dzieci do next- po imieniu, per wujku czy tato?

[martina.15]

jak sie zwracaja dzieci do waszych next? czy one same tak zdecydowaly czy
zostalo im to troszke narzucone przez Was?

moja Hanusia ma kilkanascie miesiecy, zastanawiam sie jak jej tlumaczyc ta
nasza sytuacje... jej bioojciec sie pojawia.

[mrs_ka]

Po imieniu. Tylko i wyłącznie. Uzasadnieniu poświęciłam kilka postów, więc się
nie powtarzam.

a.

[martina.15]

poszukam z loginem bedzie mi duzo latwiej

[anetina]

po imieniu - decyzja całej naszej trójki

Mały chociaż wie, ze M. już się zachowuje jak tata
pomaga mi w wychowaniu

wie też, ze M. moze traktować jak tatę

w przedszkolu, w szkole mówią do Małego, że M. to tata - Mały nie oponuje, nie
tłumaczy, że tak nie jest

Mały chce, żeby M. był tatą
chce też mówić do niego tata
chce też zmienić nazwisko na nazwisko M.

ps. Mały nie zna "ojca"
wie tylko, ze ma już jednego tatę, ale go nie zna

[jagoda9939]

> Mały chce, żeby M. był tatą
> chce też mówić do niego tata
> chce też zmienić nazwisko na nazwisko M.


mały chce to chce tamto...z tego co kojarzę to mały ma kilka latek...więc jak
może sam chcieć zmienic sobie nazwisko? pewnie za miesiąc zmieni zdanie, a
potem znów i znów...pewnie sobie nawet sprawy nie zdaję co to znaczy mieć takie
a takie nazwisko
więc jak może sam decydować?
jak mama może myśleć że kilkuletnie dziecko, chce sobie zmienić nazwisko???

[anetina]

dwa pierwsze CHCE - dziecko musi chcieć SAMO mówić do partnera, męża mamy tato
to nie jest decyzja mamy, partnera
tu dziecko samo decyzduje, jak będzie mówiło do kolejnego członka bądź co bądź
rodziny

a odnośnie
> chce też zmienić nazwisko na nazwisko M.

CHCE - może za duzo napisane
dziecko wie, jak się obecnie nazywa
rozmawiając na temat M. wie, że on inaczej się nazywa
więc dziecku nie mogę sobie tak po prostu zmienić nazwisko, bo ja tak chcę
rozmawiając na ten temat, Mały "wyraził zgodę" na zmianę

to nie jest tak, że my mamy decyzdujemy o dziecku
dziecko nawet 2 letnie ma prawo głosu
najpierw w tym, co wybiera do ubrania się rano
później w tym, gdzie się wychodzi w niedzielę
z czasem w coraz poważniejszych sprawach

nie mogę dziecku z dnia na dzień powiedzieć - kochanie teraz nie nazywasz się
Jaś Kowalski, teraz nazywasz się Jaś Nowak
to jest wbrew dziecku - postawić je przed faktem dokonanym

moje dziecko zna swoje prawa i obowiązki
ma wszystko, co chce
a nie jest rozpuszczone
wie też, że na kim może polegać, kto jest jego przyjacielem i kto mu pomoże w
kazdym momencie
wie też, że się szanuje jego samego, jak i jego prawa
dziecko więc ma prawo samo zdecydować, czy chce zmienić nazwisko
inaczej się nazywać
ma prawo wyrazić o tym opinie, nawet jak jest niby małe

ps. małe dzieci naprawdę dużo rozumieją
więcej niż nam dorosłym się wydaje
zwróć na to uwagę

[jagoda9939]

tak, ale wydaje mi się że dziecko w tym wieku nie zdaje sobie sprawy z tego co
znaczy nazywac się tak a nie inaczej

i to że dziś mówi, że chce nie oznacza, że będzie chciało zawsze!
może kiedyś będzie żałowało...
może to jego chce takie trochę pod naciskiem, bo skoro mama chce to i ja będę
chciał...chociaż tego nie rozumiem...

dla mnie to on jest za mały by obciążać go taką odpowiedzialnością, no bo gdyby
było tak, że dziecko ma prawo samo za siebie decydować to dlaczego psycholodzy
nie zapytają po prostu dziecka w trakcie rozwodu z kim chce być??? Bo to za
duże obciążenie, bo dziecko za małe bo nie rozumie, bo nie jest w stanie
podejmowac tak ważnych decyzji, nawet jeśli one jego samego dotyczą

podobnie z nazwiskiem moim zdaniem

[anetina]

jagoda9939 napisała:

> tak, ale wydaje mi się że dziecko w tym wieku nie zdaje sobie sprawy z tego
co
> znaczy nazywac się tak a nie inaczej

zdaje sobie sprawę, że się inaczej nazywa
mieszkamy razem z M.
były pytania, dlaczego on się nazywa tak, a M. inaczej
dlaczego Mała ma inne nazwisko
a jakie nazwisko ma ciocia
rozumie, co oznacza nazwisko

nie kojarzę, w jakim wieku jest twoje dziecko
ale mój 3,5 latek rozumie dużo
i myśli jego też niekiedy zaskakują, jak na takie niby małe dziecko


>
> i to że dziś mówi, że chce nie oznacza, że będzie chciało zawsze!
> może kiedyś będzie żałowało...
> może to jego chce takie trochę pod naciskiem, bo skoro mama chce to i ja będę
> chciał...chociaż tego nie rozumiem...


ja nie chcę zmieniać nazwiska, jeśli o to chodzi
jeśli ja zmienię, MaŁY też zmieni
jeśli ja nie zmienię, dziecku też nie zmienię

więc tutaj nie - że mama chce



> dla mnie to on jest za mały by obciążać go taką odpowiedzialnością, no bo
gdyby
>
> było tak, że dziecko ma prawo samo za siebie decydować to dlaczego
psycholodzy
> nie zapytają po prostu dziecka w trakcie rozwodu z kim chce być??? Bo to za
> duże obciążenie, bo dziecko za małe bo nie rozumie, bo nie jest w stanie
> podejmowac tak ważnych decyzji, nawet jeśli one jego samego dotyczą


> podobnie z nazwiskiem moim zdaniem


w przypadku rozwodu jest inaczej
dziecko ma (przeważnie) nazwisko ojca
i żadne widzimisię nazwiska nie zmieni

muszą być podstawy

moje dziecko ma moje nazwisko
w przypadku zmiany nazwiska u mnie, automatycznie i dziecko zmieni też nazwisko
a ja - nie za bardzo chcę zmieniać nazwisko
więc nie wiem, jaką jeszcze decyzję podejmę

ale w każdym razie dziecko ma tu swoje zdanie
i jego to zdanie dla mnie się też liczy

to tak, jakby kazała do mojego partnera mówić wujo, tato
nie mogę mu nakazać
bo M. nie jest jego wujkiem
a tym bardziej nie jest jego tatą

jest przy nas, jest przyjacielem
więc Mały normalnie mówi po imieniu

[pelagaa]

Zawsze bylam za mowieniem po imieniu, ale im dzieci starsze tym wiecej mam
watpliwosci, czy to aby na pewno sluszna droga. Niby szacunku nie zdobywa sie
przez nazwanie siebie "wujkiem", czy "ciocia", ale cos w tym jest, ze dzieci
jak mowia po imieniu, to okazuja mniej szacunku. Pewnie wiele zalezy tez od
dzieci. Moj syn nalezy do tych raczej trudniejszych. Moje wnioski wynikaja z
obcowania z dwojka nastolatkow wkraczajacych w okres dojrzewania,
posiadajacych "ojczyma" i "macoche", ktorym mowia po imieniu.
Jesli bioojciec sie pojawia w zyciu dziecka jestem przeciwna mowieniu "tato",
bo dla mnie nie do przyjecia sa sytuacje "dwuojcowe".

[martina.15]

cholera tu pytanie- jak sie pojawia nasze dzieci (dalsza przyszlosc, moze 5-7
lat, ale jednak) czy one idac tropem Hanki nie beda podlapywac "luznego"
podejscia do wlasnego ojca?

[mama007]

martina.15 napisała:

> cholera tu pytanie- jak sie pojawia nasze dzieci (dalsza przyszlosc, moze 5-7
> lat, ale jednak) czy one idac tropem Hanki nie beda podlapywac "luznego"
> podejscia do wlasnego ojca?

martina, ale jak bedziesz tak myslec co bedzie to zadne rozwiazanie nie bedzie
ok, kazde niesie za soba jakies ryzyko (oklamania dziecka, badz przyszlego braku
szacunku czy jeszcze czegos innego). ja pozwalam decydowac dziecku w takich
kwestiach i widze, ze zle chyba nie robie, bo naturalnie wychodza potem niektore
sprawy.
nie wyobrazam sobie, zeby mowila tato do czlowieka, ktory nagle pojawia sie w
jej zyciu. chyba ze za kilka lat sama tak zdecyduje, to droga wolna, mysle ze
ani mi, ani jemu nie bedzie to przeszkadzalo.

a co do tych przyszlych dzieci... ja tez myslalam o tym, ale dla mnie kwestia
jest jak na razie ciut (bardzo ciut) odlegla i taka jakas niezbyt namacalna
bede sie zastanawiac jak juz te dzieci beda. zaczna mowic dopiero kolo roku -
poltora, wiec wtedy nomenklatura bedziemy sie przejmowac

[natasza39]

pelagaa napisała:

> Zawsze bylam za mowieniem po imieniu, ale im dzieci starsze tym wiecej mam
> watpliwosci, czy to aby na pewno sluszna droga.

Myślę, ze szacunek dorosłego nie bierze się z tego czy dzieciak będzie do niego
mówił per "ty", "tato" czy "wujku", ale jak będzie czuł partnera matki, czy
partnerkę ojca.
Mój mąż do drugiego męża matki mówiła po imieniu, a jego siostra mówiła "tato".
Ona nie pamiętała ojca biologicznego, bo zmarł jak miała rok. On natomiast był
nastolatkiem jak matka wychodziła powtórnie za mąż.
Szanowali go obydwoje tak samo, bo był po prostu dobrym człowiekiem i "ojcem",
który był lepszy od niejednego biologicznego ojca.
Był ich tatą, który zawsze poświęcał im uwagę, miał dla nich czas i wogóle.
Teściowa nie naciskała i narzucała jak maja mówić do jej męża, ale konsekwentnie
wymagała od swoich dzieci dla niego szacunku.
I moim zdaniem był to wzorcowy układ, pod tym względem.

[pelagaa]

Wiesz Natasza z grubsza masz racje i prezentujesz moje poglady z kilku lat
wstecz. Tyle, ze ja teraz "walcze" z poczatkami buntu nastoletniego i zaczyna
byc coraz bardziej kolorowo I jednak mimo wszystko nasuwaja mi sie takie, a
nie inne spostrzezenia. Czy sluszne? Czas pewnie pokaze.

[mama007]

corka mowi po imieniu. nexta poznala w grudniu, kontakt z ojcem ma choc roznie
bywa z jego czestotliwoscia.
nie narzucalismy jej tego, ale moje dziecko do nikogo nie mowi wujek, nawet do
swoich prawdziwych 2 wujkow - moze dlatego, ze roznica wieku miedzy nimi nie
jest wielka.

[kilowisni]

W moim otoczeniu były dwa takie przypadki.W jednym córka kolezanki mimo,ze juz
15 lat ma nowego ,, ojca,, mówi do niego po imieniu , myślę ,że tak jest
lepiej.W drugim, w podobnej sytuacji dziewczynka momentalnie zaczęła mówic do
nowego ,, taty,, tato.W pierwszym przypadku wszystko w rodzinie jest ok, w
drugim- nigdy ok nie było, toksyczny związek- ciagłe zmiany,w zwiazku z tym tato
juz tatem nie jest mimo,ze niby jest.Chyba lepiej po imieniu, to nie oznacza
braku szacunku- szacunek zdobywa się przeciez czym innym.

kilowisni

[martina.15]

pytanie- czy w tym drugim przypadku to porblem mowienia tato do tego czlowieka
czy zlych relacji miedzy matka a tym czlowiekiem? bo nie rozumiem, albo mi sie
tylko tak wydaje

[jane795]

Moja córka mówi do neksii po imieniu.Jeśli ja będę kogoś miała będzie tak
samo.Pozdrawiam

[mama_ameleczki]

chociaz moja corka ma dopiero 3 lata tez mowi do imieniu, nie wyobrazam sobie
zeby mowila wujku(okropnosc)

[dd5]

Moja 3-letnia córeczka mówi po imieniu, ale ostatnio się wyrwało tata. Mąż był
bardzo zadowolony. Ma prawo mówić jak chce, kontakt z ojcem biologicznym
b.dobry. Poza tym jestem w ciąży i zobaczymyjak będzie gsy pojawi się wspólny
dzidziuś, możliwe że wtedy będą oboje wołać tata. Chyba bym chciała, ale nic na
siłę.

[guderianka]

tata. sama go zapytała czy może tak mówic, czy chce byc jej tatą. miała wtedy
3,5 roku. teraz ma 7lat
nie pamieta ojca bilogicznego-albo nie chce pamietac. zreszta od 6mca zycia
widziała sie z nim może ze 3 razy.
ma tylko jedego tatę którego kocha i do ktorego czasem pyskuje

ex ma odebrane prawa-czekamy na adopcje pełna

..po imieniu

[anula291]

Gdy ukladałam sobie życie od nowa moje dzieci miły o 11,12,9 lat, na początku gdy jeszcze z naminie mieszkał mówiły na Pan , potem po imieniu i tak zostało, czasem przebąkiwali ,ze moga mówić tato ale jakoś trudno im było bo już sie przyzwyczaiły mówić po imieniu .Moim zdaniem szacunku uczymy my dorśli, mależy od początku pokazać , tłumaczyć ,ze nalezy szanować naszego partnera jak i nas samych.

moim zdaniem "tata" - ale to zalezy

[jagoda9939]

a ja jestem za tym by dziecko mówiło jak chce, oczywiście inaczej gdy dziecko
ma kilka lat, a inaczej gdy jest nastolatkiem, dla nastolatka pewnie byłoby to
dziwne gdyby nagle musiał zacząć do kogoś mówić tato, ale jeśli małe dziecko ma
taka ochotę, potrzebę to niech mówi jak chce...
uważam, że dzieci nie powinny do nikogo dorosłego mówić po imieniu!
"tata" zresztą też nie do partnera, ale do męża, który z nami mieszka, który
też wychowuje, opiekuje się...jak najbardziej

Bo przeciez tata to nie tylko ten co spłodził, ale również ten który kocha,
wychowuje, opiekuje się, uczy, bawi...

pelagaa napisała, że: Jesli bioojciec sie pojawia w zyciu dziecka jestem
przeciwna mowieniu "tato", bo dla mnie nie do przyjecia sa sytuacje "dwuojcowe".

To ciekawe dlaczego choćby w Klanie jasiek mówi tata jacek i tata jakiś tam, a
przeciez w serialu zatrudnieni są psycholodzy, i pewnie to oni tak wymyślili...

i nie rozumiem dlaczego anetina nie pozwala swojemu dziecku mówić do przyszłego
męża "tata", skoro dziecko tak chce, tym bardziej iż biol. nie utrzymuje
kontaktu.
Dziecko małe czuję potrzebę "posiadania" taty, choćby dlatego, że dzieci w
przedszkolu mają tatę, i ono też chce mieć...
to oczywiście nie zmienia faktu iż dziecko może i nawet powinno wiedzieć, że
gdzies tam ma tego biologicznego tatę.

mój syn ma dwóch...uważam, że lepiej mieć dwóch niż żadnego! Nie kazałam mojemu
synkowi mówić, nawet ja do tej pory nie mówię "idź do taty", tylko po imieniu,
jakoś dziwnie mi, mojemu dziecku najwyraźniej nie, chociaz ma kontakt z tym
biologicznym sam zaczął mówić do mojego męża tata i nie poprawiamy go

Jak będzie miał kiedyś siostrę czy brata to naturalnie te dzieci będą mówiły
tata więc czemu on ma mówić inaczej...też tworzy naszą rodzinę, razem
mieszkamy, jesteśmy rodziną, więc dlaczego on ma mówić inaczej niż nasze
wspólne dzieci?

[konkubinka]

po imieniu.Ja do mojej macoszki mowie teraz po imieniu , kiedys mowilam ciociu .
Do mnie pasierbica tez mowi po imieniu i mysle, ze to wplynelo na nasze
przyjacielskie bardziej stosunki.
Ale ja w ogole jestem za takim tytulowaniem sie , chodzilam nawet do takiego
liceum gdzie z nauczycielami i dyrektorem bylismy na ty.Nie mialo to zadnego
wplywu na wzajemny szacunek.

[anetina]

jagoda9939 napisała:


> uważam, że dzieci nie powinny do nikogo dorosłego mówić po imieniu!

a dlaczego?
mój partner jest jedyną osobą, do której Mały mówi po imieniu
co prawda ma też wujków, doi których mówi po imieniu, ale tylko dlatego, że są
oni starsi od niego o 2-3 lata lub po prostu młodsi




> "tata" zresztą też nie do partnera, ale do męża, który z nami mieszka, który
> też wychowuje, opiekuje się...jak najbardziej


po ślubie u nas się nic nie zmieni - i tak mieszkamy razem i tak wychowujemy
dziecko razem
więc dlaczego ślub ma być wyznacznikiem mówienia tata?



> Bo przeciez tata to nie tylko ten co spłodził, ale również ten który kocha,
> wychowuje, opiekuje się, uczy, bawi...


racja
ale słowo tata - to nie jest tak, że łatwo dziecku mówić bądź co bądź do obcego
dla niego człowieka


> To ciekawe dlaczego choćby w Klanie jasiek mówi tata jacek i tata jakiś tam,
a
> przeciez w serialu zatrudnieni są psycholodzy, i pewnie to oni tak
wymyślili...


to jest decyzja całej trójki
a dziecka najważniejsza



> i nie rozumiem dlaczego anetina nie pozwala swojemu dziecku mówić do
przyszłego
>
> męża "tata", skoro dziecko tak chce, tym bardziej iż biol. nie utrzymuje
> kontaktu.



gdyby dziecko chciało mówic tata, mówiło by
ale M. jest dla niego przyjacielem, partnerem jego mamy
M. nie jest jego tatą

teraz mówi po imieniu
Mały traktuje M. jak tatę
ale on nie jest tatą

z czasem - czemu nie
ale to musi być świadoma decyzja nas wszystkich
to nie jest tak, że jak jestem z kimś, to Mały ma od razu tatę
Mały ma gdzieś ojca
M. go nie zastępuje - M. jest przyjacielem Małego, jego partnerem


> Dziecko małe czuję potrzebę "posiadania" taty, choćby dlatego, że dzieci w
> przedszkolu mają tatę, i ono też chce mieć...

no rzeczywiście
dzieci mają powery rangersy - mój od razu woła ze sklepu
dzieci przynosszą jakieś potworki, moje dziecko od razu musi je mieć
dzieci mają tatę, więc i ja muszę jakiegoś faceta znaleźć, do którego Mały MA
mówić tata

to jest CHORE
to co piszesz
dziecko nie ma potrzeby posiadania czegokolwiek i kogokolwiek
chyba że mama ma kompleksy braku partnera i przerzuca je na dziecko



> to oczywiście nie zmienia faktu iż dziecko może i nawet powinno wiedzieć, że
> gdzies tam ma tego biologicznego tatę.

mój wie



>
> mój syn ma dwóch...uważam, że lepiej mieć dwóch niż żadnego!


tu masz błędne myślenie
ja jestem zdania, że czasami lepiej nie mieć żadneego przy sobie




Nie kazałam mojemu
>
> synkowi mówić, nawet ja do tej pory nie mówię "idź do taty", tylko po
imieniu,
> jakoś dziwnie mi, mojemu dziecku najwyraźniej nie, chociaz ma kontakt z tym
> biologicznym sam zaczął mówić do mojego męża tata i nie poprawiamy go


to jest odruch dziecka
a ile maluch ma lat?



> Jak będzie miał kiedyś siostrę czy brata to naturalnie te dzieci będą mówiły
> tata więc czemu on ma mówić inaczej...też tworzy naszą rodzinę, razem
> mieszkamy, jesteśmy rodziną, więc dlaczego on ma mówić inaczej niż nasze
> wspólne dzieci?


nie mówi wcale inaczej
nie ma znaczenia, jak mówi do partnera mamy
i tak zawsze będzie rodziną

[mrs_ka]

A ja, Jagodo, mam wrażenie, że skoro u Ciebie jest taka sytuacja, to starasz się
dopasować teraz teorię do praktyki. I wybacz, ale powoływanie się na nazewnictwo
w Klanie jest doprawdy kuriozalne. A w innym serialu mąż zdradza żonę, choć też
pewnie mają na planie jakiegoś psychologa- i co z tego wynika?
Dla mnie pozwalanie na to, aby dziecko zwracało sie "tato" do więcej niż jednej
osoby jest robieniem dziecku sieczki w głowie.
Słowo "tata" jest słowem mającym tylko jeden desygnat, tak samo jak słowo
"Słońce" w znaczeniu: planety. Tym desygnatem jest człowiek, który dziecko
powołał na świat.
Oczywiście zdarzają się sytuacje śmierci, całkowitego odcięcia się ojca od
dziecka i tak dalej, wreszcie sytuacje adopcji, gdzie zwrot "tata" jest
stosowany wobec os.ob niebędących biologicznymi ojcami.
Jednak naturalne znaczenie tego słowa jest takie, jak podałam powyżej. A już w
sytuacji, w której dziecko ma kontakt z biologicznym ojcem, robi się z tego
kolejne kuriozum.
Następna rzecz, któa mi się w tym nie podoba to pokazywanie dziecku, że można
zmieniać zakresy i granice pojęć w zależności od własnego kaprysu oraz fakt, że
w ten sposób słowo "ojciec" się dewaluuje, bo nie jest jedyne i wyjątkowe, a
staje się po prostu nazwą dwóch facetów.

Co do tego mówienia po imieniu: a ja uważam, że autorytet i szacunek to sprawy
mieszczące się poza zwrotami personalnymi. Tak samo, jak z samego faktu
posiadania 80 lat nie wynika jeszcze posiadanie mądrości życiowej, ergo:
szacunek dla tej mądrości, tak samo z faktu, że dziecko mówi do ojczyma "tato"
bądź "wujku" nie wynika, że tymże tatą czy wujkiem nie pogardza. I analogicznie:
dziecko mówiące per "Krzysiu" może mieć Krzysia za alfę i omegę, oraz ster w
kwestiach moralnych.
To, co wlejemy w dane pojęcie i zwrot zależy od nas samych. Nie ma tak łatwo,
żeby sam "pan", "tata" lub 'Krzyś" załatwili za nas sprawę.

Na koniec:
Piszesz, że "lepiej mieć dwóch ojców niż żadnego".
Wybacz, ale dawno nie czytałam takiej bzdury. Po pierwsze nie można posiadać
dwóch ojców, nawet jeśli takie twierdzenie jest Ci na rękę. Jest ojciec i
ojczym. Po drugie: ani posiadanie pięciu ojczymów, ani też nieposiadanie żadnego
samo w sobie nie jest żadnym cymesem, ktory można stopniować na dobry, lepszy,
najlepszy.
Kondycja psychiczna dziecka zależy od tego, jaką jakość domu i rodziny stworzą
mu rodzice. Mądry rodzic zapewnia dziecku bezpieczeństwo niezależnie od tego,
czy pozostaje z kimś w związku, czy nie pozostaje. O ile związanie się z nowym
partnerem MOŻE wpłynąć na poprawę jakości domu i rodziny, o tyle wcale nie MUSI
tak się stać, a Ty traktujesz to jako prawo powszechne, co jest w dodatku
zwykłym błędem logicznym.

a.

[mrs_ka]

wrrrrróć: ale byczun, ja nie mogę, oczywiście Słonce jest gwiazdą, a nie
planetą. Dodatkowo pisząc to zdanie myslałam sobie o gwieździe, a i tak
napisałam "planeta" )))

a.

[landersen]

mrs_ka:

Słowo "ojciec" nie jest wcale takie jedyne i wyjątkowe, jak to sugerujesz, i
wcale nie ma jednego desygnatu. Przykład Ojca Dyrektora wystarczy?
Sama zresztą zaczynasz od stanowczego stwierdzenia, że ojciec to ten,
który "powołał" dziecko do życia, a później uznajesz, że są różne wyjątki
(śmierć lub zniknięcie biologicznego ojca, adopcja itp.). Czyli jednak nie jest
to takie oczywiste...

Uważasz, że mówienie "tato" do ojczyma dewaluuje to słowo. A ja uważam, że
dewaluuje je raczej używanie w stosunku do faceta, który porzucił dziecko i nie
interesuje się jego istnieniem, albo interesuje się w sposób łamiący wszelkie
normy moralne i prawne.

Zresztą rozróżniłbym tutaj znaczenie słów "ojciec" i "tata", nawet jeśli bywają
tożsame. Można być ojcem biologicznym (bo tego zmienić się już nie da), ale nie
zasługiwać na określenie "tata". I na odwrót. Bo "tata" to bardziej intymne
określenie i myślę, że można go używać w stosunku do faceta, który po prostu
pełni taką rolę.

Nie ma tu jednak sztywnych reguł, bo każdy przypadek jest inny, a czynników
wpływających na sens używania określonych słów jest tyle, że nie należy
generalizować, ani szukać jedynie słusznych rozwiązań.

[anetina]

a kto to jest Ojciec Dyrektor?

[anetina]

landersen napisał:

> Zresztą rozróżniłbym tutaj znaczenie słów "ojciec" i "tata", nawet jeśli
bywają
>
> tożsame. Można być ojcem biologicznym (bo tego zmienić się już nie da), ale
nie
>
> zasługiwać na określenie "tata". I na odwrót. Bo "tata" to bardziej intymne
> określenie i myślę, że można go używać w stosunku do faceta, który po prostu
> pełni taką rolę.

ja rozróżniam takie słowa
można zobaczyć po moich wątkach

ale rozmawiając z dzieckiem - nie powiem 3 latkowi, że ma ojca
on ma tatę, a że nie jest z nami - to już eksa strata, nie nasza

ale zeby na partnera mamy mówić tata - duzo czasu i mysli tu potrzeba
to nie jest takie proste

[martina100]

w moim przypadku było tak:
zaczeło sie od zabawy ja byłam mamą smoczycą, D. był tatą smokiem a córka małym
smoczkiem. Wszyscy troje zionelismy ogniem.
Potem córka zaczeła mówić do D. "tato" - intuicyjnie. Wszystkie inne dzieci
miały tatę, a D. przecież faktycznie pełni taką funkcje.
Tak pozostało do tej chwili. Obecnie biologiczny tata- nie udziela sie wogóle i
sprawa jest jasna. Córka jest od samego początku świadoma prawdy oraz tego że
moze w każdej chwili zacząć mówić do D. po imieniu.
Według mnie sytuacja jest jak najbardziej prawidłowa - ale możliwa ponieważ
dziecko samo mówi do D. tato nie jest zmuszane w żaden sposób a po drugie
biologiczny tata nie wtrąca się.

[landersen]

anetina:

Kim jest Ojciec Dyrektor? No cóż, szczęśliwi są ci, którzy nie wiedzą. I niech
tak pozostanie)

> on ma tatę, a że nie jest z nami - to już eksa strata, nie nasza

Oczywiście można tak stwierdzić. Ale jest to stwierdzenie Twoje, a nie 3-
letniego dziecka. Bo myślę, że ono chciałoby mieć tatę (lub "tatę") na
wyciągnięcie ręki, a nie tylko w opowieściach i marzeniach. Bo, wracając do
Twojej odpowiedzi na tekst Jagody, małe dziecko chyba jednak ma potrzebę
posiadania taty (co oczywiście nie oznacza, że trzeba mu go wciskać na siłę). I
jest to potrzeba znacznie głębsza, niż chęć dostania Power Rangera.

> ale zeby na partnera mamy mówić tata - duzo czasu i mysli tu potrzeba
> to nie jest takie proste

Bez wątpienia. Ja zresztą nie deklaruję się jako zwolennik czy przeciwnik
mówienia "tato" do partnera mamy. Sprawa jest delikatna i wymaga wiele
wyczucia. Nic na siłę.

[mrs_ka]

Tak, masz rację, jest wiele desygnatów słowa ojciec, Ojciec Święty i Niebieski
również. Wycofuję się więc z tak zdecydowanego twierdzenia. Mimo to sądzę, że
skrót myslowy przeze mnie użyty w odniesieniu do Jagody jest i tak czytelny.

Nie widzę sprzeczności w stwierdzeniu, że ojciec to ten, który powołał na świat,
a mimo to są różne sytuacje życiowe i niekiedy ojciec biologiczny nie chce/nie
może pełnić roli ojca. Nawet przy założeniu, że ojciec biologiczny jest ostatnim
draniem, nie delete'uje to jego ojcostwa.
Po prostu ojcostwo ma wymiar zarówno biologiczny, jak i pewnej roli społecznej.
I nie zawsze jedno musi iść w parze z drugim.
Jeżeli jednak idzie, to absurdem jest tytułowanie "Tatą" jeszcze innego
mężczyzny poza ojcem biologicznym. Tak samo nie ma dwóch matek.

POnadto nie napisałam, że samo użycie słowa "tato" w stosunku ojczyma dewaluuje
to słowo; napisałam, że używanie słowa "tato" do DWÓCH mężczyzn dewaluuje rolę i
funkcję ojca, który przynajmniej w założeniu powinien być jedyny i wyjątkowy.
Tak jak mama.
Na rozróżnienie pojęć "ojciec" i "tata" zgadzam się, po prostu nie uwzględniałam
już tego niuansu w swoim poście, ale oczywiście masz rację.
Zgadzam się również z tym, że każdy przypadek jest inny.
Mimo to sądzę, że można naszkicować pewne ogólne zasady.
Zauważ też, że te "różne wyjątki" w całości dotyczą sytuacji, w której ojciec
biologiczny znika z życia dziecka. NIeodwracalnie np. poprzez śmierć lub też
potencjalnie nieodwracalnie (poprzez zerwanie kontaktu, wyparcie się itd.).
Wtedy nic nie stoi na przeszkodzie, aby zaadoptować dziecko, ktore zna tylko
jednego "tatę" lub akceptuje taką formę zwracania się do męża matki (to przy
dzieciach starszych). Przy okazji: dla mnie korzystanie z przywileju bycia
czyimś "tatą" bez wzięcia na siebie formalnego obowiązku wychowania wynikającego
z adopcji, jest pustą deklaracją.
Jeśli być konsekwentnym to do końca.
No i na koniec: bycie "tatą" uważam własnie za przywilej i zaszczyt. Tak samo
bycie mamą.
Generalnie sprzeciwiam się traktowaniu kwestii nazewnictwa w sposób
bezrefleksyjny i beztroski. To są ważne sprawy dla dziecka, gdzie nie ma miejsca
na argumenty o Klanie czy "bo w przedszkolu będzie mu przykro". Sądzę, że trzeba
do nich podchodzić poważnie; na tym forum były nie jedna, nie dwie i nie trzy
matki, które zwracały się z prośbą o radę, jak wytłumaczyć dziecku rozstanie z
"drugim tatusiem".

a.

[landersen]

Zgadzam się z tym, co napisałaś, w 100%

[martina.15]

> Generalnie sprzeciwiam się traktowaniu kwestii nazewnictwa w sposób
> bezrefleksyjny i beztroski

wlasnie dlatego pytam zanim corcia sama bedzie miala z tym problem. moj next
przy okazji pyta sie pedagogow, psychologow i dydaktykow, chcialam sie przy
okazji zapytac jak to wyglada w praktyce. bardzo dziekuje za wszystkie opinie,
ze wywiazala sie dyskusja pozdrawiam przeserdecznie

[konkubinka]

mam sentyment do serialu klan , bo powstał równo z urodzeniem sie mojego
pierwszego dziecka ale..
kiedy teraz zorientowałam sie , że powstal tak głupi pomysl z tym podwojnym
tatusiem to sie zniesmaczyłam.Malo tego cala wokol tego historia:
Beatka ma synka Jasia z panem psychologiem , ktory ma corke Karoline (czyli
przyrodnia siostre Jasia)
Beatka ma drugie dziecko z mezem Jackiem (tym do ktorego Jas mowi tata Jacek)
I teraz Jacek ma romans z przyrodnia siostra Jasia Karolina i do tego zrobil
jej dzidziusia.
Niezły psycholog mmusial to wymyslicDDD
I za cholere nie wiem kim bedzie tyn dzidzius dla Jasia.
Moze ktos mi podpowie???????

[kammik]

Dwa razy przeczytałam, żeby pojąć Dzidziuś będzie siostrzeńcem owegoż Jasia.
Będzie też przyrodnim rodzeństwem Jasiowego brata tudzież siostry (nie wiem,
jakiej płci jest owo "drugie dziecko z męzem Jackiem" - założę, że żenskiej,
żeby urozmaicić płciowo). Jak smarki podrosną i wybiorą się we trójkę na spacer
to:
- dzidziuś powie, że idzie z wujkiem i ich wspólną siostrą
- Jaś powie, że idzie z siostrzeńcem/siostrzenicą i siostrą
- "siostra" będzie miała najprościej - wyjdzie z rodzeństwem

Lepsze niż sudoku

[pelagaa]

Looooo jesssssu ja za ciezki dzien dzis mialam, zeby to pojac Ale niezla
jestes Kammik ))
Witaj wiosno i ogrodzie

[martina.15]

nie psycholog- ktos zywcem podrabia scenariusz mody na sukces (bo na taka ilosc
odcinkow to nie da rady nie brac z nich przykladu ;P)
moja babcia oglada ;P a ja dla niej spojrzalam do przodu

i tak: Erik jest ojcem Ridza i Torna. Bruk byla zona Erika i urodzila mu Rika i
(zapomnialam imienia, chyba Bridzet). Bruk byla zona przyrodniego brata swoich
dzieci, Ridza, obecnie jest zona drugiego przyrodniego brata swoich dzieci,
Torna, a za kilka lat bedzie znowu zona Ridza- i urodzi jego dziecko (Ridza
juniora).

Pytanie- Ridz junior to brat czy bratanek Rika? jak on sie bedzie zwracal do
Rika- per Rik czy per wujku? ;P

[oliwija]

u mnie mówi córcia po imieniu. jakoś samo tak wyszło.

[onyx22]

Moja córka też mówi po imieniu, ale zdarza jej się czasami powiedziec tatuśku

[adsa_21]

po imieniu

[magdusia11]

Chociaż nie wiem czy o R.mogę już mówić next-czas pokaże ale Młoda mówi do
niego po imieniu..
Tak jakoś wyszło..
Do mówienia "wujek" nie chciałam jej namawiać,pierwsze dwa spotkania było per
pan a później już po imieniu..
Akceptuje to Mała,R. (chyba-bo tak naprawdę to o tym nie rozmawialiśmy,w każdym
razie nie protestuje)i ja też.

Jeśli okaże się,że będziemy w przyszłości razem to dzieci prawdopodobnie
wspólnych mieć nie będziemy (takie są założenia) więc problem z
mówieniem "tato" przez drugie dziecko odpada.

Pozdrawiam

M.

[magdusia11]

Wczoraj moja Młoda szła do R,do drugiego pokoju aby podziękować mu za płytkę z
bajkami...zapędziła się i zaczęła zdanie od "tata dziękuję..."
R.akurat rozmawiał przez telefon więc nie słyszał...trochę dziwnie mi się
zrobiło ale z drugiej strony jakoś słowo "tata" zabrzmiało w jej wykonaniu,w
tej sytuacji miło dla ucha i duszy...
Napewno lepszy z niego "tata" niż jej bilogiczny ojciec

Pozdrawiam

M.

[anetina]

mój Mały kilka dni temu spytał się "oficjalnie" M., czy może mówić na niego tata
i teraz czasami zdarza się mu tak mówić
chociaż nadal jest częściej po imieniu

po imieniu

[zwiatrem]

[ddanna]

podobnie jak u jagody9939 - obecnie córa mówi tata - to była jej decyzja,
wcześniej tak różnie: po imieniu, wujku, tato; kiedy się poznaliśmy ona miała 4
latka, obecnie 8.
Zasadnicza zmiana zaszła jak zaszłam w ciążę, teraz już nawet mi przejdzie przez
gardło "ojciec cie woła", choć wcześniej, jak jagoda, miałam z tym problem,
kontakt z biologicznym sporadyczny, a od kiedy wie o drugim dziecku i ślubie to
już w ogóle, choć oczywiście córka go zna, mamy zdjęcia - staram się niczego nie
ukrywać;
co do nazwiska - mam sytuację idealną - mąż przyjął moje (córa też ma moje, ale
jest dzieckiem uznanym przez bio) i teraz wszyscy nazywamy się tak samo i nie
musiałam biologicznego o nic prosić)