goście u noworodka

[milja7]

Dziewczyny, od kiedy pozwalałyście rodzinie i znajomym na oglądanie
maluszka? I czy korzystałyście z zaproszeń np. na imieniny z
miesięcznym dzieckiem? Bardzo Was proszę o radę, bo nasza niunia się
jeszcze nie urodziła, a już wszyscy się zapowiadają z wizytami -
jestem tym przerażona!

[oli77]

Ja przyjęłam wszystkich chętnych pierwszego dnia po powrocie ze szpitala. Potem
miałam chyba 10 dni spokoju (byłam bardzo obolała), a potem kolejne odwiedziny
tych którzy nie zdążyli na początku. Jeszcze wtedy niechętnie, bo nie mogłam
siedzieć-chodzić. Z czasem wyregulowało sie wszystko... ale fakt, że kiedy tyłek
boli, to nie chce się niczego.

[monikaa13]

wiesz co, zalecenia sa takie by przez pierwsze dwa tygodnie, miesiac
ograniczyc wizyty u dziecka do najblizszej rodziny, typu rodzice,
rodzenstwo, zadnych ciotek, wujkow, kuzynek, kuzynow i kolezanek z
pracy
do mnie przychodzila tylko moja mama, ale za to codziennie,
doprowadzalo to mnie do szalo, ciagle te jej wskazowki, to ze zle
robie, to ze powinnam robic tak a nie inaczej, tamto, siamto,
masakra, chodzilam cala w nerwach, poniewaz mielismy duzo klopotow z
corka to jeszcze moja mama ciagle nas nawiedzala i denerwowala
wiesz to nie tylko chodzi o dziecko, ale tez o ciebie, jestes po
porodzie, zle sie czujesz, nie mozesz chodzic, akurat ja nie moglam
bo bylam po cc
dziecko co chwile chce ssac piersi

naprawde jest duzo zajec, a tu goscie sie zwalaja, koszmar

nie wiem jak jest u ciebie i jak ty to odbierasz, ja bardzo sie
wkurzalam jak do mnie ktos przychodzil, najlepiej czulam sie sama z
mezem i dzieckiem

ale kazdy jest inny

pozdrawiam

[milja7]

No właśnie mam te same odczucia. Jeszcze tego nie doświadczam ale na
samą myśl że wszyscy mi się będą zwalać na głowę, chuchać na moje
maleństwo i gapić się jak karmię robię się wściekła. Najchętniej bym
ich odizolowała do czasu aż sobie wszystko poukładamy i sami się z
tym oswoimy, ale jak tu im powiedzieć, że na początku wcale nie chcę
ich widzieć...

[eli81]

fatalnie, ja dopiero planuję zajść w ciążę, ale jak sobie pomyślę o wizytach
teściowej (a lubi się wpraszać) to mnie ciarki po prostu przechodzą...chyba
uprzedzę wcześniej wszystkich że przez 2-4 tygodnie nie ma wizyt, tylko czy mnie
posłucha (teściowa...)?
Wiem że każdy nie może się doczekać (zwłaszcza świeżo upieczeni dziadkowie), ale
potrafię sobie wyobrazić jakie to może być męczące dla niewyspanej mamy,
zwłaszcza po cc...

[aniaka77]

Najlepiej zapraszaj tylko tych, których obecność sprawia Ci
przyjemność. Moi rodzice przyjeżdżali najpierw do szpitala
codziennie (leżałam przez 5 dni), a potem w domu odwiedzali nas co
drugi dzień. Dzięki temu na pierwszy spacer wyszlismy właśnie z nimi
i okazali się bardzo pomocni. Ale nigdy nie skrytykowali mnie za
nic, co robiłam z dzieckiem, nic nie doradzali, bo raczej nie czuli
się ekspertami. Za to moja mama uwielbiała (i nadal bardzo lubi)
siedzieć ze mna, kiedy karmię piersią, sama nigdy nie karmiła i
wydaje się jej to takie niezwykłe. A mnie nie krępuje. Teść wpadł z
wizytą duzo, duzo później, nie chciał przeszkadzać, a znajomi
wpadali mniej wiecej od kiedy malutka skończyła 10 dni, zreszta ona
wtedy przez większosć czasu spała a nam potrzebne było towarzystwo.
Akurat po porodzie nietrudno znaleźć pretekst, zeby wizyty gości
odłożyć o kilka tygodni i wydaje mi się, że nikt nie powinien się
obrazić.

[angelik1]

z wizytami raczej ostrożnie przy noworodku. U mnie wizyt nie było. Takie było
moje życzenie. Po porodzie to chyba ostatnia rzecz na jaką miałam ochotę. A poza
tym-choroby. Niestety nie każdy zdaje sobie sprawę, że chorym, nawet lekko, do
noworodka się nie chodzi.Ja urodziłam w zimie, wszyscy dokoła kichali i
zakazałam wizyt. Ci rozsądni zrozumieli a reszta mało mnie obchodzi. Moje
dziecko i jak byłoby chore to byłby tylko mój problem. Nie gości.Aha, teściowej
też nie wpuszczałam.

[beatiness]

Zuzinke odiwedzali dzadkowie i rodzeństwo moje i męża, a po miesiącu
pomału zaczęli napływać kolejni goście

[margo_kozak]

no ja jeszcze jak bylam w ciazy to nie chcialam odwiedzin.
dalsza rodzina przyjechala po ok 3 tygodniach a to dlatego ze
mieszkaja daleko
pozniej im dluzej siedzialam w domu, a maz w pracy tym bardziej
chcialam gosci, z kims pogadac odpoczac od dziecka
na imieniny z malym poszlismy jak mial 6 tygodni

[bathilda]

Ja uważałam i nadal uważam, że 6 tygodni połogu jest dla matki i dziecka na
dojście do siebie a nie na wizyty. Rodzice i teściowie odwiedzili mnie jeszcze w
szpitalu, potem byli parę razy w domu. Ale wszystkim co dzwonili z gratulacjami
wprost mówiłam "bardzo chętnie pokażemy Wam Piotrka, ale to musi poczekać aż
skończy 6 tygodni, bo takim maluchom nie można wprowadzać obcych bakterii". I
powiem Ci że nikt się nie buntował. Jak ktoś się dziwił to mówiłam, że takie
jest zalecenie pediatry i koniec pieśni.

A co do wizyt to mój Piotrek prze pierwszy miesiąc, a może i dwa był w stanie
wytrzymać bez beczenia 30-40 minut. I jak zaczynał to zaraz leciała moja
mama/teściowa/tata/teść/brat/dziadkowie i u kogo tam jeszcze mogliśmy być z
radami, że na pewno głodny, ma mokro albo chce spać. Dostawałam szału. Dlatego
radzę ostrożnie z wizytami w pierwszych tygodniach.

[donna28]

U nas było tak. Jak wróciłam ze szpitala z małą po cc (w 5 dniu jej życia), to
na krótko przyszła moja babcia, tak dosłownie na 5 minutek zobaczyć ją. A już po
2 dniach ja się wybrałam z nią na spacer (no ale było bardzo ciepło) do mojej
babci i rodziców. Po tygodniu (czyli jak niunia miała 2 tygodnie) odwiedziła nas
rodzina ze strony męża (3 osoby). Potem to dopiero w czerwcu zorganizowaliśmy
parę spotkań, zwykle raz na tydzień i z niewielką ilością osób. Niunia to
uwielbiała po prostu, zwykle była marudna, a jak byli goście to cudownie się
zachowywała żadnej choroby do tego czasu nie mieliśmy
Aha i moja mama i mój tata to są u niej prawie codziennie albo ja jestem u nich
z nią.
Na imieninach byłam z nią dwa razy ale to jak miała odpowiednio 3 i 4 miesiące.
Wiedziałam już wtedy, kiedy jest głodna, kiedy chce spać itd. Łatwiej mi było z
nią wyjść "do ludzi" i się nią tam zajmować.
Nie wiem, dla mnie to naturalne że rodzina chce się spotkać z nową małą istotką
i nie widzę powodu dlaczego by im zabraniać. Argument z zarazkami jest może
przekonujący, ale u mnie jak widać nikt niczym jej nie zaraził.

[nataliam2]

Dużo osób radziło mi żebym nigdzie z małym nie wychodziła. A my już po 2
tygodniach byliśmy u teściowej na urodzinach. Uprzedziłam ją tylko że jeżeli
chce byśmy przyszli postarała się przygotować małemu oddzielny pokój na
karmienie i ewentualne spanie.
W szpitalu z racji tego że byliśmy tam tydzień odwiedzili nas: rodzice moi i
męża, moja siostra z mężem i szwagierka z chłopakiem, Moje dwie przyjaciółki z
mężami a i jeszcze ciocia. Oczywiście nie wszyscy na raz ale codziennie ktoś i
oczywiście na moją prośbę.
W domu przez pierwsze dwa tygodnie nie chciałam żeby przychodzili do nas goście,
byłam zmęczona i miałam problemy z laktacją. Przychodziła tylko najbliższa rodzina.
Przed porodem też każdy mówił że przyjdzie do szpitala, albo do domu od razu jak
wrócimy ale w praniu wyszło inaczej. Wszyscy dzwonili i uprzedzali o wizycie.

[milja7]

A jak z karmieniem? Nie krępowało Was karmienie przy rodzinie? Mnie
się to wydaje bardzo intymną czynnością i nie chcę mieć widowni,
choć pewnie wszyscy uznają mnie za dziwaczkę. Niby to naturalne, ale
dlaczego mam się obnażać przy kimkolwiek?

[nataliam2]

Bardzo mnie krępowało, dlatego gdy szliśmy na imieniny do teściowej prosiłam o
osobny pokój, bym mogła w ciszy i spokoju karmić. A w szpitalu karmiłam na
leżąco, to bardzo wygodne i ta pozycja najbardziej mi odpowiadała bo mały mógł
non stop ssać moją pierś i nikt nic nie widział. Później jak przychodzili
znajomi a uprzedzali wcześniej telefonicznie to miałam odciągnięty pokarm w
lodówce i nie musiałam przy nich karmić tylko podawałam butelkę. Tak robiłam gdy
przychodzili znajomi męża bo przy swoich koleżankach się nie krępowałam.

[ula207]

u mnie wiekszasc przyszla zaraz jak przyjechalismy z mezem ze szpitala,nie bylam zadowolona ale co moglam zrobic....

[agawikk]

Teściowie przyjechali po dwóch tygodniach, przyszli chrzestni po 3,
a potem już pozostałe osoby pozostałe osoby. Dodam, ze ja i córeczka
czułyśmy się świetnie i tak naprawdę to już po tygodniu mogłybyśmy
przyjmować gości albo i wcześniej.

[zorkaa]

ja od razu zapowiadałam ,że na początku nie chcę odwiedzin. tylko
dziadki nie wytrzymały i w pierwszym tygodniu przyjechali na 2
godzinki (300km w jedną stronę!), nie chcieli dłużej zostawac, bo
moja mama pamięta jak ją goście nachodzili po porodzie... ale szybko
mi zaczęło brakowac towarzystwa i już w 3tygodniu zaczeliśmy
zapraszac znajomych. a karmic chodziłam do drugiego pokoju

[travka1]

ja wrocilam w sobote do domu ,tam juz czekali moi rodzice i babcia
a na niedziele zaprosilam tesciow i siostry meza.A dalsza rodzina i
znajomi sami wykazali sie taktem i po okolo 2,3 tygodniach zaczeli
sie pojawiac co mnie bardzo cieszylo bo chcialam wszystkim pokazac
mojego synkaMoze ja jestem jakas inna ale dla mnie rady
mamy,tesciowej czy siostry meza byly jak najbardziej na
miejscu,wrecz sama pytalam Oczywiscie od mam slyszalam,ze one to
juz nie pamietaja ale na pewno bylo im milo...A siostra meza
bardzo mi pomagala,podpowiedziala kilka rzeczy.To moje pierwsze
dziecko i tyle wiedzialam o dzieciach co przeczytalam i nie
zgrywalam najmadrzejszej- co zdarza mi sie czasami obserwowac wsrod
znajomych...Co do imprez to pierwszy raz maly byl na spotkaniu
rodzinym chyba jak mial 4 tygodnie.

[lilavati123]

W ciągu 5 dni w szpitalu byli moi rodzice z daleka, szwagier, oraz czwórka
znajomych. Reszta napływała po około 2 tygodniach, zresztą jak ktoś dzwonił z
gratulacjami, to mówiłam "zapraszamy za jakieś 2-3 tygodnie" i było ok. Pierwszy
raz wyszliśmy do ludzi, jak Maja miała 3 tygodnie - na zakupy i do szwagra. Jak
mała miała 6 tygodni, pojechaliśmy na 10 dni do rodziców i teściów. Co do
karmienia piersią przy gościach, to mam tak szczęśliwie ustawione meble, że mogę
sobie usiąść na fotelu z boczku i już dla ludzi ograniczona widoczność, zresztą
nikt się specjalnie nie gapi

[gizmaaa]

ja po wyjściu ze szpitala zaznaczyłam sobie że nie chcę widzieć
żadnych gości przez jakieś 3 tygodnie, byłam po cc więc czułam się
jeszcze nieswojo i chodziłam jak kaleka. Moja teściowa mało nie
obraziła się że nie chcę jej widzieć, ale jakoś jej przeszło i
przyznała mi rację w moim postepowaniu. Ogólnie to na początku przy
dziecku byliśmy tylko my i moja mama, bo tylko ona wiedziała i
umiała mi pomóc w ciężkich chwilach.

[elizabethh1]

Mnie denerwowały tłumy w szpitalu.Leżeliśmy z synkiem 6 dni po cc.Ja
się czułam bardzo dobrze, od razu rano po cc wstałam, ale wkurzał
mnie brak intymności i gdyby to ode mnie zależało zakazałabym tłumów
gości, tylko najbliższa rodzina: mąż i dziadkowie.Ja nie zapraszałam
nikogo innego ale do pań leżących obok przez cały dzień ktoś
przychodził, często stadami.Nie mieli nawet gdzie siedzieć a reszta
kobiet często obnażonych (bo wiadomo jak się wygląda w szpitalu po
porodzie) karmiła z cycami na wierzchu.
Potem przez około miesiąc prawie nikt nie przychodził, oprócz
dziadków oczywiście a po miesiącu przyszły tłumy gości (nie na raz)
i tak jest do tej pory, mały ma 3 miesiące.
Na imprezę poszliśmy parę dni temu i tylko na 2 godzinki.
Z karmieniem nie mam problemów, karmię przy wszystkich, również na
ławce pod blokiem.Uważam, że to sprawa naturalna i nie ma powodu się
kryć.Karmię i jednocześnie jestem ze wszystkimi w pokoju (u nas
karmienie trwa długo i jeśli miałabym się izolować to właściwie
wcale nie byłabym z moimi gośćmi w pokoju).

[ulfa]

Dziadkowie przyszli od razu. Gości wpuściłam do domu po dwóch
tygodniach od porodu a i to po 2 sztuki na raz. Spędu towarzyskiego
nie robiłam, bo miałam bardzo silny syndrom ochrony gniazda przed
intruzami. Z czasem mi przeszło. Wszystkim mówiłam, że jak będę
gotowa to zacznę zapraszać.

[asientos]

w szpitalu nie zyczyłam sobie nikogo prócz męża - rodzina to
uszanowała. W dniu wyjścia dziecko widzieli moi rodzice, teściowa i
tyle. Do rodziców jeździmy, z teściową mieszkamy. Innych spotykamy
na spacerach.

zadnych gosci

[shemsi1]

w szpitalu nie pokazywałam, miałam w inkubatorach i powiedziałam ze
nie wolno.
A w domu tez zapowiedziałam ze nie wolno bo pani dr zabroniła i 2
mies spokoju.
Mama tez wpadała i wypadala bo widziała ze dzieci spia i nie jest
potrzebna.
Teraz jest najwiekszy okres zachorowan, a ja w zimie urodziłam tez
tak było.
Najbardziej mnie dziwią spędy rodzinki, sasiadów i ciotek w szpitalu.
Cyrk na kolkach i niesamowita lekkomyslność.
Wszyscy wnosza zarazki, tak chocby nie szło poczekac az dziecko sie
zadaptuje na tym swiecie.
Grzecznie wszystkim powiedziałam, ze na razie prosze by nas nie
odwiedzano.
Urodziłam wczesniaki i kazdy zrozumiał.
Ale jakby to nie były wczesniaki, tez bym tak zrobiła.

[mikams75]

wprawdzie mi jeszcze daleko do takiej sytuacji ale nie wyobrazam soebie
wpraszania sie do kogos. Sama sie nie wpraszam do noworodkow, bo zdaje sobie
sprawe, ze nie kazdy sobie zyczy. Czekam grzecznie, najwyzej wysle maila z
gratulacjami a zaproszenie w odwiedziny dostaje mniej wiecej po miesiacu do 6
tyg. od porodu i dla mnie to oznacza ze jest to czas, jaki kobieta potrzebuje po
porodzie bez towarzystwa.
Mam nadzieje, ze inni tez to zaakceptuja i poczekaja grzecznie az zaprosze.
Pytanie o zdrowie odwiedzajacych rowniez nie wydaje mi sie nietaktem. Kolezanki
z noworodkami zapraszajac zawsze sie pytaja, czy przypadkiem nie jestem
zasmarnana, przeziebiona itd. Tez bede pytac, po co narazac maluszka.

[jumami]

Hej!Zaczęłam przyjmowac gości dopiero miesiąc po urodzeniu
synka.Wczesniej zapowiedziałam,ze sie odezwę z
zaproszeniem.Najbliższa rodzina-moi rodzice czy teście przychodzili
raz na 2 tyg. Odmawiałam wszelkie zaproszenia na uroczystości
rodzinne.Może innym wyda się to dziwne,ale zaczęłam "nawiedzac" domy
z synem,gdy ten skończył 3 miesiące,czy to się podobało teściowej
czy nie.Miałam moje zdanie i tak robiłam.....nie zmieniłabym niczego
w moim postepowaniu.Gdy gościłam rodzinę czy znajomych zawsze
prosiłam by przed kontaktem z małym myli ręce.Zjawiały się tylko
oczywiście zdrowe osoby.Malutki bobas musi najpierw zaadaptowac się
w nowym środowisku mu najbliższym,"Zaprzyjaźni "się z bakteriami
mieszkania,rodziców,złapac odpornosc.Takie jest moje
przekonanie.POWODZENIA

[galela]

Widzę, że wiele mam nie sprasza gości od razu po urodzeniu dziecka.
U mnie tez tak było ale traktowano mnie jak dziwadło. Moje dziecko
urodziło się miesiąc przed czasem z zapalneim płuc. W domu byliśmy
po 8 dniach, był początek października i duzo ludzi chorowało.
Poprosiłam żeby nikt nas nie odwiedzał az malutka nie skończy
miesiąca. Wiem, ze niektórzy czuli się urażeni ale ja bałam się, że
ktoś kichnie a ja wrócę do szpitala, bo dziecko było osłabione
chorobą i antybiotykiem. Ten miesiąc na przystosowanie się do nowej
syt. był super. Dla mojej psychiki byl zbawienny, mąż był na urlopie
więc moglismy się wszyscy sobą nacieszyć. Przy drugim dziecku tez
dam sobie ten miesiąc spokoju w prezencie. Może tylko w pierwszy
dzień po wyjściu ze szpitala zaproszę babcie i dziadka.

[mfaab]

Popieram. Ja również zapowiedziałam, jeszcze przed porodem, całej
rodzinie że dopóki mały nie skończy m-ca to wolałabym aby tabuny
cioć itp. poczekały. Odwiedzały mnie często moja mama i babcia oraz
teściowa. Była to też pomoc nieoceniona, ponieważ po tym jak mąż
wrócił do pracy (po porodzie miał 2 tyg.zwolnienia na mnie) nawet
nie miałam czasu i sił żeby coś gotować itp - i tutaj na wysokości
zadania stanęły właśnie mamy i babcia Poza tym jak przychodziła
jedna osoba na raz to malutki nie był tym zmęczony, a ja mogłam
chociaż zjeść obiad czy skoczyć pod prysznic.

[kobraluca]

ja mam podobny dylemat, postanowilam ograniczyc wizyty do minimum.
Bede rodzic w polowie pazdziernika, to jest czas szalejacych wirusow
grypy i im mniej ludzi tym lepiej. Kazdy bedzie musial umyc rece
zanim dotknie malego, moze sie to rodzince nie podobac,ale wole
chuchac na zimne.
No i denerwuje mnie,ze kazdy takie dziecko probuje calowac, fuj