bardzo się boję nocy

[bati1969]

Wiem, że temat niespokojnego snu i karmienia piersią niemowląt
całymi nocami był poruszany tysiące razy na tym forum. Mam taki sam
problem jak wiele z Was; dzidziuś przypięty do cysia przez całą noc,
nie po to żeby jeść, ale żeby mieć mamę przy sobie i "zabawkę", bo
trudno nazwać jedzeniem miętolenie cycusia i wiercenie się po całym
łóżku, aż padnie po to żeby za chwilę się obudzić i znaleźć to co
zgubił przed kilkunastoma minutami, znów pomiętolić zasnąć i tak w
kółko do rana. No, a ja i mój mąż poskładani w kostkę, na jednym
boku, niewyspani i z bolącymi kręgosłupami czuwamy, żeby broń Boże
nie zrobić mu krzywdy. Czytałam już mnóstwo "instrukcji" dotyczących
odstawienia niemowląt od piersi, barodzo długo się zastanawiałam czy
dobrze robię, ale po prostu nie mam już siły i ochoty walczyć co noc
o kawałek łóżka i o moje piersi, które mnie już bolą od tego
maltretowania { mam pełno siniaków no i bolące brodawki}. Nie chcę
nikogo zanudzać i nie szukam złotego środka, ponieważ wiem, że
takiego nie ma , ale chcę się po prostu podzielić z Wami Drogie
Forumowiczki swoimi przeżyciami i będę wdzięczna za każde dobre
słowo z Waszej strony.
Chcę jeszcze dodać, że mój ośmiomiesięczny synek wytrzymał dzisiaj
cały dzień bez cysia,ale wiadomo, że noc jest najgorsza. Teraz kiedy
piszę mój synek siedzi ze swoim bratem i tatą w drugim pokoju,
marudzi im i czeka na mnie, a ja , aż się boję wejść do nich, bo
wiem , że kiedy mnie zobaczy to będzie miał ochotę tylko na
jedno..., a ja się złamię i błędne koło się zacznie.

Pozdrawiam.

[seyen]

hej... powiem Ci tak. Ja odstawiłam moja córę od piersi jak skończyła 7
miesięcy. Nie żałuję, bo mleka była już mało i tak jak ty było tylko miętolenie,
gryzienie itp. Teraz mamy inny problem, mała i tak sie budzi w nocy co godzinę,
ale przynajmniej wiem ze nie z głodu.
Ale bardzo współczuje...:))) trzymam kciuki, żebyś w końcu się wyspała... za
siebie też.:))))

[portala1]

Znam to, ja robilam podobnie, bo polozna w szkole rodzenia nauczyla
mnie, ze dziecko karmi sie na lezaco, wiec lezalam na boku i
karmilam synka, a on zasypial jedzac, pozniej mnie w nocy budzil,
piers w usta, pil i zaraz zasypial. To bylo meczace. Jua w szpitalu
po porodzie jakas pielegniarka powiedziala,zeby nakarmic dziecko i
odkladac do lozecvzka i nie pozwolic by ssalo na okraglo piers, bo
beda piersi nas bolaly. Później moja tesciowa powiedziala,ze za jej
czasow to sie wstawalo w nocy , karmilo dziecko na siedzaco i jak
zjadlo to sie odkladalo dzecko do jego lozeczka. Dlugo nie chcialam
tak robic, ale gdy zaczelam karmic go na siedzaco, to klopoty
zniknely. Placze , wiec wstaje , karmie na siedzaco, i odkladam na
lozeczko. Ja jestem wyspana, przynajmniej nie umeczona.
Nie wiem czy cos poradzilam, ale moze zacznij go karmic na siedzaco
w dzien, a pozniej i w nocy , wtedy sie naje i odloz go do jego
lozeczka. Mi sie udalo go przestawic, Tobie tez sie uda. Bądz dobrej
mysli.

[alkara]

Też sobie pomyślałam jak czytałam Twoją wypowieź żębyś karmiła na
siedząco i odkładała malucha do łóżeczka, albo żeby po karmieniu tym
wieczornym, jak już zobaczysz że przestał jeść to niech tata
przejmie pałęczkę i go położy spać.może jak cycek będzie daleko to
nie będzie go kusiło :)))
ja zawsze karmiłam w nocy na siedząco, czasami az podsypiałam a
często to budziłam się w nocy i szukałam małej w łóżku bo nie
pamiętałam jak ją odłożyłam do jej łóżeczka, ale od urodzenia mała
śpi w swoim łóżeczku :)))

[annetta1]

Witaj,mam trochę inną sytuację,mój synek ma teraz prawie 7 miesięcy,jest na
butelce od 5 miesięcy,a te 2 miesiące,kiedy go karmiłam były dla mnie
koszmarne.Mały miał kolkę,rzucał się przy piersi,przeszłam za radą pediatry na
nutramigen,3 miesiąc był cudowny,mały jadł i spał,a ja wreszcie wyglądałam i
czułam się normalnie.Gdy matka źle się czuje,jest zmęczona,zniechęcona,to chyba
najwyższy czs,by to zmienic.Pomyśl o sobie,ty i Twoje samopoczucie są przecież
nie mniej ważne,niż dzidziusia,to Ty musisz miec siłę,by się nim opiekowac cały
dzień.Musisz byc trochę egoistką,w dobrym tego słowa znaczeniu.Mój synek chowa
się świetnie na butli,nie choruje,mimo że wkoło sporo zakatarzonych osób z
rodziny,jest pogodny.Fakt,od początku nie przespał ciurkiem 1 nocy,raz mu sie
zdarzyło 7 godzin przepac.Śpi 3-4 godziny,łyknie wody,raz w nocy wypije całą
butlę i śpi.Pewnie,że nie jestem wyspana,ale pierwsze miesiące,gdy go karmiłam
były tak okropne,byłam tak zmęczona,że chwilami żałowałam,że zdecydowałam się na
drugie dziecko.Pierwsze,4 letnia córeczka, dużo traciła,gdy ja nawet nie miałam
siły mówic.Nie wyobrażam sobie tak się poświęcac jak Ty,czy naprawdę jest
sens?Ja radzę odstwic malucha od cyca,potem może byc to jeszcze
trudniejsze.Życzę Ci powodzenia i wytrwałości,jesteś wspaniałą matką,naprawdę,i
niech nikt nie próbuje mówic,że jest inaczej.

[mea8]

Ja bylam twarda, karmilam malego 7 miesiecy ale nie pozwolilam
zrobic z siebie mleczarni. Maly byl dopajany od malenkiego butelka,
karmiony byl o stalych porach. W nocy jak najbardziej, jadl nawet i
3 razy ale zawsze na siedzaco i od razu byl odkladany do lozeczka.
Moja rada?? Nie karm na lezaco, nie spijcie z dzieckiem. Pewnie
bedzie bunt bo dziecko sie przyzwyczailo. Ale jezeli chcesz to
pokonac musicie byc twardzi. Przygotujcie butle z piciem i jak
bedzie marudzil a bedziesz wiedziala ze nie jest glodny to piciu i
tyle.Życze mnostwo cierpliwosci i walcz o siebie. Powodzenia.

[bati1969]

Bardzo dziękuję Wam za dobre, ciepłe słowa otuchy i pocieszenie.
Właśnie jesteśmy po pierwszych przeprawach, mój mąż nosił naszego
maluszka,aż w końcu zasnął i spał całe pięć minut, dopóki nie
próbował położyć go do łóżeczka, a wtedy wiadomo co się stało-nastał
wielki płacz,a więc ja wkroczyłam do akcji, oczywiście usiadłam na
fotelu i dzidziola do cysia, ale on najedzony kaszką i opojony do
oporu herbatką powkładał i powyciągał cysia kilka razy i w płacz, bo
przecież wiadomo o co chodzi, nie o to żeby mama z nim siedziała na
fotelu i go męczyła tylko położyła się na łóżku i zabawa na całego
do rana. Tak więc mój wspaniały mąż wziął znów naszego szkraba w
swoje ręce, a ja do drugiego pokoju i zobaczymy co będzie dalej.
Nie wiem czy dam radę , ale postaram się wytrwać i nie polec na łożu
z moim synkiem.

[wiedzma15]

Pomyśl,że za jakieś pięć lat będziesz marzyła żeby się twój urwisek do ciebie przytulał, a on wtedy będzie spał z karabinem, albo jakimś Spidermanem, czy innym dziwolągiem, a nieco później to już w ogóle nie o twoim cycusiu bedzie myślał całe noce:))

Dochodzę do wniosku, że czas tak szybko mija i dzieci rosną zupełnie niepostrzeżenie, że trzeba dać im tyle siebie ile zechca wziąć, bo to jest ich posag na całe życie... ale może jestem zupełnie walnięta na punkcie moich dzieci?

[phantomka]

Walnieta to moze nie jestes, ale spac ci sie czasem nie chce? Ja
rozumiem milosc do dzieci, ale nie kosztem swojego zdrowia i
odpoczynku. Kobieta nie jest cyborgiem i nie powinna pozwalac tak
sie traktowac.
A jakby tak ciagle myslec o tym, ze dzieci tak szybko rosna i
jeszcze zatesknimy za tymi czasami, to w ogole powinnysmy dac im na
glowe wejsc - przez przesady.
Jezeli decydujesz sie odstawic od piersi, to zrob to zdecydowanie.
Nie baw sie z dzieckiem w kotka i myszke, niby nie dam, ale jak
zaczyna plakac, to jednak dam - w ten sposob meczysz i dziecko i
siebie. Konsekwencja to podstawa w kazdej naszej dzialalnosci
zwiazanej z dziecmi.

[bati1969]

No i poległam nad ranem!!!! Całą noc się trzymaliśmy jakoś; a to
maluszek głaskany po główce w łóżeczku, a to noszony, tulony do mamy
albo taty i odstawiany do łóżeczka i znów tulony, karmiony na
fotelu, pojony w łóżeczku, na ręcach i tak w kółko. Nad ranem
wszyscy byliśmy już wykończeni więc dzidziola do cycola i wszyscy
razem spać < żebyście widziały tą radosną, słodką buźkę wtuloną w
cysia >. Nie wiem, czy to ma sens skoro nie potrafię być
konsekwentna.Może dać spokój dziecku i nie męczyć go, spróbować
ponownie za jakiś czas?
"Konsekwencja to podstawa w kazdej naszej dzialalnosci
> zwiazanej z dziecmi."
No właśnie.
Dziękuję jeszcze raz za wszystkie uwagi i cenne rady.

[mika_p]

Bardzo dobrze, że poległaś.
Radykalne odstawienie tak wielkkiego ssaka dałoby ci kilka dni mordęgi z
wielkim, nabrzmiałym biustem, bolącym przy każdym dotyku. A niemowlę trzeba
nosić, choćby tylko przenosząc z miejsca na miejsce.

Aha, konsekwencja to nie ośli upór. Jesli widzisz, że zaplanowane rozwiązanie
się nie sprawdza, to lepiej się wycofać niż brnąć w coś, co wszystkich męczy, w
czego skutek wątpisz, tylko w imię konsekwencji.

Poza tym, kto powiedział, że nie możesz konsekwentnie odstawić dziecka od piersi
w dzień i wieczorem, a konsekwentnie karmić tylko od północy do rana? :)

[bati1969]

Dzięki, tych słów było mi dzisiaj potrzeba. Masz rację takie
radykalne cięcia to na pewno nie jest rozwiązanie dla mnie i mojej
rodzinki.Będę się starała stopniowo i konsekwentnie odstawiać mojego
małego żarłoczka od moich zbolałych piersi i mam nadzieję, że
nadejdzie taka noc kiedy wszyscy prześpimy ją całą, każdy na swoim
miejscu, bez żadnych wędrówek po pokoju, łóżkach i łóżeczkach.
Gratuluję wszystkim wytrwałym mamom.