Wiem, że takich wątków jest tu mnóstwo, ale może nie zostanę zignorowana. Za chwil parę zostanę SM. On jeszcze z nami mieszka, wkrótce się wyprowadzi. Dziecko jeszcze nie wie o niedalekim rozwodzie. Zresztą, opisywałam tu już moją sytuację. Narastają we mnie lęki i bardzo się boję. Absolutnie wszystkiego - wiem, jestem słaba, proszę na mnie nie krzyczeć.

Ale potwornie boję się - zmian, reakcji dziecka, boję się o jego dalszy rozwój, boję się straty mieszkania, straty pracy (możliwe całkiem niedługo), kłopotów finansowych, boję się samotności wyzierającej z każdego kąta, boję się dosłownie wszystkiego. Niby jestem spokojna, płaczę już dość rzadko, umiem się nawet szczerze uśmiechnąć, lecz gdy zostaję sama, gdy dziecko śpi, zaczyna się paranoja. Dziewczyny, błagam o ciepłe słowo wsparcia. Nie daję rady.