dziewczynka i...

[biesik]

... śmierć...
Witam wszystkie "samotne" (choć jak wynika z wielu postów - nie wszystkie
same - tak trzymać dziewczyny).
Mam 34 lata, 2-letnią córkę i problem, który z dnia na dzień coraz bardziej
mnie przeraża i o którym bardzo trudno jest mi mówić. Ale raz kozie...
Ola straciła ojca 6 dni po swoim urodzeniu. Skoczył z okna naszej sypialni.
Do tej pory nie mogę za bardzo sama uporać się z tym faktem, a moja
rozwinięta jak na swój wiek córcia zaczyna dostrzegać dość istotną różnicę w
liczbie i płci osób, które tworzą jej rodzinę. Słowo "tata" jest nie do
omnięcia, bo przecież i dziewczynka spotkana na spacerze "idzie już do domu z
tatusiem", i "wujek to tatuś Weroniki",i pytanie 3-5-letniej kuzynki "a gdzie
jest wasz tatuś". Powoli zaczyna do Oli docierać, że u nas jest trochę inaczej
(cytat z dzisiejszego spaceru a propos dziewczynki z tatusiem "Ola też idzie
z tatusiem", dopiero po dłuższej chwili: "Nie, Ola idziez z mamusią" - mną aż
zatrzęsło). Niestety, na razie mnie słowo "tata" z trudem przechodzi przez
gardło, choć wiem, że pierwsze pytanie padnie i to dość szybko. Jaka powinna
być odpowiedź?

[jane795]

Witaj!
Ja tez straciłam tatę mając 3,5 roku.Po prostu powiedz jej,że poszedł do
nieba,jest aniołkiem w niebie kocha ją i się nią opiekuje.Tylko prawda
oczywiscie w Waszym przypadku częsciowa.Na pewno w tym wieku nie zapyta o
więcej..A jak powiedziec i kiedy o rodzaju śmierci nie mam pojęcia.Myślę,że
najlepiej zapytac psychologa.
Pozdrawiam gorąco i moc serdeczności dla Ciebie i Córci od nas
Bogna mama Sylwii

[osamek]

Jane widzę, że podobnie i niezaleznie od tego napisaliśmy , tak więc to może
jest dobre rozwiązanie

[osamek]

hmm nie jestem kobietą ale znałem kiedyś podobny problem w dalszej rodzinie - co
prawda chodziło o śmierć meża na morzu w katastrofie. Dziecko miało około pół
roku wówczas. O ile wiem, że moja kuzynka miała tą sama blokadę. Chodziła z tym
nawet do psychologa.
Pomogły jej opowieści o tacie w niebie, jakieś książeczki na tem temat,
zapewnienia, że tata kocha że chciałby być ale nie może bo musiał iśc tam, ale
pamięta, otacza opieką, że na pewno będzie czuwał nad nimi, że na spacerze to
patrzy niewidoczny ale patrzy i jest dumny.
Pamiętam, że mówiła, że początkowo to było tak trochę jak o świętym mikołaju -
na początku działa magia, później to już z czasem przychodzi pełna świadomość i
zrozumienie. To było chyba dość delikatne wprowadzenie
Po pewnym czasie (chyba z rok) jak sie jej córka oswoiła z tą swiadomościa,
pokazała jej zwłaszcza te pogodne, fajne ich wspólne zdjęcia, nagrania na
kasetach, w tym z wesela. Nie wiem, czy to coś pomoże to co napisałem - ale
możesz też jednak poradzić sie psychologa jak wprowadzić dziecko w tem trudny
temat.

[lilis1]

a co powiedziec dziecku którego tata jest gdzieś tam i wcale nie ma z nim
kontaktu??? Mój synek ma 2,5 latka też już mu coś w głowie swita że kogoś tu
brakuje, jest wójek maż siostry i mały go uwielbia ale myśle ze lada chwila
zapyta o tate, zwłaszcza gdy pójdzie do przedszkola bedzie to bolesne
przeżycie. Dlatego ja sam nie wiem co robić, tak naprawde jak tłumaczyc ze taty
nie ma....

[biesik]

Dlatego, droga lilis1, rozpoczęłam ten wątek. Problem w gruncie rzeczy mamy
dość podobny, choć Twój synek być może będzie miał okazję poznać swego ojca.
Dla mojej Olki ta sprawa jest już definitywnie zamknięta. Fakt, prawdopodobnie
na początek wystarczy jej piękna bajka o aniołkach, tak jak Twojemu synkowi
może wystarczy opowieść o dalekiej podróży lub czymś podobnym. Czeka nas trudne
zadanie, lilis, ale może ktoś jeszcze podzieli się z nami swoim doświadczeniem.

[chalsia]

wątków na ten temat jest tu całe mnóstwo - trzeba poszukać przy pomocy
wyszukiwarki
Chalsia

[biesik]

Wybacz, chalsia, ale widocznie ani lilis, ani ja nie umiemy posługiwać się
wyszukiwarką (w latach 2006-2007 pojawiły się 43 posty z hasłem "śmierć",
znakomita większość dotyczyła kasy, a nie o to przecież chodzi, przestałam
szukać dalej). Niestety, większość "samotnych" na tym forum toczy batalie
z "eksiami", którzy są przynajmniej do namierzenia, jeżeli chodzi np. o
alimenty. Ja ten problem mam z głowy, choć kilka groszy na dziecko by się
przydało. Lilis może jeszcze walczyć.
Poza tym dziękuję za dotychczasowe odpowiedzi. Pozdrawiam wszystkie "samotne"
i "samotnych".

[bea53]

Apropos alimentow to Biesienik o ile Twoj maz pracował to
dziecku sie nalezy renta po nim, nie rozumiem w czym problem?
B.

[biesik]

Problem w tym, ze nie zawsze pracuje się na etacie, a tak sie złożyło, że z
rożnych powodów mój mąż parał się pracą na umowę o dzieło, a w takim przypadku
renty ni ma . Cóż, takie życie...

[zillka]

Przede wszystkim musisz sama postarać uporać się z tym faktem - jak sama
napisałaś. Nie wiem psychologo, dłuższa terapia, leki - nie wiem nie znam się
na tym, zresztą prawdopodobnie coś robisz w tym kierunku.

choć Twój synek być może będzie miał okazję poznać swego ojca.
> Dla mojej Olki ta sprawa jest już definitywnie zamknięta. Fakt,prawdopodobnie
> na początek wystarczy jej piękna bajka o aniołkach, tak jak Twojemu synkowi
> może wystarczy opowieść o dalekiej podróży lub czymś podobnym.

Dwa - niech Ci nie przyjdzie do głowy okłamywanie dziecka. Paradoksalnie do
mówienia o tym fakt śmierci jest prostszy niż odejście taty i nie utrzymywanie
kontaktów (nie rodzaj śmierci oczywiście...). W przypadku odejścia wszelkie
bajki o podróżach i takie tam są bardzo niewskazane i najgorsze jest własnie
znalezienie tego balansu pomiędzy własnymi odczuciami a prawdą dla dziecka.

Tak jak dziewczyny napisały - jest w niebie, aniołek, możecie iść na cmentarz
po jakimś czasie, etc. etc. wspominać go, oglądać zdjęcia - im szybciej jej o
tym powiesz tym będzie łatwiej bo jest mniejsza. Psycholog dziecięcy podsunie
Ci mnóstwo sposobów na powiedzenie tego oraz przygotuje na odpowiedź na
pytanie "ale jak tata umarł".

[maminka_wiktorynki]

Ja swoje 3 latce na pytanie czemu tata do niej nie przychodzi powiedziałam, że
widocznie nie chce mu się.
Na co Młoda skwitowała "może to i lepiej bo na pewno śmierdział "
Jakoś wszyscy faceci jej śmierdzą i kurka nie wiem skąd to ma

[lakie]

nie wiem co poradzić ale moim zdaniem a moze z mojego punktu widzenia łatwiej byłoby wytłumaczyć dziecku że taty nie ma i to wszystko o aniołkach i ze ją kocha niż to że tata jest ale mówiąc prosto ma ją gdzieś.

Kasia