impotencja ;)?

[rybionek]

Jestem babeczką i chciałam usłyszeć męski punkt widzenia... Faktycznie czuje
sie jak oziębła impotentka. Nie chce mi sie kochać, być czułą, przytulać i te
wszystkie rarytasy związane z mężem. Nie jest mi z tym dobrze, wierzcie mi, bo
mój maż ostatnio zaczął sie wprost żalić, ze go olewam( rzadkość u niego)wiec
faktycznie jest problem. Mój mąż jest moim jedynym partnerem jak dotąd, to on
był moim pierwszym. Do porodu to ja zawsze miałam większą ochotę na seks i
byłam straszną przytulińską. Rok temu urodziłam synka, niby po porodzie jakoś
sie w tych sprawach unormowało, ale od jakichś 4 mies jest szok. Jestem
zmęczona. Mój maż bardzo dużo pracuje i bardzo często go nie ma. Jest też
wykończony. Nie da rady żebyśmy sie gdzieś wyrwali razem zaszaleć jak to za
dawnych czasów, bo nie mamy komu małego "sprzedać". A mój osobisty problem
polega na tym, ze nie odczuwam przyjemności z seksu, a maż też chyba się za
bardzo nie stara. Do emam nie chciałam sie zwracać, bo pewnie nie jedna by mi
napisała, ze po porodzie to tak może być, nawet rok po, ale ja szukam
możliwości zmiany tego stanu. Co mogę wykombinować, żeby było lepiej? I czego
wy jako faceci oczekiwalibyście od żony?

[egon26]

rybionek napisała:
> ze nie odczuwam przyjemności z seksu, a maż też chyba się za bardzo nie stara.

Nie wiem czy nie odczuwasz teraz czy w ogóle ale z takim problemem to raczej
powinnaś/powinniście iść do seksuologa (ewentualnie poszukać mądrej książki) -
czasem są różne dziwne blokady w psychice i tylko specjalista potrafi pomóc. Mąż
twój mógł już zrezygnować - może kiedyś się starał ale nic z tego nie było i po
prostu odpuścił sobie, choć pewnie rani to jego męską dumę że nie jest w stanie
zaspokoić swojej żony. Mnie by to strasznie bolało. Udane życie sexsualne jest
bardzo ważne w małżeństwie, jasne że taki roczny smrodek jest w stanie wykończyć
człowieka- nasz jak ząbkował budził się o różnych porach i nie wiadomo było czy
można zacząć zabawę w innym pokoju bo za 5 minut mógł być lub nie płacz. A
lulanie małego na wpół podnieconym wydaje mi się obrzydliwe Praca i stresy
też nie wpływają korzystnie ale warto się starać bo sex też bardzo scala
związki. A opiekę nad dzieckiem zawsze jakoś można zorganizować: znajomi,
rodzina, opiekunka i jak zostaną w mieszkaniu to albo w plener ,albo do kina
lub do hotelu na godziny - w większym miastach są, to jeszcze dodatkowy
dreszczyk emocji. Powodzenia.

[daaar0]

Myślę, że nie powinnaś wpadać w panikę. Chyba sporo par ma podobne problemy.
Wiem jak to wygląda u mnie. Seks przed dzieckiem, po dziecku i po drugim dziecku
to trzy różne sprawy. Niestety muszę przyznać, że jest coraz gorzej. Na samym
początku było tak sobie. Potem jakoś się dotarliśmy i było całkiem całkiem.
Pierwsza ciąża to dla mnie prawie zero seksu. Żona czuła się źle więc ... Taka
jednostronna przyjemność to żadna przyjemność. Frustrujące, ale da się przeżyć.
Po narodzinach starszej powoli, powoli wszystko zaczęło wracać do stanu "całkiem
całkiem". Druga ciąża, powtórka z pierwszej. A teraz po narodzinach młodszej...
Zajmowanie się taką parką jak moje córeczki + żona + kocica(a co -też trzeba dać
michę i wyczyścić kuwetę)... Ostatnio często świeci mi się rezerwa.

rezerwa

[rybionek]

No właśnie podejrzewam, że mojemu mężowi też rezerwa się świeci On za dużo
bierze na siebie. Jest człowiekiem, który nie potrafi odmówić pomocy komuś,
nawet kosztem czasu spędzanego z nami. Wiem, że wiele małżeństw przeżywa kryzysy
jak pojawia się potomek, z wiadomych przyczyn. Dziecko to radość ale też i duże
wyrzeczenie. Załamałeś mnie, że jest gorzej. Mnie tylko czasem zastanawia czy
nasz problem nie wynika z tego, że jesteśmy dla siebie pierwszymi i jedynymi
partnerami, a jesteśmy razem już 13 lat. Czyżby pechowa 13 ? Z jednej strony
akceptuję sytuację i żyjemy z dnia na dzień, a z drugiej wiem, ze to na długo
nie wystarczy

[daaar0]

> [...]On za dużo bierze na siebie. Jest człowiekiem, który nie potrafi odmówić
> pomocy komuś, nawet kosztem czasu spędzanego z nami.

Zajmowanie się niemowlakiem to potężna harówka 24 godziny na dobę.
Rzecz naturalna, że wielu facetów nie daje sobie z tym rady. Jak to faceci,
nigdy się jednak do tego nie przyznają. Najczęściej również przed samym sobą.
Żeby jakoś przetrwać i złapać trochę oddechu, a równocześnie mieć czyste
sumienie znajdują sobie jakieś ważne sprawy poza domem (np. praca). Najgorsze
jest to, że z tej sytuacji nie ma wyjścia. Jedyne co można zrobić to mieć tego
wszystkiego świadomość i powiedzieć sobie wyraźnie, że najważniejszy w tym
wszystkim jest dzieciak i czas, który mu się poświęca.
Na szczęście dzieci szybko rosną. Warto to wszystko jakoś przetrwać.

[lucius_dwulicus]

Dzieciak to niezła harówka i myślę, że właśnie tu jest „pies pogrzebany”.
Trzynastoletni związek i fakt, że było się tylko z tym jednym, to nie powód
powstawania oziębłości seksualnej. Chyba, że podświadomie (lub świadomie)
myślisz o zmianie partnera. Nie ma się co oszukiwać, takie sytuacje zdarzają
się nawet parom o dłuższym stażu. Jeśli jednak taka możliwość nie ma miejsca,
to przydałby się „urlop” od dzieciaka. To może być oczywiście trudne do
realizacji, ale przecież nie niemożliwe. No i szczera rozmowa zawsze się
przydaje. Pozdrawiam.