Czyli jak moje dziecko wymusza BLW - ku pokrzepieniu i podniesieniu na duchu tych, co już mają na swoim koncie przygodę ze słoiczkami
. I tak też ogólnie się chciałam podzielić
.
Dziecię moje ode mnie, matki swojej, dostaje albo pierś, albo warzywa/owoce/mięsko/chlebek w kawałkach - najpierw ściągała z mojego talerza i jadła siedząc na moich kolanach, potem doszło krzesełko z tacką - dzięki Ci Ikeo za antilopę!
Ale żeby nie było za dobrze - trza było do pracy wrócić, dziecię oddać pod opiekę niani i babci. O ile babcia jeszcze odważna w miarę, o tyle niania boi się dać nie-papkę. Mała wcina więc do południa kaszki i słoiczki, a potem sobie używa jak ja wrócę. Przynajmniej do czasu, bo odkryła niezawodne narzędzie pt. "żebrzący wzrok"
.
Zostałam więc dzisiaj oderwana od pracy telefonem od mojej rodzicielki, która stwierdziła "Jeeeezuuu, przy niej nic jeść nie można, bo tak się patrzy, że człowiekowi w gardle staje".
W efekcie mała wymusza częstowanie jej kanapkami i owocami, w kawałkach - bo ona chce dokładnie to, co babcia z nianią jedzą
. Nawet się skubana załapała na krówkę - tak się śmiałam, że nawet nie ochrzaniłam o zapoznawanie dziecka ze słodyczami
.
Jak widać, bez problemu da się połączyć jedno z drugim: słoiczek i BLW. Dziecię już zapoznane z BLW wymusi, co trzeba
.
