ja oszaleję

[brynika]

Mój syn skończył 5 miesięcy. Miało być lepiej a nie jest! jestem ciągle
zmęczona bo wstaję o 4.30. Siedzę w domu sama do 19 bo mąż pracuje. Nikt mnie
nie odwiedza bo przecież matki z dziecmi (generalnie rodzice) są nudni.
Roztyłam sie trochę, mam odrosty na 3 cm, zero makijażu. Nie pamiętam kiedy
byłam gdzieś na mieście czy na imprezie...Kiedy spróbowałam wyjść z młodym do
większego sklepu to miałam noc z głowy bo nie chciał spać. Nie mam nowych
ciuchów, nie czytam bo nie mam jak i nawetteraz pisze tego posta jedna reką bo
na drugiej wisi mały. Nienawidzę siebie, mojegoi życia i ludzi którzy nie mają
dzieci. Do dupy

[papiki]

a co z dziadkami? Nie odwiedzają wnuka? Jak odwiedzają to zostaw
małego z nimi i wyjdź z domu, gdziekolwiek, ale wyjdź - najlepiej do
fryzjera, na tym etapie nic tak nie poprawia nastroju jak ładna
fryzura. Makijaż to 5minut, ja się maluję codziennie, nawet jak
nigdzie nie wychodzę. Umaluj się, uczesz i uśmiechnij do siebie w
lustrze

[grazia2704]

Żal, po prostu żal jak się czyta takie posty. A kto powiedział, że
posiadanie dzieci to prosta sprawa. gdyby wszystkie matki miały
takie podejście to po naszych ulicach chodziły by same potwory a nie
kobiety. A co Ci przeszkadza w ufarbowaniu włosów? Zrobieniu
makijazu? Mam 38 lat 14 letnią córkę i 8 miesięcznego syna który też
wstaja skoro świt czyli w okolicy 5 rano, nie przeszkadza mi to w
zrobieniu makijażu, fryzury, on jest wtedy ze mną w łazience,
opowiadam mu co robie i mamy fajną zabawę, potem przygotowuje
obiadek i on tez w tym uczestniczy , o ósmej już jesteśmy na
spacerku... a po co z dzieciakiem latac po marketach i go męczyc i
narażac na ludzkie "wyziewy" nie zawsze zdrowe??? Maz wraca z pracy
to niech pomoże... wtedy Ty na zakupy czy gdzie tam chcesz, trzeba
tylko chciec, dla mnie nigdy nie było argumentem że mąż wraca z
pracy i jest zmęczony, dziecko jest wspólne ... i razem trzeba przez
to przechdzic...Powodzenia życzę i zmiany nastawienia, no i pamietaj
że dziecko doskonale wyczówa nastroje

[monia356]

jejku tak mi sie ciebie żal zrobiło że jak byś mieszkała w okolicach
lub w szczecinie to bym cię odwiedziła, ale znając życie pochodzisz
z drugiego końca polski. wiem kochana co czujesz, ja na poczatku tak
sie czułam, ale jak mały miał około 4 miesiace i potrafił się sam
sobą zająć to ja wziełam sie w garść, maluje się codziennie,
regularnie farbuje włosy, itp. jeśli twój mąż pracuje do 19 to
powiedz aby w sobote posiedział z dzieckiem a ty idz do fryzjera na
zakupy. przed ciążą miałam mnustwo znajomych a teraz po ur.
skończyło się, moje najlepsze kolezanki są wolne albo bezdzietne i o
czym ja będę z nimi rozmawiać , mój mały ma 10 miesiecy a my
byliśmy gdzieś na imprezie 2 razy, raz dałam mamie małego jak miał 2
mc, a drugi raz w ubiegły weekend.
musisz o siebie zadbać, zobaczysz odrazu lepiej się poczujesz!!!!!
ciesz się że masz dzidzie, nie wszyscy mogą!!!!

[magda.tyl]

Czasami kiedy mały wstanie po czwartej rano, marudzi cały dzień,
wyje przy zmianie pieluchy, nic go nie interesuje a mąż w pracy do
20 też mam naprawdę dość. Ale soboty do południa i niedziele są
moje - jadę na zakupy choćby po warzywa, do fryzjera umawiam się
wcześniej i mąż zostaje na posterunku. Generalnie jestem cały dzień
sama z dzieckiem, często mam doły z tego powodu ale się nie poddaję.
Najlepiej co jakiś czas zrobić coś tylko dla siebie, to pomaga.

[brynika]

Dziadkowie się nie interesuja wnukiem, jedna babcia tez nie (w końcu ja swoje
dzieci odchowałam! i wcale jej nie winię)druga babcia od miesiąca jest chora,
moja siostra ma sesję egzaminacyjną.Dodatkowo dobija mnie to, że choć mam
samochód to nie moge przełamać strachu i gdzieś pojechać. Dobija mnie to i
nienawidzę siebię za ten strach, to jest żałosne.Miliony ludzi jeżdżą, gorsze
ofermy ode mnie a ja po prostu nie mogę panicznie się boję...mąż mi bardzo
pomaga. Jest kochany, nie śpi nocami, daje mi odpocząć rano ale i tak większość
dnia spędzam sama. Młody od tygonia nie chce na spacery- drze sie aż jest siny
więc siedzę w domu bo nie mam siły go zabawiać, uspokajać. Nie pojadę nigdzie
kolejką bo nie ma podjazdu na peron. na miasto też nie bo mały ma straszny
refluks i po każdym posiłu rzyga kilka razy na mnie, na siebie, na wszystko
dookoła. Już nie mogę...

[monika7920]

mi bardzo pomogła chusta długa wiązana, nie ogranicza mnie wózek
polecam
www.nosimy.prv.pl

[papiki]

co do samochodu - też nie mogłam się przemóc, nawet jak dostałam
własny to mąż nim jeździł. Raz zdobyłam się na odwagę, ale kto się
wtedy więcej strachu najadł - maszynista tramwaju czy ja? - nie
wiem, nie wiem. I pomyślałam - jak nie zacznę jeździc to będzie
coraz gorzej. Zaczęłam od prawego pasa, max 60km/h, prawie zero
prędkości na zakrętach, ale rozjeździłam się i nie wyobrażam sobie,
żebym nadal była uzależniona od męża. Jestem z siebie dumna, że choc
jestem baba za kierownicą i blondynka, to wszędzie sama dojadę
(mieszkam we wiosze dechami zabitej i auto to dla mnie wybawienie -
sklep, park, plac zabaw, rodzice, znajomi itp, wszystko w mieście).
Brynika, bez samochodu nadal byłoby "do dupy", tak więc: wsiadaj i
cwicz.

[mela-blonda]

Gdy miałam pierwsze dziecko 'opowiadanie' mu co robię nie miało sensu, bo gdy
tylko go odkładałam wrzeszczał w niebogłosy. Czyli - byłam w łazience -
wrzeszczał, jadłam - wrzeszczał, robiłam cokolwiek, co nie dotyczyło jego
osobiście - wrzeszczał. Dokładnie tyle, ile wynosiła czynność, którą robiłam.
Do czasu, gdy znowu wzięłam go na ręce i mógł się przyssać. I tak przez pół
roku. A potem niewiele lepiej. Drugie dziecko - zupełnie inne. Tak więc fakt
posiadania kilkorga dzieci nie oznacza, że wie się o nich już wszystko i można z
góry pouczać innych.
Mnie pomógł powrót do pracy - już po miesiącu, ale mogłam sobie na to pozwolić -
raz w tygodniu na kilka godzin - odciągnęłam mleko i zostawiałam syna z tatą.
No, ale tata mógł raz w tygodniu zostać w domu.

[karolaanna]

Doskonale cię rozumiem.Przy pierwszej córce ze mną było podobnie. Mała cięgle
domagała się noszenia, były problemy z nakarmieniem - pobudki w nocy co godzinę.
Nie spała jak się nie bujała, a wyjścia do miasta kończyły się krzykiem i
płaczem. Dosłownie nic przy niej nie mogliśmy zrobić. Oboje z mężem byliśmy
wykończeni.Odbijało się to oczywiście na naszym małżeństwie. Ciągłe kłótnie kto
ma zająć się małą, kto pierwszy je obiad itp. Jednak przetrwaliśmy a Karolinka
tylko ucementowała nasz związek. Śmialiśmy się, że z drugim nie może być
gorzej.Karolinka pierwszy raz przespała cała noc jak miała 2,5 roczku.
Dziś mam drugą córcię - wczoraj skończyła 3 miesiące. Jestem w domku sama, bo
mąż jest za granicą. Opiekuję się więc i starszą i młodszą. Tylko że moja
malutka Hania to taki skarbuś, że opieka nad nią nie nastręcza większych
problemów. Co prawda nie przesypia nocy od 19 do 7 z rana tak jak dzieciaczki
moich znajomych -idzie spać o 21.30 i śpi do 5 z 2-3 pobudkami na karmienie. Ale
jest o.k. Wszystko zależy od pozytywnego myślenia. Mi też czasami nie chce się
zwlec z łóżka, ale cóż. Taki urok bycia mamą. A jeśli chodzi o znajomych to
pomyśl sobie,że jak twoje maleństwo będzie już duże i będziesz miała czas dla
siebie, oni być może będą przechodzić przez to samo co ty dzisiaj.
Dzisiaj uważam, że przy pierwszym dziecku przeceniłam swoje siły. Wydawało mi
się że opieka nad takim maleństwem to nic trudnego. Może dlatego było mi tak
ciężko. Przy drugiej niuni nastawiałam się na taki sam koszmar i się miło
rozczarowałam.
Nie martw się będzie dobrze. Nie patrz na innych i nie stresuj się
niepotrzebnymi rzeczami. Jak mały daje ci w kość to daj sobie spokój na kilka
dni z obowiązkami domowymi i skup się na maleństwie. Wykorzystaj każdą chwilę
aby odpocząć. Trzymam kciuki. Pozdrawiam gorąco.

[andy322]

brynika gdzie mieszkasz?

[ik.a]

wiem o czym piszesz, też były momenty że zastanawiałam się po co mi
to było. Moja rada wykorzystuj męża jak się da. Wraca z pracy -
niech się zajmuje, ty np. idź na spacer, w weekendy - ty na zakupy,
do fryzjera, albo mąż z dzieckiem na spacer a ty poleż w wannie.
Wykorzystuj każdą wolną chwilę bez dziecka, rób co lubisz np. czytaj
książki, oglądaj telewizję. Zrób coś dla siebie, bądź czasami
egoistką i zobaczysz - będzie lepiej.

mąż to nie maszyna ;) Niestety

[piteros777]

też czasem musi usiąść, zjeść coś, naprawić, itp. Ja swojej żonie pomagam przy
córci ile mogę, ale czasem się buntuję - pracuje i też bywam zmęczony, a żona
natychmiast po moim przyjściu "wciska" mi małą - ledwo się przebrać zdołam...

[alpepe]

spoko, jak będziesz miała drugie dziecko, to już nie będziesz tak się załamywać,
bo będziesz już zaprawiona.
Pozdrawiam
samotna (mąż raz na miesiąc) matka z dwojgiem dzieci. Starsza 6l. młodsza 6,5
miesiąca.

[ik.a]

sorry, ale najgorsze co możesz powiedzieć teraz dziewczynie to to że
przy drugim dziecku będzie lepiej. Myślę, że ona na dzień dzisiejszy
nie myśli o żadnym kolejnym dziecku. Więc raczej powiedz jej co
teraz zrobić a nie co będzie w jakieś odległej przyszłości.

[alpepe]

sorry, ale każdy pociesza jak umie, ty już to zrobiłaś po swojemu (powyżej
mojego wpisu chyba) i wara ci od tego, jak to robi ktoś inny.

[ik.a]

sorry, ale czy ty mając pierwsze dziecko i w sytuacji kryzysowej
(np. dół jak stodoła) myslałaś sobie "nic to przy drugim będzie
lepiej"???? troche wyczucia sytuacji

[sabciass]

Jak dla mnie to sama sobie stwarzasz problemy. Co to za problem
umówić się z fryzjerem na 20, czy nawet 21 jak dziecko już śpi?
Chyba jest też w tygodniu jakiś dzień kiedy jednak mąż jest w domu i
może zająć się dzieckiem, a galerie handlowe są czynne również w
niedzielę, więc problem kupienia ciuchów, też da się rozwiązać. No
naprawdę, wszystko to kwestia organizacji i chęci. A co do
samotności, to proponuję poszukać innych mam. Zwłaszcza w dużych
mastach jest mnustwo zajęć dla mam z dziećmi, baseny gimnastyki
spotkania chustowei i masa innych, ja mam naprawdę multum znajomych
poznanych dzieki mojej córeczce A w mniejszych mieścinach
wystarczy zagadać inną mamę z wózkiem. A wstawanie o 4 też minie. No
naprawdę wszystko jest kwestią organizacji i chęci.

[brynika]

o 2 dziecku nie myślę. Nigdy w życiu!Mąż mi bardzo pomaga- zajmuje się małym jak
tylko wróci z pracy tyle że jest to 18 a o 19 mały idzie już się kąpać, do 20
śpi na cacy.Jestem wtedy tak padnięta ze fryzjer odpada. Zresztą mieszkam na
nowym osiedlu na zadupiu i ostatni autobus jest tutaj o 22.Gimnastyki i baseny
odpadają z powodu refluksu- jak pisałam po każdym posiłku jest przebieranie
siebie i dziecka 3 razy mimo leków. innych mam u nas na lekarstwo-zwykle babcie
lub opiekunki as te mamy co sa gadaja o ...dzieciach i porodach. Nuda,
mootonia.Myślę że problemem jest ciągła rutyna a przedewszystkim ciągły brak
czasu. żal mi weekendu na łażenie po centrach, wolę spędzić ten czas z mężem bo
tak mało czasu mamy dla siebie.Wiem, że wszystko da sie zorganizować, ale ja nie
z tych siłaczek, po prostu chciałam pogadać z kims a obecnie mam tylko was.

[brynika]

mieszkam w 3city

[rybalon1]

a dokładnie na jakim osiedlu ? jestem z gdańska )

[rybalon1]

mieszkamy w tym samym miejscu ?????????? heheh u mnie na osiedlu
też ostatni autobus jest o 22 hihihi)))) dlatego zmusiłam sie i
jezdze samochodem tez się zmobilizuj ..zostaw małego z tata , wez
autko i zrób na poczatek kilka rundek po osiedlu .........)

[rybalon1]

pisz na gg jak chcesz pogadac 1446698

[rybalon1]

a jeszcze jedna rada:
może zadziała u ciebie system postanowien np.
- jutro rano zrobisz sobie makijaz )
- w weekend pójdziesz do fryzjera
- w przyszłym tygodniu wieczorem jak połozysz małego bedziesz przez
conajmniej 3 wieczory jezdziła autem po osiedlu ( coby sie
oswoic ! )
itd głowny cel sobie wytycz np. jezdzic wreszcie samej
samochodem i spróbuj go osiagnac
jak poczujesz sie pewniej jedz samochodem na sąsiednie osiedle itd
itd - da ci to napewno duża satysfakcję - poczujesz sie o wiele
lepiej

[brynika]

Hej rybalonmyślę że chyba zrobię sobie taki plan. A na gg chętnie napiszę. i
że oddam dziecko mamie na kilka dni jak tylko wydobrzeje.jestem z Gdyni

[rybalon1]

no plan to juz cos tylko sie zaprzec i go realizować )
mieszkałam kiedys w Gdyni - na Karwinach ale sie wyprowadziłam do
Gdańska ... często bywam w gdyni może blisko ciebie??...może sie
zgadamy na gg , pozdrawiam

[monia356]

ciesze sie że tak duzo pozytywnych odpowedzi dostałaś ja mieszkam
w szczecinie troszke daleko ale od czego ma się internet ,
poznałam tu jedną kolezanke mieszka zagranicą systematycznie
wysyłamy sobie meile w nich opisujemy co u nas u naszych rodzin
wysyłamy sobie zdjęcia fajna znajomość polecam gdybyś chciała
podam równiez moje gg 5922828 odezwij się, zawsze mozna
poplotkować

<a href="fotoforum.gazeta.pl/3,0,1226724,2,1.html"
Krystianek 9.08.2007

[brynika]

Dzięki mamy nawet tym "the incredible mums" dziękuję. Już mi lepiej

[mambart]

Witaj! Świetnie Cię rozumiem, też przez to przechodziłam! Czasami też mam takie
nastroje, ale jest już zdecydowanie lepiej niż wcześniej Muszę powiedzieć, że
Ty i tak masz SUPER! Ja wychowuję SAMA, nie mam rodziny, jestem MLODA i wszystko
ma mojej głowie I ZERO wsparcai od kokokolwiek. Ale mam czas by zadbać o
siebie, ładnie wyglądać, wyjść gdzieś czasami (wtedy maly jest z opiekunka). Gdy
biorę kąpiel (czasami godzinę siedzę w lazience) to wtedy Maly jest na lezaczku-
bawi sie czyms lub patrzy na mnie. Tak go nauczylam ze ma na mnie grzecznie
czekac, a ma juz 8 miesiecy. Nawet nie przypinam go gdy jest na lezaczku bo tak
jest nauczony ze ma na mnie czekać )
Jak sprzątam to jest albo w kojcu, albo raczkuje ze mną..
GRUNT TO NIE MYSLEC wiele o swoim obecnym polozeniu tylko poddac sie codziennym
czynnosciom. Myslenie o tym jak jest tylko pogarsza sytuacje. Pomyskl o tym ze
niedlugo bedzie duzy i bedzie troche latwiej Takie jest juz zycie. Trzeba zyc
dalej- bo co zrobic?
Pozdrawiam

[manala]

brynika - mogłabym podpisać się pod Twoim postem - tylko delikatny
makijaż zwykle staram sobie zrobić; moja mała ostatnio nie toletruje
spacerów więc głównie to przesiaduję na 37 m na IV piętrze gdzie
tempertaury latem są tropiklane...
podobnie jak Twój synek moja córka bardzo dużo ulewa po każdym
posiłku a źre caly czas ale to nie powstrzymuje mnie od
wychodzenia - po prostu biore jej ubranko na zmianę
no i staram się gzdieś wyjść w weekend - jak mąż może posiedzieć z
dzieckiem - ze 3 razy już mi się udało
pozdrawiam i nie daj się

[lena216]

powiem ci ze cie rozumiem w 100 procentach tyle ze mojego meza nie
ma przez trzy miesiace po czym przyjezdza na tydzien a potem znpowu
wyjezdza i nie raz pislaam tu takie same posty jak ty,
ja dopiero teraz dochodze do siebie buylam u fryzjera i kozmetyczki
i swietnie sie z tym czuje
mysle ze to naprawde dobrze ci zrobi
moja mala ma 11 miesiecy
i mimo tego ze jest ciezko planujemy drugiego bobasa
bedzie dobrze zobaczysz jeszcze troszke i bedziesz sie z tego
wszystkiego smiac
powodzenia

[mackkenzie]

Mój skończył wczoraj 5 miesięcy , też siedzę sporo sama.

Całkowicie cię rozumiem też miałam potężnego doła, tak ze dwa pierwsze miesiące wogóle nie mogłam się przystosować, czułam się jak w pułapce,czekałam tylko magicznych 3 miesięcy bo potem miało być lepiej i rzeczywiście potem zrobiło się lżej ale to głownie zasługa małego bo zrobił się spokojniejszy.

Mąż się na szczęście dużo zajmował od początku, bo mnie wszystko nowe paraliżowało i do tego nie mogłam poznać siebie jaka się zrobiłam nerwowa.

A co do organizacji czasu jak tu pisza to owszem wszystko się da zrobić tylko sęk w tym,że będąc w takim dole człowiekowi się po prostu nie chce, nie jest zdolny do podjęcia jeszcze jednego wysiłku.
U mnie przejście do łazienki na makijaż to był wyczyn.

Ale prawda jest taka , że nic innego nie pomaga jak własnie pozytywne myślenie - mnie pomogła rada że to nie trwa wiecznie,że wręcz mama się cieszyć , że mały mnie aż tyle potrzebuje bo dzieci szybko rosną i ani sie obejrzę a będę się musiała prosić o przytulenie czy całuska.
Również odpuszczałam sobie pewne rzeczy, np. nigdy nie prasowałam ubranek, spacer czy kąpiel też nie musiały być codziennie, kurze też mogły trochę poczekać, itp.
(chociaz czasami byłam zła na siebie że nie daję rady ze wszystkim ale pocieszałam się skoro dziecko zdrowe i zadowolone to chyba nie jestem taka tragiczna )
Także niestety nic nowego nie powiem -
organizacja chwili dla siebie, wyznaczenie jakiegoś małego celu, który się uda osiągnąć i pozytywne myślenie że TO MINIE!!!

[pengua]

Nie wiem, czy Cie to pocieszy, ale domyslam sie, ze kazdej z nas na
samym poczatku (przy pierwszym dziecku) bylo strasznie ciezko. To
jednak totalna rewolucja w zyciu. Ja na samym pocztaku tez nie
umialam NIC zrobic. Moj gin mnie o tym uprzedzal, ale tez powiedzial
cos waznego, ze z czasem (stopniowo coraz szybciej) ZNOWU wszystko
naucze sie robic. Na poczatku kazda glupia rzecz byla trudna do
zrobienia a z czasem wszystkiego uczylam sie od nowa. Po malu, ale
musisz zaczac. Znac jakis drobiazg i go dla siebie zrob a potem
nastepny bedzie juz latwiej! A jesli chodzi o dziecko, na
pocieszenie Ci powiem, ze moj synek, tez pomimo lekow ulewa
straaaaaszliwie! Ale to mi nie przeszkadza, zeby z nim jezdzic i
wychodzic. Zorganizowalam sie tak, ze kupilam duze sliniaki i on w
nich chodzi caly dzien. Latwiej mi zmienic sliniak niz przebrac
malego, bo wtedy strasznei sie awanturuje Natomiast jesli by Ci
sie udalo przemoc te spacery, to byloby super. Wtedy jest szansa
"opedzic" zycie towarzyskie przy okazji spacerow W kazdym razie
ja tak robie. Mowie znajomym, ze chetnie sie z nimi spotkam ale w
godizn spaceowania malego. Wtedy wychodzimy razem. Ja sie nie nudze
i mam poczucie, ze nie jestem odcieta od rzeczyiwstosci. Tez
przelamalam strach przez jezdzeniem samej samochodem z dzieckiem i
po prostu go zabieram ze soba. Wtedy jest mi latwiej niz siedziec w
domu i go zabawiac. Na poczatku tez robilam tak, ze synka kladlam do
lezaczka i po calym domu "za mna" chodzil. Do lazienki jak musialam
sie umyc. Do kuchni, jak zmywalam czy gotowalam. I tak dalej. Ale
tez nie robilam tego od razu. Na poczatku nie bylo mowy nawet o
zrobieniu sobie glupich kanapek. To przyszlo z czasem. I tak jak
pisza inne dziewczyny. Jak maz sie zajmuje dzieckiem, np. w week-end
jak bedziesz miala wiecje sily, po prostu wyjdz. Najlepiej do
fryzjera, kosmetyczki lub manicurzystki. Trzymam kciuki!
A teskty, ze przy drugim bedzie latwiej dzialaja na mnie jak plachta
na byka!!!

[fammpirella]

kochana, a moze malenstwu udzielil sie Twoj nastroj? zmien to
natychmiast, wyjdz z domu gdzies dla wlasnej przyjemnosci, doladuj
baterie bo szkodzisz i sobie i dziecku.
pozdrawiam i zycze radosci z macierzynstwa.

[brynika]

No więc przemogłam się i oto wyniki
*młody polubił znowu spacery- jeździ do lasu i tym sposobem zawsze cos widzi, w
końcu nauczył się spać w spacerówce bo do tej pory była dla niego za duża i
chyba mało przytulna
*zrobiłam raz make-up
*wyjachałam na weekend, grałam w karty, grillowałam, piłam piwkoze znajomymi!
*jutro jadę zawieźć dziecię do mamy (choć bardzo się stresuję, ale pierwsze koty
za płoty. W każdym razie staram się o tym nie myśleć żeby nie oszaleć ze
zmartwienia czy da sobie radę
*we wtorek pójdę do mojej ulubionej restauracji
*a w środę nocuję u mamy i jak młody pójdzie spać wybiorę się z siostrą do
knajpki na plaży (bo my blizko plaży mieszkamy)
i co wy na to?
A dziś młody ciągle wył i rzygał i na dodatek przestaje mi jeśc mleko. Kolejny
stres do kolekcji((

[monia356]

no i super a o mamcie się nie martw wychowała Ciebie i Twoje
rodzeństwo da sobie też rade z wnuczkiem ja też się martwiłam ale
okazało się że mama dała sobie świetnie rade, wkońcu babcie nie
pozwolą na to aby wnuczkowi stało się coś złego
pozdrawiam

[ilama_33]

Wiem, że nie jest Ci lekko, ale muszę powiedzieć że trochę marudzisz.
Ja jestem kompletnie sama bez męża i bez rodziny, a jakoś daję radę.
Też wstaję o 4:30 z tym że ja chodzę do pracy. Małą muszę wybrać i
siebie a to czasem nielada sztuka. Potem ją targam na drugi koniec
miasta do żłoba by na 7:30 dobiec do pracy. Po pracy z językiem na
wieszchu lecę ja odebrać po drodze zakupy i ani się nie obrócę a już
muszę ją kąpać i lulu. Ja ogarniam chatkę, prasowanie, sprzątanie
itd. Zmęczona jak diabli bo sypiam po 4 godziny, ale nie mam
odrostów, makijaż też udaje mi się zrobić. Na zakupy proponuję
wybrać się z koleżanką ty wejdziesz do sklepu z ciuszkami a ona w
tym czasie popilnuje na powietrzu berbecia. Ja z moją fryzjerką
ustawiłam sobie, że jej uczennice zabierają małą na spacer gdy ja
pieknieję. Teraz , gdy jest taka piękna pogoda umawiam się w
weekendy ze znajomymi w knajpce, gdzie stoliki są na powietrzu i
jest dużo zieleni. Sroczka siedzi lub śpi w wózeczku a ja poplotkuję
godzinkę i spadamy do domu. Jeśli sama nie dajesz rady poproś męża
lub rodzinę masz tą przewagę, że masz maluszka z kim zostawić.
Wszystkiemu można zaradzić tylko trzeba determinacji i siły, czego
tobie życzę z całego serducha.

[deodyma]

no nie! bez przeasady! kto powiedzial, ze matki z dziecmi sa nudne? to co Ty
calutkie dni spedzasz w domu??? ja sobie czegos takiego po prostu nie wyobrazam.
mam 7 msc dziecko i ufarbowane wlosy, umalowane paznokcie u rak i nog, nowe
ciuchy kupuje co miesiac, spotykam sie z ludzmi, umawiam z przyjaciolmi,
codziennie wychodze z dzieckiem z mezem, albo sama, jak on pracuje, chodze do
biblioteki... mnie tam sie nigdy nie nudzi i wszyscy mowia, ze wygladam kwitnaco
a sa osoby, ktore twierdza, ze nie wygladam na kobiete, ktora urodzila dziecko.
oczywiscie, nie jest lekko bo dziecko wymaga opieki przez 24 godziny na dobe a w
domu tez nic samo sie przeciez nie zrobi.

[deodyma]

w miescie w ktorym obecnie mieszkamy, zadne z nas nie ma nikogo bliskiego! maz
ma rodzine na drugim koncu Polski a moja rodzina mieszka 100 km od nas, ale
nawet moi czlonkowie rodziny odwiedzaja nas 1-2 razy do roku, poniewaz wszyscy
pracuja! rodzice mojego meza byli u nas jeden jedyny raz i zobaczyli wnuka, gdy
mial 4 msc. kiedy teraz przyjada? nie wiemy. wiec mozemy liczyc tylko i
wylacznie na siebie samych.

ej dziewczyny bez przesady!!!!

[monia356]

dziewczyna się zwiezyła i naszym ,,obowiązkiem" jest ją wesprzec na
duchu, poradzić co jak może zrobić, podpowiedzieć itp. a nie zrównać
z błotem, że wy same bez nikogo i pomalowane... to nie chodzi o to!
nie miałyście nigdy dnia że nie chciało wam się nic? pomalować,
uczesać, ładnie ubrać? ja miałam, a nawet mam taki dzień dziś,
siedze w dresie, nie pomalowana, włosy nie wymodelowane. Tylko że
ona ma taki problem że ten dzień jej się przedłuzył i nie wie jak z
niego teraz wyjść, dlatego napisała ten post i zwruciła się do
nas!!!!
dziewczyny wiecej serca i czułości życzę
pozdrawiam

[brynika]

No krde bo zaraz znowu doła załapię- same super mamyja tak nie
potrafię.Zazdroszczę wam, może się nauczę ale kurczaki chyba nie zawsze
jesteście super perfekcyjne, co?

[sierpniowa27]

Brynika, jak masz ochote pospacerowac nad morzem to moze sie jakos
zgadamy.My spacerujemy codziennie z moim 10 miesieczniakiem.Jestem z
Gdanska i rowniez mieszkam blisko morza

[brynika]

Sierpniowa- całam przyjemność po mojej stronie. Jestem w gdańsku dziś, w środę i
czwartek. Dokładnie to na Zaspie

[sierpniowa27]

o proszeto moze sie z widzenia znamyhihi..bo ja mieszkam na
Przymorzu.Wtym tygodniu mam gorący tydzien i juz kazdy dzien
zaplanowany i poumawianyAle moze w przyszlym?pozdrawiam cieplo

[o_ulus]

hmmm tylko czemu nieraz mam podobne myśli ale na szczescie coraz rzadziej moim
zdaniem to wina mediow ktore ukazuja macierzynstwo jak bajke rzeczywistosc jest
zas zupelnie inna

[hancik5]

Brynika, jeszcze trochę, jeszcze trochę, będzie fajnie, wyśpisz się, zadbasz o
siebie...Dziecko szybko rośnie.

Ja nawet drugie urodziłam, chociaż myślałam, że nie pożyję za długo.
A drugie ? Z drugim życie moje to glanc pomada...
I tak ten czas zleciał, że to moje ocierpiane przeze mnie niemowlę ma już 9 lat,
a drugie prawie 2 !!!!!!!!!!
Pozdrawiam serdecznie

[helinka]

ja tez wygladam troche jak taki kocmoluch ale na szczescie za 2 tyg mam obrone
magisterki i chcial nie chcial ide do fryca.
mam 2 corki 5 lat a druga 5 miesiecy .....tez mam sajgon pierwsza baaaaaardzo
choruje, juz drugi rok lapie infekcje jak gabka (alergia na plesnie, astma
oskrzelowa) czsami wychodze z siebie no ale trzeba ciagnac ten cyrk bo mam takie
podejrzenia, ze rodzina i dzieci to sedno mego zycia i caly jego urok .....tylko
sily czasem brak.

a do auta sie przelam poczujesz sie wolna!!!!!!!!!

pzdr

[brynika]

Wiecie co? Ja przed porodem przeczytałam "pierwsze dziecko zmienia wszystko" i
wiedziałam że to nie będzie bajka, ale nic nie jest w stanie przygotować do
macierzyństwa.I im dłużej jestem mamąć tym bardziej wydaje mi się ze nie ma
matki która co najmniej raz w tygodniu nie miałaby ochoty wystrzelić bahora na
orbitę))

[helinka]

....bo tak nam dookola nawciskali, ze to jedno wielkie niekonczace sie pasmo
szczescia i zadowolenia!!!!!!!!! podobnie jak z ciaza czyli tak zwanym stanem
blogoslawionym .........

nie mowi sie o dolegliwosciach i bolaczkach wiec wierzymy, ze jak cos sie nie
dzieje tak jak to opisuja to koniecznie cos z nami musi byc nie tak NO I
DEPRESJA NAS DOPADA!!!!!

[madmaga]

Idź na spacer z dzickiem do parku czy gdzieś gdzie też jest dużo mam
z takimi małymi dziećmi. Zapoznaj się z jakąś mamą. W ten sposób
będzięsz miała z kim chodzić sobie na spacerki, będziesz miała o
czym rozmawiać (bo oczywiście o dzieciach).