niemowle a pies w domu

[onlykaczucha14]

Witam wszystkie mamy. Mam pytanie także do psich mam , które kochają
psy tak samo jak ja. Otóż niedługo na świat przyjdzie moje pierwsze
dziecko. Mamy w domu psa, dodam , że mieszkamy w bloku, i w związku
z tym , jak to bywa z psami jest pełno jego kłaków, które są
dosłownie wszędzie , do tego kurz czasem i błoto jak na polu plucha,
a co z tym związane mnustwo bakterii. Martwią mnie zwłaszcza
pierwsze dni dziecka , kedy jest bardzo narażone na bakterie, martwi
mnie też , że dziecko może nabyć jakiejś alergi na psa. Jak tego
uniknąć, czy dziecko jest faktycznie tak bardzo wrażliwe zwłaszcza
na początku.Proszę o odpowiedź.

[artjoasia]

Mam psy sztuk 2 płci obojga i dziecko sztuk 1, płeć żeńska. Nie jestem raczej
tytanem pracy, nie utrzymuję domu w sterylnej czystości i kiedy jakiś psi kłak
na podłodze zobaczę, nie lecę zaraz po szczotkę. Nigdy mi nie przyszło do głowy,
żeby się bakterii obawiać - po pierwsze psie choroby raczej nie są groźne dla
człowieka, po drugie dziecko całkowicie pozbawione kontaktu z zarazkami nigdy
się na nie nie uodporni (bo jak?). Widzę sporo prawdy w coraz powszechniejszych
obecnie opiniach, że mnóstwo alergii bierze się z nadmiaru higieny. Obecność
psiej sierści na pewno alergii nie spowoduje - dziecko albo urodzi się
alergikiem, albo nie.
Moja córka ma 14 miesięcy. Od momentu kiedy nauczyła się raczkować, a później
chodzić, nałogowo bierze wszystko do buzi - również psie kudły, piasek
przyniesiony z dworu na psich łapach itp. Jest również lizana - albo wkłada psu
rączkę do pyska, a potem sobie do buzi.
Przeżyła i nic jej nie jest. Generalnie psy uwielbia. Uczyła się pełzać przez
przeszkody, włażąc na psa, uczyła się chodzić, trzymając psa za futro, teraz na
dużym psie jeździ (z trzymaniem oczywiście).
Nie przejmuj się na zapas! Jeżeli tylko dziecko urodzi się zdrowe, obecność psa
na pewno mu nie zaszkodzi.
Pozdrawiam,
Joanna

[mw144]

Syn był od urodzenia z psem, problem z kłakami był niezauważalny, bo
to rottweiler więc sierść króciutka. Alergię się ma albo nie,
kontakt ze zwierzęciem może ją tylko uaktywnić, ale
prawdopodobieństwo alergii jest raczej nikłe, więc też nie masz się
czym przejmować. Zabrudzona podłoga - no cóż: w okresie raczkowania
będziesz po prostu zmuszona dokładniej/częściej sprzątać, żeby
dziecko czegoś niestosownego nie zjadło. Bakterie na
podłodze/meblach i tak są, mniej czy więcej z powodu psa nie ma
znaczenia, dziecko i tak się musi do nich przyzwyczaić. Jak zacznie
chodzić będziesz się musiała przyzwyczaić, że będą razem jeść (nie
ważne z czyjej miski-pies przynosi czasem smaczniejsze kąski
dzieciakowi,a dzieciak dzieli się z psem swoja mandarynką/ciastkiem
itp), spać (nie ważne w czyim łóżku-czasem znajduję przytulonych
śpiących syna i psa u psa w legowisku), tarzać się po podłodze,
całować itp. Jeśli powyższe Ci nie przeszkadza (bo są matki, które
wolą hodować swoje dzieci w warunkach sterylnych) to nie widzę
przeciwwskazań.

[mea8]

Mam męza, syna i boksera. Wszyscy syfia na równi Maly problem byl
tylko jak synek raczkowal, wtedy odkurzalam nawet 2 razy dziennie.
teraz junior ma 2 latka i jest zupelnie spoko. Co do uczulenia to
niestety nic nie da sie przewidziec, ale trzymanie dziecka na zapas
w sterylnych warunkach jest bez sensu.

[osa551]

wychowałam w domu dziecko z psem i kotem. Od trzeciego miesiąca
życia kładąc je na macie na podłodze. Czasem z tej maty musiałam
zganiać kota, pies raczej na nią nie właził.

Mój pies to sznaucer olbrzym, duży i kłaków też sporo jak nie
ostrzyżony, ale uszło w tłoku. Jedyna komplikacja to było
wyprowadzanie psa jak byłam sama z dzieckiem w domu, ale nauczyłam
się wychodzić z wózkiem i psem i wsiadać z tym całym tałatajstwem do
windy. Poza tym jak zaczęła raczkować, to trzeba było pilnować, żeby
nie próbowała wyjadać psu z miski.

Dzięki temu dziecko mimo, że ma co prawda AZS, ale ma tę alergię w o
wiele mniejszym stopniu niż ja, wychowana w sterylnych warunkach i
alergia jest prawie nie odczuwalna. Ja w jej wieku już bywałam w
szpitalu. Za to żadnej alergii oddechowej nie ma. nie wiem czy to
zasługa kota od urodzenia, czy czegoś innego.

Nie przejmuj się za bardzo, ja też się strasznie bałam jak to będzie
i wszyscy przeżyli.

[sympatyczna1980]

witam. my mamy dwa psy i w dodatku bardzo kudlate wiec i siersci
jest w domu pelno. odkurzam raz dziennie, bartek ma 10 miesiecy i
intensywnie raczkuje i nie zawsze udaje mi sie dopilnowac zeby nie
ciagnal psow za uszy ) psy moga sobie biegac tylko po przedpokoju
i nie maja wstepu do pokoi ale nie z powodu zarazkow tylko dlatego
ze nie lubie jak mam klaki na dywanie, ale tak naprawde i tak nie
udaje mi sie do konca tego utrzymac. Ogolnie dwa psy plus dziecko
przynajmniej u nas to zaden problem. Pozdrawiam.

[a.stalowa]

Mamy Yorczka malego ,zlosliwego zazdrosnika)
Yorczek chodzi do fryzjera,nie gubi siersci i kapie sie codziennie.
Ma kontakt z moja 3,5mies coreczka,lize ja po raczkach i podkrada
jej zabawki.To moja pierwsza dzidzia wiec trzese sie jak galareta i
za kazdym razem myje jej raczki jak piesek ja polize,poza tym po
kazdym spacerze piesek laduje w umywalce i ma myte cale podwozie
jakos nie przekonalam sie jeszcze do psich bakterii...Jak mala
zacznie raczkowac to pewnie bede jeszcze czesciej sprzatac-wole
sterylne warunki

[muchaklucha]

Popieram wszystko co napisane wyżej. My też mamy psa - 2 letniego
kundelka i synka - 6 miesięcy. Maly bawi się na podlodze, rozgląda
za psem a pies ogólnie ma go w nosie Czasem przyniesie pilkę do
malych rączek i szczeka, bo Łukaszek nie wie po co Jest dobrze!
Pies w niczym nie przeszkadza! To naprawdę da się pogodzić! A jeśli
chcesz być spokojniejsza - oddaj psa na gruntowny przegląd do
weterynarza (my tak zrobiliśmy), wylecz jeśli chory, ma pchly czy
coś takiego. I powiem ci, że ja jestem sama cale dnie z psem i
synkiem (mąz pracuje dlugo) i nie ma problemu. Łazimy razem na
dlugie spacery do parku (pies musi obowiązkowo). Przynajmniej jest
motywacja, żeby wyjść na dwór. Dodam, że maly jak narazie nie jest
alergikiem a w domu muzeum też nie mamy, bo poprostu się nie da!
Pozdrawiam cieplo i nie pozbywaj się psiaka))

[mon-ika33]

Mamy 3 letniego labradorka i 3,5 miesięczną córeczkę. Na początku po
przyjściu ze szpitala z córką dostawałam prawie histerii na punkcie
higieny, najchętniej odizolowałabym psa, a nas sterylizowała przed
każdym kontaktem z dzieckiem. Niestety się nie dało - pies umie
walczyć o swoje Teraz już się względnie uspokoiłam, ale przed nami
jeszcze raczkowanie i już drętwieję jak pomyślę o psich kudłach na
dziecięcych rączkach. Chociaż bardziej się martwię, bo pies mimo że
najłagodniejszy pod słońcem to jest strasznie zazdrosny o małą, do
czasu jej pojawienia się był pępkiem świata, a teraz to ona zajęła
to miejsce.

[babcia47]

jak zaczną jej wypadać smakołyki z łapek pokocha dozgonnie..
Pozatym labradorki to podobno najbardziej zalecana rasa dla rodzin z
małymi dziećmi.
Mojego męża "wychowała" wilczyca..teściowa mogła dziecko z wózkiem
bez obawy zostawić na ogródku lub pod sklepem, przybiegała wezwać ją
zawsze gdy mały sie obudził i zaczynał płakać (warowała obok
łóżeczka), no i te harce i zabawy..mały mógł z nia zrobić wszystko,
czepiał się sierści i uszu przy nauce chodzenia i nigdy nawet nie
warknęła.

[artjoasia]

A ja zostawiałam raczkujące dziecko na trawie pod opieką psa (na chwilę, nie mam aż tak mocnych nerwów). Pies jest samcem, jest tylko o miesiąc starszy od dziecka, w dodatku nie mój od urodzenia, tylko ze schroniska - a dziecko traktował trochę jak suka swoje młode: pilnował, nie oddalił się nawet na moment, dotykał nosem kiedy się przewróciła...
A to Alicja z Borysem (Azja też tam się chyba gdzieś pęta w tle):
artjoasia.fotosik.pl/albumy/367906.html

a co do tych bakterii...

[artjoasia]

... to znacznie groźniejsze dla dziecka są na przykład stada cioć, które pchają
się z łapami, chuchają prosto w twarz, całują... Przynoszą na sobie całe
miliardy różnych dużo gorszych, bo "ludzkich" zarazków - z ulicy, tramwaju,
sklepu...
I jeszcze coś: zwierzak w domu (niekoniecznie pies) bardzo dobrze wpływa na
rozwój emocjonalny dziecka.

[babcia47]

dokładnie!! żyję ze zwierzakami od dzieciństwa (1,5 roku), obecnie w
domu mam 2 psy i 3 koty..byłam kilkakrotnie badana na choroby
odzwierzęce, synowie również.. nigdy nie znaleziono żadnych
zarazków, pasozytów równiez nie, pies wylizujac wyleczył mi
paskudny, odporny na antybiotyki "zastrzał" na palcu(ponoć mają
jakąś substancję w slinie podobną w działaniu do antybiotyku)a koty
potrafią "zdiagnozować" choróbsko zanim pojawia się objawy!! kładą
się na lub obok takiego miejsca i "grzeją"..swietnie leczą bóle
menstruacyjne np.)a jeden z kotów przewidział godzine wcześniej
zbliżające się poronienie (ale temu juz nie mógł zapobiec, choć
bardzo próbował układając się obok brzucha i strasznie
miałcząc..żebym umiała go wtedy zrozumieć..)..za to często kiedy
ktoś z rodziny jest przeziebiony to zwierzaki łapią katar od
nas..prędzej np. toksoplazmozą dziecko może sie zarazić bawiąc w
parku na trawce..
Jeżeli zwierzak zdrowy nie ma się co obawiać.. po kazdym spacerze
wystarczy dobrze przetrzeć łapy i "podwozie" wilgotna szmatą i
codziennie wyszczotkować np. na spacerze lub oglądając telewizję
wieczorkiem.
Sierść z dywanów i tapicerki świetnie ściąga wilgotna gąbka lub
stara firanka zamotana na szczotce..ten ostatni sposób mojej kuzynki
sama nie próbowałam jeszcze ale sądząc po stanie jej domu chyba
b.skuteczny, bo ma 2 psy w tym 1 kudłacza..a kłaków ani troszkę

nic sie nie martw:)

[mama_hani07]

my tez mamy psa. Teoretycznie groźna rasa (moze bez nazwy bo kobiety
każa wyslac go do schroniska jak sie dowiedza ), ale pokochał mala
od razu! zero zazdrosci-mysle ze dlatego bo traktujemy go tak samo
jak byliśmy w domu tylko w troje (tzn mąż, pies i ja)---> bardziej
lepi sie tylko do mojej tesciowej, ale to tylko dlatego ze ona
zawsze go rozpieszczała. i wiesz co ci powiem? nasza Hania (teraz
ma 7 mies) szarpie go za uszy, bawi sie ogonem (oczywiscie wszystko
pod naszym nadzorem!), on kompletnie nie reaguje. i mala nigdy nie
chorowała. wydaje mi sie ze posiadanie psa, równiez jakos hartuje
nasze maluszki.

jeden porzadny minus: kłaków jest naprawde pełno... jakbym byla
pedantką to musiałabym bez przerwy latac ze szmata po pokoju małej,
odkurzac, zamiatac....dałam sobie spokój. nie mam czasu ani nerwów
mala jest zdrowa, radosna i to najwazniejsze. i nie boi sie psów.
pozdrawiam gorąco i życzę szybkiego rozwiązania

[pleonka]

Witam, ja mam 3 miesięczną córeczkę, i niestety już 12-letniego kundelka. Po 3 miesiącach pies pogodził się z obecnością nowej małej istotki w naszym domu, ale ma do niej dystans, zreszta tego pilnujemy żeby jej nie lizał.
Alergii na psa narazie nie widzę, a sprzatac często mi się nie chce
Jedyny problem to szczekanie - szczeka dużo i głośno, żadnej okazji nie przepuści, i nie raz wytrącił Małą z zasypiania.

[onlykaczucha14]

WIELKIE DZIĘKI !!!!
Jestem o niebo spokojniejsza. Bardziej bałam się chyba tego , ze
będę musiała sie pozbyć psa, czego bym raczej nie zniosła. O małego
już sie nie boję , a jeśli ktoś np. teściowa, bedzie kręcić nosem ,
że pies przy dziecku nie może być to powołam sie na Was

[babcia47]

moje "babcie" też bardzo były za tym, żeby "zlikwidować"
zwierzaki..Młodszy młody ma alergie (ale po ojcu i początki sięgają
czasu kiedy w domu nie było żadnych zwierzaków, skaza białkowa)
Obecnie ma zdiagnozowane uczulenie na roztocza, wełne owczą i pyłki
sredniowczesnych drzew..babcie bardzo liczyły na uczulenie na sierść
psów i kotów..a tu akurat nie! mimo, że pierwszy kot pojawił się w
naszym domu kiedy syn miał 2 lata

[osa551]

Teściowe to taki gatunek, który zwykle marudzi. Ja to biorę na
kamienną twarz i kompletne olewanie. Moje dziecko wychowało się
najpierw z jednym a potem z dwoma psami, każdy powyżej 40 kg wagi,
obydwa należące do ras strózująco-obronnych.

Efekt? Nigdy nic żaden pies dziecku nie zrobił, żadnej alergii na
psy czy koty, szczekanie psa jej nie budzi. Nauczyła się, że jak
słyszy w ogrodzie dzwonek do furtki, to trzeba się złapać za
najblizsze drzewo, bo wtedy psy mogą ją rozdeptać. Przez 5 lat
żadnej kontuzji z powodu psa nie zanotowałam. A różnie to bywało.
Kiedyś znalazłam jednego biedaka z szamponem nalanym na głowę, jak z
dużą pasją wcierała mu ten szampon w sierść ręcznikiem (5 minut
mojej nieuwagi). Pies wyglądał bardzo nieszczęśliwie, ale bał się
ruszyć, żeby jej nie przewrócić.

[babcia47]

) kiedyś moją "wilczycę" (65 kg zywej wagi) dopadło stadko
maluchów w wieku 1,5 do 3 lat..zupełnie obcych!! Przechodziłyśmy
obok jakiegoś "zakładowego" pikniku w lesie nad rzeczką. Stała jak
wryta mimo, że dzieci ją chwytały za sierść, ogon i co tam jeszcze
wystawało, bo niektóre musiały sie przytrzymywać przy staniu
(szczególnie te najmłodsze)Uszy położyła po sobie ze strachu ( ))
i pomalutku drobnymi kroczkami, żeby jakiegos dziecka nie wywrócić
uwolniła się od tych łapek..a dopiero potem odbiegła na "bezpieczną
odległość".
Zdarzyło sie też, że jako 7-miesieczna panienka "popędziła kota" i
wyrwała mnustwo sierści 2x większemu podhalanowi bo zabrał i zgniótł
w zębach mojemu 3-letniemu synkowi robiony samodzielnie ze
steropianu "statek" (płacz z żalu) a drugiego w tym czasie wywrócił
trącając zadem (bolesne stękniecie)..Momentalnie na niego "wsiadła"
mimo, że dotychczas był jej towarzyszem zabaw, w których mu
ustepowała bo starszy i większy. Ja (głównie)i mąz byliśmy od
rządzenia ale dzieci i kot zawsze były tymi członkami "stada", które
trzeba bronić!!

[deodyma]

sama mam psa w domu. 4 letnia suczke, mieszana z jamnikiem juz
pierwszego dnia pozwolilam jej obwachac malucha. co do klakow, to
teraz nie lataja, ale jakis czas temu bylo ich pelno bo zmieniala
siersc na wiosne. jednak nie bylo z tym problemu bo od czego ma sie
w domu odkurzacz dziecko wcale nie jest takie delikatne, jak nam
sie na poczatku wydaje.

[...]

[paulina.kubiak]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.