po depresji

[edzia44]

moja córcia ma 6 miesięcy a ja jestem po ciężkiej depresji poporodowej, która
trwała od narodzin 3 miesiące,jeżdziłam do psychiatry, brałam leki. Był to
bardzo ciężki okres dla mojej rodziny a zwłaszcza dla mamy, która to bardzo
przeżyła,nie wiem jak poradziałabym sobie bez męża , siostry i mamy, którzy
bardzo mnie wspierali w tym czasie.Minęło troche czasu od tamtych wydarzeń,
mam nianie, ponieważ sobie nie radziłam ale ciągle nasuwa mi się myśl, że ja
mojej córeczki nie kocham tak jak powinnam, często mnie denerwuje, jak płacze
to mnie to wręcz doprowadza do szału, ciesze się jak ją mama albo siostra
zabierają, wcale za nią nie tęsknie, jestem jak robot...to dla mnie straszne
ale nic nie moge na to poradzić, wole przebywać ze starszą córką. Dodam że
nasza mała córeczka była oczekiwana i zaplanowana.Nie wiem co robić?? Jka
zbliża się sobota i niedziela ,kiedy jestem z nią cały dzień to boli mnie
żołądek i odliczam czas do wieczora jak pójdzie spaćpomóżcie

[aniatomek3]

depresji nie mam a czasem dziecko dbardzo mnie denerwuje więc chyba to już
normalne. Przejmować się nie przejmuj, tylko staraj się z córką jakoś pobawić
aby to dla Ciebie też była radość a z czasem będzie coraz lepiej!
Pozdrawiam i życzę powodzenia!!!

[jbasko]

a ja uważam, ze ta depresja po porstu do końca Ci nie minęła, zobaczysz, jeszcze
będziesz szcześliwa z powodu małej.

[blueluna]

Dokladnie.
Na razie malutka jest od Ciebie bardzo zalezna, wymaga ciaglej opieki, Ty sie
jeszcze nie do konca pozbieralas.
Gdy zacznie juz sama biegac, mowic do Ciebie mamo, gdy zacznie bawic sie z
siostra, robic smieszne rzeczy, glupie miny, gdy sie o cos uderzy i od razu
przyleci do Ciebie z placzem po pomoc i przytulenie, to zobaczysz, wszystko
zacznie wygladac inaczej
Ty nie bedziesz miala az takiej presji opieki nad dzieckiem jak to jest przy az
takim maluchu jak teraz (znam to) - a i wieksza znacznie komunikatywnosc
dziecka tez zrobi swoje

[blablatka]

musisz dac sobie jeszcze trochę czasu,opieka nad takim szkarbem dla matki bez
takich przejść jak Twoje(depresja poporodowa) wyczerpująca..ja też często
miewam "doły" i najchętniej zaszyłabym się w piwnicy z zapasem chipsów, zimnym
piwkiem i stertą głupawych gazet-po prostu aby zrobić coś niezobowiązującego,
nie wymagającego ciągłego myślenia i koncentracji...mój synek jest tak
absorbujący, że chwile kiedy śpi zwykle wykorzystuję na prace domowe..chociaż
staram się wykrzesić trochę dla samej siebie...
trzymaj się i myśl pozytywnie!!!!
przesyłam pozytywną energię)
gg4975740

[reniuta67]

Czesc! mam 39 lat i mojego pierworodnego urodzilam w wieku23 lat , potem byla
Maja-dzis juz ma 10 lat, a teraz przytrafila nam sie Ania-2 m-ce .KIedy
urodzilam mojego wyczekiwanego Grzesia(ktory wlasnie polecial na dziewczyny-
16lat i hormony buzuja) to przez pierwszy miesiac czulam tylko zal ze jest, ze
ryczy , ze ciagle wisi przy cycu, ze nie spi, ze wogole to po co mi to dziecko
bylo .Nie kapalam go zeby tylko przez chwile go nie widziec na oczy i miec od
niego spokoj , ajak zostawalam sama w domu to do 15 patrzylam kiedy moi rodzice
wroca zpracy a maz z uczelni. Czulam sie pokrzywdzona przez los. Tak bylo przez
jakis 1-2 miesiecy .Az nagle po cos poszlam do lazienki jak moj maz i mama
kapali Grześka i zobaczylam te jego male stopki wystajace z recznika i poczulam
(doslownie !!!) jak zalewa mnie fala czulosci i milosci do tej malej istotki.Od
tamtego czasu te dziwne "strachy"-czyli deprecha odeszly w niepamiec .Zycze Ci
szybkiego dojscia do formy i pamietaj ze to tylko depresja ktora ma kazda
swieza mama w mniejszym lub wiekszym stopniu. Acha!!! przy drugim i trrzcim
dziecku odepresji pisze sie tak ja teraz-pocieszając takie jak ty Bidulki-
POWODZENIA TO PRZEJDZIE!!!!!!!!

[gosika78]

Na pocieszenie mogę Ci tylko powiedzieć, że jaboję się każdego kolejnego dnia z moim dzieckiem. Jakoś tak jest, że każdy kolejny dzień mija a ja żyję... Tylko skąd brać siły Mówię sobie, że to minie i przyjdą lepsze chwile, trzymajmy się, pozdrawiam

[aniak37]

Ja nie mialam depresji tylko szok poporodowy. trwalo tpo moze pol roku albo i
dluzej. Mala ma teraz 10 miesiecy a ja sie zastanawiam jak moglam nie cieszyc
sie z takiej kochanej niuni. Wszytsko Ci minie musi to tylko potrwac staraj sie
myslec pozytywnie o coreczce. A milosc do niej sama przyjdzie jak tylko sie
pozbierasz. Pozdrawiam