulki z Garfieldem czy inną kreską jest
> wystarczającym powodem do stawiania diagnozy psychologicznej.
>

Może do diagnozy to nie, ale ja od od osoby (niezależnie od płci)
zapraszającej mnie na "kawkę i ciasteczko", mającej adres kasiulka
czy bodzio na buziaczku.pl i śpiącej w piżamie ze snoopym uciekłabym
gdzie pieprz rośnie. No sorry, ale dla mnie ten ktoś albo zatrzymał
się na jakimś etapie rozwoju osobowości, a jeśli to tylko maniera,
to jest po prostu nieznośna i niepoważna.

[alinawk]

> Może do diagnozy to nie, ale ja od od osoby (niezależnie od płci)
> zapraszającej mnie na "kawkę i ciasteczko", mającej adres kasiulka
> czy bodzio na buziaczku.pl i śpiącej w piżamie ze snoopym
uciekłabym
> gdzie pieprz rośnie. No sorry, ale dla mnie ten ktoś albo
zatrzymał
> się na jakimś etapie rozwoju osobowości, a jeśli to tylko maniera,
> to jest po prostu nieznośna i niepoważna.


Wolę taką osobę od ordynarnego babska z papierochem w zębach,
wydzierającego się wniebogłosy ochrypłym głosem: Gocha, kur.a zejdż
kur.a z tej drabinki bo jak ci kur.a przyjeb.. to się kur.a zesr.sz!
Infantylna mamuśka jest przynajmniej nieszkodliwa czego nie można
powiedzieć o tej drugiej.
Ja się przyznam bez bicia że uwielbiam zdrobnienia. Lubię zdrabniać
imiona i nie miałabym nic przeciwko żeby mnie nazywano zdrobnieniem.
Żeby cię juz całkiem dobić to wyznam że uwielbiam także słowo
dzidzia i dzidziuś i używałam je milion razy.
Kiedyś do mojej córki powiedziałam żartobliwie : ty żabo, na to ona
z obrazą w głosie : ja nie jestem zaba, ja jestem zabka! Zdrobnienia
po prostu służą do wyrażania pozytywnych uczuć, są pieszczotliwe i
czułe. 'Asiuniu' czy koteczku nie powiem przecież do osoby której
nie lubię.

[morgen_stern]

> Wolę taką osobę od ordynarnego babska z papierochem w zębach,
> wydzierającego się wniebogłosy ochrypłym głosem: Gocha, kur.a
zejdż
> kur.a z tej drabinki bo jak ci kur.a przyjeb.. to się kur.a
zesr.sz!

Rozumiem, że rozróżniasz tylko te dwa typy kobiet?
To tak jakbyś powiedziała, że wolisz zniewieściałego lalusia od
menela Bez sensu.

[syriana]

> I co z tego wynika? Że jesteś bardziej dorosła
> od kogoś, kto się przedstawia zdrobnieniem?

jeśli nowo poznana dziewczyna przedstawia mi się Madzia, Kasia czy inna Ania, to
w głowie od razu mam projekcję takiej niuni, które na ulicach widywane są ze
swoimi menami dzielnie dzierżącymi torebki w stylu Mamusi Muminka do tych Kaś
właśnie należące, bo one biedne takimi wiotkimi istotkami są na poły innego
gatunku, że nie radzą sobie z ciężarem własnej torby

ja tak nie chcę być postrzegana

tak, wiem że to uproszczenie
ale przy pierwszym wrażeniu liczą się dla mnie szczegóły - język jakim posługuje
się rozmówca, ubiór, zachowanie, etc.

to wszystko jakoś tam oceniam, przetrawiam, analizuje i wyciągam wnioski

(jeśli zaraz wysnujesz sugestię, że oceniam ludzi pochopnie, to odpowiadam z
góry - każdy to robi)

[malila]

syriana napisała:
> ale przy pierwszym wrażeniu liczą się dla mnie szczegóły - język
jakim posługuj
> e
> się rozmówca, ubiór, zachowanie, etc.
>
> to wszystko jakoś tam oceniam, przetrawiam, analizuje i wyciągam
wnioski

To oczywiste, że liczy się pierwsze wrażenie i ze człowiek tworzy
sobie wyobreżenie drugiej osoby w ciągu pierwszych 10 s czy
pierwszych trzech minut. Nie ma też nic zaskakującego w tym, że w
swojej ocenie bierze się pod uwagę słownictwo, wygląd i zachowanie.
Ale ocena kogoś, kto całym sobą daje do zrozumienia, że z
dorosłością mu nie do twarzy, jest czymś innym niż tworzenie opinii
na podstawie jednego słowa czy jednych bokserek. Tym bardziej, że
odrobina dziecka tkwi w każdym człowieku i ta odrobina dodaje mu
uroku, ale też pewnego luzu w postrzeganu własnej dorosłości.
Sposób, w jaki ludzie się sobie przedstawiają, określa dystans, jaki
narzucają bądź na jaki pozwalają. Jeśli ktoś przedstawia się
mówiąc "Basia jestem" to oznacza IMO, że ta osoba zezwala na bliższy
kontakt. "Barbara Iksińska" mówi: zachowajmy odpowiednią odległość.

Zdaję sobie sprawę, że nie chcesz być postrzegana jako infantylna
wymagająca opieki niunia. Myślę jednak, że nie ma co negować
absolutnie każdego przejawu dziecięcości, tak jak nie warto atakować
każdej słabości chcąc być postrzeganym jako osoba silna.

[syriana]

jak mi się jeszcze raz podwójnie wyśle to oszaleje..

anyway..
ja nie prowadzę krucjaty w życiu przeciw zdrabnianiom

nie zwracam uwagi nikomu jak zasypuje rzeczywistość, którą przychodzi mi z nim
dzielić takimi słówkami (a właśnie przed chwilą opieprzyłam przez balkon grupę
młodzieży per "krzywy ch..u" nawzajem się do siebie zwracającą)

nie neguję tych zdrobnień, misiaczków przywieszanych do plecaków, różów w języku
i na tipsach
zwykle je zauważam, coś tam sobie pomyślę, ale nie komentuje przecież, nie
zaczynam traktować takiej dziewczyny jako upośledzonej

każdy ma prawo do własnego odbioru rzeczywistości, ot i tyle
każdy jednak ma własne filtry tejże i to co przy pierwszym rażeniu widzimy, z
czasem nieszkodliwą czy niezauważalną bzdurą nam się później wydaje

bo wszyscy w jakiś mniej czy bardziej świadomy sposób, kreujemy swój wizerunek,
stosując metody, które (wydaje się nam) tak czy inaczej są odbierane

problem ze zdrobnieniami bierze się stąd, że osoby ich używające nie rozumieją,
że one mogą być źle odbierane
no bo skoro są takie milutkie i zdrobnione, to przecież czyste intencje nadawcy
wyrażają..

[morgen_stern]

Nie dokonywałam diagnozy "twojej osoby", jak byłaś łaskawa się
określić, więc pudło Co się tak stroszycie, widzę, że niektórzy
biorą ten wątek strasznie do siebie, oburzają się, widać coś w tym
jest
Co do Madzi, to ja też nazywam tak czasem moją przyjaciółkę Magdę,
ale właśnie - ona wobec siebie nie używa tego zdrobnienia, w ustach
dorosłej kobiety brzmiałoby to po prostu głupio.

[madziaaaa]

ale ja też się tak w realu nie przedstawiam, bo to byłby idiotyzm!!!

Co się zaś tyczy diagnozy, to stwierdzono w tym wątku przecież, ze
to osoby, które jakieś kompleksy z dzieciństwa przenoszą w dorosłe
życie, niedopieszczone, w za małych różowych ubrankach, itp, itd.
Nic akurat z tego do mnie nie pasuje
A nick wybrałam taki, zeby mi było łatwo zapamiętać.
To już Wam nie napiszę, jakie mam hasło do odwoływania alarmu w
firmie monitorującej moje biuro

Jesoo, jak ja wam zazdraszczam problemów

[konwalka]

sie zaczęłam bac normalnie
i teraz zaśpiewałam mojemu synowi Mikołajowi pieśń o zabarwieniu
ludycznym znana jako "kosi-kosi"
Brzmi ona: kosi -kosi łapki.
nie, nie może tak
kosi- kosi łapy, pojade do...
uwaga, końkurs - rym do łapy!
nagroda - komplet kredek i toster do kawy

[morgen_stern]

Nie przesadzaj. Nie o śpiewaniu dzieciom piosenek tu mowa, jeśli
jeszcze nie zdążyłaś zauważyć.

Co do zdrobnień...

[czarna_maruda]

trochę z innej beczki, bo to akurat nie o nick chodzi, ale moim
hitem nr jeden w zdrobieniach jest "odbytek" ;D

[morgen_stern]

A gdzie to słyszałaś? )

[czarna_maruda]

Czytałam
Na forum Niemowlę, w związku z radami dotyczących zaparć
(zapartków?;D)

[czarna_maruda]

Dodam, że bardzo mnie to rozśmieszyło, bo rada z odbytkiem była taka
śmiertelnie poważna ;D

[chipsi]

Co prawda sama raczej nie przejawiam takich zachowań, ale mój ojciec
kiedyś stwierdził że mam zrytą psychikę bo nie miałam orginalnej
Barbi ))

[sebaga]

za dużo wrzucacie do jednego wora. Co innego używanie zdrobnień w stylu mlesio,
dzidzi, cysio itp. a co innego jak ktoś przedstawia się Kasia. Wolę to niż
Katarzyna. Co innego koszulka w misia np. a co innego baba po 40 ubrana jak Barbi.

A tak poza tym to posiadanie dzieci chyba zmienia podejście do tych spraw. Ja
przed dzieckiem z tego co pamiętam to wogóle nie zdrabniałąm. Teraz zdarza mi
się to często.

[mama_misi3]

Mój nick powstał w ferworze uniesienia zostania matką ( co ciekawe według
niektórych tu znaczy to , że nie mam świadomości własnej tożsamości -dalece
posunięta nadinterpretacja). Wtedy to urzędowałam głównie na "niemowlaku". Z
czasem przeniosłam się na inne fora, a nick pozostał.
Ktoś tu napisał, że nie może traktować poważnie osób o tak zdziecinniałych
nickach. Ja raczej czytam co ktoś ma do powiedzenia, a nie interesuje mnie pod
jakim "pseudo" tu urzęduje.
I żeby nie było wątpliwości na co dzień jakoś nie mówie zdrobniale i
paniuńciowato ( chyba, że do mojej córeczki), bo aż samo ciśnie się na usta
mówienie delikatnie, ciepło i zdrobniale do tak małego szkraba.

[mama_misi3]

I nie chodzi mi tu bynajmniej o zniekształcanie wyrazów.

[asinek68]

Nick wcale nie świadczy o osobowości człowieka.
Moje konto zakładał akurat mój mąż - jak dla mnie 100% Facet.
A zdrobnienia lubimy, używamy i dobrze nam z tym. Mam nawet piżamkę
w serduszka (serduszka to małe serca!) i mojego męża to nie razi.
Ściąga ją ze mnie z przyjemnością jak każdą inną, bo liczy się to co
jest pod spodem ))
A o kobiecie i mamie świadczy ona sama - swoją osobowością, swoim
sercem i rozumem i tym co robi w życiu i ze swoim życiem i kim jest
dla swoich bliskich a nie jej nick i zdrobnienia. O !!!

[asinek68]

mam piżamkę - ha, ha, ha ! Mam to jednak we krwi DD

[asinek68]

mam piżamkę - ha, ha, ha ! Mam to jednak we krwi DD

[mama_misi3]

Otóż to. Po co sobie stwarzać jakieś wyimaginowane problemy?Jeden zdrabnia,
drugi nie. Jego sprawa. Byle wszystko z umiarem.

[morgen_stern]

mama_misi3 napisała:

> Otóż to. Po co sobie stwarzać jakieś wyimaginowane problemy?Jeden
zdrabnia,
> drugi nie. Jego sprawa. Byle wszystko z umiarem.

Jeszcze raz powtórzę - plaga zdrabniania wyrazów w Polsce to NIE
JEST WYIMAGINOWANY PROBLEM i nie wymyśliła sobie tego morgen z
emamy
Najwidoczniej nie jest to problem dla ciebie (i jeszcze paru innych).

[syriana]

> A o kobiecie i mamie świadczy ona sama - swoją osobowością,

a swoją osobowość wyraża min. poprzez język jakiego używa

[mama_misi3]

Zgadza się i dopóki mówi poprawną polszczyzną krzywdy raczej nikomu nie wyrządza.

[syriana]

zgadza się
zdrobnienia mają się tak samo do poprawnej polszczyzny, jak wulgaryzmy

[mama_misi3]

Nieco inny jest jednak ich wydźwięk

[morgen_stern]

Ale są zniekształcaniem tego języka, czy to do was nie dociera?

[syriana]

no i co z tego, że inny
każde słowo coś innego wyraża, niesie inne emocje

jedni przeginają w stronę wulgaryzmów rzucając ku..mi jak przecinakami, inni
słodzą do obrzydzenia

Ty masz prawo słodzić, ja mam prawo mówić, że pasudzisz język i uświadamiać Ci,
jak takie paskudzenie może być odbierane przez ludzi, którzy nie paskudzą

[syriana]

no i co z tego, że inny
każde słowo coś innego wyraża, niesie inne emocje

jedni przeginają w stronę wulgaryzmów rzucając ku..mi jak przecinakami, inni
słodzą do obrzydzenia

Ty masz prawo słodzić, ja mam prawo mówić, że pasudzisz język i uświadamiać Ci,
jak takie paskudzenie może być odbierane przez ludzi, którzy nie paskudzą

[syriana]

zgadza się
zdrobnienia mają się tak samo do poprawnej polszczyzny, jak wulgaryzmy

przecież one też nie krzywdzą

[syriana]

grr
sory za dubel, ale to chyba "siła wyższa"

[mama_misi3]

Szczerze mówiąc jeśli bym szła ulicą ze swoją córeczką, to wolałabym , żeby z
obcych ust słyszała słowa słoneczko, koteczek, domeczek, etc,aniżeli k..., ch...
i jeszcze inne.

[kali_pso]

Co za biegunowe postrzeganie świata

Język w swej podstawowej formie jest tak piękny, że zdrobnienia
potrafia go zeszpecic tak samo jak wulgaryzmy.
Po co w ogóle mówić do dziecka "domeczek", no po co?
To jest dom. Dziecko zrozumie, nie martw sięPPPPP Daj mu szansę

[mama_misi3]

A czy ja powiedziałam w którymkolwiek miejscu ,że tak mówię do swojego
dziecka???? Napisałam tylko, że chcąc nie chcąc słyszy różne słowa "z zewnątrz".
A to odnośnie wulgaryzmów było odpowiedzią na słowa syriany.

[kali_pso]

Jesli słyszy te wulgaryzmy lub zdrobnienia sporadycznie to żadna
krzywda mu się nie stanie, ani niczego zdrożnego sie nie nauczy.
W tym watku nie chodzi przecież o to, czy zdrobnienia lub zgrubienia
językowe mają destrukcyjny wpływ na psychikę dzieciP
Tutaj mówi się o tym dlaczego dorośli wyrażają swe myśli posługując
się np. "domeczkiem".

[asinek68]

Forum powinno mieć zatem nazwę ematka i biada każdej mamie, której
zdarzy się napisać o nodze swojego niemowlaka - nóżka, wypić kawkę
rano zamiast kawy i o mężu czasami napisać per tatuś. No banować
taką po prostu ! Czy jak widzicie kociaka to mówicie: mały kot czy
właśnie kociak, kiciuś. Użycie od czasu do czasu w swoim języku
kilku zdrobnień nie uważam za szpecenie polskiego języka. No ale ja
nie jestem taką silną kobietą, chodzącą twardo po ziemi na swoich
nogach. Ani też kobietką i na nóżkach. Jestem po środku. I jak się
komuś nie podoba mój język to niech lekceważy moje wypowiedzi i nie
odpisuje na nie.

[morgen_stern]

No i właśnie o takim nadymaniu się i całkowitym niezrozumieniu
tematu pisze poniżej.

[asinek68]

mama-jaga napisała:

> Mimo, że miało to miły wydźwięk, to dla mnie świadczyło o właśnie
> takim dziecinnym, nieprofesjonalnym podejściu do sprawy.
> Wystarczyło powiedzieć: Proszę poczekać ze sprawą do poniedziałku,
> wróci koleżanka to się tym zajmie.

Pani właśnie chyba chciała aby miało dla Ciebie miły wydźwięk. Gdyby
odezwała się "po Twojemu" odpowiedziałaby jak służbowa biurwa.
Niektórym to można dupę miodem smarować ale dla nich i tak będzie
be, bo nie taki miód.

[morgen_stern]

> Pani właśnie chyba chciała aby miało dla Ciebie miły wydźwięk.
Gdyby
> odezwała się "po Twojemu" odpowiedziałaby jak służbowa biurwa.

Nie, przede wszytkim nie "po twojemu" tylko NORMALNIE i nie
jak "biurwa" tylko jak osoba dorosła i profesjonalna. Miły wydźwięk
to ona może mieć w tonie głosu. Fakturki i pisemka nie powinny mieć
miejsca w poważnej firmie.

[morgen_stern]

I nie musi mi smarować dupy miodem. Wystarczy, że będzie zwyczajnie
miła.

[kali_pso]

Czy dostrzegasz róznicę między powiedzeniem do dziecka "Moje ty
słoneczko"- jako pieszczota słowna, a opisywaniem mu świata właśnie
w taki sposób: "to jest słoneczko", "pada deszczyk", "zrobiłam
obiadek"? Pierwsze jest dla mnie w pełni zrozumiałe- to indywidualny
kod między rodzicem a dzieckiem. Drugiego juz nie pojmuję, bo ani
deszczyk nie robi sie mniejszy poprzez nazwaniem go deszczykiem, ani
obiadek nie zmniejsza się ilościowo. Co nie znaczy, że dzieje sie
dziecku jakaś wielka krzywda, bo ono i tak zakoduje, że deszczyk czy
deszcz to te mokre krople spadające z nieba. Tutaj chodzi raczej o
mentalność dorosłych...i nie jest tak, że jak dzieko dorasta to
zmienia nam się sposób formułowania wypowiedzi- to posługiwanie się
zdrobnieniami jest ponadczasowe.

A z lekceważeniem to przesadzasz
Mnie bardziej niz zdrobnienia przeszkadzają orty, które aż bija po
oczach a autor nawet nie zada sobie trudu, aby sprawdzić pisownię.
Tych mistrzów ortografii też nie mozna traktować zbyt poważnie.

Podobny wątek

[morgen_stern]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=66878675&v=2&s=0

[reniulkaa69]

Ja wybrałam taki nick.. tj. zdrobnienie żeby jak najszybciej złapać
wolny, nie miałam ochoty być tu zarejestrowana zbyt poważnym
pseudo.. zresztą czy nick ma tu znaczenie? a poza tym każdy ma prawo
do dowolności.. a z tego co widze ( czytałam Twoje posty) bardzo ci
dowolność i wybory innych nieodpowiadają, bo z nimi niby coś nie
tak... bez przesady...

[asinek68]

> a swoją osobowość wyraża min. poprzez język jakiego używa <

No to mam kiepską osobowość na emamie. Boże jak ja to przeżyję ?
Całe szczęście, że mam takie fajne życie w realu, bo chyba bym się
załamała.

[morgen_stern]

Cóż, od tego jest forum, wyrażamy tu swoje opinie, nie musisz się z
nimi zgadzać. Ale wyrażać je można, prawda?
Czasem mam wrażenie, że niektórzy chcą, żeby fora polegały na
wzajemnym lizaniu sobie tyłków, żeby broń Boże nikogo nie urazić, bo
przecież co kto lubi, och, każdy ma swoje upodobania i nikomu nic do
tego... Mnie lizanie "odbytków" nudzi, wolę trochę powsadzać kij
w mrowisko i pobudzić różne misiekasiunie i nie tylko do ruszenia
szarą komórką.

[ja.xantia]

Co do tych zdrobnień... Mój ojciec wyskoczył przed chwilą z takim
tekstem do mojej córy :
-No i cio Oliwciuniu-dziubuniu?

Powiedziałam, żeby mówił do niej normalnie, to się obraził. Tak to
jest z tymi zdrobniającymi - tylko coś powiesz, to się obrażają.

[mama_misi3]

Jasne, bo morgen_stern to taki wyszukany nick, jest "ponad TO" i musi zmuszać
zahukane nie myślące mamusie, niuniusie i inne do myślenia .

[morgen_stern]

DDDD

[mama-jaga]

Zadzwoniłam dziś do księgowości, żeby zapytać czy aby na pewno
załatwiłam sprawę tak jak być powinno. Pani po drugiej stronie nie
potrafiła mi pomóc, więc zapytała:
- A nie może pani tych "pieniążków" do poniedziałku przetrzymać,
bo "Edytki" dziś nie ma więc ja nie bedę umiała doradzić.
Mimo, że miało to miły wydźwięk, to dla mnie świadczyło o właśnie
takim dziecinnym, nieprofesjonalnym podejściu do sprawy.
Wystarczyło powiedzieć: Proszę poczekać ze sprawą do poniedziałku,
wróci koleżanka to się tym zajmie.
Uważam, ze w pracy należy unikać zdrobnień, natomiast przyznaję, że
wizja soboty+ ładna pogoda, budzi we mnie chęć na "piwko" ;-P

[morgen_stern]

Jak zwykle te zdrabniające napuszyły się jak kwoki i dziobią -
zupełnie niepotzrebnie. Ja nie jestem przeciw zdrabnianiu w ogóle,
tylko usiłuję zwrócić uwagę na nadmierne zdrabnianie i ogólną
infantylizację społeczeństwa, ale niunie mimo swojej niuniowatości
biorą to wszystko strasznie serio i bardzo do siebie, co rusz któraś
wyskakuje z tłumaczeniem czemu to założyła takiego, a nie innego
nika, oburza się, nadyma... to nawiasem mówiąc jest też szalenie
niepoważne i dziecinne )))

[asinek68]

morgen_stern napisała:

> Ale czy istnieją tylko dwie skrajności, grubiańskość i
infantylność?
> Nie ma pośrodku zwyczajnej kobiety, dla której "asiuniek" nie jest
> jednym z elementów jej atrakcyjności seksualnej?

No tu mnie zajeżyłaś ) Dla mnie to nie jest element mojej
atrakcyjności seksualnej. Chociaż przyznam, że w chwilach miłosnych
uniesień mój mąż nie mówi do mnie Joanno.

[asinek68]

Jeszcze się taki nie urodził co by każdemu dogodził.
Każda z nas jest inna i to nie znaczy, że mamy się z siebie nawzajem
naśmiewać, bo ja mam nick asinek a morgen się nie podobają
zdrobnienia. No sorry morgen. Możesz mnie po prostu ignorować, jeśli
mój nick tak kole w oczy.

[morgen_stern]

Ależ moja droga, ja się tylko zastanawiam nad istotą ogólnego
zjawiska, a nie nad tobą i istotą twojego nika Piszesz,
zwracając się bezpośrednio do mnie, to odpowiadam - o co ci kobieto
właściwie chodzi?

[asinek68]

Akurat ty dotknęłaś asiuniek

[morgen_stern]

Asiuniek, asinek, już mi się wszystko plącze, zlewają mi się te
niunie w jeden bulion

[asinek68]

przepij czymś mocniejszym, bo cię w końcu zemdli

[mama_misi3]

Nikt się nie napuszył tylko dyskutuje .Chciałaś zdaje się zrozumieć istotę
sprawy, więc niektóre z nas wyjaśniły ci przypadkowość powstania swojego nicka.

[mama_misi3]

To akurat nie ty morgen pisałaś o tym, że nick np niunia= osoba infantylna, wiec
akurat te genezy nickow nie byly skierowane do ciebie

[peliczapla]

Mnie też martwi, że dla wielu osób słowa zdrobniałe i spieszczone są
często pierwszym i automatycznym wyborem. To dewaluuje pozytywne
znaczenie tych słów, tak samo jak nadużywanie przekleństw niszczy
ich status słów mocnych i krwistych, na specjalne, denerwujące
okazje. To się dzieje nie tylko w odniesieniu do dzieci i ich spraw.
Na przykład moja teściowa, nie wiedzieć czemu, zawsze musi
wyprowadzić z garażu "samochodzik", a przed odjazdem pójść jeszcze
na "maleńkie siusiu". Jeśli dodam, że jest to osoba mocnej budowy
ciała, to będzie na pewno stronnicze i wiele osób odpowie, że to nie
ma nic do rzeczy - ale zapewniam, że niestety wzmaga to jeszcze
działający na nerwy efekt. Ale oczywiście sprawy okołodziecięce to
już istny matecznik zdrobnień. Oto np. dzieci moich znajomych mają
obowiązek zwracania się do swoich dziadków oraz mówienia do nich
per "babusia" i "dziaduś", do rodziców zaś oczywiście
tylko "mamusia" i "tatuś". Formy "babcia", "dziadek", "mama"
i "tata" uznawane są za... niegrzeczne w ustach dziecka, bo
zdradzają... za mało uczucia i szacunku (wiem, bo pytałam znajomą,
dlaczego promuje takie mówienie). Rzecz jasna nic mi do tego, ale
nie słucham tego z przyjemnością. Osobiście uwielbiam
formę "ojciec", której z lubością używam zwłaszcza np. w odpowiedzi
na zapytanie teściowej o mego "tatusia".

[ibulka]

a ja się cieszę, że zdrabniam
swoje imię, imiona moich dzieci, męża, mówię pieszczotliwie do psa, pijam
zazwyczaj herbatę, ale to nie znaczy że nie mogę wyskoczyć na piwko czy kawkę )
mam błękitną piżamę, koszulkę ze Snoopym, mam frajdę podczas kupowania dzieciom
zabawek itd.

nie chcę być taką strasznie poważną kobietą, co chodzi w kostiumach, pije lampy
wina do kolacji i nigdy nic nie zdrabnia, nie pozwala sobie na chwile takiej
słownej słodkości

[ledzeppelin3]

A ja mam nocną koszulkę z krówką. Ale nie żaden badziew bynajmniej, trochę
pieniążków kosztowała, nie myślcie sobie.

[morgen_stern]

Formy "babcia", "dziadek", "mama"
> i "tata" uznawane są za... niegrzeczne w ustach dziecka, bo
> zdradzają... za mało uczucia i szacunku


Zgadzam się, to też jest niezła paranoja. Niestety, znam to z
autopsji. Mama mnie i siostrze po prostu nakazała w dzieciństwie
mówienie do siebie "mamusiu", bo "mamo" jest... nieładnie. No i
mówiłyśmy tak całe dzieciństwo i młodość, bo wkodowane było mocno, w
końcu kiedys zbuntowałyśmy się i pozostało "mamo".
Co jest złego w słowie "mama", do dziś pojąć nie mogę.

[moninia2000]

Hm, a mnie fascynuje takie podejscie do sprawy hihi.
Dlaczego tak Cie to razi??
Akurat nie zaliczam sie do tych "infantylnych", jak je okreslasz,
ale nie dziwi mnie to ani nie fascynuje jak Ciebie..
Wlasnie uwazam, ze kazdy moze robic co chce, jesli nie krzywdzi
innychP
Wiem, nie o to Ci chodzilo, ale co w tym zlego jak stara baba sie
nazwie slodko Monisia, Misiunia czy inna Kicia???
Ja osobiscie uwieeeelbiam jak mnie zdrobniaja, a fakt faktem, ze
zawsze sie czulam jakas "twarda" czy "szorstka" i kocham jak mnie
zdrobinaja, a sama se czasem zdrobnie, bo siebie kocham, a co!
A teraz se poczytam Wasze odpowiedzi

a jesli juz mówimy o czystości

[konwalka]

i poprawności językowej to nie: .."czemu to założyła takiego, a nie
innego nika(...)" by morgen-stern, a: "taki, a nie inny nick"

[morgen_stern]

Och, dziękuję za zwrócenie uwagi. Mam nadzieję, że poprawiłaś sobie
dzięki temu humor

[morgen_stern]

Zas jeśli chodzi o "nik" piszę go celowo w ten sposób.

chadza o fleksję

[konwalka]

i zasadę, że jeśli komus się zarzuca bałagan językowy, dobrze jest
samemu sie biegle poruszać w obszarze poprawności.
Co do poprawy humoru(?) - nie rozumiem, dlaczego zabranie głosu w
dyskusji ma być "poprawianiem humoru"?
Tu chyba nie liżemy sobie odbytków, tylko wyrażamy opinie? wiec
wbrew deminutywnemu nikowi, nickowi czy jak tam chcecie, wyraziłam
pozdrawiam
konwalka

[morgen_stern]

No przecież podziękowałam
A że przy okazji miło pewnie było wsadzić szpilę przeciwniczce w
dyskusji to inna sprawa, nie? Szkoda, że brak ci cywilnej odwagi,
żeby się przyznać

[kamakszi]

hmm no niezbyt jednak.
słowo "nick" łatwo może się wdrożyć w polski system fleksyjny, a przy tym jest już dość trwale zakorzenione w naszym języku. wszedł już do normy jako zapożyczenie i obecnie przechodzi tę samą drogę, co wiele innych zapożyczeń z angielskiego - z uzusu do normy, a w końcu z normy do systemu.
Odmienianie tego słowa świadczy o tym, że jest już świetnie przyswojone przez użytkowników języka polskiego. Nie jest to błędem, choć w wypowiedzi oficjalnej być może lepiej byłoby go nie odmieniać
Jednak tu? na forum internetowym? cóż, wybacz, nie masz racji

[moninia2000]

Lo boooose! Teraz to juz w ogole, po przeczytaniu czesci wypowiedzi
mam krzywy jakis obraz spoleczenstwa naszego, hehe.
Dlaczego zdrobnienia mialyby "krzywdzic" jezyk??
O Rany, wielka rzecz! Wydaje mi sie tez, ze charakter spolecznestwa
odbija sie rowniez w jego jezyku i sposobach "stosowanio-uzywania",
ze sie tak uroczo wyraze, bo w Hiszpanii np.zdrobnienia sa na
porzadku dziennym , ludzie raczej sa sympatyczni i mili i nieraz
czuje sie bosko, jak na ulicy pozdrawaiaja uroczymi zdrobnieniami
wlasnie...aaaaaaaaaaa...ratunkuuuu, co?
Nie widze ZADNEGO problemu w stosowaniu zdrobnien we wlasnym
imieniu, dla mnie wlasnie jak mi sie ktos "Katarzyna" przedstawia to
odczuwam dystans i zimno, a Kasia brzmi "normalniej"..
Kazdy ma inne podejscie, ale wiadomo jedno:JEZYK TO ZYWY TWOR (na
cale szczescie!!) i wciaz sie zmienia, przetwarza, poszerza swe
granice, ktorych niektorzy tak ciasno pilnuja. I nawet wulgaryzmy
maja swe znaczenie, ludzie za pomoca jezyka wlasnie oddaja swoj stan
ducha, emocje, nastroje....i jak tu przy ogromnym wkurzeniu nie
powiedziec ostrzej czy bardziej siarczyscie wlasnie, a przy
wzruszeniu lub "sentymentalnych uniesieniach" nie zdrabniac????
No po prostu tez mnie dziwi, ze to dla wiekszosci z Was problem,
laski!!...Hehehe, laseeeczki!

[kamakszi]

laseczko!
język owszem odzwierciedla rzeczywistość, a więc i jest obrazem społeczeństwa. Zapominasz jednak, że jest też pewnym syetemem, jest również wartością, chronioną nawet prawem. Rządzą nim pewne zasady i wytyczne.
To, że ludzie używają jakichś form, nie znaczy, że są one poprawne. O tym decydują językoznawcy, organem stanowiącym tu jest Rada Języka Polskiego. Czołowi językoznawcy polscy zwracają uwagę na fakt, który opisała morgen. Toteż Twoje zdumienie faktem, iż nagminne zdrabnianie przedstawia się jako PROBLEM - jest cokolwiek naiwne i, wybacz, ośmieszające Cię.

I przypominam - nie chodzi o to, że W OGÓLE są używane formy deminutywne, tylko o ich NAGMINNE stosowanie w zupełnie nieodpowiednich kontekstach.
widzisz różnicę?

[sally_zielona]

Zadziwiające, jak różne może być postrzeganie świata i ocena podobnych zjawisk.
Przykładowo:
Kobieta posługująca się nickiem "Ania" uważana jest za infantylną. Nazywanie w
realnym życiu (np. w pracy) tej samej kobiety "panią Anią" jest już normalne.
Ozdabianie paznokci kwiatkami – oznaka zdziecinnienia godna dwunastolatki.
Wytatuowanie sobie różyczki na pośladku czy delfinka na kostce – norma.
Noszenie przez dorosłą kobietę koronkowych skarpetek – śmieszne. Noszenie
koronkowej bielizny – jak najbardziej ok.
Kolekcja maskotek – dziecinada. Kolekcja kapsli – ok.
Bluzka różowa – bleeee. Bluzka błękitna – w porządku.

Jedna z dziewczyn wypowiadających się w tym wątku napisała: "różne rzeczy są
infantylne dla różnych ludzi." Myślę, że w tym tkwi sedno sprawy. Świat jest
różnie pojmowany przez różne osoby. I bardzo dobrze. I, choć stwierdzenie to nie
będzie satysfakcjonowało autorki głównego wątku, nie wydaje mi się aby było to
jakieś szczególne zjawisko społeczne, którego podstawy należałoby zrozumieć. Po
prostu ludzie są różni, mają różne gusty, różne priorytety i różne zachowania.
Czy tak trudno przyjąć do wiadomości, że ktoś np. nie lubi koronkowych
seksownych piżam czy koszuli, nie odpowiada mu też bielizna w stylu "pantalony
babci" i sypia w bawełnianej piżamie z pieskiem? Czy trzeba psychologicznych
rozważań dlaczego akurat z pieskiem, a czemu np. nie w kratkę? Nie można
przyjąć, że jest to po prostu sprawa gustu danej osoby? No, chyba, że przyjmiemy
wyższość jednych gustów nad innymi i będziemy dyskutować, czemu te mniej ważne
nie dostosowują się do tych bardziej akceptowanych.
Osobiście wolę "Anusię" w różowej falbaniastej sukience, niż szarą, nijaką,
sfrustrowaną Annę, która stara się, ubierać i zachowywać tak jak wypada i, broń
Panie Boże, jak najmniej wyróżniać się z tłumu, a czasem być może jeszcze rzuca
"grubszym słowem", bo to jest oznaką dorosłego zachowania.

Sally

[syriana]

ale dlaczego jest tak w tym wątku, że każda prób usprawiedliwienia przejawów
tego zdziecinnienia (różnie pojmowanego i różnie się objawiającego), w każdym
poście kończy się przywołaniem przykładu:
"osobiście wolę osobę zdrabniającą od osoby przeklinającej"

jakby celem było pokazanie, że tylko jedna alternatywa dla takiej "różowej
osobowości" istnieje

[moninia2000]

a dlaczego nazywasz to "rozowa osobowowscia"???
Przeciez nie musi to sie wiazac z wlasnie takim postrzeganiem swiata.
No po prostu nie kumam.

[syriana]

no właśnie widzę, że nie kumasz i jeszcze światłą Hiszpanię nam za wzór stawiasz

a "różową osobowość" po to właśnie umieściłam w cudzysłowie, żeby jakoś umownie
i skrótowo nazwać to zjawisko

Syriana

[sally_zielona]

Może dlatego, że kilka wypowiadających się tu wcześniej osób z grupy tych
zdecydowanie odcinających się od infantylnych zachowań i "barbiowatych" lal,
opisało siebie jako osobę nie używającą zdrobnień i potrafiącą rzucić mięsem, co
niby ma potwierdzać, że nie są one słabymi kobietkami. Można było odebrać, że
takie właśnie zachowanie uznają za jedyną normę zachowań. Podczas, gdy większość
tu wypowiadających się osób drażni pewien sposób mówienia czy ubierania się
innych, mnie drażnią ludzie, którzy nie potrafią zaakceptować czyjejś inności i
dodatkowo swój punkt widzenia uznają za jedyny słuszny.

Sally

[morgen_stern]

Jeżeli za inność uznamy kaleczenie i zaśmiecanie naszego pięknego
języka niepotrzebnymi i licznymi zdrobnieniami, to tak, wkurza mnie
to bardzo. Ale może, prawda? Można także o tym porozmawiać? Od tego
jest chyba forum, czyż nie?

[sally_zielona]

Ależ oczywiście Morgen_stern, że może i, że od tego właśnie jest forum. Przecież
rozmawiamy. Ty masz takie zdanie, ja mam inne i obydwie mamy do tego prawo (a
może tylko jedna z nas ma?). Ty przedstawiasz swoje racje, ja swoje. Więc o co
chodzi?

Sally

PS. Pod pojęciem "inności" nie miałam na myśli tylko używania zdrobnień, które
uznajesz za "kaleczenie i zaśmiecanie naszego pięknego języka" lecz całokształt
problemu tu poruszonego, a więc sposób ubierania się, czesania, zdobienia
paznokci itd. I wniosek, jaki nasuwa się po przeczytaniu niektórych wypowiedzi:
jestem lepsza mądrzejsza, bo nie zdziecinniała, bo mam mądrzejszy nick, ubieram
się tak, a nie inaczej, potrafię powiedzieć coś dosadnie i w ogóle nie jestem
słabą kobietką, którymi należy się brzydzić. Tym zaś, którzy nie są tacy jak ja
należy zrobić psychoanalizę ich zachowań, bo z pewnością nie są one normalne.

[syriana]

ale przecież my całe życie nic innego nie robimy, tylko określamy się poprzez
rzeczy, które nam się podobają!

uczymy się wybierać co jest wartościowe a co nie, co jest w naszym guście a
czego w życiu na siebie nie włożymy

> Tym zaś, którzy nie są tacy jak ja
> należy zrobić psychoanalizę ich zachowań, bo z pewnością nie są one > normalne.

to bzdurny i zbyt daleko posunięty wniosek

[sally_zielona]

Syriana, może jest już zbyt późno, a ja zbyt zmęczona, ale nie rozumiem, co
miałaś na myśli. Odkładam dyskusję na jutro. Idę spać. Dobranoc.

Sally

[syriana]

> mnie drażnią ludzie, którzy nie potrafią zaakceptować czyjejś
> inności i dodatkowo swój punkt widzenia uznają za jedyny słuszny

jeśli sugerujesz, że Morgen, ja czy inne przeciwniczki zdrobnień uważamy się za
osoby mające monopol na poprawność w tym temacie, to kiepsko sugerujesz

i do tego znowu idziesz dla mnie wytartym szlakiem forumowych dyskusji, w
których zawsze pojawia się argument "a po co w ogóle roztrząsać takie sprawy,
każdy ma prawo do swoich zachowań, co cię obchodzą inni"

ja nie mam problemu żadnego w akceptacji ludzi zdrabniających
ja tylko opowiadam jak takie przesadne zdrobnienia, na siłę z każdego wyrazu
robione odbieram

[sally_zielona]

Powtórzę to, co napisałam wcześniej. Dyskusja nie dotyczy tylko i wyłącznie
zdrobnień. Poszła ostra krytyka, dotycząca sposobu ubierania się, czy noszonej
torebki. Padły stwierdzenia o infantylności, zamiast prostego przyjęcia, że
każdy z nas jest inny i podobają mu się inne rzeczy. Staram się przedstawić mój
punkt widzenia, podjąć dyskusję, przedstawić logiczne argumenty, ale wydaje się,
że moje wypowiedzi są zbyt długie i być może dlatego dla niektórych
niezrozumiałe. I, jakkolwiek wytarty byłby to frazes forumowych dyskusji, to
skoro go przytoczyłaś, to i ja muszę. Każdy ma prawo do swoich własnych
zachowań, dopóki nie rani nimi innych ludzi. A ocenianie kogoś po kwiatkach na
paznokciach czy kolorze sukienki, to dopiero jest... infantylne.

Sally

[syriana]

no fakt, zbyt skrótowo napisałam

chodzi mi o to, że piszesz: "ocenianie kogoś przez pryzmat wzroków na tipsach to
dopiero jest infantylne"
tym samym jednoznacznie oceniasz fakt wyrabiania sobie o kimś zdania na
podstawie jego wyglądu

przy czym uściślę - mam na myśli tzw. pierwsze wrażenie
znam dziewczyny w typie Barbie się noszące i one przy dłuższym poznaniu okazują
się zupełnie inteligentne i poza ten różowy styl w myśleniu wychodzące, ale gdy
taką poznaję widzę tylko brylanciki na tipsach, solarkę i dwie maskotki do
torebki przyczepione co w mojej głowie układa się w obrazek takiej
zdrobniającej, infantylnej niuni

bo mechanizm którym odczytujemy różne zachowania czy style innych ludzi, wypływa
z procesu wartościowania, któremu całe życie się oddajemy

jeśli sama uznaję brylanciki na tipsach za szczyt bezguścia i tandety, to widząc
dziewczynę z tak ozdobioną ręką oceniam jej wygląd za tandetny i mniej czy
bardziej świadomie, przypisuję jej cechy, które z takim wyglądem wiążą się w
mojej głowie

a w internecie, gdzie mamy ograniczoną ilość tych znaków wysyłanych przez
współforumowiczów (bo widzimy tylko język jakim się posługują), te oceny są
bardziej radykalne i ostrzejsze

i zdrobnienia też bardziej rażą niż w realu bo są napisane, przez co trudniej
zamaskować je wypowiadając szereg innych, niezdrobnionych już na przykład
wyrażeń, no i do tego są jedynym kryterium jaki poddajemy interpretacji odnosząc
się do czyjejś wypowiedzi - nie widzimy gestów, mowy ciała, nie słyszymy melodii
języka, twarzy rozmówcy, które przecież podsuwają nam inne kryteria oceny
komunikatu i jego nadawcy

[sally_zielona]

Chyba zaczynam Cię rozumieć Mimo, że nieco inaczej odbieram ludzi i ich wygląd.
Uważam, że w porządku jest wyrażanie własnego zdania zwrotem "uważam, że..." i
to mi się w Twojej wypowiedzi podoba. Piszesz, że dla Ciebie brylanciki itp. są
tandetne. I ok. Masz prawo tak uważać. Nie stawiasz się jednak na pozycji
jedynego wyznacznika dobrego gustu, a niestety, wiele wypowiedzi w tym wątku tak
właśnie brzmiało.
Mnie akurat nie rażą "różowości". Chyba nawet nie zwracam na nie większej uwagi.
Ale zawsze pewien niepokój wzbudzają we mnie wygoleni i wytatuowani mężczyźni w
dresach, jak też hałaśliwie zachowujące się grupy nastolatków. Być może nie
wszyscy z nich należą do gangów ale moje pierwsze wrażenie jest właśnie
takie: niepokój, odwrócenie wzroku, nierzucanie się w oczy, mogą być niebezpieczni.

Sally

[sally_zielona]

Mówi się tu o zniekształcaniu języka, za które odpowiedzialne są zdrobnienia.
Moim zdaniem jest to grubo przesadzona teoria. Większość zdrobnień daje się
przetłumaczyć, na zasadzie:
kotek – mały kot,
kiciuś – mały kot, wywołujący miłe odczucia (ładny, miękki, miły itp.),
synek – mały syn (dziecko), lub określenie dorosłego mężczyzny, przez osobę
emocjonalnie z nim związaną jaką jest matka,
stolik – mały stół,
nóżka – mała noga
itp.
Zdanie: "Połóż talerzyk na stoliku (czy stoliczku)" jest chyba dla każdego
zrozumiałe. Oznacza ono nie mniej nie więcej niż polecenie położenia małego
talerza (np. deserowego) na małym stole (np. takim okrągłym stoliku, który
nadaje się do wypicia przy nim kawy czy odłożenia książki, ale nie do spożywania
obiadu). Zgadzam się, że niektóre zdrobnienia są nielogiczne i nad tymi
ewentualnie bym się zastanawiała, nie zaś nad wszystkimi zdrobnieniami. Na
przykład wspominana wcześniej "kawusia". Co to słowo właściwie znaczy? Podobnie
"liścik" w odniesieniu do zwykłego listu wydaje się nielogiczne. Wydaje mi się
jednak, że takich nielogicznych zdrobnień nie jest dużo w naszym języku. Jeśli
się mylę, to proszę wyprowadzić mnie z błędu podając konkretne przykłady.
W wątku nawiązane zostało wcześniej do wulgaryzmów. Moim zdaniem one właśnie
bardziej kaleczą język, szczególnie, że bywają, i to niestety często, używane
nie jako określenia negatywnych emocji, lecz "przecinki" w zdaniu. Przykładowo:
"I ja mu k… mówię k… jeśli mi k… nie podasz tego k… stołka to cię k… j…ę". Jak
wiadomo osławione słowo na "k" oznacza prostytutkę. Spróbujcie powiedzieć
powyższe zdanie wstawiając w odpowiednie miejsce "prostytutka". I jak? Ni ładu,
ni składu, ni sensu. Więc co jest większym problemem i kaleczeniem języka
używanie zdrobnień, czy wulgaryzmów? Ponadto, może się mylę, ale nie wydaje mi
się, aby tak wiele osób używało nagminnie zdrobnień, jak osób używających
wulgaryzmów w codziennej mowie. Właściwie, to rzadko słyszę zdrobnienia, chyba,
że mąż się do mnie przymila, lub dziecko nazywa mnie mamusią. Natomiast "słowo
na k" używane jest już nagminnie. Może też dlatego pojawiają się w tym wątku
stwierdzenia "wolę osobę używającą zdrobnień niż wulgaryzmów" ?

Sally

[syriana]

ale my chyba w tym wątku nad takimi istniejącymi powszechnie zdrobnieniami nie
biadolimi

ja też mówię kotek, synek, stolik bo to są wyrazy, które w moim języku obecne są
od zawsze i podkreślają albo jakąś różnicę w stosunku do wyrazu "głównego", albo
są emocjonalnie nacechowane tak jak synek

nie wiem czy czytałaś cały wątek
dziewczyny podały mnóstwo przykładów, w których zdrobnienia są wręcz nałogiem
osoby je stosującej
są ludzie, którzy naprawdę nie potrafią zdania wypowiedzieć bez wsadzenia tam na
siłę jakiegoś tworu dziwnego

> Natomiast "słowo na k" używane jest już nagminnie. Może też dlatego >
pojawiają się w tym wątku
> stwierdzenia "wolę osobę używającą zdrobnień niż wulgaryzmów" ?

ja bym zaryzykowała hipotezę, że to stwierdzenie pojawia się w ustach ludzi,
którzy w jakiś sposób usprawiedliwiają swą miłość czy też choćby neutralność do
zdrobnień

podkreślają tym samym to, do czego nie chcą się przyznać - że stosują
zdrobnienia, by pokazać się jako łagodne, kulturalne i dbające o swój język

[sally_zielona]

Wątek przeczytałam pobieżnie, mogłam więc coś przeoczyć. Być może masz rację, że
są ludzie, którzy "naprawdę nie potrafią zdania wypowiedzieć bez wsadzenia tam
na siłę jakiegoś tworu dziwnego". Wydaje mi się jednak, że odsetek takich ludzi
jest niewielki i nie traktowałabym tego jak problemu społecznego. Możliwe, że
nie spotkałam jeszcze osoby, która by tak ciągle i nagminnie używała zdrobnień i
tym samym wyprowadzała mnie z równowagi. Tymczasem osoby używające wulgaryzmów
spotykam na co dzień, w sklepie, na ulicy, a czasami także w pracy. Chyba
wolałabym częściej słyszeć dziwniaste zdrobnienia niż właśnie wulgaryzmy.
Osobiście zdrobnienia stosuję głównie zwracając się do męża lub syna, czyli osób
mi najbliższych. Zdrobnienia, których używam (nawet te bardziej wymyślne) są
zarezerwowane tylko dla nich, dla podkreślenia naszych wzajemnych relacji, nie
zaś dla podkreślenia łagodności, kultury, czy dbałości o język. Więc,
przynajmniej w moim przypadku, Twoja hipoteza się nie sprawdza.

Ale teraz, to już na prawdę idę spać i wyłączam komputer, żeby mnie nie
podkorciło jeszcze czegoś napisać

Dobranoc po raz wtóry

Sally

tu chyba jest mowa o dwóch zjawiskach językowych

[konwalka]

sa zdrobnienia- często uzywane przez matki do dzieci, wg mnie
normalna zupełnie sprawa (załóż buciki- to chyba nikogo nie kole w
oczy?)
sa też hiporystyki, o ktore tu sie kopie kruszy

niuniunie, kaczunie, cipciunie i piuniuniania
"Pupuchna, wyplupluchnałas moje tuptuchny?" - pytał mój wujek
ciotke, kiedy byli tuz po ślubie
oznaczało to: kochanie, czy wyprałaś moje spodnie?
Zdecydowanie wolałam, kiedy mówili do siebie takim kodem
po nastu latach było zwyczajnie- po chamsku

[sally_zielona]

konwalka napisała:

> sa zdrobnienia- często uzywane przez matki do dzieci, wg mnie
> normalna zupełnie sprawa (załóż buciki- to chyba nikogo nie kole w
> oczy?)
> sa też hiporystyki, o ktore tu sie kopie kruszy
>
> niuniunie, kaczunie, cipciunie i piuniuniania

Ale kto używa w codziennym języku "niuniuń, kaczuń, cipciuń i piuniunianiń"
(oprócz matek zwracających się do dzieci - to osobna kategoria)??? Faktycznie,
gdyby ktoś zwrócił się do mnie w taki sposób, to ślepia bym wybałuszyła, a potem
być może założyła bym stosowny wątek na emamie . Ale w życiu mnie nic
podobnego nie spotkało. Używanie w stosownych momentach w rozmowie pomiędzy
dwoma dorosłymi ludźmi normalnych zdrobnień na zasadzie "piesek to mały pies" -
oczywiście, ale nigdy żadnych "cipciuń" itp. Dlatego uważam, że nie jest to
jakimś globalnym zjawiskiem.

> "Pupuchna, wyplupluchnałas moje tuptuchny?" - pytał mój wujek
> ciotke, kiedy byli tuz po ślubie
> oznaczało to: kochanie, czy wyprałaś moje spodnie?

Suuuuper! W życiu bym się nie domyśliła, co oznacza to zdanie Używanie
pomiędzy członkami w rodzinie swoistego kodu to moim zdaniem coś jak najbardziej
normalnego i pozytywnego. Podkreśla indywidualność członków danej rodziny i ich
stosunek emocjonalny do siebie na wzajem. To, moim zdaniem, oddzielna kategoria
zachowań, podobnie jak zwracanie się matek do dzieci. Myślę, że jedna i druga
sytuacja mają wiele wspólnego i można je "wrzucić do jednego worka".
Czy w tym wątku rozważamy zasadność takich właśnie zdrobnień stosowanych w
takich właśnie sytuacjach? Jeśli tak, to owszem mogę podyskutować o ich sensie
czy historii powstawania. Czy przeciwniczki zdrobnień zgadzają się, że w
relacjach pomiędzy ludźmi, których łączy uczucie i szczególne relacje rodzinne,
dopuszczalne jest używanie zdrobnień czy innych wymyślnych tworów językowych
jako kodu, wewnętrznego rodzinnego języka?

> Zdecydowanie wolałam, kiedy mówili do siebie takim kodem
> po nastu latach było zwyczajnie- po chamsku

ja!ja uzywam:)

[konwalka]

my racjonalni do bólu - czyli moj chlop i ja, w związku z pozytywnym
pie..em pn. malutki syneczek, zaczelismy bredzić cudnie
-przytuluchnaj go, jak bedzie płaczuniał - mówi moj ZUPEŁNIE
NORMALNY mąż, udając złego psa ganiającego dzieci po podłodze.
Rano załozy krawat i garnitur, pojedzie do pracy; bedzie gnojem,
jeśli zajdzie potrzeba. To nie ejst "luziowy" debil, tylko zwyczajny
facet.
Wróci.
Przemieni się w barbapapę, poddaną obróbce łapek młodego.
Pieprznie coś o piuniunianiu.
Powoie - a teraz kąpu kąpu
I kiedy piuniuniania przyjdzie czas (na dzieciary), po wspólnej
whisky ze swoja stara żoną, nadejdzie pora na renesans jezykowy
(nomem omen), przyjazny opozycji.
W łózku fajnie sie klnie Pomiedzy
Ale to juz inny wątek

ps. dajmy sobie nawzajem żyć, svp

[sally_zielona]

Ale to jest właśnie sytuacja, o której pisałam poprzednio i którą jak
najbardziej rozumiem i popieram. Podany przez Ciebie przykład własnej rodziny,
to nic innego, jak stosowanie własnego kodu językowego wśród ludzi, których
łączą szczególne relacje uczuciowe. Przecież nie zwracacie się w ten sposób do
innych ludzi? Przypuszczam też, że nawet do innych, obcych dzieci nie
"ciumciacie"? A będąc w sklepie nie prosicie o podanie "płynku do kompu kompu"?
Cały czas uważam więc, że podejmowany w wątku problem nagminnego stosowania
zdrobnień kaleczących język jest wyimaginowany.

Sally

[morgen_stern]

Pozwól, droga sally, że bezczelnie zacytuję to, co wyżej napisała
kamakszi (jesli przekręciłam nika, to przepraszam), bo sama lepiej
bym tego nie podsumowała, a już nie mam siły wciąż pisać wciąż tego
samego, bo ktoś nie zrozumiał, o czym tak naprawde jest ten wątek:


"język owszem odzwierciedla rzeczywistość, a więc i jest obrazem
społeczeństwa. Zapominasz jednak, że jest też pewnym syetemem, jest
również wartością, chronioną nawet prawem. Rządzą nim pewne zasady i
wytyczne.
To, że ludzie używają jakichś form, nie znaczy, że są one poprawne.
O tym decydują językoznawcy, organem stanowiącym tu jest Rada Języka
Polskiego. Czołowi językoznawcy polscy zwracają uwagę na fakt, który
opisała morgen. Toteż Twoje zdumienie faktem, iż nagminne
zdrabnianie przedstawia się jako PROBLEM - jest cokolwiek naiwne i,
wybacz, ośmieszające Cię.

I przypominam - nie chodzi o to, że W OGÓLE są używane formy
deminutywne, tylko o ich NAGMINNE stosowanie w zupełnie
nieodpowiednich kontekstach.
widzisz różnicę?"

[mama_misi3]

Główny wątek faktycznie jest o tym, ale po drodze w trakcie dyskusji pojawiło
się wiele "wątków pobocznych" np. o kwiatkach na paznokciach, koszulach z
"krówką" itp.Nie sądzę więc żeby ktokolwiek tu się ośmieszał, a nawiązywał
jedynie do tychże właśnie "podwątków".

[mama_misi3]

A poza tym, trochę dystansu. Chyba nie jest to temat, do którego należy
podchodzić śmiertelnie poważnie

[morgen_stern]

Nie mów tego mnie, tylko oburzonym zdrabniającym, które się
napuszały w tym wątku wielokrotnie.

:D:D:D

[konwalka]

Moja wyobraźnia zadziałała ;rotfl
"poproszę płynek do kąpu -kąpu" (mała modyfikacja :poplosię)
myslę, ze mój solidnie napruty mógłby coś takiego walnąć
sprzedawczyni
to byłby koniec- ja normalnie bym zeszła z łez padołu

Dzieki
obśmiałam sie właśnie jak norka
dyskutujcie, laski
lecę wysać liścik mamci, ale przedtem nabędę droga kupna nalenki
suwenirek
miłej soboty życze pieknie

o, właśnie wyłowiłam

[konwalka]

z kontekstu
ta osmieszona i niedouczona to ja. JA!
nie kumam, co czytam; zdarza sie, jak mawiał mistrz Kurt
>O co tu chodzi? Moda, niedopieszczenie w dzieciństwie? I nie
piszcie "niech każdy robi co chce", bo ja chcę zrozumieć to
zadziwiające zjawisko >

czyzby?

< I przypominam - nie chodzi o to, że W OGÓLE są używane formy
deminutywne, tylko o ich NAGMINNE stosowanie w zupełnie
nieodpowiednich kontekstach.
widzisz różnicę >

jesli dopuszczasz relatywizm "malutki", dopuszczasz po prostu
relatywizm
R. Ingarden

eeee tam, znowu sie tylko ośmieszyłam
ide

[morgen_stern]

> eeee tam, znowu sie tylko ośmieszyłam

No, trochę bełkoczesz, nie da się ukryć.

[konwalka]

ale ze niby cytatami bełkocze, niedoskonałą składnią czy mieliznami
umysłowymi?
ok, mysle, ze wycieczki personalne to prosta droga do trzech
liter:EOT
dzieki za konstruktywną wymiane zdan

[kosheen4]

morgen_stern napisała:

> > eeee tam, znowu sie tylko ośmieszyłam
>
> No, trochę bełkoczesz, nie da się ukryć.


o ile dobrze zrozumiałam a cytaty przytoczone wcześniej są wyłowione z twoich
wypowiedzi, to dziewczyna właśnie próbuje dać ci do zrozumienia, że
-jesteś w wypowiedziach cokolwiek niespójna
-oprócz napiętnowania zjawiska zdrobnień nic się nie kryje za wypowiedziami, a
najmniej chęć zrozumienia "zdrabniaczy"
-stwierdzenie "chcę zrozumieć" to wyłącznie figura retoryczna, praetereaque nihil

[morgen_stern]

Dzięki za wyjaśnienie

[morgen_stern]

konwalka napisała:

> z kontekstu
> ta osmieszona i niedouczona to ja. JA!
> nie kumam, co czytam; zdarza sie, jak mawiał mistrz Kurt
> >O co tu chodzi? Moda, niedopieszczenie

A, i jeszcze żeby było jasne - pierwszy cytat jest ze mnie, drugi
już nie, mam nadzieję, że to zauważyłaś.

[sally_zielona]

Wątek rozwija się w takim tempie, że nie nadążam dorzucać swoich trzech groszy
Pozwolę sobie w tym miejscu odnieść się do kilku ostatnich wypowiedzi.

Morgen_stern napisała:
>Pozwól, droga sally, że bezczelnie zacytuję to, co wyżej napisała
>kamakszi (…
>"język owszem odzwierciedla rzeczywistość, a więc i jest obrazem
>społeczeństwa. Zapominasz jednak, że jest też pewnym syetemem, jest
>również wartością, chronioną nawet prawem. Rządzą nim pewne zasady i
>wytyczne. (…
>Czołowi językoznawcy polscy zwracają uwagę na fakt, który
>opisała morgen. Toteż Twoje zdumienie faktem, iż nagminne
>zdrabnianie przedstawia się jako PROBLEM - jest cokolwiek naiwne i,
>wybacz, ośmieszające Cię.

Droga Morgen_stern, jeśli nie chciałaś poznać zdania maluczkich, to w jakim celu
zakładałaś ten wątek na emamie??? Trzeba było od razu pisać do prof. Miodka o
swoich wątpliwościach i przemyśleniach, a wtedy z pewnością otrzymałabyś
kompetentną i naukową odpowiedź. To raz. Wybacz, ale chyba mam prawo mieć
własne, wyrobione przez siebie zdanie na pewien temat i niekoniecznie musi być
ono zgodne ze zdaniem naukowców. To dwa. Gdyby nikt nigdy nie podważał żadnej
tezy naukowej, wygłoszonej i opublikowanej przez światłe umysły, to nie byłoby
postępu nauki. To trzy.
W moich wypowiedziach staram się przytaczać konkretne argumenty, dlaczego uważam
tak a nie inaczej. Zadaję pytania (czasami, przyznam, retoryczne). Marna to
dyskusja, w której druga strona zamiast przedstawiać konkretne kontrargumenty
wytacza bojowe działa w stylu: "tak jest bo tak mówią naukowcy, a jeśli się z
tym nie zgadzasz, to jesteś śmieszna". Pewnie zarzucisz mi, że nie jestem
językoznawcą. I masz rację. Nie jestem nawet polonistką. Niemal w każdej mojej
wypowiedzi podkreślałam jednak, że swoją opinię kształtuję na podstawie własnych
doświadczeń życia codziennego. Nie na badaniach naukowych. I tylko na podstawie
tych własnych doświadczeń wysnuwam wniosek, że problem zdrobnień nie jest
problemem na dużą skalę. Być może jest jakimś tematem zastępczym. A może nie.
Zadziwiające, jak łatwo można mieć tu na forum własne zdanie na temat wiary i
kościoła (podważając nauki kompetentnego w tej dziedzinie organu, jakim jest
Kościół), jak łatwo krytykować polityków i ich poczynania (nie będąc politykiem
oczywiście), lecz nie można mieć własnego zdania na temat stosowania zdrobnień w
życiu codziennym.

>I przypominam - nie chodzi o to, że W OGÓLE są używane formy
>deminutywne, tylko o ich NAGMINNE stosowanie w zupełnie
>nieodpowiednich kontekstach.
>widzisz różnicę?"

Owszem, widzę różnicę. W teorii. Bo w praktyce nie spotykam ludzi, którzy
stosują zdrobnienia "NAGMINNE w zupełnie nieodpowiednich kontekstach". No nie
wiem, może żyję na bezludnej planecie, ale nie spotykam.

Znowu się rozpisałam. Ciąg dalszy za chwilę

Sally

[sally_zielona]

Mama misi3 napisała:
>A poza tym, trochę dystansu. Chyba nie jest to temat, do którego należy
>podchodzić śmiertelnie poważnie

Morgen stern napisała:
>Nie mów tego mnie, tylko oburzonym zdrabniającym, które się
>napuszały w tym wątku wielokrotnie.

Hmmm, doprawdy dyskusyjne, kto tu się napusza. Dopóki Ci się przytakuje,
Morgen_stern, to wszystko jest ok. Jeśli przedstawia się odmienne zdanie, to,
przepraszam za dosadność… nie chyba jednak nie napiszę, tego, co mam na myśli,
bo mnie wykasują. Nie umiesz pogodzić się z faktem, że ludzie są różni i mogą
wyrażać różne opinie. Kto nie ma identycznego zdania, jak Twoje zasługuje na
miano infantylnego idioty (pewnie napiszesz, że nigdzie nie użyłaś takie zwrotu.
To prawda, ale to wyłania się z Twoich wypowiedzi).

Kosheen4 napisała:
>o ile dobrze zrozumiałam a cytaty przytoczone wcześniej są wyłowione z twoich
>wypowiedzi, to dziewczyna właśnie próbuje dać ci do zrozumienia, że
>-jesteś w wypowiedziach cokolwiek niespójna
>-oprócz napiętnowania zjawiska zdrobnień nic się nie kryje za wypowiedziami, a
>najmniej chęć zrozumienia "zdrabniaczy"
>-stwierdzenie "chcę zrozumieć" to wyłącznie figura retoryczna,

Otóż to. Samo sedno. Podpisuję się pod powyższym tekstem "rączkami i nóżkami"
albo raczej "rączuniami i nóżeczkami" . Autorka głównego wątku nie chce nic
zrozumieć, bo żadnych tłumaczeń nie przyjmuje do wiadomości. Nie dyskutuje też
ze "zdrabniaczami". Za to chce napiętnować "zdrabniaczy" i uświadomić im, jacy
są ograniczeni w swoim zachowaniu. Prawdopodobnie chętnie przyjęła by jakieś
"mea culpa" jakiejś zdrabniającej niniusi, która oto dzięki temu wątkowi
przejrzała na oczy i doznała nawrócenia.

Sally

PS. Wychodzę na cały wieczór. Życzę miłej i owocnej dyskusji. Mam nadzieję, że
będę miała co czytać po powrocie

[dor_kul]

Ha! To to jeszcze nic, ale gdy dorosla kobieta przedstawia Ci sie
jako " Kasia", "Ania", o matko, a jak "Agusia"? Toc to az zeby
bola! No, ale niektore, glownie te z jakimis kompleksami, czy
kurcze nie wiem, z czym jeszcze obrazaja sie, gdy nie mowisz do
nich "Kasia", "Basia", tylko Katarzyna, Kaska, czy podobnie, ale nie
zdrobniale.

[mamaodniedawna]

O rany, to chyba tez o mnie, bo jakiś czas temu nosiłam torbę ze
snoopy'm...nie wiedziałam, że jestem infantylna )
pozdrawiam

[mamab26]

Moja koleżanka do swioch dzieci mówi "Zofio" i "Krzysztofie"...
Najlepsze jest to ,że Zofia ma 2 ,a Krzysztof 3 latka

Mamusia (sorry-mama) z uporem maniaka twierdzi ,że zwracanie się do
nich "Zosiu" i "Krzysiu" wypacza ich osobowość

Poznałyśmy się jak mój mały miał 2 latka i kobieta nie mogła
pojąć ,że nie reaguje ,kiedy ona mówi do niego per "Bartoszu"...hehe

A biedne moje dziecko nigdy do tamtej pory nie słyszało nic
poza "Bartusiem" i "Bartkiem" ))

mamab26
-specjalnie napisałam pod tym nikiem (powstał na cześć zostania
mamą))
posiadam jeszcze inny ,niedzieciowy.chyba mam rozdwojenie jaźni

[mama_kotula]

Hm.
Tak sobie poczytałam dyskusję, z wielkim zainteresowaniem (oraz radosnym kwikiem
w niektórych momentach) i zastanawia mnie to, że w obliczu tego, że posiadam
nick - nomen omen - "MAMA_kotula", nikt na forum do tej pory nie zarzucił mi
kryzysu tożsamości i utożsamiania się z byciem wyłącznie matką PPPPPPP
Fenomenalna jestem, słowo daję PP <i jaka skromna>

Rany boskie, i w dodatku "kotula" <rotfl>

[croyance]

Ma_dre slusznie uwaza, ze to jakis wspolczesny trend, ktory miedzy
innymi tak sie wyraza. Ja nadziwic sie nie moglam,
czytajac ‘Dzienniki Bridget Jones’, ze ludzie po trzydziestce
zachowuja sie jak podlotki, ze kobieta w tym wieku nie wie, jak
zainteresowac soba faceta (tylko wlasnie te maniery pietnastolatki;
hi hihi, czy wyslal mi smsika? A co chcial powiedziec? A czy mu sie
podobam? etc.). Kiedy pracowalam w korporacji angielskiej (Londyn)
zauwazylam to samo; ludzie w przedziale wiekowym 30-40 pija, a potem
pytaja: kto z naszej grupy najbardziej Ci sie podoba? Zagrajmy w
gre: marry/shag/push (wymieniaja trzy osoby, a ty masz powiedziec,
ktora bys zepchnela/z kim poszla do lozka/za kogo wyszla).
Odmawialam brania w tym udzialu, twierdzac, ze w takie rzeczy to sie
bawilam w liceum – ze to infantylne, bo jestem KOBIETA, a nie
nastolatka, i jezeli jakis MEZCZYZNA – a nie chlopiec – mi sie
podoba, to juz wiem, jak mu dac znac (nie poprzez: e, Marzena,
zapytaj Ziutka, czy chce ze mna chodzic).

To zinfantylizowanie 30-latkow jest przerazajace, po czesci maskuje
kompletny brak umiejetnosci spolecznych, po czesci to, co juz
wymienialyscie: przesunela sie granica wieku, trzydziestka to nowa
dwudziestka etc. Brak wzorcow, nawet nie tyle chec pozostania
nastolatkiem na wieki, ale brak wiedzy o tym, jak to jest byc
doroslym.

No i kultura kawaii, bycie ‘cute’ etc.

I mam jeszcze jedno spostrzezenie, ale to juz moja osobista teoria
i moze nie mam racji. Przebywajac z dziecmi widzi sie, jakie sa
naturalne, swieze, pachnace – i jakos jakby samemu chce sie tak
wygladac. Wiele razy widzialam swieze mamy w rozowych skarpetkach
etc. i sama mam takie zapedy po okazjonalnym kontakcie ze swoja
bratanica. Jakbym chciala przez chwile byc tak samo swiezutka i
rozowiutka jak ona. No I tak, zeby ktos sie zajal, zaopiekowal.
Takie otulenie sie w niewinnosc. Ja mam takie momenty w okresie
nasilenia nerwicy; koszulke z Hello Kitty bym chciala i udawac, ze
straszne sprawy swiata nie maja do mnie dostepu. Lubie sobie po
pracy ubrac sie w rozowa koszule nocna i poczuc bezpiecznie. Chociaz
juz do pracy np. w rozowym bym nie poszla.

No i wszystko zalezy od kontekstu. Jezeli facet mowi do mnie w
lozku, ze jestem slodkim kiciusiem, to jest zupelnie inna sytuacja,
niz gdy w pracy wymagam, by nazywano mnie ‘kitty-pie’.

Moze tez byc tak, ze ludzie, ktorzy boja sie wyrazac jasnych sadow,
lagodza wszystko taka wlasnie wata zdrobnien, i przez to sa jakby
mniej klopotliwi. Taki brak asertywnosci i ‘przepraszam, ze zyje’.
Zwlaszcza u kobiet. Czytalam kiedys, ze kobiety o wiele wiecej
przepraszaja, boja sie mowic wprost etc. Lepiej nie draznic samcow,
ha.

No ale to juz trzeba widziec caloksztalt, uzywanie zdrobnien moze
byc po prostu przyzwyczajeniem jezykowym i tyle. No, i zdrobnienia
czasem swiadcza o bogactwie jezyka:
Bo w angielskim moze byc: cat, kitty … a w polskim i kicius, i
koteczek, i kicisko, kocurek, kociatko (slynny ‘Bal Kociubkow’– a w
rosyjskim jeszcze wiecej. Chociaz ‘pieniazki’ powinny byc zakazane
(a swoja droga, czy to nie na tym forum toczyla sie dyskusja o tym,
ze slowo ‘matka’ jest obrazliwe?!)