Kot + dziecko

[jozica]

Dziewczyny, które macie koty i małe szkraby-napiszcie jak sobie z jednymi i
drugimi radzicie ))
Jestem mamą 9-mies. synka i oczywiscie mam kota (dziewczyna). I ostatnio z
rozsącym zaniepokojeniem obserwuje interakcje obojga. Kot bez przerwy
przychodzi do małego i jak na razie wykazuje się stoickim spokojem i
cierpliwością, o jaka bym jej nie podejrzewała. A mały-jak to mały jak zobaczy
kota przemieszcza sie do niego z prędkością światła i próbuje zaprzyjaźnić sie
"organoleptycznie" czyli złapie za ogon i do buzi, albo pacnie po grzbiecie
łapką-i to tak konkretnie. Kot na razie-zero reakcji, ale boje się, ze w końcu
nie wytrzyma i się odwinie-a to kot charakterny )) Jak sobie radziłyscie?
No bo co? Izolowac ich? Trudno wykonalne. Apele pedagogiczne do małego, ze kot
nie jest zabawka też jakos kurczę nie działaja. A troche się boję...I o małego
o i o kota-żeby jakoś w symbiozie i bez urazów przetrwali ten okres poznawania
świata przez juniora.

[hanula]

Koty traktują dzieci ulgowo. Im dziecko mniejsze, tym kot cierpliwszy. Jak moja
córeczka była malutka - rok, dwa lata - to kot był nieziemsko cierpliwy w
stosunku do niej. Czasem pacnął łapą, ale bez pazurów. A potrafiła mu włożyć
kredkę w oko! Teraz dziecko ma 3 lata i czasem pazurem dostanie, ale tylko
jednym (!) - zostaje pojedyncza dziurka, nie zadrapanie. A przecież znam jego
możliwości, bo mu czasem tabletki do gardła wciskam.
Nie radziłabym na dłużej powierzać niemowlęcia kotu, ale też moim zdaniem nie ma
co się tym zamartwiać. Poza tym gdyby nie przemożna chęć złapania kota, to moje
dziecko nigdy nie nauczyłoby się raczkować, a potem chodzić.

[patkazet]

hej! jestem mama dziewieciomiesiecznego Ryska i osmioletniej kotki - Spinki.
niestety mniej optymistycznie patrze w przyszlosc niz hanula - juz teraz bardzo
niepokoja mnie relacje miedzy synkiem a naszym siersciuszkiem. Rysiek za Spinka
przepada - jego sympatia przejwaia sie rzecz jasna szarpaniem uchwyconej czesci
kociego ciala i wyrywaniem z niego klebow siersci - kot jest ulubiona zabawka,
za ktora rysiek w amoku przemierza cale mieszkanie. na poczatku Spinka po
prostu uciekala, a gdy nie zdazyla (czyt. zaostala zaskoczona we snie) czym
predzej schodzila Ryskowi z drogi. teraz zas, od kilku ladnych tygodni, nasz
kot macha przed oczami Rysia lapa z wysunietymi pazurami i tylko nasza
rodzicielska troska i refleks uchronily synka przed posiadaniem raz
szarpanych oj, nie jest mi do smiechu - wyklady czynione obojgu efektow
rzecz jasna nie przynosza, boje sie, ze pierwsze zadrapanie jest kwestia czasu.
a co wtedy??? bezpieczenstwo Ryska jest sprawa nadrzedna, boje sie, ze bede
musiala powierzyc opieke nad Spinka komus innemu. oby nie. bede wdzieczna za
wszystkie porady. pozdrawiam serdecznie.

[hanula]

> boje sie, ze pierwsze zadrapanie jest kwestia czasu.
> a co wtedy???

Jak to, co wtedy? Dziecko będzie miało zadrapanie. Nie przejmuj się tak, ty
wiesz, jak będą wyglądać kolana twojego skarba, jak się pierwszy raz przewróci
na żwirze? Kot przy tym to pestka.

[malwisienia]

ja mam 3 koty, dwa z nich uciekają od dziecka (9 mcy) a trzeci odpowiada na
zaczepki (ugryzie albo drapnie); przynajmniej tak było na początku, teraz
dziecko już wie że kot może nie pozwala się bezkarnie szarpać i albo wcale go
nie zaczepia albo jak się zapomni to cofa rączkę