Potrzebna pomoc...

[jojobacincin]

...przy pracach domowych, w opiece nad dzieckiem oraz wsparcie psychiczne.

Zostało jeszcze 6 tygodni do terminu, a ja wysiadam Prawie nic nie jestem w
stanie zrobić w domu, albo koło siebie. Ostatnio obliczyłam, że śpię prawie 14
godzin na dobę - to więcej niż moja prawie dwu i pół letnia Kamiśka. Lista
rzeczy do zrobienia/załatwienia rośnie w oczach, młoda wymaga sporo uwagi. Ja
nie mam szans na spokojną lekturę, z nikim się nie spotykam, a czasem chętnie
pogadałabym z kimś. Nie potrafię poprosić o pomoc Mamusia nie nauczyli...

[olensia]

Heh u mnie tez 6 tygodni do konca a ja spie na siedzaco caly czas. Sprzatam w
ratach prawie caly tydzien . Jak zaczne cos robic to zaraz przestaje. Moja 2,5
letnia corka caly czas chce na plac zabaw a ja zawsze sie zastanawiam czy bede w
stanie tam dojsc i wrocic . Jestem jakas roztargnieta i sama nie wiem czego
chce. W sklepie kraze miedzy polkami, a jak wracam do domu to przypomina mi sie
ze czegos nie kupilam i sie wnerwian, ze znow musze jechac... Niestety ja spie
do 6 godzin na dobe i to mnie wykancza... Z brzuchem mi ciezko i sapie jak
parowoz Juz niedlugo koniec i mam nadzieje ze znow bede tryskala energia...

[antusiowa_mama]

łącze się w bólu... ja od dziś straciłam pomoc na ok pół roku - dziadek na
bajpasach. Półtoraroczniak absorbujący, dom zarasta kurzem, a do terminu ok tyg.
Pogadać to ja mogę tu na forum co najwyżej, spotykać nie ma się z kim.
Codzienność niestety przytłacza

[80misia]

Ha, ha.. a mi teściowa mowila, nie spiesz się tak nie sprzątaj nie
kupuj, bo pod koniec dostaniesz takiego powera, że wszytsko
zrobisz...i co? i akurat. Sprzątnięcie mieszkania zajmuje mi kilka
dni(na raty). Prasowanie?..po 3 rzeczach muszę się połozyć bo mam
bolesne twardnienie brzucha, przechodzi, prasuje kolejne 3 rzeczy
itd. Do sklepu boję się wyjść, bo mam problem z powrotem do domu -
skurcze. Ktoś dzwoni do drzwi, zanim się doturlam, żeby otworzyć -
osoba ta rezygnuje i nawet nie wiem, kto to był/ No paranoja jakaś.
Śpię na razie aż za dobrze, tzn za długo- ale na to nie narzekam.
Teraz cieszę się, że mam prawie całą wyprawkę gotową, resztę zamowię
przez internet (jak dobrze, że jest taka możliwość), poza tym
zrobiłam się strasznie nerwowa i ciągle zrzędzę. No i jeszcze
chciałabym, żeby ktoś mi zrobił pedicure, nie dosięgam do moich stóp.

[aniusiak2008]

[filmonrob3]

to ja juz spakowana i młoda tez wszystko do domu i do szpitala
usypiam z trudem i budze sie w nocy krec i krec i spac nie moge no i
4-5 rano pobudka i nie wiem co robic bo dzien taki długi.... a
zamast sie wyspac na czas to ja nie moge (

[pani.goska]

poproś chłopa! wcześniej się zrób /umaluj, uczesz, perfumy/ może
pomoże i jemu się pojawi ochota na sex.
pamiętacie kobiety jak to jest w życiu - jak idę ulicą i czuję się
jak szara mysz, to mam wrażenie że wszyscy tak o mnie myślą.
z kolei jak nastawię się pozytywnie i sama uważam, że jestem "fajna
dupa" to wszyscy ludzie patrzą na mnie jakoś tak fajnie.
w pierwszej ciąży a było to ponad 17 lat temu wstydziłam się
brzuszka i też wolałam siedzieć w domu, choć podobno bardzo ładnie
wyglądałam. a teraz przeglądam gazety i widzę jak gwiazdy eksponują
swoje dumne ciała i nie noszę już workowatych sweterków.choć mój mąż
pracuje zagranicą i widujemy się w weekendy co dwa czasem trzy
tygodnie każdego dnia się maluję, czeszę włosy. dwa tygodnie temu
byłam pierwszy raz w życiu na manicure bo sama przecież nie dosięgam.

boli mnie wszystko, lekarz kazał leżeć i odpoczywać, po
najprostszych czynnościach padam na kanapę i umieram.
wkurza mnie, że jestem taka nieudolna, mam żal do siebie, że się w
tym wieku na dziecko zdecydowałam /u nas to był bonusik po latach
taka niespodzianka/, byłam wolna, dwa razy w roku wakacje gdzieś
gdzie ciepło i egzotycznie, miała być Toskania we wrześniu, a będzie
Tomuś w październiku. w domu bywa syf, kurz, tak marzyłam, że upiorę
wszystkie firany, dopieszczę gniazdko a tu guzik z tego. dobrze, że
kupiłm ciuchy na allegro. nie mam kosmetyków, wanienki wielu rzeczy
nie mam. nic nie jest wyprane, nie mam torby na wypadek gdybym
musiała jechać na oddział wcześniej. no i co? mam się powiesić?
jeszcze na dodatek spać nie mogę od miesiąca. jedyna moja rozrywka
to internet, bo w TV to kurcze nic już nie ma. zła jestem na siebie
i najchętniej już bym się dała pociąć i mieć z głowy, ale za
wcześnia....widać ta końcówka to już taka depresyjna.
Proponuję od jutra wstajemy prawą nogą i postanawiamy: dziś będę
mieć świetny dzień - nikt i nic tego nie zmieni!!!
i będziemy na forum pisały o tych rzeczach które są na plus, i
koniec z dołowaniem się z powodu garów czy kurzu /faceci i tak tego
nie widzą, ani mój mąż ani syn "nie boją się roboty, przechodzą obok
niej i się nie boją'' to tylko ja szukam problemów i się
nakręcam /wiele razy mi to wmawiali, może czas na trochę uwierzyć???
pozdrawiam Was wieczorkiem i czekam na poranne wypowiedzi
Gosia

[agava07]

Dobrze prawi Twoja teściowa. Widać jeszcze za wcześnie za porządki
Ci się brać. Poczekaj, brzuch opadnie, będzie Ci łatwiej oddychać,
to w jeden dzień naście okien oblecisz, podłogi przetrzesz, wannę
wypucujesz i jeszcze ubranka poprasujesz hurtem A jak już
wszystko będzie ok, to wody chlupną i spokojnie Sobie urodzisz )

[czarna_kota]

Ja tez czuje sie jak nieporadna foka i na nic nie mam sily ani
nergii(
Dom tez sprzatam po kawalku bo kazda czynnosc mnie meczy!
W nocy niby spie ale kazde odwrocenie sie z boku na bok jest wielkim
problemem!
Jak sobie pomysle, ze od poniedzialku zaczyna sie rok szkolny i bede
musiala codziennie rano sie zmobilizowac i zawiesc mala do szkoly
to... nie wyobrazam sobie tego!!!
Do tego zaczynam sie wszystkim martwic: bo niby sobie powtarzam, ze
zdaze ze wszytskimi zakupami i pakowaniem ale jakos nie moge sie
zorganizowac!
I jeszcze dopadaja mnie rozne wizje pt. jak to bedzie jak sie
zacznie: maz pewnie w pracy (moze byc gdzies w terenie wiec powrot
do domu to kilka godzin!), do szpitala musze jechac do innego miasta-
okolo 20km. i co? Mam sie sama zawiesc?? Jak?? Znajac zycie to sie
zgubie( ech.... Nawet nie chce myslec(
ale pomarudzilam....

[ju83]

ja od przyszłego tygodnia idę na L4. Będę dalej wstawać o 7 bo
trzeba młodego do żłobka wyprawić, mąż go zawozi przed pracą.
szczerze mówiąc to się cieszę że pomieszkam trochę w domu.
codziennie mam w planie zrobić jedną, dwie konkretne rzeczy, a potem
luz. rano mała kawusia z ekspresu, potem porządeczki, obiadek,
chwila wytchnienia i odbiór młodego ))))))))))))))))))))))))))))

lepiej Wam? bo mi tak

[jojobacincin]

Wygadałam się, oczywiście popłakałam w poduszkę ;P i dzisiaj rano jakoś żadna z
tych spraw nie stanowi większego problemu Jaki interes mają hormony ciążowe,
że robią nam takie coś z głowami? Zupełnie tego nie rozumiem )))))

Miłego dnia, chyba wreszcie będzie chłodno i przyjemnie

[frodolong]

ja tez wczoraj miałam cieżki dzień, zakończony łazami i bólem
głowy.... zatrułam się chińszczyzna potwornie, moje chorobliwe
poczucie obowiązku sprawia, że nie potrafie po prostu wyhamować....
wczorajz ta okropna biegunką poszlam do pracy, potem w trakcie
pracy (na szczeście przynajmniej na to mogę sobie pozwolić) musiałam
na budowę jechać, najpierw do jednego skladu, potem do drugiego,
potem na budowę (na szczeście ogromnym plusem było to, że tynk
zewnątrzny pieknie wyszedł )) dokłądnie tak jak chciałam), potem
godzinę stałam w korku bo wypadek na trasie był i serio modliłam
sie, co by mnie ta biegunka znów nie zlapała, bo co niby mogłabym
tam zrobić, w szczerym polu w korku..... potem znów musiałam jeszcze
do pracy na chwilę, ale potem już olałam i pojechałam do domu, w
którym czeka na mnie "uroczy" meganiesłuchany trzylatek...... no
wymiękłam wczoraj serioooo... przykleiłam do komopa dziś
kartkę "wyhamuj, za 7 tygodni rodzisz..." ale u mnie mimo wszelkich
fizycznych dolegliwości, psychicznie mi ciężko zmienić tryb życia...
ale postanowienie już mam, od przyszłego tygodni wyhamowuję....

[margo13ak]

Zero energii, za to do zrobienia - WSZYSTKO. Pół szafy prasowania - mdleję nad żelazkiem (za gorąco przy prasowaniu), cztery kartony wyprawki do prania i prasowania, zlew wysypuje się górą, wanna w szare prążki, odkurzacz chyba zapomniał, do czego służy... A mnie rano jak coś robię - słabo, potem siedzę w kuchni i opływam potem nad obiadem, a wieczorem jestem zmęczona... i brzuch twardnieje... Mąż ostatnio w domu "bywa" - wyjątkowo ma teraz dużo ciężkiej pracy (urlopy), a i pensję im w pracy wciąż obcinają...
Zła jestem jak osa - TYYYLE do zrobienia, a ja po rozwieszeniu jednego prania kładę się na podłodze - nie mogę już dojść do łóżka
I moja pięciolatka wróciła wczoraj od babci chora.... Nie dość, że babcia ją odwiozła o 21.30, a nie na dobranockę (a ja śpię w nocy ok 5h z przerwami i o 22. jestem już nieprzytomna), to jeszcze z biegunką, bólem brzucha i odparzonym tyłkiem.... Oj, będzie szlaban na babcię... I chyba albo córeczka się czymś podtruła, albo wirusówka - zmęczona jest tak, że wstała o 10. (normalnie 7.00), zjadła pół kanapki i śpi... Ręce opadają - 1. września zaczyna przedszkole...
Mąż wróci po południu, a nie było go od wczoraj rano - dyżur. I jak ja mogę chcieć, żeby zrobił coś w domu?! Przecież będzie musiał coś zjeść, a potem odespać... I jutro rano do pracy... a w piątek znów dyżur.
A ja ledwo chodzę... jeszcze 6 tyg.
Wyjątkowo paskudny mam nastrój - ale wyżaliłam się...
Pozdrowienia - trzymajmy się jeszcze trochę...

[frodolong]

n afali narzekania, żeby dobić moja reflekasja jest taka, że
przeciez za te pare tygodni to obowiązków nam tylko przybędzie a nie
ubędzie.... niby brzuszka juz nie będzie, ale po porodzie sn czy cc
będziemy umęczone, piersi pogryzione, stres, obawy ))) itp.
itd.... ale co tam, i tak w całym tym zmęczeniu i maraźmie, przeciez
spotkal nas największy możliwy cud... i już niedługo zobaczymy ten
cud na własne oczy )) a cała reszta jakoś się ułoży..

[zniemczyk]

frodolong, masz rację
ja czasami mówię, że nie warto płakać, jak jest źle, bo może być jeszcze gorzej,
a wtedy może zabraknąć łez...

Chciałabym jednak również móc się wyżalić ;P
ogólnie, to też chciałabym, żeby ktoś zajął się moimi nóżkami (opuchły mi stopy,
stwardniały pięty, a w firmie, w której mieszkam nie ma miski, więc nie mam jak
doprowadzić stóp do ładu; o pedicure nie wspomnę ), no i chyba będę zmuszona
poprosić mojego męża, żeby mnie ogolił ;P
Ogromnie cieszę się, że najdalej do końca przyszłego tygodnia będzie już koniec
remontu, a jednocześnie przeraża mnie fakt, że będzie trzeba teraz zająć się
sprzątaniem.... i tu nie chodzi o zwykłe umycie podłóg, ale o wyszorowanie z
resztek tynków, fug i farb ścian, podłóg, okien, brodzika...
Z zazdrością czytam wątki, w których piszecie, że kompletujecie wyprawkę... Ja
nie mam na razie takiej możliwości...
Dlatego cieszę się, że mój syn nie spieszy się (jak na razie) tak bardzo na ten
świat, a ja czuję się całkiem dobrze.
Niestety, tak jak i Wy, z dnia na dzień mam coraz mniej sił, a czasem boję się
po prostu, że taka moja praca źle się skończy.

Mimo wszystko, dziewczyny, damy radę w końcu jesteśmy do tego stworzone

[frodolong]

no pewnie, al ejednak oszczędzaj się!!!! (i to mówi ta, co ostatnio
wszystkie okna na parterze budowanego naszego domku umyła )))

[kszymanowska]

O jak dobrze...
Więc nie jestem sama z moimi "bólami"...
Wszystko co piszecie dotyczy mnie, dołączam jeszcze to, że ja mam MEGA ZGAGĘ.
Funkcjonuję dzięki reni, które można brać co 4 godziny, ja biorę 3 maxymalnie w
ciągu dnia. Do perfekcji opanowałam (własnie przez zalewającą zgagę)
podnoszenie, otwieranie, odsuwanie wszystkiego co blisko podłogi - stopami,
byle się tylko nie schylać !
Moja 3,5 letnia córcia już załapała, że jak coś nie musi być podniesione
natychmiast to leży, pomaga mi i mówi "Podniosę Ci mamo"Polecam na golenie,
maszynki o napędzie bateryjnym z trymerem, szybciej i łatwiej
To 33 tydzień...już bliżej niz dalej

[jojobacincin]

na zgagę niezastąpione są migdały do żucia i chyba nie ma ograniczeń

[akun73]

Siostra doradzala cieple mleko. Nie sprawdzilam, bo miewam zgage,
ale krotko, zapiera w gardle, ale zaraz puszcza.