HISTERIE!!

[kasia_79]

Od kilku dni zauwazylam u mojej prawie 7 mies coreczki histeryczne
zachowania.Podczas lezenia rzuca sie na lozku,przy tym drze sie
histerycznie.Nawet,gdy ja przykladam do piersi,to wygina
sie,rzuca ,skacze.Ogolnie mala jest bardzo zywiolowa,ale wczasniej nic
takiego nie robila.Jak ja mam reagowac na tego typu zachowania??Na pewno nie
chcialabym tego tolerowac.Wiem tylko,ze dziecko od 6 mies jest
gotowe "cwiczyc"wszystkich,moze byc swiadome swego zachowania.Pozdrawiam.

[anka1]

ja juz sie nauczylam ze Dziecko rzadko krzyczy bez powodu. na twoim miejscu
poszlabym do lekarza zeby sie upewnic czy nic Malutkiej nie jest a dopiero
potem zastanawiala sie czy to histeria czy nie.

[kasia_79]

Wlasnie wrocilam od lekarza i Malej nic nie dolega.Poprostu ataki histerii
wynikaja z jej charakteru.Tylko pytalam jak madrze postepowac przy takim
zachowaniu,aby Dziecko nie weszlo nam na glowe.

[mar6]

Zgadzam się z tobą w zupełności,że dziecko szuka wszelkich sposobów, żeby
postawić na swoim, w sensie uzyskać to, czego chce, albo odwieść od czynności,
której sobie nie życzy, albo nie lubi. Nie bez powodu mówi się, że dziecko to
najtwardszy negocjator. Tylko czasami choćby fizycznie nie da się spełnić jego
żądań natychmiast i niestety wtedy może za bardzo się "rozkręcić". Myślę,że do
takiego zachowania skłonne są bardziej te dzieci, dla których jest się na każde
zawołanie, a po drugie te bardziej żywiołowe. U mojej córuni 6m takie histerie
zauważyłam tydzień temu, początkowo podejrzewając kolkę albo ząbkowanie. Szybko
się jednak przekonałam, że to kwestia "ćwiczenia" rodziców jak to nazwałaś.
Staram się nie reagować natychmiast jak tylko zajęknie czy stęknie, ale daję
jej się zastanowić, czy rzeczywiście chce tego, o czym myśli, albo zajmuję ją
czymś innym. Czasami po chwili przestaje się domagać. Jeśli zaczyna już
piszczeć na całego, wtedy często reaguję np. chce na spacer, to wkładam do
wózka jeszcze w domu, jeśli nie chce założyć pieluchy, leży jecze z 15 minut z
gołą pupą, często ubieram ją na rękach i wtedy jest w miarę spokojna (właściwie
nie wiem jak ja to robię).Poza tym w niektórych sytuacjach nie reaguję (np. w
samochodzie). Jak dotąd nie mam sukcesów, ale jestem pełna obaw, bo w końcu
jeśli rzeczywiście już w tej chwili mała świadomie mnie "ćwiczy", to co będzie
za pół roku strach pomyśleć.