22.02.2006 Środa

[aniatomek3]

Witam! Myślałam że jestem śpiochem, a tu proszę jestem pierwsza??

Odnośnie spania na boku mam radę, bo chyba do tamtego wątku już nikt nie
zagląda.
A może już to wiecie... ale mnie bardzo pomaga przy leżeniu na boku
podłożenie poduszki pod nogę zgiętą w kolanie (tą na której się nie leży
aktualnie) poduszka im twardsza tym lepsza. Sprawdza się zwłaszcza pod koniec
ciąży kiedy to leżenie jest w każdej pozycji niewygodne (i jak ktoś ma
problemu z puchnącymi nogami)- u mnie się to sprawdziło się przy pierwszym
dziecku. No i oczywiście jest jeden mankament że łoże musi być duże, albo
wygonić męża do innego łoża...

I tak smutno szaro za oknem i nie ma z kim pogadać, bo chyba jeszcze śpicie...

Pozdrawiam
Ania

[pinik]

Hej,

oj, nie spimy, nie spimy...

Tylko rano musze sie zajmowac malym. Dzis (wyjatkowo!) spal u nas, bo obudzil
sie o 23-ej z placzem. Zasnal i za 5 minut znowu. Ogolnie nie jestem za tym,
zeby spal z nami, ale tak czasem to bardzo lubie go do nas wziazc

Dzis idziemy testowac przedszkole (do tej pory chodzi do takiej grupki tylko
dwa razy w tygodniu po 4 godziny). Od 1-go marca moj trzylatek idzie tam na
stale. Nie wiem po co te testy, jak w przyszlym tygodniu tez na poczatek mam
tam chodzic z nim. Ale jak tak ma byc, to bedzie.

U nas tez szaro i smutno za oknem.... Oj, kiedy ta wiosna?????

cześć...

[floraservice]

Witajcie dziewczynki...
Nie śpie już od jakiejs godziny, bo musze przygotowac dom na przyjazd moich
córeczek. Własnie wyprawiłam męża na drogę, a one tam pewnie juz czekają z
nosami przy szybie).
Nastawiłam zupkę, włożyłam mięsko na obiad do piekarnika (wygodne, bo nie
trzeba cały czas pilnować) i zaraz pedzę nastawic jeszcze pranie... Nie
wyrabiam juz z tym praniem, ciagle mnie straszą sterty posegregowanych brudów,
zima mam trochę problemu z suszeniem, a na koniec nie ma kto stanąć przy desce
i wyprasować chocby tylko najbardziej strategiczne rzeczy.... ale co tam, może
mąż wreszcie zacznie sie wywiązywac z obietnic pomocy, hmmm... dawniej dzielnie
prasował na bieżąco.
Planowałam wybrać się dziś na dzień otwarty do szpitala na Ujastek, ale nie
wiem jak mi to wyjdzie, bo jak rodzinka nie zdąży przyjechać do około 12 to
pewnie nie mam sie po co juz tam wybierać. Trochę mi szkoda... choc cały czas
mam jeszcze nadzieję, że sie uda. Liczyłam poza tym na spotkanie z Wami,
krakowskie majówki, ale w sumie to jakoś specjalnie się nie umawiałysmy ;-((.
Buziaki i miłego dnia.

[aniatomek3]

O mój syn też się budził w nocy z płaczem (ma prawie 2 latka). Ja nie chcę go
brać do nas bo on by bardzo chciał a potem jak go odzwyczaić? Uwielbiam z nim
zasypiać, ale mój mąż chyba by w nocy go uderzył (nie kontroluje się).

[pinik]

No moj tak rzadko placze.. A jesli juz, to jak tylko do niego przyjde i powiem,
zeby spal, ze wszystko jest w porzadku, to zasypia odrazu. Wczoraj chyba mu sie
snilo, ze mu sie strasznie siusiu chce (od miesiaca go odzwyczajam od pieluch i
tylko na noc dostaje) i plakal, ze on chce na nocniczek. Ja nie chcialam, zeby
sie wybudzil i tlumaczylam, ze ma pieluche i niech robi. Ale chlopak jakos sie
przejal i strasznie rozplakal. No to wzielam moje rozplakane "malenstwo".

Z nim na szczescie nie ma problemow pozniej z powrotem do jego lozeczka. Zwykle
bierzemy go do siebie tylko jak jest chory i placze, jak sie obudzi. I pozniej
wraca bez problemu do siebie. No wiec, czemu czasem nie zrobic wyjatku?

Ale ogolnie nie powinno sie dzieci do tego przyzwyczajac, jesli sie ogolnie
woli samemu spac. My mamy szerokie lozko, ale maly mnie zawsze spycha na sam
rancik i ogolnie nie moge sie cala noc ruszyc. Leze sztywno na jednym boku i
budze sie niedorobiona. Tak, ze na codzien to dla mnie nie jest rozwiazanie.

Nie do końca prawda z tym przyzwyczajeniem...

[floraservice]

... i koniecznością późniejszego odzwyczajania. Moim zdaniem odmawianie
dzieciom nocnego przytulania, a co za tym idzie zapewnienia w pewnym sensie
poczucia bezpieczeństwa, wcale nie jest takie dobre. Tu pewnie więcej
powiedzieliby psychologowie dziecięcy, ale moje matczyne zdanie też może sie
wam przydać.
Skoro dziecko płacze w nocy, to albo mu sie coś złego przysniło, albo emocji w
ciągu dnia było sporo i samo nie potrafi wyhamować, albo po prostu potrzebuje
ciepła mamy, bo tak. Moje dziewczynki spały z nami dośc często, prawie zawsze
wtedy jak tego chciały i absolutnie nie mogę powiedzieć, żeby to miało jakis
negatywny wpływ na późniejszą chęć spania we własnym łóżku, albo na nasze życie
małżeńskie (czego się obawiacie). Owszem było nam czasem niewygodnie, bo łóżko
w tym czasie mielismy bardzo wąskie (jakie mogło byc w mieszkaniu o pow 32 m
kw?), ale ratowaliśmy się na rozmaite sposoby, choćby przenosząc głęboko śpiace
dziecko do jego łóżeczka lub, jak już podrosły, jedno z nas wynosiło sie spać
na tapczanik dziecka. I dało się jakoś przeżyć. Wolałam zresztą takie
rozwiązanie, niż koczowanie na podłodze przy łóżeczku w ich pokoju lub
nasłuchiwanie tęsknego "wycia"... tak było po prostu wygodniej.
Nigdy nie obawiałam się przygniecenia czy uderzenia dziecka w naszym łóżku, bo
zawsze instynktowanie układasz się tak by dziecko miało i ciepło i wygodnie.
Poza tym ja kariłam Emilkę do 2,5 roku zycia, więc karmienie nocne, które sie
jeszcze zdarzało odbywało sie w półśnie i na leżąco, więc też dla mnie lepiej.

I jeszcze jedno - nie złośćcie się na mnie, ale takie zimne traktowanie dziecka
ma dla mnie wiele wspólnego z tymi komunistycznymi zaleceniami, które
obowiązywały jakies 20-30 lat temu (typu karmienie co 3 godziny, mlekiem krowim
w proszku, zagęszczonym mąką, itp...), a niektóre z nich jeszcze pokutują w
świadomosci jako pewniki. O tym przyzwyczajaniu noworodków do noszenia na
rękach i spaniu nocnym też tam było... )

[aniatomek3]

Bartuś mój syn śpi w nocy jak suseł, nie budzi się wcale, ale ostatnio (chyba
po szczepieniu) budzi się raz lub dwa w nocy, wtedy wystarczy że wezmę go
wyprzytulam i idzie spać, a nie jest to problem bo śpimy w jego pokoju, chociaż
mamy swoją sypialnię, nie spaliśmy tam ani razu od kiedy mamy syna. Może to Wam
się wydawać dziwne ale lubię go mieć przy sobie blisko. Jak Bartek jest chory
(a to raczej zdarza się rzadko) to śpi ze mną, a mąż idzie spać do innego
pokoju, bo tak jak pisałam nie kontroluje swoich ruchów w nocy a poza tym
wstaje do pracy około 3 w nocy.

[magdacz1]

W zasadzie zgadzam się z Florą. Nasze dziecko też bardzo często śpi z nami.
Przeważnie zasypia u nas, potem M przenosi go do jego łóżka, a po jakimiś
czasie, w nocy znów jest u nas. Czasami jak obudzę sie w nocy lub rano, to
wogóle jestem zdziwiona, że on z nami śpi. W każdym bądź razie nie przeszkadza
nam to że on u nas jest.
Nawet teraz często śpi ze mną jak męża nie ma, bo jest w delegacji. Mi samej
jest wtedy jakoś tak raźniej spać.
Myślę, że nadejdzie ten moment że w końcu chłopak będzie chciał spać sam i
przestanie do nas przychodzić.

[pinik]

Hej,

ja nie mam absolutnie nastawienia, ze nie wezme do siebie dziecka itd, jak
placze!!! On od malenkiego b. ladnie spi sam. A jak zaplacze, zaraz do niego
zawsze lece. Ale jako pierwsze staram sie mu powiedziec, ze jestem, i zeby spal
(milym, lagodnym tonem) i poglaskac. Zwykle momentalnie sie uspokaja i spi do
rana. Wiec go nie wyciagam z lozeczka. Czasem nawet jak zapytam, czy chce isc
do nas na gore, to mowi,ze nie. On chyba lubi swoje lozeczko. Wczoraj plakal
jak nawet przyszlam, wiec go wzielam. Nie mam z tym tez problemu. Ale jak o to
nie prosi i nie placze w nocy, to nie widze takiej potrzeby.

Ale nie jest to zaden zimny wychow z mojej strony.

Pinik...

[floraservice]

... ależ ja wcale nie powiedziałam, ze jest to "zimny wychów"... choc znam
takie osoby które własnie w taki sposób "kaleczą" swoje dzieci ((((.
Jasne, ze czasem faktycznie wystarcza posiedzenie przy dziecku, zapewnienie, ze
się jest obok i pogłaskanie... Moim jednak zdaniem PROGRAMOWE odmawianie
dziecku nocnej (i nie tylko, bo czasem ludzie każą dzieciom "wypłakac się" w
ciągu dnia, zeby "sobie płuca wyrabiały", brrr...) bliskosci, jest
nieporozumieniem, którego nie wolno tłumaczyć w kategoriach przyzwyczajenie-
odzwyczajenie... Tylko tyle...

[agancarz]

Czesc dziewczyny!W moim przypadku tez tak sie stalo,ze spimy z dzieckiem w
jednym lozku.Kupilismy nawet nowe lozko dla synka (2,5 roku) ale jednak nie dal
sie przekonac do spania w nim.Czasem jest nam ciasno,ale to prawda, jak tu
odmowic szkrabowi bliskosci i poczucia bezpieczenstwa,ktorych tak bardzo
potrzebuje?Jesli bedzie na to gotowy to mysle ze sam zechce spac we wlasnym
lozku.Ale to nie oznacza, ze nie bedziemy go do tego namawiac.Wydaje mi sie ze
wszystko powionno odbyc sie w granicach zdrowego rozsadku.
Pozdarawiam, Aneta

P.S.

[floraservice]

I jeszcze jedno... Każdy z rodziców ma prawo do własnego sposobu traktowania
dzieci, więc i te nocne wędrówki ludów każdy reguluje we własnym zakresie.
Przyznam się, ze u nas sie jeszcze zdarzają teraz, choc dziewczynki są duże.
Kiedyś, jak mąż wyjechał na kilka dni, ustaliły nawet między sobą grafik, kiedy
która ze mną bedzie spać... ))) I ja to bardzo lubię, bo jakoś tak miło jest
spać z wtulonym w ramiona szkrabem...
Tylko jak my się niedługo pomieścimy w piatkę w jednym łóżku???
AAA i jeszcze jedno... spanie we własnym łózku odbywa się w ich przypadku bez
wiekszych przygód i przeszkod od momentu kiedy uznalismy, ze sa na
tyle "dorosłe", ze koniec ze spaniem w łóżeczku i dostały normalne łóżka. Tym
bardziej jak za drugim razem było to wspaniałe łóżko piętrowe. Wiecie jaka to
była atrakcja???

[aniatomek3]

a ile miały Twoje córy jak zaczęły spać w łożkach?? pytam z ciekawości

[floraservice]

Obu te nocne wędrówki zdarzały się dośc często, ale nie mogę powiedziec, by nie
spały samodzielnie w swoich łóżeczkach, a potem łóżkach, wcale. Wyrastały z
łóżeczek około 3 roku zycia i wtedy kupowalismy im jakieś doroślejsze spanie.
Najwięcej obaw miałam jak to bedzie jak się urodzi młodsza, no bo jak ją karmic
w nocy, czy powinny spac w jednym z pokoju ze starszą, jak to bedzie z moim
nocnym wstawaniem... Okazało się, ze zycie samo rozwiązuje problemy, które my
stwarzamy. Córeczki moje spały od początku w jednym pokoju (tylko tam dało się
upchnąc łóżeczko ), a młoda jadła w nocy ze dwa razy, ssąc intensywnie przez
10 minut, a potem dalej słodko zasypiala i dało sie ja odłożyc do łóżeczka bez
rozbudzania. Ja wracałam do sąsiedniego pokoju do naszego łóżka, i mogłam sie
wyspać. Tym bardziej, że w pampersie miała przez całą noc wygodnie... (nie to
co miałaby z normalną pieluchą ). Na łóżku piętrowym zamieszkały jak młodsza
miała nieco ponad trzy latka, bo trzeba było wreszcie dla nich wygospodarowac
miejsca troche do zabawy na podłodze, więc pozbylismy sie tapczanika starszej i
łóżeczka.
Ciekawe jak to bedzie teraz przy trzecim dziecku...

[aniatomek3]

Ja strasznie się obawiam jak to będzie, jak mi się urodzi drugi syn... Bartek
będzie miał wtedy równo 2 latka... ale chyba wszystko czas pokaże do tego to
nawet się przygotować w nijaki sposób nie można.

nie martw sie na zapas...

[floraservice]

Bo tego jak bedzie nie jestes sobie w stanie wyobrazić. Oczywiscie trzeba się w
pewien sposób przygotować, poczynić założenia, ale jednocześnie musisz byc
elastyczna i niczego nie forsowac na siłę. Bedzie dobrze, zobaczysz... choc na
pewno momentami trudno i męcząco. Uszy do góry - dasz radę!!!

[aniatomek3]

Dzięki za pocieszenie! Jakoś to będzie.

[finka11]

Hej kobity!!
Aniu z tą poduszką to prawda, mi też pomaga, tylko ja robię "wałeczek" z kołdry.
Ale czasem to już sama nie wiem jak sie położyć, żeby zasnąć, mam takie dziwne
mrowienie w nogach i rękach.
Pinik widzę, że miałąś wesołą noc, zupełnie jak moja siostra, która ma 3,5 latka
oraz roczniaka. Mówi, że nic innego nie słyszy, tylko: Mamooo to ..., mamo
tamto... i buzia mu się nie zamyka.Tylko ona jest w gorszej sytaucji, bo ze
względu na chorobę młodszego (zespół zaburzeń odporności) nie może starszego
posłać do przedszkola, a że pogoda okropna to dzieciaki w domu wariują.
Mam nadzieję, że Twojemu synkowi spodoba się w przedszkolu, na pewno się tam nie
będzie nudził.
Ja jestem cała w nerwach bo maluszek jakoś ostatnio bardzo mało ruchliwy, do
tego bóle brzucha w okolicy pępka, w piątek wizyta. Oj żeby już był piątek...

[magdacz1]

Moja dzidzia też jakaś taka mało ruchliwa. Czuję że się wierci, ale jeszcze
parę dni temu to aż mi brzuch skakał, a teraz jakoś tak spkojnie. Trochę się
martwię.

[magdacz1]

No ja też nie śpię, już od 7. Mam za sobą spacer do przedszkola, śniadanko,
pranie się pierze itp. No właśnie z tym praniem to coś starsznego, zawsze
pełno, a jest nas narazie trójka. Jak będzie jeszcze jedna osóbka to chyba będe
prała na okrągło.
Dzień zapowiada się taki sobie, bo pogoda brzydka, wieje bardzo zimny wiatr i
jest do bani. Nic tylko ciepła herbatka i jakieś spokojne zajęcie. Ja całe
szczęście dalej robię mój sweterek, więc fajnie.

Pozdrawiam was koleżanki moje
Magda

[nikasob]

Hej, sposób z poduszką jest super - potwierdzam, stosowałam w pierwszej ciąży -
i dziekuję za przypomnienie, zaraz idę szukać jakiejś poduchy
Moja mała (skończone 4 lata w grudniu) zdecydowanie przesypia nocki smam, choć
sporadycznie zdarza się, że przychodzi do nas w nocy. Wiosna się
przeprowadziliśmy - i tu niestety z braku miejsc w przedszkolu - siedzimy razem
w domu. Mam nadzieję że od września się uda, choć z drugiej strony trochę się
przestraszyłam, bo moja znajoma, która urodziła w lipcu i dała strazego synka
od września do przedszkola, to musiała go stamtąd w styczniu wypisać bo tyle
chorób do domu przynosił, że młodsze dziecko aż wylądowało w szpitalu... Ale
moja mała bardzo tęskni za przedszkolem, więc odpędzam złe myśli

[aniak-i]

helo helo!
tez juz dawno nie spie ale musiałam sie przygotowac do 1 zajec

Widze Flora ze ty tez sie nie wybierzesz do Ujastka ja mam zajecia do 13;15 a
potem bede pewnie padnieta
Widze ze sie cieszysz z przyjazdu dziciaczków

papa buziaczków 102

[pszczolka2]

Witam
I u mnie za oknem jest smutno, szarawo i z płatkami brudnego śniegu.
Dzień przywitał mnie krwotokiem z nosa właśnie siedzie i mam spongostan w
dziurce od nosa, nienawidze tego uczucia gdy budząc się rankiem mam pełno tego
świństwa w gardle bleee!!

Dzień zapowiada się bardzo spokojny, zero roboty, wyjścia - same nudy jak to
zniose nie wiem. Znając siebie to pewnie znajde sobie jakieś zajęcie hihi.
Teraz wybieram się do kuchni na poranną herbatke z miodkiem i cytrynka, pyszne
chrupiące bułeczki z wędlinką, serkiem i jakimś tam dodatkiem mniam, mniam.

A zapomniałabym a co tu tak dzisiaj bardzo rodzinnie, nocne maleńkie marki
wchodzące do łóżka rodziców? Uwielbiam gdy mój 2-letni siostrzeniec chce się w
nocy poprzytulać albo nad rankiem wchodzi Nam do łóżka. Ale już za niedługo nie
będe musiała "wypożyczać" dzieciątka aby móc się tym nacieszyć))

Pozdrawiam,Ola

[bo-gumilka]

Dzień dobry! Ja właśnie z Wami kończę poranne capuccino (mniam! - moja miłość)i
nabieram sił do nieulubionych prac domowych.
Ból piersi budził mnie w nocy,więc jestem niewyspana. Chyba wolałabym pobudki
urządzane przez maluchy. Czytając Was odkryłam, że mam do czynienia z
doświadczonymi już mamami - chyba tylko ja czekam na pierwsze dziecko - z
przestrachem pt. "jak my sobie damy ze wszystkim radę?".
Z tego co czytam wnioskuję, że u Was już wszystko działa jak w zegarku;
poplanowane, przewidziane, pełna logistyka. Mam nadzieje, że tez z mężem
dojdziemy do takiej wprawy Dobrego dnia!
Ps.Piniku - zobaczyłam zdjęcia Twojego synusia - jest cudowny, słodziak taki,
gratuluję. Zapatrzę się, może mój będzie podobny....

[pinik]

hej bo-gumilka,

dziekuje!

Te zdjecia sa juz b. stare, ale jakos nie idzie mi ich wymienic...

A co do wprawy i logistyki: szybko sie czlowiek nauczy troche innego, bardziej
zorganizowanego i zaplanowanego zycia. Ja zanim urodzilam dziecko, studiowalam
i mialam spore luzy czasowe. A w mieszkaniu bylo czesto brudno, balagan itd (no
nie jakos tragicznie, ale tez nie najlepiej). Pozniej urodzil sie NIklas i
bardzo sie dziwilam, jak inne mamy daja rade przed 15-ta wyjsc na spacer. Ja
sie z niczym wyrobic nie moglam. Dom sprzatnac i wciaz ryczace dziecko (on jak
byl maly to byl dosc trudny i marudny). Ale po jakis 6-ciu tygodniach
zaczynalam coraz wczesniej wychodzic

A teraz to mam w domu taki porzadek, jak bez dziecka nigdy nie mialam (choc dom
o wiele wiekszy). Czasem faktycznie nie wiem, w co rece wlozyc, ale ogolnie to
wszystko jest zorganizowane. Jeszcze na internet czasu starcza

Trzeba jakies takie rytualy w sobie wyrobic. Teraz sprzatam wszystko odrazu
(np. w kuchni nigdy zadne naczynia brudne na wierzchu nie stoja, ubrania odrazu
skladane do szafy itd., a wczesniej roznie to bywalo).

A co do dania sobie z dzieckiem rady: kazdy sobie ja da! To jest fajne zajecie,
dajace duzo radosci i owocow, jak sie je dobrze wykona! Tylko na poczatku bez
stresu! Na poczatku jest troche chaos! Ale fajny!

[1979ju]

Cześć dziewczynki,
wczoraj byłam u okulisty. Mam zakaz rodzenia siłami natury, wiec już na 100%
cesarka. Dostałam taką notę od okulistki dla mojego gina, żeby dokładnie
wiedział co i jak i potem wpisał przy skierowniu do szpitala co trzeba. Jutro
rano ide na krewkę a w piątek do kliniki na dodatkowe badania oczu - są
beznadziejnie, beznadziejne. Wczoraj padłam jak neptek.
Dziś zaraz ide na spacerek, nie mam koncepcji obiadu ( Hm...
I w ogóle ostatnio dopada mnie schiza porodowa, strasznie boję się szpitala,
tego cc i przepełnia mnie strach o maluszka... Im bliżej konca tym wiecej
strachu i lęku (

Pozdr, Asia - 29 t.c.

[k_maja]

Hej, Dziewczynki!
Ależ z Was ranne ptaszki!!! Pomyśleć, że ja też już niedługo będę musiała
przestać być śpiochem...
A tak się przyjemnie rozleniwiam na tym L4...
Dzisiaj w planach tarta z porami i serem pleśniowym, a popołudniu może jakieś
mini zakupki dzieciowe i teatr (oj, jak dawno nie byłam... ale po sobotniej
awanturze i dąsach zaniedbanej żony, jakie odstawiałam przez pół dnia, mąż chyba
poczuł się winny i nadrabia straty, hehe)
Asiu, a można wiedzieć jakie masz konkretnie wskazania okulistyczne na cesarkę?
Pytam, bo mnie też czeka konsultacja, tylko się jakoś zebrać nie mogę... Ale w
sumie czas najwyższy... Muszę się wybrać w przyszłym tyg.
A co do "wątku przewodniego" dnia - ja planuję, żeby dzidziuś sam zasypiał w
swoim łóżeczku. Sama spałam z mamą do wieku chyba z 12 lat i nie dałam się nijak
wyrugować (zawsze miałam dominującą osobowość, hehe) - wprawdzie nie zrujnowałam
małżeństwa moich rodziców, ale myślę, że życie intymne to dość skutecznie
utrudniłam. Poza tym byłam dzieckiem chorobliwie uzależnionym od mamy i
kompletnie niesamodzielnym - chciałabym ustrzec przed tym mojego synka... Ale
wiadomo, nic na siłę...
kasia

[1979ju]

Jestem tzw. osobą jednooczną, mam dużą krótkowzroczność i astygmatyzm jednego
oka, drugie też nie jest zdrowe. Ponadto cienka rogówka i strasznie szpiczasta
- na razie nawet jest to nieoperacyjne Ot tak wada wrodzona...
Jest duze ryzyko, ze to lepsze oko mi "poleci" podczas parcia, zatem lepsza cc,
niż ewentualne macanie maluszka zamiast oglądania Kurdę boje się tej operacji.

Pozdr, Asia - 29 t.c.

[kapuhy_a]

I ja się melduję....jeszcze żyję...cały dzień leżenia mi pomógł...bóle jeszcze
są ale już nie tak silne...
U mnie też pochmurno jak nie wiem...aż nic się nie chce...brrrrrrrrr

Żyję i mam się dobrze, trochę zmęczona...

[mysza_33]

...więc poza pracą, staram się jak najwięcej wypoczywać. Dlatego wczoraj nie
zajrzałam i dziś tylko na moment, by was kochane uspokoić... że u mnie i synusia
wszystko w porządku
A chętnie pochwaliłabym się szkołą rodzenia - wczoraj byłam na pierwszym
spotkaniu. Fajnie. Wiem też już coś niecoś nt. p. Doroty Fortunko i jej pracy na
Brochowie. Ale to, jak będę mieć troszkę luźniej w robotce.
Uściski dla wszystkich Majóweczek.
Mysza

[zebra51]

Myszko, pisz jak było w szkole.
Wczoraj miałam ostry kryzys. Wyłam, że mam juz dosyc ciąży. Jest mi ciężko,
duszno, źle ( Dziś trochę lepiej. Ale szczerze mówiąc odliczm juz dni do
końca.
Jedziemy dziś oglądać wózek, może od razu kupimy? Zdecydowalismy sie na bebe
conort air6.

Zeberko, trzymaj się ciepło...

[mysza_33]

... ja nawet nie mam siły już rozmawiać, tak jestem przemęczona, a muszę dziś
zamknąć grafik, pogodzić wszystkich skłóconych instruktorów i przygotować
wszystko na uaktualnienie www i artykuł na reklamę
A przy tym wszytkim - byście nie myślały, że nie dbam o odpoczynek - jakoś
staram się pokładać.
Kochana, w szkole, było super. Bardzo mi się podobało - szczególnie, że miałyśmy
aerobik dla ciężarówek. Jednak chyba razem ze spacerem z Sępolna na Kliniki dał
mi w kość, bo wieczorem zwijałam się z bólu. Też już mi ciężko.
Pamiętaj, że kto ma dać radę jak nie my
Trzymaj się ciepło.
Naprawdę będę mogła więcej się odezwać najwcześniej w piątek. Przepraszam za tą
nieaktywność

Papatki

Mysza

[o_tuska]

Ojjjj stęskniłam się za Wami. Jeszcze nie nadrobiłam zaległości ale pozdrawia
serdecznie.
Dziś byłam u nowej ginki. Jestem bardzo zadowolona. Tylko ciśnienie mam ciu
niepokojące ale już dziś zakupiła ciśnieniomierz i prowadzę obserwacje. Zleciła
mi jeszcze kilka badań, bez których mnie do szpitala nie wpuszczą. Słuchałam
bicia serduszka - pierwszy raz!!!
Do Bocianka nie będę chodzić na szkołe - ale w moim szpitalu są zajęcia więc
się wybieram.
Ogólnie mam dziś super humorek - rano troszkę byłam w firmie a top zawsze
wpływa na mnie pozytywnie - chyba że ktoś mnie zdenerwuje
Buziaki!!!!

A ja zrobiłam sobie przerwę...i do Tuski

[mysza_33]

...by mi głowa trochę odpoczęła i zajrzałam na forum. Właśnie Tuska o Tobie
myślałam, gdzie Ty tam jesteś w Bocianku, bo ja zmieniłam godziny na poranne.
Mój małżon został wrobiony w jakieś tam wykłady we wtorki po południu i kropka.
Byłam w Bocianku i mi się spodobało, choć wiele rzeczy wiem, a porodówkę po
której nas oprowadziły już widziałam. Zrobiliśmy sobie z mężem wypad na salę
porodową na Kliniki i Brochów. Zamierzamy jeszcze zobaczyć Kamińskiego. Jednak
wiele można było wyciągnąć na temat samego przebiegu porodu i traktowania,
rejestracji do porodu itp. Na Brochów do p. Doroty Fortunko się nie
zdecydowałam, bo od lutego została przeniesiona na inny oddział i nie pracuje
już tam na położnictwie (więc z pewnością nie jest w stanie pomagać i asystować
przy porodzie komukolwiek, kto uczęszcza do jej szkoły). Zresztą w Bocianku też
są inne położne w szkole, inne na sali prodowej, a jeszcze inne na odzdziale
poporodowym. Nie ma więc to większego znaczenia, gdzie chodzisz i kogo
poznajesz. Bylebyś się dobrze czuła i wytrzymał to Twój budżet ;-(

Jedyna szkoda, że się nie poznamy, ale ja w przyszłości knuję spotkanie majówek
Wrocławskich, ale o tym później.

Uściski

Mysza

[patrycjabl79]

chociaz juz pozna pora chcialam sie przywitac
dzien jak wszystkie ostatnio minal w oka mgnieniu, praca, dom, obiadek i
lozeczko: wieczorny odpoczynek wszedl w rutyne
a gdyby mi ktos przed ciaza powiedzial ze bede spedzala wieczory w lozku i
przed tv to bym wysmiala, zawsze aktywna na maxa, no ale jak to moj maz mowi na
wszystko przychodzi porano i ma racje

odebralismy dzis ogromne paczki z lozeczkiem, komoda, materacykiem i szafa, ta
wielkosc nas na dzien dzisiejszy przerazila i tak sobie to wszystko poczeka do
soboty, nie chce zaczynac balaganu bo w zwiazku meblowaniem kacika dla dzidzi
musze zrobic niezle przemeblowanie, a to nie na dzis

Ok kolezanki, zycze dobrej nocki i kolorowych snow
papatki

[pinik]

Hej,

bylam dzis z synkiem na "probie" w przedszkolu. Tylko dwie godzinki tam
siedzielismy (tak dla przyzwyczajenia), ale po nich mialam tak serdecznie
dosc!!! I teraz mi jakos zle. Sama bym tam bardzo nie chciala chodzic, a synka
mam puszczac?

Ogolnie to przedszkole mi sie b. podobalo, dopoki tam dzis nie pobylam.

Grupy sa mieszane wiekowo (ale tu tak jest wszedzie). Moj maly (wlasnie
skonczyl 3 latka) jest najmlodszy w grupie, a nastepne dziecko to jest chyba z
rok starsze. Ogolnie te dzieciatka mi zadzialaly na nerwy. Wchodza na stoly,
wrzeszcza, wyrywaja sobie rzeczy, pluja na siebie itd. KOszmar!

Fakt, ze panie wychowawczynie byly dzis zajete przystrajaniem sali
gimnastycznej na jutrzejszy bal przebierancow i moze mialy troche mniej czasu
dla tych dzieci niz zwykle. A te "maluchy" sie tak rozhukaly, ze hoho!

I teraz mi jakos smutno... Jutro moj synek ostatni raz idzie do swojego
dotychczasowego przedszkola (taka grupka dzieci dwa razy w tygodniu po cztery
godziny) i mi zal, ze to juz koniec. Tam ma swoich trzech ulubionych kolegow,
ktorzy zawsze sie ciesza, jak przychodzi. Wiem, ze w nowym przedszkolu pozna
nowe dzieci, ale on tam jeszcze taki malenki jest (on wogole jest raczej maly,
drobny i strasznie ulozony i grzeczny. Wciaz sie pyta czy cos moze itd. A tam
go nikt nie slucha).

Takie to male rozterki matki