bojażliwe dziecko

[anno83]

drogie mamy pomóżcie!!!
niewiem jak postepować z moim dzieckiem, od ok. 4 miesiąca był
strachliwy, raczej do nikogo nie chciał iść , ale im większy tym
jest gorzej, tylko ktoś obcy zacznie do niego mówic a juz zaczyna
płąkać okropnie, jakiekolwiek wyjscie jest koszmarem, wszedzie jest
płacz i jest mi go szkoda, do nikogo niepójdzie, a nawet sie nie
uśmiechnie dlatego gdzie niewyjde to tylko chowa sie za mnie- dodam
że ma teraz 10 m-cy.prosze doradzcie jak mu mam pomóc by go oswoic z
innymi ludźmi, moze ktoś miał podobny problem

[anno83]

prosze napiszcie czy z tego sie wyrasta???? bo niewim co robic????

[alpepe]

to nie problem, tylko przystosowanie ewolucyjne. Dziecko się pilnuje, by rodzice
mieli je stale na boku i nikt go nie ukradł i nie przerobił na szynkę.
Kolejna, co się zapatrzyła na baby born.
Syn ci wydorośleje, tylko na to trzeba czasu. Nie unikaj towarzystwa, nie
denerwuj się na reakcje dziecka, to z czasem będzie lepiej.

[camel_3d]

wyglada na to, ze od samego poczatku unikalas kontaktu z ludzmi lub nie mialas
mozliwosci zeby maly prezbywal czesciej wsrod wiekszej ilosci ludzi. Musisz po
prostu czesciej z nim wychodzic tam gdzei sa ludzie, muzea, restauracja, na kawe
ze znajomymi, do rodziny na obiad.. oczywsic emaly musi byc blisko ciebie, zeby
czul sie bezpiecznie. Przyzwyczai sie szybko.

[embeel]

i mała rada - nie mów mu "nie bój się" , nie używaj tego sformułowania, ale
raczej zachęcaj do poznania no i tłumacz, ze zawsze jesteś blisko, jeśli będzie
Cię potrzebował.
--
Zdobyliśmy Południe

[joannaw44]

Niektóre dzieci po prostu są takie 'wrażliwce'. pewnie mały też Ci zaczyna
płakać jak woda jest za zimna w kąpieli, jak ktos nagle trzaśnie drzwiami, jak
zapalisz światło w pokoju i go oślepia itd. Można tylko być po prostu
opiekuńczym, mówić do niego cały czas że wszystko jest ok i że ma się nie bać i
uśmiechać się do niego cały czas - nawet jak dalej ryczy to i tak podświadome
notuje sobie, że matka się nie boi i go wspiera i to jest ważne. A jak chodzi o
słowa to dzieci rozumieją więcej niż nam sie wydaje, poza tym widzą Twoje gesty
i interpretują ton głosu. Tak do końca to mały z tego nie wyrośnie (mam w
rodzinie taki przykład), ale będzie się dużo uczył od Ciebie i przejmował Twoje
wzorce zachowań. Powinnaś też dużo chodzić do dziadków (jak możesz) czy
przyjmować u siebie jakichś stałych gości, z którymi mały by się oswoił.
Pozdrowienia i głowa do góry

[alicja0000]

bo pewnie go trzymałaś pod kloszem i siedziałaś z nim cały czas w domu, nie
dopuszczając nikogo do niego.
Dziecko musi oswajać sie od maleńkości z nowymi, obcymi ludźmi. To co mu
"zaszczepisz" od niemowlęctwa tak mu zostanie, dziecko jest jak czysta
niezapisana kartka a Ty jako matka zapisujesz w nim ważne dla niego i jego życia
informacje. Skoro nie pokazałaś mu , ze istnieją inni obcy ludzie to normalne,
że się ich boi, szczególnie kiedy zaczyna już coś :kumać: Właśnie od 4 miesiąca
dziecko zaczyna rozpoznawać twarze, reagować zadowoleniem na znane mu osoby, a
bać się tych obcych.Ale to nie oznacza, ze tych obcych trzeba od niego
izolować-trzeba oswajać z nowymi sytuacjami, twarzami-inaczej wyrośnie mały
buszmen. Gdzie nie wyjdziesz , co nowego nie zrobisz będzie ryk.

[anno83]

tak dla twojej informacji to wcale nietrzymałam go "pod kloszem"
urodził sie w lecie wiec cały dzień spedzalismy na dworze z obcymi
ludzmi, to na ławce- to kazdy zagladał do wózka, kazdy mógł go wtedy
wziąść i niebyło problemu, niemieszkamy tez sami wiec mały jest
przyzwyczajony do dziadka i cioci ( i oczywiscie do taty) , tu niema
problemu,
niewiem czy moze to wynikac z faktu ze w okresie ciązy miałam
okropne przeżycia i proaktycznie od początku do końca byłam w
stresie ( ale to co przeżyłam to naprawde straszne) dlatego tez jak
sie dzidzia urodziłą to od początku był okropnie nerwowy , niedawł
sie uspokoić ,teraz jest znacznie pogodniejszy ale nadal jakies
nagle hałasy mogą go wystraszyć