"Wojna" a dziecko

[tuewcia]

Chcialabym sie dowiedziec kiedy jest odpowiedni moment na rozpoczecie tego
tematu. Moj syn ( 3 lata) dostal ksiazeczke o generale, armii i podbojach. W
sumie w opowiadaniu nie ma mowy o zabijaniu ale sa rysunki armat, wojska i
pol bitewnych na ktorym leza "martwi" zolnierze. Z drugiej strony opowiadanie
nawiazuje do przejecia pozytywnych zwyczajow poprzez konkwiskadorow. Co o tym
myslicie?

[melmire]

Jak na moj gust nieco za wczesnie.
A tak z ciekawosci - jakie to sa te pozytywne zwyczaje przyniesione przez
konkwistadorow? Bo jezeli ksiazka jest apoteoza dobrych ludzi z zachodu
zmuszajcych zlych dzikusow do zmiany obyczajow (poprzez zniszczenie ich kultury
i wymordowanie ), to juz kompletna zalamka.

[tuewcia]

chodzi o przejecie zwyczajow kulinarnych,ubioru, piosenek.W koncu to jest dla
dzieci. Kwestia dzikusow nie jest poruszana.

[melmire]

Czyli wojna ale bez ofiar? Ciezko mi to sobie jakos wyobrazic, historia
podbojow bez pokazania narodow podbijanych.

[kulusuk]

moim zdaniem chłopiec przed tematem wojny nie ucieknie - tak jak przed
plastikowymi samochodzikami. mój mały ma dwa lata a już w piaskownicy gania z
3,4 latkami z kijkami i woła "mieczyki, mieczyki, walczymy". moim zdaniem o
wojnie trzeba mówić bez ogródek, tak jak o sexie. niebawem rodze i jak mnie
dzieci kuzynki pytają skąd mam dzidzusia to mówię ze kochamy się z męzem a jak
dwoje dorosłych się kocha to mogą zrobić dziecko, które dojrzewa w brzuchu a
potem się rodzi. a jak się je dokładnie robi? też można jakoś ładnie powiedzieć
o komórce która sie dostaje do brzuch ble ble ble. kiedy mój mały zacznie pytać
o "męskie sprawy" to wolę mu przekazać bez ogródek moje podlądy o wojnie niż
czekać aż w piaskownicy dowei się np że "czarnych trzeba zabijać gazem" (takie
texty słyszałam niedawno na placu!!!) wydaje mi się że jeżeli dziecko
potrzebuje informacji to trzeba mu jej zetelnie i przystępnie udzielić bo
jeżeli nie znajdzie wyjaśnienia u mamy to znajdzie gdzie indziej

[mifka]

wojna to sprawa wszystkich ludzi a nie mezczyzn! zgadzam sie, ze nalezy o niej
rozmawiac bez ogrodek zaznaczajc czym jest ona dla nas i calej ludzkoci. moja
corka poruszyla temat wojny przed ukonczeniem 3-go roku zycia a w kilka
miesiecy pozniej mialysmy powazna rozmowe na temat zabijania w zwiazku z glupia
zabawa przyniesiona z przedszkola. mysle, ze dziecko w tym wieku nie rozumie
jeszcze co znaczy zabijac a zabawa w wojne nie ma nic wspolnego ze
wstrzasajacymi skojarzeniami jakie mamy my dorosli ale mimo tego uwazam,ze nie
nalezy chronic dziecka przed informacja o prawdziwym obliczu wojny.

[edytka73]

Dla mnie wojna jest czyms przerażąjącym, nigdy nie zrozumiem zachwytu mojego
męża nad samolotami/okrętami/maszynami wojennymi. Urządzenia do zabijania
ludzi. Mały ma 3;5 i o wojnie rozmawiamy od jakiegos roku. Nie żebym robiła mu
wykłady, ale dorwał gdzieś książkę z wojskowymi samolotami i tak się zaczęło.
Nie kupuję żadnych pistoletów, powiedziałam, że źle mi się to kojarzy, że to
sprzęt do zabijania, a jesli kogos się zabije to ten ktoś nie moze juz biegać,
bawić się, śmiać, że jego bliscy płaczą i jest im smutno. Ze wojna to straszna
sprawa, że żołnierze też maja swoje dzieci, które za nimi tęsknią itp.

A Mały czasem chce być żołnierzem... (oprócz bycia astronautą, strażakiem,
policjantem, smieciarzem, ustawiaczem rusztowań - dzisiejszy pomysł!).

O dziwo, dość łatwo przyszło mi się zgodzić na miecze i "bycie rycerzem", to
jakaś szlachetniejsza wersja... zabijania?

PS 1. Dziś na podwórku widziałam grupę chłopców w wieku 8-10 lat, wszyscy z
karabinami, duzymi, przerażającymi mimo, że z plastiku. Mam w sobie ogromną
niezgodę na takie zabawy.

PS 2. Czy chłopcy MUSZĄ bawić się w wojnę? Mimo całej mojej pokojowości i
braku zabawek sugerujących tego typu zabawy - Mały wymyśla czasem coś w tym
stylu... Genetyczne uwarunkowania?

[kulusuk]

mi się wydaje że to nie genetyczne uwarunkowania przeważają ale społeczne.
nawet jeżeli w domu nie ma militarnych zabawek to w przedszkolu czy na placu
zabaw chłaopcy zawsze jakoś w wojnę się bawią; ja sama pamiętam z przedszkola
wiele zabaw z wojna w tle. ciekawe czy nadal tak jest. zgadzam się tez z
wypowiedzą poprzedniczki że wojan to nie sprawa chłopców tylko, ale chłopcy
jakoś szybciej wpadają w ten temat/ są na niego narażeni.

[camilcia]

nie pamiętam dokładnie ile miałam lat, ale umiałam już czytać trochę i
znalazłam taki album na półce 'wojna w oczach dziecka' były tam rysunki dzieci
z podpisami jak widzą wojnę np tatuś rozstrzelany przez żołnierzy... do dzisiaj
pamiętam te rysunki i swoje przerażenie, chociaż pewnie nie do końca
rozumiałam. dobrze że to nie były zdjęcia, ale może szkoda że rodzice ze mną
tego nie obejrzeli wcześniej tłumacząc.