90 minut usypiania - jestem bezradna

[hoop_cola]

powoli mija 90 min jak usypiam moje dziecko (prawie 4 m.).
o 16.00 był pierwszy ziew, połozyłam małą do łózeczka, przykryłam kocykiem, dałam maskotkę - bawiła sie chwilę jeszcze, po czym zaczeła stekać i juz ponad godzine wyje - inaczej napisac nie mogę. nie mam siły juz przy niej siedzieć - dałam rade 90 min. skonczyła mi sie cierpliwośc i moj spokój tez gdzies odleciał - musiałam wyjsc z pokoju (tak - własnie daję jej sie wypłakać)

nie mam pomysłu co robic. juz nie mam. wyjecie z łozeczka odcina płacz w sekunde i dziecko wygląda jakby nigdy nie płakało. połozenie - bajka od nowa - wyjmowałam 100 razy, tyle samo wkładalam. pierwszy raz złamałam sie - dałam smoka - nie chciała. szyszanie, masowanie głowki, brzuszka - nic nie daje, pokój ciemny, przewietrzony.
nie jest głodna, ma sucho, nie ma złego dnia (od 13 do 15 spała na spacerze na dworzu, po czym super sie bawiła)

co ja mam jeszcze zrobić. mam ją zostawić i dac szanse zasniecia? (wątpie zeby sie udało) wyjąć??

zaraz oszaleję...

[hoop_cola]

mozecie nie odpisywac - wyjełam

po raz kolejny popołudniowego spania nie będzie

zaraz sie zrycze jak bóbr((((((((((((

[ik_ecc]

Nie mozesz jej pomoc zasnac? 4-mieseiczniakowi zdecydowanie nalezy sie
jeszcze troche obecnosci matki, pobujanie jej nie zabije, cycek w ryj
tez by pomogl. Wymagasz od niej ze zasnie jak dorosly.

[lidka_29]

na pocieszenie powiem ze ja mojego 7-tygodniowego malucha usypiam po
kilka godzin i juz nie mam siły.Kapiel jest o 20 a on przed północa
nie uśnie, natomiast dzis usnał o 3 nad ranem a ja wyglam jak
chodzacy jeszcze stwór. Narazie te niemoznosc usniecia zwalam na
kolke, i to ze pewnie ni odróżnia dnia od nocy.Chociaz w dzien nie
spi tez za wiele. Dzis mamy juz godzine 17 a on spał łącznie ze 2,5
h.Licze na to ze niebawem sie to zmieni. Pozdrawiam i Zycze
cierpliwosci, sobie zreszta tez

[maja679]

mojemu zdarza się nie spać od 18 i zasypia ok 5-6 nad ranem. Już się
przyzwyczaiłam, że śpię po 4 godziny na dobę. W dzień też nie śpi tylko się
bawi. A ma 8 tygodni.

[joshima]

Wygląda na to, że wcale jej się nie chce spać. Skąd pomysł, że jest senna? Bo
raz ziewnęła?

[aagnie.szkaa]

A nie mozesz jej na rekach usypiac, albo przy piersi?

Nie zal ci wlasnego dziecka katowac placzem w samotnosci?

[grace.4]

nigdy nie plakalas w samotnosci? sa negatywne i pozytywne tego strony.
to,ze dziecko placze i sie od razu nie reaguje nie oznacza znecania
sie.
mnie nie bylo zal po 5 miesiacach,bo tez chcialam spac. nie poszlam 2
razy i na tym zakonczyla sie serenada. macierzynstwo bywa trudne,ale
nie mozna sie cale zycie czuc winnym. matka to nie tyran,tylko
czlowiek,ktory tez potrzebuje czas dla siebie. wiadomo przeciez ze
wypoczeta i zrelaksowana mama to szczesliwa mama

[aagnie.szkaa]

grace.4 napisała:

> nigdy nie plakalas w samotnosci? sa negatywne i pozytywne tego
strony.

Zdarzylo mi sie plakac w samotnosci, ale ja plakalam, bo mialam
jakies problemy, dziecko placze, bo jest przerazone samotnoscia, ono
wola o kontakt, o bliskosc, a nie lka nad problemami egzystencji.
Dla dziecka placz w samotnosci nigdy nie ma stron pozytywnych.

> to,ze dziecko placze i sie od razu nie reaguje nie oznacza
znecania
> sie.

Otorz, wg mnie zostawienie dziecka na godzine samotnego placzu to
jest ZNECANIE SIE nad dzieckiem!

macierzynstwo bywa trudne,ale
> nie mozna sie cale zycie czuc winnym. matka to nie tyran,tylko
> czlowiek,ktory tez potrzebuje czas dla siebie. wiadomo przeciez ze
> wypoczeta i zrelaksowana mama to szczesliwa mama.

No dla mnie macierzynstwo nie laczy sie z poczuciem winy, bo moje
dziecko nigdy nie plakalo w samotnosci.
Mama potrzebuje czasu dla siebie to niech tatus sie wlaczy do
pomocy, a nie dzieciak ma cierpiec, by mamusia wypoczela.
Jak sie ktos na dzieci decyduje, to niech ponosi konsekwencje, a nie
dziecku kaze za to placic.

[aagnie.szkaa]

> Otorz, wg mnie zostawienie dziecka na godzine samotnego placzu to
> jest ZNECANIE SIE nad dzieckiem!

OTOZ- sorrki.

[edinha]

grace.4 napisała:

> nigdy nie plakalas w samotnosci? sa negatywne i pozytywne tego strony.
> to,ze dziecko placze i sie od razu nie reaguje nie oznacza znecania
> sie.
> mnie nie bylo zal po 5 miesiacach,bo tez chcialam spac. nie poszlam 2
> razy i na tym zakonczyla sie serenada. macierzynstwo bywa trudne,ale
> nie mozna sie cale zycie czuc winnym. matka to nie tyran,tylko
> czlowiek,ktory tez potrzebuje czas dla siebie. wiadomo przeciez ze
> wypoczeta i zrelaksowana mama to szczesliwa mama


Święte słowa...

[memphis90]

> nigdy nie plakalas w samotnosci? sa negatywne i pozytywne tego >strony.
Ja widzę tylko negatywne. Zdecydowanie wolałabym, żeby był koło mnie ktoś, kiedy
płaczę.

wiadomo przeciez ze
> wypoczeta i zrelaksowana mama to szczesliwa mama
Ale nie kosztem dziecka...

[kj-78]

No wlasnie, spala 2 godziny na do 15, a o 16 ma znowu spac?? Moja
spi pol godz ok 10 rano, na spacerze ok 13 godzine, a potem jeszcze
pol o 4. Nie chce wiecej, wiec jej nie zmuszam. Jestes pewna, ze
twoja jest spiaca? Przeciez nic jej sie nie stanie, jak sie nie
przespi (o ile nie jest zmeczona i nie marudzi caly czas).
Pozdrawiam

[beliska]

Z mojej perspektywy wygląda to tak. Dziecko prawie 4msce może być często za małe na samodzielne usypianie, a nawet w towarzystwie mamy, ale mamy obok łózka. Dzieci się zmieniają i zmienia się im. To co było ok. zaczyna szwankowac po prostu. Moja córka pod 4msce była za mała i usypiałam ją tak, jak najszybciej i bezbolesnie potrafiła usnąć.
Po czwartym miesiącu sama dała znać, ze nie chce bujań, rąk, tulenia, a wystarczy jej tylko ewentualnie kilka razy bujnąc wózkiem.
Uważam, ze jak na dziecko nigdy dotąd nie uczone samodzielnego usypiania/pierś, ręce, bujanie/ to b. szybko. Owszem, przygotowywałam ją do tego-wyszłam naprzeciw jej rytmowi, nie zmuszałam, pilnowałam stałej pory wieczornej, była muzyka w zasadzie od poczatku, jakies rytuały itd.
U mnie zadziałało na spokojnie, powoli. Około 5msca dopiero wylądowała w łóżku/dotąd wózek/ i to wszystko pomogło w dośc krótkim czasie, aby i tam zechciała sama zasypiać. Tu byłam konsekwentna, ale nigdy nie dpouszczałam do płaczu, bo niby dlaczego dziec malutki ma tak ryczeć, a i nie lubię słuchać. Siedziałam ile było trzeba, rzadko, ale czasem odpuszczałam. Nigdy nie trwało to jednak 1,5h.
I jeszcze jedno-może wcale nie chce spać. Po co zmuszasz? Odpuśc i spróbuj za jakis czas.
Na siłę z moim dzieckiem nic by mi nie wyszło. Taka była od urodzenia i taka pozostała do dziś/14mscy/

[kj-78]

Dodam cos jeszcze, bo zbulwersowal mnie Twoj post, wydaje mi sie, ze
strasznie meczysz dziecko (moze to tylko tak wyglada z Twojego opisu)
i wciaz o tym mysle...

Moja zawsze sama zasypia, jak ziewa i trze oczka (oczka robia sie
mniejsze i nie koncentruja sie juz na niczym), to wkladam do
lozeczka, daje smoczka i obserwuje. Zazwyczaj zasypia po paru
minutach, czasem musze dawac smoczka kilka razy, bo wypada. Ale
nigdy nie placze dluzej niz 2 min... Nie spi w tym samym lozeczku,
co w nocy, mam kolyske w salonie, w ktorej spi w dzien (jest jasno,
ja jestem obok i cos sobie robie, zerkajac co chwila).Zdarza sie
tez, ze po 15 min prob uspienia widze, ze malutka wcale nie wyglada
juz na spiaca, wtedy po prostu ja wyjmuje i niech sie bawi, az znowu
dac znac, ze jest zmeczona, czasem dopiero po godzinie. Wtedy znowu
klade do kolyski, i zasypia w kilka minut. Ok, nie spi dlugo, ale
tak juz ma. Za to w nocy spi przynajmniej 13 godz.

Nie rozumiem calkiem Twoich metod. Jak mozna przez 90 min meczyc
dziecko w ten sposob? Piszesz, ze przestaje plakac, jak ja wyjmujesz
z lozeczka. Moze jedno ziewniecie wcale nie oznacza, ze jest spiaca?
Obserwuj ja i jej rytm, moze nie potrzebuje spac po spacerze, a moze
wychodz o 11, zeby jeszcze byl czas na drzemke po poludniu? To, co
opisujesz, brzmi strasznie i bardzo mi zal maluszka... Moze
przesadzam, ale Twoj opis wstrzasnal mna troche

[arbuziczek2]

witaj. Podłącze się do wcześniejszej osoby, że u maluszków same sposoby
usypiania przychodzą. My Made bujalismy na rączkach do 3 miesiąca, potem
byky try tygodnie kiedy zasypiała tylko przy Cycy a teraz ma 7 mscy i
zasypia sama. teraz jest tak, że muszę dłużej przy niej postac dać rączkę
do potrzymania lub coś ale czasem zdarza mi się tak jak u ciebie, że
płacze w niebogłosy więc..wyjmuje ją z łozka i idziemy się bawić
nie chce spać to nie i koniec, nic na siłę
a zawsze płacze z jakiegos powodu
Sama będziesz wiedziała z jakiego. czasem jest tak, że maluszek ma dzień
miłości- lubi byc przytulane, blisko przy którymś z rodziców i to normalne
jest.
My sami/same tez lubimy się czasem długo poprzytulać

[pomidorekk]

ja mam prawie 5 -miesięczniaka i do tej pory spał rano ok 40 minut,
potem na spacerze od 1-do 3 godzin i potem jeszcze po południu ok 30
minut. I własnie od dwóch dni już nie chce tej popołudniowej drzemki.
Też widziałam, że ziewał, był marudny więc hop do łóżeczka o 16.30,
a on chwilę przymknął oko i w ryk. Wyjmuję , noszę i hop do łóżeczka
i to samo. Więc po drugim razie wyjęłam i bawiliśmy się do kąpieli.
Co prawda pod koniec była już baaaaaaaardzo zmęczony, no ale sam tak
wybrał.

Wydaję mi się, że dzieci po prostu co raz mniej snu potrzebują w
dzień, a raczej zamieniają sobie kilka krótkich drzemek na 1-2 ale
treściwe


Mój jeszcze czassami śpi po południu, ale tylko wtedy gdy się na
spacerze nie wyspał (tzn. spał krócej niż 2 godziny).

[iwonagos]

zazdroszcze, moja (2,5mca) prawie wcale nie spi

[4joanna]

hm ... moja własnie teraz już nie śpi od jakiejś godziny ... jest
noc .... leży w łóżeczku z dupką w górze... cmokam do niej ...
odpowiada mi uśmiechem.
NIe to żebym siedziała z laptopem w dzieciecym pokoju skoro metody
usypiania nie pomogły to znaczy że spac nie chce więc do niej
przyszłam.

Może weż to na luzie , jeżeli nie chce spać to moze się z nią
pobaw , na brzuszek połóż , na matę , do fotelika , na kolana ,
włącz karuzelę sama wiesz co robić przecież znasz swe dziecię.
Zresztą jak co dopiero ze spaceru wróciłyście i spała to jak ma spać
zaraz po godzinie ? Chyba że tak ma że śpi zaraz po spacerze.

I nie daj się zwariować

[silje78]

moja szwagierka też zabawiała synka jak w nocy nie chciał spać.
teraz mały ma prawie 5 miesięcy i efekt jest taki, że w nocy nie śpi
prawie wcale. gorzej, oczekuje, że ktoś będzie się z nim bawił, a
mama musi wstać do pracy przed 5 rano.
mojej córce też zdarzyło się kilka razy, że w nocy nie chciała spać.
nie zapalałam światła, najwyżej małą lampkę żeby był półmrok.
trzymałam na rękach, albo brałam do łóżka. nie zagadywałam, nie
reagowałam na zaczepki. znużona zasypiała, a efekt jest taki, że
mała od początku przesypia noce (teraz ma 2,5 roku).

zabawianie w nocy

[iberka]

naprawdę ktoś tak robi? nie wierzę, bo niemowlę w wieku 5 mcy jak
się obudzi to często gęsto nie potrafi samo zasnąc znou i TRZEBA mu
w tym pomóc a nie bawić się, bo za kilka mcy będziesz płakac ,ze się
nie wysypiacie.
Zdecydowanie źle postępujesz, mąż spi? nie pomoże? ehhh

iza

[grace.4]

mimo,ze juz jadla moze chce jednak dojesc? tak robi moja. ja
caluje,klade i wychodze, czasem sie rozplacze,bo zostala sama,ale zaraz
sie uspokaja.interweniuje jedynie jesli zaczyna powtornie
poplakiwac,wtedy wiem,ze jeszcze chce zjesc,rzadko sie to zdarza.
musisz byc konsekwentna i wiedziec,czego TY chcesz. jesli wiesz,ze
dziecku nic nie jest,jest naprawde najedzone dalabym sie wyplakac i
pozwolic powoli przyzwyczajac do nowej sytuacji. nie ma bujania i juz
wiem,ze kraje sie serce czasami,ale wszyscy na tym skorzystaja

[beliska]

grace.4 napisała:
> musisz byc konsekwentna i wiedziec,czego TY chcesz. jesli wiesz,ze
> dziecku nic nie jest,jest naprawde najedzone dalabym sie wyplakac i
> pozwolic powoli przyzwyczajac do nowej sytuacji. nie ma bujania i juz
> wiem,ze kraje sie serce czasami,ale wszyscy na tym skorzystaja

Szczerze, to napisałas same bzdury. Kto skorzysta? Dziecko, które wyje 90min.? Dlaczego na siłę doprowadzac do tego, co nam odpowiada. dziecko też człowiek i w tym pierwszym okresie zycia to matka ma się do niego dostosować, a nie na odwrót, bo ono jest za małe. Taka jest psychologia rozwoju dziecka. Matka może jak najbardziej starać się, by i jej było dobrze, ale nie metodami siłowymi.

[silje78]

dokładnie. to jest próba pokazania dziecku kto jest silniejszy i
wytrwalszy, a niestety taki maluch nie ma szansy w starciu z
rodzicem. nie wiem kto może skorzystać na długotrwałym płaczu
dziecka? która matka może obojętnie tego słuchać?
poza tym autorka wątku nie pisała, że zostawila małą do wypłakania
na 90min, wyszła po tym czasie bo już nie wytrzymała. wg mnie błędem
była próba uśpienia po niedawnej drzemce, ale co do wyjścia z pokoju
jak nerwy puszczają to popieram. lepiej wyjść niż pokazywać nerwy
dziecku.

[aagnie.szkaa]

jesli wiesz,ze
> dziecku nic nie jest,jest naprawde najedzone dalabym sie wyplakac
i
> pozwolic powoli przyzwyczajac do nowej sytuacji. nie ma bujania i
juz
> wiem,ze kraje sie serce czasami,ale wszyscy na tym skorzystaja

podejscie masakra, szczescie, ze moje dziecko nie urodzilo sie w
twoim domu, bo nie bylaby szczesliwa dziewczynka ha ha

[kj-78]

A to czytalas?
forum.gazeta.pl/forum/w,572,101705295,101705295,Problem_z_dzienny_usypianiem.html

[hoop_cola]

ehh zaluje ze napisalam tego posta - wiedzialam ze tak bedzie: ze męcze, ze zle, ze wyrodna... rozumem ze na forum są same idealne mamy, które nigdy nie tracą cierpliwości, które stają na głowie zeby dziec nie płakał, itd

gwoli wyjasnienia mojego postępowania (ehh, zeby sie musiec bronic i tłumaczć):
od kilku tygodni ucze malą samodzielnego zasypiania - są dni, ze z naprawde dobrym skutkiem - kilka minut i maluszka odplywa. ale niestety rownolegle trwa dość mocny skok rozwojowy. mała zle spi w nocy, są takie nocki że potrafi sie budzic co chwilkę, pozniej jest zmęczona, rozdrażniona. potrafi mi po 2 godzinach spania spacerowego obudzic sie, zjesc, trącić łapka zabawkę i ponownie zasnąć -> rekord czuwania 25 minut włączając jedzenie!!!!

walczę o każdą chwile jej mocnego snu. olewam pogodę i dzien w dzien 1,5-2 h. spaceru, bo na dworzu spi mi cudnie. moze walcze za bardzo? moze chcę za dobrze?
wiem - jeszcze musze obserwowac jej zachowanie, bo SR pochrzanił nam wszystko - rytm dnia i posiłków, ale od kilkudziesieciu dni maluch popołudniami ledwie widzi na oczy, a ma problemy z zasnieciem. czasem jest chwila i spi, czasem - 10 - 20 min. wczorajsse popołudnie to była katastrofa - na wpół zywy maluch próbował zasnąc i nic. wybudzała sie z 10 razy po 1-3 minutach "snu".

generalnie wieczór skonczył sie tak, ze 10 min po wyjęciu z łózeczka maluszka padła oczywiście nie zasneła (rzadko zasypia nam w ramionach), tylko leciała przez ręce bida taka, jak to zwykle o 18, kiedy juz wycisza sie przed kapielą i snem nocnym. wtedy jej nie odkłądamy, nie zabawiamy, tylko przytulamy sie duuużo.

po prostu ok 17 powinna przyciąć komara na 20-30 min, a tak jedynie spała 2 godz cały dzien - a to dla niej troche za mało (idealny dzien - 3 godz snu). nocka do łatwych nie należała

[aagnie.szkaa]

... rozumem ze na forum są same idealne mamy, które nigdy nie tracą
> cierpliwości, które stają na głowie zeby dziec nie płakał, itd

Jesli mama idealna to taka, ktora adekwatnie i z wrazliwoscia
podchodzi do placzu dziecka, a nie stoi jak slup przy jego lozeczku,
przez godzine patrzac na dziecka ''wycie'', to tak, jestem mama
idealna

[hoop_cola]

aagnie.szkaa wez sobie wytatuuj to na czole matko idealna. nie wierze, że nigdy, przenigdy nie miałaś chwili zwątpienia, czy to co robisz jest dobrze. rozumiem ze masz bobasa jak z obrazka, ze zawsze jest cudnie i rozkosznie i zawsze masz w sobie nieskonczone pokłady cierpliwości i tej niezwykłej pewności ze zawsze i wszystko robisz absolutnie idealnie.
gdzie ja napisałam ze stałam jak słup i nic nie robiłam, jak mi maluch płakał bo nie mógł zasnąc - gdzie??? czy cie poje.o???? masz ty dziewczyno jakies okularki do czytania?? proponuje zmienic szkła!!! ciśnienie mi tylko podnosisz jak wypisujesz takie pierdoły matko idealna i wrażliwa.

[ajhejciu]

Nie wiedziałaś, że tu są matki idealne?? Jak mogłaś napisać, że chcesz dziecko
nauczyć samodzielnego zasypiania! Nie wiesz, że teraz jest moda na to, że matka
to matka idealna, nie śpi w nocy ale nie jest niewyspana, w dzień nosi cały czas
swoje dziecko ale to nieistotne, przecież kręgosłup i nogi nie bolą, dziecko
chce to dziecku trzeba to dać, przecież jak dziecko płacze to oznacza, że umiera
z bólu (ciekawe skąd to wiedzą, to jest święta tajemnica to czuje dziecko! nigdy
się tego nie dowiemy. dziecko potrafi tylko płakać, nie każdy płacz oznacza, że
dziecko cierpi)
Ja mam gdzieś jak inne matki wychowuje swoje dzieci, ale do cholery nie róbcie
ze swoich metod jedynych i słusznych bo każde dziecko jest inne, i każda matka
jest inna. Ja nie mam cierpliwości, no trudno. I wiem, że moje dziecko nie
będzie jak to tu wielokrotnie czytałam skrzywdzone psychicznie w przyszłości bo
czasami próbuję ją czegoś nauczyć i nie zawsze biorę na ręce.
A już ta moda na skoki rozwojowe to jest dopiero jazda, baby coś przeczytają i
już we wszystko uwierzą, jak w horoskopy, jak się chce zawsze coś się będzie
zgadzać, zawsze się naciągnie.

A Ty autorko postępuj według swojej intuicji i potrzeb, bo nie tylko dziecko ma
potrzeby! Matka ma je również! Też chce dla siebie chwilę spokoju, chce się
wyspać a nie 2 godziny usypiać dziecko, które zaśnie na pół godziny. Bo w
którymś momencie matka skończy z depresją lub gorzej. Szczęśliwa matka to
szczęśliwe dziecko, i na odwrót.
Nie rób nic na siłę, próbowałam nauczyć moją córę samodzielnego zasypiania i
niestety jeszcze się nie udało, więc w końcu doszłam do tego żeby to odłożyć w
czasie, tymczasem nauczyła się sama zasypiać na noc. W dzień niestety muszę nosić.

[silje78]

a gdzie autorka napisała, że przez godzinę stała nad wyjącym
dzieckiem?

[hoop_cola]

aha - niektóre z was poniosło - mała była sama tylko tyle ile zajeło mi napisanie posta (nie była sama godzine - czy was pogielo??). drugiego napisałam juz z nią na kolach

[joshima]

Myślę, że to była raczej krytyka tych, które poniosło przy doradzaniu Ci

Ja mam teraz na tapecie ząbki. Wczoraj padł rekord. Z trzech zwyczajowych
drzemek (dotychczasowego schematy dnia, który się Małej sam ustalił) jedna,
poranna wcale się nie odbyła, druga południowa, trwała 15 minut trzecia
popołudniowa 30. No i co? Miałam Małą zostawiać do odpłakiwania? Po co?
Zmęczona, rozdrażniona lecąca przez ręce. Oczywiście. Nosiłam, zabawiałam,
przytulałam. Trudno, taki dzień.

Nauka samodzielnego usypiania w trakcie SR, moim zdaniem durny pomysł.

[hoop_cola]

joshima napisała:

> Nauka samodzielnego usypiania w trakcie SR, moim zdaniem durny pomysł.

niezupełnie durny - jak sie skonczy SR, to chwile po nim bedą zęby (rodzinnie uwarunkowane wcześniejsze wychodzenie), pozniej kolejny SR i tak w koło macieju. kiedys trzeba zaczac próbowac - wczoraj nie wyszło i do tej pory mi zle, dzis był super dzien - mała spała pieknie, mocno i długo

[memphis90]

Z zębami bywa różnie- moja Lila nie miała żadnych gorączek, żądnych
nieprzespanych nocy, żadnego wielogodzinnego płaczu. Więc nie nastawiaj się, że
będzie źle- bo nie musi być. A co do metody T. Hogg, którą stasujesz- nie
każdemu dziecku ona odpowiada i nie na każdym etapie. Próbowałam raz z moją
córcią i wpadła w kilkugodzinną histerię. Dałam więc jej spokój, usypiałam przy
piersi, a w którymś momencie sama się odstawiła. Teraz kładziemy ją do łóżka,
wychodzimy z pokoju, zamykamy drzwi- a ona sama zasypia. Jestem w szoku-
bo jakoś zwątpiłam, czy to nastąpi przed jej 18 urodzinami Ale obyło się bez
wrzasków, bez walki, bez nerwów i stresu. Daj dziecku trochę czasu- nie wychodzi
jej zaśnięcie samodzielne, to jednorazowo użyj metody w 100% działającej
(kołysanie? pierś?).

[twitti]

My mamy 5 tygodniowe dziecko i srednio ostatnio usypiamy ja 6-7
godzin lekka juz nie jest, a usypia tylko przy cycku lub na rekach!
TAk wiec nie jest zle!

[mruwa9]

tak to wyglada, jak jakies upiorne zasady maja pierwszenstwo przed
potrzebami dziecka
a co zlego jest w usypianiu na rekach? W wozku? Przy piersi? (o ile
karmisz)? Nie, Ty sie uparlas, ze dziecko MA zasypiac w lozeczku,
bez wzgledu na wszystko i koniec.Wypowiedzialas corce wojne, to i
masz, czego chcialas Wez zesz przestan sie nad corka znecac, wez
mala na rece i przytul, niech zasnie na rekach czy w wozku czy przy
piersi (o ile karmisz), na samodzielne spanie przyjdzie jeszcze czas.

[wiu]

Mruwo9,

co jest w tym złego?

To naprawdę zależy...wyobraź sobie taką sytuację: dziecko duże (w
zn. ciężkie), niespokojne (w zn. trudny przypadek), matka drobna (w
zn. słaba) lub w kiepskiej akurat kondycji (w zn. zmęczona,
zestresowana), albo chora (np. na kręgosłup) - zrozum, że może nie
reflektować na usypianie na rękach.

Wiadomo, że "tonący brzytwy się chwyta", ale ... przyzwyczajenie to
coś realnego, a nie widzimisię niektórych mam. Usypianie na rękach -
tak, ale WYCISZANIE, natomiast samo usypianie - w miejscu
docelowym,czyli w łóżeczku. Wózek...? czy ty idziesz spac np. do
samochodu jak nie możesz zasnąć? Tak samo jak z usypianiem na
rekach - jesli na chwilę dla wyciszenai to tak, byle by przy
wyjmowaniu z niego nie nastapiła znowu pobudka. Przy piersi...? Od
czasu do czasu...dla obopólnej przyjemności...o ile dzidek
ewidentnie potrafi tez zasnąć i bez tego, owszem. Ale NIE
PRZYZWYCZAJAĆ, tzn. stosowac te środki umięjętnie, z umiarem, i
ŚWIADOMIE. Śpi się w łóżku, samemu, bez jedzenia w buzi - bo
przeciez tak to robią ludzie. A przynajmniej muszą to umieć tak
robić.

Mruwo, a kiedy jest ten czas na samodzielne usypianie...? I skąd
wiesz, że u autorki postu już nie nadszedł?


Weź pod uwagę, że to jak się to odbywa u ciebie w domu, z twoim
dzieckiem, nie jest jedynym obowiązującym wzorcem.


-------

[mruwa9]

alez my do niczego przyzwyczajac dziecka nie musimy- usypianie na
rekach jest naturalna kontynuacja tego, do czego niemowle
przyzwyczailo sie w zyciu plodowym: do nieustannego , calodobowego
noszenia i do calodobowej bliskosci mamy. Wlasnie kolysanie podczas
usypiania, chetnie przez mame osobiscie, jest bardziej pierwotne,
niz usypianie w lozeczku. na zmeczenie mamy istnieja chusty i
nosidla. Na stres wojna z wlasnym dzieckiem rzadko pomaga, szybciej-
zrozumienie jego potzreb i ich akceptacja. Oczywiscie, ze nie ma
jednego, jedynego patentu na wychowanie dziecka, ale nie przekonasz
mnie, ze cel uswieca srodki i ze przyzwolenie na 90-minutowy placz,
rozpacz niemowlecia jest lepszym rozwiazaniem w takiej sytuacji.
A moje osobiste doswiadczenia macierzynskie mowia, ze do
samodzielnego zasypiania dzieci sa w pelni gotowe najwczesniej w 2.
roku zycia.

[wiu]

Mówiąc o przyzwyczajaniu mam na myśli wyłapywanie pewnych
pozytywnych zachowań/reakcji i stwarzanie warunków do ich utrwalenia.

Mruwo, czy ty naprawdę uważasz, że należy zmierzać do "nieustannego
całodobowego noszenia i do całodobowej bliskości mamy"? Świat się
zmienił, żyjemy inaczej niż nasze prababki słowianki.. Przytoczę
jeszcze coś oczywistego - ilość nie znaczy jakość.

Uważam, że zanim przywiąże się do siebie dziecko (dosłownie i w
przenośni) trzeba spróbować "łagodniejszych środków", przy okazji
ofiarując dziecku radosną samodzielność.

Samo pojęcie "samodzielność" bardzo do mnie apeluje, byc może
bardziej niż "symbiotyczna bliskość".

Wojna z własnym dzieckiem - nie wierze, że autorce postu o to
własnie chodziło. Kocham moje dziecko, ale czasem niestety właśnie
tak to wygląda, choć moż enei jak wojna ale jak potyczka na pewno,
kiedy np. nie chce dać sobie umyć rączek czy założyć spodenek. W
takich chwilach przede wszystkim "siła spokoju" - naprawdę można
wznieść się na wyżyny opanowania.

Jedni skłaniają się do podejścia "mała istotka-mały człowieczek-wie
czego chce", drudzy do podejścia, że na początku to
bardziej "zwierzaczek", którego trzeba powoli nauczyć świata. Każdy
pewnie wybiera włąsny punkt między tymi dwoma ekstremami.

Ów 90-minutowy płacz, o którym piszesz Mruwo, to była właśnie taka
potyczka. Matka uznała - słusznie lub nie - że dziecko chce iść spać
ale nie potrafi, i starała się je "popchnąć" w kierunku snu. Na
pewno nie był to jeden nieprzerwany ciąg łez, żadna matka by tego
nie wytrzymała, chyba maszyna, i autorka postu nią nie jest. Byc
może autorka postu źle w tym momencie odczytała owe potrzeby
dziecka. Osobiście uważam, że godzinę po poprzedniej drzemce jeszcze
nie mogło jej się chcieć spać, co najwyżej była lekko znudzona, może
ospała. W takiej sytuacji włożenie jej do chusty i noszenie po domu
pozwoliło by jej na bierne zabicie czasu, zamiast rozwinięcia
jakiejś aktywności po której łatwiej zrodziłby się kolejny sen.

Autorce postu radziłabym właśnie głębiej zastanowić się nad tym co
chciałaby w tej chwili robić córeczka, zamiast pakować ją w chustę
i "zapychać bliskością".


Choć w sytuacjach ekstremalnych, kiedy dzieć już naprawdę "szaleje",
nie zaprzeczam kojącego działania bliskości w postaci chusty,
wspólnego spania, karmienia piersią itd. Ale zawsZe ze świadomością,
że to tylko tymczasowo...

[memphis90]

Świat się
> zmienił, żyjemy inaczej niż nasze prababki słowianki..
Ale nasza fizjologia się nie zmieniła. I każe dzieciom lubić stymulację
błędnika- czyli kołysanie, bujanie, kręcenie, taniec. Jedno pokolenie nie zmieni
natury.

> Uważam, że zanim przywiąże się do siebie dziecko (dosłownie i w
> przenośni) trzeba spróbować "łagodniejszych środków", przy okazji
> ofiarując dziecku radosną samodzielność.
Ale czy małe niemowlę pragnie samodzielności? Nie je samo, nie oczyszcza się
samo, nie ogrzewa się samo- jego przeżycie jest w 100% zależne od opiekuna.
Wystarczy spojrzeć na dzieci w Domach Małego Dziecka, żeby zobaczyć jakie
konsekwencje ma w tym wieku "radosna samodzielność"- niestety...

> Samo pojęcie "samodzielność" bardzo do mnie apeluje, byc może
> bardziej niż "symbiotyczna bliskość".
Bo nie jesteś niemowlakiem

[memphis90]

Śpi się w łóżku, samemu, bez jedzenia w buzi - bo
> przeciez tak to robią ludzie. A przynajmniej muszą to umieć tak
> robić.
Śpi się też bez pampersa na tyłku. Czy tego też wymagasz od niemowlaka, bo tak
robią dorośli? Dziecko dopiero uczy się zachowań- tak samodzielnego
spania, jak i jedzenie, sikania, ubierania. I tak jak jedne dzieci opanowują
manewry łyżeczką w 12, a inne w 18 mż, tak jedne uczą się zasypiać w wieku kilku
m-cy, a inne po roku. I nie ma co się szarpać z dzieckiem- tak w kewstii sikania
na nocnik, jak i spania...

[silje78]

dzieci są różne. ja pozwalałam córce do wszystkiego dojrzeć.
usypiałam na rękach, najpierw nosząc, później trzymjąc ja na rękach
i siedząc w bujanym fotelu. córka po odłożeniu do łóżeczka/łóżka
spała całą noc. potrzebowała pomocy w zaśnieciu to pomagałam. nie
walczyłam z nią. z czasem zaczęła zasypiać na łóżku, ale lubi jak
któreś z nas jest przy niej więc jesteśmy do zaśnięcia.
ja jestem za podąrzaniem za dzieckiem, a nie walką, aczęsto nauka
samodzielnego zasypiania przypomina wojnę dziecko vs. rodzice.
nie mam na myśli założycielki wątku, piszę na podstawie tego co
czytam na forum.

[lilia111]

Podobno dzieci w tym wieku rezygnują już z takiej późnej popołudniowej drzemki.

[duzeq]

E tam, zalezy od dziecka. Ja mam 10-miesieczniaka co jeszcze tnie
komara o 18 i idzie spac na o 20.00.
Taki typ.

[kaska3237]

Po pierwsze nie ma sie co zloscic ale tak napisalas ze nie dziw sie
negatywnymi wypowiedziami, moja skonczyla pol roku i dopiero teraz
sama zaczela zasypiac w lozeczku ale nie od razu najpierw w nim
lezala w dzien bawila sie oswajala z lozeczkiem,dopiero pozniej ja
kladlam jak sie nie podobalo wracala do wozka gdzie byla bujana,
malutkimi kroczkami nic na sile, jak widze ze jest zmeczona tez ja
klade do lozka ale jak nie usnie po 20 min to znaczy ze jeszcze nie
pora i wyciagam ja i bawie sie z nia jak bedzie naprawde zmeczona to
usnie, przynajmniej moja tak ma ale kazde dziecie inne

[oda100]

u mojego 4 miesieczniaka nie bylo jeszcze regularnosci w drzemkach,
czasem drzemki nie bylo, tak gdzie wydawalo mi sie ze mala jest
mocno spiaca. Ja tez uwielbiam jak dzieci spia, ale moze wyluzuj
troche z tym spaniem -kiedy przyjdzie moment to poloz, dziecko spi
coraz mniej, mniej drzemek a dluzsze, obserwuj.

[megi-27]

witam, wiem co to znaczy usypiać dzieciątko przez 1,5 godz. które spi tylko 30
min. U mnie też tak było. Usypialiśmy w wózku, na rękach i trwało to tak długo.
Aż w końcu dojrzeliśmy do decyzji o nauce samodzielnego zasypiania. Na początku
nie było łatwo, synek płakał, ale zawsze byliśmy przy nim, głaskaliśmy,
pocieszaliśmy, wyciągaliśmy z łóżeczka jak było trzeba. Od miesiąca zasypia więc
sam w łóżeczku i jest chyba coraz lepiej. Zasypianie trwa 3-10 min, czasami
tylko pokwęka sobie ale ogólnie już nie płacze. Sen znacznie się wydłużył bo spi
teraz srednio ok. 1h-2 godz. Jak wybudzi się sam często jeszcze sam zasypia (
wcześniej nie było o tym mowy).
Nam pomogło prowadzenia dzienniczka kiedy zasypia, mozna zobaczyć pewne
regularności, no i oczywiście obserwowanie zachowania. nie raz już się zdarzyło
że synek dawał sygnały że jest spiący ale jak włozyło go się do łóżeczka to
gadał sobie, bawił się przez dłuższy czas ale nie zasypiał, potem zaczynało mu
się nudzić i zaczynał płakać. Był to dla nas znak że nie chce spać i
wyciągaliśmy go, bawiliśmy się ąż do następnych wyraźniejszych oznak senności.
Wiem że jest to bardzo cięzkie i nie raz juz płakałam z bezsilności, ale muszę
powiedziec że zdecydowanie zachownie synka się poprawiło. Stał się bardziej
radosny, ma ochotę na eksperymenty. Ma teraz już 6 miesięcy więc jest już bardzo
ruchliwy. Lekarze i wszyscy do okoła mówili że to taki typ że tak krótko spi ale
on ewedentnie był niedospany. No bo jak wytłumaczyć zachowanie dziecka które
ciągle marudzi nawet 15 min, po spaniu. Teraz jest zupełnie inaczej. I nie
uważam żeby było to męczenie dziecka, bo przecież nie zostawia się go samego
sobie, nie pozwala mu się płakać. WIem że przede mną jeszcze dużo pracy nad
zasypianiem, teraz też zdarzając się lepsze i gorsze dni ale generalnie jest
poprawa. Teraz i ja i przede wszystkim synek jest bardziej wypoczęty i
szczęsliwy, mamy więcej czasu na głupoty, śmiechy i zabawy!
Głowa zatem do góry i dużo cierpliwości,a na pewno się uda.

[budzik11]

Kilka cytatów z książki "Mądrzy rodzice" Margot Sunderland (str. 38-45). Dla
tych, którzy uważają, że można dziecko zostawiać do wypłakania się.
"Każdy atak paniki oznacza, że mózg dziecka jest zalewany przez substancje
chemiczne związane ze stresem. Substancje te jako takie nie są niebezpieczne,
lecz sytuacja wygląda inaczej, jeżeli pozwoli się im krążyć w mózgu przez długi
czas przy okazji przedłużającego się płaczu, gdy nikt nie traktuje paniki
dziecka poważnie i nie pociesza go. Dystansowanie się od cierpienia dziecka, bez
względu na to, co się pisze w podręcznikach dotyczących układania dziecka do
snu, albo co gorsza, reagowanie na płacz dziecka złością (choć czasem mielibyśmy
na to ochotę), nigdy nie jest właściwe.
Przedłużający się płacz
Wyjaśnijmy to na początku - to nie płacz jest przyczyną. Chodzi tu o
przedłużające się cierpienie i brak pocieszenia. Dlatego też nie opowiadam się
za pędzeniem do dziecka, gdy tylko jego dolna warga zacznie drżeć, albo po
krótkim, trwającym kilka minut wybuch płaczu w ramach protestu (spowodowanego na
przykład tym, że nie dostało ulubionej czekoladki). Przedłużający się płacz to
taki, w którym każdy wrażliwy rodzic (a w zasadzie każdy człowiek wrażliwy na
cierpienie innych) rozpozna rozpaczliwe wołanie o pomoc. Jest to rodzaj płaczu,
który trwa bardzo długo. Dziecko przestaje wreszcie płakać, gdy jest całkowicie
wyczerpane i zasypia lub gdy rozumie, że nie otrzyma pomocy.
Jeżeli pozwala się dziecku płakać w ten sposób zbyt często, może to wpłynąć na
system radzenia sobie ze stresem przez całe życie.
Istnieje wiele naukowych badań przeprowadzonych na całym świecie, w których
wykazano, w jaki sposób stres z wczesnych lat życia może powodować trwałe,
negatywne zmiany w mózgu dziecka - może wykształcić się nadreaktywny system
reagowania na stres, który będzie oddziaływał na człowieka przez całe życie.
Może to oznaczać, że percepcja świata i zdarzeń będzie nasycona poczuciem
zagrożenia i lęku, nawet w idealnie bezpiecznej sytuacji.

Jeżeli dziecko płacze samotnie w pokoju:
- jego mózg zalewają wysokie stężenia hormonów stresu
- następuje spadek poziomu opioidów (substancji chemicznych wzbudzających
uczucie dobrego samopoczucia)
- mózg i system reagowania na stres mogą stać się nadreaktywne
- w mózgu aktywowane są ścieżki bólu, podobnie jak w przypadku fizycznego
zranienia się.

Co dzieje się z mózgu twojego dziecka?
Żaden rodzic nigdy by nie pomyślał o pozostawieniu dziecka w pokoju pełnym
toksycznych oparów, które mogłyby uszkodzić jego mózg. A mimo to wielu rodziców
zostawia dziecko w stanie przedłużającego się cierpienia i nie pociesza go, nie
wiedząc o tym, że jego mózg zalewają toksyczne, zagrażające mu hormony stresu.
Wcześniejsze pokolenia rodziców pozwalały dziecku płakać, by "ćwiczyło płuca" i
nie miały pojęcia, jak bardzo podatny na działanie stresu jest jego mózg. U
płaczącego dziecka nadnercza wydzielają hormon stresu zwany kortyzolem. Jeżeli
dziecko jest uspokajane i pocieszane, poziom kortyzolu spada, lecz gdy pozwala
mu sie płąkać, wysoki poziom sie utrzymuje. Jest to potencjalnie niebezpieczna
sytuacja, gdyż ilość kortyzolu może osiągnąć toksyczny poziom i uszkodzić
kluczowe struktury oraz systemy rozwijającego się mózgu. Kortyzol jest wolno
działającą substancją, której stężenie może utrzymywać się przez wiele godzin, a
u osób dotkniętych depresją - nawet wiele tygodni.
(...)
Co się dzieje, gdy dziecko płacze
Gdy dziecko płacze intensywnie i rozpaczliwie, jego układ jego układ pobudzenia
organizmu, czyli autonomiczny układ nerwowy (który nadal rozwija się po
urodzeniu) jest daleki od równowagi. W chwili cierpienia układ pobudzenia (zwany
"sympatycznym") jest nadaktywny, a układ "przywspółczulny" ("parasympatyczny",
związany ze spokojem i koncentracją) dezaktywowany. To oznacza, że ciało dziecka
jest gotowe do działania, reakcji "uciekaj albo walcz", bowiem do krwi jest
uwalniany wysoki poziom adrenaliny. Przyspieszeniu ulega akcja serca; zwiększa
się ciśnienie krwi i potliwość; napinają się mięśnie; oddech jest szybszy i
maleje apetyt (układ trawienny oszczędza krew i energię, by można było
przygotować mięśnie do działania). Powrót do równowagi zależy od ciebie.
Pocieszanie dziecka pobudza nerw błędny, który należy do "spokojnej i
zrelaksowanej" parasympatycznej części autonomicznego układu nerwowego. Im
zywiej reagujesz na dziecko, tym lepiej regulujesz jego układ pobudzenia
organizmu i tym trwalszy będzie twój wpływ.

Niebezpieczeństwa nadmiernego pobudzenia
Gdy uspokajasz cierpiące dziecko, regulujesz funkcjonowanie jego autonomicznego
układu nerwowego. Badania pokazują, że w przypadku niezaspokojonej potrzeby
pocieszania i b raku reakcji emocjonalnej, układ ten może z czasem być
przygotowany do stanu nadmiernej pobudliwości organizmu. To może sprawiać, że
życie staje się stresujące i wyczerpujące. Może to prowadzić do wszelkiego
rodzaju fizycznych dolegliwości w późniejszym życiu: przykładowo problemów z
oddychaniem (np. astma), chorób serca, zaburzeń łaknienia i trawienia, problemów
ze snem, wysokiego ciśnienia krwi, ataków paniki, napięcia mięśni, bólów głowy i
chronicznego zmęczenia. (...)
Wielu rodziców, nie wie o tym, że układ pobudzenia organizmu u dziecka rozwija
się nadal po urodzeniu i że jest wyjątkowo wrażliwy na stresujące wydarzenia,
takie jak płacz w samotności. Zatem zostawianie dziecka, by "się uspokoiło",
może mieć długotrwały, niekorzystny wpływ na jego ciało i mózg. Dziecko nie
potrafi przywrócić autonomicznego układu nerwowego do stanu równowagi; możesz
tego dokonać tylko ty."

[nikaa818]

ech u nas też ostatnia drzemka przed kapaniem wczoraj to porazka.
Mała wcale nie zasnęła w koncu
i nie wiem co robic jak nie ma tej drzemki to bardzo trudno ja uspić
po kapieli(wczoraj 2 godz!) ale uśpic ja na tą drzemke to sztuka i
rzadko sie mi to udaje
a Ty co robisz hoop_cola? zrezygnowałaś z tej drzemki?

[hoop_cola]

odpuściłam odkładanie do wyrka (drzemek nie) - spróbuje znowu za jakiś tydzień. ważne ze zasypia w nim na noc - dnia będziemy sie jeszcze uczyć. obie.
dzis spała mi w dzien 3,5 h! 2 godziny spaceru, 1/2 h w aucie (ale to z automatu nawet jak nie jest spiaca), a popołudniowa ponad 1/2 h drzema odbyła się w trójkę - mała cyc i ja nie odlożyłam - spala mocno jak kamien. odpuszczam sobie konsekwencję na kilka dni

po prostu teraz jest masakrycznie rozregulowana i w kwestii spania i w kwestii jedzenia (mam wrazenie ze mam w domu noworodka - najchetniej by sie nieodkleszczała ode mnie)

[plomykowa]

to ja ureguluj, niestety to Twoja wina, u dziecka rutyna to
podstawa, nawet jesli Ty masz juz dosc, systematyka i powielanie
dnia to gwarancja spokoju i poczucia bezpieczenstwa u dziecka.

[hoop_cola]

a ja proponuje czytanie ze zrozumieniem tekstu czytanego i prosze zaczac czytanie od gory do dolu, od lewa do prawa. ja wiem, ze to moze być kłopotliwe, ale proszę próbować. z czasem bedzie lepiej.

do plomykowa

[beata.borsow]

plomykowa napisała:

> to ja ureguluj, niestety to Twoja wina, u dziecka rutyna to
> podstawa, nawet jesli Ty masz juz dosc, systematyka i powielanie
> dnia to gwarancja spokoju i poczucia bezpieczenstwa u dzieck


zgodze sie z tym ze systematyka to podstawa, ale nie da sie uregulowac dziecka
na sile, to nie jest maszyna ktora mozna zaprogramowac, czasem pospi godz czasem
dwie a czasem wcale, tak samo jak z innymi roznymi rzeczami nie wszystko u
dzieci jest tak samo ale jeszcze raz podkresle ze systemetyka to polowa sukcesu

[magdakingaklara]

moja corka chodzi spac wtedy kiedy chce a nie kiedy jest godzina na
zegarku. Nie bede usypiac dziecka na sile dlatego ze wybija godzina
20 a potem sluchac placzu dziecka i doprowadzac do histeri a potem
pisac na forum - POMOCY.
Moja spi kiedy jest spiaca i jest pogoda, wesola i chyba o to chodzi
w macierzynstwie

[nikaa818]

ja też uspiłam teraz cycem. mam nadzieję,że po tej drzemeczce nocka
bedzie lepsza niz wczoraj. no cóż...Tracy w rozdziale o usypianiu
podnieś-połóż pisze jak byk -SPODZIEWAJ SIE REGRESU. no to sie nie
dziwuję

[hoop_cola]

ja tracy nie czytalam, bo mala od urodzenia pieknie spala i nie bylo potrzeby. jak zaczal sie skok(masakryczny) to sie wszystko rozwaliło - jedzenie i spanie i pewnie stad problem. ale damy rade w koncu kiedys zaskoczy

plomykowa

[ellana1]

Nie pisz zeby dziewczyna sobie uregulowała dziecko .
To nie zegarek .
Musi być stały plan dnia ale niemowlakowi wszystko się pozmienia
jeszcze kilka razy .
Najpierw przesypia cały dzien , pozniej np z czterech drzemek
przestawi się na trzy , z trzech na dwie itd

I wszystko się jeszcze będzie zmieniac wiec trzeba obserwowac
dziecko . Jak nie chce zasnac wyjac i pobawić się z nim . Moze
zasnie pozniej , po zabawie . Albo zupełnie odpusci sobie drzemkę .
A następnego dnia znowu bedzie mu ta drzemka potrzebna .

[dziub_dziubasek]

Dziecko to nie robot, nie da się wyregulować. ważne jest by wczuwac się w jego
potrzeby a nie trzymać się schematu bo wtedy są wrzaski. Rytm dnia tak, ale
ramowy. Moja corka do 4 m-ca miała swój rytm- rózne pory jedzenia, spania,
czuwania. Nie walczyłam i nie żałuję. owszem jak miala "gorszy" dzien to było
ciężko, ale dało się przeżyć. Sama wyreulowała sobie jako tako dzień wlasnie po
4 miesiącu.
Cierpliwości i spokoju życzę, dziecko w końcu "zaskoczy" jak to sama napisałaś.
Obecnie moja dwójka dzieci ma "ramowy" rytm dnia- czyli stała jest jedynie pora
głównych posiłków i wieczornej kąpieli i snu. A czy spią w dzien czy nie to ich
sprawa, na siłę nie kładę.

do hoop_cola

[beata.borsow]

hej po przeczytaniu drzewka widze ze sa rozne opinie... ale ludzie tez nie
zwracaja uwagi ze pewnie ten post byl pisany w emocjach itp...
nie wiem czy masz wsparcie w mezu czy nie, no i jak duze, ale jesli nie masz to
ci strasznie wspolczuje!!! ja bez mojego meza bym sobie w ogole nie poradzila!!!
maly dosc niespokojny od urodzenia(kolki, wnm, teraz zabki dokuczaja...) i tez
ze trzy czy cztery razy od poczatku stracilam na chwile cierpliwosc, no moze nie
az tak jak ty, bo odkladalam malego na chwile do zabewek czy lozeczka, ale nie
zdazyl sie rozplakac a juz go zabieralam wyciszona i spokojniejsza, ale wiadomo
rozne charaktery, rozne okolicznosci itp... ale tez nikt nie zwrocil uwagi ze
autorka mogla byc bardzo zmeczona, a takze szereg innych negatywnych emocji
moglo sie skumulowac, nawet i obwinianie sie ze sie nie rozpoznaje potrzeb
wlasnego dziecka i nie wie sie co dalej robic, czuc taka bezradnosc to jest cos
okropnego... Ja ci moge powiedziec tylko tyle co ja bym zrobila na twoim
miejscu. Wedlug mnie jak dziecko nie chce zasnac do 15 min to najwidoczniej
jescze jest za malo zmeczone, wiec moze postaraj sie jeszce je przetrzymac,
ponosic, pozabawiac, czesto zmieniajac zabawke czy sposob noszenia, uwierz ze
jak juz zacznie marudzic do snu to szybko zasnie a i jak uczysz dziecko
samodzielnego zasypiania to oki, choc ja jeszcze nie wiem co to bo moj jest
zawsze bujany wiec tylko tu moglabym ci poradzic ze jak widzisz ze dziecko nie
moze samo usnac w tym dniu czy chwili po prostu mu tym razem pomoz, no i w ogole
według mnie w tej sytuacji to za szybko na drzemke po dwu godzinnnym snie a
tylko godzinka przerwy, ale oczywiscie wszystko zalezy od okolicznosci i
dziecka, no i radzilabym jeszcze zebys tez nie patrzyla na to jak dziecko
zachowywalo sie wczesniej bo wiem po moim malym ze i co miesiac moga zmieniac
sie nawyki co do snu, jedzenia itp, wydaje mi sie ze dziecko nie jest po prostu
zaprogramowana maszyna, ktora o okreslonej porze robi to i tamto, wiem wiem
czasem trudno to zrozumiec, mi tez a najczesciej jak sie boje ze maly sie za
wolno rozwija i wiecznie sie zamarwiam, nie potrzebnie
no i zycze ci hoop_cola wytrwalosci i duzo cierpliwosci i uwierz ze juz nidlugo
bedzie lepiej jak dzidzia bedzie lepiej sygnalizowac swoje potrzeby



A i na koniec chcialabym dodac ze na tym forum panuje czesto dziwna atmosfera,
kazdy kazdemu probuje udowodnic ze jest zla matka lub dobra, a tak naprawde
jestesmy tylko ludzmi i mamy rozne slabosci i popelniamy wszyscy bledy!!! a to
forum jest po to aby sobie pomagac, doradzac a nie krytykowac czy nasuwac na
sile jakies metody itp,
no i uwazam ze zla matka miala by w du...pie takie forum i nie szukala by pomocy
by zaspokoic potrzeby swojego dziecka bo to nie lezalo by w jej priorytetach!!!
Pozdrawiam

[atucapijo]

wybacz, ale jesli spala od 13 do 15, a ty probujesz o 16 polozyc ja
znowu spac, to moim zdaniem, nie ma bata, zebys pala. umnie synek
jak mial 4 mce spal po min 2 h aktywnosci, turlania sie po macie,
jedzenia, spiewania, itp. nawet jesli ziewal, to za wczesne
polozenie do lozka konczylo sie tk, ze najpierw sie wiercl i gadal,
bo jeszcze nie byl zmecozny, potem juz byl za bardzo zmeczony,
zaczynal plakac.

[hoop_cola]

wybaczam

i przekopiuję kawalek mojej wczesniejszej wypowiedzi

"potrafi mi po 2 godzinach spania spacerowego obudzic sie, zjesc, trącić łapka zabawkę i ponownie zasnąć -> rekord czuwania 25 minut włączając jedzenie!!!!" taki typ. wiec nie ma tak, ze nie ma bata - jak widac jest

dzis poszłam za radą jednej z dziewczyn z tego watku - nie podoba sie w wyrku, nie chce spac,to wyciągam i zabawa trwa dalej, ale jestem czujniejsza. jak wdze ze oczka sie robią malutkie, to ponownie łózeczko. podziałalo fakt, protest byl, ale gora 10 min i mala odpłynela na 40 min. obudzila sie, zjadła i... przysnela mi na kolanach przy piersi na 1,20 h (obudziłam ją, bo na noc za pozno by mi poszla spac)

[asia_i_p]

Odstawia tę drzemkę.
Moja też pierwszą wywaliła tę i to bardzo wcześnie. I długo tak było, że nie
była dość zmęczona, żeby spać, ale zbyt zmęczona, żeby się bawić.

[tezeth]

moze poprostu dziecku sie spac nie chce!!! Ja swoja corunie nauczylam od
malenkosci zasypiac samej ze smokiem i to tez jest wazne, bo jak nauczysz
dziecko zasypiac np przy kolysaniu za maleńkosci to pozniej ciezko odzwyczaic.
Ja duzo dziecko w ciagu dnia kolysalam, nosilam na rekach (mimo uprzedzen mojej
mamy, ktora uwazala ze jak naucze dziecko to pozniej bede musiala caly czas
nosic - ja tam nie wierze w takie rzeczy, bo dziecko potrzebuje tego) Jak jest
spiaca to klade do lozeczka i mala ladnie zasypia na boczku, chwile pogwaozy
potem cisza i spi. Jak zaczyna plakac to znaczy ze nie chce spac!!! wyjmuje ją i
z pol godzinki-godzinke sie z nią bawię potem znow klade i spi! Nie mozna
dziecka zmuszac do spania, no i najwazniejsze jest jak sie nastawisz do tego
wszystkiego. Ja te zbylam taka nadgorliwa i za wszelka cene chcialam zeby
dziecko spalo od razu! Potem powiedzialam sobie KONIEC. Jak nie chce usnac to
bawimy sie dalej i probujemy znow - bo przeciez kiedys w koncu musi zasnac
Najwazniejsze jest pozytywne nastawienie. A w twoim przypadku jak dziecko spalo
od 13-15 na spacerze to nie oczekuj ze juz o 16 pojdzie spac ponownie!

[18_lipcowa1]

przytulenie przy piersi by coś dało
ale nie ma to jak zwolenniczka tracy

Litości

[joshima]

Pastwicie się nad wątkiem z listopada.

[18_lipcowa1]

ja sie nie pastwię, mnie tam śmieszy to szyszanie, puszczanie
suszarek, odkurzaczy, odkladanie, metody 357 i inne cuda jak
usypianie dziecka jest takie proste....

[insomnia0]

nie kazdego dziecka jest proste... nie uogolniaj..

[barbarka.1]

18_lipcowa1 napisała:

> ja sie nie pastwię, mnie tam śmieszy to szyszanie, puszczanie
> suszarek, odkurzaczy, odkladanie, metody 357 i inne cuda jak
> usypianie dziecka jest takie proste....

napisz proszę w jaki to prosty sposób można uspać dziecko??

[18_lipcowa1]

bierze sie dziecko do łóżka, daje piers, przytula i dziecko zasypia.
dziekuje za uwage.


> napisz proszę w jaki to prosty sposób można uspać dziecko??

[barbarka.1]

18_lipcowa1 napisała:

> bierze sie dziecko do łóżka, daje piers, przytula i dziecko zasypia.
> dziekuje za uwage.
>
>
hehe sposób dobry jak moje dziecko było młodsze ale w tym momencie to cyc służy głownie do jedzenia ale dzięki za wskazówkę

18_lipcowa1

[osiemrazy]

nie wszystkie dzieci usypiają jak słodkie małe aniołki zrozum to wreszcie !!!
ze ty masz takie dziecko to się ciesz, ale nie wmawiaj tego innym ze usypianie
dziecka jest proste w zyciu takiej głupoty nie słyszałam

[kasia.46]

znam ten ból, moja w dzień śpi 2x po 20 min bujana w wózku lub na
rękach, inaczej krzyk, wrzask, nudzenie itd itp, to samo było w nocy
więc przestałam usypiac, bo nie dawałam już rady, kładłam do
łóżeczka pomarudziła czasami się darła trwało to 10-15min
wychodziłam z pokoju, nauczyła się na noc (od 4msc) usypiac sama.
Nie daj żeby dziecko wlazło ci na głowę, staraj się oduczuc, sama
masz wyczucie na ile możesz sobie pozwolic.
(nie znaczy nie kochaj, tak dla jasności dla najbardziej
wrażliwych, trzęsących się mamusiek)

[dziub_dziubasek]

kasia.46 napisała:

> wychodziłam z pokoju, nauczyła się na noc (od 4msc) usypiac sama.
> Nie daj żeby dziecko wlazło ci na głowę, staraj się oduczuc, sama
> masz wyczucie na ile możesz sobie pozwolic.

Ręce opadają... 4 miesięczne dziecko "wchodzi" na głowę. Z czystej złośliwości
by dopiec rodzicom zapewne...
Widać, niektórzy nie potrafią zrozumieć, że jak takie małe dziecko płacze to
znaczy, ze nie ma zaspokojonej jakiejś potrzeby a płacz jest jedynym sposobem
komunikacji. No ale łatwiej odłozyć do łóżeczka niech zaśnie zmęczone płaczem...

[silje78]

a dlaczego usypiasz dziecko, które przed godziną spało przez dwie
godziny? moja córka w tym wieku miała trzy drzemki i przerwy
pomiędzy nimi ok 3h przerwy. może twoej córce nie chciało się spać?
nie zawsze pierwsze ziewnięcie oznacza, że dziecko chce spać.