o sposobach karmienia raz jeszcze

[very_berry]

Uprzedzam, ze zakladajac ten watek nie mam najmniejszej ochoty
wzbudzac ani kontrowersji, ani wszczynac odwiecznej walki mamy
butelkowe kontra mamy karmiace piersia.
chce tylko skonfrontowac naukowe dywagacje (i moje wlasne wnioski) z
tym, co uwaza/odczuwa wiekszosc kobiet
zachecam do dyskusji wszystkie kobiety.
Zaobserwowalam i wyczytalam (poparte badaniami naukowymi) ze kobieta
karmiaca piersia mimowolnie oddala sie od swojego meza - i
fizycznie, i emocjonalnie. To wszystko jest sprawka przysadki, ktora:
a)wydziela "hormon orgazmu" podczas karmienia, wiec matka
jest 'zaspokojona", ma mniejsza ochote na seks (albo wcale tej
ochoty nie ma)
b)ten sam hormon odpowiada za pragienie bliskosci (fizycznej i
emocjonalnej), ktore to pragnienia sa zwykle zaspokojone przez
kontakt z dzieckiem (min karmienie)
wysuwam z tego taki wniosek, ze matka natura ktora stworzyla nam
nasze piekne piersi) do wiadomego celu, nie przewidziala ze ze
zwierzat wyewoulujemy na ludzi te wszystkie hormony sa napewno
bardzo potrzebne samicom : nie miec ochoty na amory = nie zajsc
przedwczesnie z innymi mlodymi, by nie zaniedbac istniejacach,
przez "karmienie" byc bardziej przywiazana do potomstwa niz samca
(ktory jestt potrzebny do przynoszenia jedzenia i obrony).
A teraz popatrzcie ile jest kobiet ktore tak wlasnie traktuja swoich
mezow? Facet laduje na kanapie, mamusia z dzidziusiem spia razem,
malec wisi na cycku i uzywa go jako smoczka, facet potrzebny jest
tylko do przynoszenia wyplaty.... oczywiscie NIE MOWIE ZE WSZYSTKIM
KOBIETOM KARMIACYM PIERSIA TAK ODWALA ale uwierzcie mi ze zbyt
duzo hormonow i kochajaca zona zmienia sie w samice nawet o tym nie
wiedzac.
ja sama nie mam zbyt duzego zaufania jesli chodzi o macierzynskie
sily matki natury, oraz jesli chodzi o zwierzece porywy instynktow
i wlasnie dlatego nie bede karmila piersia
zeby mi nie odwalilo

i teraz... co Wy na to? Zgadzacie sie? Czy macie inne spostrzezenia?
dziekuje za uwage

[emilisitos]

Po częście się zgadzam, bo sama karmię piersią i choć urodziłam 4 tyg temu,
czyli niedawno, ochoty na amory nie mam...Może jeszcze za wcześnie o tym mówić,
ale rzeczywiście coś w tym jest

[very_berry]

Chyab troche za wczesnie poczekaj z mezem do konca pologu, i potem
napisz co w trawie piszczy

[hanah.vic]

A ja się z tym zgodzić nie mogę..
Po porodzie rzeczywiście kochałam sie z moim partnerem mniej, ale to
z racji obowiązkowej 6 tygodniowej przerwy i trochę z niewyspania
Potem wszystko wróciło do normy,a ja nawet potrzebowałam bardziej
niż zwykle jego bliskości i miłości
Z tego wniosek że nie zwariowałam)

[very_berry]

to swietnie, mysle ze duzo dalo wsparcie partnera
pozdrawiam!

[night_irbis]

Hmmm - może i jest w tym racja jakaś, ale rzucilo mi sie w oczy co innego. Bez
obrazy, ale z powodu "mozliwych" - nie 100%-udowodnionych obawów przed
zmniejszeniem seksualnego pociągu na kilka miesięcy (bo zdecydowana większość
karmi właśnie tyle - max do 6 miesiąca) świadomie zrezygnować w inwestycję w
zdrowie dziecka...
Dlatego ten początek wypowiedzi "nie mam najmniejszej ochoty wzbudzac
kontrowersji" - no cóż jest chybiony. Dla mnie twoje podejście jest mocno
kontrowersyjne i egoistyczne.

do night

[very_berry]

Podejscie jest kontrowersyjne i napewno burzy obraz ktory wiekszosc
ma w glowach.
Nie chodzi tylko i wylacznie o zmiejszenie pociagu seksualnego, ale
tez czesciowa utrata wiezi emocjonalnej z ojcem dziecka, co sie
zdarza. Powtarzam, zdarza, a nie jest pewnikiem. Zobacz sobie na
posty na forach typu "brak seksu w malzenstwie" itp gdzie faceci
zakladaja watki "co robic, zona po urodzeniu dziecka mnie odrzuca,
dziecko ma juz 5 lat" albo kobiety : "nie wiem co sie dzieje, po
porodzie stracilam ochote na seks, oddalamy sie z mezem coraz
bardziej, dziecko ma 3 lata"
a zalozylam ten watek wlasnie dlatego ze dookola widze takie pary. I
ciagle slucham farmazonow w stylu "karmienie daje mi wiecej niz
bliskosc meza, no bo moja coreczka taka sliczniutka nie potrafie z
nia nie spac". To byly normalne, fajne kobiety, nawet w czasie
ciazy.
Nie sadze zeby karmienie piersia bylo jakas niesamowita inwestycja w
zdrowie dziecka, mysle ze gdyby zebrac wszystkie czynniki do kupy
(temperatura powietrza, karmienie po odstawieniu, narazanie na
zarazki, choroby w rodzinie) to naprawde karmienie piersia nie robi
az takiej roznicy.

Czy po przeczytaniu tego dalej uwazasz ze jestem egoistka?

[elske]

Core karmilam 1,5 roku .Spala w jednym lozku ze mna i mezem.Ona pod swoja
kolderka,a ja przytulona do meza pod nasza wspolna koldra.Teraz od 7 tyg karmie
piersia syna.Na poczatku spal w lozku ze mna i mezem.Ale tydzien temu
przenioslam go do lozeczka:odkrecilismy jeden bok lozeczka i dostawilismy do
mojej strony lozka.W nocy przytula sie do meza,a jak maly jest glodny odwracam
sie do niego i karmie .Nawet przez chwile do glowy mi nie przyszlo, zeby spac
tylko z dzieckiem a maz na kanapie w drugim pokoju.

[sabciass]

O ja pierdu!!! Myślałam, że nie może być bardziej powalającego
powodu do niekarmienia niż obwisłe piersi, ale widzę, że bijesz
wszelkie rekordy. Muszę ten kwiatek wrzucić na fora o karmieniu
piersią, bo jest mistrzostwem świata.
A tak apropos natury z którą chcesz walczyć, to zobaczysz jak ona ci
ci jeszcze pięknie pokaże, gdzie twoje miejsce.

[very_berry]

to podrzuc, i miejcie ubaw w swoim towarzystwie wzajemnej adoracji.
szkoda ze nie masz daru czytania ze zrozumieniem, bo gdybys miala,
to byc moze wyczytala, ze ten tekst jest w formie PYTANIA do kobiet
ktore karmily. I ze ja NIE ZAKLADAM niczego z gory, w sensie ze to
nie jest prawda objawiona ktora komukolwiek narzucam.

czy mozesz rozwinac ta mysl o tym, ze natura mi pieknie pokaze gdzie
jest moje miejsce? Bo sie usmialam

[agnen]

karmię 9 mies. Ochotę na seks miałam nawet zanim minął połóg i żałowałam że
przez nacięcie po żylaku (cholerni lekarze) tak długo nie mogłam. Nie oddalamy
się z partnerem. Zbliżamy się do siebie. Śpimy z córką bo tak zdecydowaliśmy
oboje i uważamy że tak jest dobrze, mała czuje naszą bliskość. Polecam karmienie
piersią i polecam słuchanie własnej natury, bo nie jest tak ślepa jak sądzisz.
Oksytocyna przy karmieniu tworzy związek z dzieckiem, podczas seksu - związek z
mężczyzną. nie da się tego w ogóle porównać. A to o czym piszesz - że partnerzy
oddalają się od siebie wynika z czegoś innego: seks po porodzie boli. I to nie
tylko raz. Trzeba dużo wyczucia żeby było jak wcześniej. Jeśli partnerzy ze sobą
nie rozmawiają albo seks jest tematem tabu (a często niestety tak jest) to
kobieta będzie go unikać. I karmienie nie ma z tym nic wspólnego.
A Twój pokarm to najlepszy pokarm jaki możesz dać dziecku. I nie ma mieszanki
która ma te setki składników idealnie i indywidualnie dobranych do Twojego dziecka.

Poza tym karmienie piersią przyśpiesza połóg - obkurczanie się macicy i skraca
czas krwawienia i pomaga szybko wrócić do wagi sprzed ciąży.

[sabko]

Mam dwoje dzieci które od początku karmiłam butelką a mimo to przez bardzo długi
czas nie miałam zupełnie ochoty na sex mimo, ze bardzo kocham mojego męża i
bliskości i czułości potrzebowałam
wiele.
Tak że jeśli tylko z tego powodu nie chcesz karmić to może się okazać, że to nie
wystarczy aby z mężem było Ci tak jak przed ciążą i porodem.

Jeśli mogę jednak wyrazić moją opinię o karmieniu butelką to ja jestem bardzo
zadowolona, że taki sposób wybrałam. Wiem co masz na myśli pisząc, że nie do
końca ufasz naturze. W dzisiejszym świecie ja mam podobne odczucia
jak na razie moje maluchy są zdrowe i szczęśliwe ja też i mam nadzieje, ze
tak zostanie.

[dzoaann]

absolutnie się z Toba nie zgadzam!
dwa razy rodziłam i długo karmiłam piersią. ani ciąża, ani połóg, ani długie
karmienie nie miały wpływu na moje libido. Jedyne co mialo na to wpływ to
niewyspanie.
Zarówno za pierwszym jak i za drugim razem, uprawialismy seks bez penetracji juz
przed upływem 6 tygodni, a jak lekarz pozwolił, to już na całego. Bywały gorsze
okresy, gdy dzieci miały kolki lub ząbkowały, wtedy nie miałm siły na seks.
Natomiast karmienie piersią nie budziło we mnie zaspokojenia, żadnych
rozkoszopodobnych, orgazmicznych przezyć. Jakoś łatwo mi było zrozumieć to, że
cycki nie tylko dla dziecka i służą tez do seksu.
za to mam pare karmiących butla koleżanek, któe odstawiły mężów od siebie i
tyle. nie ma co generalizować i nastawiac się na coś o czym ma sie pojęcie tylko
z opowiadań innych. Nigdy nie wiesz jak zareagujesz ty, twoje cialo i twój partner.

[aniulka_ba]

Chyba ewoluowałam trochę bardziej
Cóż za skromność z mojej strony
Po 6 tygodniach od porodu nie mogłam doczekać się wizyty kontrolnej u
ginekologa, żeby powiedział, że mogę mężowi wskoczyć do łóżka...
Może to wynika z tego, że instynkt macierzyński u mnie jest nikły. Karmiłam
piersią przez 9 miesięcy (podkreślam piersią, a nie cycusiem), bo tyle uznałam
za stosowne, potem Jaś zaczął jeść inne rzeczy. Mleka modyfikowanego samego w
sobie nigdy nie pił - jadł kaszkę i budyń na tym mleku, teraz dostaje jeszcze
jogurt.

Jestem zdania, że warto przynajmniej spróbować karmić piersią, bo uważam to za
wygodne (zawsze i wszędzie gotowe mleko - bez miarek butelek, sterylizatorów,
podgrzewaczy i innego zachodu), dobre dla matki - 30 kg, które przytyłam w
ciąży, zrzuciłam nim mój syn skończył pół roku (moje koleżanka, która nie
karmiła, 12 kg zrzucić po dziś dzień nie może, a dziecko ma 4 lata). O
korzyściach dla dziecka nie mówię, bo producenci mleka prześcigają się w
stworzeniu najlepszego zastępnika poprawnej flory bakteryjnej i wspomagacza
odporności, jakim jest mleko matki.

[kra123snal]

Karmiłam 13 m-cy, byłam na diecie, bo dziecko alergiczne i wyglądam
dalej jakbym koło TIR-a połknęła. Trzymam się myśli, ze niektóre
kobiety chudną po karmieniu, więc argument powrotu do wagi przy
karmieniu piersią nie istnieje (jestem żywym przykładem).

do krasnala

[very_berry]

tak jak napisalam wyzej (albo nizej;p)wszystkie kobiety w mojej
rodzinie tyja podczas karmienia wiecej niz podczas ciazy, dbajac o
siebie i przestrzegajac diety
takze nie ma reguly, tyle.
nie chcialas karmic sztucznie?

[kra123snal]

Dla mnie piersi karmiace, czy nie, to moje intymne części ciała i
tym się najbardziej przejmowałam w ciąży, że ciężko mi będzie się
kryć. Drugą sprawą było jak bardzo mi piersi obwisną Przekonał
mnie ginekolog po porodzie, że piersi obwisają w czasie ciąży a nie
podczas karmienia, no i że karmienie jest wygodne oraz nie musi być
ekshibicjonistyczne. Szczerze mówiąc jak zaczęłam, to później nawet
mi nie przyszło do głowy, żeby przestać, chociaż tak mnie bolało, że
ryczałam na samą myśl, że dziecko będzie zaraz głodne. Już w
szpitalu na drugi dzień po porodzie sutki mi krwawiły. Masakra! A
jadła tylko co 3-4 h! Później przechodząc na dietę martwiłam się o
to jak dieta się na mnie odbije, ale zostałam uspokojona i dalej
piersią karmiłam. No i tak później poszło... Ale moje dziecko nie
wisiało na piersi, nie wstawała w nocy z dzienną częstotliwością,
więc oprócz straaaaaaasznie bolesnych początków później już było
bardzo fajnie, ale nie jakoś metafizycznie A teraz przygotowując
mieszankę nie mogę sobie wyobrazić karmienia butelką w pierwszych
miesiącach, bo to strasznie pracochlonne jest wbrew pozorom i robić
to co 2-3h, myć butelki, sterylizować. Szczerze mówiąc opłacało się
nauczyć krzyżować palce u stóp z bólu. Zbyt leniwa jestem na
karmienie butelką a w dodatku dostała córka najlepsze mleko.

[very_berry]

Respekt za to, ze karmilas piersia a nie cyciusiem Serio serio
Wiec jednym slowem teza naukowcow bardziej sie nie sprawdza niz
sprawdza i nie jestem zdziwiona.

jesli chodzi o chudniecie, to w mojej rodzinie kobiety tyja podczas
karmienia bardziej niz podczas ciazy - i nie wiem czy to
uwarunkowanie genetyczne? Bo ogolnie to sa szczuple i zadbane laski.
takze ten
milo ze mamy wybor, nie?

[wik-ii]

tzn ze jeszcze nie masz dziecka i narazie tak zkladasz ze nie bedziesz karmila?

[very_berry]

dokladnie

[wik-ii]

to bardzo duzo moze sie zmienic kiedy urodzisz...

ja w ciazy o karmieniu piersia myslalam z obrzydzeniem...
pare dni po porodzie nadal nie chcialam karmic
przekonaly mnie statystyki, bo milosc ktora obdarzylam dziecko w ciazy byla dla
mnie nie pojeta, choc byl w planie.
Uznalam ze jesli moge choc w jednej setnej procenta sprawic by me dziecko bylo
zdrowsze- bez wahania to uczynie. Zrobie dla niego wszytsko!!! doslownie,
obecnie ma 5 msc i poltora tygodnia, wciaz karmie, niedlugo przestane...

ps, a stosunki(w kazdej postaci z moim mezem sa rewelka, on rowniez bardzo
kocha dziecko i doskonale wie ze karmienie piersia to dla malego najlepsza
ewentualnosc i gorzej(jako dojrzaly mezczyzna nie szczyl) by przyjal moja
wiadomosc o tym ze nie chce karmic- "bo nie" niz to, ze nie mam ochoty na sex

[very_berry]

no to chyba mam w domu dojrzalego mezczyzne, nie szczyla bo robi
smutne oczy na haslo "kochanie, co powiesz gdybym nie karmila"?
pada pytanie "to Ty chcesz miec w ogole dziecko....?"

troche mi rece opadaja jak to slysze...

no to witaj w klubie, czuje obrzydzenie jak mysle i o ciazy, i o
karmieniu.
moj malz tego nie rozumie, dla niego argument "dla mnie bedziesz
zawsze seksowna i piekna, nawet po 10tce dzieci" powinien rozwiazac
wszystko.

[em_em71]

Wiesz, very_berry... tak sobie czytam i przypominam siebie przed
urodzeniem dzieci. Nie, podobnie nie myślałam. Nie zastanawiałam się
nad karmieniem, nad ciążą - czy obrzydza, czy nie. Po prostu czułam,
że posiadanie dziecka nie jest zbiorowym obowiązkiem i świat się nie
zawali, jeśli ja go mieć /póki co/ nie będę. Obojętnie traktowałam
niemowlęta w rodzinie, czy bliskim otoczeniu, owszem, zauważałam ich
obecność na tej samej zasadzie, co komara, czy muchę, gdy brzęczy.
Oboje z mężem wyznawaliśmy zasadę "może - kiedyś, ale jeszcze nie
teraz". Temat nie istniał. Do czasu Nie zawaham się stwierdzić,
że prawie równocześnie zaświtała nam w głowie myśl, że moze już
pora? Znak, że byliśmy gotowi na rodzicielstwo.
Interesować się 'tematem" zaczęłam, będąc już w ciąży. Fizjologią,
przebiegiem, itp... Mimo wszystko jednak postanowiłam zaufać
instynktowi. Rodziłam naturalnie, bez znieczulenia, karmiłam dotąd,
dokąd dziecko samo nie zrezygnowało /raz 10 m-cy, drugi raz 5/, mąż
obecny przy obu porodach nie ma traumy... I przede wszystkim nie
wyglada na odrzuconego Tak, śpimy osobno - wygodnie , warunki
mieszkaniowe nam na to pozwalają. I tak sobie myślę, że mam to
szczęście, iż natura tak mnie ukształtowała, że nie dzielę włosa na
czworo zawczasu. Niejako na bieżąco stwarzam sobie optymalne warunki
do tego, by było bezproblemowo. Dodatkowo Los "zlitował się" i
podesłał mi towarzysza życia, który myśli podobnie. Moze dzięki temu
nasze dzieci nie mają sfrustrowanych rodziców.
Moze mój post odbiega lekko od meritum tematu, ale sądzę, że istota
macierzyństwa zaczyna się od gotowości na nie. Czyli - jeśli w ciaży
kobietą rządzą hormony, ok, niech rządzą. Jeśli natura przewiduje
opcję karmienia piersią, karmię. A wcześniej - decydując się na
przyjęcie nowego człowieka -wspólnie ciągniemy ten wózek, wraz z
czasowym przemeblowaniem świata, bo jest to nieuniknione. Z takim
nastawieniem na prawdę żyje się łatwiej i radośniej. Polecam

very_berry

[sabciass]

Czytam to co piszesz o sobie i wydaje mi się, że lepiej, żebyś nie
miała dzieci,, bo z twoim podejściem to będzie to dla ciebie jedna
wielka trałma. Najpierw stracisz swoją cudowną figurę, spuchną ci
stopy i nie wejdziesz w ulubione szpilki, zrobią ci się rozstępy na
brzuch i kolczyk w pępku nie będzie już tak ładnie wyglądał, obiwsną
ci piersi i dekolty będą możliwe tylko z dobrym push-upem, potem
urodzisz w męczarniach śluzie i krwi potną cię i pozszywają,
następnie połóg, krwawienie i zero seksu przez kilka tygodni, no i
opieka nad dzieckiem, będziesz musiała wstawać w nocy, a na
niewyspanej twarzy widać sińce pod oczami i puder na zmęczonej cerze
źle wygląda. A jak będziesz kąpała dzieko, to mogą ci nawet tipsy
odpaść. Po co ci takie nieszczęścia? Dodam, że nie mam ani
rozstępów, ani obwisłych piersi, ale to takie same pewne jak ten
brak seksu przy karmieniu.

[memphis90]

Trałma? A co to niby jest "trałma"? IMO zupełnie niepotrzebnie się czepiasz i
szufladkujesz dziewczynę. Nie każdy chce zostać rodzicem, nie każdy jest gotów
zostać nim w tym momencie i przymusu- na szczęście- nie ma. Może kiedyś odczuje
taką potrzebę, a może nie- to przecież jej sprawa. Chce podyskutować, poznać
opinie i relacje mam i chwała jej za to- przynajmniej jest ciekawa cudzych
opinii, a nie wrzuca wszystkie mamy do jednego worka (np. że w ciąży z mózgu
robi się kasza, a kobiety tracą nawet zdolność do pisania bez błędów ort..).

[budzik11]

> ale uwierzcie mi ze zbyt
duzo hormonow i kochajaca zona zmienia sie w samice nawet o tym nie
wiedzac.

Jak ja lubię, jak ktoś wypowiada się o czymś, o czym nie ma pojęcia, a tylko
"słyszał" albo "widział"...

Co do tej samicy - a która kobieta jest bardziej samicą - ta, której bardziej
zależy na karmieniu piersią niż ta, której bardziej zależy na regularnej
kopulacji?? Ograniczasz się do roli przedmiotu seksualnego tak dalece, że nawet
odrzucasz pod tym pretekstem karmienie piersią. To dopiero jest odwalenie...
Rzeczywiście, za dużo hormonów. Może powinnaś brać brom?

[budzik11]

Jeszcze jedno: rozumiem, że seks jest dla ciebie ważny, ale nie można sobie
planować życia pod kątem seksu. A co, jeśli już zajdziesz w ciążę i przestaniesz
być atrakcyjna dla męża (wielki brzuch, parę kilogramów więcej, rozstępy -
wiesz, takie rzeczy sie zdarzają), albo - czego ci nie życzę - ciąża będzie
zagrożona i nie będzie ci wolno uprawiać seksu? I jak wtedy mąż wytrzyma tyle
miesięcy? A jak juz to dziecko się urodzi, i nawet jak będziesz karmiła butelką
i twoje libido będzie kwitło, to np. dziecko może budzić się w najmniej
odpowiednim momencie - i co wtedy? Wpadniecie w nerwicę, ograniczycie się tylko
do "szybkich numerków" póki maluch śpi?
Wiesz, karmienie piersią to tylko jedna przeszkoda w udanym seksie...
To może w ogóle zrezygnować z dziecka, po co psuć sobie fajny seks?

[speedymika]

hmmm.. karmie piersia, mam 5 tyg coreczke, a od 2 tygodni nie mysle o niczym
innym (nawet podczas karmienia) jak o seksie...niestety ze zmeczenia zasypiam
wieczorem a w dzien dziecko nie chce za bardzo spac ale mam nadzieje ze
wkrotce sie uda zrealizowac te mysli
...a taka mialam nadzieje ze chociaz pare miesiecy po porodzie moja 'nimfomania'
sie uspokoi

[annasi23]

Zastanawia mnie po co pchasz się na forum "niemowlę", gdzie są same
samice, których postępowaniem nie kieruje nic innego oprócz hormonów.
Przecież sama siebie frustrujesz zaglądając tutaj.
Skoro poruszasz ten temat, to może jednak myślisz o dziecku?
A jeśli chodzi o twoją argumentację - faktycznie seks jest
ograniczony, ale to nie tylko z powodu tych upiornych horonów. Oboje
z mężem jesteśmy zmęczeni i wieczorem marzymy głównie o tym, żeby
się przespać. Domyślam się, że butelkowe mamy mogą być jeszcze
bardziej zmęczone, bo muszą wyparzać butelki, przygotowywać
mieszankę itd. Zastanów się nad tym, jeżeli głównym powodem twojej
decyzji o niekarmieniu jest brak seksu.
Poza tym nie traktuję mojego męża jak samca przynoszącego kasę do
domu. Mimo, że karmię piersią, uważam go za swojego przyjaciela i
mimo rzadszych stosunków uważam że rodzicielstwo nas zbliża.
Twoje twierdzenie, że kobietom karmiącym piersią odwala (chociaż
oczywiście nie wszystkim) jest bzdurne. Jakbyś się dobrze
rozejrzała, to zobaczyłabyś również te szczęśliwe.

[bonsai_88]

No nie... właśnie się dowiedziałam, że nie powinnam mieć ochoty na sex. Karmię
przecież już prawie 10 miesięcy, więc na myśl o facecie w łóżku powinno mnie
chyba odrzucać...
A na poważnie - pierwszy raz po porodzie kochałam się jak tylko ściągnięto mi
szwy [10 dni]. Mimo, że mój mąż był przy mnie jak rodziłam [nawet przecinał
pępowinę ] to nie czuł się specjalnie obrzydzony i siłą go do łóżka ciągnąć
nie musiałam... Ba, nawet teraz mój biedny wymęczony mąż śpi, bo go niecnie
wykorzystałam w czasie popołudniowej drzemki małego.

Jedyny problem w łóżku jaki był po porodzie to mojego męża trochę brzydziło
tryskające mleko.... trwało to jakiś miesiąc, a sposób na ty był bardzo prosty -
na początku miałam na sobie stanik...

[drzoana]

Ja mysle, ze karmienie piersia swoje dziecko jest 'naturalniejszym'
procesem anizeli bycie z mezczyzna, wiec za bardzo nie rozumiem
dlaczego ma Ci "odbic"?

Te kobiety co to olewaja swoich mezczyzn, prawdopodobnie zawsze to
robily. Moze chcialy tylko dziecka od nich? Dawca pleminika swoj
obowiazek wykonal i teraz kobieta pograza sie w swoistym egoizmie?

[very_berry]

haha do ktorejs tam yntelygentnej - nie mam tipsow, nie nosze
makijazu, nie napisalam ANI SLOWA ze martwie sie o moja figure po
ciazy (jak sie cwiczy to sie nie ma tych problemow), pisalam o WIEZI
EMOCJONALNEJ I FIZYCZNEJ Z MEZEM a nie kopulacji, ale rozumiem ze
dla Ciebie to to samo, coz wspolczuje.
Watek ktory zalozylam mial na celu ZAPYTANIA SIE MAM o to, czy te
opinie sa zgodne z prawda, i czy to sie zdarza. Napisalam "Co Wy na
to? Zgadzacie sie? Czy macie inne spostrzezenia?"... a przed tym
jeszcze dalam dosc jasno do zrozumienia ze NIE KAZDEJ "ODWALA" ,
oraz chyba dosc jasno napisalam ze "to jest moje zdanie"
takze sorry ale wszystko opada jak sie czyta tego tepu zarzuty,
rozumiem ze normalna dyskusja z niektorymi "mamuniami" jest poprostu
niemozliwa.
Pozdrawiam
zwlaszcza te zyczliwe, spokojne i chetne do normalnej dyskusji.

[dzoaann]

myslę, że "mamunie" poczuly się zniesmaczone Twoim podejściem do rodzicielstwa i
karmienia piersia i to Ty pierwsza zaczęłaś używać niezbyt ciekawych okresleń,
zamiast konkretnych argumentów. Jak się chce dyskutować, to trzeba umieć.
A co do więzi z mężem może ona byc osłabiona nawet jeśli bedziesz karmic butlą.
Faceci czasem różnie reaguja na pojawienie sie potomstwa, czasem zazdrością.
Twoje hormony, wybory i postepowanie może mieć nikły wpływ na partnera, bo on
będzie się czuł tak, a nie inaczej. Nie przewidzisz tego. Ty możesz mieć super
ochotę w ciąży i w połogu, a on wcale i tyle. Relacje w związku trzeba układać
na wielu płaszczyznach i mieć zrozumienie do tego,że może być lepiej lub gorzej.
Jeśli o tym myslisz to fajnie, partner ma szansę, że go nie odrzucisz
emocjonalnie i fizycznie. A rodzaj karmienia nie ma na to wpływu- samo
pojawienie sie dziecka starczy.

[daisy74]

Ja ani u siebie ani u koleżanek,które karmią piersią nie
zaobserwowałam oddalenia emocjonalnego od męża.A u kumpeli,która
karmiła butelką-tak-jej mąż śpi na kanapie podczas gdy ona z synkiem
2 i pół letnim.Karmiłam i karmię piersią,bo jestem przekonana,że w
ten sposób wzmacniam układ odpornościowy synka i zaspakajam Jego
potrzebę ssania.