Dwuletni gryzoń

[minkapinka]

Moja córka od kilku tygodni ciągle nas gryzie, czasami mam wrażenie, że bez
powodu. Ostatnio czytałam jej ksiązkę i nagle ugryzła mnie w rękę.
Dzisiaj było jeszcze gorzej, bo przy probie wsadzenia jej na spacerze do
wozka ugryzła mnie w twarz (slad cały czas jest pomimo upływu wielu godzin)
Nie wiem, jak mamy z nią postępować, staramy się być konsekwetni w
podejmowaniu decyzji i nie zmieniać zdania po kolejnym "ukąszeniu". Córka
doskonale wie, że robi zle i za chwilę już się przytula i przeprasza.
Boje się, że któregoś dnia będe miała z tego powodu nieprzyjemności, bo w
stosunku do innych dzieci też bywa agresywna (bije, ściąga czapki z głowy,
gdy cos jej się nie podoba, wyrywa zabawki)
Nie wiem, czy to tylko taki wiek i nalezy czekac z nadzieją, że z tego
wyrośnie czy są to konsekwencje jej przejść związanych ze skrajnym
wcześniactwem (urodzona w 25 tyg. ciązy).
Czy ktos tez przez taki etap przechodził?Pocieszcie mnie, że nie jestem sama.

Poza tym rozwija się bardzo dobrze, jest baaardzo kontaktowa, mówi zdaniami
złozonymi, ma bogate słownictwo.

Kasia, mama Zosi

[gosiajulia]

Nie wiem co powinniście zrobić, ale musicie jak najszybciej zareagować. Moją
Julkę ugryzła w kościele dziewczynka w policzek, zrobiła to bardzo agresywnie.
Najpierw mocno ją do siebie przyciągnęła, potem ugryzła a na koniec popchnęła.
Julia ma dopiero 15 miesięcy /tamta dziewczynka miała ok. 3 latka/ więc zaczęła
bardzo mocno płakać /wcale się nie dziwię/, że aż wymiotowała. Efekt tego był
taki, że wczoraj byliśmy w szpitalu, bo Julka ma obrzęknięty policzek i krwiaki
pod skórą. Na dobrą sprawę to nawet nie wiem czy jej to zejdzie, bo wyglada to
tak jak by miała popękane naczynka. Reakcja rodziców tamtej dziewczynki była
okropna /moim zdaniem i zdaniem osób siedzących obok/. Wzięli ją na kolanka
przytulili i uważali, że nic sie nie stało. Skąd to biedne dziecko ma wiedzieć
co jest dobre, a co złe, skoro rodzice po takim zachowaniu ją przytulają. Wiem,
że napewno nie jest Wam łatwo, ale gratuluję, że chcecie coś z tym zachowaniem
zrobić. Wyobrażam sobie jak wyglądasz z tym policzkiem, bo widzę Julkę.
Uważajcie tylko na kontakt małej z innymi dziećmi, żeby nie zrobiła im
krzywdy. Dam znać czy Julce to zginie czy tak zostanie. Jestem wściekła nie na
dziecko tylko na rodziców tego małego gryzonia, nawet nie usłyszałyśmy
przepraszam. Małgosia.
Ps: Napisz jeżeli znajdziesz jakąś dobrą metodę, nie wiem czy mi sie kiedys nie
przyda /oby nie/.

[verdana]

Mój mąż, który jest człowiekiem nad wyraz łagodnym uderzył dziecko tylko raz w
życiu - właśnie gdy go ugryzło. Po prostu 'ręka mu odskoczyła'. To był ostatni
raz, gdy dziecko ugryzło, a w dodatku pamięta to wydarzenie, choć było to
wiele, wiele lat temu. Nie popieram specjalnie klapsów, ale w tym wypadku chyba
mają sens. Jeśli chodzi o agresywne zachowanie wobec dzieci, natychmiast
przerywałabym zabawę - zabierając dziecko i tłumacząc, ze tak się nie powinno
robić. Moze zabawy ze starszymi dziećmi, one nie dadzą się terroryzować, a i
oddać mogą - co w tym wypadku moze nie byłoby takie złe. Nie wydaje mi się, ze
by to był problem zdrowotny, raczej wychowawczy, ale reagować trzeba. Mój syn
(ten gryzoń) miał w dzieciństwie kolegę, syna mojej przyjaciółki, który
regularnie bił inne dzieci. Efekt - właśnie ma sprawę w sądzie o pobicie, a
pochodzi z tzw. porzadej, wykształconej rodziny.

[triss_merigold6]

Popieram wersję o zdecydowanej reakcji. Moja siotra ugryzła mnie raz, ze
złości, obie byłyśmy małe ale pamiętam tak bardzo bolało. Dostała klapa,
porządnego i więcej nie próbowała ani wobec dzieci ani wobec rodziców. Są
zachowania, które należy spacyfikować natychmiast gdy się pojawiają. Inaczej
będziesz miała z pewnością bystre ale niewychowane dziecko, uciążliwe dla
inych. Jeśli kiedyś inne dziecko, silniejsze, bardziej odważne odda Twojej
córce w odpowiedzi na jej agresję to nie będziesz mogła mieć pretensji niestety.

gryzonie wychodzą na ludzi ;-))

[szymanska]

Ja byłam strasznym gryzoniem ale dotyczyło to tylko jednej siostry 5 lat
starszej, sprawiało mi to taką przyjemność że zawsze znalazłam sposób żeby ją
kąsnąć w przedramię. Natomiast ja byłam terroryzowana przez młodszą siostrę też
o 5 lat, szczotką na krótkim kiju. Zachodziła od tyłu i bach w głowę, jak nie
miała dostępu do szczotki mogło być cokolwiek. Nie pamiętam dlaczego i kiedy
przestałam gryźć ale młodsza oduczyła się mnie bić jak kilka razy oddałam jej
oczywiście pod kontrolą rodziców. W każdym bądź razie dziś się nie bijemy i nie
gryziemy. Trzeba reagować stanowczo może nie koniecznie używając siły.

[gosiajulia]

Jestem wściekła. Już trzy tygodnie od ugryzienia Julki, a ona ma cały czas ślad
na policzku i popękane naczynka. Dodam, że widziałam się z mamą tego małego
gryzonia i co? nie uwiezycie. Poprosiłam aby może bardziej zwracała uwagę na
swoje dziecko, a ona na to, że nic na to nie mogą poradzić, że dziecko ma taki
okres i chyba się nic nie stało bo nie widać /widziała Julkę z odległości 10
metrów/ i nie mam wymagać aby izolowali swoje dziecko od innych, nawt nie
usłyszałam przepraszam.Ona czyli matka tego dziecka była bardzo oburzona jak ja
śmię jej zwracać uwagę /taki wniosek po tej rozmowie/. Wcale się nie dziwię, że
nie dają sobie rady z zachowaniem córki skoro po takim ugryzieniu nawet nie
reaguja /właściwie reaguja bo przytulają gryzonia/. Dokładnie po 15 minutach od
naszej rozmowy ta dziewczynka znów podbiegła i chciała Julkę ugryść, zostawiła
jej tym razem ślad na czole, tyle tylko, że ja nauczona już doświadczeniem
byłam szybsza i aż tak mocno jej nie ugryzła ślad szybko zniknął. Drogie mamy
chrońcie wasze dzieci przed agresywnymi zachowaniami innych dzieci, bo może to
się skończyć tak jak u Julki. Troche się jeszcze łudzę, że może jej to zejdzie.
Jak myślicie pocieszcie mnie. Ja nie chcę, żeby miała taki ślad po tym
ugryzieniu, wygląda to okropnie.
Małgosia

[marianna72]

gosiajulia napisała:

> Jestem wściekła. Już trzy tygodnie od ugryzienia Julki, a ona ma cały czas
ślad
>
> na policzku i popękane naczynka. Dodam, że widziałam się z mamą tego małego
> gryzonia i co? nie uwiezycie. Poprosiłam aby może bardziej zwracała uwagę na
> swoje dziecko, a ona na to, że nic na to nie mogą poradzić, że dziecko ma
taki
> okres i chyba się nic nie stało bo nie widać /widziała Julkę z odległości 10
> metrów/ i nie mam wymagać aby izolowali swoje dziecko od innych, nawt nie
> usłyszałam przepraszam.Ona czyli matka tego dziecka była bardzo oburzona jak
ja
>
> śmię jej zwracać uwagę /taki wniosek po tej rozmowie/. Wcale się nie dziwię,
że
>
> nie dają sobie rady z zachowaniem córki skoro po takim ugryzieniu nawet nie
> reaguja /właściwie reaguja bo przytulają gryzonia/. Dokładnie po 15 minutach
od
>
> naszej rozmowy ta dziewczynka znów podbiegła i chciała Julkę ugryść,
zostawiła
> jej tym razem ślad na czole, tyle tylko, że ja nauczona już doświadczeniem
> byłam szybsza i aż tak mocno jej nie ugryzła ślad szybko zniknął. Drogie mamy
> chrońcie wasze dzieci przed agresywnymi zachowaniami innych dzieci, bo może
to
> się skończyć tak jak u Julki. Troche się jeszcze łudzę, że może jej to
zejdzie.
>
> Jak myślicie pocieszcie mnie. Ja nie chcę, żeby miała taki ślad po tym
> ugryzieniu, wygląda to okropnie.
> Małgosia
Mysle ,ze zejdzie chociaz pewnie potrzeba czasu moze wdala sie jakas infekcja i
dlatego nie chce sie goic . Usta ludzkie sa siedliskiem wszelkiego rodzaju
bakteri i dlatego ten proces gojenia jest tak dlugotrwaly
Pozdrowienia
p.s Rozumiem Cie bo moj syn obecnie juz 11 letni byl kiedys przedmiotem ataku
takiego malego brzdaca wiecznie chodzil podrapany albo pogryziony i do
dzis pamietam odpowiedz rodzicow ,ze ich mala w ten sposob wyladowuje agresje a
to moj syn ma problemy ( nie potrafil sie bronic) bo tlumi agresje wewnatrz.
Urocza niekosekwencja prawda?

[kamila_trojaczki]

Jestem mama 18mc TROJACZKOW i chyba jedyna tu mama dzieci ktore gryza
(rodzenstwo) a nie sa przez obce dzieci gryzione. Gryzienie na wzajem moich
dzieci doprowadza mnie do SZALU! tlumacze im, ze nie wolno, ze to boli czasem
jak nie wytrzymam dam klapsa, doskonale wiedza,ze tego nie akceptuje, ze na nie
nakrzycze. Trwa to juz ok 3mc, jest juz poprawa bo gryza sie mniej, zupelnie
nie wiem z czego to wynika jest to chyba pewien etap u dzieci. Dodam, ze nie
gryza sie zawsze ze zlosci (np. jak ktores zaczyna wyrywac cos co ma jedno z
nich) czasem podczas smiechu, zabawy, przytulania jedno potrafi drugie od tak
sobie ugrysc w ramie, plecy, nogi,rece, buzie itp. Nie wiem czy bicie jak
sugerujecie jest dobra metoda przeciez agresja wzbudza agresje, jednak czasem
nerwy mi puszczaja jak widze jak potrafia sie mocno ugrysc i dam klapsa jednak
nie uwazam ze jest to jaki kolwiek sposob. Moje bable doskladnie wiedza ze
zrobily zle bo jak tylko ugryza natychmiast robia sobie cacy- glaszcza sie po
glowkach lub na pocieszenie placzacego rodzenstwa przynosza rozne rzeczy np.
smoczek, pieluszka itp. Przeciez cala trojak doskonale wie ze to boli wiec
dlaczego tak robia?. Czasem za kare wkladam gryzonia do lozeczka i wiecie to ja
wowczas wychodze na ta nie doobra bo dwojka dzieci za mna chodzi i patrzy
dziwnym wzrokiem jakbym to ja byla winna a one na pocieszenie gryzoniowi
przynosza rozne przedmioty do lozeczka. Na co dzien sa rozesmianymi kochanymi
dziecmi, swietnie wspolnie sie bawia, wiec skad to gryzienie sie bierze?????
Pozdrawaim Kamila z Aleksandra, Dominikiem i Julia 2002,11,19 Wroclaw
PS. W sumie codzien jest mi smutno i jestem wsciekla jak moje dzieci sie gryza
i chyba bym umarla jakby ktores z moich dzieci ugryzlo obce dzecko, bylo by mi
bardzo glupio -wzgledem dziecka i jego rodzicow i napewno bardzo bym
przeprosila za poczynania swoich dzieci. Moze na pocieszenie dla malucha
przyniosla bym czekoledke lub cos co moglo by pocieszyc ugryziona niunie.
Jedank sama wiem ze pomimo ze reaguje na gryzienie nadal ono istnieje i nie mam
pewnosci czy ktores z moich dzieci nie ugryzie chodzby z miosci jak mnie kiedys
Julka w ramie podczas przytulania.
Zapraszam do ogladniecia moich trzech gryzoni
www.trojaczki.net

[gosiajulia]

Bardzo dobrze, że są osoby które reagują na takie zachowania dzieci jak
gryzienie innych. Życzę Ci aby twoje trojaczki szybko przestały gryźć inne
osoby. Bardzo się cieszę, że tak stanowczo reagujesz, a nie przytulasz tak jak
zrobiła mama dziecka które ugryzło Julkę. Gdyby zareagowała tak jak Ty to
pewnie byłoby mi troche lżej.
Jeszce raz powodzenia.
Mama ugryzionej Julki.

[minkapinka]

W sobotę zostałam znowu pogryziona w twarz, tym razem brutalniej - do krwi. Juz
nie mam do niej sily. Gryzie, a za sekunde całuje mnie i przeprasza.

Pozdrawiam
Kasia

[steffa]

Mój gryzoń (1,5) widzę, że walczy z sobą, ale nie zawsze mu wychodzi. Moim
zdaniem, on często gryzie z miłości - przytula się, całuje mnie, a nagle
ciach! Gdzieś tam go rozumiem, nie ma to jak wgryźć się w ukochaną skórę .
Oczywiście jak mnie gryzie, to zupełnie mi nie do śmiechu. Różnych rzeczy
próbowałam. Pokazywałam, ze ugryzł i mówiłam, że to nie dobrze i boli i żeby
pogłaskał. Na to zdobywałam się, gdy mnie ugryzł w rękę (nie boli tak
bardzo). Gdy mnie ugryzł w usta, nie potrafiłam być tak wyrozumiała, no i
niestety kara cielesna weszła w grę. Bardziej chyba zadziałało na niego to, że
łzy popłynęły mi z oczu. Teraz gryzie już coraz rzadziej, a jeśli się tak
zdarzy, zostawiam go samego i mówię, że nie chcę z nim być, bo sprawia mi ból.
Tyle, że mój syn gryzie tylko mnie, więc otoczenie nie jest zagrożone. Z
gryzieniem - pod jakąkolwiek postacią - trzeba walczyć, bo może szybko nie
przejść. W podstawówce miałam koleżankę, która przez całe osiem klas była na
marginesie, bo ... gryzła. I nikt nie chciał się z nią zadawać.

Pociesze Was :)

[kamila_trojaczki]

[kamila_trojaczki]

Przypone tylko, ze jestem mama 19mc trojaczkow ktore siebie nawzajem gryzly tak
takkkk gryzlyyyy od jakiegos czasu przestaly to robic od tak sobie przeszlo,
zapomnialy chyba. Jednak Dominik zapoczatkowal szczypanie, ktore szybko
zaadoptowaly dziewczynki buuu. Wiec teraz przerabiam szczypanie jedank wole
to od gryzienia bardziej niebezpiecznego. Szczypia sie mniej niz gryzly wiec
jest ok pewnie tez im przejdzie,aaa ja jeszcze nie zostalam uszczypnieta.
Obcinam im krocej niz zwykle paznokcie, to taki moj maly sposob na mniej
bolesne uszczypniecie.
Pozdarwaim Kamila i spiace szczypawki Aleksandra, Dominik i Julia Wroclaw
www.trojaczki.net

[kanna]

Natychmiast odsuwaj ja od siebie, nie pozwalaj na żadne całusy i przeprosiny!
szcególnie, kiedy gryzie cię, bo jest na ciebie zezłoszcone. Konsekwencja jest
tu podstawą, dziecko musi widzieć, że nie zgadzasz się na takie zachowanie.

Jest teoria (psychoanalityczna, jak dobrze pamiętam) która mówi, że gryzienie
jest formą wyrażania miłości - tak sie kogoś kocha, że chce sie go zjeść (więc
sie gryzie). Coś w tym może być, rozne ciocie i babacie mowia do dzieci "taki
jestes slodziutki, ze ciocia by cie mogla zjesc!".

Ważne jest, zebyś ustaliła, co dziecko chce Ci przez to gryzienie powiedzieć -
czy "jestem zezłoszczony", czy "kocham cie" czy coś innego. Jak to ustalisz,
bedziesz mogla mu pokazywac, jak inaczej ta emocje mozna wyrazic - podskoczyć,
przytulić się, krzyknąć itp.

Mój synek (16 mies.) strzasznie lubił (i lubi) bawić sie moimi włosami -
ciągnął je jednak coraz mocniej i mocniej. Odsuwałam go za kazdym razem, jak
robił to za mocno i mowilam "pogłascz" (wcześniej ja go głaskam, on głaskał
misia wiec zna słowo). Doskonale to teraz rozumie i kiedy mowie "nie ciagniej,
pogłaszcz" zaczyna glaskać. Myslę ze ważne jest, żebyś kiedy coś zabierasz,
dawała coś w zamian.

[nie_depresja]

Mój 4-latek też kiedyś gryzł. Zazwyczaj mnie ale czasem również inne dzieci. Na
szczęście zdarzało się to bardzo sporadycznie ponieważ znając jego upodobanie
BARDZO go pilnowałam i nawet jeśli byłam o sekundę zbyt wolna to zdążałam go
złapać zanim się "wgryzł". Oduczyłam go tego w ciągu mniej więcej miesiąca. Po
prostu kilkakrotnie go ugryzłam. Pierwszy raz to był odruch - przytulał się i
nagle ugryzł. Zacisnął zęby i nie puszczał. Bolało mnie tak bardzo, że prawie
bezwiednie złapałam go za rękę i ugryzłam. Puścił mnie, zaczął płakać i tak
sobie przez chwile płakalismy oboje... Potem już świadomie oddawałam mu za
każdym razem kiedy mnie gryzł. Niezbyt mocno ale jak widać skutecznie. W
podobny sposób zresztą przeszliśmy etap ciągnięcia za włosy Wydaje mi się,
że dzieci ( w każdym razie te małe) nie zdaja sobie sprawy z tego, że sprawiają
ból. Uświadomienie im tego może pomóc w zlikwidowaniu złych nawyków. Mnie się w
tym wypadku udało
Pozdrawiam
Monika, mama Jakuba

[kanna]

Brawo nie_depresja, nauczyłaś swojego małego że gryzienie (przynajmniej w
waszym domu)jest OK - ważne tylko, zeby nie gryżć silniejszych od siebie.
Podobnie mozna oduczyć dzieci bicia rodziców - ważne tylko, zeby uzywac
silniejszych argumnetów niz pięści dziecka(pas, może kabel?)

Jak masz bystre dziecko, to sobie to szybko przeniesie na sytuacje z
rówieśnikami - premoc jest dozwolona, ważne tylko, żeby wybierać słabszych.

pozd. Ania

[nie_depresja]

Po pierwsze - najpierw wielokrotnie tłumaczyłam mu, że nie można gryźć. Po
drugie - kiedy mu oddawałam to nigdy mocniej, a poza tym to także łączyło się z
tłumaczeniem, że jego gryzienie wywołuje u mnie ból taki sam jak moje gryzienie
u niego. Po trzecie - nie miało to nic wspólnego z tym, że jestem silniejsza.
Nie biłam go, nie przytrzymywałam na siłę, działałam z zaskoczenia tak jak on,
tak samo jak mogłoby mu oddać nawet dużo mniejsze dziecko. Po czwarte - on
przestał gryźć nie tylko mnie, przestał gryźć i ciągnąć za włosy kogokolwiek.
Oczywiście - tak jak wiele dzieci - w czasie zabawy czasem się zapomina. Zdarza
mu się np. kogoś odepchnąć czy próbować zabrać zabawkę. Wystarczy mu jednak
przypomnieć, że jego działanie wywołuje ból, a natychmiast przeprasza i później
już uważa. Moja metoda może nie była idealna i nikt inny nie musi jej stosować.
Ja po prostu opisałam jak poradziłam sobie z gryzieniem, które było naprawdę
uciążliwe i dla mnie i dla otoczenia.
Pozdrawiam
nie_depresja

[kanna]

Matka jest silniejsza od dziecka i tak powinno być, bo to daje dziecku poczucie
bezpieczeństwa. Siłę rodzic może okazywać stanowczością, wprowadzaniem jasnych
granic, mocnym przytuleniem, podniesieniem, przytrzymaniem itp. Gryzienie
dziecka (podobnie jak bicie, mocne potrząsanie, szarpanie itp.) jest
nadużywaniem swojej siły w stosunku do niego.
A dodatkowo świadczy o bezradności rodzica i uczy dziecko, że nadużywanie siły
w stosunku do innych (czyli kolegów) jest czymś naturalnym.

pozd. Ania

[magulina]

ugryzłam też
poskutkowało
teraz jak któryś chce ugryź, mówię: wiesz, że jak zaboli to mama też ugryzie
metoda może drastyczna, ale skuteczna