dokładny skład szczepionki MMRII ma ktos?

[agawa5]

mam ulotke szczepionki MMR, ale jest niekompletna brak składu szczepionki.
Mój syn jest alergikiem a wszedzie pisze ze nie szczepi sie w przypadku
uczulenia na składniki uzywzne do produkcji szczepionek. Skad wziac
informacje na temat tych składników? w ulotce nie ma opisu ani wypełniaczy
ani subst pomocniczych ani konserwantów.
Myslicie ze sanepid ma?

[zuzaleczka]

też jestem ciekawa bo odwlekam to szczepienie od lutego

[bea-ta]

Zajrzyj tu: forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=577&w=28518888&a=28632054
O bezpieczeństiwe szczepienia w waszym przypadku powinna zdecydowac ta poradnia:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=577&w=28518888&a=28632572
Pozdrawiam, Beata

[bea-ta]

www.przychodnia.pl/el/leki/leki.php3?lek=2670

[gusia210]

Mam pytanie.Jeśli na ulotce MMRII jest napisane że nie szczepi się dzieci
poniżej 18 mż to jak zaszczepić dziecko 13-14 miesięczne.A taki wiek podaje
kalendarz szczepień na mojej książeczce zdrowia.I czy tą drugą czyli priorix
można wcześniej?

[agawa5]

mam tez ten problem

[mika_007]

MMRII jest podobno bezpieczniejsza od Priorixa pod względem składu

[bea-ta]

Hm..widziałam ulotke MMRII i tam we wskazaniach jest napisane, że szczepi sie
dzieci powy. 12mż!????
Natomiast ja szczepiłam Priorixem, bez powikłań poszczepiennych. To nowsza
szczepionka i ta polecam. U mnie w pezychodniach nie stosuje sie już MMRII.
Zreszta szczepionka ta bedzie powtarzana w 10rż. tu jest nowy kalendarz
szczepień na 2006 r.:
www.forumpediatryczne.pl/txt/a,3446,0

[mika_007]

bea-ta napisała:

> Natomiast ja szczepiłam Priorixem, bez powikłań poszczepiennych. To nowsza
> szczepionka i ta polecam.

ja nie polecam -po MMRII reakcji poszczepiennych nie było,po Priorixie i owszem
bo nikt mi nie powiedział,że lepiej odczekać aż dziecko będzie starsze
u nas "efektem ubocznym" Priorixu była "niemowa" -ot po prostu cofnął się
rozwój mowy do ...zera
syn zaczął cokolwiek mówić mając prawie 4 lata

[bea-ta]

Został udowodniony związek opóźnienia mowy ze szczepieniem?czy jest to tak
powiedziane jak w przypadku związku autyzmu ze szczepieniem na świnke-rózyczke i
odre. Powikłania poszczepienienne są związane z st. goraczkowymi, pow. węzłów
chłonnych, czy tzw. odra poronna - bo jakby nie patzrec są to wirusy zywe o
osłabionej zjadliwości. Nie ma zasady w przypadku powikłan poszczepiennych, a
opóxniony rozwój mowy może byc zbiegiem okoliczności. B.

[bea-ta]

Odczyny poszczepienne

Odczyn poszczepienny jest łagodną i trudną do wyeliminowania reakcją
fizjologiczną. Nasilenie tej reakcji jest większe po podaniu żywych szczepionek.

Po BCG :

1. odczyn bezpośredni – szybko znikający biały bąbel o średnicy 7-10 mm
(dowód o prawidłowym śródskórnym podaniu)
2. odczyny późniejsze – po 2-3 dniach niewielki naciek z pęcherzykiem
zawierającym mętną treść (pęcherzy szybko pęka i goi się), po 2-4 tygodniach
może wytworzyć się naciek tworzący krostę, a nawet niewielkie owrzodzenie o
średnicy do 10 mm, po 2-3 miesiącach tworzące bliznę o średnicy powyżej 3 mm
(owrzodzeniu może towarzyszyć odczyn ze strony lokalnych węzłów chłonnych-
powiększenie do 1 cm)

Po komponencie DT występują zazwyczaj reakcje miejscowe pod postacią obrzęku,
bolesności i zaczerwienienia w miejscu wstrzyknięcia ustępujące do 48 h. Można
zastosować okłady z sody oczyszczonej (1 łyżeczka na pół szklanki wody). Podobny
miejscowy odczyn o niewielkim nasileniu może wystąpić po IPV.

Objawy ogólne związane są z komponentą krztuścową DTP i jest to zazwyczaj
niewielkiego stopnia wzrost temperatury ciała, drażliwość, senność, brak
apetytu, wymioty lub wolne stolce. Postępowanie polega na podaniu paracetamolu i
zastosowani diety lekkostrawnej.

Odczyny poszczepienne po szczepieniu p/WZW B mogą myć miejscowe i ogólne
(gorączka, złe samopoczucie, objawy grypopodobne). Mają one łagodny,
przemijający przebieg.

Wzrost temperatury po monowalentnych szczepionka przeciwko odrze, śwince i
różyczce oraz po formie poliwalentnej występuje w drugim tygodniu po szczepieniu.
Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP)

NOP to objawy chorobowe związane czasowo ze szczepieniem, nie zawsze jednak nim
spowodowane. Wynikają z: indywidualnej reakcji danego organizmu lub błędnego
podania czy też niewłaściwego przygotowywania lub przechowywania szczepionek.
Lekarz mający do czynienia z niepożądanym odczynem poszczepiennym ma obowiązek
zawiadomić o tym terenową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną. NOP dzieli się na
miejscowe (nacieki, owrzodzenia, ropnie o różnym nasileniu, odczyny węzłowe,
ogólne (podwyższenie temperatury ciała, rozdrażnienie, brak apetytu, złe
samopoczucie, bóle mięśni i stawów, zespół hipotensyjno-hiporeaktywny, ciągły
płacz, biegunka, wymioty, wysypki, małopłytkowość, zapalenie przyusznic,
zapalenie jąder, posocznica), odczyny alergiczne (zmiany skórne, skurcz
oskrzeli, obrzęki, ostra reakcja nadwrażliwości do dwóch godzin po zaszczepieniu
oraz natychmiastowy wstrząs anafilaktyczny), neurologiczne (aseptyczne zapalenie
mózgu, porażenia wiotkie –VAPP, zespół Guillain-Barre). Za powikłanie
poszczepienne uważa się również śmierć dziecka w okresie 30 dni po szczepieniu.

Po BCG NOP występują bardzo rzadko i wynikają zazwyczaj z nieprawidłowo
technicznie podanego szczepienia. Są to owrzodzenie lub ropień o średnicy
powyżej 10 m u noworodków i powyżej 20 mm u dzieci starszych, utrzymujące się
powyżej 3 miesięcy, ropnie podskórne, odczyny węzłowe (powiększenie powyżej 1
cm, zmiany ropne), uogólnione zakażenie prątkiem BCG- prosówka, zapalenie kości
(przyczyną mogą być zaburzenia odporności), keloid, przyspieszony odczyn
poszczepienny tzw. poronny fenomen Kocha- pojawia się od 2-7 dni po szczepieniu
jako nacieczenie, a następnie owrzodzenie o średnicy kilku cm, goi się samoistnie.

VAPP (vaccine associated polio paralisys) jest to rzadkie powikłanie po podaniu
OPV (1 na 10 mln szczepionych). Związane jest z infekcją żywym dzikim szczepem
wirusa polio użytym do uodparniania i manifestuje się wiotkimi, najczęściej
asymetrycznymi porażeniami. Największe ryzyko tego powikłania mają niemowlęta
dotychczas nieszczepione (obecnie pierwsza i druga dawka to IPV), osoby z
zaburzeniami odporności, zarówno zaszczepione jak i z otoczenia szczepionych
dzieci (wirus wydalany jest z kałem przez wiele tygodni po szczepieniu). Dzięki
powszechnemu wprowadzeniu do kalendarza szczepień IPV, ryzyko VAPP znacznie się
zmniejszyło. Należy jednak pamiętać o zagrożeniu jakie stanowi wydalany przez
zaszczepione OPV dziecko dla nieuodpornionego niemowlęcia oraz osób z
zaburzeniami odporności. IPV jest szczepionką bardzo bezpieczną nie notowano
niepożądanych odczynów poszczepiennych.

Powikłaniami związanymi z komponentą krztuścową DTP jest gorączka powyżej 39ºC,
zespół hipotensyjno-hiporeaktywny: hipotonia naczyniowa, spadek RR, obniżone
napięcie mięśniowe, brak kontaktu z otoczeniem oraz ciągły płacz (krzyk o
wysokich tonach) trwający ponad 3 godziny.

U około 15 % szczepionych dzieci między 5 a 12 dniem może pojawić się
zmodyfikowana infekcja odrowa (dziecko jest niezakaźne dla otoczenia) trwająca 2
dni. Objawy to najczęściej gorączka, rzadziej drobnoplamista wysypka, zaburzenia
ze strony przewodu pokarmowego z nieżytem górnych dróg oddechowych. Bardzo
rzadko ( 1 na 1-3 mln szczepionych) dojść może do poszczepiennego zapalenia mózgu.

Bardzo rzadkim NOP po szczepieniu przeciw świnkowym jest zapalenie jąder lub
przyusznic. Zapalenie mózgu po szczepieniu przeciwko śwince jest wprawdzie
łagodnym i nie pozostawiającym trwałych następstw powikłaniem, jednak w celu
jego eliminacji wskazane jest stosowanie szczepionek zawierających atenuowany
szczep świnkowy Jeryl Lynn.

NOP występujące po szczepieniu przeciwko różyczce to: podwyższenie ciepłoty
ciała, rożyczkopodobna wysypka, powiększenie zausznych węzłów chłonnych, obrzęk
i bolesność stawów oraz trombocytopenia. Powikłania poszczepienne po
zastosowaniu poliwalentnej szczepionki p/odrze, śwince i różyczce są takie same
(i nie częstsze) jak po zastosowaniu szczepionek monowalentnych. Nie udowodniono
zwiększonej zachorowalności na choroby OUN ani zapalne choroby jelit po
zastosowaniu szczepionki poliwalentnej.

[bea-ta]

PIERWSZY ROK ŻYCIA

W ciągu 24 godzin po urodzeniu

- wirusowe zapalenie wątroby typu B (wzw B): pierwsza dawka

- gruźlica (szczepionka BCG)

Po 6 tygodniach (optymalnie 6-8 tydzień życia)

- wirusowe zapalenie wątroby typu B (wzw B): druga dawka

- błonica, tężec, krztusiec (DTP): pierwsza dawka

Po kolejnych 6 tygodniach (przełom 3 i 4 miesiąca życia)

- błonica, tężec, krztusiec (DTP): druga dawka

- polio IPV: pierwsza dawka

Po kolejnych 6 tygodniach (5 miesiąc życia)

- błonica, tężec, krztusiec (DTP): trzecia dawka

- polio IPV: druga dawka

Po kolejnych 6 tygodniach (przełom 6 i 7 miesiąca życia)

- wirusowe zapalenie wątroby typu B (wzw B): trzecia dawka

DRUGI ROK ŻYCIA

W 13-14 miesiącu życia

- odra, świnka, różyczka: szczepionka potrójna - pierwsza dawka

W 16-18 miesiącu życia

- błonica, tężec, krztusiec (DTP): czwarta dawka

- polio IPV: trzecia dawka

Czwarta dawka DTP i trzecia dawka IPV kończą cykl szczepień podstawowych
zaplanowanych na pierwszy i drugi rok życia. Następne szczepienia zaplanowane są
dopiero na okres bezpośrednio poprzedzający pójście do szkoły oraz okres
szkolny. Uwaga! Opisując w kalendarzu szczepień wiek dziecka przyjęto zasadę, że
przykładowo pojęcie "szósty rok życia" oznacza dziecko, które ukończyło pięć
lat, a "dziecko w piątym miesiącu życia" to dziecko, które skończyło 4 miesiące itd.

SZÓSTY ROK ŻYCIA

- błonica, tężec, krztusiec (DTaP): pierwsza dawka przypominająca. Uwaga! W
szóstym roku życia stosujemy szczepionkę zawierającą acellularny (bezkomórkowy)
komponent krztuśca

- polio OPV: pierwsza dawka przypominająca. Uwaga! W szóstym roku życia podajemy
doustną szczepionkę przeciwko polio

10 ROK ŻYCIA

- odra, świnka, różyczka: szczepionka potrójna - dawka przypominająca

Uwaga!

Ze względu na zmianę w kalendarzu na rok 2006 polegającą na przesunięciu dawki
przypominającej przeciwko odrze, śwince i różyczce z siódmego na dziesiąty rok
życia oraz zlikwidowaniu stosowanej wcześniej pojedynczej szczepionki przeciwko
różyczce u dziewcząt w 13. roku życia, na okres przejściowy wprowadzono także
szczepienia potrójne u dziewcząt w 11 i 12 roku życia.

Tak więc aktualnie szczepimy masowo szczepionką potrójną (odra, świnka,
różyczka) całą populację w 10 roku życia oraz dodatkowo wszystkie dziewczęta w
11 i 12 roku życia. Jest to rozwiązanie niezbędne aby objąć szczepieniami
przeciwko odrze, śwince i różyczce całą populację w wieku 10-13 lat, w tym
dzieci w wieku powyżej 10 lat, które w roku ubiegłym nie otrzymały jeszcze
szczepionki MMR, a które jednocześnie nie otrzymają już szczepionki pojedynczej
przeciwko różyczce w wieku 13 lat.

11 ROK ŻYCIA

- odra, świnka, różyczka: szczepionka potrójna - dawka przypominająca
(dziewczęta - zgodnie z uwagą szczegółowo opisaną powyżej)

12 ROK ŻYCIA

- odra, świnka, różyczka: szczepionka potrójna - dawka przypominająca
(dziewczęta - zgodnie z uwagą szczegółowo opisaną powyżej)

14 ROK ŻYCIA

- błonica, tężec (DT) - druga dawka przypominająca

- wirusowe zapalenie wątroby typu B (wzw B): w 14 roku życia należy "wyłapać"
dzieci, które nie były wcześniej zaszczepione przeciwko wzw B i zastosować u
nich 3-krotne szczepienie w cyklu 0-1-6 miesięcy

19 ROK ŻYCIA

- błonica, tężec (DT) - trzecia dawka przypominająca

UWAGI

1) W roku 2006 dokonano poważnych zmian w zakresie szczepień przeciwko gruźlicy.
Aktualnie odstąpiono od masowych szczepień dzieci w 7 i 12 roku życia.
Odstąpiono także od obowiązku oceny blizny poszczepiennej w 12 miesiącu życia.
Zaleca się jedynie, aby w 12 miesiącu sprawdzić w dokumentacji, czy po urodzeniu
zostało wykonane szczepienie BCG. Dzieci, które z różnych przyczyn nie zostały
zaszczepione po urodzeniu powinny otrzymać szczepionkę BCG w 12 miesiącu życia,
oczywiście o ile nie istnieją inne przeciwwskazania.

2) Odnośnie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jeszcze raz
podkreślono, że osoby zaszczepione trzykrotnie w ramach szczepienia podstawowego
(w schemacie 0-1-6 miesięcy) nie wymagają szczepień przypominających. Dawki
przypominające przewidziano jedynie dla osób z poważnymi chorobami przewlekłymi,
zwłaszcza dla osób dializowanych oraz dla chorych z niedoborami odporności.

3) Podawane w wywiadzie zachorowanie na odrę, świnkę, lub różyczkę nie jest
przeciwwskazaniem do podania szczepionki potrójnej przeciwko tym chorobom.
Należy jedynie przestrzegać odstępu 2 miesięcy od wyzdrowienia. W 10, 11 lub 12
roku życia należy zaszczepić także dzieci szczepione już raz przeciwko odrze
według starego schematu, to jest w 7 roku życia. Dotyczy to zarówno dzieci
szczepionych w 7 roku życia szczepionką pojedynczą, jak i dzieci, które
otrzymały wówczas szczepionkę potrójną.

4) Oprócz szczepień obowiązkowych, refundowanych z budżetu państwa, istnieje
szereg szczepień dodatkowych (tzw. szczepień zalecanych). Muszą one być opłacone
przez rodziców, ale są często bardzo ważne dla pełnego zabezpieczenia dziecka
przed groźnymi chorobami zakaźnymi. W szczególności należy rekomendować
dodatkowe uodpornienie dzieci następującymi szczepionkami:

- szczepienie przeciwko Haemophilus influenzae

Zalecana u wszystkich zdrowych dzieci w wieku powyżej 2 miesięcy.

- szczepienie przeciwko Streptococcus pneumoniae (pneumokoki)

Wprowadzenie na rynek nowej szczepionki skoniugowanej, skutecznej już u
niemowląt, spowodowało zmianę zaleceń w stosunku do roku 2005. Szczepienie nadal
nie jest refundowane jako szczepienie obowiązkowe, ale jest zalecane jako
szczepienie dodatkowe wszystkim zdrowym dzieciom w wieku od 2 miesiąca do 2 roku
życia (szczepionka skoniugowana).

- szczepienie przeciwko ospie wietrznej

Zalecane wszystkim dzieciom (niezależnie od wieku), które nie chorowały na ospę
wietrzną.

- szczepienie przeciwko grypie

Zalecane wszystkim osobom przewlekle chorym oraz osobom ze stanami obniżonej
odporności, jak również osobom narażonym na kontakty z dużą liczbą ludzi.

- szczepienie przeciwko wzw A

Zaleca się jako dodatkowe szczepienie u dzieci i młodzieży, które nie chorowały
na wzw A

- szczepienie przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu

Zalecane osobom przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby

- szczepienie przeciwko Neisseria meningitidis (meningokok)

Zalecane w szczególności dzieciom z niedoborami odporności

Pełny tekst komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczącego Programu
Szczepien Ochronnych na rok 2006 znajduje się na stronach internetowych
Ministerstwa Zdrowia i GIS.

Piśmiennictwo:

1) Program szczepień ochronnych na rok 2006. Załącznik do komunikatu Głównego
Inspektora Sanitarnego z dnia 14 marca 2006 w sprawie zasad przeprowadzania
szczepień ochronnych przeciw chorobom zakaźnym w 2006 roku.

2) Program szczepień ochronnych na rok 2005. Załącznik do komunikatu Głównego
Inspektora Sanitarnego w sprawie zasad przeprowadzania szczepień ochronnych
przeciw chorobom zakaźnym w 2005 roku

[bea-ta]

Prawdziwe przeciwwskazania do szczepień

1) Każde szczepienie należy odroczyć w przypadku ostrych stanów chorobowych lub
zaostrzenia choroby przewlekłej. Po ustąpieniu ostrej infekcji (zwykle 7-14 dni
po jej wyleczeniu), lub po opanowaniu zaostrzenia choroby przewlekłej, należy
dziecko ponownie włączyć do programu szczepień.

2) Dzieci z istotnymi zaburzeniami odporności trwale nie mogą być szczepione
szczepionkami żywymi (gruźlica, odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna, polio
doustne). Mogą być za to szczepione szczepionkami zabitymi.

3) Szczepienie żywymi szczepionkami trzeba odroczyć o 3-6 miesięcy od chwili
podania dziecku preparatu krwi (np. przetoczenie krwi z powodu anemii) lub
preparatów immunoglobulin.

4) Udokumentowane w wywiadzie nasilone reakcje alergiczne typu anafilaktycznego
(pokrzywki, wstrząs) po określonych substancjach, stanowią przeciwwskazanie do
szczepień preparatami, które zawierają dany antygen (np. antygen białka kurzego
zawarty w szczepionkach przeciwko odrze, lub neomycyna spotykana w niektórych
szczepionkach- odra, polio, różyczka). Należy poszukiwać alternatywnych
szczepionek, nie zawierających substancji o udokumentowanym negatywnym wpływie
na dane dziecko.

5) Przeciwwskazaniem do szczepienia przeciwko krztuścowi stanowią postępujące
choroby neurologiczne oraz wrodzone choroby metaboliczne przebiegające z
uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Szczepienie należy ponadto odroczyć u
dzieci w trakcie diagnostyki neurorozwojowej, zwłaszcza podejrzewanych o choroby
postępujące lub encefalopatię padaczkową.

6) Przeciwwskazaniem do podawania kolejnych dawek szczepionki przeciwko
krztuścowi jest wystąpienie po poprzedniej dawce poważnych objawów
niepożądanych, takich jak: zaburzenia świadomości, drgawki, przewlekły trwający
ponad 3 godziny płacz lub krzyk, gorączka do ponad 39 stopni lub epizod
zwiotczenia albo utraty przytomności, nie wyjaśniony innymi przyczynami,
występujące w ciągu 3 dni po szczepieniu. W tych przypadkach należy rozważyć
zastosowanie tzw. szczepionki acellularnej.

7) Przeciwwskazaniem do podania doustnej szczepionki przeciwko polio są
przewlekłe biegunki, zespół krótkiego jelita, lub jelitowy zespół złego
wchłaniania. W tych przypadkach można podać szczepionkę zabitą, pozajelitową.

8) Szczepienie przeciwko gruźlicy wykonywane tuż po urodzeniu, powinno być
odroczone u noworodków w ciężkim stanie klinicznym oraz u wszystkich urodzonych
przed 32 tygodniem lub z masa poniżej 2000 g

9) Należy odstąpić od kontynuowania szczepienia jeżeli po poprzedniej dawce
danej szczepionki wystąpił epizod nasilonego odczynu alergicznego o charakterze
anafilaktycznym (wstrząsowym).

10) Zaleca się dużą ostrożność w kwalifikacji do szczepień w przypadku istnienia
u dziecka chorób na podłożu autoimmunologicznym (toczeń trzewny, młodzieńcze
przewlekłe zapalenie stawów, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, lub tarczycy,
gorączka reumatyczna, kłębuszkowe zapalenie nerek i inne).

Błędne przeciwwskazania do szczepień.

W sytuacjach innych niż opisane powyżej zasadniczo nie ma przeciwwskazań do
wykonania planowego szczepienia. W szczególności za błędne przeciwwskazania,
powodujące nieuzasadnione zwolnienia ze szczepień, uważa się występowanie takich
stanów jak:

1) Niewielkie dolegliwości infekcyjne dróg oddechowych, z temperaturą nie
przekraczającą 38,5 stopnia

2) Alergia, astma, sapka, katar sienny i inne objawy alergii (za wyjątkiem
okresów zaostrzeń)

3) Wcześniactwo lub niska urodzeniowa masa ciała

4) Niedożywienie

5) Drgawki w wywiadzie u innych członków rodziny

6) Antybiotykoterapia (za wyjątkiem ostrych infekcji), niskie dawki sterydów,
lub ich stosowanie wziewne albo na skórę

7) Wyprysk, lub miejscowe stany zapalne skóry

8) Przewlekłe choroby serca, płuc, nerek i wątroby będące aktualnie w okresie
wyrównania.

9) Choroby neurologiczne ze stabilnym (nie postępującym) stanem neurologicznym-
np. wodniaki podtwardówkowe bez niepokojących objawów neurologicznych,
opóźnienie rozwoju psychoruchowego bez padaczki, mózgowe porażenie dziecięce
(bez predyspozycji do drgawek), zespół Downa.

10) Dzieci z drgawkami w wywiadzie, leczone lekami przeciwpadaczkowymi, u
których od co najmniej 12 miesięcy nie występują drgawki- mogą być szczepione
zgodnie z kalendarzem, nawet przeciwko krztuścowi- szczepionką acellularną, pod
osłoną profilaktycznych leków przeciwgorączkowych.

W sytuacjach wątpliwych należy zasięgnąć opinii Poradni Konsultacyjnych do spraw
szczepień, znajdujących się w każdym województwie.

Piśmiennictwo:

Woynarowska B., Szajnert-Milart I "Uodpornienie sztuczne przeciw chorobom
zakaźnym u dzieci i młodzieży" Wyd. Czelej, Lublin 1997.

Immunization Policy. Expanded Programme on Immunization, WHO Document
WHO/EPI/GEN/95, 3, 1995.

[bea-ta]

Szczepionka MMR podana dziecku przed 12 miesiącem życia ma mniejszą skuteczność.
W Polskim kalendarzu szczepień szczepionka MMR (przeciwko odrze, śwince i
różyczce) jest zalecana dzieciom w przedziale wieku 13-15 miesięcy. Ze względu
na dość liczne przypadki odry u niemowląt, rozważa się możliwość stosowania tego
szczepienia u dzieci poniżej 12 miesiąca życia. Badacze amerykańscy dokonali
analizy odsetków serokonwersji przeciwko odrze, uzyskiwanej po szczepieniu MMR
dzieci w wieku 9, 12 lub 15 miesięcy. Serokonwersję uzyskano u 98% dzieci w
wieku 15 miesięcy, 95% dzieci 12-miesięcznych i jedynie 87% dzieci szczepionych
w wieku 9 miesięcy. Wyniki badań potwierdzają mniejszą skuteczność szczepionki
MMR u niemowląt. Szczepienia MMR nie powinno się wykonywać u dzieci poniżej 12
miesiąca życia.
Szczepienie przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR) zwiększa przejściowo ryzyko
wystąpienia drgawek gorączkowych, ale ani samo szczepienie, ani wystąpienie
drgawek po szczepieniu nie jest związane ze zwiększonym ryzykiem padaczki.

Szczepionka MMR przeciwko odrze, śwince i różyczce była podejrzewana o
sprzyjanie wystąpieniu drgawek gorączkowych i padaczki. Badacze z Danii dokonali
analizy zdrowotności 439.251 dzieci, które otrzymały szczepionkę MMR. W tej
grupie było 17.986 dzieci, które przynajmniej raz w życiu miały napad drgawkowy.
U 973 dzieci napad wystąpił w ciągu 2 tygodni od szczepienia. Analiza
statystyczna wykazała zwiększenie ryzyka drgawek w ciągu 2 tygodni po
szczepieniu MMR (2.75; 95% confidence interval [CI], 2.55-2.97). Nie wykazano
natomiast zwiększenia ryzyka wystąpienia drgawek w okresie późniejszym. Dzieci z
drgawkami po szczepieniu miały nieznacznie zwiększone ryzyko nawrotu drgawek
(RR, 1.19; 95% CI, 1.01-1.41), ale nie wykazano zwiększenia ryzyka rozwoju
padaczki (RR, 0.70; 95% CI, 0.33-1.50). Szczepienie przeciwko odrze, śwince i
różyczce (MMR) zwiększa przejściowo ryzyko wystąpienia drgawek gorączkowych, ale
ani samo szczepienie, ani wystąpienie drgawek po szczepieniu nie jest związane
ze zwiększonym ryzykiem padaczki.
Badania epidemiologiczne przeprowadzone na 1005 dzieciach wykazały, że
szczepienie przeciwko odrze, oprócz działania zapobiegającego zachorowaniu na
odrę, dodatkowo zmniejsza ryzyko rozwoju alergii i astmy.
W piśmiennictwie medycznym wysuwa się hipotezy, że szczepionka przeciwko odrze
nie tylko chroni przed zachorowaniem na tę groźną chorobę, ale dodatkowo zmienia
funkcję układu immunologicznego, zmniejszając ryzyko alergii. W celu
potwierdzenia tej tezy badacze z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie zbadali
1005 dzieci, które były obserwowane przez 3 lata. Wykazano, że u dzieci, które
zostały zaszczepione przeciwko odrze, ryzyko rozwoju różnorodnych odczynów
alergicznych zmniejszyło się niemal o połowę w stosunku do dzieci nie
szczepionych (OR = 0.58; 95% CI: 0.42-0.80). Dokładnie o połowę zmniejszyło się
też ryzyko rozwoju astmy oskrzelowej (OR = 0.50 95% CI: 0.24-1.00). Zdolność
wpływania wirusa odry na czynność układu immunologicznego jest znana od lat.
Wydaje się, że to działanie może być korzystne w aspekcie profilaktyki rozwoju
chorób alergicznych. Nie należy unikać szczepienia dzieci szczepionką przeciwko
odrze.

[agawa5]

widze ze jestes specjalistą w temacie. Powiedz mi jeszcze na ile lat daje
odpornosc szczepienie MMR (1 dawka) ?

A tak wogóle to nie zgadzam sie z tym ze jak ktos chorował na te choroby to tez
musi sie szczepic. Czytałam ze przechorowanie daje dozywotnią trwała odpornosc
wiec nakaz szczepienia w tym przypadku jest nabijaniem kasy firmom
farmaceutycznym.

[agawa5]

niestety nie jestem lekarzem i nie moge sie tam zalogowac aby zobaczyc aktualny
kalendaz szczepien ((

Tu jest napisane że nie szczepi się dzieci poniżej

[gusia210]

18 mż.

www.przychodnia.pl/el/leki/leki.php3?lek=2670

[bea-ta]

W pediatrii jest wiele leków od jakiegoś wieku, które dopuszcza sie do
stosowania wcześniej. Nie szczepi się ta szczepionka poniżej 12mż., a to ze
względu na małą skutecznośc, bo robiono juz w tym kierunku badania, aby
uchronić i mlodsze maluchy przed zakażeniem na w/wym. choroby biorąc pod uwage
ew. powikłania. Maluch 13-14mż może byc zaszczepiony to wytyczne z pkt.
szczepień w całej PolsceSzcepionka MMR II jest jedna właśnie firmy MSD i
o niej mówimy. Drugim preparatem jest Priorix. Beata

[zuzaleczka]

własnie dlatego odczekuję jak długo sie da
moja cóka też miała termin po skończonych 13 m-cach, ale zachorowała i tak sie
to odciąga (i dobrze).

[gusia210]

my też na razie czekamy bo chory(zapalenie krtani)
będziemy znowu zastanawiać się za miesiąc