kiedy odejsc?

[marta19795]

Jestem mezatka od dwoch lat i mama dwoch malenkich skarbow - 14- i
5-miesiecznego. I wiem, ze moje dzieci nie beda mialy normalnej kochajacej sie
rodziny.To strasznie boli. Nie placze ze wzgledu na siebiem - nie kocham
mojego meza, zorientowalam sie bedac w drugiej ciazy. Zyjemy wlasciwie
oddzielnie, tyle, ze pod wspolnym dachem, jedyne nasze rozmowy dotycza dzieci.
Kilka dni temu moj maz dopuscil sie czegos w moim pojeciu niewybaczalnego co
ostatecznie przekreslilo szanse na odbudowe tego zwiazku. Wiem na pewno, ze
nie bede z nim dopoki smierc nas nie rozlaczy. Tylko kiedy odejsc? Czy teraz
kiedy dzieci sa male i nie przyzwyczaily sie do obecnosci mamy i taty? Za rok,
kiedy byc moze uda mi sie skonczyc studia i byc moze dostac prace? Czy
zacisnac zeby i pozwolic im dorasatac w lodowatej atmosferze, ale za to z mama
i tata? Co zrobic, zeby cierpialy jak najmniej, bo na to, zeby w ogole
uniknely cierpienia raczej nie ma szans. Czuje sie winna, jestem zla matka, bo
popelnilam blad, bo nie pomyslalam dwa razy zanim zaszlam w ciaze, bo nie
umialam stworzyc domu. Co mam robic poradzcie prosze?

[kotka.na.dachu]

Masz w domu maleństwa... to są jeszcze niemowlęta.
Poczekaj, ochłoń.
Nie łatwo jest być samą. Szczególnie z takimi szkrabami.
Pytasz się kiedy odejść. Zadaj sobie pytanie czy na pewno tego chcesz.
Coś was przecież łączyło. Czy to umarło/przedawniło się/zostało
zbrukane/znudziło się... nieważne. Coś było. Wyobraź sobie teraz że jesteś sama
z 2 maleńkich dzieci. Jego nie ma (np. odszedł na zawsze i nigdy go nie
zobaczysz). Co czujesz? Wyobraź sobie dalej: chcesz wyjść w ten zimowy dzień po
zakupy. Co robisz? Musisz ubrać maleństwa, wziąść wózek i iść do siedliska
bakterii o nazwie sklep. Tam nie zdołasz wybrać kilku produktów, a już ułyszysz
płaczliwe żądanie dziecka...
Z czasem dzieci rosną, są bardziej ruchliwe (szczególnei w miejscach
publicznych). Gdzie sama coś załatwisz? Nie zawsze można podeprzeć się rodziną.
Niekiedy mogą się wypiąć, bo to w końcu nie ich obowiązek...
Czy tego chcesz?

[iziula1]

Mysle, ze Kotka ma racje.
Przemyśl, ochłon. Na podjecie decyzji zawsze masz czas.
Możliwe,że poradzisz sobie, kiedys tam.
Ale teraz kiedy żądzą tobą emocje nie jest to odpowiedni czas na podejmowanie
jakichkolwiek kroków.
Spróbuj cos zrobic wokół siebie, aby po podjeciu decyzji o rozstaniu miałas
potrzebne minimum aby zapewnic sobie i dzieciom godne życie.
Poza tym mozliwe, że przeżywasz kryzys małżeński który minie jeśli będziecie
obydwoje chcieli cos z tym zrobic.
Emocje to zły doradca.
Pozdrawiam.
Iza

[kini_m]

marta19795 napisała:

> Jestem mezatka od dwoch lat i mama dwoch malenkich skarbow - 14- i
> 5-miesiecznego. I wiem, ze moje dzieci nie beda mialy normalnej kochajacej sie
> rodziny.To strasznie boli. Nie placze ze wzgledu na siebiem - nie kocham
> mojego meza, zorientowalam sie bedac w drugiej ciazy. Zyjemy wlasciwie
> oddzielnie, tyle, ze pod wspolnym dachem, jedyne nasze rozmowy dotycza dzieci.
> Kilka dni temu moj maz dopuscil sie czegos w moim pojeciu niewybaczalnego co
> ostatecznie przekreslilo szanse na odbudowe tego zwiazku. Wiem na pewno, ze
> nie bede z nim dopoki smierc nas nie rozlaczy. Tylko kiedy odejsc? Czy teraz
> kiedy dzieci sa male i nie przyzwyczaily sie do obecnosci mamy i taty? Za rok,
> kiedy byc moze uda mi sie skonczyc studia i byc moze dostac prace? Czy
> zacisnac zeby i pozwolic im dorasatac w lodowatej atmosferze, ale za to z mama
> i tata? Co zrobic, zeby cierpialy jak najmniej, bo na to, zeby w ogole
> uniknely cierpienia raczej nie ma szans. Czuje sie winna, jestem zla matka, bo
> popelnilam blad, bo nie pomyslalam dwa razy zanim zaszlam w ciaze, bo nie
> umialam stworzyc domu. Co mam robic poradzcie prosze?
Marto
Jeśli dopuścił się czegos niewybaczalnego - to nie da się rady tego zapomnieć.
Ale nie zapomnieć a wybaczyć to dwie różne rzeczy.
Nie ma takiej rzeczy której nie można by przebaczyć, po której nie można by
odbudować. Tylko czy obie strony tego chcą? Od tego to jedynie zależy. Myślę że
trzeba zdobyć się na nieco siły aby "oczyścić atmosferę" aby móc rozmawiać o
tym co trudne.
Proszę nie myśl też że błędem jest to, że wybrałaś akurat jego lub że za długo
z nim jesteś. Takie "poczucie winy" przecież to tak naprawdę zrzucanie
przyczyny na drugą stronę, po tym zaczna się licytownanie kto kogo bardziej -
to nie prowadzi do niczego dobrego.
Jest lodowato, owszem w Waszych uczuciach, ale nie w Waszej rodzinie jeśli
jednak rozmawiacie o dzieciach, jesli oboje chcecie o nich rozmaiwiać.
Jesteście razem ponad 2 lata, może to czas kiedy już koniec zakochania, czar
pryska i trzeba dojrzeć do tej prawdziwej miłości która musi stawić czoła
problemom już bez klapek na oczach. Chyba każdy to przechodzi i to jest dopiero
próba dojrzałości dla nas. Nie tylko unikanie błędów, ale też przechodznie
przez nie.
Czy zacisnąć zęby?
Jeśli zacisnąć, to po to aby spróbować coś uzgodnić, coś dogadać, coś
tymczasowo przezwyciężyć bez własnej dumy.
Natomiast na dłuższą metę nigdy się na da na zaciśniętych zębach. Z Ciebie też
muszą ujść Twoje trudne emocje, inaczej kiedyś wybuchniesz bo to i tak sie w
Tobie nagromadzi.
Piszesz, że to coś ostatecznie przekreśliło ostatecznie szanse na Wasz związek.
To znaczy że poprzednio też inne rzeczy sprawiały Ci trudność. Czy aby
zrobiliście wystarczająco aby spróbować je przezwyciężyć? Czy może jednak tam
swoją (obopólną) biernością nie straciliście zbędnie czasu? Czy może nie byłoby
warto zacząć naprawiać kroczek po kroczku tego wszystkiego od początku,
wytłumaczyć sobie od początku krok po kroku wszystkiego?

[nuke2005]

Na początek chciałam powiedzieć, że nie zgadzam się z kotką. Rozstanie to nie
jest kwestia wyboru, żeby mi było wygodniej zakupy zrobić.
Mam koleżankę samodzielną matkę trojaga dzieci i radzi sobie doskonale. Zresztą,
przecież po rozwodzie/rozstaniu/separacji ex wciąż jest ojcem dzieci i jeśli nie
może nam pomóc w zakupach to zawsze może tymi własnymi dziećmi się zająć, lub
choćby jednym.

Z drugiej strony zgadzam się, że nie ma czegoś takiego jak dobra pora na
rozstanie. Trzeba wszystko przemyśleć, czy rzecz, której 'dopuścił' się Twój mąż
jest naprawdę tak straszna, czy naprawdę Go nie kochasz.

Nie wyobrażam sobie życia z kimś kogo nie kocham, ale, żeby na pewno wiedzieć
czy to brak miłości, czy tylko przejściowy kryzys, to trzeba bardzo szczegółowo
zanalizować.

Decyzję o rozstaniu podjąć jest łatwo, ale co, jeśli kiedyś stwierdzisz, że tak
naprawdę Go kochałaś...

Zastanów się dwa albo i trzy razy.

Życzę szczęścia w podjęciu właściwej decyzji.

[pelagaa]

> Zresztą przecież po rozwodzie/rozstaniu/separacji ex wciąż jest ojcem dzieci
> i jeśli nie może nam pomóc

Alez on wcale nie MUSI nam pomagac. A jak ma nowa pania to nawet bedzie mial to
ZAKAZANE. Nie po to sie rozwodzil, aby pomagac exi.

> zawsze może tymi własnymi dziećmi się zająć, lub
> choćby jednym.

A niby dlaczego chocby jednym, a nie trojgiem, skoro jest ojcem trojga. I juz
widze pomykajaca samodzielna mame z dwojka dzieci na zakupach, sam relaks,
doprawdy
I przypominam, polskie prawo daje ojcom alimentacyjnym same PRAWA, zadnych
OBOWIAZKOW. On sie moze zajac, ale nie musi i czesto sie NIE ZAJMUJE wcale.
Nie ma co liczyc na pomoc ojca, bo w wiekszosci przypadkow tej pomocy oczekiwac
nie mozna.
Rozstanie to trudna decyzja, szczegolnie jesli nie ma przemocy, czy alkoholizmu
w rodzinie. Ale dobrej pory na rozstanie chyba nie ma

[nuke2005]

Przykro mi pelagaa, że masz takie doświadczenia.
Na szczęście większość to nie wszyscy.
No i bez przesady, mając męża u boku też często kobiety same z dziećmi biegają
na zakupki, tyle, że wtedy jak widzę nie ma problemu, bo przecież męże mają...
No i nie powiedziałabym, że chodzenie z dziećmi na zakupy to jakaś dziwna
trauma. Bez przesady!

[nuke2005]

A poza tym czy ja gdzieś napisałam ,że MUSI nam pomagać?

[edzieckokarenina]

nuke2005 napisała:

> A poza tym czy ja gdzieś napisałam ,że MUSI nam pomagać?
**
nie musi i w większości nie pomaga.A jeśli pomaga to pamietajmy,że jest to ino
pomoc-czyli np.kilkugodzinne zajęcie się dzieckiem raz na jakiś czas.Matka musi
sama zorganizować sobei i dzieciom nowe życie po rozstaniu-opiekunka, bądź
dziadkowie itp itd.
Pozdrawiam

Do Marty

[lena_lenka]

witaj.widze ze osoby ktore tu sie wypowiadaly nie przezyly tego co Ty i nie sa
w stanie zrozumiec teo o czym piszesz. ja od meza probowalam odejsc poltora
roku i nie ppotrafilam tego zrobic choc wiedzialam ze nie bede z nim bo wiem
ze sie nie zmieni i nigdy nie bedzie "normalny".tez robil rzeczy rozne w stylu
wbijania noza w lozko kopania lodowki itp. teraz sie wyprowadzilam 2 miesiace
temu zabral mi klucze nie moge zabrac swoich rzeczy nawet zabawek dziecka....
a wszystkie rzeczy kupili nam moi rodzice...nigsdy nic nie mial a teraz poczul
ze cos ma i nie chce tego stracic.rzeczy materialne sa wazniejsze od rodziny-
tak go mamusia wychowala... zero kultury zero obowiazkow zero uczuc.....tak
naprawde nikt nie pomoze Ci podjac decyzji musisz to zrobic sama i jak ktos ttu
napisal ze rozstac sie jest latwo to jest w wielkim bledzie...rozstac sie z
dwojka dzieci podjac taka decyzje jest bardzo ciezko ja wiedzialam ze nie
bede z moim mezem a mimo to zwlekalam poltora roku..bo balam sie czy sobie
poradze czy mi da spokoj-jest msciwy... a teraz mieszkam u rodzicow pomagaja mi
ale tez nie jest wesolo bo mam coreczke 2 letnia i brata o 3 miesiace starszego
od mojego dziecka...krzycza dra sie bija,,,,, moi rodzice chcieliby troche
spokoju...moje dziecko jest nadpobudliwe i kiedys sie wyprowadzilam od niego a
potem sie wprowadzilam bo zrobilam to dla dziexcka zeby mialo obojga rodzicow.a
teraz sie wyprowadzilam wlasnie dla dziecka zeby mialo spokojna rodzine bo on
nam tylko zycie niszczyl i ja i moja coreczka zrobilysmy sie takie nerwowe
ze ....teraz zaczynam wszystko od nowa i musze sie wziac w garsc zeby nie
myslec o tym co bylo ale zeby dac mojemu dziecku poczucie bezpieczenstwa i
spokoj ktorego nam brakowalo...moj maz i tak sie nie zajmowal dzieckiem bo on
uwazal ze to nie jego obowiazek ze jego obowiazkiem jest przynoszene pieniedzy
do domu a moim cala reszta wszystko robilam sama nie moglam na niego liczyc
niegdy nie moglam na nim polegac Nigdy!!!!Zycze Ci powiodzenia ale jesli masz
podobna sytuacje do mojej to nie zwlekaj ..poki dzieci male ...ja zrozumialam
ze mojemu bedzie lepiej bez ojca niz z takim jakim jest mooj maz...

[kini_m]

lena_lenka napisała:
> witaj.widze ze osoby ktore tu sie wypowiadaly nie przezyly tego co Ty i nie
> sa w stanie zrozumiec teo o czym piszesz.

Lena, akurat w podejściu części tu wypowiadających się osób własne przeżycia
mają drugorzędne znaczenie. Chodzi raczej o to, że jeśli znamy się tylko z
internetu to trzeba być ostrożnym w wypowiadaniu własnego zdania, w radzeniu.
Nie neguję Twoich przezyć, i przeżyć Marty. Może zabrzmi to nieczule - ale
przeżycia to jest subiektywna rzecz i nikt z nas nie jest w stanie zweryfikować
na ile one oddają, a na ile zniekształcają rzeczywistość.
Powiem więcej, że z podobnego rodzaju opisaną sytuacją już się spotkałem
osobiście - właśnie w podobny sposób jestem pomawiany przez moją byłą panią.
Choć rezygnowałem dla naszej rodziny z tego co miałem (przyjaciół, wymarzonej
pracy, własnych zainteresowań, itp). Nie neguję też że w niektórych kwestiach
byłem nieudolny, ale z czasem poprawiałem jak umiałem.
A po tym wszystkim dziś jestem przez nią opisywany właśnie tak, jak Ty
opisujesz swego byłego, też jak Marta.
Więc ja po moim doświadczeniu, a inni też tu świadomi odpowiedzialności za
słowo, zdający sobie sprawę z niemożności zweryfikowania sytuacji - zachowują
przede wszystkim wstrzemięźliwość i wolą w pierwszej kolejności sugerować
konstruktywnie, a nie budować przez destrukcję.

To tak, jak z przemocą: ty widzisz w sobie ofiarę kata męża.
Ale współczesna psychologia patrzy już na problem w relacji: ofiara - ofiara.
Tzn że oboje partnerzy się krzywdzą, i błędem jest wyłącznie oczekiwanie że ta
druga strona się poprawi.

[pelagaa]

> Ale współczesna psychologia patrzy już na problem w relacji: ofiara - ofiara.
> Tzn że oboje partnerzy się krzywdzą, i błędem jest wyłącznie oczekiwanie że
> ta druga strona się poprawi.

Wiesz kini staram sie nie odpisywac na bzdury, ktore wypisujesz, ale szczytem
impertynencji jest pisanie osobie BITEJ, ze BIJACY jest OFIARA.
Powinienes zmienic psychologa, bo ten wyraznie cie oklamuje.

[kini_m]

pelagaa napisała:
> Powinienes zmienic psychologa, bo ten wyraznie cie oklamuje.
Wybacz, ale to co napisałem, to usłyszałem jako widz od zaproszonego do
telewizji specjalisty ds przemocy (słyszały więc to chyba miliony osób, które
akurat to ogladały, jeśli miały włączony TVP).
To, że nie dopuszczasz do siebie takiego stanu rzeczy, to Twój wybór.
Swoją historię znam i nawet próby przeinaczania jej przez byłą panią tego
zmienią.

[pelagaa]

Bardzo jestem ciekawa czy ktos to slyszal z tu piszacych??? No dziewczyny???
Slyszala ktoras aby przemocowiec byl ofiara????
Dla mnie KAZDY problem miedzy dwojgiem ludzi da sie rozstrzygnac bez uzycia
SILY i nie ma wtedy ofiar przemocy.
Twoja historia mnie nie obchodzi. Ja pisze o tym, ze osoba bijaca inna, slabsza
osobe nie jest ofiara, tylko katem i zaden pseudopsycholog tego nie zmieni.

[nuke2005]

pelagaa napisała:

> Bardzo jestem ciekawa czy ktos to slyszal z tu piszacych??? No dziewczyny???
> Slyszala ktoras aby przemocowiec byl ofiara????
> Dla mnie KAZDY problem miedzy dwojgiem ludzi da sie rozstrzygnac bez uzycia
> SILY i nie ma wtedy ofiar przemocy.
> Twoja historia mnie nie obchodzi. Ja pisze o tym, ze osoba bijaca inna, slabsza
>
> osobe nie jest ofiara, tylko katem i zaden pseudopsycholog tego nie zmieni.




Po części masz rację, ale, z drugiej strony bijący też jest ofiarą. Ofiarą
nieczułej matki, nadgorliwego i apodyktyvcznego ojca, czy chociażby ustroju. I
nie, nie chcę przez to powiedzieć, że usprawiedliwiam bijących, czy poniżających
psychicznie, wręcz przeciwnie jestem skłonna ich piętnować, bo jako ludzie po
złym backgroundzie rodzinnym powinni się leczyć itp. Niemniej neguje takie
postępowanie i potępiam, ale jednocześnie zdaję sobie sprawę, że oni też są
ofiarami pewnego okresu w ich życiu.

[pelagaa]

Przykro mi, ale nie zgadzam sie z tym, bo to nie norma, ze przemocowiec mial
nieczula matke i apodyktycznego ojca i klopoty rodzinne. Tak samo jak nie kazdy
alkoholik, czy cpun pochodzi z domu z problemami. Baaaa... z wielu domow z
problemami wyrastaja zupelnie normalni, przyzwoici ludzie i wtedy nikt sie nie
zastanawia, czy sa ofiarami.
Dla mnie ktos, kto uzywa sily do rozwiazywania problemow nie potrafi nad soba
zapanowac i moze powinien zaczac sie leczyc, ale nie uznaje go za ofiare.

[kini_m]

pelagaa napisała:
> Przykro mi, ale nie zgadzam sie z tym, bo to nie norma, ze przemocowiec mial
> nieczula matke i apodyktycznego ojca i klopoty rodzinne. Tak samo jak nie
> kazdy alkoholik, czy cpun pochodzi z domu z problemami.
Twierdzę że sie się tu mylisz.
Bo zapewne Ty nie dostrzegasz, że w takiej rodzinie była nieczuła matka czy
ojciec - nie dostrzegać to nie znaczy że nie ma. I chyba nie znajdzie sie ani
jeden psycholog/psychiatra/terapueta który by się z tobą zgodził. NIE MA
PROBLEMU KTÓRY BIERZE SIE ZNIKĄD.
Pela, jak chcesz to sie obraź - ale tak właściwie to chyba wystawiłaś
świadectwo temu, że pewnych rzeczych nie chcesz dostrzegać lub wypierasz je ze
świadomości. Weź naprawdę porozmawiaj wpierw z jakimkolwiek terapeutą, bo nie
zamierzam ci na siłę tłumaczyć pewnych niuansów.
Nie zdajesz sobie chyba sprawy jak zakamuflowane formy może przybierać przemoc
psychiczna. Dorosły człowiek umie sobie zdać sprawę, że jeśli czegoś nie widzi
to znaczy że tego nie ma.

> Baaaa... z wielu domow z
> problemami wyrastaja zupelnie normalni, przyzwoici ludzie i wtedy nikt sie
> nie zastanawia, czy sa ofiarami.
Oczywiście - jesli znaleźli zaspokojenie psychiczne i obdarzenie uczuciami
potrzebnymi do prawidłowego wychowania poza własnym domem. Bo autorytety mozna
mieć nie tylko w rodzinie.

>Twoja historia mnie nie obchodzi.
Ależ oczywiście że Cię obchodzi. Jesli by cię nie obchodziła to bys miała do
mnie neutralny stosunek i byś nie wycinała mnie z dyskusji w wiadomych
miejscach.

[pelagaa]

Moje zdanie to moja sprawa. Kiedys ktos tu przytoczyl link do przerazajacego
artykulu o facecie, ktory zonie za kare paznokcie z rak i nog powyrywal i usta
jej wycial, bo brzydko po pobiciach wygladaly. Oczywiscie wszystko na zywca.
Wybacz, ale mam gleboko w nosie, kto go skrzywdzil w dziecinstwie i dla mnie
jest KATEM, nie ofiara. Zupelnie nie obchodzi mnie skad wziely sie jego
problemy, dla mnie powinien zostac wyeliminowany ze spoleczenstwa, aby nie
krzywdzil slabszych. Zdania nie zmienie, wiec sobie odpusc.

[nuke2005]

pelagaa napisała:

> Moje zdanie to moja sprawa. Kiedys ktos tu przytoczyl link do przerazajacego
> artykulu o facecie, ktory zonie za kare paznokcie z rak i nog powyrywal i usta
> jej wycial, bo brzydko po pobiciach wygladaly.

A słyszałaś o przemocy w stosunku do mężczyzn ze strony ich żon/partnerek? Wiesz
ilu z nich nawet straciło życie? Pewnie nie, bo z Twoich poglądów aż bije
niechęć do więkzej gabarytowo płci... Niestety...


> Wybacz, ale mam gleboko w nosie, kto go skrzywdzil w dziecinstwie i dla mnie
> jest KATEM, nie ofiara. Zupelnie nie obchodzi mnie skad wziely sie jego
> problemy, dla mnie powinien zostac wyeliminowany ze spoleczenstwa, aby nie
> krzywdzil slabszych.

Sędziną ani psychologiem to raczej zostać byś nie mogła, lub raczej nie powinnaś.

> Zdania nie zmienie, wiec sobie odpusc.

Nie zauważyłam by ktoś tu próbował zmieniać Twoje zdanie. Natomiast Ty zamiast
rzeczowo dyskutować 'rzucasz' się na współrozmówcę.


PS. W ogóle to raczej trochę od tematu odbiegłyśmy, bo Marcie raczej o jakieś
rady chodziło, a nie o poznanie poglądów dotyczących przemocy w rodzinie

[pelagaa]

> Sędziną ani psychologiem to raczej zostać byś nie mogła, lub raczej nie
> powinnaś.

O prosze i nowa wyrocznia jest.
A jakbys tak sobie poczytala troszke wpisow dotyczacych kiniego (wiesz
wyszukiwarka - to narzedzie szatana czasem sie przydaje) to moze i
zrozumialabys moje nastawienie do jego postow na temat przemocy.

> A słyszałaś o przemocy w stosunku do mężczyzn ze strony ich żon/partnerek?
> Wies z ilu z nich nawet straciło życie?

A jakie ma zanczenie KTO stosuje przemoc??? Przemocowiec to zawsze
przemocowiec. Tylko TO forum jest skierowane do KOBIET i pisze sie tu o bitych
KOBIETACH. Jak trafie na MESKIE forum (co mi raczej nie grozi bo w toalecie
siadam na desce, mimo, ze zazwyczaj nosze spodnie), to zmienie uogolnienie z
przemocowocow mezczyzn na przemocowcow kobiety.
Proponuje jeszcze raz zerknac na stopke forum.
A ze zagladaja tu osoby do ktorych forum nie jest skierowane... trudno, to
forum publiczne, tak byc musi, ale to nie znaczy, ze mam byc w stosunku do nich
poprawna ideowo. Jest to forum dla konkretnej grupy osob i taki sa tez
wypowiedzi, skierowne do konkretnej grupy osob, proste nieprawdaz?

Jak moj styl pisania ci nie odpowiada i uwazasz go za rzucanie sie to proponuje
ci opcje wygaszania wrogow w moim forum

[nuke2005]

Po pierwsze napisałam 'raczej byś nie mogła być...', a nie 'nie mogłabyś' myślę,
że ta zawiłość językowa ma dość spore znaczenie. I NIE jestem ani nie zamierzam
wyrocznią zostawać, co nie znaczy, że nie mogę napisać swojego zdania, tak, jak
Ty możesz wyrazić swoje, nieprawdaż?

Poprzednie wpisy kiniego mnie nie interesują i nie zamierzam sprawdzać, czy był
poprawny politycznie, czy też nie. Gdybym miała to zrobić z każdmy komu chcę
odpowiedzieć, to, wybacz, ale czasu na nic innego by mi nie starczyło, a mam
dziecko w domu i Nim chcę się porządnie zająć.

Poza tym ja też uważam, że przemocowiec, to tylko i zawsze przemocowiec, więc
czemu tak się rzucać, że tylko chłopy beee, baby też czasem beee i już pomimo
tego, czy to forum dla kobiet, czy nie i tyle. Zresztą przecież next w
większości są beee, prawda?
Nie usprawiedliwiam, chcę patrzeć na wszystko z różnych stron, pomimo
pozostawienia nas przez ex mającego romans przekształcony w Wielką Miłość, która
mistycznym trafem zakończyła się wtedy kiedy my się rozwiedliśmy i oskarżanie
mnie o bycie, hmmm, ujmijmy to jako beeee, ponieważ nie dałam mu szansy na
poprawę. Pomimo tego, że kontaktów z dzieckiem NIE utrzymuje i nie zabiega kilka
razy w tygodniu wysyła mi smsy jak to on mnie bardzo kocha itp bzdury, Nie
naskakuję na mężczyzn i nie uogólniam, bo po co?

Jeśli zaś chodzi o Twoją osobę, to zupełnie nie przeszkadza mi Twój styl pisania
(napisałam to gdzieś?), a to, że nie zgodziłam się z Tobą w tym przypadku, to
oznacza, że jesteś moim wrogiem? Dla mnie nie.
Zdziwisz, ale często przed zalogowaniem się na forum podczytywałam je i muszę
przyznać, że wiele 'porad' właśnie Twoich jest rzeczowych i konkretnych.

Miłego dnia.

[pelagaa]

> Jeśli zaś chodzi o Twoją osobę, to zupełnie nie przeszkadza mi Twój styl
> pisania
> (napisałam to gdzieś?)

Acha... czyli okreslenie "rzucanie sie", ktorego uzylas w stosunku do moich
wypowiedzi to byl hmmm... komplement
Ja wyrazilam swoje zdanie, Tobie tez wolno wyrazic swoje, jednak ja nie
nazywalam Twoich wypowiedzi rzucaniem sie. Stad moja reakcja i tyle.

[kini_m]

pelagaa napisała:
> Ja pisze o tym, ze osoba bijaca inna, slabsza
> osobe nie jest ofiara, tylko katem i zaden pseudopsycholog tego nie zmieni.
Ależ ja wcale nie zamierzam tego zmienić.
Chcę zaznaczyć jednak że widzenie tego JEDYNIE W TAKI SPOSÓB jest spłyceniem
problemu.

Do Kini_m

[lena_lenka]

Troche mnie nie bylo no i widze ze jakies nieporozumienia sa... widze ze
chciales sie wyroznic ze w telewizji Cie pokazuja itd ale chyba sie Tobie to
nie udalo.facet co TY za bzdury piszesz ofiara - ofiara??!!Z moim mezem
chodilismy do psychologa. BYlismy 3 razy i przez te 3 wizyty moj maz chcial
udowodnic ze to ze mna cos jest nie tak.... no i Pani psycholog nie pytala sie
mnie czy w dziecinstwei mnie ktos bil krzyczal na mnie tylo jemu zadawala takie
pytania... na 3 spotkaniu Pani psycholog powiedziala doslownie ze to nie ze
mna lecz z moim mezem jest cos nie tak i ze on powinien chodzic na terapie
samodzielna.no i moj maz wstal powiedzial ze pani psycholog sie myli i na tym
nasze wizyty sie skonczyly...Pani psycholog sie myli....Widze ze masz podobny
problem..... a mianowicie ze nie zauwazasz swoich bledow. I wszystko co zle to
w tym przypadku nie TY ytylko Twoja zona.TY sie nad nia znecales a ona nad Toba
tak??Nie chce mi sie pisac .Powiem CI tak nie filozofuj !!!!A co do reszty ...
to tak moj maz mial problemy i do dzisiaj ma z mamusia rozwodka i nadpobudliwa
chora osoba...ktora tak samo jak on niczego nie rozumie...ale nie bede
opisywala bo watek by sie nigdy nie zakonczyl

Do Kini_m

[lena_lenka]

Choć rezygnowałem dla naszej rodziny z tego co miałem (przyjaciół, wymarzonej
pracy, własnych zainteresowań, itp). a co do tego zdania to wspolczuje Ci... Bo
skoro rezygnowales ze swoich marzen i ze swojego zycia to widocznie nie masz
swojego zdania a dla mnie ktos kto nie ma swojego zdania....ja wiem kim jestem
i co soba reprezentuje wiem na co mnie stac.mam swoje zdanie i daze do
realizacji swoich planow nie pozwalam aby ktos niszcyl moje zycie "bo tak ma"
bo innaczej nie umie...I nie odpowiadaj mi tylko ze skoro pisze ze jesli la
rodziny zrzygnowales dla wszystkiego to widocznie jestem bez uczuc...bo od razu
CI odpowiem zebys sie nie musial forsowac ze jestem osoba bardzoo wrazliwa i
czula. dla wsppolnego partnerstwa trzeba sie posiwececbo bez posiwecen i bez
wyrzeczen do niczegi sie nie dojdzie...ale trzeba sie posiwecac z glowa
trzeba wiedziec gdzie jest granica,trzeba sobie ja wyznaczyc....

Do Lena_lenka

[kini_m]

Wiesz, chyba należysz do tej części ludzi, którzy nie wierzą że kobiety nie
stosują przemocy. Niby jaką przecież???? Przecież są słabsze, no nie? Może co
najwyżej dwa razy w miesiącu podniesie lekko głos, ale na pewno nic więcej, a
nawet w tym co złego?
Może i byś dopuściła do myśli, że gdzieś są matki które są nieczułe dla dzieci -
ale wg ciebie to promilowy margines, i napewno nie ma takich wokół ciebie, a
napewno nie na tym forum.
Życzę dalej takiej naiwności, ale przy Twojej świadomosci (właściwie braku) to
naprawdę odechciewa się dalj polemizować.
Tak sobie jeszcze myślę, że moją konfrontacje z niektórymi dziewczynami
odbierasz osobiście bo drążenie tematu mogłoby ujawnić ile sama przemocy
stosowałaś. Bulwersując? A może raczej trudne do przyznania się?

PS: Myśląc o sprawcy także jako o ofierze wcale nie miałem na mysli przemocy
zadawnej w przeszłości, w dzieciństwie.
Oczywiście że doświadczyłem agresji exi - fizycznej (kopanie, szarpanie za
włosy), psychicznej (wyzwiska nad głową dziecka po kilkadziesiąt razy
dziennie "Ty h...u, Ty ch...e", grożenie że uczyni ze mnie wyłącznie
weekednowego ojca), a nawet bezasadnego utrudniania mi dysponowania naszymi
piniędzmi (co kwalifikuje się jako przemoc ekonomiczna).
Można żyć oczywiscie w przeświadczeniu że kobieta to wyłącznie ta dobra strona.
Tylko czemu ma służyć taka bajka??????

[virtual_moth]

kini_m napisał:

> a nawet bezasadnego utrudniania mi dysponowania naszymi
> piniędzmi (co kwalifikuje się jako przemoc ekonomiczna).

Buahahahahaah, jak zwykle mnie nie zawiodłeś
Odpadłam, "przemoc ekonomiczna"DD

---
Samodzielni rodzice

Do Kini_m

[lena_lenka]

wiem ze sa kobiety ktore stosuja przemoc. szkoda ze nie zrozumiales tego co Ci
napisalam...wspolczuje Ci ze sie nad Toba zona znecala ale to nie powod zeby
uwazac tak o kazdej osobie(kobiecie).no coz moze rzeczywiscie nie polenizujmy i
zakonczmy tenn watek.Pozdrawiam.

[kini_m]

lena_lenka napisała:
> wspolczuje Ci ze sie nad Toba zona znecala ale to nie powod
> zeby uwazac tak o kazdej osobie(kobiecie).

Nieco zbyt daleko zinterpretowałaś moje słowa.
Nie myślę w taki sposób ogólnie o kobietach.
Tylko jeśli widzę że ktoś opisuje swego exa, podobnie jak moja była mnie
opisuje - to podchodzę do tego ze zdwojoną ostrożnością.

Są faceci h...e, nie przeczę. Też takich widzę i w życiu osobistym takich
piętnowałem (Np. głośno krytykowałem gdy przyjaciółka exi doznawała poniżenia
od własnego chłopaka. Notabene tamta przyjaciółka, w której obronie swego czasu
stawałem dziś z chęcią daje się powołać do sądu przez exię aby coraz bardziej
odciąć córkę ode mnie).
Ale w pewnych bardzo podobnych sytuacjach które przeszłem, każdemu zapala się
zółta ostrzegawcza lampka. Żółta, nie czerwona. I sam z sobą walczę aby nie
uogólniać drugiej płci.
Ostrożność - tylko o to mi chodziło.

[kini_m]

virtual_moth napisała:
> Odpadłam, "przemoc ekonomiczna"DD
To se wejdź na niebieską linię, Virtual.
Bo ja nie zamierzam udawać macho, który jest twardą opoką, która bez zmrużenia
oka dla kobiety wytrzyma każde poniżenie. Też mam godność, w którą można
uderzyć. Jakby Tobie ex zabrał wasze wspólne pieniądze, będąc wspólnie na
wakacjach na drugim końcu kraju i powiedział: "Wracaj sobie autostopem".